Η γενική εκκαθάριση του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος από τους αντισιωνιστές στον δρόμο για την …«αριστερή κυβέρνηση»

Σχόλιο: Είναι προφανές ότι μια άγρια εκστρατεία γενικής εκκαθάρισης του Εργατικού Κόμματος υπό τον εκκολαπτόμενο Βρετανό Τσίπρα, τον Τζέρεμυ Κόρμπυν (Jeremy Corbyn), είναι σε πλήρη εξέλιξη αυτή τη στιγμή στη Βρετανία. Μια σειρά στελεχών του κόμματος, με πιο σημαντικό το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Κεν Λίβινγκστον (Ken Livingstone), διεγράφησαν με συνοπτικές διαδικασίες τον τελευταίο μόλις μήνα, ως ενοχλητικές αντισιωνιστικές φωνές, αφού τόλμησαν να αμφισβητήσουν το εγκληματικό κράτος του Ισραήλ. Και βέβαια δεν είναι τυχαίο πως ο «φιλοπαλαιστίνιος» Κόρμπυν έχει στραφεί μαζί με σχεδόν σύσσωμο το βρετανικό κατεστημένο ενάντια στο Brexit, ενώ πριν από 2 χρόνια ήταν διαπρύσιος υποστηρικτής του! Ο αντισιωνιστής Εβραίος στοχαστής και μουσικός Γκιλάντ Άτζμον (Gilad Atzmon) δεν μασάει τα λόγια του και καταμαρτυρά με σειρά άρθρων του το πώς το «αριστερό» κόμμα αυτό έχει αλωθεί από τους Σιωνιστές, στον δρόμο για την «πρώτη φορά Αριστερά», που κατασκευάζεται τεχνηέντως από τις ελίτ της παγκοσμιοποίησης, (μετά την Ελλάδα και την «κατασκευή» του Τσίπρα στα Ινστιτούτα Brookings και Levy πριν πάρει την εξουσία) αυτή τη φορά στη Βρετανία.

Γκιλάντ Άτζμον

To Εργατικό Κόμμα του Ηνωμένου Βασιλείου έχει ένα εβραϊκό πρόβλημα. Κυριαρχείται από Σιωνιστές Ολιγάρχες

Ο Τζέρεμυ Κόρμπυν, ο άνθρωπος που μόλις πριν από λίγους μήνες ήταν μια «ελπίδα για αλλαγή,» είναι λαπάς. Για μήνες, ο άνθρωπος έχει παραδοθεί άνευ όρων στο εβραϊκό λόμπι. Έχει προδώσει συστηματικά κάθε μία από τις διακυρηγμένες βασικές αρχές του. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι το θρυλικό «Αριστερό είδωλο» έχει προδώσει ακόμα και τους φίλους του.

Οι Αριστεροί τείνουν να αποκαλούν ο ένας τον άλλο σύντροφο. Χώνουν τη λέξη «συντροφικότητα» σε κάθε πολιτική δήλωση. Προφανώς, δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν τι είναι η συντροφικότητα. Είδαμε τη «συντροφικότητα» του Κόρμπυν, όταν απέτυχε να υπερασπιστεί τον ηρωικό Κεν Λίβινγκστον, ο οποίος είπε την  καλά τεκμηριωμένη και αναμφισβήτητη αλήθεια για την υποστήριξη του Σιωνισμού από τον Χίτλερ και τη Συμφωνία της Χαβάρα (Haavara Agreement). Ο Κόρμπυναπλά το έβαλε στα πόδια με την ουρά ανάμεσα στα σκέλια.

Εδώ και αρκετό καιρό, έχω την εντύπωση ότι η Αριστερά είναι μια δυσλειτουργική αυνανιστική έννοια. Αλλά ο Κόρμπυν ήταν συναρπαστικός, φάνηκε να υποστηρίζει τους καταπιεσμένους. Για δεκαετίες ήταν ο προστάτης της δυσλειτουργικής Παλαιστινιακής Καμπάνιας Αλληλεγγύης (Palestinian Solidarity Campaign). Ο Κόρμπυν υποσχέθηκε να φροντίσει ό,τι έχει απομείνει από τους Βρετανούς εργαζόμενους. Είπε τα πιο συναρπαστικά πράγματα, αλλά έκανε το αντίθετο.

Παραδόξως, είμαι ενθουσιασμένος με τις πρόσφατες εξελίξεις στο Εργατικό Κόμμα.

Αν κάποιος είχε αποτύχει μέχρι τώρα να παρατηρήσει τη διαβρωτική επίδραση της εβραϊκής εξουσίας και του εβραϊκού πολιτικού παρασκηνίου, τώρα είναι όλα εκεί έξω, ολοφάνερα.

Χάρη στο εβραϊκό λόμπι και τους Εβραίους δωρητές, το Εργατικό Κόμμα δεν είναι ένα ελεύθερο μέρος. Είναι μη ανεκτικό, είναι καταπιεστικό, είναι ένα κατεχόμενο έδαφος. Θα νοιάζεται μόνο για έναν λαό και αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι η εργατική τάξη. Είναι, πρακτικά μιλώντας, ένα μάτσο Εβραίων ολιγαρχών, μακράν από τους πιο προνομιακούς άνθρωπους σε αυτόν τον πλανήτη.

Στη συνέχεια πρόκειται να μάθουμε ότι οι Εργατικοί του Κόρμπυν θα αφαιρέσουν τον Καρλ Μαρξ από την κληρονομιά των Εργατικών γιατί έγραψε «Το εβραϊκό ζήτημα». Το 1843, ο Μαρξ συνειδητοποίησε ότι η «χειραφέτηση από την απατεωνιά και το χρήμα, κατά συνέπεια, από τον πρακτικό, τον πραγματικό Ιουδαϊσμό, θα είναι η αυτο-χειραφέτηση της εποχής μας.» Ο Μαρξ πίστευε ότι, προκειμένου να χειραφετηθεί ο κόσμος από τον καπιταλισμό, ο κόσμος πρέπει να χειραφετηθεί από το «Ιουδαϊσμό.» Και για να χειραφετηθεί η Εργασία από τους Φύλακες της Ιουδαίας, πρέπει να απελευθερωθεί από τους Εβραίους Σιωνιστές ολιγάρχες, όπως ο Λόρδος Λέβυ (Lord Levy), ο Λόρδος Σούγκαρ (Lord Sugar), o Μάικλ Φόστερ (Michael Foster) και μερικοί άλλοι.

Είναι ίσως απλά θέμα χρόνου πριν το Εργατικό Κόμμα καταργήσει συνολικά την εργατική τάξη για να μην ανακατεύεται με τους Εβραίους ολιγάρχες χρηματοδότες των Εργατικών.

Υπάρχει πλέον πληθώρα αποδείξεων ότι η πολιτική του εβραϊκού λόμπι είναι ασυμβίβαστη με τη δυτική σκέψη και τις αξίες της ελευθερίας. Πρέπει να επιλέξουμε αν θέλουμε να ζούμε σε έναν Ηνωμένο Γκέτο που κυριαρχείται από τους ομοίους του Κυρίου Λέβυ και του Λόρδου Σούγκαρ ή αν προτιμούμε να κατοικούμε σε ένα Ηνωμένο Βασίλειο που είναι ελεύθερο και νοιάζεται για όλους.

«Για να κατανοήσετε την πολιτική της εβραϊκής ταυτότητας και της έντονης άσκησης πολιτικών πιέσεων (lobbying) διαβάστε το  The Wandering Who?.»

ΠΗΓΗ: Gilad Atzmon, Labour Has A Jewish Problem; it is dominated by Zionist Oligarchs, 19.04.2016

Οι Εργατικοί του Κόρμπυν δεν είναι πολιτικό κόμμα, αλλά μάλλον κάτι σαν κατεχόμενη περιοχή

O Τζον Μακ Ώλιφ (John McAuliffe) είναι το τελευταίο θύμα της τρέχουσας φιλο-σημιτικής εκκαθάρισης στο Αγγλικό Εργατικό Κόμμα (Labour Party – UK). Σύμφωνα με το Jewish Chronicle, ο Μακ Ώλιφ έγραψε ότι: «Το Ολοκαύτωμα ήταν το πιο χρήσιμο πολιτικό εργαλείο της Σιωνιστικής κυβέρνησης στο Ισραήλ για να δημιουργήσει έναν οικονομικό εκβιασμό στη Δύση, σύμφωνα με τον οποίο το Ισραήλ δέχεται απεριόριστο ποσό (χρημάτων) για όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του.» Ο Μακ Ώλιφ αναφέρει απλώς τα γεγονότα. Όλοι γνωρίζουν ότι «δεν υπάρχει καμία επιχείρηση καλύτερη από την επιχείρηση-ολοκαύτωμα», όπως το έθεσε ο Ισραηλινός πολιτικός Άμπα Έμπαν (Abba Eban) το 1950. Αλλά η άρνηση της αλήθειας και η δολοφονία του κομιστή της είναι πλέον η τυπική διαδικασία που ακολουθείται στους Εργατικούς του Κόρμπυν.

Σαν ορθός αριστερός, ο Μακ Ώλιφ προσάρμοσε λίγο την αλήθεια για να χωρέσει όμορφα μέσα στην «αφήγηση» του κόμματος. Ο Μακ Ώλιφ δήλωσε ότι «Η Σιωνιστική κυβέρνηση του Ισραήλ δεν είναι συμβατή με τον Ιουδαϊσμό και την εβραϊκή ιστορία.» Αυτή είναι μια δημοφιλής δήλωση, αλλά είναι λάθος. Οι Αριστεροί τείνουν να τραβούν μια νοητή διαχωριστική γραμμή μεταξύ του «Εβραίου» και του «σιωνιστικού.» Δεν υπάρχει τέτοια γραμμή. Ο Σιωνισμός είναι, μακράν, η πιο δημοφιλής εβραϊκή πολιτική ιδεολογία. Και ο Σιωνισμός στη σημερινή του κατάσταση είναι συμβατός με τον Ιουδαϊσμό και τον εβραϊκό πολιτισμό: η ισραηλινή βαρβαρότητα δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με κάποιους στίχους γενοκτονίας της Παλαιάς Διαθήκης και κάποιες διδασκαλίες του Ταλμούδ. Και το επιθετικό Σιωνιστικό λόμπυ είναι συνεπές με το βιβλίο της Εστέρ.

Αλλά η προσαρμογή της αλήθειας όσον αφορά την εβραϊκή κουλτούρα δεν έσωσε τον Μακ Ώλιφ. Τον πέταξαν έξω από το κόμμα, σύμφωνα με τη δέσμευση των Κόρμπυν και Μακ Ντόνελλ (McDonnell) να «αποβάλουν» όσους κάνουν «παρατηρήσεις μίσους για τους Εβραίους».

Για χρόνια υποστηρίζω ότι η Αριστερά είναι εβραϊκή δια αντιπροσώπου (by proxy), αλλά οι Εργατικοί του Κόρμπυν υπερβαίνουν το βασίλειο της μεσολάβησης. Το Εργατικό Κόμμα υπό τον Κόρμπυν είναι πλέον σαφές μια ασπόνδυλη ομάδα από Sabbos Goyim (Σ.Μ. Μη Εβραίοι που κάνουν τις δουλειές που ο εβραϊκός θρησκευτικός νόμος απαγορεύει να κάνουν οι Εβραίοι στην αργία του Σαββάτου). Οι πολιτικές του Εργατικού Κόμματος είναι πλέον συμβατές με την εβραϊκή κουλτούρα: καμιά ανεκτικότητα «μέχρι εκεί που δεν πάει» και ενδιαφέρον κατά κύριο λόγο στη φανταστική δεινοπάθεια ενός μόνο λαού. Και αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι η εργατική τάξη, αλλά ίσως η πιο προνομιούχα εθνοτική ομάδα στη Βρετανία. Το Εργατικό Κόμμα του Κόρμπυν είναι μια Σιωνιστική Κατεχόμενη Περιοχή.

Θα πρέπει να είμαι ευχαριστημένος με την τρέχουσα εξέλιξη. Αποδεικνύει τις θέσεις μου ότι η αριστερά δεν είναι φίλος με την Παλαιστίνη, τους καταπιεσμένους ή τους άνεργους.

Δεν μπορούσα ποτέ να πιστέψω ότι ο Τζέρεμυ Κόρμπυν θα πραγματοποιούσε μια τέτοια κολοσσιαία προδοτική πολιτική. Δεν είχα προβλέψει ότι ο Κόρμπυν θα γίνει σιωνιστικό κουταβάκι. Ο Κόρμπυν ήταν μια μεγάλη ελπίδα για πολλούς από εμάς. Υποθέτω ότι έχει έρθει η ώρα να δεχθούμε ότι η Αριστερά είναι μια νεκρή έννοια, δεν έχει τίποτα να προσφέρει. Η εναντίωση στον παγκόσμιο καπιταλισμό και στη σιωνιστική-συντηρητική (Zio-con) βαρβαρότητα πρέπει να λάβει διαφορετική μορφή.

ΠΗΓΗ: Gilad Atzmon, Corbyn’s Labour is not a Party, More Like Occupied Territory , 26.04.2016

Εβραϊκά χρήματα και το Εργατικό Κόμμα – Αυτοί είναι οι Αριθμοί

Αν είστε περίεργοι σχετικά με το γιατί το Εργατικό Κόμμα τους τελευταίους μήνες φέρεται δουλοπρεπώς στο εβραϊκό λόμπι, ο Εβραίος χορηγός Μάικλ Φόστερ (Michael Foster) παρέχει τις βασικές λεπτομέρειες – τους αριθμούς της κυριαρχίας του «kosher» (εβραϊκή διατροφή).

Σε σχόλιό του στην εφημερίδα Daily Mail, ο Φόστερ, ο οποίος δώρισε 400.000 λίρες στο κόμμα πριν από τις εκλογές του περασμένου Μαΐου, αποκαλύπτει πως «αυτό το έτος, κανένας μεγάλος Εβραίος χορηγός δεν έχει δώσει μια λίρα στο κεντρικό Εργατικό Κόμμα».

Οι αριθμοί είναι συγκλονιστικοί. «Στην πορεία προς τις Γενικές Εκλογές του περασμένου Μαΐου, η εβραϊκή κοινότητα δώρισε σχεδόν το ένα τρίτο από τα £ 9,7 εκατ. που έλαβαν οι Εργατικοί από ιδιώτες χορηγούς – και αυτό, παρά τον αντίκτυπο από την ψήφο των Εργατικών στο Κοινοβούλιο για την αναγνώριση της Παλαιστίνης».

Οι Βρετανοί Εβραίοι, που αποτελούν λιγότερο από το 0,5% του βρετανικού πληθυσμού, συγκέντρωσαν το ένα τρίτο των κονδυλίων για την εκστρατεία του Εργατικού Κόμματος, και αυτό συνέβη κατά τη στιγμή που οι Εβραίοι θεσμικά διαχώριζαν τη θέση τους από την πολιτική του υποψήφιου των Εργατικών για την πρωθυπουργία, Εντ Μίλιμπαντ.

Αυτές οι τεράστιες δωρεές εξηγούν την ντροπιαστική συμπεριφορά του Κόρμπυν στη συνάντησή του με το Εβραϊκό Λόμπι. Το Εργατικό Κόμμα εξαρτάται προφανώς από τον αγωγό διακίνησης των σέκελ. Οι αριθμοί αποκαλύπτουν γιατί οι Εργατικοί είναι δέσμιοι από εβραϊκά συμφέροντα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης μας είναι όμηρος που ικετεύει το έλεος λίγων πλουσίων Εβραίων.

Σύμφωνα με τον Φόστερ, το αναδυόμενο χάσμα μεταξύ Εργατικών και των Εβραίων χρηματοδοτών του είναι «μια τραγωδία», επειδή «οι αξίες του Ιουδαϊσμού και του Εργατικού Κόμματος είναι καλά ευθυγραμμισμένες.» Θα ήταν θαυμάσιο, αν ο Φόστερ μπορούσε να εξηγήσει πώς οι αξίες μιας φυλετικής θρησκείας αποκλεισμού (exclusivist) που είναι αιματολογικά προσανατολισμένη, είναι «ευθυγραμμισμένη» με ένα κόμμα που ισχυρίζεται ότι είναι αντι-ρατσιστικό, χωρίς αποκλεισμούς και καθολικό.

Σύμφωνα με τον Φόστερ, μέχρι και το 1997, «το 70% της βρετανικής εβραϊκής κοινότητας ψήφιζε Εργατικό Κόμμα. Σήμερα θα είναι λιγότερο από το 25%». Κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει στον Εβραίο χορηγό πως μια πτώση 45% μιας εθνοτικής ομάδας που αποτελεί τό 0,5% του εκλογικού σώματος είναι αρκετά ασήμαντη. Τους τελευταίους τρεις μήνες το Εργατικό Κόμμα έχει κάνει πολύ λίγα για τους εργαζόμενους, και αντ’ αυτού φωνάζει συνεχώς για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, αποδεικνύοντας ότι η εβραϊκή χρηματοδότηση του και όχι οι εβραϊκοί ψήφοι του είναι αυτό που είναι τόσο διαβρωτικό.

Αν αναρωτιέστε γιατί ο Σάντικ Καν, (Sadiq Khan), υποψήφιος των Εργατικών για δήμαρχος του Λονδίνου, είναι πιο σιωνιστής από τον ισραηλινό πρέσβη, ο Φόστερ δίνει την απάντηση. «Εγώ και πολλοί άλλοι Εβραίοι που υποστηρίζουν Εργατικούς, έχουμε συνεισφέρει φέτος απευθείας στην καμπάνια του Σάντικ Καν για τη δημαρχία του Λονδίνου». Προφανώς η μετατροπή των πολιτικών του Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου σε οπαδούς του Λικούντ -Likudniks (Σ.Μ. το Λικούντ είναι το «εργατικό» κόμμα του Ισραήλ) είναι απλή. Το μόνο που κοστίζει είναι λίγα σέκελ.

«Το παρακάτω δείχνει πόσο ασφαλής αισθάνεται η αγγλο-εβραϊκή κοινότητα στη Βρετανία», λέει ο Φόστερ. «Φέτος είδα ένα από τα παιδιά μου να σηκώνεται να μιλήσει σε μια πολιτική συνάντηση σε ένα κορυφαίο πανεπιστήμιο μόνο για να δεί το επιχείρημα του να πνίγεται από λευκούς αρσενικούς χούλιγκαν φοιτητές που φώναζαν: ‘Zio, Zio, Zio’ … η λέξη Zio για εκείνους που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα των νέων δεν είναι μια σύντομη αναφορά σε έναν σιωνιστή αλλά αργκό για το Εβραίος».

Κύριε Φόστερ κάνετε λάθος. Το Zio είναι μια σαφής αναφορά σε έναν σιωνιστή, προφανώς είστε ένας τέτοιος, αν ο γιος σας είναι ή δεν είναι, δεν έχω ιδέα. Η συμβουλή μου προς εσάς, τώρα, που αποφάσισατε να κάνετε οικονομία από τους Εργατικούς, είναι να χρησιμοποιήσετε αυτά τα επιπλέον σέκελ στην τσέπη σας για να εξαγοράσετε αυτό το «κορυφαίο πανεπιστήμιο.» Στη συνέχεια, μπορείτε να αποβάλετε απλά όλους τους λευκούς άνδρες Goyim μαζί με τους δύο Αντι-σιωνιστές Εβραίους. Μια τέτοια προοδευτική κίνηση είναι συμβατή με το εβραϊκό μίσος για τους Goyim και στερεί στους Goyim από ένα πολιτικό πρόγραμμα. Σας διαβεβαιώνω ότι αυτό το σχέδιο θα κάνει το πανεπιστήμιο ένα ασφαλές καταφύγιο για τον γιο σας και άλλους νεαρούς Εβραίους.

ΠΗΓΗ: Gilad Atzmon, Corbyn’s Labour is not a Party, More Like Occupied Territory , 11.04.2016

 http://www.antipagkosmiopoihsh.gr/2016/05/05/i-geniki-ekkatharisi-tou-vretanikou-ergatikou-kommatos-apo-tous-antisionistes-ston-dromo-gia-tin-aristeri-kivernisi/

Sayyed Hassan Nasrallah: Η Συρία δέχεται επίθεση γιατί είναι ο πυλώνας της Αντίστασης στη Μέση Ανατολή!

Ο Sayyed Hassan Nasrallah, Γενικός Γραμματέας τηςΧεζμπολά, της οργάνωσης που κατατρόπωσε τον "ανίκητο στ5ρατό" του σιωνιστικού-ναζιστικού Ισραήλ, στον πόλεμο του 2006, δεν άφησε κανένα περιθώριο δεύτερης ερμηνείας για το ποιοι υποκινούν την επίθεση εναντίον της Συρίας.

Μιλώντας σε εκδήλωση που οργάνωσε ο "Σύλλογος Υποστήριξης της Αντίστασης", υπογράμμισε μεταξύ άλλων:

"Η Συρία είναι το κέντρο του άξονα της Αντίστασης κι ο πόλεμος που υφίσταται έγινε για την υποστήριξή της στο Λίβανο και την Παλαιστινιακή Υπόθεση...

Η Συρία δέχεται επίθεση γιατί είναι ο πυλώνας της Αντίστασης στη Μέση Ανατολή...

Η προπαγάνδα εναντίον της Αντίστασης καθοδηγείται από το...

καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας, για να εξυπηρετήσει συμφέροντα των ΗΠΑ...

Οι σχέσεις της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ, είναι πλέον πολύ στενές και του καθεστώς Σαούδ υλοποιεί σχέδιο εναντίον της Μέσης Ανατολής, που περιλαμβάνει την επίθεση εναντίον της Συρίας, όπως και της Υεμένης, σε πλήρη αντίθεση με όλες τις πολιτικές λύσεις για την περιοχή...

Η Αντίσταση θα συνεχίσει να αποκομίζει νίκες και επιτυχίες..."

Τα είπε όλα... δεν χρειάζονται εξηγήσεις...

 

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2016/05/sayyed-hassan-nasrallah.html

Οι εγκληματίες του φιλελευθερισμού και η πολιτική ορθότητα των «εναλλακτικών» φωνών

Σχόλιο: Το άρθρο του σημαντικού ερευνητή δημοσιογράφου Τζον Πίλτζερ, που αναδημοσιεύουμε, καυτηριάζει τον ρόλο των φιλελεύθερων πολιτικάντηδων και «ειδικών», καθώς και των δήθεν «εναλλακτικών» μέσων ενημέρωσης (της «πολιτικής ορθότητας» των οποίων έχει πέσει και ο ίδιος θύμα), με αφορμή την κούρσα των αμερικάνικων προεδρικών εκλογών και τη μαζική προπαγάνδα περί του απόλυτου κακού που δήθεν εκπροσωπεί ο Τραμπ έναντι της «προοδευτικής» Χίλλαρυ. Ο Πίλτζερ αναφέρεται στα διαχρονικά μαζικά εγκλήματα των φιλελεύθερων και μάλιστα προχωρά στη διαπίστωση ότι ο ακραιφνής φιλελευθερισμός, τον οποίο εκπροσωπούν πολιτικοί εγκληματίες όπως ο Μπλαιρ, η Χίλλαρυ, ο Ομπάμα κλπ. είναι, στον πυρήνα του, πολύ πιο επιθετικός από την πολιτική των Συντηρητικών, καθώς, πέρα των άλλων, στηρίζεται στην γκεμπελική πλάνη ότι εκπροσωπεί ένα είδος προοδευτισμού.

Τραμπ και Κλίντον: λογοκρίνοντας το δυσάρεστο

Τζον Πίλτζερ

Μια λυσσαλέα αν και γνώριμη λογοκρισία συμμετέχει στην προεκλογική εκστρατεία των ΗΠΑ. Έχοντας τον ρόλο του κακού των κινουμένων σχεδίων, ο Ντόναλντ Τραμπ, φαίνεται σχεδόν βέβαιο ότι θα κερδίσει το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ενώ η Χίλλαρυ Κλίντον ανακηρύσσεται τόσο ως «η υποψήφιος των γυναικών» όσο και ως η πρωταθλήτρια του αμερικανικού φιλελευθερισμού απέναντι στην ηρωική πάλη του με τον Κακό.

Πρόκειται για ανοησίες, φυσικά. Η Χίλλαρυ Κλίντον αφήνει μια διαδρομή αίματος και πόνου σε όλο τον κόσμο και ένα σαφές ρεκόρ εκμετάλλευσης και απληστίας στη χώρα της. Το να το πει κανείς αυτό, όμως, γίνεται απαράδεκτο στη γη της ελευθερίας του λόγου.

Η προεκλογική εκστρατεία του Μπαράκ Ομπάμα το 2008 θα έπρεπε να προειδοποιήσει ακόμα και τους πιο αφελείς. Ο Ομπάμα βάσισε την εκστρατεία του για «ελπίδα» σχεδόν εξ ολοκλήρου στο γεγονός ότι ένας Αφροαμερικανικός φιλοδοξούσε να ηγηθεί της γης της δουλείας. Ήταν, επίσης, «αντιπολεμικός».

Ο Ομπάμα δεν ήταν ποτέ αντιπολεμικός. Αντιθέτως, όπως και όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι, ήταν υπέρ του πολέμου. Είχε ψηφίσει υπέρ της χρηματοδότησης του Τζορτζ Γ. Μπους για τη σφαγή στο Ιράκ και σκόπευε να κλιμακώσει την εισβολή στο Αφγανιστάν. Στις εβδομάδες πριν πάρει τον προεδρικό όρκο, κρυφά ενέκρινε ισραηλινή επίθεση στη Γάζα, τη σφαγή γνωστή ως Επιχείρηση Χυτευτό Μολύβι (Cast Lead). Υποσχέθηκε να κλείσει το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Γκουαντάναμο και δεν το έκανε. Υποσχέθηκε να βοηθήσει να γίνει ο κόσμος «ελεύθερος από πυρηνικά όπλα» και έκανε το αντίθετο.

Ως ένα νέο είδος διευθυντή μάρκετινγκ για το status quo, ο γαλίφικος Ομπάμα ήταν μια εμπνευσμένη επιλογή. Ακόμα και στο τέλος της αιματοβαμμένης προεδρίας του, και ενώ τα «δικής του υπογραφής» μη επανδρωμένα αεροσκάφη του εξαπλώνουν απείρως περισσότερο τρόμο και θάνατο σε όλο τον κόσμο από αυτόν που προκάλεσαν τζιχαντιστές στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες, κολακεύουν τον Ομπάμα ως “cool” (Guardian).

Στις 23 Μαρτίου, το άρθρο μου, «Ένας Παγκόσμιος Πόλεμος έχει αρχίσει: Σπάστε τη Σιωπή», δημοσιεύθηκε σε όλο το διαδίκτυο. Όπως ήταν η πρακτική μου χρόνια τώρα, το δημοσίευσα σε ένα διεθνές δίκτυο, συμπεριλαμβανομένου του Truthout.com, της φιλελεύθερης αμερικανικής ιστοσελίδας. Το Truthout δημοσιεύει κάποια σημαντικά δείγματα δημοσιογραφίας, μηδέ εξαιρουμένων βέβαια των εξαιρετικών εταιρικών αποκαλύψεων του Νταρ Τζαμάιλ (Dahr Jamail).

Το Truthout απέρριψε το κομμάτι γιατί, όπως είπε ένας συντάκτης, είχε εμφανιστεί στο Counterpunch και είχε παραβεί «κατευθυντήριες οδηγίες». Του απάντησα ότι αυτό δεν ήταν πρόβλημα για πολλά χρόνια και δεν γνώριζα περί κατευθυντήριων οδηγιών.

Ως απάντηση στην ανυπακοή μου, μού δόθηκε τότε μια διαφορετική εξήγηση. Το άρθρο τέθηκε σε αναστολή με την προϋπόθεση ότι θα ετιθέμην σε «επανεξέταση» και θα συμφωνούσα με τις αλλαγές και τις διαγραφές από τη «συντακτική επιτροπή» του Truthout. Το αποτέλεσμα ήταν η χαλάρωση και η λογοκρισία της κριτικής μου για τη Χίλλαρυ Κλίντον, και η αποστασιοποίηση της από τον Τραμπ. Το ακόλουθο αποκόπηκε:

«Ο Τραμπ είναι μια καρικατούρα μίσους των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Αυτό και μόνο θα πρέπει να αφυπνίσει τον σκεπτικισμό μας. Οι απόψεις του Τραμπ για τη μετανάστευση είναι τραγελαφικές, αλλά όχι περισσότερο γελοίες από του Ντέιβιντ Κάμερον. Δεν είναι ο Τραμπ ο Μέγας εκτελεστής των Απελάσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ο νικητής του Νόμπελ Ειρήνης Μπαράκ Ομπάμα … ο κίνδυνος για τους υπόλοιπους από εμάς δεν είναι ο Τραμπ, αλλά η Χίλλαρυ Κλίντον. Αυτή δεν είναι ανορθόδοξη. Ενσωματώνει την ανθεκτικότητα και τη βία ενός συστήματος … Καθώς η μέρα των προεδρικών εκλογών πλησιάζει, η Κλίντον θα χαιρετιστεί ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος, ανεξάρτητα από τα εγκλήματα και τα ψέματα της –όπως ακριβώς ο Μπαράκ Ομπάμα προβαλλόταν ως ο πρώτος μαύρος πρόεδρος και οι φιλελεύθεροι κατάπιναν τις ανοησίες του για ελπίδα.»

Η «συντακτική επιτροπή» ήθελε σαφώς να αποδυναμώσω το επιχείρημά μου ότι η Κλίντον αντιπροσώπευε έναν αποδεδειγμένα ακραίο κίνδυνο για τον κόσμο. Όπως όλες οι λογοκρισίες, αυτό ήταν απαράδεκτο. Η Μάγια Σένγουωρ (Maya Schenwar), η οποία διατηρεί το Truthout, μου έγραψε ότι η απροθυμία μου να υποβάλω τη δουλειά μου σε «διαδικασία αναθεώρησης» σήμαινε ότι έπρεπε να τη βγάλει από τον «πίνακα δημοσιεύσεων της». Τέτοιο είναι το λέγειν του πορτιέρη.

Στη ρίζα αυτού του επεισοδίου βρίσκεται ένα επίμονο «ανείπωτο». Πρόκειται για την ανάγκη, τον καταναγκασμό, πολλών φιλελεύθερων στις Ηνωμένες Πολιτείες να αγκαλιάσουν έναν ηγέτη μέσα από ένα σύστημα που είναι αποδεδειγμένα αυτοκρατορικό και βίαιο. Όπως η «ελπίδα» του Ομπάμα, το φύλο της Κλίντον δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα κατάλληλο προσωπείο.

Αυτή είναι μια ιστορική ανάγκη. Στο δοκίμιό του, του 1859, «περί Ελευθερίας» (On Liberty), στο οποίο οι σύγχρονοι φιλελεύθεροι φαίνεται να αποτίνουν έναν ακούραστο φόρο τιμής, ο Τζον Στιούαρτ Μιλλ περιγράφει τη δύναμη της αυτοκρατορίας. «Ο Δεσποτισμός είναι μια θεμιτή λειτουργία της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση των βαρβάρων», έγραψε, «υπό την προϋπόθεση ο στόχος να είναι η βελτίωσή τους, και τα μέσα να δικαιολογούνται από την αληθινή πραγματοποίηση αυτού του στόχου.» Οι «βάρβαροι» ήταν μεγάλα τμήματα της ανθρωπότητας από τα οποία απαιτούνταν «σιωπηρή υπακοή».

«Είναι ένας ωραίος και βολικός μύθος ότι οι φιλελεύθεροι είναι οι ειρηνοποιοί και οι Συντηρητικοί οι πολεμοκάπηλοι,» έγραψε ο Βρετανός ιστορικός Χάϋγελ Γουίλλιαμς (Hywel Williams) το 2001, «αλλά ο ιμπεριαλισμός του φιλελεύθερου δρόμου μπορεί να είναι πιο επικίνδυνος λόγω της φύσης του «ανοικτού τέλους» που ενέχει–της πεποίθησης του ότι αντιπροσωπεύει μια ανώτερη μορφή ζωής [ενώ αρνείται] τον αυτάρεσκο φανατισμό του».

Είχε στο μυαλό του μια ομιλία του Τόνυ Μπλαιρ στον απόηχο των επιθέσεων της 9/11, στην οποία ο Μπλαιρ υποσχέθηκε να «αναδιατάξει αυτόν τον κόσμο γύρω μας», σύμφωνα με τις «ηθικές αξίες» του. Το μακελειό του ενός εκατομμυρίου νεκρών στο Ιράκ ήταν το αποτέλεσμα.

Τα εγκλήματα του Μπλαιρ δεν είναι ασυνήθιστα. Από το 1945, περίπου 69 χώρες –πάνω από το ένα τρίτο των μελών των Ηνωμένων Εθνών– έχουν υποστεί κάτι ή όλα από τα ακόλουθα: Έχουν υποστεί εισβολή, οι κυβερνήσεις τους ανατράπηκαν, τα λαϊκά κινήματα τους κατεστάλησαν, εκλογές τους ανατράπηκαν και βομβαρδίστηκαν οι λαοί τους. Ο ιστορικός Μαρκ Κέρτις (Mark Curtis) υπολογίζει τον αριθμό των νεκρών σε εκατομμύρια. Με την κατάρρευση των ευρωπαϊκών αυτοκρατοριών, αυτό έγινε δουλειά του κομιστή της φιλελεύθερης φλόγας, τις «εξαιρετικές» Ηνωμένες Πολιτείες, των οποίων ο περίφημος «προοδευτικός» πρόεδρος, Τζον Φ. Κέννεντυ, σύμφωνα με νέα έρευνα, εξουσιοδότησε τη βομβιστική επίθεση εναντίον της Μόσχας κατά τη διάρκεια της κρίσης της Κούβας το 1962.

«Αν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε βία», δήλωσε η Μαντλήν Όλμπραϊτ, υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ την περίοδο της φιλελεύθερης διαχείρισης του Μπιλ Κλίντον και σήμερα παθιασμένη ακτιβίστρια υπέρ της συζύγου του, «είναι επειδή είμαστε η Αμερική. Είμαστε το αναντικατάστατο έθνος. Στεκόμαστε όρθιοι. Βλέπουμε παραπέρα στο μέλλον.»

Ένα από τα πιο εμπρηστικά εγκλήματα της Χίλλαρυ Κλίντον ήταν η καταστροφή της Λιβύης το 2011. Με την προτροπή της και με αμερικανική υλικοτεχνική υποστήριξη, το ΝΑΤΟ ξεκίνησε 9.700 «εξορμήσεις χτυπημάτων» κατά της Λιβύης, σύμφωνα με τα δικά του τα δεδομένα, από τις οποίες περισσότερο από το ένα τρίτο είχαν ως στόχο πολιτικούς στόχους. Αυτές οι εξορμήσεις περιλάμβαναν βλήματα με πυρηνικές κεφαλές ουρανίου. Δείτε τις φωτογραφίες από τα συντρίμμια της Μισράτα και της Σύρτης, και τους μαζικούς τάφους που εντοπίστηκαν από τον Ερυθρό Σταυρό. Διαβάστε την έκθεση της UNICEF για τα παιδιά που σκοτώθηκαν, «τα περισσότερα [τους] κάτω από την ηλικία των δέκα».

Στην αγγλο-αμερικανική επιστημονική κοινότητα που ακολουθείται δουλικά από τα φιλελεύθερα μέσα ενημέρωσης και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, σημαίνοντες θεωρητικοί, γνωστοί ως «φιλελεύθεροι ρεαλιστές», διδάσκουν εδώ και καιρό ότι οι φιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές –ένας όρος που δεν χρησιμοποιούν ποτέ– είναι οι μεσίτες της παγκόσμιας ειρήνης και οι διαχειριστές της κρίσης, παρά οι υπαίτιοι της κρίσης. Έχουν αποκόψει την ανθρωπότητα από τη μελέτη των εθνών και την έχουν συμπήξει με μια ακαταλαβίστικη φρασεολογία που εξυπηρετεί τη φιλοπόλεμη δύναμη. Κατά την αυτοψία που διενεργούν σε ολόκληρα έθνη, έχουν εντοπίσει «αποτυχημένα κράτη» (δύσκολα εκμεταλλεύσιμα έθνη) και «κράτη-παρίες» (έθνη ανθεκτικά στη δυτική κυριαρχία).

Το εάν ναι ή όχι το υπό στόχευση καθεστώς είναι δημοκρατία ή δικτατορία δεν έχει σημασία. Στη Μέση Ανατολή, οι συνεργάτες του δυτικού φιλελευθερισμού είναι εδώ και καιρό εξτρεμιστές ισλαμιστές, με τελευταίους την αλ-Κάιντα, ενώ οι κυνικές έννοιες της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χρησιμεύουν ως ένα ρητορικό προκάλυμμα για κατάκτηση και χάος– όπως στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη, τη Συρία, την Υεμένη, την Αϊτή, την Ονδούρα. Δείτε τη δημόσια προϊστορία αυτών των καλών φιλελευθέρων, του Μπιλ και της Χίλαρρυ Κλίντον. Το δικό τους μητρώο είναι ένα στάνταρ στο οποίο ο Τραμπ μπορεί απλά να προσβλέπει.

johnpilger.com – οι ταινίες και η δημοσιογραφία του John Pilger

Βιογραφικό

Δημοσιογράφος, κινηματογραφιστής και συγγραφέας, ο Τζον Πίλτζερ είναι ένας από τους δύο που έχουν κερδίσει το υψηλότερο βραβείο βρετανικής δημοσιογραφίας δύο φορές. Για τα ντοκιμαντέρ του έχει κερδίσει ένα βραβείο ΕΜΜΥ και ένα βρετανικό βραβείο ‘Οσκαρ, το BAFTA. Μεταξύ πολλών άλλων βραβείων, έχει κερδίσει ένα βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ της Royal Television Society. To επικό του, “Cambodia Year Zero” (1979) κατατάσσεται από το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ως ένα από τα δέκα πιο σημαντικά ντοκιμαντέρ του 20ού αιώνα. Το “Death of aNation”, που γυρίστηκε κρυφά στο Ανατολικό Τιμόρ, είχε παγκόσμια απήχηση το 1994. Τα βιβλία του περιλαμβάνουν τα: Heroes, Distant Voices, Hidden Agendas, The New Rulers of the World and Freedom Next Time. Είναι κάτοχος του διεθνούς βραβείου ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Αυστραλίας, του Βραβείου Ειρήνης του Σίδνεϋ, «γιατί κάνει δυνατές τις φωνές των αδύναμων να ακουστούν» και «για τις ατρόμητες αντιστάσεις του στη λογοκρισία οποιαδήποτε μορφής».

ΠΗΓΗ: John Pilger,  Trump and Clinton: Censoring the unpalatable, RT, 29.03.2016

http://www.antipagkosmiopoihsh.gr/2016/04/27/i-egklimaties-tou-fileleftherismou-ke-i-politiki-orthotita-ton-enallaktikon-fonon/

Στρατός και αστυνομία ζητούν τα δεδουλευμένα από την κυβέρνηση των Σκοπίων

Διαδηλώσεις και απεργίες προανήγγειλε ο στρατός των Σκοπίων, αν δεν υλοποιηθούν μέχρι τις 13 Μαΐου οι απαιτήσεις τους.

Επίσης, δυσαρέσκεια επικρατεί και στους υπαλλήλους του υπουργείου Άμυνας, λόγω της δέσμευσής τους στα νότια και βόρεια σύνορα της χώρας, μετά την έναρξη της κρίσης των προσφύγων.

Ζητούν αύξηση 20 τοις εκατό στους μισθούς τους και σεβασμό στη νομοθεσία για απασχόληση εκτός του ωραρίου εργασίας τους.

Το συνδικαλιστικό όργανο των στρατιωτών αναφέρει ότι ο στρατός βρίσκει τώρα κεφάλαια για βασικές ανάγκες όπως τρόφιμα και εξοπλισμό, αλλά πρέπει να αναλογισθεί ότι οφείλει στους στρατιώτες μισθούς από τον Νοέμβριο του περασμένου έτους.

Οι αστυνομικοί, εξάλλου, διαμαρτύρονται ότι δεν τους καταβάλλεται το ποσό που αντιστοιχεί στην επιπλέον υπηρεσία που παρέχουν, λόγω των διαμαρτυριών στο εσωτερικό αλλά και λόγω της διακίνησης των μεταναστών.

Η αστυνομική ένωση αποκλείει τις πορείες διαμαρτυρίας, αλλά τονίζει ότι οι αστυνομικοί έχουν κουραστεί και θα μπορούσε να μειωθεί η αποτελεσματικότητά τους και αυτό είναι πιο σοβαρό από ό, τι οι διαμαρτυρίες.

Οι ενώσεις του στρατού ζητούν μέσα στην προθεσμία να υλοποιηθούν τα αιτήματά τους.
Τα αιτήματα του στρατού παρουσιάστηκαν μετά την ανακοίνωση από τον προσωρινό πρωθυπουργό τη διάθεση 200 εκατομμυρίων για εξοπλισμό και ανοικοδόμηση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων, όπως σημειώνει το δημοσίευμα της «Telma».

Read more: http://www.newsbomb.gr/ellada/amyna/story/693941/o-stratos-kai-astynomia-zitoyn-ta-dedoyleymena-apo-tin-kyvernisi-ton-skopion#ixzz485LHxdr0

Οι ΗΠΑ φέρνουν στην Αθήνα τον "μέτρ" της αποσταθεροποίησης χωρών...

Εν μέσω κρίσιμης χρονικής περιόδου, αποφασίστηκαν αλλαγές από τις ΗΠΑ, στους Πρέσβεις των χωρών. 

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, αναμένεται να αποχωρήσει από την Ελλάδα, ο Αμερικανός πρέσβης David D. Pearce, τον οποίο θα αντικαταστήσει ο πρώην Πρέσβης για την Ουκρανία, Geoffrey R. Pyatt.

Από την ελληνική πλευρά βέβαια, έχει εκφραστεί ανησυχία για τον άγνωστο λόγο της αλλαγής του Αμερικανού Πρέσβη, αλλά και για τον ερχομό του Geoffrey R. Pyatt, τον οποίο ακολουθούν σκάνδαλα και πολλές φήμες. 

Το τελευταίο περιστατικό που εξέθεσε τον Geoffrey R. Pyatt, ήταν η υποκλοπή συνομιλίας του με την υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Βικτόρια Νούλαντ, κατά την οποία ακούγεται να λέει "γ@μ@ την Ευρώπη"! 

Με αφορμή λοιπόν την έκρυθμη διεθνή κατάσταση και τον συνεχή φόβο για διπλωματικό επεισόδιο, η Ελλάδα απορεί και αναμένει ενημέρωση... 

http://voicenews.gr/index.php/ethnika-themata/67468-erxetai-diplomatiko-epeisodio-deite-poion-stelnoun-stin-ellada-oi-ipa.html

PSI: Εγκλημα που έμεινε ατιμώρητο

Πώς ο Παπαδήμος και ο Βενιζέλος κατέστρεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία και τους μικροομολογιούχους (το 2012) και άλλαξαν τα χαρακτηριστικά του δημοσίου χρέους που τώρα όλοι πια παραδέχονται ότι δεν είναι βιώσιμο

H κατηγορηματική παραδοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) αλλά ακόμα και του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι το ελληνικό χρέος χρειάζεται «κούρεμα» αποτελεί άλλη μια τρανή απόδειξη ότι το πολυδιαφημισμένο «κούρεμα» του 2012 στα ελληνικά ομόλογα που κατείχαν ιδιώτες (PSI) ήταν πλήρως αποτυχημένο. Το χειρότερο, όμως, για τους Ελληνες πολίτες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους ανυποψίαστους μικροομολογιούχους που είχαν εμπιστευτεί το Ελληνικό Δημόσιο και βρέθηκαν να χάνουν το 53,5% των οικονομιών τους, είναι ότι η θυσία τους έπεσε στο κενό. Γι' αυτό και τώρα η λύση στο μείζον πρόβλημα του ελληνικού χρέους θα πρέπει να είναι δραστική και να μην κινείται στην αποτυχημένη λογική του 2012.

Επαίρεται ακόμη

Ο τέως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, που ως υπουργός Οικονομικών έβαλε την υπογραφή του στο PSI, επαίρεται ακόμη και σήμερα για το «κούρεμα» του 2012, το οποίο έχει χαρακτηρίσει ως «τη μεγαλύτερη διαγραφή χρέους στην Ιστορία», τονίζοντας ότι με τη διαγραφή του 53,5% επί της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που κατείχε το 95,7% των ιδιωτών ομολογιούχων διεγράφη χρέος ύψους 197 δισ. ευρώ, την ώρα που το σύνολο του ελληνικού χρέους ήταν 368 δισ. ευρώ.

Ωστόσο, για να διαγραφούν τα 197 δισ. ευρώ, η Ελλάδα δανείστηκε από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) 30 δισ. ευρώ για την αγορά βραχυπρόθεσμων ομολόγων του EFSF, τα οποία δόθηκαν στους ιδιώτες που κατείχαν ελληνικά ομόλογα, άλλα 50 δισ. ευρώ για να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζές της λόγω της ζημιάς που υπέστησαν από το «κούρεμα» των ομολόγων που κατείχαν, τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας μας επιβαρύνθηκαν με ζημιές 12 δισ. ευρώ εξαιτίας του «κουρέματος» των ομολόγων που διέθεταν στα χαρτοφυλάκιά τους, ενώ άλλα 5 δισ. ευρώ διατέθηκαν για την καταβολή δεδουλευμένων τόκων παλαιότερων ομολόγων που ανταλλάχθηκαν με νέα στο πλαίσιο του PSI. Συνολικά, δηλαδή, η διαγραφή του 2012 στοίχισε 97 δισ. ευρώ. Αν στο ποσό αυτό προστεθούν τα 62 δισ. ευρώ της ονομαστικής αξίας των νέων ομολόγων που εξέδωσε η Ελλάδα σε αντικατάσταση εκείνων που «κουρεύτηκαν», προκύπτει ότι το πραγματικό, καθαρό όφελος από το PSI ήταν μόλις 38 δισ. ευρώ!

Επιπλέον, με το «κούρεμα» του 2012 συντελέστηκε μια σημαντική αλλαγή στα χαρακτηριστικά του ελληνικού χρέους που παρέμεινε στα χέρια ιδιωτών: το χρέος αυτό διέπεται πλέον από το αγγλικό δίκαιο, γεγονός που σημαίνει ότι νέο «κούρεμα» πρακτικά είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί. Παράλληλα, το ελληνικό χρέος, από κυρίως ιδιωτικό, μετατράπηκε σε κυρίως επίσημο, δηλαδή βρίσκεται στα χέρια των κρατών της ευρωζώνης και διεθνών οργανισμών (ΔΝΤ, EFSF, ΕΚΤ). Πριν από το PSI, το 62% του χρέους μας βρισκόταν στον ιδιωτικό τομέα. Μετά το PSI το αντίστοιχο ποσοστό έπεσε στο 27%.

Τα «ακούρευτα» ομόλογα που έγιναν «θηλιά»

Αλλη μια κρίσιμη πτυχή της υπόθεσης του PSI είναι ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) είχε αποκτήσει από τη δευτερογενή αγορά ελληνικά ομόλογα, τα οποία παρέμειναν «ακούρευτα», με αποτέλεσμα η χώρα μας να καλείται να τα καλύψει στο ακέραιο κατά τη λήξη τους. Σήμερα απομένουν 27 δισ. ευρώ από τα ομόλογα αυτά στα χαρτοφυλάκια της ΕΚΤ και των εθνικών κεντρικών τραπεζών της ευρωζώνης, εκ των οποίων τα 6,7 δισ. ευρώ λήγουν στις 20 Ιουλίου και στις 20 Αυγούστου. Επειδή εκκρεμεί η αποπληρωμή των ομολόγων αυτών, η Ελλάδα δεν μπόρεσε να ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που ξεκίνησε η ΕΚΤ την περασμένη άνοιξη και το οποίο θα αποτελούσε μια «ανάσα» για τη χώρα μας.

Η αποτυχία του PSI ήταν τόσο μεγάλη, που προτού καν εκπνεύσει η χρονιά υπήρξε και νέα παρέμβαση για να επιχειρηθεί να μειωθεί περαιτέρω το ελληνικό χρέος. Τον Δεκέμβριο του 2012 ακολούθησε η επαναγορά των ομολόγων, μέσω της οποίας μειώθηκε «καθαρά» το χρέος κατά 20,5 δισ. ευρώ, με την αγορά των ομολόγων στις τιμές της δευτερογενούς αγοράς.
Κατόπιν όλων αυτών, γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί ενώ ο Λουκάς Παπαδήμος ως πρωθυπουργός υλοποίησε το PSI μαζί με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, προτού βρεθεί στον πρωθυπουργικό θώκο είχε υποστηρίξει σε άρθρα του πως «μια μη εθελοντική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι πιθανόν ότι θα οδηγήσει σε περιορισμένα (καθαρά) οικονομικά οφέλη και θα συνεπάγεται σημαντικούς κινδύνους που θα απειλήσουν σοβαρά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τις οικονομικές επιδόσεις της ευρωζώνης στο σύνολό της».

 http://www.dimokratianews.gr/content/49975/psi-egklima-poy-emeine-atimorito

Σεξουαλικές κακοποιήσεις σε δεκάδες ιδιωτικά σχολεία των ΗΠΑ Σάλος από αποκάλυψη της Boston Globe

Σεξουαλικές επιθέσεις διαπράττονταν, κατά τη διάρκεια δεκαετιών, σε πολλές δεκάδες ιδιωτικά σχολεία στο βορειοανατολικό τμήμα των ΗΠΑ, περιστατικά για τα οποία οι υπεύθυνοι άργησαν να λάβουν μέτρα ή ακόμα κι αδιαφόρησαν παρά τις καταγγελίες και τις προσφυγές στη δικαιοσύνη των περισσότερων από 200 φερόμενων ως θυμάτων, αποκάλυψε η αμερικανική εφημερίδα Boston Globe.

Πολλά από αυτά τα γεγονότα, που εκτυλίχθηκαν στη Νέα Αγγλία, είναι ήδη γνωστά στις δικαστικές αρχές, διευκρινίζεται στο άρθρο, όπου γίνεται λόγος για περισσότερες από 90 προσφυγές στη Δικαιοσύνη.

Εξήντα επτά και πλέον ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα βρίσκονται στο επίκεντρο των κατηγοριών για σεξουαλικές επιθέσεις ή σεξουαλική παρενόχληση από το 1991, σύμφωνα με τα δεδομένα που συγκέντρωσε η Spotlight Team, η ομάδα των ερευνητών που αποκάλυψε τις υποθέσεις παιδεραστών ιερέων στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Κάποιες υποθέσεις χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1950, άλλες όμως εκτυλίχθηκαν αργότερα, ακόμη και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000.

Το σχολείο St. George's στο Μιντλτάουν, στο Ρόουντ Άιλαντ βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας της αμερικανικής εφημερίδας. Η Boston Globe αναφέρεται συγκεκριμένα στην υπόθεση ενός καθηγητή ο οποίος διέπραξε τα πρώτα του εγκλήματα το 1968 και εντούτοις συνέχισε να διδάσκει σε διάφορα σχολεία έως το 2003 και ταυτόχρονα να παρενοχλεί και να επιτίθεται σε εφήβους. 

Το 2003 ένας προπονητής στο σχολείο κατηγορήθηκε από 11 μαθητές ότι επιδιδόταν σε άσεμνες κινήσεις έως κι ότι τους παρενόχλησε σεξουαλικά. Η διεύθυνση τον απέλυσε, ωστόσο έκρινε, έπειτα από έρευνες που διεξήγαγε, ότι τα γεγονότα που καταγγέλθηκαν δεν συνιστούσαν σεξουαλική επίθεση και επέλεξε να μην ενημερώσει τις δικαστικές αρχές. Ο προπονητής επαναπροσλήφθηκε.

Όταν παραιτήθηκε με δική του βούληση το 2011 το St. George's δεν ενημέρωσε για τα γεγονότα το νέο του εργοδότη, τη Σχολή Taft στο Κονέτικατ.

Η εφημερίδα καλεί τα πρόσωπα που διαθέτουν πληροφορίες για παρόμοια περιστατικά με εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο να τις καταθέσουν.

Μεγάλος αριθμός των υποθέσεων αυτών παραγράφθηκε και δεν μπορούν πλέον να υπάρξουν προσφυγές παρά μόνο σε αστικά δικαστήρια.

http://www.news.gr/kosmos/hpa/article/264816/sexoyalikes-kakopoihseis-se-dekades-idiotika-shole.html

Τσίπρας σε Παυλόπουλο: Η αξιολόγηση κλείνει χωρίς πρόσθετα μέτρα Ο πρωθυπουργός ενημέρωσε για τις εξελίξεις τους ηγέτες των κομμάτων της αντιπολίτευσης και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Στο Προεδρικό Μέγαρο έφτασε λίγο μετά τις 9.30 το βράδυ ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, προκειμένου να ενημερώσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο για τις αποφάσεις του σημερινού έκτακτου Eurogroup για την Ελλάδα.

Ο πρωθυπουργός τόνισε πως η έκβαση του Eurogroup είναι καλή για τη χώρα μας, καθώς η αξιολόγηση του προγράμματος κλείνει χωρίς πρόσθετα μέτρα, ενώ παράλληλα διαμορφώνεται ο οδικός χάρτης για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Επεσήμανε μάλιστα πως το μήνυμα του σημερινού Eurogroup είναι θετικό τόσο για τις αγορές, όσο και για τους Έλληνες πολίτες.

Πρόσθεσε ακόμα πως οι πολίτες έχουν επωμιστεί ένα μεγάλο βάρος τα τελευταία χρόνια και δικαιούνται μία ανακούφιση, ενώ ευχαρίστησε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για τη βοήθειά του στην προώθηση του ζητήματος του ελληνικού χρέους.

Από την πλευρά του, ο Προκόπης Παυλόπουλος υπογράμμισε πως η Ελλάδα αποδεικνύει πως παραμένει αταλάντευτη στην ευρωπαϊκή της πορεία, κάτι που αποτελεί όπως είπε απόφαση όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας.

Πριν μεταβεί στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Αλέξης Τσίπρας ενημέρωσε τηλεφωνικά για τα αποτελέσματα του Eurogroup τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης, Κυριάκο Μητσοτάκη, Σταύρο Θεοδωράκη, Δημήτρη Κουτσούμπα, Φώφη Γεννηματά, Βασίλη Λεβέντη, ενώ τους είπε ότι η κυβέρνηση είναι στη διάθεσή τους για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Εξάλλου, το μεσημέρι της Τρίτης αναμένεται να συνεδριάσει εκτάκτως το υπουργικό συμβούλιο υπό τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θα ενημερώσει τους υπουργούς της κυβέρνησης για τα αποτελέσματα του Eurogroup.

http://www.news.gr/politikh/esoterikh-politikh/article/264821/tsipras-se-pavlopoylo-h-axiologhsh-kleinei-horis.html

Στα σκαριά το νομοσχέδιο με τον "κόφτη" και τα επόμενα μέτρα Στο σχέδιο νόμου θα περιλαμβάνονται τα "κόκκινα" δάνεια, το Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας, αλλά και ο Μηχανισμός Δημοσιονομικής Διόρθωσης

Ξεκίνησε η σύνταξη και νομοτεχνική επεξεργασία του νομοσχεδίου που θα περιλαμβάνει τα υπολειπόμενα ζητήματα για το κλείσιμο της αξιολόγησης, με σχεδιασμό και στόχο να έχει ψηφιστεί από τη Βουλή πριν από το Eurogroup της 24ης Μαΐου και να συζητηθεί με την κανονική διαδικασία. 

Σε αυτό το νομοσχέδιο θα περιλαμβάνονται τα εναπομείναντα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί και αντιστοιχούν στο 1% του ΑΕΠ, τα κόκκινα δάνεια, το Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας, αλλά και ο Μηχανισμός Δημοσιονομικής Διόρθωσης.

Κυβερνητικές πηγές ανέφεραν, μετά το πέρας της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου, ότι ήδη από σήμερα ξεκίνησε η εργασία σε τεχνικό επίπεδο. Μετά το Eurogroup της 24ης Μαΐου, που θα επικυρώνει ότι ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση, αναμένεται να προχωρήσει και η διαδικασία για την εκταμίευση της δόσης, η οποία χρονικά εκτιμάται εντός του Ιουνίου.

Σύμφωνα με όσα έχουν δεσμευτεί οι εταίροι απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση, αυτή η δόση θα κινηθεί αρκετά πάνω από τα 5,7 δισ. ευρώ, καθώς θα περιλαμβάνει, επιπλέον του ποσού της κάλυψης των δανειακών υποχρεώσεων, και το ποσό για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Ως προς τον μηχανισμό δημοσιονομικής διόρθωσης, οι ίδιες πηγές επέμεναν ότι δεν θα περιλαμβάνει προληπτικά μέτρα, αλλά θα προβλέπονται παρεμβάσεις στον προϋπολογισμό, είτε στο σκέλος των εσόδων, είτε στο σκέλος των δαπανών. Τόνιζαν, ωστόσο, ότι δεν θα χρειαστεί η ενεργοποίησή του.

Στα τεχνικά κλιμάκια έχει ξεκινήσει και η συζήτηση για τα τρία στάδια ελάφρυνσης του χρέους (βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο), και όπως σημείωναν οι κυβερνητικές πηγές, αυτός ο οδικός χάρτης θα είναι σαφώς αποτυπωμένος και θα χαρακτηρίζεται από αυτοματισμό.

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ζήτησε βελτίωση, επίσπευση και επιτάχυνση του έργου των υπουργείων, προκειμένου να αντιμετωπιστούν ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες, καθώς πλέον αποφορτίζονται από τον κύριο όγκο της διαπραγμάτευσης.

Επίσης, τόσο ο ίδιος ο πρωθυπουργός όσο και αρκετοί υπουργοί συνεχάρησαν την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα για τις άοκνες προσπάθειες και τη μάχη που έδωσαν όλο το προηγούμενο διάστημα. Αναφέρθηκαν ειδικότερα στους υπουργούς Ευκλείδη Τσακαλώτο, Γιώργο Χουλιαράκη, Γιώργο Σταθάκη, Γιώργο Κατρούγκαλο, αλλά και τις ομάδες τεχνοκρατών που ενεπλάκησαν στις διαπραγματεύσεις. “Αυτά τα παιδιά έχουν θυσιαστεί όλον αυτόν τον καιρό, έχουν αποκτήσει σημαντική εμπειρία από τις διαπραγματεύσεις και θα είναι πολύ χρήσιμοι στην Ελλάδα στο μέλλον”, ανέφερε χαρακτηριστικά κυβερνητική πηγή μετά το τέλος της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου.
http://www.news.gr/oikonomia/oikonomika-nea/article/264935/sta-skaria-to-nomoshedio-me-ton-kofth-kai-ta-epo.html

ΗΠΑ: Υπέρ της αύξησης της φορολογίας για τους πλούσιους τάχθηκε ο Τραμπ

Ωστόσο, άφησε να εννοηθεί ότι θα αφήσει στην «κρίση των πολιτειών» που συνιστούν τις ΗΠΑ, ν' αποφασίσουν για την αύξηση του κατώτερου μισθού

Ο Ντόναλντ Τραμπ, υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων, δήλωσε την Κυριακή (08/05) ότι οι φόροι για τους πλούσιους πρέπει ν' αυξηθούν, ενώ ο ίδιος υποστηρίζει και την αύξηση του κατώτερου μισθού.

Ωστόσο, άφησε να εννοηθεί ότι θα αφήσει στην «κρίση των πολιτειών» που συνιστούν τις ΗΠΑ, ν' αποφασίσουν για την αύξηση του κατώτερου μισθού, όπως δήλωσε στην εκπομπή «Meet the Press», του τηλεοπτικού δικτύου NBC.

«Για τους πλούσιους πιστεύω ειλικρινά ότι πρόκειται να ανεβεί και πρέπει να ανέβει η φορολογία», δήλωσε χαρακτηριστικά ο μεγιστάνας και πρόσθεσε πως θα ασχοληθεί περισσότερο με τη μεσαία τάξη, ως διαπραγματευτικό «πάτημα» που μπορεί να αλλάξει τις σχέσεις του με το Κογκρέσο.

Read more: http://www.newsbomb.gr/kosmos/news/story/694380/hpa-yper-tis-ayxisis-tis-forologias-gia-toys-ploysioys-taxthike-o-tramp#ixzz485Lp8Bah

Economist: Οι άνθρωποι αλλάζουν, οι Έλληνες όχι... Η Ελλάδα πιθανόν να βρεθεί και πάλι αντιμέτωπη με τη χρεοκοπία και το Grexit τον Ιούλιο, εκτιμά το οικονομικό περιοδικό

“Οι άνθρωποι αλλάζουν, οι Έλληνες όχι”. Με αυτήν την ατάκα από την ταινία “Γάμος αλά Ελληνικά 2” σχολιάζει τις εξελίξεις γύρω από τις διαπραγματεύσεις για το ελληνικό πρόγραμμα σε άρθρο του το περιοδικό Economist.

“Το αν κάποιος από τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης έχει δει την ταινία, πόσω μάλλον αν έχει εντοπίσει κάποια ομοιότητα με τις εν εξελίξει συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση, είναι άγνωστο. Αλλά με τις νέες κόντρες για τους όρους του τελευταίου πακέτου διάσωσης της Ελλάδας, με απειλές για πρόωρες εκλογές αν οι δανειστές δεν υποχωρήσουν, έχει την οσμή ενός κακού sequel”, αναφέρει στο άρθρο του το Economist.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Ελλάδα έχει απόλυτη ανάγκη την επόμενη δόση του προγράμματος, “όμως δεν θα πάρει τα χρήματα μέχρι οι δανειστές να ολοκληρώσουν” την αξιολόγηση. “Η κυβέρνηση έχει συγκεντρώσει με δυσκολία αρκετά χρήματα (με επιδρομή σε ανεξάρτητους δημόσιους φορείς) για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις τον Μάιο, ίσως ακόμα και τον Ιούνιο. Αλλά στις 20 Ιουλίου, όταν ωριμάζει ένα ομόλογο 2 δισ. ευρώ, η χώρα είναι και πάλι αντιμέτωπη με χρεοκοπία και ίσως με μία αναγκαστική έξοδο από την Ευρωζώνη. Ο κίνδυνος του Grexit δεν επέστρεψε ακριβώς – ποτέ δεν έφυγε, στην πραγματικότητα”, σημειώνεται.

Στο άρθρο τονίζονται οι διαφορές των Ευρωπαίων με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι απαιτήσεις του τελευταίου για προληπτικά μέτρα, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% το 2018. Η απροθυμία της ελληνικής κυβέρνησης να νομοθετήσει τέτοια προληπτικά μέτρα δε βασίζεται τόσο στο ότι αυτό δεν θα ήταν σύννομο, αλλά στις πολιτικές προεκτάσεις που θα είχε μια τέτοια κίνηση, αναφέρεται στο άρθρο: “Το πακέτο προληπτικών μέτρων πιθανότατα θα περιείχε περαιτέρω περικοπές σε συντάξεις, μία άμεση επίθεση στη βάση του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είναι αντιμέτωπος με μία ανταρσία 53 δικών του βουλευτών, υπό την ηγεσία του Ευκλείδη Τσακαλώτου. Η Νέα Δημοκρατία τώρα προηγείται στις δημοσκοπήσεις και ζητά πρόωρες εκλογές. Υποστηρίζει ότι δεν θα ψηφίσει ούτε το πακέτο λιτότητας των 5,4 δισ. ευρώ (επειδή επιβάλλει πολλά φορολογικά μέτρα και λίγες μεταρρυθμίσεις), ούτε και τα επιπλέον προληπτικά μέτρα”.

Σύμφωνα με το περιοδικό, λόγω των πολλαπλών επιπλοκών που έχουν παρουσιαστεί στις διαπραγματεύσεις, η πιο πιθανή λύση “όπως πάντα” είναι μία ασαφής συμφωνία: “Μία συμφωνία που θα δίνει στους δανειστές επαρκή ικανοποίηση για να αποδεσμεύσουν την επόμενη δόση, χωρίς να θέτει την οικονομία της Ελλάδας σε βιώσιμα θεμέλια ή να επιλύει τα πιο φλέγοντα ζητήματα”.

“Είτε υπάρξει συμφωνία είτε όχι, η οικονομία υποφέρει. Οι τράπεζες είναι ακόμη ζόμπι, πολλές δομικές μεταρρυθμίσεις [...] έχουν αναβληθεί και οι ιδιώτες επενδυτές συνεχίζουν να κρατούν αποστάσεις από την Ελλάδα. Ωστόσο, άλλα κράτη-μέλη του ευρώ δε θέλουν να μιλήσουν για ελάφρυνση χρέους. Οι Έλληνες φαίνεται πως δεν είναι οι μόνοι που δεν αλλάζουν”, καταλήγει το δημοσίευμα.
http://www.news.gr/oikonomia/oikonomika-nea/article/264491/economist-oi-anthropoi-allazoyn-oi-ellhnes-ohi.html

Χιλιάδες οι κρυπτοχριστιανοί στην Τουρκία! Αυτοί θα διαλύσουν το καθεστώς!

Τεράστιος είναι πλέον ο αριθμός των κρυπτοχριστιανών στην Τουρκία, ενώ πλέον οι ίδιοι οι Τούρκοι δε διστάζουν να μιλήσουν για την πραγματικότητα αυτή, αν και κατά το παρελθόν απέφευγαν οποιαδήποτε σχετική συζήτηση ή αναφορά. 

Έτσι λοιπόν, η Τουρκάλα συγγραφέας, Yasemin Güç, προς τιμήν την αναφέρθηκε εκτενώς στο ζήτημα των κρυπτοχριστιανών στην Τουρκία και για τόνισε πως υπάρχουν χιλιάδες χριστιανικές οικογένειες, οι οποίες κρύβονται, υπό το φόβο τιμωριών και βασανιστηρίων για τη θρησκεία τους.

«Στην Ανατολία υπάρχουν χιλιάδες κρυμμένες από το παρελθόν χριστιανικές οικογένειες», ήταν ο τίτλος του άρθρου.

Ορμώμενη από ένα περιστατικό δολοφονίας ενός ζευγαριού, όπου ο γαμπρός ήταν μουσουλμάνος και η νύφη χριστιανή, η συγγραφέας αναφέρεται στη συνθήκη τη Λοζάννης το 1923, η οποία εξανάγκασε 1,5 εκατομμύριο Έλληνες που ζούσαν στην Ανατολία να έρθουν στην Ελλάδα. Παράλληλα, 500.000 μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στην Τουρκία. 

Επρόκειτο για μία από τις πρώτες ανταλλαγές πληθυσμών. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι πολλοί χριστιανοί δεν μπορούσαν να εγκαταλείψουν τον τόπο και τα σπιτικά τους. Έτσι λοιπόν έμειναν εκεί δηλώνοντας μουσουλμάνοι, αν και στην ουσία είναι χριστιανοί.

Σήμερα ζουν στην Τουρκία οι απόγονοι των Ελλήνων εκείνων, πολλοί από τους οποίους δηλώνουν ακόμη και σήμερα πως είναι μουσουλμάνοι, καθώς ο φόβος σκεπάζει τις ζωές τους. Στα σπίτια τους όμως κρύβουν χριστιανικές εικόνες και οι ίδιοι τηρούν με ευλάβεια τις Ελληνορθόδοξες παραδόσεις.

Η συγγραφέας αναφέρει πως πρόκειται για ένα κρίσιμο ζήτημα, ιδιαίτερα σοβαρό για την Τουρκία. Οποιαδήποτε κίνηση που θα φέρει στο φως τα πιστεύω τους, ενδέχεται να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις και να τους θέσει σε άμεσο κίνδυνο.

Στην Τουρκία δεν υπάρχει πραγματική ελευθερία. Για αυτόν τον λόγο πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως η πτώση της χώρας θα επέλθει από τους κρυπτοχριστιανούς, οι οποίοι θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην ανατροπή του καθεστώτος, αποκαθιστώντας έτσι τη δικαιοσύνη.

http://voicenews.gr/index.php/diethni/67699-xiliades-oi-kryptoxristianoi-stin-tourkia-aftoi-tha-dialysoun-to-kathestos.html

Το έγκλημα του PSI+ που αποδεκάτισε τράπεζες και οικονομία

Ποιες είναι οι ευθύνες τις κυβέρνησης; Πως επηρέασε το «κούρεμα» του χρέους την ελληνική οικονομία, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους; Ποιες είναι οι ευθύνες των τραπεζιτών; Η λανθασμένη επιλογή της κυβέρνησης να μπει ως μέτοχος στις τράπεζες μέσω της αποκατάστασης της ζημίας που προκάλεσε το «κούρεμα» του χρέους. «οι επιπτώσεις στις τράπεζες και όχι μόνο από το ελληνικό χρέος, θα είναι αρνητικές και θα απαιτήσουν, ούτως ή άλλως, κρατική παρέμβαση που ακυρώνει το σκοπό της λύσης αυτής», είχε τονίσει ο Γ. Στουρνάρας τον Ιανουάριο του 2011

Ελένη Κομίνη

Δεκέμβριος 07 2015 09:09

To «κούρεμα» του ελληνικού χρέους (PSI+) διεκδίκησε η τότε ελληνική κυβέρνηση το 2011, ανοίγοντας τον Ασκό του Αιόλου και έτσι, το ντόμινο των επιπτώσεων, έφτασε έως και τον Έλληνα εργαζόμενο και φορολογούμενο πολίτη.

Χαρακτηρίζεται ως το σημαντικότερο λάθος κυβέρνησης της χώρας μας καθώς οδήγησε σε συνολικές ζημίες προ φόρων των εγχώριων τραπεζών, ύψους 38 δις. ευρώ, την ίδια ώρα που τα συνολικάκεφάλαια τους ανέρχονταν σε περίπου 29 δισ. ευρώ…

Οι ευθύνες της κυβέρνησης

Τα «νούμερα» των ζημιών των τραπεζών δεν έχουν τόσο μεγάλη αξία από μόνα τους, όσο αποκτούν με τις πραγματικές επιπτώσεις που προκλήθηκαν στην ελληνική οικονομία, τις επιχειρήσεις, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Επιπλέον, με το «κούρεμα» του χρέους εξανεμίστηκαν τα κεφάλαια των ξένων και Ελλήνων επενδυτών που είχαν τοποθετήσει σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, αλλά και των μετόχων των τραπεζών.

Πληροφορίες αναφέρουν δε, ότι η λύση αυτή άργησε να υλοποιηθεί καθώς οι αρχιτέκτονες του PSI+ «ειδοποίησαν» τις γαλλογερμανικές τράπεζες να πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα που κατείχαν τότε, έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσουν τις ζημίες τους. Αυτό ωστόσο δε συνέβη με τις ελληνικές τράπεζες. Μάλιστα, άλλες πηγές αναφέρουν ότι ένα από τα επιχειρήματα που  η Γερμανία απαίτησε το «κούρεμα» του χρέους ήταν ότι έπρεπε η Ελλάδα να «ματώσει» με αυτήν την διαδικασία, έτσι ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος.

Οι «τρύπες» που δημιούργησε το PSI+, μεταξύ των οποίων και στα Ασφαλιστικά Ταμεία, οδήγησαν σε πιστωτική ασφυξία τις επιχειρήσεις, σε «λουκέτο» εταιρειών, σε απολύσεις εργαζομένων, σε φόρους, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, υποτίμηση των αξιών και σε διάφορα άλλα μέτρα που ήταν καταστροφικά για την οικονομία.  Ουσιαστικά, με το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, η κυβέρνηση μετέτρεψε το χρέος των ιδιωτών σε διμερή δάνεια.

Η πιστωτική ασφυξία επήλθε καθώς αμέσως μετά τις ζημιές των τραπεζών το τραπεζικό σύστημα σταμάτησε να λειτουργεί και ακόμα και σήμερα δεν έχει καταφέρει να ορθοποδήσει. Οι συνέπειες ήταν καταστροφικές στις επιχειρήσεις αφού την πιστωτική επέκταση διαδέχθηκε συρρίκνωση και η οικονομία στέγνωσε αφού ρευστότητα δεν υπήρχε.

Οι ευθύνες όμως δεν σταματούν εδώ. Το ελληνικό κράτος ήρθε να αποκαταστήσει την ζημία που προκάλεσε στις τράπεζες και επένδυσε ως μέτοχος, χάνοντας τελικά την αξία των συμμετοχών του και εξανεμίζοντας τα κεφάλαια που τοποθέτησε. Ως εναλλακτική λύση θα μπορούσε να έχει εφαρμόσει το μοντέλο των προνομιούχων μετοχών, περίπτωση κατά την οποία οι τράπεζες θα όφειλαν να γυρίσουν πίσω τα κεφάλαια στο κράτος, όπως αυτό έγινε από τις τράπεζες Alpha Bank και Πειραιώς για τις προνομιούχες μετοχές που κατείχε το ελληνικό δημόσιο από την εποχή του υπουργού οικονομικών Γ. Αλογοσκούφη.

Η επιλογή της κυβέρνησης να συμμετάσχει ως μέτοχος με κοινές μετοχές μέσω του ΤΧΣ ανέλαβε αυτόματα και τον κίνδυνο της επένδυσής του στο χρηματιστήριο. Και μάλιστα συμμετείχε με κοινές μετοχές με περιορισμένα δικαιώματα ψήφου, αν και ήταν μέτοχος πλειοψηφίας σε όλες τις τράπεζες.

Η ευθύνη των τραπεζιτών

Οι τράπεζες συμμετείχαν στο PSI+ και στην επαναγορά ομολόγων με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και ομολογιακά δάνεια ύψους 50 δις. ευρώ.

Τραπεζικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ευθύνη για την ανεκτίμητη αυτή ζημιά που προκλήθηκε στην ελληνική οικονομία, φέρουν και οι τραπεζίτες που κατείχαν ελληνικά ομόλογα και ομολογιακά δάνεια μεγαλύτερης συνολικής αξίας από τα ίδια κεφάλαιά τους. Ο αντίλογος των τραπεζιτών σε αυτήν την κριτική ήταν και παραμένει ότι, τα ομόλογα της χώρας που δραστηριοποιείται η κάθε τράπεζα είναι μηδενικού ρίσκου. Δηλαδή, τα ελληνικά ομόλογα που έχει στο επενδυτικό χαρτοφυλάκιό της μία ελληνική τράπεζα είναι μηδενικού ρίσκου, όπως αντιστοίχως συμβαίνει πχ στις ισπανικές τράπεζες για τα ισπανικά ομόλογα, στις γαλλικές τράπεζες για τα γαλλικά ομόλογα, κοκ.

Μία διεκδίκηση που δεν έγινε ποτέ

Το κλείσιμο των αγορών και η αποσπασματική έως ανύπαρκτη υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που προέβλεπαν το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο της χώρας με τους Ευρωπαίους εταίρους και δανειστές της χώρας προμήνυαν τις συνθήκες ύφεσης που ακολούθησαν.

Σε αυτό το πλαίσιο, αντί για το PSI+ και τον αποδεκατισμό της οικονομίας, καμία από τις κυβερνήσεις που ήρθαν στην εξουσία μετά το ξέσπασμα της δημοσιονομικής κρίσης, δεν διεκδίκησαν κεφάλαια για τις τράπεζες, με στόχο την αντιμετώπιση των «κόκκινων» δανείων. Τουναντίον, οι κυβερνήσεις επιδόθηκαν στις προσπάθειες οριζόντιας προστασίας των δανειοληπτών από τους πλειστηριασμούς και με αυτόν τον τρόπο δημιούργησαν κακοπληρωτές από τη μία πλευρά και απόγνωση σε αυτούς που δεν μπορούσαν πραγματικά να πληρώσουν τις μηνιαίες δόσεις τους λόγω των επιπτώσεων από την κρίση. Για 6 ολόκληρα χρόνια, καμία συνολική λύση δε δόθηκε στο θέμα, ενώ κάθε τρίμηνο από την αρχή της κρίσης ο ρυθμός αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων «χτυπούσε» τον κώδωνα του κινδύνου. Και ο κίνδυνος δε σχετιζόταν και δε σχετίζεται μόνο με την επάρκεια κεφαλαίων των τραπεζών, αλλά και με την κοινωνική συνοχή.

Οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι εφόσον οι τράπεζες είχαν στη διάθεσή τους ένα ποσό που θα αντιστοιχούσε σε λιγότερα κεφάλαια από αυτά που διέγραψαν λόγω του «κουρέματος» του χρέους, τότε και οι τράπεζες θα είχαν βελτιωμένη καθαρή θέση, αλλά και οι δανειολήπτες θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους, μετά από την εφαρμογή διαφόρων λύσεων.

Η απόφαση για το PSI+ ελήφθη από τους Γερμανούς

Ωστόσο, η  απόφαση ουσιαστικά είχε ληφθεί περίπου ένα χρόνο πριν υλοποιηθεί (τον Ιανουάριο του 2011), σε μία ημερίδα στο Βερολίνο στο υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας, σε ένα κλειστό τραπέζι 39 οικονομολόγων από όλη την Ευρώπη, προσκεκλημένοι του γερμανικού ινστιτούτου IFO και του ευρωπαϊκού -αλλά γερμανικής επιρροής- Bruegel για να συζητηθεί τότε, το μέλλον του ευρώ σε συνάρτηση με την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη. Σε αυτήν την συνάντηση το ντιμπέιτ ήταν ιδιαίτερα σκληρό και οι σύμμαχοι του κ. Στουρνάρα που επιχειρηματολογούσε ενάντια στο PSI+ ήταν πολύ λίγοι… H άποψη που υποστήριξε ο κ. Στουρνάρας ήταν ότι ο νέος οργανισμός στήριξης EFSF, θα αναλαμβάνει στο πλαίσιο των νέων αρμοδιοτήτων του, να εκδίδει ευρω-ομόλογα να αγοράζει κρατικά χρέη, τόσο από την πρωτογενή, όσο και από τη δευτερογενή αγορά και να προβαίνει γενικά σε πράξεις διευκόλυνσης του δανεισμού των υπό πίεση χωρών. Επιπλέον, θα αναλάμβανε την κεφαλαιακή ενίσχυση τραπεζών που βρίσκονται σε πίεση και δημιουργούν συστημικό κίνδυνο στη χώρα τους. Θα λειτουργούσε δηλαδή, είτε ως ένας οργανισμός δημοσίου χρέους με πλήρεις αρμοδιότητες, είτε ως ένα ευρωπαϊκό, νομισματικό ταμείο. Στο πλαίσιο αυτό, θα μπορούσε να αγοράζει κρατικά ομόλογα από την Eυρωπαϊκή Kεντρική Tράπεζα, συμβάλλοντας έτσι στην αποκατάσταση της θεσμικής ισορροπίας μεταξύ δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής.

H αντίπαλη άποψη η οποία τελικά επικράτησε ήταν να μην ενισχυθεί ο EFSF και έθεσε ως προϋπόθεση της όποιας παρέμβασής του, τη συντονισμένη και με βάση συγκεκριμένους κανόνες διαγραφή μέρος του χρέους, όταν μία χώρα σε πίεση δεν μπορεί να πείσει τις αγορές για τη μακροχρόνια φερεγγυότητά της. Θεωρήθηκε μάλιστα τότε ότι οι επιπτώσεις αυτής της λύσης δεν μπορούν να προσδιοριστούν αυτή τη στιγμή, δεδομένου μάλιστα ότι μετά το B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο. Ο κ. Στουρνάρας είχε τονίσει μάλιστα τότε ότι «οι επιπτώσεις στις τράπεζες και όχι μόνο τις ελληνικές και όχι μόνο από το ελληνικό χρέος, από τη δεύτερη λύση (σ.σ. το «κούρεμα» του χρέους), θα είναι αρνητικές και θα απαιτήσουν, ούτως ή άλλως, κρατική παρέμβαση που ακυρώνει το σκοπό της λύσης αυτής».

http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/to-egklhma-toy-psi-poy-apodekatise-trapezes-kai-oikonomia.3805730.html