Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή. Ο μαθηματικός που βοήθησε τον Αϊνστάιν, αλλά απέρριψαν οι Έλληνες καθηγητές. Γιατί δεν σταδιοδρόμησε σε ελληνικό πανεπιστήμιο...

Όταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν εργαζόταν πάνω στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα σε τρία βασικά θέματα. Έτσι ζήτησε τη βοήθεια από τους κορυφαίους επιστήμονες της εποχής. Ένας από αυτούς που του απάντησαν με τρόπο απλό και κατατοπιστικό και βοήθησαν καθοριστικά στην εξέλιξη της θεωρίας ήταν ο Έλληνας μαθηματικός Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή. Ένα από τα λαμπρότερα μυαλά που ανέδειξε η Ελλάδα. Όπως λένε οι θαυμαστές του, ίσως με δόση υπερβολής, το IQ του ήταν ανώτερο του Ευκλείδη και ισάξιο του Αϊνστάιν. Ο «Κάρα» όπως τον αποκαλούσαν οι φοιτητές του στο πανεπιστήμιο της Γοτίγγης γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου του 1873 και ήταν γιος του διπλωμάτη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Στέφανου Καραθεοδωρή. Το σπουδαίο ταλέντο και η κλίση του στα γράμματα και ειδικά στα Μαθηματικά ήταν ευδιάκριτα από τα μαθητικά του χρόνια. Σπουδαίες προσωπικότητες όπως ο Ιούλιος Βερν έγραφαν στο λεύκωμά του ότι αν συνέχιζε το διάβασμα και την εξάσκηση θα γινόταν μια σπουδαία προσωπικότητα της επιστήμης. Σε ηλικία 16 ετών ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή κέρδισε δύο συνεχόμενες χρονιές το βραβείο του πανεθνικού διαγωνισμού μαθηματικών του Βελγίου, αφήνοντας τους πάντες άφωνους, καθώς κάτι τέτοιο δεν είχε ξαναγίνει ποτέ στο παρελθόν. Στα 18 του γράφτηκε στο τμήμα μηχανικών της βελγικής στρατιωτικής σχολής και το 1898 υπηρέτησε στην Αίγυπτο όπου έλαβε μέρος σε αρδευτικά έργα του Νείλου και την πυραμίδα του Χέοπα. Τρία χρόνια νωρίτερα, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Κρήτη για να συναντήσει τον αδερφό του παππού του, γνωρίστηκε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Μια γνωριμία που θα κρατούσε για πολλά χρόνια, καθώς ο Βενιζέλος εκτιμούσε πολύ τις ικανότητες του Καραθεοδωρή, ο οποίος  έγραφε και μελετούσε σε έξι γλώσσες. Κι ενώ η καριέρα του ως μηχανικός άρχιζε να απογειώνεται, ο ανήσυχος νεαρός τα παράτησε όλα για να αφοσιωθεί στο πάθος του που δεν ήταν άλλο από τα Μαθηματικά. Οι διατριβές του έκαναν ιδιαίτερη αίσθηση και σταδιακά εξελίχθηκε σε μια από τις καλύτερες ερευνητικές υπογραφές, στα διάσημα και έγκυρα περιοδικά μαθηματικών της εποχής. Ο Καραθεοδωρή δημιουργεί νέες θεωρίες, αναμοχλεύει και «ανακαινίζει» παλιά αξιώματα. Σαν να ήταν κάτι απλό ασχολείται με τον λογισμό των μαθηματικών με τον οποίο είχαν ασχοληθεί κορυφαίοι επιστήμονες και δίνει λύση στο πρόβλημα των ασυνεχών λύσεων όπου όλες οι ασκήσεις και οι μελέτες σταματούσαν. Όλοι ήταν πλέον εκστατικοί με τη διάνοια του Καραθεοδωρή. Το ίδιο κάνει και με προβλήματα της Φυσικής όπου καταπιάνεται με τη Θερμοδυναμική και θεωρείται ως ένας από τους μεγάλους «πατέρες» της επιστήμης. Ο Καραθεοδωρή ασχολήθηκε συστηματικά και με τις τηλεπικοινωνίες και σήμερα πολλές από τις εφαρμογές του καταγράφονται στην κινητή τηλεφωνία. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε κορυφαίος επιστήμονας και καθηγητής σε διάσημα πανεπιστήμια, στην Ελλάδα γνώρισε την απόρριψη από την επιστημονική κοινότητα όταν προσπάθησε να γίνει καθηγητής. «Αν θες να γίνεις δάσκαλος σε κάποιο σχολείο της επαρχίας έχει καλώς», του είπαν χαρακτηριστικά, την περίοδο που είχε αναγορευτεί διδάκτωρ στο Γκέτιγκεν! Έτσι άνοιξε ο δρόμος για το εξωτερικό όπου γνώρισε αμέσως την αναγνώριση. Το Πανεπιστήμιο στη Σμύρνη και ο διάλογος με τον Στεργιάδη Ο Ελευθέριος Βενιζέλος όμως πίστευε σε αυτόν. Έτσι τον κάλεσε για πρώτη φορά το 1919 για ηγηθεί του νεοσύστατου ελληνικού πανεπιστημίου της Σμύρνης. Χωρίς δεύτερη σκέψη ο Καραθεοδωρή παράτησε την έδρα του στη Γερμανία και έσπευσε να βοηθήσει στην εκπλήρωση του οράματος του Βενιζέλου. Ονόμασε το πανεπιστήμιο συμβολικά «Φως εξ Ανατολών» και εκτός από την οργάνωσή του, έκανε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να καταστεί ένα κορυφαίο ίδρυμα έρευνας. Έφερε όργανα και εξοπλισμό από το εξωτερικό και προσπάθησε μέσω της ιατρικής έρευνας να καταπολεμήσει την ελονοσία που εκείνο τον καιρό κυριολεκτικά «θέριζε». Χαρακτηριστική του πνεύματος του Καραθεοδωρή ήταν και η στιχομυθία του με τον Ύπατο Αρμοστή της Σμύρνης  Αριστείδη Στεργιάδη την πρώτη φορά που συναντήθηκαν. Η πρώτη φράση του Στεργιάδη ήταν: «Είσθε πολύ νέος!» Και η απάντηση του Καραθεοδωρή: «Κύριε Αρμοστά, τούτο είναι πράγματι ένα μειονέκτημα. Να είσθε όμως βέβαιος πως αυτό θα ελαττούται από ημέρας εις ημέραν». Ο Καραθεοδωρή όμως δεν πρόλαβε να εκπληρώσει το έργο του, καθώς μεσολάβησε η ήττα και η Μικρασιατική Καταστροφή. Μόλις δύο ημέρες πριν κατάφερε να φυγαδεύσει την οικογένειά του, μένοντας πίσω για να διασώσει αρχεία και μελέτες. Με τη βοήθεια ενός δημοσιογράφου κατάφερε να φύγει τελικά και αυτός με το πλοίο Νάξος. Το ακαδημαϊκό κατεστημένο  Το 1922 διορίσθηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθήνας και το 1923 στο Μετσόβιο. Το 1924 απογοητευμένος από την κατάσταση στα φτωχά ελληνικά πανεπιστήμια έφυγε στο εξωτερικό. Έγινε καθηγητής στο Μόναχο δίπλα σε τεράστια ονόματα της επιστήμης. Το 1929 ο Βενιζέλος ζήτησε για δεύτερη φορά τη βοήθειά του για την αναδιοργάνωση του Καποδιστριακού και του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Η απόρριψή όμως από τους Έλληνες συναδέλφους του που δεν μπορούσαν να παραδεχτούν το επιστημονικό μεγαλείο του Καραθεοδωρή ήταν διαρκής. «Δεν χρειαζόμαστε τόσους επιστήμονες που δεν μορφώνονται σωστά και πανεπιστήμια που δεν πληρώνουν ανάλογα», συνήθιζε να λέει. Παρά τις αντιξοότητες αρκετές προτάσεις του εφαρμόστηκαν μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Η μελέτη του περί καμπυλότητας των κιόνων του Παρθενώνα άλλαξε τον τρόπο που οι επιστήμονες προσέγγισαν το κορυφαίο μνημείο της αρχαιότητας Μια από τις μεγαλύτερες μελέτες του Καραθεοδωρή που έγραψαν ιστορία ήταν για τους κίονες του Παρθενώνα υπό τον τίτλο «Περί των καμπυλών του στυλοβάτου του Παρθενώνα και περί της αποστάσεως των κιόνων αυτών». Ήταν αυτός που ανακάλυψε ότι οι μπροστινοί κίονες του Παρθενώνα έχουν τόξα από κύκλους με ακτίνα πέντε χιλιομέτρων, ενώ οι πίσω κίονες έχουν ακτίνα δέκα χιλιόμετρα, με αποτέλεσμα να μοιράζεται καλύτερα το βάρος πάνω στον κάθε κίονα. Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή και όχι Καραθεοδωρής όπως λανθασμένα αναφέρεται συχνά, δεν δίστασε να υψώσει το ανάστημά του και κατά του ναζισμού. Ως καθηγητής στη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ έκανε λευκή απεργία, αλλά κανείς δεν τόλμησε να τον ενοχλήσει ή να τον συλλάβει, καθώς οι ναζί φοβούνταν τη διεθνή κατακραυγή. Πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1950, σε ηλικία 77 ετών, στο Μόναχο το οποίο δεν εγκατέλειψε ούτε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μέχρι το τέλος της ζωής δεν σταμάτησε να μελετά και να ασχολείται με τη μεγάλη του αγάπη, τα Μαθηματικά.... 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/konstantinos-karatheodori-o-mathimatikos-pou-voithise-ton-ainstain-ke-ton-venizelo-ke-aporriftike-apo-tous-ellines/

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ! ΑΥΤΗ Η ΕΙΔΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΔΕΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ!

Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα, αλλά το ειδικό βάρος των επιστημόνων της, διεθνώς, είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το μέγεθός της. Αν και πληθυσμιακά οι Έλληνες αποτελούν λιγότερο από το 0,2% του παγκόσμιου πληθυσμού, ανάμεσα στους κορυφαίους επιστήμονες το ποσοστό των Ελλήνων πλησιάζει το 3%.

Όμως, από αυτούς, μόνο ένας στους επτά (14%) έζησε, ή ζει στην Ελλάδα, ενώ όλοι οι άλλοι στο εξωτερικό (86%), όπου αρκετοί γεννήθηκαν, ενώ ακόμη περισσότεροι έφυγαν ως μετανάστες.

Αυτό προκύπτει, από τα στοιχεία που παρουσιάσθηκαν προ μηνών, στο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο στην Αθήνα, ο κ.Ιωάννης Ιωαννίδης, καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, ειδικός σε θέματα στατιστικής.

Δίνοντας την πρώτη ετήσια διάλεξη, στη μνήμη του καθηγητή του Δημήτρη Τριχόπουλου, με θέμα «Η φυγή των Ελλήνων επιστημόνων – μια μετα-ανάλυση», ο Ιωαννίδης παρουσίασε στατιστικά στοιχεία, για τους συνολικά 672 επιστήμονες με ελληνικά ονόματα, οι οποίοι έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα της βάσεως Google Scholar.

Κατά μέσο όρο, οι 672 Έλληνες επιστήμονες έχουν πάρει 17 χιλιάδες αναφορές ο καθένας τους, στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία! Από τους 672, οι 33 έχουν φύγει από την ζωή, ενώ οι υπόλοιποι, έχουν σχεδόν όλοι, φύγει από την Ελλάδα…

Στον ευρύτερο επιστημονικό χώρο, υπάρχουν πάνω από 20 εκατομμύρια συγγραφείς, που έχουν κάνει τουλάχιστον μια επιστημονική δημοσίευση. Τα ελληνικά ονόματα αντιπροσωπεύουν περίπου το 1% του συνόλου (δηλαδή 200 χιλιάδες), ενώ μεταξύ των κορυφαίων επιστημόνων, είτε εν ζωή, είτε όχι, το ποσοστό των ελληνικών ονομάτων πλησιάζει το 3%. Ο αρχαιότερος Έλληνας επιστήμονας είναι ο Αριστοτέλης, ο οποίος, αν και τόσο παλαιός, συνεχίζει να αναφέρεται συχνά στη σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία.

Από τους 672 κορυφαίους Έλληνες επιστήμονες, μόνο οι 95 (το 14%) βρίσκονται στην Ελλάδα. Περισσότεροι από τους μισούς (376 άτομα, ή το 56%) ζουν στις ΗΠΑ και ακολουθούν ως χώρες διαμονής και εργασίας, το Ηνωμένο Βασίλειο (60 επιστήμονες ή το 9%), ο Καναδάς (31), η Γερμανία (24), η Γαλλία (20), η Ελβετία (19), η Αυστραλία (17), η Κύπρος (9) και άλλες χώρες (21).

Η περιοχή σε όλο τον κόσμο με τον μεγαλύτερο αριθμό κορυφαίων Ελλήνων επιστημόνων, είναι η Καλιφόρνια (74 άτομα) και ακολουθούν η Μασαχουσέτη (64), η Νέα Υόρκη (62), η λοιπή Ελλάδα πλην Αθηνών (48), η Αθήνα (47), το Λονδίνο (31), το Τέξας (21), η Πενσιλβάνια (21), το «δίδυμο» Οξφόρδης-Κέμπριτζ (19), το Κονέκτικατ (17) και το Ιλινόις (15).

Από τους 40 επιστήμονες με τον μεγαλύτερο συνολικό αριθμό αναφορών που ζουν ακόμα, μόνο ένας βρίσκεται κυρίως στην Ελλάδα, ενώ οι 34 (ποσοστό 85%) βρίσκονται στις ΗΠΑ. Σε όλα τα επιστημονικά πεδία, ακόμα και αυτοί που βρίσκονται στην Ελλάδα, τις περισσότερες φορές έχουν κάνει το μεγαλύτερο μέρος του έργου τους σε άλλες χώρες.

 Ποιοι ήταν και πού πέθαναν οι κορυφαίοι Έλληνες επιστήμονες

Από τους 33 νεκρούς κορυφαίους Έλληνες επιστήμονες (μεταξύ των οποίων ο Δ.Τριχόπουλος), οι 12 είχαν γεννηθεί στο εξωτερικό από ελληνικές οικογένειες, οι οποίες είχαν ήδη μεταναστεύσει πριν γεννηθούν εκείνοι. Οι υπόλοιποι μετανάστευσαν οι ίδιοι από την Ελλάδα.

Όσον αφορά τον θάνατό τους, οι 28 πέθαναν μακριά από την Ελλάδα.

 Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε ο Ι.Ιωαννίδης, κυρίως από νεκρολογίες:

 – Ο μεγαλύτερος μυκητολόγος Κωνσταντίνος Αλεξόπουλος, πέθανε στο Όστιν του Τέξας.

– Ο Χαράλαμπος «Ρόκο» Αλιπράντης, που έκανε σημαντικές συνεισφορές στην οικονομική θεωρία και στα αναλυτικά μαθηματικά, πέθανε στο Γουέστ Λαφαγιέτ της Ιντιάνα.

– Ο βιοχημικός του Χάρβαρντ Χάρι Αντωνιάδης, ο οποίος ανακάλυψε ότι αυξητικοί παράγοντες και ογκογονίδια είναι το ίδιο πράγμα, πέθανε στο Νιούπορτ της Μασαχουσέτης.

– Ο Κρις Αργύρης, ο ιδρυτής της επιστήμης της Οργανωσιακής Μάθησης (Organizational Learning), πέθανε στο Γουέσλεϊ της Μασσαχουσέτης.

– Ο Γιάννης Αργύρης, που ανακάλυψε τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων, πάνω στην οποία στηρίζονται οι υπολογιστικοί κώδικες της σύγχρονης μηχανικής, πέθανε στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας.

– Ο νευροψυχίατρος Γιώργος Μπαρτζώκης, που πρότεινε τη θεωρία εκφυλίσεως της μυελίνης για παθήσεις του εγκεφάλου, πέθανε στο Λος ‘Αντζελες.

– O Γιάννης Μπατσάκης,, ο κορυφαίος παθολογοανατόμος πάνω στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, πέθανε στο Χιούστον του Τέξας.

– Ο κορυφαίος θεωρητικός μαθηματικός Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, πέθανε στο Μόναχο της Γερμανίας.

– O Κορνήλιος Καστοριάδης, από τους σημαντικότερους σύγχρονους στοχαστές της πολιτικής φιλοσοφίας, πέθανε στο Παρίσι.

– O Γιώργος Κοτζιάς, που βρήκε την πρώτη αποτελεσματική θεραπεία για τον παρκινσονισμό, την L-Dopa, πέθανε στη Νέα Υόρκη.

– O Μιχαήλ Δερτούζος, ο καθηγητής του ΜΙΤ που συνέβαλε τα μέγιστα, ώστε να χρησιμοποιούμε ευρύτατα τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές σήμερα, πέθανε στη Βοστώνη.

– Ο ανοσολόγος Ντίνος Διαλυνάς πέθανε στην Καλιφόρνια.

– Ο Ανδρέας Δημαρόγκωνας, από τους σημαντικότερους ειδικούς στο μηχανολογικό σχεδιασμό και στις ταλαντώσεις, πέθανε στο Σεν Λιούις του Μισούρι.

– Ο Ντίνος Γαζής, κορυφαίος ερευνητής της IBM και πρωτοπόρος στην μοντελοποίηση της ροής κυκλοφορίας, πέθανε στο Κάτοναχ της Ν.Υόρκης.

– Ο Νικόλας Γεωργάνας, από τους σημαντικότερους ερευνητές στα συστήματα πολυμέσων, πέθανε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.

– Ο Νικόλας Γονατάς, κορυφαίος νευροπαθολόγος που ίδρυσε το τμήμα νευροπαθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, πέθανε στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνια.

– Ο Πάρις Χρήστος Κανελλάκης, κορυφαίος ερευνητής στην πληροφορική, πέθανε πολύ νέος, μόλις 42 ετών, μαζί με τη γυναίκα του και τα δυο παιδιά του, σε συντριβή αεροπλάνου στη οροσειρά των ‘Ανδεων στην Κολομβία.

– O Αντώνης Μαρμάρου, κορυφαίος ερευνητής στη σημασία και ρύθμιση της ενδοκρανιακής πίεσης σε νευροχειρουργικούς ασθενείς, πέθανε στο Κρόζιερ της Βιρτζίνια.

– O φυσικομαθηματικός Νικόλας Μητρόπουλος (Metropolis), o δημιουργός των πρώτων μεγάλων ηλεκτρονικών υπολογιστών (ΜΑΝΙΑC), της πρώτης ατομικής βόμβας και των εξαιρετικά σημαντικών υπολογιστικών αλγόριθμων «Μόντε Κάρλο», πέθανε στο Λος ‘Αλαμος του Ν.Μεξικό.

– Ο Δημήτρης Μιχαλάς, κορυφαίος αστροφυσικός και αυθεντία στις ατμόσφαιρες των άστρων και στη ραδιοαστρονομία, πέθανε στη Σάντα Φε του Ν.Μεξικό.

– Ο Κλαρκ Μουστάκας, ιδρυτής της ανθρωπιστικής ψυχολογίας, πέθανε στο Φάρμιγκτον Χιλς του Μίσιγκαν.

– Ο Δημήτριος Παπαχατζόπουλος, εφευρέτης των λιποσωμιακών φαρμάκων, πέθανε στο Σαν Φρανσίσκο.

– O Γεώργιος Παπανικολάου, εφευρέτης του «Τεστ Παπ» για την πρόληψη του καρκίνου της μήτρας, πέθανε στο Μαϊάμι της Φλόριδα.

– O Αθανάσιος Παπούλης, ο γίγαντας των εφαρμοσμένων μαθηματικών, πέθανε στο Λονγκ ‘Αϊλαντ της Ν.Υόρκης.

– Ο Νίκος Πουλαντζάς, ο σημαντικότερος δομικός μαρξιστής πολιτικός φιλόσοφος, πέθανε στο Παρίσι.

– Ο Πέτρος Σιφναίος, ένας από τους σημαντικότερους ψυχοθεραπευτές και αυτός που επινόησε τον όρο «αλεξιθυμία», πέθανε στο Μπέλμοντ της Μασαχουσέτης.

– Ο Αναστάσιος (Τας) Βενετσανόπουλος, κορυφαίος επιστήμονας στα πολυμέσα και στη θεωρία του δικτυακού σήματος και της επεξεργασίας εικόνας, πέθανε στο Τορόντο του Καναδά.

– Ο Γιάννης Βλησίδης, μέλος της λεγόμενης «συμμορίας των τεσσάρων», που έγραψε το κλασικό έργο πάνω στην ανάπτυξη λογισμικού, πέθανε 44 ετών από καρκίνο του εγκεφάλου στην πολιτεία της Ν.Υόρκης.

– Ο Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, κορυφαίος στα μαθηματικά των ανισοτήτων στην μηχανική, πέθανε στη διάρκεια διακοπών στο Λουτράκι.

– Ο Ιωάννης Βαρδουλάκης, κορυφαίος επιστήμονας στο χώρο της γεωμηχανικής, έπεσε την ώρα που έκοβε κάποιο δέντρο έξω από το σπίτι του στην Αθήνα.

– Η Μαρία Πέτρου, κορυφαία επιστήμονας στην επεξεργασία σήματος και στη ρομποτική, πέθανε από καρκίνο τρία χρόνια μετά την επιστροφή της από την Αγγλία στη Θεσσαλονίκη.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ.Ιωαννίδης, «θα πρέπει να εξετάσουμε αν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε σαν χώρα και σαν κοινωνία, τους άλλους 639 που είναι ακόμα ζωντανοί, αλλά και να εξασφαλίσουμε ότι ο ελληνισμός θα αναδείξει και πολλές χιλιάδες άλλους κορυφαίους επιστήμονες στο μέλλον».

Ανέφερε ότι είναι ενθαρρυντικό, πως η Ελλάδα είναι μία από τις πέντε μόνο χώρες, που διάλεξαν δύο επιστήμονες ανάμεσα στους έξι σπουδαιότερους του έθνους τους: Τον Γεώργιο Παπανικολάου και τον Αριστοτέλη (οι άλλες είναι οι Κροατία, Ιταλία, Γαλλία και Μεγάλη Βρεττανία). Από την άλλη, όμως, ο κ.Ιωαννίδης επεσήμανε, ότι το ποσοστό του ΑΕΠ που η Ελλάδα δαπανά για έρευνα και τεχνολογία, είναι μόλις …0,6%, έναντι περίπου 4%, που δαπανούν χώρες όπως το Ισραήλ και η Φινλανδία!

Ο κ.Ιωαννίδης υπογράμμισε, ότι «μια αξιοθαύμαστη μειοψηφία επιστημόνων παραμένει ακόμα στην Ελλάδα και βρίσκονται οι περισσότεροι σε κατάσταση διωγμού. Είναι ο συνεχής, απηνής, αμείλιχτος, ανελέητος διωγμός που κατατρέχει ανέκαθεν όποιον πιστεύει στην αριστεία και στην ουσιαστική προσφορά. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι επιστήμονες αυτοί δεν μπορούν να επηρεάσουν το ελληνικό γίγνεσθαι, παρόλο που έχουν τεράστιο αντίκτυπο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι».

Όπως δήλωσε «η Ελλάδα έχει ακόμα τη δυνατότητα να γίνει, μια από τις πλέον ευημερούσες χώρες του κόσμου, ΑΝ αξιοποιήσει το ταλέντο και τις δεξιότητες σοβαρών επιστημόνων και αν εστιάσει αυστηρά, στην αξιοκρατία και στην αριστεία. (Σας άκουσε κάποιος ονόματι …Μπαλτάς, κύριε καθηγητά; «Ιω.Καπ.»)

Ενώ έχουμε εμπλακεί σε προκλητικά ασαφείς και ατελέσφορες συζητήσεις, για το 0,25% της ουσίας, μπροστά στα μάτια μας χάνονται οι πραγματικές δυνάμεις της χώρας, οι νέοι και χαρισματικοί άνθρωποι, που φεύγουν γιατί δεν αντέχουν την αλαζονεία της τοπικής μετριοκρατίας».

 http://www.makeleio.gr/?p=591430

12 γνωστές εταιρείες που συνεργαστήκαν με το Γ’ Ράιχ

1. Allianz

Η γνωστή-στην Ελλάδα- ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία είχε στενούς δεσμούς με το χιτλερικό καθεστώς. Συγκεκριμένα, η εν λόγω εταιρεία είχε ασφαλίσει το Άουσβιτς και κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, αντί να πληρώνουν τις ασφαλιστικές παροχές από τις ασφάλειες ζωής στους Εβραίους, έστελναν αυτά τα λεφτά απευθείας στους ναζί. Επίσης, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας υπήρξε ένας από τους συμβούλους του Χίτλερ.

2. Kodak

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το γερμανικό παράρτημα της αμερικάνικης πολυεθνικής χρησιμοποιούσε ως σκλάβους τους έγκλειστους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αρκετά άλλα ευρωπαϊκά παραρτήματα συνεργάζοταν με τη Ναζιστική Γερμανία. Επιπλεόν, ένας από τους συμβούλους του Χίτλερ, ο Wilhelm Keppler, είχε στενούς δεσμούς με την Kodak. Όταν εγκαθιδρύθηκε ο ναζισμός στην Γερμανία , ο Keppler συμβούλεψε τόσο την Kodak όσο και άλλες αμερικάνικες εταιρείες να απολύσουν όλους τους Εβραίους εργαζόμενούς τους καθώς θα αποκτούσαν ωφέλειες από την ενέργεια αυτή.

3. Hugo Boss

Την δεκαετία του ’30, η εταιρεία Hugo Boss ξεκίνησε την παραγωγή στολών για το ναζιστικό καθετώς. Ο λόγος ήταν ότι ο Hugo Boss προσχώρησε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα και υπέγραψε συμβόλαιο να φτιάξει στολές για την χιτλερική νεολαία κα τα SS.
Αυτό υπήρξε μεγάλο δώρο για τον ίδιο, καθώς υπέγραψε το συγκεκριμένο συμβόλαιο μόλις οκτώ χρόνια από την ίδρυση της εταιρείας του.

4. Volkswagen

Το 1934, ο Ferdinand Porsche, ο άνθρωπος που βρίσκοταν πίσω από τα αυτοκίνητα Volkswagen και Porsche, συνάντησε τον Χίτλερ για να συζητήσουν την κατασκευή του »αυτοκινήτου του λαού» (Volks wagen). Ο Χίτλερ είπε στον Πόρσε να κατασκευάσει ένα αυτοκίνητο με αεροδυναμικό σχήμα, »όπως ένα σκαθάρι».
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, 4 στους 5 εργάτες που δουλεύαν στην αυτοκινητοβιομηχανία της Volkswagen υπήρξαν σκλάβοι εργάτες. Ο Πόρσε είχε, ακόμα, άμεση σχέση με τον Χάινριχ Χίμλερ, έναν από τους αρχηγούς των SS , κάτι που τον βοηθούσε να »προμηθεύεται» άμεσα δούλους από το Άουσβιτς.

5.Bayer

Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, μία γερμανική εταιρεία με την επωνυμία IG Farben κατασκεύαζε το χημικό σκεύασμα Zyklon B που χρησιμοποιούνταν στους θαλάμους αερίων για την εξόντωση των Εβραίων. Επίσης, χρηματοδότησε και βοήθησε τον ναζιστή γιατρό Γιόζεφ Μένγκελε, γνωστό και ως άγγελο του θανάτου, στα πειράματα που έλαβαν χώρα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Η IG Farben αποκόμισε το μεγαλύτερο μέρος των κερδών της από τη συνεργασία της με τους ναζί. Μετά τον πόλεμο, η εταιρεία διαλύθηκε. Παρέμεινε, ωστόσο, το παρακλάδι της, η Bayer.

6. Siemens

H Siemens προσέλαβε σκλάβους εργάτες κατά τη διάρκεια του ολοκαυτώματος για να κατασκευάζουν τους θαλάμους αερίων που θα σκότωναν τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
Το 2001, προσπάθησε να χρησιμοποιήσει για εμπορικό σήμα τη λέξη »Zyklon» (που σημαίνει <<κυκλώνας>> στα γερμανικά) για να γίνει το όνομα μία νέα γραμμή προϊόντων. Zyklon, φυσικά, είναι το όνομα του δηλητηριώδους αερίου που χρησιμοποιήθηκε σε θαλάμους αερίων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος και κατασκευάστηκε από την IGF.Μια εβδομάδα αργότερα, η Siemens απέσυρε την αίτηση εξαιτίας των αντιδράσεων που συνάντησε. Ωστόσο, η εταιρεία είπε ότι δεν αντιλήφθηκε την σύνδεση μεταξύ του αερίου Zyklon B που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος και την προτεινόμενη γραμμή των προϊόντων τους με την επονομασία »Zyklon».

7.Coca-Cola (η Fanta συγκεκριμένα)

Η Coca-Cola συνεργάστηκε και με τις δύο πλευρές κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Υποστήριξε τα αμερικανικά στρατεύματα, αλλά συνέχισε να παράγει σόδα και για τους Ναζί. Στη συνέχεια, το 1941, το γερμανικό υποκατάστημα της Coca-Cola ξέμεινε από σιρόπι, και δεν μπορούσε να παραγγείλει καθόλου από την Αμερική λόγω των περιορισμών εν καιρώ πολέμου. Έτσι εφηύρε ένα νέο ποτό, ειδικά για τους Ναζί: Μία σόδα με γεύση φρούτων που ονομάστηκε Fanta.
Πολύ πριν η Fanta συνδεθεί με μια ομάδα εξωτικών γυναικών πού απήγγειλε τραγουδάκια σε διαφημίσεις, ήταν το ανεπίσημο ποτό της ναζιστικής Γερμανίας.

8. Ford

Ο Henry Ford ήταν γνωστός αντισημίτης και ήταν ο πιο διάσημος ξένος υποστηρικτής του Χίτλερ. Στα εβδομηκοστά όγδοα γενέθλιά του,το 1938, παρέλαβε ναζιστικό μετάλλιο σχεδιασμένο για »διακεκριμένους αλλοεθνείς». Κερδοσκοπούσε σε βάρος και των δύο πλευρών, καθώς κατασκεύαζε οχήματα και για τους ναζί και για τους συμμάχους.

9. Standard Oil

Η Πολεμική Αεροπορία χρειαζόταν τετρααιθυλιούχο μόλυβδο σε αέρια μορφή για να απογειώσει τα αεροπλάνα της. Η Standard Oil ήταν μία από τις τρεις εταιρείες που κατασκεύαζαν αυτό το είδος καυσίμου. Χωρίς τη βοήθεια της εταιρείας, η Γερμανική αεροπορική δύναμη θα ήταν καθηλωμένη.

10. Chase bank

Πολλές τράπεζες τάχθηκαν με το μέρος των ναζί στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Chase ήταν η πιο εξέχουσα. Πάγωσε τους λογαριασμούς των Ευρωπαίων Εβραίων πελατών της και ήταν πολύ συνεργάσιμη στην παροχή τραπεζικών υπηρεσιών στη Γερμανία.

11. IBM

Η τεχνολογία καταγραφής και ελέγχου του πληθυσμού που εξασφάλισε στο ναζιστικό καθεστώς η συνεργασία της με την IBM (International Business Machines) οδήγησε στην συστηματική εξόντωση Εβραίων, Τσιγγάνων και γενικά »ανεπιθύμητων» εχθρών της φυλετικής καθαρότητας με μεγάλη ευκολία.

12. Random House publishing

Η μητρική εταιρεία της Random House, η Bertelsmann AG, εργάστηκε για τους Ναζί. Δημοσίευσε την χιτλερική προπαγάνδα, καθώς και ένα βιβλίο με τίτλο «Αποστείρωση και Ευθανασία: Συμβολή στην Εφαρμοσμένη Χριστιανική Ηθική».
Το 1997 προκάλεσε αντιπαράθεση στην κοινή γνώμη όταν αποφάσισε να επεκτείνει τον ορισμό του »ναζί» στο λεξικό »Webster’s Dictionary». Έντεκα χρόνια αργότερα προσέθεσε τον καθομιλουμένο, επιεική ορισμό »του ανθρώπου που είναι φανατισμένα αφοσιωμένος ή αναζητά τον έλεγχο μιας συγκεκριμένης δραστηριότητας, πρακτικής κ.ο.κ».
Η αμερικανοεβραϊκή οργάνωση Anti-Defamation League θεώρησε προσβλητική αυτή την επέκταση του όρου ειδικά από μία εταιρεία που είχε στενούς δεσμούς με τους ναζί. Η ADL υποστήριξε ότι ο η εταιρεία ευτελίζεται και αρνείται το δολοφονικό σκοπό και τις πράξεις τους ναζιστικού καθεστώτος και ότι κάνει πο φθηνή την γλώσσα δίνοντας ένα βοηθητικό χέρι σε όσους έχουν σκοπό να αποδείξουν ότι οι Ναζί δεν ήταν και τόσο τρομεροί άνθρωποι.

https://foxesofanarchy.wordpress.com/2012/06/23/12-γνωστές-εταιρείες-που-συνεργαστήκαν/

Πρόσφυγες, μετανάστες και οι κίνδυνοι της δημόσιας υγείας. Για ποιές παθήσεις πρέπει να ελέγχονται;

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr - Πρόσφυγεςείναι τα άτομα που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τη χώρα καταγωγής τους ή συνήθους διαμονής τους (στην περίπτωση των ανιθαγενών), εξαιτίας δικαιολογημένου φόβου δίωξης, για λόγους που σχετίζονται με τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, την εθνική ή φυλετική τους προέλευση, τη θρησκεία τους, ή με το ότι ανήκουν σε μια ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα. Για τους παραπάνω λόγους, δικαιούνται άσυλο και διεθνή προστασία στη χώρα όπου καταφεύγουν. Στην ευρύτερη έννοια των δικαιούχων διεθνούς προστασίας, συμπεριλαμβάνονται και τα άτομα τα οποία, χωρίς τον παραπάνω φόβο δίωξης, κινδυνεύουν να υποστούν σοβαρή βλάβη, λόγω ένοπλων συρράξεων ή γενικευμένης βίας. 
Χαρακτηριστικό και των δυο περιπτώσεων είναι ότι οι πρόσφυγες δεν μπορούν να απολαύσουν προστασίας στη χώρα καταγωγής ή συνήθους διαμονής τους.

Μετανάστες είναι τα άτομα που εγκαταλείπουν τη χώρα καταγωγής τους προσβλέποντας σε καλύτερες συνθήκες εργασίας και γενικά διαβίωσης, στις χώρες τελικού προορισμού τους. Αν και ολοένα περισσότερο σήμερα οι λόγοι του ξεριζωμού είναι αναγκαστικοί, παρά αποτέλεσμα «ελεύθερης επιλογής» (ιδιαίτερα σε περιπτώσεις φυσικών ή περιβαλλοντικών καταστροφών ή απόλυτης φτώχειας), οι μετανάστες έχουν καταρχήν τη δυνατότητα να επιστρέψουν στην πατρίδα τους όποτε το θελήσουν, σε αντίθεση με τους πρόσφυγες.

Η διάκριση των δύο κατηγοριών εξακολουθεί να έχει νόημα και μεγάλη σημασία, δεδομένου ότι οι πρόσφυγες, ελλείψει εθνικής προστασίας, προστατεύονται από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων και άλλα διεθνή και ευρωπαϊκά κείμενα. Σο δικαίωμά τους να ζητήσουν άσυλο αποτελεί βασική αρχή της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Επομένως, η χορήγηση ασύλου δεν αποτελεί πράξη «φιλανθρωπίας» ούτε εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της Ελλάδας, αλλά υποχρέωσή της με βάση τις διεθνείς συνθήκες, την ευρωπαϊκή και την ελληνική νομοθεσία.

Κατά την άφιξή τους στο ελληνικό έδαφος, η διάκριση των δυο κατηγοριών δεν είναι άμεσα δυνατή.  Τόσο οι πρόσφυγες, όσο και οι μετανάστες χρησιμοποιούν σήμερα τους ίδιους δρόμους διέλευσης και εισόδου, και συχνά καταφεύγουν στα ίδια «κυκλώματα» διακινητών προκειμένου να αποφύγουν τους αυξημένους ελέγχους στα σύνορα και να φτάσουν στη χώρα προορισμού τους (που, για τους περισσότερους, δεν είναι η Ελλάδα). Γι’ αυτό γίνεται λόγος για «μικτές μεταναστευτικές ροές».

Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, στερούνται νομιμοποιητικών εγγράφων (π.χ. διαβατήριο, βίζα ή άλλα έγγραφα), γεγονός που κάνει ακόμα πιο δύσκολη την εξακρίβωση της ταυτότητάς τους, της χώρας καταγωγής ή της ανάγκης τους για διεθνή προστασία, όταν περνούν τα σύνορα. Μόνο εάν ζητήσουν άσυλο και ενταχθούν στη σχετική διαδικασία, και εφόσον το σύστημα ασύλου είναι δίκαιο και αποτελεσματικό, θα είναι δυνατό στο τέλος της διαδικασίας να εξακριβωθεί ποιοι είναι πραγματικά πρόσφυγες και ποιοι όχι.

Για την αντιμετώπιση, βέβαια, των υπαρκτών και σύνθετων προβλημάτων ασφάλειας και δημόσιας τάξης, χρειάζονται παράλληλα μέτρα πάταξης των κυκλωμάτων εγκληματικότητας, σε συνδυασμό με παρεμβάσεις κοινωνικής πολιτικής για την αναβάθμιση των βεβαρημένων περιοχών και ανακούφιση των κατοίκων τους.

Το 2015, 856.723πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν στη χώρα μας μέσω της θαλάσσιας οδού του Ανατολικού Αιγαίου.

Μέχρι στιγμής, οι αφίξεις για το 2016 πλησιάζουν τις 44.000.

Ο μέσος όρος αφίξεων στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 2015 ήταν 3.500.

Τον Ιανουάριο του 2016 ο αριθμός αυτός διατηρήθηκε σε υψηλά επίπεδα, στις 1.900 αφίξεις, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες.

Οι ανθρώπινες ζωές που έχουν χαθεί ή αγνοούνται, από την αρχή του χρόνου ξεπερνούν τις 70.

Η Ελλάδα είναι η χώρα που υποδέχεται το 95% των προσφύγων και μεταναστών που κατευθύνονται προς την Ευρώπη.

Το 70% από αυτούς είναι πρόσφυγες, (43% από τη Συρία), το 34% είναι παιδιά και το 21% είναι γυναίκες.

Το 2015, περίπου 2.000 πρόσφυγες ή μετανάστες έτυχαν νοσοκομειακής περίθαλψης με κόστη που ξεπέρασαν τις 800.000 ευρώ.

Το κοινωνικό και επιδημιολογικό προφίλ αυτών των πληθυσμών έχει τροποποιηθεί το τελευταίο διάστημα και κυριαρχούν οι οικογένειες, τα βρέφη, τα μικρά παιδιά, οι έγκυες και οι ηλικιωμένοι.

Κοινή παραδοχή είναι ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δεν αποτελούν κίνδυνο για μεταδιδόμενα λοιμώδη νοσήματα, έχουν όμως ανάγκη προκαταρκτικού ελέγχου και επείγουσας υγειονομικής φροντίδας λόγω των ειδικών συνθηκών υπό τις οποίες ζουν και ταξιδεύουν ενώ πρέπει να συνεκτιμάται το υγειονομικό τους προφίλ όπως τα χρόνια νοσήματα.

Η επιδημιολογία των ασθενειών των προσφύγων είναι ένα θέμα σύνθετο και ευρύ, ιδιαιτέρως αν λάβει κανείς υπόψη τις μεγάλες αποκλίσεις που παρουσιάζουν οι πληθυσμοί σε εθνική καταγωγή, γεωγραφική προέλευση, κοινωνικοοικονομικό επίπεδο κτλ. Παρά τις σημαντικές αυτές διαφορές, όμως, οι περισσότεροι πρόσφυγες μοιράζονται κοινές εμπειρίες, κατά βάση μέσω της εμπειρίας του να είναι πρόσφυγες. Για παράδειγμα, έχουν υποστεί σημαντική σωματική και ψυχολογική ταλαιπωρία για να φύγουν από τη χώρα από την οποία κατάγονταν, ενώ κατά κανόνα αποχωρούν με ελάχιστη προετοιμασία και χωρίς να παίρνουν μαζί τους ιατρικά έγγραφα. Συχνά, αυτά έχουν καταστραφεί ή είναι αδύνατο να ανακτηθούν λόγω της εχθρικής κυβέρνησης της χώρας καταγωγής.

Ο κίνδυνος προηγούμενης έκθεσης των εισερχομένων στα νοσήματα τα οποία ενδημούν στις χώρες προέλευσής τους εξαρτάται από τις περιοχές και τις συνθήκες διαβίωσής τους στις χώρες αυτές και μπορεί να παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις μεταξύ προερχομένων από την ίδια χώρα.

Για χώρες με ασταθές εσωτερικό περιβάλλον, π.χ. λόγω πολεμικών και άλλων συρράξεων, τα επιδημιολογικά δεδομένα μπορεί να παρουσιάσουν ταχεία και σημαντική απόκλιση από το προηγουμένως γνωστό επιδημιολογικό προφίλ της χώρας.

Πέρα από τη χώρα και συγκεκριμένη περιοχή προέλευσης, ο κίνδυνος νόσησης των εισερχομένων συναρτάται με τις συνθήκες υγιεινής κατά το ταξίδι τους και μετά την άφιξή τους στη χώρα υποδοχής, πχ για νοσήματα, όπως βακτηριακές και παρασιτικές διάρροιες ή φυματίωση. Παράγοντες, όπως στενός συγχρωτισμός ή ανεπαρκής πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγιεινής, αυξάνουν τον κίνδυνο νόσησης. Μεγαλύτερος εκτιμάται ο κίνδυνος ευρείας διασποράς των υδατογενώς και τροφιμογενώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, που παρουσιάζουν και κοπρανοστοματική μετάδοση, όπως οι βακτηριακές και παρασιτικές διάρροιες. Η έμφαση στις συνθήκες και εγκαταστάσεις υγιεινής είναι σημαντική και για την πρόληψη της εισαγωγής στον τοπικό πληθυσμό νοσημάτων για τα οποία δεν υπάρχει συλλογική ανοσία. Παράδειγμα αποτελεί ο τυφοειδής πυρετός, για τον οποίο δεν εφαρμόζεται μαζικός εμβολιασμός στις ευρωπαϊκές χώρες, σε αντιδιαστολή με την ηπατίτιδα Α, για την οποία υπάρχει στην Ελλάδα συλλογική ανοσία σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού (μέσω εμβολιασμού για τα παιδιά και τους νέους ενήλικες, και μέσω φυσικής νόσησης στους ηλικιωμένους).

Μεταδοτικά νοσήματα με κίνδυνο εξάπλωσης στον πληθυσμό, όπως η ελονοσία από Plasmodium vivax, χαρακτηρίζονται από μακρούς χρόνους επώασης και επιπλέον απαιτούν ειδικό εργαστηριακό έλεγχο για τη διάγνωσή τους.

Νοσήματα, όπως η ηπατίτιδα Β, μπορεί να μεταδίδονται από ασυμπτωματικό χρόνιο φορέα, ενώ για τη διάγνωση χρειάζεται αιματολογικός εργαστηριακός έλεγχος. Για τον Αφγανικό πληθυσμό, συγκεκριμένα, σημαντικό ποσοστό της χρόνιας ηπατίτιδας Β σχετίζεται με πρωτολοίμωξη κατά τη γέννηση (μετάδοση στο νεογνό από μητέρα- φορέα) ή την πρώτη παιδική ηλικία, οπότε και παρατηρούνται και τα υψηλότερα ποσοστά μετάπτωσης σε χρονιότητα, σε σύγκριση με τη μετάδοση στην ενήλικη ζωή μέσω σεξουαλικής επαφής, ενδοφλέβιας χρήσης ουσιών ή παραγόντων αίματος.

Η υπάρχουσα εμπειρία για τον έλεγχο των εισαγόμενων μεταδοτικών νοσημάτων αφορά κατά βάση σε εισερχόμενους πληθυσμούς που προτίθενται να παραμείνουν στη χώρα υποδοχής για ικανό διάστημα, ιδανικά με ενσωμάτωση στην τοπική κοινωνία.

Για την περίπτωση των εισερχομένων μεταναστών οι οποίοι προβλέπεται να διαμείνουν για ικανό διάστημα σε μια περιοχή, υφίστανται αποκλίνουσες οδηγίες διαλογής στα διάφορα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λοιπά κράτη του λεγόμενου Δυτικού Κόσμου.

Οι εναλλακτικές προσεγγίσεις που εφαρμόζονται από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με πρόσφατη (Οκτώβριος 2015) καταγραφή του ECDC, περιλαμβάνουν:

1. Διαλογή για λοιμώδη νοσήματα: Οι περισσότερες χώρες επικεντρώνονται στην ανίχνευση της ενεργούς πνευμονικής φυματίωσης είτε κατά το χρόνο άφιξης των εισερχομένων είτε σε δεύτερο χρόνο στους χώρους φιλοξενίας τους. Μερικές χώρες προβλέπουν πρόσθετο έλεγχο για ιογενείς ηπατίτιδες Β και C, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, νοσήματα προλαμβανόμενα με εμβολιασμό, χολέρα, ελονοσία και άλλα παρασιτικά νοσήματα.

2. Επιδημιολογική επιτήρηση συνδρόμων, όπως αναπνευστικών λοιμώξεων, γαστρεντερίτιδας, εμπύρετου εξανθήματος, εμπύρετης λεμφαδενοπάθειας, οξέος ικτέρου, παρασιτικής δερματοπάθειας και αιφνίδιου θανάτου. Το ECDC βρίσκεται σε διαδικασία διαμόρφωσης πρωτοκόλλων για την επιτήρηση συνδρόμων σε νεοεισερχομένους πληθυσμούς.

3. Μαζικό εμβολιασμό, π.χ. με ΜΜR (ιλαρά- ερυθρά-παρωτίτιδα), κατά προτεραιότητα σε παιδιά και εφήβους ως 15 ετών και με εμβόλιο πολιομυελίτιδας, σε πληθυσμούς με προέλευση χώρες με συνεχιζόμενη δραστηριότητα της νόσου, όπως το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, η Νιγηρία και η Σομαλία.

Σύνοψη υγειονομικού ελέγχου σε μετανάστες που αιτούνται νομιμοποιητικά έγγραφα

Ι. Aξιολόγηση υγείας: Ιατρικό ιστορικό και γενική κλινική εξέταση

ΙΙ. Έλεγχος για μεταδιδόμενα νοσήματα σημαντικά για τη δημόσια υγεία

1.Έλεγχος για Φυματίωση (δοκιμασία Mantoux, ακτινογραφία θώρακος)

2.Έλεγχος για ελονοσία (RDT, δοκιμασία παχείας και λεπτής σταγόνας κατά Laveran)

3.Έλεγχος για αιματογενώς μεταδιδόμενα νοσήματα: HIV, ηπατίτιδα B & ηπατίτιδα C

4.Παρασιτολογική εξέταση κοπράνων (± ούρων για σχιστόσωμα) και καλλιέργεια κοπράνων

5.Έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (σύφιλη, Chlamydia trachomatis, Neisseriae gonorrhoeae)

Γενικά, θεωρείται ότι η υγεία ενός πρόσφυγα περνά από τρία στάδια που σχετίζονται απόλυτα με την εξέλιξη της διαδικασίας της αίτησης ασύλου και της εγκατάστασης στο νέο περιβάλλον:

–  Η πρώτη, οξεία  φάση παρουσιάζει το μεγαλύτερο ιατρικό ενδιαφέρον, λόγω της άγνοιας της φύσης των ασθενειών που παρουσιάζουν οι αφιχθέντες πρόσφυγες και των ερωτημάτων που είναι δεδομένο ότι υπάρχουν για το αν κάποιος πάσχει από μεταδοτική ασθένεια και πόσο σοβαρή είναι αυτή. Πέρα από τις οξείες παθήσεις, στην πρώτη φάση, δεν αποκλείεται να εμφανίζονται και χρόνιες νόσοι (όπως τραυματισμοί πολέμου ή χρόνια εκφυλιστικά νοσήματα) που οι πρόσφυγες συχνά έχουν παραμελήσει κατά τη διάρκεια της φυγής τους.

–  Η δεύτερη, μεταβατική φάση αφορά πρόσφυγες από χώρες που συνήθως βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη, που έχουν εγκατασταθεί σε μία περιοχή και ελπίζουν ότι η διαμονή τους εκεί είναι προσωρινή και σύντομα, με το τέλος των συρράξεων, θα επιστρέψουν στη χώρα τους. Σε αυτές τις καταστάσεις, οι ενήλικοι συνήθως ενσωματώνονται στο εργατικό δυναμικό της περιοχής και επιδιώκουν να παρέχουν στα παιδιά τους την καλύτερη δυνατή υγειονομική περίθαλψη, συχνά παραβλέποντας την προσωπική τους υγεία.

–  Η τρίτη, χρόνια φάση αφορά πρόσφυγες που έχουν εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στη νέα χώρα (συνήθως όριο θεωρούνται τα 10 χρόνια) και μπορεί να υποφέρουν από διάφορες χρόνιες παθήσεις, από τις οποίες δεν έπασχαν στη χώρα καταγωγής τους, οπότε μπορούν να θεωρηθούν ως συνέπειες της εγκατάστασής τους στη χώρα παραμονής.

Οι πιο συχνές παθήσεις από τις οποίες πάσχουν οι πρόσφυγες και οι αιτούντες άσυλο τον πρώτο καιρό παραμονής τους στη νέα χώρα συνοψίζονται στον παρακάτω Πίνακα (πρόκειται δηλαδή για τις πιο συχνές ασθένειες και καταστάσεις από τις οποίες πάσχουν οι άνθρωποι που περνούν τα σύνορα ζητώντας άσυλο και οι οποίες θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την πρωτοβάθμια περίθαλψη). Αξιοπρόσεκτο είναι ότι, παγκοσμίως κάθε χρόνο, παρατηρούνται συχνότερα αυξημένα επίπεδα μολύβδου σε παιδιά αλλά και η υψηλή επίπτωση της ηπατίτιδας Β (όπως έχει καταγραφεί σε πρόσφυγες που καταφεύγουν στις ΗΠΑ).

Εδώ πρέπει να σημειωθεί και ένα σημαντικός κίνδυνος για την Δημόσια Υγεία στην Ευρώπη λόγω της μαζικής μετακίνησης πληθυσμών από χώρες όπου τα προγράμματα εμβολιασμού έχουν σταματήσει εξαιτίας των εχθροπραξιών, επισημαίνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), και συστήνει το μαζικό εμβολιασμό προσφύγων και μεταναστών μέσα από τα Εθνικά Προγράμματα Εμβολιασμού. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά, παράλληλα, ότι η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας όπως και στα εμβόλια οφείλει να είναι διακριτική, χωρίς προκαταλήψεις και δίκαια. Γι’ αυτό και προτείνει τα εμβόλια να διατεθούν μέσα από το εκάστοτε Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού. Επίσης παράγοντες όπως η μαζική μετακίνηση πληθυσμού, ελλειψη στέγης και υγιεινής και φτωχή πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένο κίνδυνο μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Οι συχνότερες φυσικές ασθένειες και καταστάσεις που απαντώνται, και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, σε πρόσφυγες, παγκοσμίως:

• Υποσιτισμός
• Σύφιλη
• Ηπατίτιδα Β
• AIDS
• Φυματίωση
• Διαρροϊκά σύνδρομα
• Ελονοσία
• Νεογνικός τέτανος
• Ρευματικές καρδιοπάθειες
• Ανοσοανεπάρκεια
• Οδοντιατρικά προβλήματα
• Ψώρα
• Παρασιτώσεις του εντέρου
• Πνευμονοκονιώσεις

 (ΠΗΓΗ: Kemp & Rasbridge, 1999-2006).

Σημαντικά είναι και τα ψυχικά προβλήματα που φαίνεται να εμφανίζουν οι πρόσφυγες και μπορεί να οφείλονται σε ψυχικά τραύματα, δυσκολίες προσαρμογής, απώλεια της κουλτούρας και του πολιτισμού, έλλειψη εμπιστοσύνης και στήριξης. Οι συνηθέστερες ψυχιατρικές καταστάσεις των προσφύγων περιλαμβάνουν συναισθηματικές διαταραχές  και μετατραυματικό stress (όπως εκδηλώνονται μετά από θάνατο κάποιου, επαπειλούμενο θάνατο του ίδιου του ατόμου και συνθήκες όπως ο πόλεμος, μια εγκληματική ενέργεια ή ένας βιασμός).

Πηγές

Παγκόσμιος Οργανισμό Υγείας

Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, 2012

ΚΕΕΛΠΝΟ

Kemp & Rasbridge, 1999-2006

http://gorganews.gr/eidhseis/prosfiges-metanastes-ke-i-kindini-tis-dimosias-igias-gia-pies-pathisis-prepi-na-elegchonte/

Υπόθεση Johnson & Johnson: Μπορεί το ταλκ να προκαλέσει καρκίνο;

Η υπόθεση της γυναίκα που πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία. Ποια είναι η αλήθεια για τη χρήση ταλκ;

Η επιβολή από ένα αμερικανικό δικαστήριο ενόρκων ενός τεράστιου προστίμου 72 εκατ. δολαρίων στην Johnson & Johnson ως αποζημίωση στην οικογένεια μιας γυναίκας που είχε πεθάνει από καρκίνο των ωοθηκών και η οποία επί δεκαετίες χρησιμοποιούσε δύο προϊόντα ταλκ της εταιρείας, πυροδότησε ανησυχίες κατά πόσο είναι δυνατό το ταλκ να έχει τέτοιες συνέπειες.

Η απόφαση συνέδεσε τον θανατηφόρο καρκίνο της γυναίκας με τη συχνή χρήση του ταλκ, όμως οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούν ότι οι επιστημονικές ενδείξεις για ύπαρξη πραγματικού κινδύνου είναι στην καλύτερη περίπτωση μη επαρκείς. Η ίδια η εταιρεία επιμένει πως «η ασφάλεια του ταλκ υποστηρίζεται από δεκαετίες επιστημονικών στοιχείων».

Το ταλκ, το οποίο απορροφά την υγρασία, προέρχεται από τον τάλκη, ένα ορυκτό που περιέχει μαγνήσιο, πυριτία και οξυγόνο. Στη φυσική μορφή του, το ορυκτό μπορεί να περιέχει και άσβεστο, ο οποίος είναι καρκινογόνος. Όμως όλα τα εμπορικά προϊόντα ταλκ, στις ΗΠΑ τουλάχιστον, δεν περιέχουν άσβεστο εδώ και πολλές δεκαετίες.

Όπως δήλωσε η αναπληρώτρια καθηγήτρια ιατρικής Ράνιτ Μισόρι του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, «η αρχική ιδέα ότι ο τάλκης περιέχει και μερικό άσβεστο, τον έβαλε στο ραντάρ ορισμένων ερευνητών και ειδικών της δημόσιας υγείας πριν από χρόνια».

Η πιθανότητα ο τάλκης να είναι καρκινογόνος σε διάφορα σημεία του σώματος, έχει μελέτηθεί από τους επιστήμονες. Κατ’ εξοχήν ανησυχία υπήρχε για όσους εργαζόμενους ασχολούνται με την εξόρυξή του και κατά πόσο μπορεί, μετά από μακρόχρονη εισπνοή του ορυκτού, να πάθουν καρκίνο των πνευμόνων. Οι έως τώρα μελέτες δεν έχουν καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα. Από την άλλη, σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου, δεν έχει διαπιστωθεί αυξημένος κίνδυνος για καρκίνο των πνευμόνων από την χρήση των εμπορικών προϊόντων ταλκ.

Έχει επίσης εξετασθεί κατά πόσο οι γυναίκες που βάζουν συχνά ταλκ στα γεννητικά όργανά τους, κινδυνεύουν από καρκίνο των ωοθηκών. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι θεωρητικά είναι δυνατό το ταλκ να φθάσει στις ωοθήκες μέσω του κόλπου της γυναίκας, όπου θα μπορούσε να προκαλέσει φλεγμονή, πράγμα που θα αύξανε τον κίνδυνο για καρκίνο.

Ο επιδημιολόγος δρ Αντετούντζι Τοριόλα του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον δήλωσε: «Γνωρίζουμε ότι η φλεγμονή αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο των ωοθηκών. Ξέρουμε ότι το ταλκ προκαλεί φλεγμονή. Το ερώτημα είναι αν προκαλεί και καρκίνο».

Για πρώτη φορά το 1982, ο επιδημιολόγος του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ δρ Ντάνιελ Κράμερ έκανε μια τέτοια συσχέτιση μεταξύ ταλκ και πιθανότητας καρκίνου των ωοθηκών. Οι μελέτες που έχει κάνει από τότε, αναφέρουν ότι ο σχετικός κίνδυνος αυξάνει κατά 30%. Ο ίδιος υπήρξε -επί πληρωμή- σύμβουλος των δικηγόρων της καρκινοπαθούς στη δίκη κατά της Johnson & Johnson.

Ο καθηγητής επιδημιολογίας του καρκίνου του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ Πολ Φάρου, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ», χαρακτήρισε «βιολογικά εύλογη» την πιθανότητα το ταλκ να προκαλεί καρκίνο των ωοθηκών, αν και, όπως είπε, το ρίσκο είναι μικρό.

Μελέτες άλλων επιστημόνων είναι αμφίσημες: μερικές δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση ταλκ-καρκίνου ωοθηκών και άλλες όχι. Oι τελευταίες είναι περισσότερες και θεωρούνται πιο αξιόπιστες, σύμφωνα με ειδικούς όπως ο Τοριόλα και η βρετανική οργάνωση αντικαρκινικών ερευνών Cancer Research UK.

Μετά από όλα αυτά, η Διεθνής Υπηρεσία Ερευνών για τον Καρκίνο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έχει κατατάξει τη χρήση του ταλκ στα γεννητικά όργανα (και όχι αλλού στο σώμα) ως «πιθανώς καρκινογόνα για τους ανθρώπους», μια κατηγορία ουσιών που επίσης περιλαμβάνει τον καφέ, την αλόη βέρα κ.α.

Οριστική απάντηση για το αν το ταλκ προκαλεί καρκίνο των ωοθηκών θα μπορούσε να δοθεί μόνο αν γινόταν μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, κάτι που όμως δεν μπορεί να γίνει εξαιτίας ηθικών λόγων, καθώς οι γυναίκες θα έπρεπε να εκτεθουν για καιρό σε μία ουσία δυνητικά καρκινογόνα.

Η ορμονική θεραπεία, η ενδομητρίωση και η παχυσαρκία είναι οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου για καρκίνο των ωοθηκών, ενώ ρόλο επίσης παίζουν το κάπνισμα και κυρίως η παρουσία στη γυναίκα δύο γονιδίων, των BRCA1 και BRCA2.

Η Johnson & Johnson αντιμετωπίζει ήδη στα αμερικανικά δικαστήρια άλλες 1.200 αγωγές εναντίον της, από καταναλωτές που την κατηγορούν ότι δεν τους προειδοποίησε για τους πιθανούς κινδύνους του ταλκ. Η εταιρεία ήδη εξετάζει κατά πόσο θα ασκήσει έφεση στην απόφαση για το πρόστιμο των 72 εκατ. δολαρίων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

http://www.fortunegreece.com/article/ipothesi-johnson/

Τα πρώτα σχόλια του Ζούκερμπεργκ για τις νέες «αντιδράσεις» του Facebook

Ποια είναι η πιο διάσημη «αντίδραση» μέχρι στιγμής.

Καιρό τώρα κυκλοφορούσαν οι φήμες ότι το Facebook θα προσέθετε νέες«αντιδράσεις» στην πλατφόρμα του και πλέον από την Τετάρτη οι χρήστες του θα μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα τα συναισθήματά τους στα σχόλια ή τις φωτογραφίες τους.

Τη νέα δυνατότητα που παρέχει το Facebook στο κοινό σχολίασε ο ιδρυτής και CEO της εταιρείας, Μαρκ Ζούκερμπεργκ στον προσωπικό του λογαριασμό.

O ίδιος σημείωσε ότι «σίγουρα δεν είμαστε συνεχώς ευτυχισμένοι», αναφερόμενος στο χαρακτηριστικό «Like» του Facebook, προσθέτοντας ότι «οι χρήστες θα μπορούν πλέον να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους ή την απογοήτευσή τους πάνω σε ένα θέμα».

Ο Ζούκερμπεργκ, ακόμη, δήλωσε ότι εργάστηκε σκληρά με την ομάδα του προκειμένου να σκεφτεί το σωστό τρόπο για να δημιουργήσει αυτές τις νέες αντιδράσεις, ενώ συμπλήρωσε ότι μέχρι στιγμής η πιο διάσημη αντίδραση είναι αυτή της αγάπης.

http://www.fortunegreece.com/article/ta-prota-scholia-tou-zoukermpergk-gia-tis-nees-antidrasis-tou-facebook/

 

Μια μεγάλη ανακάλυψη από έναν Δραμινό επιστήμονα Άγγελος Τσιάρας: Ο Έλληνας που ανίχνευσε για πρώτη φορά ατμόσφαιρα γύρω από έναν εξωπλανήτη

ΜΕΓΑΛΗ επιτυχία για έναν Δραμινό επιστήμονα που διαπρέπει στη Βρετανία, τον Άγγελο Τσιάρα από τον Ξηροπόταμο, ο οποίος, επικεφαλής μιας ομάδας ερευνητών αστροφυσικής, κατάφεραν να κάνουν την πρώτη επιτυχή ανάλυση και ανίχνευση αερίων στην ατμόσφαιρα μιας υπερ-Γης, ενός κοντινού μας εξωπλανήτη, παρόμοιου αλλά οκτώ φορές μεγαλύτερου σε μάζο από τη Γη.

Η ανακάλυψη, που θα δημοσιευθεί στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal», αφορά τον εξωτικό πλανήτη «55 Cancri e», γνωστό και ως «Γιάνσεν», που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40 ετών φωτός από τη Γη και περιφέρεται γύρω από το άστρο 55 Cancri, γνωστό και ως «Κοπέρνικος». Ο εξωπλανήτης έχει έτος διάρκειας μόνο 18 ωρών (κινείται πολύ κοντά στο άστρο του, γι' αυτό μια πλήρης περιφορά του είναι σύντομη) και η θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται ότι φθάνει τους 2.000 βαθμούς Κελσίου.

Ο Άγγελος Τσιάρας της Ομάδας Αστροφυσικής του Τμήματος Φυσικής και Αστρονομίας του University College του Λονδίνου (UCL), ο οποίος ειδικεύεται στη φασματοσκοπία εξωπλανητών, ανέπτυξε μια τεχνική φασματοσκοπικής ανάλυσης, που επέτρεψε στους επιστήμονες να αποκαλύψουν την παρουσία αερίου υδρογόνου και ηλίου στην ξηρή ατμόσφαιρα του εξωπλανήτη, όχι όμως υδρατμών.

«Είναι ένα συναρπαστικό εύρημα, επειδή για πρώτη φορά μπορέσαμε να βρούμε τα φασματοσκοπικά αποτυπώματα που δείχνουν ότι υπάρχουν αέρια στην ατμόσφαιρα μιας υπερ-Γης», δήλωσε ο κ. Τσιάρας. Όπως είπε, «ο "55 Cancri e" έχει καταφέρει να διακρατήσει μια σημαντική ποσότητα υδρογόνου και ηλίου από το αρχικό νεφέλωμα, από όπου προήλθε».

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα που είχαν συλλεχθεί από το διαστημικό τηλεσκόπιο «Χαμπλ». Μέχρι σήμερα η κάμερα ευρέος πεδίου (WFC3) του «Χαμπλ» είχε μελετήσει τις ατμόσφαιρες δύο εξωπλανητών, αλλά δεν είχε κατορθώσει να ανιχνεύσει αέρια.

Ο εν λόγω εξωπλανήτης, όταν είχε ανακαλυφθεί, είχε πάρει το παρατσούκλι «διαμαντένιος πλανήτης», επειδή μερικοί αστρονόμοι έκαναν την εκτίμηση ότι μπορεί το εσωτερικό του να είναι πλούσιο σε άνθρακα, άρα και σε διαμάντια.

Η νέα ανάλυση, προς το παρόν, δεν μπορεί να επιβεβαιώσει κάτι τέτοιο, αν και ανίχνευσε στην ατμόσφαιρά του την πιθανή «υπογραφή» του κυανιδίου του υδρογόνου, ενός δείκτη ύπαρξης άφθονου άνθρακα. Όμως η παρουσία της εν λόγω χημικής ένωσης θα πρέπει να επιβεβαιωθεί από περαιτέρω έρευνες στο μέλλον. Βέβαια, αν αυτό όντως συμβεί, τότε ακόμη και αν ο πλανήτης είναι διαμαντένιος, η ζωή πάνω του θα είναι κόλαση, όχι μόνο λόγω των τρομερά υψηλών θερμοκρασιών του, αλλά και επειδή το κυανίδιο του υδρογόνου -γνωστό και ως υδροκυάνιο ή υδροκυανικό οξύ- είναι άκρως τοξικό και εξαιρετικά δηλητηριώδες.

Οι υπερ-Γαίες θεωρούνται η πιο κοινή μορφή πλανητών στο γαλαξία μας, κατέχοντας ένα ενδιάμεσο μέγεθος ανάμεσα στους μικρούς πλανήτες όπως η Γη και στους πολύ μεγαλύτερους αέριους γίγαντες όπως ο Δίας.

http://www.proinos-typos.gr/gr/index.php?option=com_content&view=article&id=13788:2016-02-17-08-26-12&catid=45:themaproinoutypou&Itemid=107