Κυριακή 6 Μαρτίου 2011

Ανοιχτή επιστολή του Δημήτρη Ιατρόπουλου στους «Πνευματικούς Ανθρώπους» του τόπου

  Γράφει ο Δημήτρης Ιατρόπουλος








Ποιος μικροαστικός σεισμός ταρακούνησε ωφελιμιστικά την κρανιακή σας κάψα, ω «πνευματικοί άνθρωποι» αυτής εδώ της πατρίδας, (αν τη θεωρείτε ακόμα πατρίδα την Ελληνίδα Γη) και το βουλώσατε;



Ποιος υπαρξιακός πανικός σας πέταξε στην άκρη των γεγονότων, την ώρα ακριβώς που Εσείς, πρώτες και πρώτοι, έπρεπε να μιλήσετε, να εκραγείτε, να ειδοποιήσετε, να οδηγήσετε;



Ποιος μίζερος λογαριασμός ατομικού μικροσυμφέροντος, άραξε μπροστά απ το χαρτί σας, το τελάρο σας, την κινηματογραφική σας μηχανή, τον υπολογιστή σας, το καμαρίνι σας, το βεστιάριό σας, τα σενάριά σας, τα θεατρικά σας έργα, τα αδημοσίευτα ή δημοσιευμένα σας ποιήματα, τα χίλια μύρια καλλιτεχνικά και πνευματοειδή σας τερτίπια, με τα οποία τόσα χρόνια ισχυρίζεστε ότι παράγετε πολιτισμό;



Που είναι η φωνή σας μωρέ; Πού είναι ο Λόγος σας, γραφτός, προφορικός, έστω κι ένας απλός Λόγος της Τιμής δεν χτύπησε την πόρτα της μαραγκιασμένης σας ψυχής, όπως θα σας έλεγε αν ζούσε ακόμα ο Σεφέρης;



Μια φούχτα άνθρωποι μείναμε μονάχοι μας, δε λέω ονόματα, τα ξέρουν όλοι πια, μια φούχτα κλαρίτες ξεμείναμε, με την κάπα μας κρεμασμένη στην αλυγαριά, να σύρουμε φωνή.



Κι εσείς, κουτσομπολεύετε στα εκδοτικά σας καφενεδάκια, στα κοσμικά σας μπαράκια, στους διαδρόμους των εφημερίδων με τα κυριακάτικα «ένθετα Τέχνης και Πολιτισμού», τα λέτε τηλεφωνικά από σπίτι σε σπίτι και χαζογελάτε..



Ότι εμείς οι πέντε-δέκα, πάει πια, «καήκαμε» στο «καινούριο» ΔουΝουΤουΕλλαδιστάν, δεν θα έχουμε προφανώς στον ήλιο μοίρα, έτσι δε λέτε;



Και σερνόσαστε ακκιζόμενοι στην θλιβερή μιζέρια σας και τολμάτε ακόμα να κυκλοφορείτε ανάμεσά μας;



Το ξέρετε πως μόλις περάσει η πρώτη μπόρα του πολιτικού γιαουρτιού, η επόμενη ομάδα που θα μαζέψει τη ροχάλα της αγανακτισμένης, προδομένης και εξαγριωμένης νεολαίας, θα είσαστε εσείς;



Η κατάντια σας θα γεμίσει με πελατεία τους ψυχίατρους, έτσι που κρυφτήκατε στα λαγούμια του σέχταρ σας..



Πώς τολμάτε και αποπειράστε ακόμα να «δημιουργείτε», αν αυτό το ρήμα είναι πλέον ικανό να φιλοξενήσει τον πανικόβλητο φιλοτομαρισμό σας;



Για ποιους «παράγετε πολιτισμό»; Ποιος να σας πλησιάσει, τι να σας κάνουμε, τι να μας πείτε, αφού το πρώτο απ όλα που έπρεπε να πείτε, ένα ΟΧΙ απέναντι στη Νέα Άλωση που επιχειρείται, δεν τολμήσατε να το ξεστομίσετε;



Είσαστε Ανάξιοι της Πατρίδας!



Αντί να βγείτε, με ομαδικές διαμαρτυρίες, με ψηφίσματα, με προσωπικές παρουσίες, με δυνατή αντιστασιακή κραυγή, να δηλώσετε παρούσες και παρόντες, εσείς κρυφτήκατε ακόμα πιο βαθιά στον υπόνομο της δειλής σας προσωπικής τραγωδίας, περιμένοντας τις «εξελίξεις»!



Περιμένοντας να κατακαθίσουν τα πράγματα και να ξαναβγείτε σαν τα σαλιγκάρια μετά απ τη βροχή, να γλείψετε τους καινούριους «άρχοντες», όποιοι και να είναι, Έλληνες προδότες, ή εισαγόμενοι «διαιτητές»,δεν σας νοιάζει, αρκεί να προσκυνήσετε ως επιτυχημένοι σφουγγοκωλάριοι, τον επόμενο «αυθέντη».



Για τίποτε επιχορηγήσεις, για κανένα «πρόγραμμα» απ’ τις Ευρώπες, για κάνα μηχανισμό ψευτοπροβολής από κάποιο δήθεν «Υπουργείο Πολιτισμού του Πολυπολιτισμικού Πολίτη», που θα στηθεί για ξεκάρφωμα, στην καινούρια «ελλαδίτσα» που μαγειρεύουν, τα τομάρια της παγκόσμιας συμμορίας.



Με ενοχλεί που τα ξέρατε όλα, που κανείς δεν σας έπιασε στον ύπνο, που είχατε τις πληροφορίες εδώ και αρκετά χρόνια, και κάνατε όλες και όλοι το κορόιδο!



Με τρομάζει ότι πέρασε ο Σικελιανός από την πόρτα της ψυχής σας, τραντάζοντας το πνευματικό σας σεράι με το «Ηχήστε σάλπιγγες» και τον κλείσατε απέξω!



Την παλιά εκείνη μαγνητοταινία με τη δήλωση του Σεφέρη και τη σιωπηλή κηδεία του, την πετάξατε στο τζάκι σας να καεί μαζί με τα παραμύθια-φούμαρα που ταΐσατε τη γενιά μου και τις επόμενες, για «πνευματική άνοιξη», για «λόγο ελληνικό», για «πολιτισμική επανάσταση και δράση».



Τους χιλιάδες άγνωστους ήρωες και τους νεκρούς ποιητές των αγώνων της ιστορίας αυτής της χώρας, τι τους κάνατε; Πήγατε και κατουρήσατε στους τάφους του Περικλή Γιαννόπουλου, του Λορέντζου Μαβίλη και του Γιώργου Σαραντάρη, με τη βρώμικη υστερία του πανικού σας, δειλές και δειλοί!



Υπάρχουν ξέρετε, δύο τρόποι που φεύγει απ’ αυτή τη ζωή ένας άνθρωπος: Ή αφήνοντας την τελευταία του πνοή, ή την τελευταία του πορδή.



Εσείς, αυτές τις ιερά δύσκολες μέρες που περνάει η πατρίδα μου, βγάλατε οριστικά εισιτήριο για να αναχωρήσετε με τον δεύτερο τρόπο.



Όσες και όσοι, δεν βγαίνετε να κατατεθείτε επώνυμα, υπεύθυνα και δημόσια, γι αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας, είσαστε Ανάξιοι της Ελλάδας.



Είσαστε Ξεφτίλες!

http://kostasxan.blogspot.com/2011/03/blog-post_5284.html

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ ΑΥΤΟ




Δημόσια Διαβούλευση για το Σχέδιο Νόμου «Καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού

Τίθεται από σήμερα 22 Φεβρουαρίου 2011 σε δημόσια διαβούλευση η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, «για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου».




Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου θεσπίζεται το γενικό πλαίσιο ρύθμισης για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου, σύμφωνα με την Απόφαση-πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ του Συμβουλίου της 28ης -11-2008, ώστε να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη προσέγγιση του ποινικού δικαίου των κρατών-μελών αναφορικά με την αποτελεσματικότερη καταπολέμηση των εκδηλώσεων ρατσισμού και της ξενοφοβίας, καθώς και των εγκλημάτων που τελούνται με τέτοια κίνητρα. Ο νόμος αυτός βασίζεται επίσης και στην από 7 Μαρτίου 1966 Διεθνή Σύμβαση «περί καταργήσεως πάσης μορφής φυλετικών διακρίσεων» που κυρώθηκε με το Ν.Δ. 494/1970 και οι επιταγές της οποίας είχαν υλοποιηθεί με τον ν. 927/1979 που καταργείται από τον παρόντα νόμο.





Στην χώρα μας, οι συμπεριφορές που αποβλέπουν σε φυλετικές διακρίσεις έχουν ποινικοποιηθεί, ως ένα βαθμό, όπως προαναφέρθηκε από τον ν. 927/1979. Δεδομένου, όμως, ότι ο παραπάνω νόμος έχει εφαρμοστεί ελάχιστα και ήδη κρίνεται ανεπαρκής, ενόψει των σοβαρών προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας κατά τη μετάβασή της σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, η ισότιμη προστασία όλων των ατόμων, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα φυσικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά τους ή τον γενετήσιο-σεξουαλικό προσανατολισμό τους, προβάλλει ως πρωταρχική υποχρέωση του κράτους.



Για το λόγο αυτό θεωρείται επιβεβλημένη η εισαγωγή ενός επικαιροποιημένου και βελτιωμένου νομοθετήματος, σε αντικατάσταση του προηγουμένου, ώστε να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικότερα οι σοβαρές μορφές εκδήλωσης ρατσιστικών και ξενόφοβων συμπεριφορών. Στο εγχείρημα αυτό, αναγκαία είναι η στάθμιση με τα οιονεί ανταγωνιστικά ατομικά δικαιώματα, όπως αυτό της ελευθερίας της έκφρασης (βλ. άρθρο 10 της EΣΔΑ και άρθρα 14-16 του Συντάγματος).



Με τις ρυθμίσεις του παρόντος σχεδίου νόμου δημιουργείται ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό θεσμικό πλαίσιο για την καταπολέμηση των εκδηλώσεων ρατσισμού και της ξενοφοβίας, καθώς και των εγκλημάτων που τελούνται με τέτοια κίνητρα, καλύπτοντας συγκεκριμένες και ειδικότερες πτυχές του θέματος, εισάγοντας νομικά μέσα προστασίας και προβλέποντας αναλογικές και αποτελεσματικές κυρώσεις. Ειδικότερα:

α. - Εξασφαλίζεται ότι η διερεύνηση και ποινική δίωξη των εγκλημάτων ρατσισμού και ξενοφοβίας γίνεται αυτεπάγγελτα και δεν εξαρτάται από αναφορές ή καταγγελίες των θυμάτων, τα οποία είναι συχνά ιδιαιτέρως ευάλωτα και διστάζουν να κινήσουν δικαστικές διαδικασίες.





Για περισσότερα επισκεφτείτε την σελίδα του υπουργείου δικαιοσύνης..
Το συνιστώ..

http://www.opengov.gr/ministryofjustice/?p=1012
Τα μεσάνυχτα της Πέμπτης 3 Μαρτίου 2011 ολοκληρώθηκε με επιτυχία η δημόσια διαβούλευση σχετικά με την επικείμενη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με αντικείμενο «για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου».





http://www.opengov.gr/ministryofjustice/?p=1012

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Δεν θα περάσουν ναζιστικές σκοταδιστικές αντιλήψεις στην Ελλάδα. A ΜΕΡΟΣ

Στην Ελλάδα μας την πατρίδα μας τη χώρα μας.. γίνεται μια τεράστια προσπάθεια από πλευράς κυβέρνησης, αυτό είναι αλήθεια.. Για άλλο λόγο όμως..


Η προσπάθεια δεν έχει να κάνει με την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας η με την επιστροφή της ελπίδας στον Έλληνα που η κυβέρνηση με την συμμετοχή των κομμάτων βουλής αλλά και εκτός βουλής προσπαθούν να εκμηδενίσουν..

Γίνεται μια τεράστια προσπάθεια από Μ.Μ.Ε , κυβέρνησης , και οπωσδήποτε από τις Μ.Κ.Ο.. ΩΣΤΕ να αρχίσουμε να δεχόμαστε ως τετελεσμένο την χαζομάρα της συνάντησης κορυφής την 25η Μάρτιου 2011 από του ηγέτες της Ευρώπης.

Που δεν θα προσφέρει τίποτα μα τίποτα..

Δυστυχώς η κατάσταση που βιώνει σήμερα ο Έλληνας είναι συγκεκριμένη καλά προσχεδιασμένη.. το πρόβλημα είναι στο πως οι βουλευτές .. Μ.Κ.Ο.. Θα καταφέρουν να πιέσουν τον Έλληνα να δεχτεί ότι αυτό που βιώνει θα είναι μόνιμο.. και μάλιστα αυτό είναι η πραγματική δημοκρατία.. ενώ τόσο χρόνια ζούσε σε όνειρο..

Οι εκλογές είναι κολοκύθια γίνουν δεν  γίνουν .. πιστέψτε με..  
Κάνετε ένα μια απλή αναδρομή στην ιστορία και θα δείτε ότι σε σκοτεινές περιόδους την διακυβέρνηση της χώρας  αναλάμβαναν αλλοπρόσαλλη άνθρωποι η  ξεπουλημένοι   χαφιέδες.. κτλ

Είναι ένας δικός μου προβληματισμός μια σκέψη που την καταθέτω για τους φίλους που μου κάνουν την τιμή να επισκέπτονται το blogs..

Θέλω να στείλω την αγάπη στην Κύπρο και να πω.. ότι η Κύπρος είναι μια και είναι ελληνική.. οι διαδηλώσεις από τους τουρκοκύπριους προς την Τουρκία είναι ένα ωραίο παραμύθι.. αλλά προσωπικά δεν το τρώω..  δεν ξεχνάμε τα καραβάνια τουρκων  από τα βάθη της Τουρκιάς που έφεραν στο κατεχόμενο κομμάτι από τα βάθη της Τουρκιάς..


Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

Ξεκινά η επανάσταση κατά της Δύσης;

Οι λαοί της Αιγύπτου, της Τυνησίας, του Μπαχρέιν, της Αλγερίας, της Υεμένης, της Ιορδανίας, και της Λιβύης, δεν ξεσηκώθηκαν μόνο εναντίον των ηγετών τους, αλλά και εναντίον της Δυτικής οικονομικής τυραννίας.




Λίγο μετά την εισβολή στο Ιράκ το 2003, πήρα συνέντευξη από τον Ray McGovern, μέλος μιας μικρής επίλεκτης ομάδας πρακτόρων της CIA, που καθημερινά ενημέρωναν τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Την παραμονή της εισβολής, αυτός μαζί με 45 άλλους ειδικούς αναλυτές και κατασκόπους, έγραψαν στον πρόεδρο Bush, ότι η προετοιμασία για τον πόλεμο δεν βασίζεται σε πληροφορίες, αλλά σε ψέματα.



«Το 95% ήταν παραμύθια» μου είπε.



«Και πως τα πέρασαν;» τον ρώτησα.



«Ο τύπος και τα ΜΜΕ επέτρεψαν στους τρελούς να κάνουν το δικό τους…».



«Ποιοι είναι οι τρελοί;»,



«Αυτοί οι άνθρωποι της κυβέρνησης, που τα πιστεύω τους είναι σαν αυτά του Mein Kampf… αυτούς τους χαρακτηρίζουμε, σε διάφορους κύκλους, ως τρελούς».



Του ανέφερα ότι ο συγγραφέας Norman Mailer έχει γράψει ότι η Αμερική εισέρχεται σε μια προ-φασιστική περίοδο. Ποια είναι η γνώμη του επ αυτού;



«Πιστεύω πως έχει δίκιο, αφού πολλοί θεωρούν πως είμαστε ήδη από καιρό σε φασιστική κατάσταση».



Πρόσφατα, ο McGovern μου έστειλε email για να εκφράσει την αηδία του στο τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση Ομπάμα αντιμετώπισε τον Julian Assange και τον πληροφοριοδότη του Bradley Manning. «Τότε που επιτεθήκαμε στο Ιράκ, είχα πει ότι μάλλον ξεκινάμε περίοδο φασισμού. Ειλικρινά δεν περίμενα ότι θα έρθει τόσο γρήγορα…».



Στις 15 Φεβρουαρίου, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών μίλησε στο πανεπιστήμιο George Washington, καταδικάζοντας τις κυβερνήσεις που καταστέλλουν την ελεύθερη έκφραση και τις διαδηλώσεις. Μίλησε για την απελευθερωτική δύναμη του διαδικτύου, αποφεύγοντας να αναφερθεί στο ότι η δική της κυβέρνηση σχεδίαζε να κλείσει τα κομμάτια εκείνα του διαδικτύου που ενθαρρύνουν τη διαφωνία και την αλήθεια. Ήταν μια ομιλία γεμάτη υποκρισία. Ο McGovern βρίσκονταν στο ακροατήριο. Εξοργισμένος με αυτά που άκουγε, σηκώθηκε όρθιος, και στάθηκε με γυρισμένη τη πλάτη στη Clinton, χωρίς να μιλάει. Αμέσως τον άρπαξαν κάποιοι αστυνομικοί και σεκιουριτάδες, και αφού τον χτύπησαν, τον έριξαν στο έδαφος περνώντας του χειροπέδες. Μου έστειλε φωτογραφίες των τραυμάτων του. Είναι 71 ετών. Στη διάρκεια της επίθεσης που δέχθηκε, την οποία παρακολουθούσε η Υπουργός, ούτε μια στιγμή δεν διέκοψε τη ροή της ομιλίας της.







Ο φασισμός είναι μια σκληρή λέξη. Συνδυάζεται με μια ναζιστική εικονογραφία, και χρησιμοποιείται εκτενώς για να περιγράψει τους εχθρούς της επίσημης Αμερικής, και για να προωθήσει τις τυχοδιωκτικές περιπέτειες της Δύσης, καλύπτοντας τις με το ηθικό λεξιλόγιο που γράφτηκε στον αγώνα εναντίον του Χίτλερ. Όμως ο φασισμός και ο ιμπεριαλισμός είναι δίδυμοι. Οι Δυτικές δυνάμεις που κέρδισαν τον Β`ΠΠ, καθιστώντας αξιοσέβαστο τον «Δυτικό πολιτισμό», υποστήριξαν αυτά που υποστήριζε και ο Χίτλερ, χρησιμοποιώντας παρόμοιες μεθόδους. Έκτοτε, στη κοινή γνώμη, ο όρος ιμπεριαλισμός δεν χαρακτηρίζει πλέον την Αμερική, μια χώρα που χτίστηκε πάνω στη γενοκτονία των ιθαγενών της, ενώ ο πόλεμος που κήρυξε εναντίον της παγκόσμιας δικαιοσύνης και της δημοκρατίας, αποκαλείται απλά ως «αμερικανική εξωτερική πολιτική».



Από το 1945, οι ΗΠΑ έχουν ανατρέψει ή υπονομεύσει περισσότερες από 50 ξένες κυβερνήσεις, χρησιμοποιώντας ως όργανα και μαριονέτες, δολοφόνους όπως ο Suharto, ο Mobutu, και ο Pinochet. Στη Μέση Ανατολή έχουν στηρίξει και κρατήσει στην εξουσία κάθε δικτατορία, και κάθε μαϊμού μοναρχία. Από την άλλη, τόσο η CIA όσο και η βρετανική MI6 έχουν χρηματοδοτήσει τον ισλαμικό εξτρεμισμό. Ο απώτερος σκοπός τους ήταν να καταπνιγεί ή να αποτραπεί ο εθνικισμός και η δημοκρατία. Όλοι όσοι άμαχοι σκοτώθηκαν αυτές τις ημέρες στη Λιβύη και στο Μπαχρέιν, έρχονται να προστεθούν σε αυτούς που γεύτηκαν τους βομβαρδισμούς της Γάζας από τα τελευταίου τύπου F-16.



Οι εξεγέρσεις της Μέσης Ανατολής δεν είναι εναντίον κάποιων μεμονωμένων δικτατόρων, αλλά εναντίον μιας παγκόσμιας οικονομικής τυραννίας, σχεδιασμένης από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, και εφαρμοσμένης από την αμερικανική Υπηρεσία Παγκόσμιας Ανάπτυξης, το ΔΝΤ, και τη Παγκόσμια Τράπεζα. Όλοι οι παραπάνω οργανισμοί έχουν διασφαλίσει πως μια πάμπλουτη χώρα σαν την Αίγυπτο θα κυλιστεί στην εξαθλίωση, με το 40% του πληθυσμού της να ζει με λιγότερα από $2 την ημέρα. Ο θρίαμβος του λαού της Αιγύπτου είναι το πρώτο χτύπημα εναντίον αυτού που ο Μπενίτο Μουσολίνι αποκαλούσε «κορπορατισμό», μια λέξη συνώνυμη του φασισμού.







Πως όμως κατάντησε η Δύση να είναι λίκνο τόσου εξτρεμισμού; Όπως είχε διαπιστώσει πριν από χρόνια ο Noam Chomsky, «Είναι απαραίτητο να καταστραφεί η ελπίδα, ο ιδεαλισμός, η αλληλεγγύη, και η περίθαλψη των φτωχών και των καταπιεσμένων. Όλα αυτά τα επικίνδυνα συναισθήματα πρέπει να αντικατασταθούν από τον εγωκεντρισμό, και έναν κυνισμό που θέλει να πιστεύει ότι το υπάρχον σύστημα της ανισότητας είναι ότι καλύτερο. Μάλιστα, υπάρχει μια ολόκληρη διεθνής εκστρατεία προπαγάνδας, που προσπαθεί να πείσει τους λαούς ότι αυτό δεν είναι απλά κάτι που θα πρέπει να νιώθουν, αλλά κάτι που ήδη νιώθουν…».



Όπως η ευρωπαϊκή επανάσταση του 1848, και η εξέγερση εναντίον του Σταλινισμού το 1989, έτσι και οι αραβικές εξεγέρσεις σήμερα, έχουν απορρίψει τον φόβο. Αυτό που ξεκίνησε είναι μια επανάσταση των καταπιεσμένων ιδεών, της ελπίδας, και της αλληλεγγύης.



Στην Αμερική, όπου το 45% των νεαρών σε ηλικία μαύρων δεν έχουν εργασία, ενώ ο μέσος ετήσιος μισθός των κορυφαίων μάνατζερς των hedge-funds αγγίζει το $1 δισ., οι διαδηλώσεις εναντίον των περικοπών δαπανών και της ανεργίας έφτασαν σε πολιτείες όπως το Wisconsin. Στη Βρετανία, το πιο σύγχρονο και ταχέως αναπτυσσόμενο λαϊκό κίνημα UK Uncut, άρχισε ήδη την άμεση δράση εναντίον των φοροφυγάδων και των τραπεζών.



Κάτι έχει αλλάξει, κάτι το οποίο δεν μπορεί να αναστραφεί.



Ο εχθρός έχει τώρα ονοματεπώνυμο.







S.A. –The New Statesman





http://www.antinews.gr/2011/02/26/87876/#more-87876

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

"ΟΙ ΑΘΕΜΙΤΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ Βʹ – ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΩΝ ΑΘΕΜΙΤΩΝ ΟΡΩΝ"

Γιώργος Κασσιμάτης:
Όπως υποστηρίξαμε στο προηγούμενο δημοσίευμα, οι όροι του δανεισμού της Ελλάδας δεν είναι μόνο αθέμιτοι, αλλά και απεχθείς. Επιπλέον, απευθύναμε έκκληση για αποκατάσταση της νομιμότητας με ελληνική πρωτοβουλία και πολιτική θέληση και με συμβολή όλων των παραγόντων του πολιτεύματος, επισημαίνοντας τους κινδύνους που εγκλείει η ανομία του δανεισμού. Εδώ πρέπει να αντιμετωπίσουμε την απορία που διατυπώνουν οι πολίτες της χώρας μας: Γιατί οι δανειστές μας, οι δεκαέξι χώρες της Ευρωζώνης, οι χώρες, δηλαδή, που ανήκουν στην καρδιά της ΕΕ, και το ΔΝΤ, ένας διεθνής οργανισμός που, υποτίθεται, λειτουργεί στο πλαίσιο των αρχών του ΟΗΕ, υπερβαίνουν τα όρια νομιμότητας μιας δανειακής σύμβασης και παραβιάζουν κατάφωρα τα κυριαρχικά δικαιώματα και το Σύνταγμα μιας χώρας, της χώρας μας, και θεμελιώδεις αρχές της ευρωπαϊκής και της διεθνούς νομιμότητας; Η απορία, μάλιστα, γίνεται ακόμη εντονότερη, γιατί αυτές οι σοβαρές παραβιάσεις έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται για πρώτη φορά από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα στο διεθνές κέντρο της πιο αυστηρής προστασίας του ανθρώπου, των αρχών της Δημοκρατίας και του σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας στην Ευρώπη. Όλοι ξέρουμε ότι οι νομικοί κανόνες που διέ πουν μια δανειακή σύμβαση είναι αρκετοί για να διαφυλάξουν τα δανειακά συμφέροντα των δανειστών. Γιατί, λοιπόν, αυτή η πρωτοφανής καταπάτηση κάθε νομιμότητας, που προσβάλλει την Ελλάδα και την Ευρώπη; Θα ήταν μέγιστη αφέλεια να την καταλογίσουμε στην άγνοια των ηγετών της Ευρωζώνης και ενός παγκόσμιου οργανισμού όπως το ΔΝΤ. Ασφαλώς, κάποιοι πολιτικοί λόγοι, κάποιοι άνομοι πολιτικοί σκοποί κρύβονται πίσω από την καταπάτηση κάθε έννοιας δικαίου. Αυτούς θα πρέπει να αναζητήσουμε.




Η εκμετάλλευση της κρίσης



Όπως είδαμε στο προηγούμενο άρθρο μας, το πλήθος των αθέμιτων όρων που ειναι διάσπαρτοι μεσα στις δύο διεθνείς συμβάσεις, στη «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» και στο «Μνημόνιο Συνεννόησης», υπογράφηκαν σε πλήρη και αγαστή σύμπνοια από τους εκπροσώπους των δεκαέξι χωρών της Ευρωζώνης και της ελληνικής κυβέρνησης και συμφώνησαν –με τη Σύμβαση τα δύο μέρη και, επιπλέον, με ειδικό αντισυνταγματικό νόμο η Ελλάδα– να μην επικυρωθούν οι συμβάσεις αυτές από την ελληνική Βουλή (!), όπως επιβάλλει το Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο. Όλα αυτά έγιναν, βέβαια, κάτω από το βλέμμα του ΔΝΤ, που περίμενε να ολοκληρωθούν οι συμφωνίες για να τα εγκρίνει. Αν εκφράσουμε με δύο λέξεις, σαν σε τίτλο, τους πολιτικούς λόγους που κρύβονται πίσω από τις πρωτοφανείς και κατάφωρες παραβιάσεις της εθνικής μας κυριαρχίας και βασικών αρχών της νομιμότητας, οι λέξεις αυτές είναι: «Εκμετάλλευση της κρίσης». Τώρα, ας δούμε έναν έναν τους λόγους που συνιστούν την άνομη αυτή εκμετάλλευση.



Για να μπορέσουμε να συλλάβουμε την πολιτική που κρύβεται πίσω από τους αθέμιτους όρους των Συμβάσεων Δανεισμού, θα πρέπει να κατανοήσουμε την οικονομική και την πολιτική σημασία τους και το είδος των οικονομικών μέτρων που επιβάλλονται με τους όρους αυτούς στον ελληνικό λαό. Οι κατηγορίες των αθέμιτων όρων είναι δύο: Η πρώτη περιλαμβάνει τους όρους εκείνους που δεσμεύουν υπέρ των δανειστών την εθνική κυριαρχία και την πολιτική εξουσία δια κυβέρνησης της χώρας. Οι αθέμιτοι αυτοί όροι περιλαμβάνονται, κατά βάση, στη «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης». Η δεύτερη κατηγορία είναι εκείνη που περιλαμβάνει τα μέτρα εφαρμογής της «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης», τα οποία παραβιάζουν τις εγγυήσεις των εργασιακών, των κοινωνικών, των φορολογικών και γενικά των οικονομικών δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών. Οι όροι αυτής της κατηγορίας περιλαμβάνονται στα τρία επιμέρους Μνημόνια και στα Παραρτήματά τους που αποτελούν τη σύμβαση του «Μνημονίου Συνεννόησης».





Οι όροι παραίτησης των εγγυήσεων της εθνικής κυριαρχίας και οι σκοποί της



Ας δούμε τις δύο κατηγορίες λεπτομερέστερα: Η πρώτη κατηγορία όρων περιλαμβάνει: α) Τον όρο με το οποίο η Ελλάδα παραιτείται «άνευ όρων και αμετακλήτως» –όπως ορίζει η Σύμβαση– από τις εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας και κάθε άλλης εγγύησης αγαθών του πολιτισμού μας και της ιστορίας μας. β) Τον αντίστοιχο όρο που διασφαλίζει το δικαίωμα των δανειστών μας, χωρίς την έγκριση της χώρας μας, να μεταβιβάζουν όλοι μαζί τα δικαιώματά τους από τις συμβάσεις του δανείου σε τρίτο πρόσωπο, εταιρεία ή κράτος. γ) Μια σειρά όρων που ενισχύουν την «αποτελεσματικότητα» της οικονομικής και πολιτικής καταπίεσης που ασκούν οι εν λόγω όροι δέσμευσης της εθνικής κυριαρχίας. Τέτοιοι όροι που ενισχύουν την «αποτελεσματικότητα» της ασκούμενης καταπίεσης είναι ενδεικτικά: Η υπαγωγή των συμβάσεων δανειοδότησης της χώρας μας στο αγγλικό δίκαιο, που παρέχει περισσότερες, σε σύγκριση με τα δίκαια της ηπειρωτικής Ευρώπης, δυνατότητες καταπίεσης του δανειολήπτη, η υποχρέωση της Ελλάδας να μην εξασφαλίσει άλλο δάνειο με ειδικά εμπράγματα δικαιώματα ή προνόμια, ο όρος να μην μπορεί να συμψηφίσει αξιώσεις της με απαιτήσεις των δανειστών αυτού του δανείου –όρος που αποκλείει το συμψηφισμό των αξιώσεων της χώρας μας κατά της Γερμανίας λόγω δανείου και εγκλημάτων του χιτλερικού καθεστώτος της Κατοχής–, ο εξευτελιστικός όρος της («δεδομένης») Γνωμοδότησης των νομικών συμβούλων των υπουργείων Οικονομικών και Δικαιοσύνης, για το καλώς έχειν των δανειοδοτικών συμβάσεων, καθώς και άλλοι όροι που έχουν χαρακτήρα «λεόντειας» συμφωνίας.



Ας δούμε τώρα τους άμεσους πολιτικούς σκοπούς που επιδιώκουν οι όροι δέσμευσης της εθνικής κυριαρχίας. Οι σκοποί αυτοί είναι τρεις: Ο πρώτος σκοπός ειναι να λειτουργούν ως απειλή της ίδιας της κυριαρχίας της Ελλάδας, της ίδιας, δηλαδή, της ύπαρξης της χώρας μας ως ανεξάρτητου κράτους. Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι μια τέτοια απειλή δημιουργεί, δικαιολογημένα, τέτοιο φόβο στο λαό που την υφίσταται και στην πολιτική ηγεσία του, ώστε η χειραγώγηση της εξωτερικής πολιτικής της αντίστοιχης χώρας να είναι πολύ εύκολη. Ο δεύτερος σκοπός είναι οι όροι να μπορούν να εφαρμοστούν, αν χρειαστεί σε δεδομένη στιγμή. Αυτό σημαίνει ότι η εφαρμογή των όρων που δεσμεύουν την εθνική κυριαρχία να μπορεί να έχει ως συνέπεια τόσο τη μείωση ή ουσιαστική κατάλυση της κυριαρχικής υπόστασης της Ελλάδας, είτε με συρρίκνωση της εδαφικής ακεραιότητάς της είτε με εξουδετέρωση της ανεξαρτησίας της εξωτερικής πολιτικής της υπέρ μιας άλλης πολιτικής δύναμης, όσο και με αφαίρεση της εκμετάλλευσης των μεγάλων και ζωτικής σημασίας πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας. Ο τρίτος, τέλος, σκοπός της δέσμευσης της εθνικής κυριαρχίας ειναι να λειτουργεί ως πολιτική αναγκαστικής υπαγωγής σε ορισμένο μπλοκ πολιτικών δυνάμεων. Τους σκοπούς αυτούς θα δούμε αναλυτικά στο επόμενο άρθρο μας.











Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 17/2/11





http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=12768&category_id=100

"ΟΙ ΑΘΕΜΙΤΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ


Του Γιώργου Κασιμάτη, καθηγητή Συνταγματικού δικαίου   (Α ΜΕΡΟΣ)

Όπως κάθε κριτικός λόγος, και τα άρθρα αυτά αποβλέπουν στον κριτικό διάλογο, που κινεί τις ιδέες και τη σκέψη και καθιστά πραγματικά ενεργούς τους πολίτες. Τα τελευταία χρόνια, που οι ασύδοτες δυνάμεις της οικονομίας έγιναν η πηγή της πολιτικής και χειραγωγούν πια ολοκληρωτικά το πολιτικό σύστημα, το δε κοινωνικό σύστημα μετέβαλαν σε ζωώδη καταναλωτική κοινωνία, επέβαλαν και την πολιτική σιωπή. Το ζήσαμε με το Σχέδιο Ανάν. Το ζούμε και σήμερα. Ούτε τα μεγάλα συγκροτήματα του Τύπου (εφημερίδες και κανάλια) ούτε οι «διακεκριμένοι» εκπρόσωποι της επιστήμης και γενικά της διανόησης βγάζουν από το στόμα τους ή από τη γραφίδα τους έστω και μία λέξη για το πρωτοφανές στην Ευρώπη σύστημα αντιμετώπισης της κρίσης, το οποίο το ΔΝΤ και η Ευρωζώνη, με επικεφαλής τη Γερμανία, εφαρμόζει πιλοτικά στην Ελλάδα. Μέσα στο κλίμα της γενικής σιωπής, της ενοχής και της υποταγής, ζητούμε το διάλογο. Μπορεί ο λόγος μας να είναι λανθασμένος. Ζητούμε τον αντίλογο. Ζητούμε όχι την αντίρρηση του αντιρρησία, αλλά τον τεκμηριωμένο αντίλογο της διαλεκτικής. Θα είναι μεγάλη συμβολή για το κοινωνικό και το πολιτικό συμφέρον της χώρας μας και γενικά της Ευρώπης, αν, με τα λάθη τα δικά μου, αλλά και με τα λάθη όλων μας, αρχίσει ένας διάλογος που θα βγάλει την κοινωνία μας από το βόλεμα της κατανάλωσης αλλά και της υποταγής.








Οι αθέμιτοι όροι



Έχω υποστηρίξει σε διάφορα δημοσιεύματά μου ότι οι Συμβάσεις Δανεισμού της Ελλάδας (η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης», το «Μνημόνιο Συνεννόησης» και η διμερής Σύμβαση με το ΔΝΤ έγκρισης του Διακανονισμού Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας), από τις οποίες τις δύο πρώτες υπέγραψαν οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Δημοκρατίας και των άλλων δεκαέξι κρατών-μελών της Ευρωζώνης και την τρίτη του ΔΝΤ, παραβιάζουν με βασικούς τους όρους σε βάρος της χώρας μας θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος, καθώς και της ευρωπαϊκής και της διεθνούς νομιμότητας. Ως προς αυτό, δεν έχει διατυπωθεί ακόμη επιστημονικά τεκμηριωμένη αντίρρηση από ειδικούς. Είναι, λοιπόν, αθέμιτες. Δεν είναι, όμως, απλά αθέμιτες, γιατί παραβιάζουν βασικές αρχές και βασικούς κανόνες του δικαίου, αλλά και «απεχθείς». Και τούτο, γιατί οι εν λόγω όροι παραβιάζουν υπέρτερα αγαθά του ανθρώπου και ενός λαού. Στην προκειμένη περίπτωση, οι Συμβάσεις Δανεισμού απειλούν την εθνική κυριαρχία, την ύπαρξη, δηλαδή, της Ελληνικής Δημοκρατίας, τα αγαθά της πολιτισμικής της κληρονομιάς και της ιστορίας της, προσβάλλουν θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη, κυρίως δικαιώματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων, καθώς και αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης, του κοινωνικού κράτους δικαίου και της αναλογικότητας, παραβιάζουν με την παράκαμψη της Λαϊκής Αντιπροσωπείας (της Βουλής των Ελλήνων) τη δημοκρατική και την αντιπροσωπευτική αρχή κ.ά. Συγκεκριμένα, είναι φανερό ότι με τους όρους που περιλαμβάνουν, την παραίτηση από τις ενστάσεις προστασίας της εθνικής κυριαρχίας και κάθε άλλου υπέρτερου αγαθού της χώρας, την εξευτελιστική υποχρέωση συνεχούς, σε κάθε στάδιο εκτέλεσης των συμβάσεων, υπογραφής γνωμοδότησης από απλούς νομικούς συμβούλους του κράτους που βεβαιώνει τη νομιμότητα των Συμφωνιών και την πολλαπλή παραβίαση της συμβατικής ισότητας σε βάρος της Ελλάδας, με όλα αυτά προσβάλλουν τα υπέρτερα αγαθά και της υπόστασης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της αξίας και αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού. Είναι, επίσης, «απεχθείς», γιατί οι όροι είναι άσχετοι ως προς το δανειακό αντικείμενο και δεσμεύουν την Ελλάδα όχι μόνο οικονομικά, αλλά και πολιτικά, παραβιάζοντας έτσι τη θεμελιώδη αρχή του κράτους δικαίου. Αυτό που ξέρουμε όλοι είναι ότι μια σύμβαση δανείου έχει όρους, οι οποίοι μπορεί να είναι σκληροί, μπορεί να παραβιάζουν ακόμη και τα όρια νομιμότητας του συμβατικού δικαίου, έχουν, όμως, περιεχόμενο και σκοπό τη διαφύλαξη και ικανοποίηση των οικονομικών συμφερόντων των δανειστών. Δεν απειλούν, ούτε θέτουν σε κίνδυνο, πέρα από οικονομικά αγαθά, υπέρτερα αγαθά του ανθρώπου ή ενός λαού. Δεν απειλούν την ύπαρξη και την αξιοπρέπεια του οφειλέτη, όπως ο όρος του Shylock στο έργο του Σαίξπηρ «Ο έμπορος της Βενετίας». Η απειλή εδώ των υπέρτερων αγαθών του ελληνικού κράτους και η παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών του υπερβαίνουν τα όρια κάθε αναγκαίου βάρους που απαιτείται για την κάλυψη των δικαιωμάτων των δανειστών από μια δανειακή σύμβαση. Παραβιάζουν, με άλλες λέξεις, την αρχή της κοινωνικής δικαιοσύνης, που ενέχει το νόημα της αρχής της αναλογικότητας των βαρών. Οι υπερβάσεις και παραβιάσεις αυτές μας δείχνουν ότι με τους όρους αυτούς ασκήθηκε οικονομική και πολιτική βία, με την έννοια που έχει στη σχετική απαγόρευση του διεθνούς δικαίου (της Σύμβασης της Βιέννης του 1969). Είναι, τέλος, «απεχθείς», γιατί οι όροι αυτοί προσβάλλουν βασικές αρχές του δικαιικού και του πολιτικού πολιτισμού, που έχουν διαμορφωθεί και παγιωθεί στους λαούς της Ευρώπης μετά τις εμπειρίες εξευτελισμού του ανθρώπου και των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας του φασισμού, του εθνικοσοσιαλισμού και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.





Η παραβίαση λειτουργίας του πολιτεύματος



Με τις Συμβάσεις Δανεισμού, έκτος από τις παραβιάσεις των θεμελιωδών άρχων νομιμότητας που αναφέραμε, διαπράχθηκε και μια σοβαρότατη παραβίαση της λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος: Δεν επικυρώθηκαν από τη Βουλή, όπως απαιτούν το Σύνταγμα, τα συντάγματα των δημοκρατικών χωρών της Ευρώπης και το διεθνές δίκαιο, ούτε κυρώθηκαν, όπως επίσης απαιτεί το Σύνταγμα, από τα τρία πέμπτα των μελών της Βουλής, για να μπορούν να έχουν εφαρμογή στο εσωτερικό της χώρας. Οι παραλήψεις αυτές έγιναν με τη συμφωνία και των αντισυμβαλλόμενων κρατών-μελών της Ευρωζώνης, αφού η ίδια η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης ορίζει ρητά ότι η ισχύς της αρχίζει από την ημερομηνία της υπογραφής της (ή της παράδοσης της προβλεπόμενης Γνωμοδότησης των Νομικών Συμβούλων του Κράτους), το δε Μνημόνιο Συνεννόη σης ορίζει ότι τα «επικαιροποιημένα Μνημόνια» θα ισχύουν από την υπογραφή τους. Επιπλέον δε, η παράκαμψη της λαϊκής αντιπροσωπείας ορίστηκε και με τον αντισυνταγματικό νόμο 3847/2010, που «κατάργησε» (!) τη συνταγματική διαδικασία επικύρωσης και κύρωσης της Βουλής. Προβάλλεται συχνά από πολιτικά χείλη ότι δεν παρακάμφθηκε η Βουλή, γιατί ενημερώθηκε. Η απλή ενημέρωση και συζήτηση δεν αντικαθιστά την κύρωση, όπου κατατίθενται στην Ολομέλεια αυτούσιες οι διεθνείς συμβάσεις, συζητούνται η αναγκαιότητά τους, οι συνθήκες σύναψής τους και οι επιμέρους διατάξεις τους και τελικά ψηφίζονται ή δεν ψηφίζονται με ευθύνη των αντιπροσώπων του λαού. Η παράκαμψη της διαδικασίας αυτής επικύρωσης και κύρωσης είναι βαρύτατη προσβολή της δημοκρατίας, της νομιμότητας της οποίας φρουροί ήσαν πάντοτε η ΕΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Γιατί συμφώνησε τώρα η Ευρωζώνη στην προσβολή αυτή;



Το πόσο σοβαρή είναι η προσβολή αυτή της δημοκρατικής νομιμότητας μαρτυρεί το γεγονός ότι το σύστημα άσκησης εξουσίας εφαρμογής των Συμβάσεων Δανεισμού είναι εκτός Συντάγματος και εκτός ευρωπαϊκού δικαίου. Για παράδειγμα, εκτός Συντάγματος και ευρωπαϊκής νομιμότητας είναι η άσκηση ελέγχου της διοίκησης του ελληνικού κράτους από τα όργανα της τρόικας για την εφαρμογή των εν λόγω Συμβάσεων. Βεβαίως, οι Συμβάσεις Δανεισμού, με τους όρους που παραβιάζουν θεμελιώδεις αρχές της νομιμότητας και ιδίως με τον όρο της παραίτησης από τις ενστάσεις προστασίας της εθνικής κυριαρχίας, δεν μπορούν να κυρωθούν από τη Βουλή, ακόμη κι αν τις υπερψήφιζαν και οι τριακόσιοι βουλευτές. Και τούτο, γιατί τέτοια γενική παραίτηση «άνευ όρων και αμετακλήτως» από την προστασία της εθνικής κυριαρχίας ούτε η Βουλή μπορεί να την εγκρίνει. Επομένως, πρέπει να δούμε ποιο είναι το επόμενο βήμα για νομιμότητα.





Τι μπορούμε να κάνουμε – Η απαλοιφή των αθέμιτων όρων



Πράγματι, το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται είναι: Τι μπορούμε να κάνουμε; Ασφαλώς υπάρχει νόμιμος δρόμος αποκατάστασης της νομιμότητας. Αρκεί να υπάρξει πολιτική βούληση για την επιδίωξή της. Ο δρόμος αυτός έχει τα ακόλουθα στάδια: Το πρώτο στάδιο αρχίζει με την πρωτοβουλία της κυβέρνησης να φέρει το ζήτημα νομιμότητας και κύρους των Συμβάσεων στους δανειστές, επισημαίνοντας τους όρους που παραβιάζουν το Σύνταγμα, το δίκαιο της ΕΕ και το διεθνές δίκαιο και καθιστούν τις Συμφωνίες άκυρες. Οφείλει και μπορεί να απαιτήσει, εν ονόματι της δημοκρατικής νομιμότητας, να απαλειφθούν οι όροι που την παραβιάζουν και να αντικατασταθούν από οικονομικούς όρους που θα είναι συμβατοί με τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα. Αν αμφισβητείται το αθέμιτο των όρων, μπορεί η κυβέρνηση να προτείνει να ζητηθεί γνωμοδότηση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Συμβουλίου της Ευρώπης. Εάν η κυβέρνηση αντιμετωπίσει άρνηση σε όλα αυτά του πρώτου σταδίου, τότε η κυβέρνηση μπορεί και οφείλει να συνεχίσει την προσπάθεια, υποβάλλοντας τη «διένεξη νομιμότητας» στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 14 της Σύμβασης Δανεια κής Διευκόλυνσης. Εάν και εδώ συναντήσει άρνηση, η κυβέρνηση θα αναλάβει την ευθύνη, αν θα ακολουθήσει την αθέμιτη εμμονή των δανειστών στους παράνομους όρους ή όχι. Ο ελληνικός λαός, πάντως, θα γνωρίζει σε ποια πλευρά πέφτει το βάρος της ευθύνης για την παραβίαση θεμελιωδών αρχών νομιμότητας. Σήμερα, δεν γνωρίζει αν έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια προστασίας της εθνικής κυριαρχίας και γενικότερα της νομιμότητας.



Δύο είναι τα βασικά επιχειρήματα για την αποκατάσταση της νομιμότητας των Συμβάσεων Δανεισμού, που πρέπει να επισημανθούν στους Ευρωπαίους δανειστές μας: Το ένα είναι ότι η νομιμότητα των όρων των εν λόγω Συμβάσεων θα επιτρέψει την επικύρωση και κύρωσή τους από τη Βουλή, οπότε θα αποκατασταθεί πλήρως το κύρος τους, όπως και το κύρος κάθε άλλης σύμβασης που ακολούθησε τις βασικές αυτές συμβάσεις («επικαιροποιημένα Μνημόνια» και διμερείς συμβάσεις). Χωρίς αυτό, οι Συμβάσεις Δανεισμού είναι νομικώς ανυπόστατες. Το δεύτερο επιχείρημα είναι ότι οι παραβιάσεις που ενέχουν οι Συμβάσεις Δανεισμού προσβάλλουν και την Ελλάδα και την Ευρώπη. Βεβαίως, το διεθνές δίκαιο και κάθε έννοια νομιμότητας παραβιάζονται παγίως στον Τρίτο Κόσμο – ακόμη και με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Θέλουμε την κατάλυση της νομιμότητας μέσα στην Ευρώπη; Νομίζουμε όλοι: Όχι! Γι’ αυτό η αποκατάσταση της νομιμότητας των Συμβάσεων Δανεισμού αποκαθιστά, πρώτα από όλα, το κύρος της Ευρώπης. Όσον αφορά το ΔΝΤ, η μακρόχρονη πρακτική που εφαρμόζει στον Τρίτο Κόσμο δεν δείχνει ότι είναι ευαίσθητο ως προς το σεβασμό των λαών και των αρχών νομιμότητας. Η Ευρώπη οφείλει να επιβληθεί.





Οι επικίνδυνες συνέπειες της μη αποκατάστασης της νομιμότητας



Αν δεν επιτευχθεί, παρά τις πραγματικές και επίμονες προσπάθειες της χώρας μας, να απαλειφθούν οι όροι απειλής της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας και παραβίασης των θεμελιωδών άρχων νομιμότητας, θα καταδειχθεί, χωρίς πια οποιαδήποτε αμφιβολία, ότι οι δανειστές μας, από την καρδιά της Ευρώπης, ασκούν οικονομική και πολιτική βία στη χώρα μας. Σ’ αυτή την περίπτωση, δεν μένει πια τίποτε άλλο για τους πολίτες, από τον ατελεύτητο αγώνα έννομης προστασίας των δικαιωμάτων τους και για το λαό της Ελλάδας, η αναζήτηση κυβέρνησης και κυβερνητικής πολιτικής που θα επιδιώξει πολιτικά μέτρα πέρα από την υποταγή στην παράνομη επιβολή εξουσίας στη χώρα μας. Πέρα από αυτά, η τραγωδία.



Για όλους αυτούς τους λόγους, κάνουμε έκκληση: στην κυβέρνηση να πάρει την πρωτοβουλία για μια αποφασιστική επιδίωξη αποκατάστασης της νομιμότητας των Συμβάσεων Δανεισμού, καθώς και σε όλα τα κόμματα της Βουλής και σε όλα τα συνταγματικά όργανα λειτουργίας του πολιτεύματος να συμβάλουν στη δημιουργία αυτής της πολιτικής θέλησης, κατά την κρίσιμη αυτή περίοδο που βρίσκεται η Ελλάδα και ο κόσμος.







Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 10/2/11




http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=12136&category_id=100

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011

2011 Θράσους συνέχεια για τις τουρκοφυλλάδες της Θράκης

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011Θράσους συνέχεια για τις τουρκοφυλλάδες της Θράκης…


Τη στιγμή που στην Τουρκία οι ενοχλητικές εφημερίδες βομβαρδίζονται και οι δημοσιογράφοι δολοφονούνται από το βάρβαρο φασιστικό καθεστώς της Άγκυρας -κεμαλικό ή ισλαμικό δεν έχει σημασία-, οι τουρκόφωνες εφημερίδες στην Ελλάδα απολαμβάνουν πλήρους ελευθερίας. Μια ελευθερία που θέλουν να μετατρέψουν σε ασυδοσία και να εκτοξεύουν ύβρεις και συκοφαντίες εναντίον εκείνων που ενοχλούν και στέκονται εμπόδιο στα ρατσιστικά σχέδια της Άγκυρας.



Αυτό επιχείρησαν να πράξουν με την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, που προσέφυγε στην ελληνική δικαιοσύνη. Η απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης δεν άρεσε στις εφημερίδες που παραβίασαν τον νόμο, οι οποίες αντί να έχουν τη γενναιότητα να πληρώσουν για τις πράξεις τους, ζητούν να λειτουργήσει ο νόμος της Τουρκίας, που είναι υπεράνω λογικής, αρεκί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεμαλικού και ισλαμικού φασισμού.

Παραθέτουμε κείμενο του ιστολογίου ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΣΤΟΠ σχετικό με το θέμα:



Θράσους συνέχεια για τις τουρκοφυλλάδες της Θράκης…



Κοινή ανακοίνωση των προξενοτουρκοφυλλάων της Θράκης «Γκιουντέμ» και «Μιλλέτ» που καταγγέλλουν ελληνικές προθέσεις εξόντωσης και ζητούν … λευτεριά για τον μειονοτικό Τύπο! Απολαύστε όλο το άκρως κωμικό ανέκδοτο στο σχετικό δημοσίευμα της «Γκιουντέμ» στις 4/2/2011 (μετάφραση http://tourkikanea.gr):

Καμία ποινή, λογοκρισία και πίεση δεν πρέπει να αποτελέσει όχημα εξαφάνισης….

Οι αγωγές που υπέβαλε μια Ελληνίδα δασκάλα σε βάρος της εφημερίδας Γκιουντέμ που βγαίνει στην Κομοτηνή και σε βάρος της εφημερίδας Μιλλέτ που βγαίνει στην Ξάνθη, περατώθηκαν με αστρονομικές ποινές σε βάρος των εφημερίδων μας.

Η εφημερίδα Μιλλέτ τιμωρήθηκε με 60 χιλιάδες και η εφημερίδα Γκιουντέμ με 150 χιλιάδες ευρώ πρόστιμο.

Με βάση την απόφαση του δικαστηρίου, ακόμα και αν οι εφημερίδες προσφύγουν στο εφετείο, είναι υποχρεωμένες να πληρώσουν η μεν εφημερίδα Γκιουντέμ 20 και η δε Μιλλέτ 30 χιλιάδες ευρώ.

Οι εφημερίδες Γκιουντέμ και Μιλλέτ είναι εφημερίδες τουρκόφωνες που εκδίδονται εβδομαδιαία και δίνουν αγώνα να σταθούνε όρθιες. Σε κάθε μια από τις εφημερίδες εργάζονται τρία άτομα. Οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα κάνουν όλες της δουλειές, της διανομής συμπεριλαμβανομένης. Δεν διαθέτουν επενδύσεις του τύπου τυπογραφείο κ.α.

Παρόλα αυτά είναι αλήθεια πως το δικαστήριο φαίνεται να έχει την πρόθεση να καταστρέψει και να εξαφανίσει και τις δύο εφημερίδες.

Πιστεύουμε πως αυτές οι δυσανάλογες με τις οικονομικές δυνατότητες των εφημερίδων αποφάσεις έχουν την πρόθεση ενός χτυπήματος στην ελευθερία του τύπου.

Εμείς πάντοτε κινηθήκαμε στη βάση του θεμελιώδους καθήκοντος «της δημοσίευσης ειδήσεων και ενημέρωσης της κοινής γνώμης».

Πιστεύουμε πως ενώπιον αυτών των εξελίξεων που τείνουν να μας εξαφανίσουν, έχουμε υποστεί μια μεγάλη αδικία.

Έχουμε την άποψη πως κανένα μέλος του τύπου και φορέας δεν πρέπει να μένει άφωνος μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση.

Για αυτό το λόγο αρχίζουμε έναν αγώνα για την ελευθερία του τύπου και της έκφρασης. Για όσο διαρκεί η καμπάνια μας με τίτλο ¨ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟ ΤΥΠΟ¨ θα έχουμε το σήμα που ετοιμάσαμε στην πρώτη μας σελίδα.

Καλούμε κάθε άτομο και φορέα που υπερασπίζεται και πιστεύει στην ελευθερία του τύπου, να στηρίξει την καμπάνια μας.

Σχόλιο: Οι αγωγές είχαν υποβληθεί από την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου. Όταν την συκοφαντούσαν, μάλλον πίστευαν πως είχαν ασυλία. Με υπερηφάνεια έλεγαν μάλιστα πως δεν θα ζητούσαν με τίποτε συγγνώμη. Λοιπόν καλή η μαγκιά και το θράσσος, αλλά πληρώνονται. Όσο για τις ποινές, να σημειώσουμε πως όσον αφορά τη Μιλλέτ ακόμα δεν έχει πληρώσει τίποτε ούτε καν για την καταδίκη που αφορούσε τον αγωνιστή Πομάκο Σεμπαετίν Καραχότζα. Άλλωστε κατά τα λεγόμενα του μειονοτικού δημοσιογράφου Ιλχάν Ταχσίν ¨έχουν πλάτες¨…

 http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/02/blog-post_306.html#more

Έλληνας Πρόξενος της Κορυτσάς

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011«Τον Τούρκο Πρόξενο στην Κομοτηνή τον αφήνουν, εμένα με ανακαλούν», λέει ο Έλληνας Πρόξενος της Κορυτσάς




«ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΩ ΟΣΑ ΕΙΠΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ»

Ν: Έχει σηκωθεί θύελλα διαμαρτυριών κ. Οικονόμου για την αιφνιδιαστική απομάκρυνσή σας από την Κορυτσά. Είστε στα μάτια των Ελλήνων όλου του κόσμου ένας ήρωας, όπως φαίνεται στα μηνύματα που καταφθάνουν και εδώ στο ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ… Αληθεύει πως ο λόγος της ανάκλησής σας ήταν τα λόγια που είπατε στους Βορειοηπειρώτες, πως «οι παππούδες τους ήταν Έλληνες», πως εκεί «έγιναν ένδοξες ελληνικές μάχες και ο ελληνικός λαός ήταν πάντοτε παρών» και ότι «την περιοχή αυτή την αποκαλούμε Βόρειο Ήπειρο»;



ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: «Έκανα το καθήκον μου. Τίποτε παραπάνω. Και ούτε ανακαλώ, ούτε θα ανακαλέσω ποτέ τα όσα είπα για Έλληνες και Βόρειο Ήπειρο! Γι΄ αυτό και ανακλήθηκα στην Αθήνα! Είχα συνείδηση της αποστολής μου. Ήμουν στην Βόρειο Ήπειρο! Εάν ήμουν στην Καμπέρα ή κάπου αλλού, θα λειτουργούσα υπό άλλες συνθήκες. Αλλά ήμουν στη Βόρειο Ήπειρο»…





«ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΜΕ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΑ»



Ν: Τι έχετε να πείτε τώρα πια στους Έλληνες του κόσμου, που θέλουν να σας ακούσουν. Η στάση σας είναι ένα σπάνιο κυριολεκτικά φαινόμενο στους καιρούς που ζούμε. Είναι μια στάση «Ίωνα Δραγούμη»…



ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: «Σας είπα πως έκανα απλά το χρέος μου. Τίποτε παραπάνω. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε όλοι. Γιατί δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τα Εθνικά Θέματα και τα εθνικά μας δίκαια. Να δίνουμε τον αγώνα παντού και πάντα! Να είμαστε συσπειρωμένοι και ενωμένοι όλοι οι Έλληνες, μπρος στους κινδύνους και τις προκλήσεις»!









ΜΑΖΙΚΕΣ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΤΣΑ



Ν: Πίσω σας, με την αιφνιδιαστική απομάκρυνση, αφήσατε τους Βορειοηπειρώτες για τους οποίους αγωνιστήκατε. Τι μήνυμα έχετε να τους στείλετε τώρα, καθώς έχουν μείνει εμβρόντητοι με τη στάση της Αθήνας;



ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: «Να δώσουν το παρόν στην Απογραφή! Είναι η τελευταία ευκαιρία που έχουν για να δηλώσουν την Ελληνικότητά τους και να απαιτήσουν τα δικαιώματά τους για τη Βόρειο Ήπειρο!



Και όταν λέμε Βόρειο Ήπειρο, εννοούμε αυτό που περιγράφει το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας του 1914! Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο. Δεν διεκδικούμε τα εδάφη, αλλά διεκδικούμε ανθρώπους και δικαιώματα. Και οι άνθρωποι εκεί είναι Έλληνες που καταπιέζονται από Αλβανούς και από Τσάμηδες…



Η Απογραφή είναι πολύ σημαντική! Και χαίρομαι, γιατί τα λόγια μου έπιασαν τόπο στην Κορυτσά και σπεύδουν μαζικά οι Βορειοηπειρώτες να δηλώσουν την Ελληνικότητά τους και να εγγραφούν στην Ομόνοια! Για μένα αυτός ήταν ο στόχος! Και οι περισσότεροι από αυτούς τους Έλληνες της Κορυτσάς, το 80%, είναι Βλαχόφωνοι!



Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πόσο σημαντικό είναι αυτό που επετεύχθη, τόσο που ανησύχησε ιδιαίτερα τους Αλβανούς, που διαμαρτυρήθηκαν, με αποτέλεσμα να ανακληθώ στην Αθήνα»….







Η ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ …ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ



Ν: Ο Έλληνας Πρέσβης στα Τίρανα, δήλωσε πως αυτά που είπατε περί Ελλήνων και Βορείου Ηπείρου, είναι «προσωπικές σας απόψεις»…



ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: «Προσωπικές μου απόψεις; Δεν είναι λοιπόν για τον Πρέσβη αυτοί εκεί οι άνθρωποι Έλληνες; Δεν είναι Βόρεια Ήπειρος; Είναι προσωπικές απόψεις αυτά; Γιατί δεν μιλάει; Κάθε τόσο καίνε την ελληνική σημαία κάτω από την Πρεσβεία και δεν μιλάει! Γιατί;»!









«ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ ΠΡΟΞΕΝΟ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΟ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΛΟΥΝ ΕΜΕΝΑ»…



Ν: Θα θέλατε να προσθέσετε κάτι ακόμη; Σε λίγο τα λόγια σας θα φτάσουν σε κάθε γωνιά του Ελληνισμού:



ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: «Θέλω να κάνω μονάχα μια ερώτηση... Τι περισσότερο είπα εγώ για τους Έλληνες στην Κορυτσά, από αυτά που λέει κάθε τόσο ο Τούρκος Πρόξενος στην Κομοτηνή; Και ενώ εκείνον τον αφήνουν ανεμπόδιστα να μιλάει, εμένα με ανακαλούν! Γιατί;»





Πηγή: http://www.noiazomai.net/

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ http://thrakilive.blogspot.com/

Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011

Μέτωπο κατά της εξάρτησης

Μ. Θεοδωράκης: Αυτός είναι ο νέος ιμπεριαλισμός


07/02/2011 - 10:18










Την ιδεολογική κατεύθυνση της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών ανέλυσε το βράδυ του Σαββάτου ο Μίκης Θεοδωράκης...





μιλώντας στην πρώτη δημόσια εμφάνιση της Προσωρινής Συμβουλευτικής Επιτροπής που πλαισιώνει την Κίνηση. Το πολιτιστικό Κέντρο Αργυρούπολης, όπου έγινε η συγκέντρωση, ήταν ασφυκτικά γεμάτο από εκπροσώπους των μικρών ομάδων («Σπιθών») ανεξάρτητων πολιτών από όλη την Αττική, από τη Λάρισα, τα Χανιά, το Ηράκλειο και την Κύπρο.









Εκτός του Μ. Θεοδωράκη μίλησαν επίσης πέντε μέλη της Επιτροπής, εκπρόσωποι όλων των «Σπιθών» και αρκετοί πολίτες που προσήλθαν αυθόρμητα.







Η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» δημοσιεύει σήμερα ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του Μ. Θεοδωράκη.











Η σύγχρονη διεθνής κατάσταση χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια δημιουργίας συνθηκών που θα οδηγήσουν μέσω της παγκοσμιοποίησης της Αγοράς σε μια παγκοσμιοποιημένη Κοινωνία Υπερεθνικού χαρακτήρα υπό την αιγίδα της Υπερδύναμης.



Στον δρόμο για την ολοκλήρωση αυτού του στόχου τα ισχυρότερα εμπόδια είναι έως σήμερα τα Κράτη - Εθνη των οποίων οι ιστορικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες αμύνονται στην προσπάθεια της Υπερδύναμης να θρυμματίσει τον κοινωνικό τους ιστό, που εκτός από την ιστορία και τον πολιτισμό του κάθε λαού, τον αποτελούν και οι κάθε είδους κατακτήσεις ειδικά στον κοινωνικό, εργασιακό και μορφωτικό τους τομέα.



Επομένως το Κράτος-Εθνος αποτελεί σήμερα το τελευταίο στάδιο άμυνας των ελεύθερων λαών. Το έσχατο φρούριο που εμποδίζει τον τελικό στόχο της πολιτικής του σοκ και του δέους, στρατιωτικού και οικονομικού, να μεταβάλει τους πολίτες σε απλά νούμερα ανίκανα να αντισταθούν στις ανάγκες και τους κανόνες της Νέας Τάξης.



Με τον τρόπο αυτό η βασική διεθνής αντίθεση ανάμεσα στις δυνάμεις του Κακού και του Καλού περνά κάθετα μέσα σε κάθε Κράτος-Εθνος και γίνεται η κυρίαρχη αντίθεση που χωρίζει τους «Κακούς» της κάθε χώρας, δηλαδή το σύνολο των δυνάμεων της εξάρτησης από την Υπερδύναμη, από τους «Καλούς», δηλαδή τους ανεξάρτητους πολίτες της κάθε χώρας που δεν δέχονται και αντιστέκονται στον νέο ολοκληρωτισμό που απειλεί το σύνολο της ανθρωπότητας. Κάθε άλλου είδους αντίθεση που χώριζε έως τώρα τις κοινωνίες των Κρατών-Εθνών που βρίσκονται στο στόχαστρο, εξακολουθεί μεν να υπάρχει, αποκτά όμως δευτερεύουσα σημασία μπροστά σ' αυτή τη βασική αντίθεση που η έκβασή της θα σημάνει το τέλος είτε ένα νέο ξεκίνημα του κάθε λαού.



Πρωτοβουλία



Θα πρότεινα η Κίνησή μας να έπαιρνε τη πρωτοβουλία για τη διοργάνωση στη χώρα μας μιας διεθνούς συσκέψεως από εκπροσώπους Κρατών-Εθνών που έχουν περάσει από την διαδικασία του οικονομικού «ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ», που τη βιώνουν σήμερα όπως εμείς και που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή υποψήφιες να την υποστούν. Σ' αυτή τη διάσκεψη θεωρώ ότι οι παρουσίες τόσο της Ναόμι Κλάιν όσο και των εκπροσώπων των Ισλανδίας, Ισημερινού, Ιρλανδίας και Πορτογαλίας θα είναι πολύτιμες.



Στόχος μας είναι να δημιουργηθεί ένα συμπαγές μέτωπο των Κρατών-Εθνών, που με βάση την παραδοχή από αυτά του ιδεολογικού μας στίγματος, που θεωρεί την ανάδειξη των Κρατών-Εθνών σε βασικούς παράγοντες άμυνας στα σχέδια του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και με την υιοθέτηση της άποψης ότι η βασική διεθνής αντίθεση περνά κάθετα μέσα σε κάθε Κράτος-Εθνος, ώστε να αλλάξει όλη η ώς σήμερα εικόνα που έχουμε για την τακτική που θα πρέπει να ακολουθηθεί για την άμυνα και σε συνέχεια για την επίθεση των ανεξάρτητων πολιτών.



Η ισχύουσα σήμερα αντίθεση ανάμεσα στον αυτοαποκαλούμενο «Ελεύθερο Κόσμο» -δηλ. τον καπιταλισμό- και στον πρώην και νυν κομμουνισμό έχει προ πολλού ξεπεραστεί από την υποταγή των Κρατών-Εθνών του Δυτικού Κόσμου στις επιδιώξεις της Υπερδύναμης, η οποία χωρίς ηθικούς φραγμούς έχει αναδείξει την καταπίεση, τον φόβο, το ΔΕΟΣ και το ΣΟΚ, τα βασανιστήρια, τον πόλεμο και την εξόντωση ολόκληρων λαών με όπλο τη στρατιωτική μηχανή από τη μία πλευρά και την οικονομική εξαθλίωση από την άλλη. Επομένως οι μέθοδοι που εφαρμόζει η Υπερδύναμη δεν διαφέρουν σε τίποτα από τη νοοτροπία και τις μεθόδους των ναζιστών-φασιστών που οδήγησαν την ανθρωπότητα στο χείλος της καταστροφής.



Χρειάζεται λοιπόν να προσπαθήσουμε να ακυρώσουμε την ισχύουσα αντίθεση ανάμεσα στον αυτοαποκαλούμενο «Ελεύθερο Κόσμο» και τους άλλους, ιδιαίτερα τους κατά τον κ. Μπους «Κακούς», όπως η Συρία, το Ιράκ, το Ιράν, η Κίνα, η Βόρειος Κορέα, η Ρωσία και η Κούβα. Και να πείσουμε τους ανεξάρτητους πολίτες του Δυτικού Κόσμου ότι ο σημερινός θανατηφόρος κίνδυνος για την ανθρωπότητα προέρχεται από την ιμπεριαλιστική στρατηγική και τακτική του Αμερικανικού Ιμπεριαλισμού.



Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται μια εξ αντικειμένου συμμαχία ανάμεσα στους Ανεξάρτητους Πολίτες μιας χώρας με τις στοχοποιημένες και βαφτισμένες σε Δυνάμεις του Κακού που προανέφερα. Αν προσθέσουμε στις χώρες αυτές τα δύο μεγάλα ανεξάρτητα Εθνη, τη Βραζιλία και τις Ινδίες, και κάθε άλλη χώρα που αντιστέκεται στον Ιμπεριαλισμό, όπως λ.χ. η Βενεζουέλα και η Βολιβία, βλέπουμε ότι συγκροτείται ένα κολοσσιαίο διεθνές μέτωπο αντίστασης στην αναβίωση του φασισμού-ναζισμού που με νέο ένδυμα αλλά τα ίδια όπλα, τη βία και τον πόλεμο, επιδιώκει να βυθίσει όλους τους λαούς της γης σε μια νέα τραγωδία, που δεν μπορούμε να φανταστούμε και που θα έχει σύμβολα εκατοντάδες Γκουαντανάμο διάσπαρτα σε όλες τις χώρες του κόσμου.



Οδηγός



Από την άποψη αυτή θεωρώ το βιβλίο της Ναόμι Κλάιν ως βασικό κώδικα και οδηγό, προκειμένου να γνωρίσουμε καλά την πεμπτουσία της νέας πολιτικής του Ιμπεριαλισμού που συνίσταται στη βίαιη μεταλλαγή προσώπων και κοινωνιών μέσω των μεθόδων ηλεκτροσόκ για τα άτομα και δέους και σοκ για τα κοινωνικά σύνολα σε απρόσωπες, άβουλες και πειθαρχημένες μονάδες στα επίπεδα του ζώου και του κοπαδιού, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη κυριαρχία του διεθνούς Μαύρου Μπλοκ με επίκεντρο το στρατιωτικό, οικονομικό Διευθυντήριο των ΗΠΑ.



Εμείς πρώτοι στην Ελλάδα τοποθετήσαμε τη βασική αντίθεση της ελληνικής κοινωνίας ανάμεσα σε όλους τους ανεξάρτητους πολίτες και στο μπλοκ των εξαρτημένων δυνάμεων από την Υπερδύναμη (εξάρτηση που τη θεωρούμε ως ξένη κατοχή, δεδομένου ότι στηρίζεται στη δύναμη των ξένων) και χαρακτηρίσαμε τη μορφή του αγώνα μας ως αγώνα απελευθερωτικού.



Οι κοινωνικές-ταξικές αντιθέσεις δεν έχουν φυσικά εξαφανιστεί. Ομως όλες οι δυνάμεις της οικονομικής ολιγαρχίας μαζί με τα παρασιτικά επαγγέλματα ανήκουν στο στρατόπεδο της ξένης εξάρτησης. Αντίθετα το στρατόπεδο των ανεξάρτητων πολιτών το αποτελούν όλες οι υγιείς κοινωνικές δυνάμεις - θύματα εκμετάλλευσης και εξαπάτησης οικονομικής και πολιτικής, του μπλοκ της ξένης εξάρτησης.



Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι υπάλληλοι, οι επαγγελματίες, οι επιστήμονες, οι διανοούμενοι, όλοι οι φορείς ανάπτυξης και προόδου, η εργαζόμενη και η σπουδάζουσα νεολαία ανήκουν στο ενιαίο πατριωτικό στρατόπεδο των ανεξάρτητων πολιτών με στόχους την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή κυριαρχία και την πατριωτική αναγέννηση μέσα σε μια Ελλάδα ελεύθερη.



Δύο μπλοκ



Με βάση την παραπάνω ανάλυση της κατάστασης φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι ο συσχετισμός δυνάμεων ανάμεσα στα δύο ΜΠΛΟΚ, της Εξάρτησης και των Ανεξάρτητων, είναι κατά πολύ υπέρ του πρώτου για τρεις βασικούς λόγους: Πρώτον, γιατί ελέγχει τον κρατικό μηχανισμό, τα ΜΜΕ και τα φιλικά του συνδικάτα. Δεύτερον, γιατί έχει παγιδεύσει μεγάλες λαϊκές μάζες που τις έχει οδηγήσει στην απογοήτευση, τον φόβο και την αδυναμία να αντιδράσουν και, τρίτον, γιατί το στηρίζουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις.



Επί πλέον οι Βουλευτές που ψήφισαν ενάντια στο Μνημόνιο αναγνωρίζοντας έτσι ότι πρόκειται για ενέργεια καθαρά πραξικοπηματική, εν τούτοις εξακολουθώντας να παραμένουν και να συμμετέχουν στις διαδικασίες, δίνουν ένα μεγάλο άλλοθι στην κυβέρνηση ουσιαστικής μειοψηφίας να προχωρεί στα αντιλαϊκά της μέτρα ξεγελώντας την ελληνική κοινωνία ότι όλα γίνονται σύμφωνα με το Σύνταγμα. Επομένως μπορεί τα μέτρα να είναι σκληρά, αλλά τελικά δίνεται η εντύπωση ότι έχουν την ευλογία της Βουλής, άρα όλα γίνονται καλά και ομαλά.



Τι πιστεύουν άραγε τα κόμματα της Αριστεράς και οι λίγοι βουλευτές που δεν ψήφισαν το Μνημόνιο, ότι οι όποιες παρεμβάσεις και οι ψήφοι τους παίζουν κανένα ρόλο στην κοινή γνώμη; Εκείνο που μένει είναι ότι όλες οι κυβερνητικές αποφάσεις ψηφίζονται μονοκούκι από την πλειοψηφία παίρνοντας σφραγίδα νομιμότητας χάρη στην παρουσία και τη συμμετοχή των δυνάμεων της μειοψηφίας, που αντί να καταγγείλουν το ουσιαστικό πραξικόπημα και να αφήσουν μόνους τους εξαρτημένους από τα διεθνή κέντρα και να στρέψουν όλες τους τις δυνάμεις στην ουσιαστική διαφώτιση και στον ξεσηκωμό του λαού, δίνουν την ευκαιρία στην κυβέρνηση να χρησιμοποιεί τη Βουλή για την προπαγάνδα της, που την πολλαπλασιάζουν τα ΜΜΕ μπλοκάροντας τις λαϊκές μάζες που, αν και είναι θύματα της κυβερνητικής πολιτικής, στηρίζουν στα γκάλοπ την κυβέρνηση και την αντιλαϊκή της πολιτική. Πράγμα πρωτοφανές.



Οπως καταλαβαίνετε, μέσα σ' αυτό τον παραλογισμό και το απόλυτο χάος η θέση της Κίνησής μας γίνεται απελπιστικά δύσκολη, μιας και είμαστε σήμερα οι μόνοι που βλέπουμε καθαρά, γιατί είμαστε οι μόνοι που βρισκόμαστε ανεξάρτητοι και ελεύθεροι έξω από αυτό το τερατώδες κύκλωμα, μέσα στο οποίο δεν βρίσκονται μόνο οι δυνάμεις της εξάρτησης αλλά και οι δυνάμεις της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, που έχουν την αυταπάτη ότι είναι ικανές να χτυπήσουν την εξάρτηση από τα μέσα. Δηλαδή να σκοτώσουν την αράχνη εκμεταλλευόμενοι τα ίδια της τα δίχτυα. Πράγμα αδύνατο φυσικά.



Ας μας πουν και τα δύο κόμματα της Αριστεράς, πού τοποθετούν σήμερα τη βασική αντίθεση, τόσο την παγκόσμια όσο και τη δική μας. Εμείς θεωρούμε ότι η σημερινή ολομέτωπη επίθεση του διεθνούς ιμπεριαλισμού με κέντρο τις ΗΠΑ, τόσο η στρατιωτική όσο και η οικονομική μαζί με τις οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις της κάθε χώρας, που ταξικά εκφράζουν την αντιδραστική εξουσία στην κάθε χώρα, έρχεται σε θανάσιμη αντίθεση με τη λαϊκή πλειοψηφία του κάθε Κράτους-Εθνους. Δηλαδή η παγκόσμια βασική αντίθεση περνά κατακόρυφα μέσα από τους λαούς, που τους χωρίζει σε δύο αντίθετα στρατόπεδα που και τα δύο παλεύουν για την επιβίωσή τους. Συμφωνούν με αυτή την ανάλυση - τοποθέτηση;



Εκτροπή



Ουσιαστικά μετά το Μνημόνιο, την τρόικα και το ΔΝΤ, η ελληνική μεγαλοαστική τάξη ακύρωσε τις βασικές αρχές του δικού της Συντάγματος. Και μόνο η δημόσια ομολογία του πρωθυπουργού της χώρας ότι είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε σε τρίτους ένα μέρος της εθνικής μας ακεραιότητας, ήταν ικανή να βάλει δυναμίτη στα θεμέλια του Πολιτειακού μας συστήματος.



Το γεγονός ότι με την εγκατάσταση της τρόικα στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε η παράδοση της εθνικής μας αυτοτέλειας σε τρίτους, ανατίναξε εκ βάθρων το οικοδόμημα βάζοντας τους Ελληνες στο δίλημμα «είτε δέχεστε να ζείτε μέσα στα ερείπια αυτής της συνταγματικής εκτροπής είτε αντιδράτε θεωρώντας την παράδοση αυτή καθαρά απαράδεκτη και ασυμβίβαστη προς την αρχή της ανεξαρτησίας της χώρας». Χωρίς αυτή την καθαρή στάση που είναι βέβαιο ότι τη διαισθάνεται η πλειοψηφία του λαού μας, δίδεται -έστω και όχι σκόπιμα- παράταση ζωής σ' ένα καθαρά εθνικό έγκλημα, δεδομένου ότι ο μοναδικός τρόπος για να σωθεί η χώρα και ο λαός είναι η προσπάθεια μιας μετωπικής σύγκρουσης του λαού μας με δυνάμεις ξένες και ντόπιες, που έχουν ξεκινήσει και συνεχίζουν με γοργούς ρυθμούς τη διάλυση της χώρας με σκοπό τον έλεγχο της εξουσίας, που να εκφράζει την πραγματική θέληση του ελληνικού λαού.



Ας θέσουμε τώρα, μετά τα όσα είπα, το κρίσιμο ερώτημα: «Μήπως χτίζουμε στην άμμο;». Είδαμε ότι ο παρών συσχετισμός δυνάμεων είναι υπέρ των δυνάμεων της Εξάρτησης. Αν λάβουμε όμως υπ' όψιν ότι ο τελικός κριτής-νικητής θα πρέπει να είναι ο ίδιος ο Λαός, τότε θα διαπιστώσουμε ότι ο χρόνος δουλεύει εναντίον τους. Μιλάνε γι' αυτό οι αριθμοί: Στις εκλογές του 2009 2 εκατ. ψηφοφόροι εγκατέλειψαν τη Ν.Δ. Ενώ στις δημοτικές του 2010, 1.100.000 δεν ψήφισαν ΠΑΣΟΚ. Τι έγιναν αυτά τα 3 εκατομμύρια; Συνειδητοί ανεξάρτητοι πολίτες; Βεβαίως όχι. Ομως η αμφιβολία είναι ένα πρώτο βήμα, που είναι δυνατόν να οδηγήσει στη συνειδητοποίηση της πραγματικότητας, ιδωμένης χωρίς τις κομματικές παρωπίδες. Και σ' αυτό η Κίνησή μας έχει μεγάλη ευθύνη να συμβάλει βοηθώντας τον καθένα να δει καθαρά τη βασική αντίθεση της ελληνικής κοινωνίας και να πάρει θέση στις γραμμές μας.



Από την άλλη πλευρά, το μεγάλο ποσοστό της αποχής (50%) σημαίνει την άρνηση της υφιστάμενης κομματοκρατίας που είναι επίσης ένα βήμα για τη συνειδητοποίηση του ρόλου που παίζει η Ξένη Εξάρτηση στη χώρα μας και της αναγκαιότητας για τη δημιουργία ενός Λαϊκού Μετώπου. Χοντρικά, θα λέγαμε ότι το 75% του ελληνικού λαού στέκεται προς το παρόν αρνητικά απέναντι στο υφιστάμενο καθεστώς.



Αμεση δημοκρατία



Επομένως ο κύριος στόχος μας θα πρέπει να είναι να προσπαθούμε να περάσουμε τις ιδέες μας σε όλο και περισσότερους πολίτες καθημερινά. Με βάση τον στόχο αυτόν θα πρέπει η κάθε Επιτροπή να χαράξει τη δράση της στον χώρο που ζει. Οπως είπα, πιστεύω ότι μόνο η Δημοκρατία και ειδικά η Αμεση Δημοκρατία μπορεί να καταστήσει βιώσιμο ένα οποιοδήποτε σύστημα διακυβέρνησης της χώρας. Στην περίπτωσή μας Δημοκρατία είναι η επίμονη προσπάθεια για την ολοένα και πιο πλατιά συνένωση των Λαϊκών δυνάμεων με στόχο να δημιουργηθεί ένα πανίσχυρο πλειοψηφικό μέτωπο αναγεννητικών δυνάμεων. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να μεταβάλουμε τον σημερινό αρνητικό για τον λαό μας συσχετισμό δυνάμεων σε θετικό και νικηφόρο.



ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ









Ο Μίκης Θεοδωράκης παρουσίασε και τα μέλη της Προσωρινής Συμβουλευτικής Επιτροπής: Γ. Κασιμάτη καθ. πανεπιστημίου, Δ. Αλευρομάγειρο αντιστράτηγο ε.α., Ν. Κούνδουρο σκηνοθέτη, Β. Φίλια καθηγητή - πρώην πρύτανη Παντείου, Γ. Καραμπελιά συγγραφέα, Στέφ. Ληναίο ηθοποιό, Κ. Ζουράρι καθηγητή Πανεπιστημίου Παρισίων - πολιτειολόγο, Δ. Κωνσταντακόπουλο δημοσιογράφο - συγγραφέα, Δ. Καζάκη οικονομολόγο, Διον. Τόδουλο πολιτικό μηχανικό.









http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=248815

Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩΩΩΩΩ





Επιτέλους! Μια αυθόρμητη εκδήλωση διοργανώνεται από πρωτοβουλία πολιτών ενάντια στην πολιτική του Δ.Χριστόφια στο Κυπριακό.




Την Τρίτη 4/1/2010, στις 6:00 μμ έξω από το Προεδρικό Μέγαρο. Για να στείλουμε μήνυμα στους ανάξιους ενοίκους του.



Η Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο, που έχει δώσει καθημερινές μάχες ενάντια στην πολιτική του Οδοστρωτήρα και της Ευελιξίας, δεν μπορεί παρά να στηρίξει την εκδήλωση.



Καλούμε όλα τα μέλη μας, τους φίλους μας και τους αναγνώστες του ιστολογίου μας να παρευρεθούν στην εκδήλωση για να στείλουν μήνυμα ενάντια στον Ενδοτισμό και ενάντια στις Αντιδημοκρατικές Πρακτικές και Τακτικές του κ.Χριστόφια και της Κουστωδίας του.



Προειδοποιούμε όμως, τόσο τους διοργανωτές όσο και τους συμμετέχοντες. Η Ακελική Επαγρύπνηση, έχει ήδη επικοινωνήσει και συνεννοηθεί με τους γνωστούς προβοκάτορες που κατά καιρούς χρησιμοποιεί (είτε εν γνώσει είτε εν αγνοία τους) για να δυναμιτίσουν την εκδήλωση με εξτρεμιστικές ενέργειες και συνθήματα (όπως παλαιότερα που μέλη της ΚΥΠ, της Επαγρύπνησης και του ΑΚΕΛ φώναζαν τα γνωστά υβριστικά συνθήματα κατά του Ευέλικτου, συμπαρασύροντας και κάποιους αφελείς του αντικατοχικού χώρου, για να στιγματίσουν ολόκληρο το αντικατοχικό κίνημα).



Αλωεύς για το christofias-watch



Υ.Γ. Ακολουθεί η πρόσκληση που μας στάληκε για την Εκδήλωση:



«Κανείς δεν μπορεί να ανεβεί στην πλάτη σου εάν εσύ δεν σκύψεις».



Ως ευσυνείδητοι πολίτες της κυπριακής δημοκρατίας αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε αυτήν την πρωτοβουλία γιατί η κοινωνική ανελευθερία, η οικονομική παρακμή και φυσικά οι εθνικές υποχωρήσεις της πολιτικής μας ηγεσίας έχουν φέρει τον λαό μας σε ένα βήμα πριν από τον οριστικό παραμερισμό της αξιοπρέπειας του. Η πρωτοβουλία εθνικής και κοινωνικής παρέμβασης επιδιώκει την... οριστική παύση της συνεχιζόμενης πολιτικής της υποδούλωσης και του συμπλέγματος της ηττοπάθειας.



Εμείς η νέα γενιά αυτού του τόπου δεν ανεχόμαστε πλέον την υπονόμευση των ίδιων των ανθρώπων που αποτελούν την κυπριακή κοινωνία. Οι καιροί ήταν πάντα δύσκολοι. Καιρός όμως να αντιδράσουμε, να αντισταθούμε στο εθνικό μας ξεπούλημα, να χειραφετηθούμε από τις «μικρές» πολιτικές μας ηγεσίες και να διαδραματίσουμε το ρόλο που μας ανήκει στον δικό μας τόπο. Η λέξη διεκδίκηση δυστυχώς έχει διαγραφεί από το λεξικό της πολιτικής μας ηγεσίας και έχουν αντικατασταθεί απ τον συμβιβασμό και την υποχώρηση.



Οι πλάτες του κυπριακού λαού έχουν επιβαρυνθεί ανησυχητικά και είναι πλέον ανάγκη, για την εθνική μας επιβίωση, να φωνάξουμε για το δικό μας μέλλον και των παιδιών μας. Η πρωτοβουλία μας ας αποτελέσει μια ώθηση και σε άλλες πολλές πρωτοβουλίες με το σκοπό της ανάστασης και του σταματημού της εθνομηδενιστικής πολιτικής του προέδρου της κυπριακής δημοκρατίας.



Καλούμε λοιπόν όλο το λαό, υπεράνω κομματικών συμφερόντων να συμπορευτεί με την πρωτοβουλία μας, ούτως ώστε να επέμβουμε όλοι μαζί στην μηδενιστική πολιτική του Δημήτρη Χριστόφια και των συμμάχων του και να ξεπεράσουμε την ηττοπάθεια των τελευταίων 36 χρόνων με την ελπίδα μιας νέας επανάστασης εθνικής, κοινωνικής και πάνω απ’ όλα ελληνικής.



Αποδεχόμενοι την πρό(σ)κληση του κ. Δημήτρη Χριστόφια και παρακινούμενοι από την φράση «Κανείς δεν μπορεί να ανεβεί στην πλάτη σου εάν εσύ δε σκύψεις», ΩΡΑΙΟΙ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ σας καλούμε να φωνάξετε μαζί μας ενάντια στη λήθη και στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Να απαιτήσουμε την καταδίκη της Τουρκίας και την είσοδο της στο τραπέζι των συνομιλιών ως κατηγορούμενη και υπεύθυνη για τα δεινά της πατρίδας μας.



ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΣΤΙΣ 4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011




 
 
 

Πριν παρουσιάσουν το πρόβλημα έχουν την λύση…

Ένα ερώτημα με βασανίζει… ποιος κρύβεται πίσω από τις ανεξέλεγκτες συγκρούσεις στις αραβικές χώρες;


Ποιος έχει συμφέρων από τις χαοτικές σκηνές που διαδραματίζονται στις αραβικές χώρες ;



Είμαστε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι! (Επίκαιρα, 20-26/1/11)

http://leonidasvatikiotis.wordpress.com/
Όταν ο βρετανικός Economist, το αιματοβαμμένο πλέον και υπεραντιδραστικό Κόμμα του τσαγιού στις ΗΠΑ και ο Πάγκαλος στα καθ’ ημάς ξεσπαθώνουν κατά των δημοσίων υπαλλήλων, ε, τότε κι εμείς, στα βήματα του διευθυντή της γαλλικής Le Monde που την επομένη της 11ης Σεπτέμβρη αναφώνησε «είμαστε όλοι Αμερικάνοι!» δεν μπορούμε παρά να δηλώσουμε, «είμαστε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι!» Γιατί, κακά τα ψέματα, η επίθεση στους δημοσίους υπαλλήλους δεν είναι τίποτε περισσότερο παρά το προπέτασμα καπνού που κρύβει και νομιμοποιεί στη συνέχεια την κατάργηση του δημόσιου, δωρεάν και κοινωφελή χαρακτήρα των υπηρεσιών που εξακολουθεί να παρέχει το κράτος. Επίσης, ο ρατσιστικός διασυρμός των δημοσίων υπαλλήλων δεν αποσκοπεί παρά στην αναίρεση εργασιακών δικαιωμάτων και συνδικαλιστικών κατακτήσεων που, σε σύγκριση με τα Νταχάου του ιδιωτικού τομέα όπου το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία ισοδυναμεί με απόλυση, θυμίζουν πραγματικά άλλες εποχές – πολύ πιο δημοκρατικές!




«Ετοιμαστείτε για τα χειρότερα» προειδοποιούσε ο Economist με το πρώτο θέμα του πρώτου του τεύχους για το 2011, αναφερόμενος στις αντιδράσεις των δημοσίων υπαλλήλων όλου του κόσμου – από τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους της Καλιφόρνιας μέχρι τους γάλλους σιδηροδρομικούς και τους έλληνες δασκάλους – εν όψει των μέτρων λιτότητας που προμηνύονται. Στη συνέχεια παρέθετε τις αιτίες του κακού στον δημόσιο τομέα. «Σε πολλές πλούσιες χώρες οι μισθοί στον δημόσιο τομέα είναι κατά μέσο όρο υψηλότεροι, οι συντάξεις πολύ καλύτερες και οι δουλειές πολύ πιο σίγουρες». Το «ολίσθημα» των δημοσίων δεν έγκειται μόνο στο ότι δεν παίρνουν τις συντάξεις και τους μισθούς πείνας του ιδιωτικού τομέα! Το βρετανικό έντυπο εκφράζοντας με τον πιο γνήσιο τρόπο το μίσος που σιγά – σιγά διαμορφώνεται στις πολιτικές ελίτ απέναντι ακόμη και στις πιο θεσμικές και επίσημα αναγνωρισμένες μορφές εκπροσώπησης των εργατικών συμφερόντων, ρίχνει την πέτρα του αναθέματος στα ίδια τα συνδικάτα των δημοσίων, που πλέον θεωρούνται επικίνδυνος αναχρονισμός. «Καθώς η συμμετοχή στα συνδικάτα κατέρρευσε στον ιδιωτικό τομέα τα προηγούμενα 30 χρόνια (από 44% του εργατικού δυναμικού στο 15% στη Βρετανία και από 33% στο 15% στην Αμερική) στον δημόσιο τομέα έχει παραμείνει υψηλή. Στην Βρετανία περισσότεροι από τους μισούς εργάτες είναι συνδικαλισμένοι. Στην Αμερική τα στοιχεία δείχνουν 36% (ενώ το 1960 ήταν 11%). Στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ευρώπης οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι ανήκουν σε συνδικάτα», κοκ. Σε τρεις κατευθύνσεις στρέφονται οι προτάσεις του βρετανικού εντύπου που στην εικαστική κάλυψη του θέματος παρομοιάζει τον δημόσιο τομέα με ένα αποκρουστικό, χονδρό τέρας που έχει την κοιλιά του παραγεμισμένη με κάρτες οι οποίες γράφουν: «μεγαλύτερες συντάξεις», «λιγότερες ώρες», «καλύτερη αμοιβή», «σύνταξη στα 50», «μεγαλύτερα συνδικάτα», «ρεπό», κ.α. Πρόκειται ενδεχομένως για την εικαστική απεικόνιση του χαρακτηρισμού «κοπρίτες» που απηύθυνε ο αντιπρόεδρος του Γ. Παπανδρέου στους δημόσιους υπάλληλους.



Τι προτείνει ο Economist, εκφράζοντας μια αναδυόμενη, νέα πολιτική συναίνεση; Πρώτο, «τα 65 θα πρέπει να είναι η ελάχιστη ηλικία συνταξιοδότησης για τους ανθρώπους που δαπανούν τις ώρες τους στις αίθουσες διδασκαλίας και τα γραφεία, ενώ οι νέοι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να ενταχθούν σε συνταξιοδοτικά σχήματα». Δεύτερο, «το δικαίωμά τους στην απεργία θα πρέπει να περιοριστεί, ενώ οι κανόνες που διέπουν τις πολιτικές χορηγίες, ακόμη και τον συνδικαλισμό θα πρέπει να γίνουν εθελοντικοί, όπου κάθε μέλος αποφασίζει αν θα δώσει ή θα γίνει μέλος». Και τρίτο «την πρόσληψη μιας νέας γενιάς εργατών με διαφορετικές συμβάσεις»! Οι συντάκτες του βρετανικού εντύπου δεν κρύβουν τον θαυμασμό τους και για το γερμανικό θαύμα όπου «οι μισθολογικές αυξήσεις στον δημόσιο τομέα υπολείπονται εκείνων του ιδιωτικού τομέα και οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν επιτρέπεται να απεργήσουν»!



Στις ΗΠΑ στο στόχαστρο της νεο-αντιδραστικής εκστρατείας του Κόμματος του τσαγιού, που η επιθετικότητα και η επικινδυνότητά του έγινε σαφής σε όλους με αφορμή την δολοφονική επίθεση στην Αριζόνα την οποία ενέπνευσε, βρίσκονται οι δάσκαλοι. Σε τρεις μάλιστα Πολιτείες δόθηκε η δυνατότητα ακόμη και απόλυσής τους στην περίπτωση που κριθούν ακατάλληλοι στο πλαίσιο της αξιολόγησης τους, για δύο συνεχόμενες χρονιές.



Το πολιτικό σκάνδαλο έγκειται στην προσπάθεια μεταβίβασης στους δασκάλους των αιτιών διάλυσης των δημόσιων σχολείων. Γιατί, πολύ σημαντικότερη αιτία υποβάθμισης των γνώσεων των μαθητών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στις ΗΠΑ είναι οι άγριες περικοπές παρά οι ελλείψεις των δασκάλων, όσο υπαρκτές κι αν είναι. Η αλήθεια είναι πως το σημείο στο οποίο έχουν φτάσει οι μειώσεις δαπανών στις ΗΠΑ απέχει έτη φωτός μέχρι στιγμής απ’ όσα έχουν καταφέρει οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Στην Καλιφόρνια, την άλλοτε χρυσή πολιτεία, η διανομή δωρεάν βιβλίων στους μαθητές έχει σταματήσει πλήρως και τα βιβλία δίνονται σε ηλεκτρονική μορφή δημιουργώντας μια γενιά μορφωμένων ανθρώπων που δεν θα έχουν καν πιάσει στα χέρια τους βιβλία, ενώ στην Χαβάη οι μέρες του σχολείου μειώθηκαν από πέντε σε τέσσερις επειδή το σχετικό κονδύλι του πολιτειακού προϋπολογισμού έπρεπε να περικοπεί κατά 20%! Και με την ίδια ευκολία που θα μείωναν τις ώρες εργασίας σε μια αυτοκινητοβιομηχανία επειδή πρέπει να μειωθεί η παραγωγή λόγω πτώσης των πωλήσεων, μείωσαν και τις ώρες εργασίας των δασκάλων, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι αυτό σημαίνει την ραγδαία υποβάθμιση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης τουλάχιστον για τα παιδιά των πιο φτωχών, των εργαζομένων και πλέον των μεσαίων εισοδημάτων, που αδυνατούν να πληρώσουν το κόστος των ιδιωτικών σχολείων.



Αντί λοιπόν να απολογηθούν οι κυβερνήτες των Πολιτειών και ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα για την κατάργηση στην πράξη της δημόσιας παιδείας ρίχνουν από κοινού την πέτρα του αναθέματος στους δασκάλους, που γίνονται εξιλαστήρια θύματα και χαρακτηρίζονται υπεύθυνοι για τα χάλια της παιδείας.



Το ίδιο συμβαίνει στην Ευρώπη και πολύ περισσότερο στην Ελλάδα. Η φιλολογία για τις «υψηλές αμοιβές» των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ επιχειρεί να συγκαλύψει την κατάργηση των δημόσιων υπηρεσιών. Έτσι, τη στιγμή που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να επιβάλει δίδακτρα στα δημόσια πανεπιστήμια και να τα παραδώσει στους μάνατζερ της αγοράς καταργώντας τον δωρεάν χαρακτήρα της πανεπιστημιακής παιδείας, τη στιγμή που έχει χιλιάδες πανεπιστημιακούς καθηγητές απλήρωτους, οδηγώντας τους να ζητούν δανεικά για να ζήσουν, θυμάται την οικογενειοκρατία στα ΑΕΙ. Τη στιγμή που διαλύει τις δημόσιες συγκοινωνίες μέσω της μείωσης των δρομολογίων των αστικών λεωφορείων και της αύξησης του εισιτηρίου κατά 40% και της κατάργησης δρομολογίων του ΟΣΕ ταυτόχρονα με την αύξηση του εισιτηρίου ακόμη και κατά 300%, ανακαλύπτει τους υψηλούς μισθούς των οδηγών λεωφορείων και των μηχανοδηγών! Τη στιγμή που έχει οδηγήσει τα δημόσια νοσοκομεία και τα ασφαλιστικά ταμεία σε τριτοκοσμικά χάλια, με μέση ώρα αναμονής στα εφημερεύοντα των νοσοκομείων Παίδων 6 ώρες και πλήθος δωρεάν μέχρι πέρυσι παροχών και εξετάσεων να καταργούνται, στρέφει τα φώτα της δημοσιότητας στα φαινόμενα διαφθοράς. Κι αυτό μάλιστα όταν όλοι ξέρουν πως αν η Ζίμενς, ο ευρωπαϊκός μας προμηθευτής, πέρα από ιατρικά μηχανήματα προμήθευε γιατρούς και νοσοκόμους όχι μόνο θα καλύπτονταν τα χιλιάδες κενά αλλά θα φτιάχνονταν και νέα σύγχρονα οργανογράμματα, με επιπλέον οργανικές θέσεις… Η κυβέρνηση παρόλα αυτά ετοιμάζεται να κλείσει νοσοκομεία και κέντρα υγείας μέσω των συγχωνεύσεων, με απώτερο σκοπό να μειωθούν οι δαπάνες κατά ένα τρίτο όπως προβλέπεται στο τρίτο Μνημόνιο, οδηγώντας το επίπεδο της δημόσια υγείας σε προ-ΕΣΥ εποχές.



Κοινή συνισταμένη όλων των παραπάνω είναι ότι η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου επιδιώκει να αναιρέσει όλη την κοινωνική πρόοδο που συντελέστηκε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, προκειμένου να εφαρμόσει την πολιτική του Μνημονίου. Υλοποιεί μάλιστα την κοινωνική οπισθοδρόμηση ωθώντας τους εργαζόμενους σε έναν γενικευμένο αλληλοσπαραγμό όπου ο άνεργος θα επιτίθεται στον δάσκαλο και ο ασθενής στον οδηγό του λεωφορείου, με απώτερο ζητούμενο να θωρακιστεί η πολιτική τους. Η στοχοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων επομένως δεν είναι τυχαία. Η καταστρατήγηση των δικαιωμάτων τους όπως επιδιώκει η κυβέρνηση δεν πρόκειται να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά γιατί, απλώς, αλλού βρίσκονται οι αιτίες των ελλειμμάτων. Το μόνο που θα σημάνει μια ήττα των δημοσίων υπαλλήλων στον αγώνα τους να υπερασπίσουν τον δωρεάν και κοινωφελή χαρακτήρα των δημόσιων υπηρεσιών και των δικών τους δικαιωμάτων θα είναι νέα ώθηση στην κυβέρνηση για να βάλει το μαχαίρι ακόμη πιο βαθιά, καταργώντας για παράδειγμα δια νόμου το δικαίωμα στην απεργία, κατά το γερμανικό πρότυπο το οποίο χαρακτηρίζει «αχτίδα φωτός» ο Economist, τις συντάξεις και τις συλλογικές συμβάσεις! Αυτό είναι το σχέδιο τους, στην πλήρη του εφαρμογή.



Πρόκειται μάλιστα για μια πολιτική που με τον ίδιο κανιβαλικό τρόπο εφαρμόζεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του ανεπτυγμένου κόσμου. «Σε όλη τη χώρα, κυβερνήτες και δήμαρχοι παλεύοντας με τις μειώσεις του προϋπολογισμού κατηγορούν τα συνδικάτα του δημόσιου τομέα για τα προβλήματα», ανέφερε σχετικό άρθρο του New Yorker με τίτλο State of the unions, πριν λίγες μέρες, βεβαιώνοντας έτσι πως το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό. Οι ρίζες του αντίθετα βρίσκονται στα δισεκατομμύρια που ξόδεψαν οι κυβερνήσεις όλων των χωρών για να σώσουν τις τράπεζες, την προηγούμενη διετία. Αυτό τον λογαριασμό επιχειρούν τώρα να μεταβιβάσουν στην κοινωνία. Και για να συγκαλυφθεί το έγκλημα που συντελείται ο Πάγκαλος (αφού διόρισε την κόρη του στο δημόσιο όσες περισσότερες φορές μπορούσε) αποκαλεί τους δημόσιους υπάλληλους «κοπρίτες», ο πρώην κυβερνήτης της Μινεσότα «εκμεταλλευτές» κατά το New Yorker, και ο Economist θυμάται τον Γουίλιαμ Κόμπετ που τους αποκαλούσε «φορο-φαγάδες»!



Τέλος, οργή και γέλια προκαλεί ταυτόχρονα το γεγονός ότι τα «πρώτα βιολιά» στην επίθεση κατά των δημοσίων υπαλλήλων είναι δημόσια πρόσωπα που αμείβονται συστηματικά από το δημόσιο! Καθηγητές πανεπιστημίων, εκλεγμένοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι που έχουν αναγάγει σε τέχνη να απομυζούν τις δημόσιες μισθοδοσίες, με μια επινοητικότητα που θα τη ζήλευε ο νους του απλού ανθρώπου και συναγωνίζεται μόνο την αυθάδεια και την ικανότητα τους να επιβιώνουν παρέχοντας συμβουλές, έχουν αναγορευτεί σε κατ’ επάγγελμα υβριστές των δημοσίων υπαλλήλων και υμνητές της ανταποδοτικότητας – αρκεί φυσικά να μην αφορά τα δικά τους έσοδα.



ΥΓ. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων υπογραμμίζεται ότι ο γράφων, με εξαίρεση την έκτακτη αμοιβή που αντιστοιχεί σε μερικές δεκάδες διδακτικές ώρες, ουδέποτε συμπεριλήφθη σε καταστάσεις μισθοδοσίας του ελληνικού δημοσίου.


http://leonidasvatikiotis.wordpress.com/2011/01/21/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5-%cf%8c%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%cf%8c%cf%83%ce%b9%ce%bf%ce%b9-%cf%85%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%cf%80%ce%af%ce%ba/

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

Μ.Κ.Ο = ΑΠΑΤΗ

Αυτές τις μέρες υπάρχει έξαρση της τηλεοπτικής φιλανθρωπίας .


Δεν πιστεύω σε αυτή την μορφή φιλανθρωπία είναι και ψέμα και απάτη

Την εποχή που ήμουν παιδί ξέραμε στην γειτονιά ποιος έχει πρόβλημα παίρναμε ε λίγα πράγματα και τα αφήναμε στην πόρτα για να μην φέρουμε σε δύσκολη θέση ανθρώπους .

Σε μια εποχή όπως είναι η σημερινή που ακόμα δεν έχουν κατασταλάξει αυτοί που διαμορφώνουν κοινωνίες

Με ένα ελληνικό λαό που πληρώνει φόρους θεωρώ ότι έπρεπε η μάλλον επιβάλετε να υπάρχει κρατική μέριμνα .

Η γνώμη μου για όλες αυτές τις φιλανθρωπικές μαλακιές είναι ότι είναι απάτη και μάλιστα και ύπουλη διότι σε βάζουν στην διαδικασία είτε με μήνυμα είτε με τηλεφώνημα από τον καναπέ να αισθανθείς ότι προσφέρεις ενώ ξέρεις ότι δεν προσφέρεις .

Προτείνω λοιπόν στον οποιοδήποτε αν θέλει να αισθανθεί ότι βοηθαει πραγματικά να διώξει από το μυαλό του όλες αυτές τις απάτες M.K.O και όπως αλλιώς τις ονομάζουν να βγει μια βόλτα στην γειτονιά του και εκεί θα βρει κάποιον να χρειάζεται μια πράξη αγάπης.

Υγ

Φιλανθρωπία με φ.π.α δεν το έχω ξαναδεί

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα

Ένα από τα πράγματα που μου κάνουν εντύπωση αυτές της μέρες είναι η οι ομιλίες των βουλευτών στην ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Για όσους δεν το ξέρουν η κρατική τηλεόραση μας δείχνει ζωντανά τα τεκταινόμενα για την ψήφιση του προϋπολογισμού του 2011.

Οι βουλευτές κατά ένα μεγάλο μέρος είναι επιστήμονες.

Ε, λοιπόν δεν έχω ακούσει μεγαλύτερες κοτσανες ως επιχειρήματα και το γελοιότερο όλων

τα έχουν και γραμμένα μην ξεχάσουν δε τα λόγια και το φρικιαστικό… η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ είναι άδεια.

Θα μου πείτε κάθεσαι και βλέπεις ;

Ναι! Παρακολουθώ! γιατί αυτά που λένε αφορούν την ζωή μου την οικογένεια μου την γειτονιά την πόλη μου την πατρίδα μου.






Πολλές φορές λέμε μα δεν είναι όλοι βουλευτές ίδιοι η δεν είναι όλα τα υψηλα στελέχη σε θέσεις κλειδιά ίδια υπάρχουν και άνθρωποι που λειτουργούν με τιμιότητα και ευαισθησία απέναντι στον άνθρωπο…

Μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας δεν ανεβαίνεις πουθενά μόνο με την αξία σου .

Όμως επειδή είμαι άνθρωπος χριστιανός ορθόδοξος και ελπίζω αφήνω ένα ποσοστό του 1% που πραγματικά έχει καθαρή συνείδηση και ανθρωπιά .

Δεν θα έγραφα τα παραπάνω αν δεν άκουγα με θλίψη τον αξιοθρήνητο υπουργό κ Σκανδαλιδη να τολμά μέσα στην βουλή των ελλήνων να μιλά για «επανίδρυση της Δημοκρατίας» και κανένας από τους παριστάμενους τις βουλής να μην αντιδρά να μην ζητά από τον υπουργό να δώσεις εξηγήσεις για αυτή την τοποθέτηση.

Εννοείται πως τα μέσα ενημέρωσης δεν κάθισαν να το αναλύσουν.

Τέλος θέλω να δώσω μια συμβουλή σε όλους τους δημοσιογράφους …. με αφορμή τον τρόπο που πέρασε το τελευταίο έκτρωμα νομοσχέδιο ,νόμος όπως θέλετε πέστε το ….

Αλλά και το ξυλοδαρμό του βουλευτή από συνταξιούχους …

Φάνηκε ξεκάθαρα σε όλα τα κανάλια ποιοι δημοσιογράφοι είστε παπαγαλάκια

Απλά μια συμβουλή έχω να σας δώσω ….όταν σας στέλνουν το κείμενο μπείτε στο κόπο να αλλάξετε τα λόγια να βάλετε και δικά σας γιατί ξευτελιζόσαστε …ΕΚΤΟΣ και με την υπαγορευμένη δημοσιογραφική αγανάκτηση θέλετε να δείξετε την υποταγή σας .

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

ΕΛΛΑΣ




Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από ηγέτη πόμολο ,εντολοδόχο ,εισπράκτορα , που να έχει ρόλο περιφερειάρχη .


Έχει ανάγκη από ηγέτη που να βάζει πάνω και πέρα από όλα τους έλληνες την Ελλάδα τον ελληνισμό και βέβαια την καρδία μας την ματωμένη την Κύπρο .

Αν ο η ηγέτης της Ελλάδας δεν έχει αυτά προτεραιότητα τότε είναι απόλυτος βέβαιο (σιγά το νέο ) ότι έχουμε προδότη .

Δεν είναι δυνατών ο Έλληνας να υποφέρει να εξευτελίζετε και η κυβέρνηση να προσφέρει τα πάντα για να δέχεται λαθρομετανάστες.

Ποια είναι η ευεργετική πολιτική που προσφέρει η κυβέρνηση του Π.Α.Σ.Ο.Κ στους έλληνες.

Δυστυχώς οι έλληνες βουλευτές είναι εξαρτώμενη από επιχειρηματίες καθώς και μέσα ενημέρωσης και αυτό αποδεικνύετε από κάτι απλό οι νόμοι που περνανε με μη δημοκρατικό τρόπο τους ψηφίζουν με κάλπικες αντιδράσεις .

Είναι τόσο μεγάλη η εξάρτηση που γερνώντας οι βουλευτές βάζουν στην θέση τους τα παιδιά τους τα ανίψια τους τα εγγόνια τους .

Με αυτό τον τρόπο δυστυχώς διαιωνίζετε μια κατάσταση διαφθοράς και σήψης στο ελληνικό κοινοβούλιο που μόνο ένας νόμος θα μπορούσε να μου αλλάξει αυτή την σκέψη .

Κανένας βουλευτής δεν μπορεί να εκλέγετε πάνω από μια τετραετία εάν μέσα σε αυτή την περίοδο έχουμε εκλογές στα κόμματα για αρχηγό τότε να γίνετε μέσα από τους εκλεγμένους βουλευτές όμως να ψηφίζουν για αρχηγό τα μέλη του κόμματος και όχι οι βουλευτές και να απαγορευτε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να παίρνουν θέση μέχρι και το τέλος τον εκλογών .

Αυτός είναι νόμος και αυτός θέλει τόλμη .

Επίσης ένας νόμος που για μένα είναι βασικός άμεση απέλαση όλων των λαθρομεταναστών που μπήκαν στην Ελλάδα από το 2000 μέχρι σήμερα

Αφού βέβαια δώσουν απάντηση όλοι οι υπουργοί δημόσιας τάξεως , εξωτερικών ,παιδείας όπως και πρωθυπουργοί γιατί έκλειναν τα μάτια σε αυτό το έγκλημα

Να απαγορευτεί οποιαδήποτε πώληση κατοικίας σε μέρη όπου έχουν βάλει λαθρομετανάστες για να υποβαθμίσουν περιοχές καθώς και να ελεγχτεί και να θεωρηθεί παράνομη κάθε αγορά που έγινε στις περιοχές που βιώνουν τρομοκρατία από μετανάστες .

Αυτά για μένα είναι τόλμη και αυτά που θεωρεί ο ναζιστής γιατρός Γιώργος Παπανδρέου που θα μένει στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος ανθέλληνας μετά το Μητσοτάκη από την αποστασία και μετά .



Έλληνες έρχονται Χριστούγεννα οι εποχές είναι δύσκολες όταν δεν υπάρχει δημοκρατία οι εποχές είναι δύσκολες όταν κυβερνάμε τζάκια.

Έστω και φτωχικά ας μαζευτούμε στα τραπέζια μας με οικογένεια συγγενής και φίλους και ας γιορτάσουμε την γέννηση του θεανθρώπου

Είναι μέρες μεγάλης χαράς για εμάς τους ορθοδόξους χριστιανούς γιατί γεννήθηκε η ελπίδα και η χαρά .

Όσο υπάρχει η ελπίδα αυτοί θα φοβούνται αυτά τα Χριστούγεννα είναι ποιο όμορφα και οι οικογένειες πρέπει να ενωθούν οι έλληνες να συμφιλιωθούν όπως εκείνα τα μαύρα χρόνια της κατοχής .

Όσο υπάρχει ελπίδα ο άνθρωπος θα ζει





Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

[Ελλήνων Αφύπνιση] Κατεδαφίζεται ό,τι έχτισε ο Τάσσος Παπαδόπουλος...!

Του Δρ. Ευστάθιου Αβρααμίδη


Συμπληρώνονται δύο χρόνια από τον θάνατο του Τάσσου Παπαδόπουλου, ενός από τους πιο συγκροτημένους, ευφυείς και αξιοπρεπείς πολιτικούς που γνώρισε ο σύγχρονος ελληνισμός.

Τα μυστικά έγγραφα που αποκαλύπτει η Γουίκι Λικς μας θύμισαν πόσο αντιπαθής ήταν στους εχθρούς της Κύπρου, αφού το 2004 τους χάλασε τα σχέδια, υπερασπιζόμενος την Κύπρο από την προσπάθεια επιβολής του σχεδίου Ανάν, που μετέτρεπε την Κύπρο σε επαρχία της Τουρκίας.

Μας θύμισαν επίσης ότι οι εχθροί της Κύπρου αντλούσαν τις θέσεις τους από τις συκοφαντίες των ντόπιων κατηγόρων του, πολλοί από τους οποίους χρηματοδοτήθηκαν από την Αμερική (1.331 συμβόλαια για χρηματοδοτήσεις είχαν υπογραφεί, γράφουν οι Μ. Ιγνατίου και Ν. Μελέτης στον «Φιλελεύθερο», 6/12/10.)

Χωρίς την προεδρία του η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα υπήρχε και, συνεπώς, οι σχεδιασμοί της Τουρκίας για τουρκοποίηση του νησιού, θα είχαν ήδη περάσει στο επόμενο τους στάδιο. Ό,τι όμως έχτισε ο Τάσσος Παπαδόπουλος κατεδαφίζεται από την προεδρία Χριστόφια. Για τη λύση του Κυπριακού είχε επιτύχει τη συμφωνία της 8ης Ιουλίου και την επιστολή Γκαμπάρι, που οδηγούσε σε ένα νέο πλαίσιο συνομιλιών. Η ΕΕ όσο και το Συμβούλιο Ασφαλείας ζητούσαν επίμονα από την Τουρκία να την εφαρμόσει.

Ο Δ. Χριστόφιας κατάργησε τη συμφωνία αυτή αντικαθιστώντας την με την κακή για την πλευρά μας συμφωνία της 23ης Μαΐου και άρχισε συνομιλίες χωρίς κοινή βάση, δείχνοντας εμπιστοσύνη στον κατοχικό τοποτηρητή τον οποίο υμνούσε διαρκώς. Στη συμφωνία της 23ης Μαΐου προσκολλήθηκαν οι Τούρκοι, ενώ εμείς τρέχαμε να αποτρέψουμε την υιοθέτησή της από το Σ.Α του ΟΗΕ, χρησιμοποιώντας τους φίλους μας (οι σύμμαχοι, όμως, δεν είναι για να διορθώνουν τις γκάφες μας).

Ο «κακός»Τάσσος κατάφερε τον Δεκέμβριο του 2006 να ληφθεί από την ΕΕ ομόφωνη απόφαση που έθετε όρους στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, έστω κι αν δεν μας είχαν ακόμα συγχωρέσει για την απόρριψη του σχεδίου Ανάν, ενώ τον περασμένο Δεκέμβρη η Κυβέρνηση του Δ. Χριστόφια, αυτή του καλού παιδιού, των υποχωρήσεων, η αρεστή στους ξένους κλπ, έκανε μονομερή δήλωση την οποία καμιά άλλη χώρα δεν στήριξε. Ο Τάσσος δουλεύοντας αθόρυβα και μεθοδικά για να μη δώσει αφορμές στους εχθρούς της Κύπρου και τους μικροπρεπείς πολιτικούς του αντιπάλους που τον κατηγορούσαν για ό,τι καλό έκανε, καθόρισε διαπραγματευόμενος με τις γειτονικές χώρες τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες της Κύπρου για εκμετάλλευση των θαλάσσιων κοιτασμάτων - τι έγιναν;

Έκανε μια ισχυρή στρατιωτικοπολιτική συμμαχία με την Γαλλία - τι έγινε; Ο Τάσσος Παπαδόπουλος έβαλε την Κύπρο στη ζώνη του ευρώ παρά την αντίθεση του Δ. Χριστόφια.

Παρέδωσε μια ανθούσα οικονομία με πλεόνασμα 3% (ακόμα και γι αυτό κατηγορήθηκε), ενώ τώρα έχουμε έλλειμμα περίπου 6% και είμαστε υπό επιτήρηση.

Ο Τάσσος πήρε γνωματεύσεις για το καθεστώς των βρετανικών βάσεων θετικές για την Κυπριακή Δημοκρατία μελετώντας ενέργειες εναντίον τους, ώστε να ασκεί πιέσεις στους άγγλους, βασικούς φίλους της Τουρκίας. Ο Δ. Χριστόφιας τις πέταξε στα σκουπίδια και υπέγραψε σύμφωνο συναντίληψης(τάχα) με τους Βρετανούς, ενώ νόμιζε ότι ο Γκόρντον Μπράουν είναι φίλος του, επειδή τον κτυπούσε στην πλάτη και τον ενθάρρυνε να κάνει υποχωρήσεις (διακυβέρνηση, περιουσιακό). Άλλαξε η πολιτική των άγγλων με αυτή την στάση; Όχι βέβαια. Ενώ ο Τάσσος υπερασπίστηκε την Κυπριακή Δημοκρατία, σήμερα αυτή αποδομείται και εξισώνεται σε κάθε ευκαιρία με το ψευδοκράτος, λόγω της υποχωρητικότητας της κυβέρνησης.

Ο Μπαν Κι Μουν επισκέφθηκε τον Ταλάτ στο «προεδρικό» του, ενώ στην τελευταία του έκθεση για πρώτη φορά αποκαλεί την Κυπριακή Δημοκρατία «Νότο». Στο ιστορικό του διάγγελμα πριν από το δημοψήφισμα, ο Τάσσος Παπαδόπουλος, με την πολιτική οξύνοια και αξιοπρέπεια που τον χαρακτήριζε (χαρακτηριστικά εξαιρετικά δυσεύρετα σήμερα σε πολιτικούς), είχε πει: «Παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, δεν θα παραδώσω κοινότητα χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα». Δυστυχώς, προς αυτή την κατάσταση διολισθαίνουμε σήμερα με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Από "ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ"




http://ourgreecetoday.blogspot.com/2010/12/blog-post_2398.html

Aς μην ξεχνάμε ανθρώπους που τόλμησαν και είπαν ΟΧΙ στην ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Ομοβροντία λάσπης κατά του Μίκη Θεοδωράκη από τις «αυθεντίες» της δεξιάς και της αριστεράς. Τι τους τρομάζει άραγε?




Αλίμονο σε όποιον βγει από το μαντρί. Αλίμονο σε όποιον δεν επαναλαμβάνει τα κλισέ. Αλίμονο σε όποιον δεν συμφωνεί απόλυτα μαζί τους!




Κάτι αυτόκλητοι εκπρόσωποι των αναρχικών, μαζί με αυτόκλητους εκπροσώπους της πατριωτικής αριστεράς και άλλους ποντικομάχους του διαδικτύου λιθοβολούν στερεοφωνικά τον Μίκη Θεοδωράκη.



Μία μεγάλη ορχήστρα των «τίποτων του τιπότου» που λέει και γνωστός σχεδιαστής, ένας μεγάλος αριθμός μηδενικών ...



κρίνει ,εγκαλεί και βρίζει τον Μίκη Θεοδωράκη. Γιατί δεν μίλησε τότε, γιατί δεν μίλησε μετά, γιατί έπιασε το χέρι του Ερντογάν και άλλα τέτοια πιο φαιδρά κι από φαιδρά.



Πολλά μηδενικά εναντίον ενός που είναι κάτι πραγματικά μεγάλο, που είναι κάποιος και που είναι κάποιος για πάρα πολλούς. Κι η λάσπη ρέει με τους τόνους.



Οι υπάλληλοι του Soros τον είπανε τρελό, γέρο και φασίστα. Ότι άλλοι γράφουν γι' αυτόν ... κι αυτός τα υπογράφει.



Οι «πατριώτες» του «Λεονάϊντας» και του counter strike τον είπανε προδότη γιατί χαμογέλασε στον Ερντογάν αντί να τον φτύσει γιατί οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Πόλη.



Άλλος για τα λεφτά κι άλλος λόγω βλακείας απαιτούν από τον Μίκη Θεοδωράκη ... υπακοή! Να ζητήσει συγνώμη του ζητούν κάποιοι κι άλλοι θέλουν ... να πεθάνει!



Τα «τίποτα του τιπότου» , οι ηγέτες του καθιστικού τους που ρίχνονται στη μάχη του πεδίου μεγάλου σαν το mousepad, έβγαλαν την απόφαση και η ποινή είναι «Θάνατος στο Θεοδωράκη»!



Κι εκεί που νομίζαμε ότι το Internet θα έφερνε τον κόσμο πιο κοντά στη γνώση , δεν προβλέψαμε ότι η βλακεία θα είχε τόσους πολλούς υποδοχείς.



Τρέμουν οι «τρακόσιοι» μην την πατήσουν πάλι όπως με τον Καρατζαφέρη ... που αλλιώς τα 'λεγε απ' έξω κι αλλιώς τα λέει μέσα στον χορό. Και πριν μιλήσει ο Μίκης Θεοδωράκης, πριν τους διαβάσει δυο σελίδες με σκέψεις που όλοι κάνουν, εντόπισαν συνομωσία και την ξεσκέπασαν στο πιτς φιτίλι !



Κι εγώ σ' όλους αυτούς θα έλεγα ... σιγά παιδιά, σιγά. Καλή η Σάρα , καλή κι η Μάρα ... αλλά μπήκαμε όλοι στο ίδιο καζάνι χωρίς να μας προσκαλέσουν.



Ο Μίκης Θεοδωράκης θέλει να κάνει το δικό του κίνημα. Καλά κάνει και είναι δικαίωμά του. Δεν ζήτησε από κανέναν τα λεφτά του, ούτε έβαλε σε κανέναν φόρους. Και μακάρι σαν τον Μίκη όλοι οι διανοούμενοι να έκαναν ο καθένας το δικό του κίνημα, το δικό τους «μαγαζί». Κι ο Ζουράρις, κι ο Σαρρής, κι ο Θύμιος Παπανικολάου, κι όλοι όσοι μπορούν και θέλουν.



Μπουτάρης, Βερέμης , Δήμου, Μάνος κλπ ... ένα κόμμα-τίποτα 7-8 παππούδων ... πήρε τη Δημαρχία της Θεσσαλονίκης. Το κατάλαβαν άραγε κάποιοι πως συνέβη αυτό; Κατάλαβαν ότι δεν χρειάζεται «Εγχειρίδιο του σωστού Κινήματος» και θεωρητικές παπαριές που είχαν μοναδικό σκοπό να διχάσουν τον κόσμο σε κομμουνιστές και καπιταλιστές, όλοι θύματα του ίδιου θύτη.



Ο καθένας ας κριθεί για το αποτέλεσμα. Είναι εύκολο να κρίνεις αλλά δύσκολο να φέρεις αποτέλεσμα απτό στον πραγματικό κόσμο. Ο Μίκης έφερε αποτέλεσμα σε επίπεδο πλανήτη και είναι τόσο μεγάλος που ούτε ο θάνατος δεν τον τρομάζει πλέον. Και νέος όταν ήταν απέναντι στη χούντα της Νέας Τάξης ήταν και ως γέρος τώρα πάλι απέναντι στη Νέα Τάξη είναι. Να τον μαλώσουμε που τον χρησιμοποίησαν επί οικουμενικής; Όλους μας είχαν κοροϊδέψει τότε. Να τον μαλώσουμε που χαιρέτησε τον Ερντογάν; Μήπως ο Ερντογαν πάτησε στα Ίμια; Μήπως ο Ερντογάν διέταξε την εισβολή στην Κύπρο; Και παρόλα αυτά μερικοί ξεχνιούνται, νομίζουν ότι η «ανδρεία» των Ελλήνων φοβίζει τρελά τους Τούρκους. Νομίζουν ότι υπάρχει οπλική ισορροπία και οι Τούρκοι φοβούνται τον στρατό μας. Μεταξύ Hollywood και Μακρυγιάννη ... τη χάσαμε την επαφή με την πραγματικότητα.



Δεν αντιλαμβανόμαστε τα μεγέθη. Νευρικά τσιουάουα που κάνουν τσαμπουκά σε ντόμπερμαν ... με όπλο το ποντίκι. Και δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να γελάει ή να κλάψει με τους «αλάθητους» που γέμισε το internet. Καθηγητές επανάστασης και θεωρητικοί των κινημάτων, σε μία παραζάλη, μοναχικής κομμουνιστικο-ρομαντικό-πατριωτικής έξαψης που δεν έχουν τα κότσια να παραδεχτούν ότι πήραν τη ζωή τους λάθος, όπως όλοι άλλωστε, βρίζουν τον Μίκη Θεοδωράκη . Του Μίκη που μόνος του έζησε 1000 φορές τις δόξες και τις ζωές όσων τον κριτικάρουν. Άλλωστε με προπαγάνδα μεγάλωσαν, στην προπαγάνδα πίστεψαν κι ακόμα δεν κατάλαβαν ότι όλα έγιναν επίτηδες.



Μπουρδολόγοι με πλούσιο λεξιλόγιο, περήφανοι αριστεροί που τα ρολόγια τους έμειναν κάτι δεκαετίες πίσω. Και η εμμονή σε κάτι που δεν λειτουργεί είναι καλό πιστοποιητικό βλακείας. Πολύ περισσότερο στις μέρες μας που φάνηκε πως όλα είχαν σχεδιαστεί από τους ίδιους «εκλεκτούς» με στόχο τα λεφτά μας.



Ο Μίκης χόρτασε τα πάντα. Κι από αγάπη, κι από αναγνώριση, κι από δόξες και τιμές, κι από χρήματα κι από κυνηγητό. Τα έκανε όλα και το κυριότερο έβαλε την Ελλάδα στο κάδρο του πλανήτη και κυρίως στις καρδιές όλου του κόσμου. Ξεφορτώθηκε από πάνω του τον Λένιν, τον Μαρξ κι άλλους «εκλεκτούς» θεωρητικούς του διχασμού και θέλει να ενώσει. Κι όταν μιλάς για ένωση στο διάολο και οι αριστεροί , στο διάολο κι οι δεξιοί.



Κι εκεί είναι που πανικοβάλλονται όσοι ήθελαν πίσω από ντεμοντέ κλισέ και χρώματα να βρουν μία θέση στην πολιτική.



Θέλει να χρησιμοποιήσει την εικόνα του, το όνομά του και να περάσει στην αιωνιότητα ως ο ιδρυτής ενός κινήματος αντίστασης. Να πούμε ότι είναι νάρκισσος; Κι αν είναι ... μήπως δεν έχει λόγο; Τα τίποτα είναι νάρκισσοι, όλοι μας είμαστε νάρκισσοι , ο Μίκης που είναι κάτι ... να μην είναι;



Ο πρωθυπουργός μίας χώρας που ξεφτιλίστηκε διεθνώς κι έγινε συνώνυμο της χρεοκοπίας είναι νάρκισσος... ο Μίκης να μην είναι ; Ακόμα κι αν έκανε λάθη στη ζωή του αυτά δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν. Του χρωστάμε ως χώρα και δεν μας χρωστάει τίποτα. Με τι να το δελεάσουν άραγε οι πολιτικοί; Με το μισθό του βουλευτή, με τη δόξα; Με τι να τον εντυπωσιάσουν και να τον κάνουν να υπακούσει;



Αλλά η λάσπη είναι φθηνή κι εκ του ασφαλούς όλοι έγιναν κριτές κι αλάθητοι. Και πίσω από την κριτική ... κρυφές φιλοδοξίες κι επίδοξοι ηγέτες της πατριωτικής αριστεράς που έμειναν πίσω στην ουρά. Και μόνο που το σκέφτηκαν ότι με εκατό γραμμές επίθεσης και λάσπη θα βγάλουν από τη μέση έναν Θεοδωράκη είναι κι αυτό απόδειξη νόσου βαριάς και χρόνιας.



Αλλά αυτά για τον Μίκη είναι θλιβερές ασήμαντες λεπτομέρειες. Και ξύλο έφαγε και δεν έκανε πίσω , τώρα τι να φοβηθεί; Τον κάθε κουραμπιέ που έγινε διεθνολόγος, τουρκολόγος. Μακεδονομάχος, βυζαντινολόγος με πτυχίο στο copy-paste φράσεων και ιδεών μιας άλλης εποχής;



Ο Μίκης θα κριθεί και θα κριθούνε όλοι. Αν πόνεσε κάποιους που νομίζουν ότι τους έφαγε στη στροφή και φοβούνται μην τους πάρει την πελατεία της πατριωτικής αριστεράς ... ας βάλουν νερό στο κρασί τους. Ας κάνουν το δικό τους κίνημα που θα βγει στους δρόμους κι όχι στην ADSL , και τότε ας τον κρίνουν. Με λογοκρισία της λογικής και αβάντα των υποκειμένων που αποκαλούν τον Μίκη Θεοδωράκη... «Μικυ Μάουζ» ... ας χαίρονται την μοναξιά και τη γελοιότητά τους μέσα από εύκολες και δωρεάν αλληλοφρονήσεις σε σκοτεινές γωνιές του διαδικτύου.



Μακάρι σαν τον Μίκη να ήτανε χιλιάδες ... κι όλοι μαζί σε μια κοινή πορεία , απέναντι σε όσους μας πουλούν και το μέλλον μας διαλύουν. Κι αν τελικά δεν βγει κι αυτή η συνταγή πάμε παρακάτω. Δεν ψάχνουμε σωτήρα... η έμπνευση μας λείπει. Κι αν είναι αργά ... το μέλλον θα μας δείξει.



Σίμος Σ.



Έδεσσα



http://www.spitha-kinima.org/index.php?option=com_content&view=article&id=5:--------lr---------&catid=3:wroteaboutus

Ο άνθρωπος λένε κρίνετε πάντα για τις επιλογές τους και τις πράξεις του.



Έτσι λένε και για να το λένε δίκιο θα έχουν .

Το μόνο πρόσφατο αληθινό γεγονός είναι η ψήφιση  στην βουλή των ελλήνων ενός νόμου σχεδίου όπως θέλετε πείτε το που βοηθά τις συνθήκες εργασίας των ελλήνων να γίνουν φρικιαστικές και βουτηγμένες μέσα στην ανασφάλεια .

Το νόμο δε αυτό το έφερε μια κυβέρνηση η οπαία λέγετε σοσιαλιστική και το κόμμα της λέγετε Π.Α.Σ.Ο.Κ.

Οι δημοσιογράφοι που ο ρόλος τους έχει χαθεί καθώς μιλούν βάσει κειμένου λένε πλέον μπούρδες . Κανένας δεν τολμά να γράψει ότι αφουγκράζεται στην κοινωνία η καλύτερα να καταγράψει και να μιλήσει για αυτό που συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία .

Υπάρχει μια τεράστια μερίδα δημοσιογράφων που νοιάζεται και το κάνει αλλά μένει χωρίς δουλειά.

Τι κοινωνία έχουμε λοιπόν όταν έχουμε τρομοκρατημένους δημοσιογράφους από την μια και από την άλλη έχουμε έγκυρους δημοσιογράφους ;

Το βλέπω και στις τοπικές εφημερίδες του νομού Ηλείας όλοι γράφουν και αναλύουν αυτό που ξέρουν οι πολίτες δεν γράφουν πράγματα που υπάρχουν στο νομό αλλά δεν έχουν τα κότσια να το αναδείξουν.

Ανήκω στους ανθρώπους που πιστεύουν ότι στο νομό Ηλείας θα έπρεπε να υπάρχει μαζική αγορά και ανάγνωση του τοπικού τύπου και αδιαφορία του αθηναϊκού ο οποίος δεν νοιάζεται για την ελληνική επαρχία.

Θέλω να δώσω δυο παραδείγματα

Πριν λίγο καιρό είχαμε εκλογές για το ΔΗΜΟ ΠΥΡΓΟΥ πόση πολιτική ανδρεία χρειάζονταν στο δήμαρχο για να πει ότι μετά τις εκλογές θα κλείσουμε το δημοτικό κολυμβητήριο γιατί δεν έχουμε λεφτά να πάρουμε πετρέλαιο η το άλλο υπάρχει και ακόμα δεν έχει βγει στην επιφάνεια.

Βγάλαμε και περιφερειάρχη ο οποίος η μόνη πολιτική σταδιοδρομία του είναι το επίθετο του .

Τόλμησε κανένας να πει τη περίοδο τον εκλογών για την εξαφάνιση κάθε λέξης όπως απαξίωσης το νομού Ηλείας από το ΠΑΣΟΚ.

Απαξίωση του νομού Ηλείας από τους 6 βουλευτές της