Εγκαίνια Ιερού Ναού Αναστάσεως

Εγκαίνια Ιερού Ναού Αναστάσεως, Κορνηλίου Εκατόνταρχου, Στράτωνος, των Αγίων Κρονίδη, Λεοντίου, Σεραπίωνος, Γορδιανού, Σελευκίου, Μακροβίου, Ουαλερίου, Λουκιανού, Ζωτικού και Ηλεί, Αριστείδη, Πέτρου Οσίου, Ιεροθέου Οσίου, Μελέτου Πηγά, Προεόρτιο Υψώσεως Τιμίου Σταυρού





Εγκαίνια Ιερού Ναού Αναστάσεως
Πρόκειται για τον Ναό του Παναγίου Τάφου, που ο Μέγας Κωνσταντίνος ανήγειρε στον τόπο του Γολγοθά και τον Ναό αυτό εγκαινίασε κατά το έτος 330.
Απολυτίκιο. Ήχος δ’.Ως του άνω στερεώματος την ευπρέπειαν, και την κάτω συναπέδειξας ωραιότητα, του αγίου σκηνώματος της δόξης σου, Κύριε, Στερέωσον αυτό εις αιώνα αιώνος, και πρόσδεξαι ημών, τας εν αυτώ απαύστως, προσαγομένας σοι δεήσεις, δια της Θεοτόκου, η πάντων ζωή και ανάστασις.

Κοντάκιον των Εγκαινίων. Ήχος δ’. Επεφάνης σήμερον.
Ουρανός πολύφωτος η Εκκλησία, ανεδείχθη άπαντας, φωταγωγούσα τους πιστούς, εν ω εστώτες κραυγάζομεν, Τούτον τον οίκον, στερέωσον Κύριε.









Ο Άγιος Κορνήλιος

Ο Άγιος Κορνήλιος ο Εκατόνταρχος. Ήταν Ρωμαίος εκατόνταρχος και Θεοσεβούμενος. Προσήλθε στο χριστιανισμό με τη διδασκαλία τού Απ. Πέτρου και αποφάσισε να ξεκινήσει περιοδεία για να διδάξει και ο ίδιος τον χριστιανισμό. Δίδαξε στη Φοινίκη, Κύπρο, Αντιόχεια και Έφεσσο. Στη Σκήψη της Μυσίας χειροτονήθηκε επίσκοπος. Χάρη στη θαρραλέα ομολογία του ανάμεσα στους ειδωλολάτρες το έργο του ήταν καρποφόρο. Αυτό προκαλεί θύελλα αντιδράσεων από τους ειδωλολάτρες. Έτσι ο έπαρχος Δημήτριος τον συλλαμβάνει και τον οδηγεί στον ναό των ειδωλολατρών, πού εκείνη την ώρα ήταν γεμάτος και τον πιέζει να αρνηθεί το Χριστό. Εκείνος βρήκε την ευκαιρία να διδάξει το Ευαγγέλιο σε όσους ήταν εκεί, και να προαναγγείλει ένα σεισμό από τον οποίο δεν θα πάθαιναν τίποτα ο έπαρχος Δημήτριος, η γυναίκα του, και ο γιος του πού ήταν μέσα στο ναό. Έτσι κι έγινε, όσοι ήταν στο ναό σκοτώθηκαν εκτός την οικογένεια τού Έπαρχου που βαπτίστηκαν χριστιανοί.










Ο Άγιος Στράτων
Ο Άγιος αυτός υπήρξε στη Βιθυνία και συνελήφθη από τον εκεί άρχοντα και βασανίστηκε με διάφορα βασανιστήρια. Έπειτα έδεσαν τα χέρια του από τα κλαδιά δύο κέδρων, που λύγισαν μέχρι το έδαφος. Κατόπιν τους έλυσαν με αποτέλεσμα ο Άγιος να διαμελιστεί στα δύο. Αυτό συνέβη στα χρόνια του τυράννου Λικινίου (315).(Η μνήμη του, από ορισμένους Συναξαριστές, επαναλαμβάνεται και την 9η Σεπτεμβρίου).








Οι Άγιοι Κρονίδης, Λεόντιος, Σεραπίων, Γορδιανός, Σέλευκος, Μακρόβιος, Ουαλέριος (ή Ουαλεριανός), Λουκιανός, Ζωτικός και Ηλεί
Όλοι πήραν το στεφάνι της μαρτυρικής δόξας τον 4ο αιώνα μ.Χ. επί βασιλείας Λικινίου. Ο Κρονίδης, διάκονος στην Αλεξάνδρεια, ήταν πολύ μορφωμένος, ταλαντούχος διδάσκαλος με μεγάλη αρετή και ζήλο, κατά το υπόδειγμα του πρωτομάρτυρα Στεφάνου. Ο Λεόντιος και ο Σεραπίων ήταν διακεκριμένοι μαθητές του, έτοιμοι όπως και ο διδάσκαλος τους να πάθουν τα πάντα για το Χριστό. Έτσι και έγινε. Κάποια μέρα, ενώ έδιναν λαμπρή απολογία για τη χριστιανική πίστη μπροστά στους ειδωλολάτρες, αυτοί εκνευρισμένοι τους κακοποίησαν άγρια με πέτρες και ρόπαλα. Κατόπιν τους έδεσαν τα χέρια και τους έριξαν στη θάλασσα, όπου και παρέδωσαν τις άγιες ψυχές τους. Οι άγιοι Γορδιανός, Σέλευκος και Μακρόβιος, μαρτύρησαν στη Γαλατία. Αφού ομολόγησαν το Χριστό, οι άπιστοι τους έριξαν τροφή στα άγρια θηρία. Ο Ουαλέριος, αδελφικός φίλος των τριών προηγουμένων μαρτύρων, απουσίαζε όταν εκείνοι μαρτύρησαν, όταν όμως επανήλθε πήγε στον τάφο τους, όπου τον αξίωσε ο Θεός να πεθάνει. Ο Στράτων παρέδωσε το πνεύμα του στη Βιθυνία, αφού του έσχισαν τα σκέλη. Τέλος, ο Λουκιανός, ο Ζωτικός και ο Ηλεί, αποκεφαλίστηκαν και πότισαν με το αίμα τους την πόλη των Τομέων με διαταγή του άρχοντα Μαξίμου.








Ο Άγιος Αριστείδης (εορτή Αριστείδης)
Ήταν Αθηναίος ευπατρίδης, φιλόσοφος εξ ενδόξου αθηναϊκού γένους, και έζησε κατά τον Β' μετά Χριστόν αιώνα επί αυτοκρατορίας Αδριανού. Ο Ιερώνυμος έγραψεν εγκώμιον εξυψών αυτόν ως Ισαπόστολον. Εμυήθη την ευσέβειαν εις Χριστόν, παρά του αγίου Διονυσίου και του αγίου Ιεροθέου. Έγραψεν εις τον Αδριανόν απολογίαν υπέρ των διωκωμένων Χριστιανών. Εδιώχθη και επειδή έλειπεν ο Αδριανός μετέβη εις την Ρώμην και απηλογήθη. Κατόπιν μετεφέρθη εις Αθήνας όπου εμαρτύρησεν, κρεμασθείς είς την κοίλην της αγοράς των Αθηνών, την 13ην Σεπτεμβρίου του 120 μ.Χ. κατά το πάλαιαν συναξάριον το όποιον μετεφράσθη εις τα λατινικά παρά του Ιερωνύμου.








Ο Όσιος Πέτρος "ο εν το Ατρώα" (κατ' άλλους "ο εν τη Αγρέα")
Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Νικηφόρου του Α' (802-811) και Σταυρακίου (784-806). Καταγόταν από την Ασία και από νεαρή ηλικία είχε κλήση στη μοναχική ζωή. Πήγε στην Ατρώα της Βιθυνίας, όπου πέρασε τη ζωή του με αυστηρότατη άσκηση και απεβίωσε ειρηνικά.









Ο Όσιος Ιερόθεος ο Νέος
Σύμφωνα με τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, ο Όσιος αυτός γεννήθηκε κατά το έτος 1686 στην Καλαμάτα της Πελοποννήσου, από γονείς πλούσιους και ευσεβείς, τον Δήμο και την Ασημίνα. Ασκήτευσε στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους, έκανε πολλά θαύματα και απεβίωσε ειρηνικά το 1745. Ο Σ. Ευστρατιάδης όμως στο Αγιολόγιό του γράφει: "Τούτον τον όσιον κατέταξεν εις το Αγιολόγιον της Εκκλησίας ο Νικόδημος, εύρων φανταστικόν αυτού βίον (ιδέ Νέον Εκλόγιον) μετά θαυμάτων συνοδευόμενον, γραφέντα υπό φανατικού φίλου του Ιεροθέου".








Ο Άγιος Μέλετος Πηγάς
Υπήρξε πατριάρχης Αλεξανδρείας (1590-1601). Μεγάλη εκκλησιαστική προσωπικότητα του 16ου αιώνα, χρημάτισε και τοποτηρητής του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε χαλεπούς καιρούς (1597-1598). Γεννήθηκε το 1549 στον Χάνδακα της Κρήτης από ευκατάστατη και ευσεβή οικογένεια, έλαβε αξιόλογη εγκύκλιο μόρφωση και συνέχισε τις ανώτερες σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Παταβίου. Μετά την επιστροφή του, ασπάστηκε τον μοναχικό βίο στη μονή Αγκαράθου της Κρήτης, στην οποία ηγούμενος ήταν ο μετέπειτα Πατριάρχης Αλεξανδρείας Σίλβεστρος (1566-1590). Ως ηγούμενος της μονής Αγκαράθου μετά την αποχώρηση του Σιλβέστρου, αγωνίστηκε με ζήλο εναντίον της λατινικής προπαγάνδας. Σύντομα αναφέρεται ως κληρικός και πρωτοσύγκελος του πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Μετά τον θάνατο του Σιλβέστρου, χειροτονήθηκε πατριάρχης Αλεξανδρείας από τον πατριάρχη Αντιοχείας Ιωακείμ (5 Αυγούστου 1590). Αγωνίστηκε με μεγάλο ενδιαφέρον για τις ορθόδοξες σχέσεις και τα διεκκλησιαστικά προβλήματα. Περιόρισε τα χρέη του πατριαρχείου, ανοικοδόμησε με τη συνδρομή και του ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας Ιερεμία νέο πατριαρχικό οίκο και έλυσε πολλά από τα πιεστικά προβλήματα του πατριαρχείου, ως τον πρόωρο θάνατο του σε ηλικία 52 ετών (1601).









Προεόρτια (παραμονή) της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

" Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ" ΤΩΝ ΣΕΡΒΩΝ

Συνεπείς πρός την εξαγγελία μας δημοσιεύουμε σήμερα τον Πρόλογο ενός πολύκροτου βιβλίου, τον οποίον έχει γράψει ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος ως Μητροπολίτης Θηβών. Ο συγγραφεύς είναι αλλοδαπός. Ήρωας του βιβλίου είναι ο κατά την εποχή του 2ου Παγκοσμίου πολέμου Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος της Κροατίας ΣΤΕΠΙΝΑΤΣ, ο οποίος, από θρησκευτικό φανατισμό κινούμενος, έγινε πρόξενος μαρτυρικού θανάτου κάποιων εκατοντάδων Ορθοδόξων Σέρβων! Σε ένα και μόνο στρατόπεδο τότε αποτεφρώθηκαν 700.000 Ορθόδοξοι! Αυτή είναι η Γενοκτονία του Αρχιεπισκόπου Στέπινατς!Ήταν ανάγκη, βλέπετε, να αφανισθούν οι Ορθόδοξοι Σέρβοι, ώστε οι Κροατία να παραμείνη καθαρόαιμη Κροατική και Παπική!
_______Λογικά καί με τα δεδομένα της εποχής μας πλέον θάπρεπε ο Αρχιεπίκσοπος της Γενοκτονίας να καταδικασθή από την Ρώμη. Νά όμως, ότι ο νυν Πάπας μέ απόφασή του ανεκήρυξε τον εγκληματία Αρχιεπίσκοπο άγιο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας! Αυτό λοιπόν είναι ένα γεγονός, που με σκανδαλίζει σφόδρα, αγαπητοί φίλοι.+ Ο Καλαβρύτων και Αιγαιαλείς Αμβρόσιος29.11.2008
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
του Μητροπολίτη + ΘΗΒΩΝ ΚΑΙ ΛΕΒΑΔΕ1ΑΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ________Όταν τελείωσα το διάβασμα τού βιβλίου του Μάρκου Αουρέλιο Ριβέλλι (Marco Aurelio Ρivelli) "Ό 'Αρχιεπίσκοπος της Γενοκτονίας", το οποίο μου δόθηκε για να το προλογίσω, είχα αλλοιωθεί εσωτερικά. Με πλημμύρισαν ανάμεικτα συναισθήματα ψυχικού πόνου, θλίψης, οργής, αγανάκτησης, αλλά και τραγικής απογοήτευσης από την διαστρέβλωση της χρι­στιανικής διδασκαλίας καί συμπεριφοράς. Περιγραφές αποδείξεις, έγγραφα, μαρτυρίες και προπάντων φωτογραφίες, όλα ένα φρικιαστικό υλικό, πού δύ­σκολα ο αναγνώστης - όπως άλλωστε και εγώ - θα αποβάλει από τήν μνήμη του._______Η τραγωδία πλέκεται γύρω από ένα στόχο -την ανεξαρτησία τού Κράτους των Κροατών - στόχο πού νομιμοποιεί δυστυχώς κάθε βίαιη μέθοδο καί πρα­κτική. Από τα εξήμισυ εκατομμύρια κατοίκων της Κροατίας, περισσότεροι από δύο εκατομμύρια ήσαν Ορθόδοξοι Σέρβοι, οι όποιοι εγκαταστάθηκαν εκεί είτε λόγω της ελεύθερης επικοινωνίας και των μετακινήσεων, είτε λόγω των εχθρικών πιέσεων στις νότιες περιοχές. Όλοι αυτοί, λοιπόν, στο όνομα της δημιουργίας της καινούργιος Κροατίας - μιας πατρίδας ενός λαού "καθαρού" στο σώμα καί το πνεύμα, χωρίς φυλετικές αναμείξεις καί χωρίς στοιχεία που δεν συμμερίζονταν τη δική τους ρωμαιοκαθολική πίστη - έπρεπε νά εξοντω­θούν. Η αληθινή ή, όπως έλεγαν, "οριστική λύση" της δικτατορίας των Ουστάσι ήταν η εξολόθρευση των Σέρβων, του μοναδικού, κατ' αυτούς, λαού των "σχισματικών" ορθοδόξων, πού είχαν τήν ικανότητα νά "μολύνουν" την "καθαρή κροατική φυλή'.________Το ξεκίνημα της εθνικοθρησκευτικής κάθαρσης άρχισε με τις εξωτερικές διακρίσεις. Οι Σέρβοι πολίτες υποχρεώθηκαν να φορούν ένα περιβραχιόνιο χρώματος μπλε με έντυπο το γράμμα Π (=Ορθόδοξος). Οι Εβραίοι φόρεσαν το αστέρι του Δαβίδ - στήν αρχή στο μανίκια καί αργότερα στην πλάτη τους. Στα μέσα μαζικής μεταφοράς υπήρχε αναρτημένη πινακίδα πού προειδο­ποιούσε: " Απαγορεύεται η επιβίβαση σε Σέρβους, Εβραίους, Τσιγγάνους και σκυλιά".________Φρικιά κανείς μελετώντας τις μεθόδους που επινοηθήκαν, ώστε ένα μεγά­λο τμήμα οπό τους ανθρώπους αυτούς να εξοντωθεί και οι άλλοι - "ιδιαίτερα οι Ορθόδοξοι Σέρβοι - νά ασπασθούν τόν ρωμαιοκαθολικισμό για να δημι­ουργηθεί η πατρίδα των Κροατών και το «Έθνος τού Θεού».________Αποκαλυπτική είναι η ομολογία του Κροάτη πολιτικού Πρβόσλαβ Γκριζόγκονο - φανατικού ρωμαιοκαθολικού, πρώην υπουργού - σε επιστολή του. Αφού περιγράφει τις άγριες δολοφονίες και τα φοβερά βασανιστήρια, μεταξύ των άλλων γράφει:"Η δική μας Καθολική Εκκλησία συμμετείχε με δύο τρόπους σε όλα αυτά τα βάρβαρα εγκλήματα, χωρίς προηγούμενο καί ξεπερνούν την ιεροσυλία..."Πρώτα ένας μεγάλος αριθμός στελεχών του κλήρου, ιερείς και μοναχοί, στελέχη των οργανώσεων της κροατικής νεολαίας συμμετείχαν ενεργά σε όλα αυτά. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου oι καθολικοί ιερείς έγιναν δεσμοφύλακες των στρατοπέδων και συνένοχοι των Ουστάσι, επιβραβεύοντας έτσι τους βα­σανισμούς και τις σφαγές των Χριστιανών. Αυτοί δεν θα μπορούσαν να κά­νουν τίποτε από όλα αυτά, χωρίς την άδεια των επισκόπων τους. Δεύτερο η Καθολική 'Εκκλησία χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να προσηλυτίσει όσους Σέρβους είχαν επιβιώσει. Και τότε, λοιπόν, ενώ η γη άχνιζε από το αίμα των αθώων θυμάτων, ενώ οι αναστεναγμοί έβγαιναν από τα στήθη όσων επιβίω­σαν, οι θρησκευόμενοι Καθολικοί κρατούσαν στο ένα χέρι το μαχαίρι Ουστά­σι και στο άλλο χέρι το Ευαγγέλιο και το κομποσχοίνι.________Η ιστορία τού Ευαγγελικού μηνύματος καί η Εκκλησιαστική πρακτική μας έχουν διδάξει ότι κάθε παρέκκλιση - σε οποιοδήποτε μέρος της γης - από την ευαγγελική αλήθεια είναι και μία αρχή καταστροφής. Κάθε- εκτροπή απ' αυτήν ή παραποίησή της εύκολα μπορεί να οδηγήσει στα αγριώτερα εγκλήματα - μά­λιστα εν ονόματι του Χριστού - καθώς και στην χίμαιρα της δημιουργίας τού Κράτους του Θεού.Μια επανάληψη τέτοιων σκοτεινών σταθμών της ιστορίας είναι και τα γε­γονότα που εκτυλίσσονται στο βιβλίο που κρατάμε στα χέρια μας. Διαβάζου­με:«’Ολα τα τμήματα των δυνάμεων Ουστάσι διαθέτουν καθολικούς ιερείς. Ωρισμένοι απ' αυτούς, παρόλο που φορούν ράσα, συμμετέχουν άμεσα και προσωπικά στις έπιχειρήσεις εκκαθάρισης και εξόντωσης. Οι άλλοι περιορί­ζονται να επικυρώνουν την εθνικοθρησκευτική σφαγή ''στο όνομα του Θεού". Συνολικά οι στρατιωτικοί Ιερείς είναι 150 καί υπόκεινται στον στρατιωτικό 'Αποστολικό επιτηρητή, δηλαδή στον αρχιεπίσκοπο της Κροατίας Παναγιώτα­το Στέπινατς"._______Τρομάζει κανείς διαβάζοντας στο περιοδικό της ρωμαιοκαθολικής 'Αρχιε­πισκοπής του Σεράγιεβο "Katolicki Tzednik":'"Μέχρι σήμερα ό Θεός μίλησε με τις Παπικές Εγκυκλίους, με κηρύγματα, με βιβλία διδασκαλιών, με τον χριστιανικό τύπο, με τις ιεραποστολές, με τα ηρωϊκά παραδείγματα των αγίων. "Αλλά αυτοί (οι 'Ορθόδοξοι Σέρβοι) δεν έδωσαν προσοχή. Παρέμειναν αναίσθητοι. Τώρα ο Θεός απεφάσισε να χρη­σιμοποιήσει άλλες μεθόδους. Αυτός θα εμπνεύσει το έργο μας, τήν οικουμε­νική μας αποστολή! Αυτή δεν θα οδηγηθεί από κληρικούς, αλλά από αυθεντι­κούς στρατιώτες του Χίτλερ. Επιτέλους με την βοήθεια πυροβόλων, οπλοπο­λυβόλων, τανκ και βομβαρδιστικών αεροσκαφών, τα κηρύγματα θα ακου­σθούν".Ο μοναδικός επιζών Λιούμπο Γένινακ, τον Οκτώβρη του 1946, στη δίκη του Ζάγκρεμπ, εναντίον του 'Αρχιεπισκόπου Στέπινατς θα καταθέσει μία μα­κρά κατηγορία. Περιορίζομαι σε μόνο τρεις γραμμές απ' αυτήν:________«Σε ένα από τα πρώτα θύματα είπαν να ακουμπήσει το κεφάλι του πάνω στο τραπέζι. Ένας Ουστάσι του κόβει το λαιμό με ένα μαχαίρι καί συγχρόνως του φωνάζει: "Τραγούδα". Αυτός άρχισε να τραγουδάει και το αίμα πετα­γόταν από το λαιμό του σε απόσταση δύο μέτρων».Φρικιαστική η τελετή του «μαζικού ασπασμού» του ρωμαιοκοθολικισμού από τους 'Ορθοδόξους για να προμηθευτούν το «Πιστοποιητικό Αλλαγής Δόγματος». Χιλιάδες οι σφαγές ορθοδόξων ιερέων, επισκόπων και πιστού λαού!
________Παράλληλα στα στρατόπεδα συγκεντρώσεων κατέφθαναν τά φορτωμένα με ανθρώπους βαγόνια, σφραγισμένα με μολύβι πού είχαν την επιγραφή "Χα­λασμένα φρούτα". Σ' ένα απ' αυτά τα φοβερά στρατόπεδα, το Πασένοβοτς πού δολοφονήθηκαν καί αποτεφρώθηκαν 700.000 κρατούμενοι, διοικητής διε­τέλεσε ο Φραγκισκανός μοναχός ΜίροσΛαβ Μαϊστρόροβιτς, που ονομάσθηκε από τους βασανιζομένους «πατήρ Σατανάς» και συμμετείχε προσωπικά στις δολοφονίες.
________Δεν μπορώ εδώ παρά να θυμηθώ το κεφάλαιο για τον Μέγα ιεροεξεταστή στο έργο του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι "Αδελφοί Καραμάζωφ". Ό Μέγας ιεροεξεταστής απευθύνεται στο Χριστό που επιστρέφει στη γη μετά δεκαπέ­ντε αιώνες και μέσα σε ένα ρεσιτάλ παραληρήματος για την εξουσία και την ελευθερία Του λέγει: "... Αυτό κάναμε. Διορθώσαμε το έργο Σου...".________Βέβαια, αν έγιναν ελάχιστες αναφορές απ’ αυτά τα πολλά γεγονότα που εκτυλίσσονται στο βιβλίο αυτό, δεν απέβλεψαν αλλού, παρά στο να επι­σημάνουν σ' όλους μας, oτι οι Κυβερνήσεις των λεγομένων χριστιανικών Κρατών, οι 'Εκκλησιαστικοί 'Ηγέτες και όσοι διαχειρίσθηκαν τύχες ανθρώ­πων στον αιώνα που τελείωσε και που τόσο πανηγυρικά γιορτάσαμε, δεν θα πρέπει να νοιώθουν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι. Τα εκτυφλωτικά φώτα, τα εντυ­πωσιακά βεγγαλικά δεν άφησαν να φανεί ούτε ένα ίχνος αυστηρής, τουλάχι­στον, κριτικής ή ανάληψης ευθύνης για τα τόσα εγκλήματα, τον τόσο πόνο, τα τόσα δάκρυα που πήρε μαζί του ο αιώνας που έφυγε.______Αν το διάβασμα καί ο προβληματισμός απ' αυτό το βιβλίο περιορισθούν στις εντυπώσεις που αφήνουν τα φοβερά εγκλήματα και στο αναζωπύρωμα των παθών, δεν θα έχουν νά προσφέρουν στην εποχή μας και στις προοπτι­κές της καινούργιας χιλιετίας κάτι σημαντικό. Αντιθέτως, αν γίνουν αφορμή αυστηρής κριτικής και αυτοκριτικής και, ακόμη, επισήμανσης των τραγικών αποτελεσμάτων, που προέρχονται από την αλλοίωση του χριστιανικού μηνύ­ματος, η συμβολή τους στο άνοιγμα της τρίτης χιλιετίας θα είναι ουσιαστική.______Τούτο το τελευταίο θα πρέπει νά προσέξουν οι εκκλησιαστικοί λειτουργοί Ανατολής και Δύσης, Βορρά καί Νότου, αφού αυτοί περισσότερο από κάθε άλλον καλούνται να προσφέρουν και να καλλιεργήσουν την προς όλους αγά­πη και κατανόηση: "εν τούτω γνώσονται πάντες ότι έμοί μαθηταί εστέ, εάν αγάπην εχητε εν άλλήλοις" (Ιωάν 13, 35].Πάντως τα λόγιο τού Χριστού, με τα οποία και προσδιόριζε την συμπερι­φορά των μαθητών Του στην σχέση και αναστροφή τους με τούς άλλους ανθρώπους, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή καθίστανται σήμερα στους δύσκολους καιρούς μας περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρα: "οίδατε ότι οι άρχο­ντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αυτών. Ουχ ούτως έσται εν ύμίν, αλλ'ος εάν θέλη εν υμίν μέγας γενέσθαι, έσται υμών διάκονος, και ος εάν θέλη εν υμίν είναι πρώτος, έσται υμών δούλος" (Ματθ. 20, 25).Και αν αυτό συμβαίνει - καί πρέπει να συμβαίνει - μέσα στον χώρο, όπου κινούνται καί δρουν oι χριστιανοί οποιουδήποτε δόγματος, τότε τι πρέπει να γίνεται με τους αλλόθρησκους και αλλόφυλους, με τους ανιμιστές ή τους άθε­ους; Κρυστάλλινος ο λόγος του Θεού δια του στόματος του Αποστόλου των Εθνών Παύλου βεβαιώνει ξεκάθαρα: "όσοι γαρ εν Χριστώ εβαπτίσθητε, Χρι­στόν ενεδύσασθε. Ούκ ένι Ιουδαίος, ουδέ "Ελλην, ουκ ενι δούλος, ουδέ ελεύθερος, ούκ ένι αρσεν καί θήλυ' πάντες γάρ υμείς εις εστέ εν Χριστώ Ιη­σού. (Γαλ. 3. 27)Ταπεινά πιστεύουμε ότι πράξεις σαν εκείνη της "αγιοποιήσεως"(!) εκ μέ­ρους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας του 'Αρχιεπισκόπου, στον οποίον αναφέρεται το βιβλίο τούτο· η εκζήτηση συγγνώμης "γιά δήθεν συνολικές ευθύνες" γιά εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη ροή των αιώνων, δεν εμποδί­ζουν - αντιθέτως ευνοούν - τους ισχυρούς της γης να προβαίνουν σε εθνοκαθάρσεις για λόγους και για ύποπτες σκοπιμότητες πού εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα, δηλαδή στην επανάληψη τραγικών γεγονότων του παρελ­θόντος.____Μεγάλη η ευθύνη των εκκλησιαστικών λειτουργών. Εάν το μήνυμα του Ευαγγελίου αλλοιωθεί, εκτραπεί, παρεκκλίνει γίνεται το άλας που εμωράνθη και δεν "ισχύει έτι" (Ματθ. 5, 13). Η Εκκλησία είναι η δυναμική σύγκλιση των σχέσεων που στηρίζονται στην αγάπη και την ελευθερία. Κάθε χρήση του προσώπου, ακόμα και για τον πλέον άγιο σκοπό, παραμορφώνει το ανθρώπι­νο πρόσωπο σε άτομο. Και η απόσταοη μεταξύ προσώπου και ατόμου είναι στα σίγουρα «χάσμα μέγα» (Λουκ. 16, 26).______Ευχή όλων μας πιστεύω ότι είναι, το βιβλίο αυτό, που εκδίδεται στο κλεί­σιμο του αιώνα και της δεύτερης χιλιετίας, να μη μας γυρίσει στο παρελθόν, αλλά να μας οπλίσει στα νέα δεδομένα προς μία καινούργια πραγματικότητα που διαμορφώνεται με το αληθινό πνεύμα της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού: σεβασμό του προσώπου του άλλου χωρίς συγκρούσεις, ανεξάρτητα από την καταγωγή καί τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, μέσα στα πλαίσια μιάς θρησκείας που δεν ρίχνει λάδι στην φωτιά, αλλά επουλώνει τις πληγές.Λειβαδιά 28-2-2000
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ+ ΘΗΒΩΝ ΚΑΙ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ

Πηγή βλ. www.misha.pblogs.gr Ο Αρχιεπίσκοπος της Γενοκτονίας

Ο αρχιεπίσκοπος της γενοκτονίας: Ο "Παναγιώτατος" Στέπινατς

Το Βατικανό και η δικτατορία των Ούστασι στην Κροατία, 1941-1945
«Ο Αρχιεπίσκοπος της Γενοκτονίας» είναι ένα βιβλίο του ΙΤΑΛΟΥ Μάρκο Αουρέλιο Ριβέλλι (εκδόσεις «Προσκήνιο - Αγγελος Σιδεράτος») Όπως αναφέρει ο συγγραφέας, στο κράτος της Κροατίας, δημιούργημα των φασιστών και των ναζί κατά την περίοδο 1941-1945, γράφτηκε μία από τις πιο φρικτές σελίδες του B' Παγκόσμιου Πολέμου. Οι Ούστασι του Αντε Πάβελιτς, υποστηριζόμενοι από τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, εξολόθρευσαν εκατοντάδες χιλιάδες ορθόδοξους Σέρβους και δεκάδες χιλιάδες Εβραίους και Τσιγγάνους, στο όνομα μιας εθνικοθρησκευτικής «οριστικής λύσης». Σ' αυτό το «θεάρεστο» έργο , που θα μείνει στην ιστορία σαν Βαλκανικό Ολοκαύτωμα, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η Παπική Εκκλησία δια του (αγιοποιημένου, πλέον, από το Βατικανό!) Αρχιεπισκόπου της στο Ζάγκρεμπ Αλόιζιγιε Στέπινατς, εξ ου και ο τίτλος του βιβλίου. Ο Παπικός αρχιεπίσκοπος Στέπινατς, συνεργάστηκε ενεργά με τη δικτατορία ούστασι. Τμήματα του κροατικού παπικού κλήρου συμμετείχαν προσωπικά στις μαζικές σφαγές και τους βίαιους «προσηλυτισμούς» στον παπισμό . Το Βατικανό υποστήριξε την εθνικο-θρησκευτική γενοκτονία που πραγματοποίησε ο Αντε Πάβελιτς.


http://oodegr.com/oode/papismos/stepinats1.htm

η υπογραφη..

Όσοι διαβάσετε το «ανησυχίες στα Βαλκάνια» και είδατε το βίντεο «Σκόπια …» πιθανών να έχετε μπερδευτεί .
Η προσωπική μου άποψη είναι για την ώρα δεν υπάρχει θέμα «μεγάλη Αλβανία».
Αυτό που γίνετε είναι προπαγάνδα φόβου στους λαούς των Βαλκανίων και περισσότερο στην Ελλάδα για την «τεράστια σημασία της αναγνώρισης των Σκοπίων» προς χάριν της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή.
Οι σφοδρή φορολογική πολιτική που θα ακολουθηθεί στην Ελλάδα η οποία ψεύτικα μας λένε ότι απειλείτε με κατάρρευση και η οικονομική εξαθλίωση των ελλήνων πολιτών θα φέρει έναν υπουργό η πρωθυπουργό να υπογράψει και να αναγνώριση τα Σκόπια .
Ο άνθρωπος που θα το κάνει αυτό πιθανών να είναι εξωκοινοβουλευτικός παρόλα αυτά θα είναι ο μεγαλύτερος προδότης όλων των αιώνων.

σκοπια...

Ανησυχία στα Βαλκάνια ...

Ανησυχία για Σερβία και Μαυροβούνιο μετά την δήλωση Μπερισα (Αλβανού πρωθυπουργού ) για «εθνική ενοποίηση όλων των Αλβανών».
Το Βελιγράδι ανησυχεί για τα νότια σύνορα του στην περιοχή ΠΡΕΣΟΒΟ όπου κατοικεί ισχυρή αλβανική μειονότητα .
Στο Μαυροβούνιο ανάλογα είναι τα προβλήματα και συγκεκριμένα νότια των συνόρων στην περιοχή ΤΟΥΖ.

Την μεγαλύτερη πίεση δέχονται τα Σκόπια στην περιοχή ΤΕΤΟΒΟ.


Ασφαλώς και η Ελλάδα δεν θα έμενε έξω από το παιχνίδι της αλβανικής κυβέρνησης με την συντήρηση του θέματος «περιούσιας των τσαμηδων»

Να επισημάνουμε ότι το ΝΑΤΟ εξετάζει το ενδεχόμενο να μειώσει της δυνάμεις του στην ευρύτερη περιοχή των συνόρων Σερβίας -Κοσόβου

Σχόλιο: Ακόμα και αν τα πράγματα φτάσουν στα άκρα η Ελλάδα δεν πρέπει με κανένα τρόπο να αναγνώριση τα Σκόπια .
Αυτό το λέω για τι τα λόγια της προέδρου της βουλής Μπενάκη ακόμα αντηχούν στα αυτιά μου όταν διάβαζε κείμενο καλωσορίσματος στο Κάρολο Παπουλια στην προεδρία της ελληνικής δημοκρατίας.

Εργατικά ατυχήματα

Σύμφωνα με στοιχεία του Ι.Κ.Α στην εξαετία 2000-2005 συνέβησαν 78.894 εργατικά ατυχήματα ,από τα οποία ΤΑ 574 ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ.

Αυτονόμου Ιερομάρτυρα, Κουρνούτου Ιερομάρτυρα

Αυτονόμου Ιερομάρτυρα, Κουρνούτου Ιερομάρτυρα, Θεοδώρου Επισκόπου, Ιουλιανού Πρεσβυτέρου, των Αγίων Μακεδονίου, Θεοδούλου και Τατιανού, Δανιήλ Θάσιου, Ωκεανού, Ανδρονίκου, των Αγίων Εθνοϊερομαρτύρων, Albeus




Ο Άγιος Αυτόνομος

Ο Άγιος Αυτόνομος ήταν επίσκοπος στην Ιταλία και είχε στην επισκοπή του πλούσια χριστιανική δράση. Όταν άρχισε ο διωγμός του Διοκλητιανού εγκατέλειψε τη θέση του, και πήγε στους Σώρεους της Μ. Ασίας. Εκεί εγκαταστάθηκε στο σπίτι ενός χριστιανού, του Κορνήλιου και συνέχιζε να διδάσκει το Ευαγγέλιο. Στη συνέχεια μετέβη στην Λυκαονία και στην Ισαυρία για να συνεχίσει το έργο του. Πριν ξεκινήσει το ταξίδι του χειροτόνησε διάκονο τον Κορνήλιο. Ύστερα από καιρό όταν επέστρεψε στους Σωρεούς, και είδε το πολύ καλό έργο πού είχε κάνει να ασπαστούν τον χριστιανισμό πολλοί άνθρωποι, τον χειροτόνησε ιερέα. Αφού επισκέπτεται πολλές περιοχές στον Εύξεινο Πόντο επιστρέφει πάλι κοντά στον Κορνήλιο και τον χειροτονεί επίσκοπο. Το θεάρεστο έργο πού έχει κάνει ο άγιος Αυτόνομος ενοχλεί τούς ειδωλολάτρες και τον σκοτώνουν με λιθοβολισμό την ώρα πού λειτουργούσε μέσα στο ναό.

Απολυτίκιο. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.Εκ Δυσμών ανατείλας ως αστήρ ουρανόφωτος, και προς την Εώαν εκλάμψας, ταις ακτίσι των τρόπων σου, τον Ήλιον της δόξης Ιησούν, εδόξασας αθλήσει σου στερρή· δια τούτο εδοξάσθης θεουργικώς, Αυτόνομε Πατήρ ημών. Δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν Ιάματα.







Ο Άγιος Κουρνούτος ο Ιερομάρτυρας, επίσκοπος Ικονίου
Ήταν γέννημα και θρέμμα της πόλης του Ικονίου, της οποίας κατόπιν έγινε Αρχιερέας. Βρισκόταν κάποτε σ' ένα χωριό, Σούρσαλο ονομαζόμενο, και δίδασκε τον λόγο της πίστης στους άπιστους. Οι εκεί όμως διώκτες του χριστιανισμού, τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον ηγεμόνα Περίνιο. Αυτός, αφού σκληρά τον βασάνισε, τελικά τον αποκεφάλισε και έτσι ένδοξα έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου.








Ο Άγιος Θεόδωρος ο Ιερομάρτυρας, επίσκοπος Αλεξανδρείας
Ο Άγιος αυτός συνελήφθη από τους ειδωλολάτρες της Αλεξανδρείας, επειδή με ιδιαίτερο θάρρος κήρυττε τον Χριστό, και αφού τον στεφάνωσαν με ακάνθινο στεφάνι, τον χτυπούσαν στο πρόσωπο και τον τριγύριζαν αλυσοδεμένο στους δρόμους της πόλης. Υπέστη και άλλα βασανιστήρια, τελικά με διαταγή του άρχοντα, αποκεφαλίστηκε και έτσι έλαβε το αμάραντο στεφάνι της αιώνιας δόξας. (Ο Σ. Ευστρατιάδης στο Αγιολόγιο του αναφέρει ότι, εσφαλμένα ο άγιος αυτός φέρεται σαν επίσκοπος Αλεξανδρείας και ότι ήταν ένας απλός θεοσεβής χριστιανός).








Ο Άγιος Ιουλιανός ο πρεσβύτερος Αγκύρας από τη Γαλατία
Καταγόταν από το χωριό Κριντεούς, που ήταν κοντά στην Άγκυρα της Γαλατίας, και ήταν Ιερέας άξιος μεγάλου σεβασμού. Όταν ο Λικίνιος κήρυξε διωγμό κατά των Χριστιανών (307-323), ο Ιουλιανός μαζί με άλλους 42 χριστιανούς συμπολίτες του, κατέφυγε στα βουνά και κρυβόταν. Κάποτε όμως, κατέβηκε από τα βουνά να φέρει νερό, με αποτέλεσμα να τον δουν οι ειδωλολάτρες, που πρόσφεραν θυσία στον εκεί ναό της Εκάτης. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στον άρχοντα της Αγκύρας. Αυτός τον ρώτησε που κρυβόταν οι υπόλοιποι χριστιανοί συμπολίτες του, αλλά αυτός αρνήθηκε να τους καταδώσει και βασανίστηκε φρικτά. Αφού του έβαλαν πυρακτωμένη καλύπτρα στο κεφάλι, στο τέλος τον αποκεφάλισαν προσευχόμενο.






Οι Άγιοι Μακεδόνιος, Θεόδουλος και Τατιανός
Υπήρξαν στα χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτη (360-363) και μαρτύρησαν στη Μυρόπολη της Φρυγίας. Όταν ο άρχοντας της Φρυγίας Αμάχιος διέταξε να καθαρίσουν τον ειδωλολατρικό ναό της Μυρόπολης και να επιμεληθούν τα αγάλματα μέσα σ' αυτόν, οι τρεις αυτοί Άγιοι, μπήκαν κρυφά τη νύχτα στο ναό και συνέτριψαν τα αγάλματα. Για να μη κακοποιηθούν όμως άλλοι αθώοι χριστιανοί, φανερώθηκαν στον άρχοντα και είπαν ότι αυτοί συνέτριψαν τα αγάλματα. Ο σκληρός Αμάχιος, στη συνέχεια, επειδή δεν κατάφερε να τους πείσει να θυσιάσουν στα είδωλα, τους έψησε ζωντανούς πάνω σε πυρακτωμένη σχάρα.







Ο Όσιος Δανιήλ ο Θάσιος
Ευσεβής από την παιδική του ηλικία, αμέσως από τη νεότητα του έγινε πρόθυμος κήρυκας του Ευαγγελίου, πρόμαχος και συνήγορος της Ορθοδοξίας. Ο όσιος και θεοφόρος Δανιήλ, έζησε τον 9ο μ.Χ. αιώνα όταν αυτοκράτορας ήταν ο Λέων ο Αρμένιος ο εικονομάχος. Όταν πλέον έγινε άντρας ο Δανιήλ, ίδρυσε μοναστήρι στο νησίδιο Κραμβούσα, που βρίσκεται δίπλα στη νήσο Θάσο. Η φήμη της μεγάλης αρετής του ιδρυτή έφερε εκεί πολλούς μοναχούς από τη Θάσο και απ' άλλου. Ο όσιος Δανιήλ αγαπούσε τόσο την πνευματική ζωή και ήταν τόσο πολύ ταπεινόφρων ώστε όταν στη Θάσο ήλθε ο μέγας Ιωαννίκιος, ο Δανιήλ εγκατέλειψε την ηγουμενική του θέση και έτρεξε κοντά στον φημισμένο εκείνο όσιο άντρα, για να πάρει διδάγματα από την τόσο προσεκτική και ενάρετη ζωή του. Ο Ιωαννίκιος προσπάθησε να τον εμποδίσει λέγοντας του, ότι μπορούσε και μόνος του να τελειοποιεί τον εαυτό του με την προσευχή, τη μελέτη και τη χάρη του αγίου Πνεύματος. Ο Δανιήλ όμως επέμενε και ο Ιωαννίκιος υποχώρησε. Μετά από καιρό ο Ιωαννίκιος, υποχρέωσε τον Δανιήλ να επιστρέψει στη μονή του. Διότι οι μοναχοί της τον ζητούσαν επίμονα, επειδή δεν έβρισκαν άξιο αντικαταστάτη του. Ο Δανιήλ υπέκυψε και επανήλθε στη μονή του. Σε βαθιά γεράματα αποδήμησε στον Κύριο και τάφηκε, κατά την επιθυμία του, στο νησίδιο του κοντά στα κύματα, δίπλα στα όποια πρωί και βράδυ πολλές φορές έστελνε την προσευχή του και ύμνους στο Θεό.





Ο Άγιος Ωκεανός
Μαρτύρησε δια ξίφους. (Κατ' άλλους μαρτύρησε δια πυρός).






Ο Άγιος Ανδρόνικος "ο εν τη Ατρώα"
Αναφέρεται στον συναξαριστή Delehaye με υπόμνημα παρόμοιο μ' αυτό του Αγίου Πέτρου "εν τη Ατρώα" (βλέπε 13 Σεπτεμβρίου). Ο Ανδρόνικος έζησε επί βασιλείας του Νικηφόρου και Σταυρακίου, και Πατριάρχου Ταρασίου. Ήταν γιος του Κοσμά και της Άννας και καταγόταν από την Έλαια της Ασίας. Έζησε με αυστηρή άσκηση στην Ατρώα και απεβίωσε ειρηνικά.









Ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης ο Εθνοϊερομάρτυρας
Ο εθνομάρτυρας Χρυσόστομος Καλαφάτης, γεννήθηκε στην Τριγλία της Προποντίδας το 1867. Υπήρξε μητροπολίτης Σμύρνης από το 1910 έως το 1922. Σπούδασε στη θεολογική Σχολή Χάλκης (1884-1891) και υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος του μητροπολίτη Μυτιλήνης Κωνσταντίνου Βαλιάδη, ο όποιος αναδείχθηκε Οικουμενικός Πατριάρχης ως Κωνσταντίνος Ε' (1897). Χρημάτισε πρωτοσύγκελος της Μεγάλης Εκκλησίας και το 1902 χειροτονήθηκε από τον Πατριάρχη Ιωακείμ Γ μητροπολίτης Δράμας (1902-1910). Οι αγώνες του εναντίον της βουλγαρικής προπαγάνδας και για την τόνωση του εθνικού φρονήματος ενόχλησαν την Υψηλή Πύλη, η οποία αξίωσε από το Πατριαρχείο την άμεση ανάκληση του (1907). Αποχωρίστηκε με πικρία το ποίμνιό του και αποσύρθηκε στην Τριγλία με την ελπίδα της επιστροφής στην μητρόπολη Δράμας, η οποία κατέστη δυνατή το 1908 με την ψήφιση του νέου τουρκικού συντάγματος. Η ενθουσιώδης υποδοχή που του επιφύλαξε ο λαός της Δράμας συνδέθηκε με την έξαρση του εθνικού αγώνα, γι' αυτό και χαρακτηρίστηκε από την Υψηλή Πύλη επικίνδυνος για την δημόσια τάξη. Ανακλήθηκε εκ νέου από την μητρόπολη Δράμας (20 Ιανουαρίου 1909) και αποσύρθηκε πάλι στην Τριγλία μέχρι την μετάθεση του στην μητρόπολη Σμύρνης (11 Μαρτίου 1910).Στην Μητρόπολη Σμύρνης συνέχισε τους εθνικούς του αγώνες, οργάνωσε δε πάνδημο συλλαλητήριο για να καταγγείλει τις βιαιότητες των Βουλγάρων στην Μακεδονία εναντίον των Ελλήνων, την υποστήριξη των τουρκικών αρχών προς την βουλγαρική προπαγάνδα και τις γενικότερες καταπιέσεις της Υψηλής Πύλης εναντίον του Ελληνισμού του Οθωμανικού κράτους. Οι τουρκικές αρχές της περιοχής θορυβήθηκαν και πέτυχαν την απομάκρυνση του από την μητρόπολη Σμύρνης (1914), στην οποία επέστρεψε μετά την ανακωχή του Μούνδρου (1918). Κατά την περίοδο της ελληνικής διοίκησης της Σμύρνης (1919-1922), λειτουργούσε ως αναμφισβήτητος εθνάρχης του μικρασιάτικου Ελληνισμού και ως ο εμπνευσμένος ηγέτης της "Μικρασιατικής Άμυνας" για την δημιουργία αυτόνομου κράτους σε περίπτωση ήττας του ελληνικού στρατού. Η κατάρρευση όμως του μικρασιάτικου μετώπου (Αύγουστος 1922) απογοήτευσε τον μεγαλόπνοο μητροπολίτη, ο όποιος αποδοκίμασε τα σχέδια των Μεγάλων Δυνάμεων για την απομάκρυνση του ελληνικού στοιχείου από την Μικρά Ασία. Η εισβολή των Τούρκων στην Σμύρνη υπήρξε η δοκιμασία των εθνικών του οραμάτων. Αρνήθηκε να εγκαταλείψει τον λαό του, παρά την πίεση των προξένων της Αγγλίας και της Γαλλίας. Στις 27 Αυγούστου 1922 συνελήφθη από τον Τούρκο φρούραρχο της πόλης Νουρεντίν πασά, μετά το τέλος της θείας Λειτουργίας στο ναό της Αγίας Φωτεινής, και παραδόθηκε στον εξαγριωμένο τουρκικό όχλο. Έπειτα από φρικτά βασανιστήρια βρήκε μαρτυρικό θάνατο. Ο εκφραστής των εθνικών πόθων κατέστη πλέον το σύμβολο των τραγικών πεπραγμένων του Γένους. Το δίτομο έργο του Περί Εκκλησίας, τα άρθρα του στα περιοδικά Εκκλησιαστική Αλήθεια και Ιερός Πολύκαρπος και η όλη κηρυκτική του δράση αναδεικνύουν την υπέροχη πνευματική μορφή του εθνομάρτυρα Ιεράρχη.






Ο Άγιος Αμβρόσιος ο εθνοϊερομάρτυρας, Μητροπολίτης Μοσχονησίων
(1922)
Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Ιεροσολύμων και στη θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. Υπήρξε δε εφημέριος σε πολλές ελληνικές κοινότητες της Κριμαίας (Θεοδοσίας, Συμφεροπόλεως, Σεβαστουπόλεως). Το 1913 χειροτονήθηκε βοηθός επίσκοπος της Μητροπόλεως Σμύρνης με τον τίτλο Ξανθουπόλεως, αναπλήρωσε δε τον εξόριστο μητροπολίτη κατά τη διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου. Το 1919 χρησιμοποιήθηκε ως πατριαρχικός έξαρχος στα Μοσχονήσια, το δε 1922 έγινε Μητροπολίτης Μοσχονησίων. Κατά τη Μικρασιατική καταστροφή τάφηκε ζωντανός, από τους Τούρκους μαζί με άλλους εννέα (9) Ιερείς σε λάκκο έξω από την πόλη των Κυδωνιών (15 Σεπτεμβρίου 1922).







Ο Άγιος Προκόπιος Λαζαρίδης ο εθνοϊερομέρτυρας, Μητροπολίτης Ικονίου (1911-1923)
Προηγουμένως επίσκοπος Αμφιπόλεως (1894-1899) και Μητροπολίτης Δυρραχείου (1899-1906) και Φιλαδέλφειας (1906-1911). Ήταν και αυτός μεταξύ των εθνοϊερομαρτύρων εκείνων των χρόνων.






Ο Άγιος Γρηγόριος ο Εθνοϊρομάρτυρας, Μητροπολίτης Κυδωνιών (22 Ιουλίου 1908 - 3 Οκτωβρίου 1922)
Προηγουμένως διετέλεσε και μητροπολίτης Τιβεριουπόλεως και Στρωμνίτσης (12 Οκτωβρίου 1902-22 Ιουλίου 1908). Το κοσμικό του όνομα ήταν Αναστάσιος Αντωνιάδης ή Σαατσόγλου και, κατά μεταγλώττιση δική του, Ωρολογάς. Γεννήθηκε στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας το 1864. Ως Ιεροκήρυκας ανήκει στους πρώτους που στο κήρυγμα χρησιμοποίησαν τη δημοτική γλώσσα. Και στις τρεις μητροπόλεις που υπηρέτησε εργάστηκε με ζήλο και επιτυχία για την προάσπιση των εθνικών ελληνικών δικαίων και ιδιαίτερα συνεργάστηκε γι' αυτά με τον μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο Καλαφάτη (1902-1910), τον κατόπιν εθνομάρτυρα μητροπολίτη Σμύρνης (1910-1922). Στις 12 Οκτωβρίου 1902 χειροτονήθηκε μητροπολίτης στη σπουδαία από εθνικής απόψεως επαρχία Τιβεριουπόλεως και Στρωμνίτσης στην οποία αγωνίστηκε όχι μόνο κατά των τούρκων αλλά ιδιαίτερα εναντίον του βουλγαρικού κομιτάτου, μέλη του οποίου προσπάθησαν, πολλές φορές, να τον δολοφονήσουν (1905). Η τουρκική κυβέρνηση, όταν πληροφορήθηκε την εθνική δράση του Γρηγορίου, ανάγκασε το Οικουμενικό Πατριαρχείο να απομακρύνει τον Γρηγόριο, μεταθέτοντας τον στη νεοσύστατη μητρόπολη Κυδωνιών στις 22 Ιουνίου 1908, όπου ο Γρηγόριος συνέχισε την εθνική του δράση. Το 1918 κατηγορήθηκε από τους Τούρκους για εσχάτη προδοσία, δικάστηκε δύο φορές στο Στρατοδικείο της Σμύρνης, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε. Μετά την αποφυλάκιση του (16 'Οκτωβρίου 1918) και την κατάληψη των Κυδωνιών από τον ελληνικό στρατό (19 Μαΐου 1919), ο Γρηγόριος δεν απομακρύνθηκε από την επαρχία του, για υποθέσεις της οποίας πολλές φορές ήλθε σε αντίθεση με τον ύπατο αρμοστή στη Σμύρνη Αριστείδη Στεργιάδη. Μετά την αποχώρηση των ελληνικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών από τις Κυδωνιές, ο Γρηγόριος, σε σύσκεψη με τη δημογεροντία, εισηγήθηκε την αναχώρηση των κατοίκων των Κυδωνιών και τη μεταφορά τους στη Μυτιλήνη, για να αποφύγουν τη σφαγή από τους Τούρκους, αλλά δυστυχώς οι υποδείξεις του δεν έγιναν αποδεκτές. Έτσι το δράμα των κατοίκων των Κυδωνιών άρχισε στις 22 Αυγούστου 1922, όταν άτακτος τουρκικός στρατός κατέσφαξε κοντά στην κωμόπολη Φράνελι του Αδραμυττηνού Κόλπου 4.000 Έλληνες κατοίκους των Κυδωνιών. Ο μητροπολίτης Γρηγόριος, παρά τους εξευτελισμούς που υφίστατο από τις τουρκικές αρχές, τις επισκεπτόταν και αγωνιζόταν να σώσει και να θρέψει το ποίμνιο του. Όταν δε στις 15 Σεπτεμβρίου πληροφορήθηκε τη σφαγή του μητροπολίτη Μοσχονησίων Αμβροσίου και των 6.000 κατοίκων τους από τους Τούρκους, ο Γρηγόριος αγωνίστηκε υπεράνθρωπα και κατόρθωσε να συγκατατεθούν οι Τούρκοι να έλθουν ελληνικά πλοία από τη Μυτιλήνη με αμερικανική σημαία και με την εγγύηση του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού και να παραλάβουν 20.000 Έλληνες από τις 35.000 που κατοικούσαν τις Κυδωνιές. Ο Γρηγόριος αρνήθηκε να αναχωρήσει και στις 30 Σεπτεμβρίου οι Τούρκοι τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν. Στη φυλακή βασανίστηκε φρικτά και στις 3 Οκτωβρίου, μαζί με άλλους Ιερείς και προκρίτους των Κυδωνιών που είχαν επίσης συλληφθεί θανατώθηκε.








Ο Άγιος Ευθύμιος ο Εθνοϊερομάρτυρας, Μητροπολίτης Ζήλων
Ο Ευθύμιος Αγριτέλης, υπήρξε επίσκοπος Ζήλων από το 1912 έως το 1921. Μοναχός της Ιεράς Μονής Λειμώνας, σπούδασε στη Θεολογική σχολή της Χάλκης και κατόπιν έκανε διδάσκαλος και Ιεροκήρυκας στη Λέσβο και πρωτοσύγκελος στη μητρόπολη Μηθύμνης. Στις 12 Ιουνίου 1912 χειροτονήθηκε επίσκοπος Ζήλων. Ως επίσκοπος ανέπτυξε μεγάλη θρησκευτική και εθνική δράση. Όταν η δράση του έγινε γνωστή στους Κεμαλιστές Τούρκους, συνελήφθη και φυλακίστηκε μαζί με άλλους πρόκριτους της επαρχίας Αμασείας στις 21 Ιανουαρίου 1921. Με αίτηση του, ζήτησε από την κεμαλική κυβέρνηση της Άγκυρας να θεωρηθεί μόνο αυτός ένοχος και να απαλλαγούν οι υπόλοιποι συλληφθέντες. Μάλιστα δε μπροστά στο δικαστήριο απολογήθηκε με θαυμάσια αγόρευση. Στη φυλακή υπέστη πολλά βασανιστήρια, από τα όποια και πέθανε στις 29 Μαΐου 1921. Μετά δε τον θάνατο του ήλθε και η καταδικαστική απόφαση του τούρκικου δικαστηρίου!







Ο Άγιος Albeus (Ιρλανδός)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρετανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ

θυμάμαι όταν ήμουν ποιο νέος μια ελευθερία σκέψεως με διακατείχε ποιο ερευνητική ποιο μαχητική .

Σήμερα που έχουμε φτάσει σε ένα επίπεδο διαφορετικό από αυτό που ήταν πριν 25 χρόνια και που με άνεση το ονομάζουν πρόοδο γιατί δεν έχουμε πνευματική ελευθέρια ;
Γιατί κόλλησα και γυρνάω γύρω από το μύλο σαν τα μουλάρια που πατούσαν τα στάχυα για να βγει το σιτάρι ;

Είναι ζήτημα αν έχω δυο φίλους με τους όποιους να μπορώ να ανταλλάζω μια κουβέντα διαφορετική που θα με πα ει ένα βήμα μπροστά

ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ

Σήμερα είχα μια κακή διάθεση ίσως φταίει ο καιρός από την άλλη ίσως έφτασε η στιγμή να αναθεωρήσω κάποια πράγματα τόσο μέσα μου όσο και με τους γύρω μου.

πυλιο

ΑΡΗΣ ο Β πάντα τον χαρακτήριζε η μαχητικότητα

ΑΡΗΣ ο Β πάντα τον χαρακτήριζε η μαχητικότητα

πυλιο

παυσιλιον δασικο χωριο αμφησα

κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή μην περιμένεις..

παυσιλιον δασικο χωριο αμφησα

Θεοδώρας εξ Αλεξανδρείας

Θεοδώρας εξ Αλεξανδρείας, Ευφροσύνου Μάγειρα, των Αγίων Διοδώρου, Διομήδους και Διδύμου, Ιάς, των Αγίων Δημητρίου, Ευανθίας και Δημητριανού, Θεοδώρας Βάστας, Ανακομιδή Λειψάνων των Αγίων Σεργίου & Γερμανού, Απόδοσις Εορτής Γενεθλίου Θεοτόκου






Η Οσία Θεοδώρα από την Αλεξάνδρεια
Καταγόταν από την Αλεξάνδρεια στα χρόνια του βασιλιά Ζήνωνος (474-490) και ήταν συνεζευγμένη με ευσεβή άνδρα, τον Παφνούτιο. Η ζωή της Θεοδώρας ήταν τίμια, ενάρετη και αφοσιωμένη στο σύζυγο της. Όμως, ο μισόκαλος διάβολος, σε κάποια στιγμή αδυναμίας της Θεοδώρας, την έσπρωξε κρυφά στη μοιχεία. Κανείς δεν την είδε. Κανείς δεν το έμαθε. Μπορούσε, επομένως, να συνεχίσει αρμονικά τη ζωή της με το σύζυγο της. Όταν, όμως, άκουσε τα λόγια του Ευαγγελίου, με τα όποια ο Κύριος διδάσκει ότι "ουκ εστί κρυπτόν, ο ου φανερόν γενήσεται",δέν υπάρχει, δηλαδή, κρυφό, το όποιο δε θα γίνει φανερό στο μέλλον, σκέφθηκε το βάθος της αμαρτίας της και έκλαψε πικρά. Ντύθηκε έπειτα ανδρικά, πήγε σε μοναστήρι και εκάρη μοναχός με το όνομα Θεόδωρος. Εκεί, μέρα-νύκτα μετανοούσε και έκλαιγε την αμαρτία της. Μετά από δύο χρόνια, συκοφαντήθηκε ότι πόρνευσε με γυναίκα, όταν έφεραν ένα νεογέννητο μωράκι έξω από την πόρτα του μοναστηριού. Τότε η Θεοδώρα πήρε το βρέφος και για επτά ολόκληρα χρόνια, έξω από το μοναστήρι με διάφορες κακουχίες, το ανέθρεψε σαν δικό της. Όταν επανήλθε στο μοναστήρι, το ταλαιπωρημένο σώμα της μετά από λίγο καιρό ξεψύχησε. Τότε οι μοναχοί, όταν διαπίστωσαν το φύλο της, θαύμασαν και όλοι μαζί δόξασαν το Θεό.
Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.Δώρον ένθεον, ηγιασμένον, Θεώ ήνεγκας, την βιοτήν σου, Θεοδώρα Οσία πανεύφημε, της μετανοίας το πυρ γαρ εμφαίνουσα, μέσον ανδρών φιλοσόφως διέλαμψας, όθεν πρέσβευε, απαύστως τω σε δοξάσαντι, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Κοντάκιον. Ήχος α’. Χορός, Αγγελικός.
Την νύκτα των παθών, εκφυγούσα θεόφρον, προσήλθες νοητώς, τω Ηλίω της δόξης, ασκήσει νεκρώσασα, της σαρκός τα σκιρτήματα, όθεν γέγονας, υπογραμμός μοναζόντων, και ανόρθωσις, των πεπτωκότων εν βίω, διό σε γεραίρομεν.






Ο Άγιος Ευφρόσυνος ο μάγειρας
Υπήρξε αγράμματος, αλλά αληθινά ευσεβής και πιστός. Έκανε οικονομίες με στερήσεις του εαυτού του, μόνο και μόνο για να κάνει ελεημοσύνες. Το επάγγελμα του, του επέτρεπε να τρώει πρώτος τα καλύτερα φαγητά. Αυτός όμως, δεν θέλησε να το μεταχειριστεί ποτέ. Έτρωγε με μεγάλη ευχαρίστηση τα χόρτα και τις ελιές του, τη στιγμή που έβραζαν ή έψηναν μπροστά του τα ορεκτικότερα κρέατα και τα προκλητικότερα ψάρια. Κατόπιν ο Ευφρόσυνος πήγε σε μοναστήρι, όπου και εκεί εξασκούσε το έργο του μαγείρου. Αλλά αυτός, αντίθετα από ότι στα κοσμικά ξενοδοχεία, στο μοναστήρι έφτιαχνε μετριότατο φαγητό. Σε μερικούς που τον ειρωνεύονταν γι' αυτή του την κατάσταση, ο Ευφρόσυνος με πραότητα απαντούσε: "Η καλή μαγειρική δεν είναι τόσο καλός βοηθός για την βασιλεία των ουρανών. Την πολλή ευφροσύνη που ζητούν τα σώματα, θα τη χάσουν κατ' ανάγκην οι ψυχές. Και εγώ δεν έχω εδώ προορισμό να σας κολάσω". Τελικά ο Ευφρόσυνος, πέθανε σ' ένα ερημικό ησυχαστήριο. Και η Εκκλησία, που ξέρει ότι στην αιώνια ζωή δεν έχει κανένα ανώτερο δικαίωμα από έναν μάγειρα ένας βασιλιάς ή φιλόσοφος, ανέγραψε μεταξύ των αγίων της τον μάγειρο Ευφρόσυνο, επειδή ήξερε και να πιστεύει και να ζει κατά το θέλημα του Θεού.






Οι Άγιοι Διόδωρος, Διομήδης και Δίδυμος
Και οι τρεις Άγιοι ήταν από τη Λαοδίκεια της Συρίας. Συνελήφθηκαν από τον εκεί άρχοντα, και επειδή ομολόγησαν με θάρρος ότι είναι χριστιανοί, μαστιγώθηκαν μέχρι θανάτου.






Η Αγία Ιάς
Η Άγια αυτή, ενώ ήταν γριά, αιχμαλωτίσθηκε από τους Πέρσες μαζί με 9.000 χριστιανούς, που βασανίστηκαν ποικιλοτρόπως. Μαζί λοιπόν μ' αυτούς, στάθηκε και η Αγία μπροστά στους αρχιμάγους του βασιλιά της Περσίας και τιμωρήθηκε με διάφορα βασανιστήρια. Τελικά την αποκεφάλισαν. Η παράδοση λέει ότι, όταν την αποκεφάλισαν η γη εκείνη, που δέχτηκε το αίμα της, φούσκωσε και υψώθηκε υπερφυσικά. Οι δε δήμιοι, που τη βασάνισαν, παράλυσαν και τυφλώθηκαν, και ο αέρας γέμισε από θαυμάσια ευωδιά.






Οι Άγιοι Δημήτριος, Ευανθία η σύζυγός του και Δημητριανός ο γιος τους (εορτή Ευανθία)
Θανατώθηκαν κατά τη διάρκεια σεισμού. Στο Συναξάρι όμως του εκατόνταρχου Κορνηλίου βρίσκουμε για τους μάρτυρες αυτούς τα έξης. Ο Δημήτριος ήταν φιλόσοφος και άρχοντας της πόλης Σκεψέων ή Σκήψης της Μ. Ασίας, και διώκτης των Χριστιανών. Η δε γυναίκα του Ευανθία και ο γιος του Δημητριανός ήταν στον ναό προσευχόμενοι, μαζί με τον Κορνήλιο. Τη στιγμή όμως εκείνη έγινε σεισμός και η Ευανθία με τον Δημητριανό καταπλακώθηκαν στα ερείπια του ναού, φωνάζοντας το όνομα του Κορνηλίου. Το έμαθε αυτό ο Δημήτριος, βρήκε τον Κορνήλιο και τον παρακάλεσε να σώσει την οικογένεια του. Πράγματι ο Κορνήλιος έβγαλε ζωντανούς από τα ερείπια τα δύο μέλη της οικογενείας του Δημητρίου, που είχε σαν αποτέλεσμα τη μεταστροφή στον Χριστό του Δημητρίου, καθώς και όλων των κατοίκων της πόλης εκείνης.








Η Αγία Θεοδώρα της Βάστα Πελοποννήσου
Πρόκειται για τοπική Αγία που έζησε τον 10ο αιώνα στην κεντρική Πελοπόννησο (σύνορα Μεσσηνίας- Αρκαδίας). Από μικρή αγάπησε τον θεάνθρωπο και λυτρωτή Χριστό και σ' αυτόν αφιέρωσε τη ζωή της. Έζησε σαν μοναχός σε ανδρικό μοναστήρι της άνω Μεσσηνίας και έφτασε σε μεγάλο ύψος αγιότητας. Συκοφαντήθηκε όμως βάναυσα, ότι άφησε έγκυο κοπέλα της περιοχής! Τα ήθη της εποχής εκείνης ήταν τέτοια, ώστε βιαστικά την καταδίκασαν σε θάνατο. Γιατί όμως ενώ είχε πρόχειρη την απόδειξη αθωότητας της σαν γυναίκα και αφού αρνήθηκε τη συκοφαντία, δεν την χρησιμοποίησε; Το λόγο γνωρίζει αυτή και ο Θεός. Γεγονός είναι ότι φορτώθηκε ξένη ντροπή και αποφάσισε να μαρτυρήσει από αγάπη. Τα τελευταία λόγια της ήταν: "Το σώμα μου να γίνει ναός, τα μαλλιά μου πελώρια δέντρα και το αίμα μου ποτάμι". Σήμερα στον τόπο του μαρτυρίου της, στο χωριό Βαστά Αρκαδίας, υπάρχει εξωκλήσι που από δίπλα του περνάει ποτάμι και πάνω στη σκεπή του υπάρχουν κατά παράδοξο τρόπο 17 τεράστια δέντρα. Λεπτομερή βιογραφία της Αγίας, έγραψε ο Σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως κ. Θεόφιλος. (Να παρατηρήσουμε εδώ ότι η βιογραφία της Αγίας αυτής, έχει αρκετά κοινά στοιχεία, μ' αυτά της Αγίας Θεοδώρας της Αλεξανδρινής, που η μνήμη της γιορτάζεται επίσης αυτή τη μέρα).






Ανακομιδή Λειψάνων των Οσίων Πατέρων Σεργίου και Γερμανού
"των εν Βαλάμη θαυματουργών εκ της Νοβαγράδας (Νεαπόλεως) επιστραφέντων εις την εν Βαλάμη Ιεράν αυτών Μονήν"

Δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες για το γεγονός.

ΕΚΛΟΓΕΣ

Πιο συγκεκριμένα είπε ότι "Διαφημίζουν τον περίφημο αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης, για τον οποίο βεβαίως παλέψαμε και εμείς, αλλά η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μιας πλευράς. Εμείς θα διασφαλίσουμε τους περιβαλλοντικούς όρους και σε ξηρά και σε θάλασσα. Και κάθε μας συμφωνία θα γίνεται μετά από διαβούλευση, από διάλογο, από συζήτηση με την τοπική κοινωνία. Και φυσικά, η Ελλάδα θα διασφαλίσει τα συμφέροντά της τόσο στην κατασκευή, όσο και στη λειτουργία αυτού του αγωγού."
ΤΑ παραπάνω είπε ο Παπανδρέου σε ομιλία του στην Αλεξανδρούπολη.

Οπετρελαϊκός αγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης, όπως και ο αγωγός φυσικού αερίου South Stream, είναι σχέδια τεράστιας στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα.

Ο μεν αγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης υπήρξε αρχικά ελληνική σύλληψη και αναβαθμίζει εξαιρετικά τη στρατηγική σημασία της Θράκης, καθιστώντας την δίαυλο τροφοδοσίας των δυτικών αγορών με ρωσικό πετρέλαιο, και μάλιστα ερήμην της Τουρκίας.

Ο δε αγωγός South Stream είναι κρισιμότατος για τον ίδιο λόγο, αλλά και επειδή εξασφαλίζει την τροφοδοσία της Ελλάδας με φυσικό αέριο από εναλλακτική, φιλική πηγή. Γιατί ο σημερινός αγωγός Τουρκίας - Ελλάδας - Ιταλίας (TGI) που συμφωνήθηκε επί ΠΑΣΟΚ, εξαρτά την Ελλάδα από την Τουρκία για την παροχή του φυσικού της αερίου.


Όλα τα παραπάνω ας τα επεξεργαστούμε λίγο και θα καταλάβουμε πολιτικές συμπεριφορές και ακροβασίες σε βάρος της πατρίδος μας.
Σε μία εποχή που οι ισορροπίες κρέμονται σε μια κλωστή .

δημος πυργου

Τ πρόβλημα με τα φανάρια στο Πύργο είναι σοβαρό και όπως διάβασα η αρμόδια υπηρεσία είναι στην Πάτρα .
Ρωτάω η τροχαία που είναι και το άλλο η δημοτική αστυνομία που είναι ;

δημος πυργου

Ενώ ανασχηματισμό δεν κατάφερε να κάνει ο πρωθυπουργός και παει σε εκλογές θα κάνει ο δήμαρχος Πύργου
Ευτυχώς που συμβαίνουν αυτά και γελάμε..

δημος πυργου

Καλά ένας αρμόδιος δεν θα έρθει πότε στην πλατεία το πρωί.
Να δει τους τσιγγάνους που κάθονται στα σκαλοπάτια της εθνικής τράπεζας και ενοχλούν τους πολίτες
Ας τους πολίτες τους επαγγελματίες που ενοχλούνται ούτε για αυτούς νοιάζεται ο κ δήμαρχος
επιτέλους κάντε κάτι .

δημος πυργου

Αν μπορούσα να κυκλοφορώ με την φωτογραφική μηχανή μου συνέχεια θα τράβαγα φωτογραφίες που δεν θα πιστεύατε από την πόλη μας .
τόσο ομορφιάς όσο και βρωμιάς .

δημος πυργου

οι εκλογές στην πόλη μας αρχίζουν και επίσημα από το Σάββατο με εγκαίνια γραφείων και τα λοιπά
Τώρα δεν μένει παρα να ακούσουμε να δούμε τους υποψήφιους να περπατούν στην πόλη του Πύργου να γελούν να μιλούν με τους πολίτες και μετά τις εκλογές να εξαφανίζονται
Είναι μια ιστορία που επαναλαμβάνετε χρόνια .

φθινοπωρο

Το φθινόπωρο μελαγχολεί τους ανθρώπους .Αλλάζει τις καλοκαιρινές συνήθειες την μικρή αίσθηση μιας απροσδιόριστης ελευθέριας που είχαν και τους επαναφέρει στην πραγματικότητα
Ποια πως ; την δική τους .
Αυτό δεν είναι απαραίτητα άσχημο αν σκεφτούμε την εποχή ως ένα βάπτισμα ένα καθαρισμό εσωτερικό που θα μας δώσει το έναυσμα να κάνουμε πράγματα που θα κάνουν την Ζωή μας ποιο χαρούμενη .

εκλογες 2009

Οι αντιπαραθέσεις των πολιτικών στην τηλεόραση είναι τόσο ανόητες που δεν προσφέρονται ούτε για να χαλαρώσει κάποιος .
Τα θέματα που συζητούν τα καθορίζουν οι δημοσιογράφοι και όλα καλά
Οικονομία , Εθνικά , άνθρωπος , σκάνδαλα, δεκεμβριανά, ούτε που να τα δουν.

ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ

Επιτέλους κ δήμαρχε της πόλης του Πύργου τι θα κανετε με τους τσιγγάνους στο κέντρο της πλατείας ;
Είναι πολύ εύκολο να βγάλω μια φωτογραφία και να την αναρτήσω για να δουν όλοι τα χάλια μας.
Αφού ενδιαφέρεστε γιατί δεν τους περιποιείσται λίγο , δεν τους δίνετε δουλεία κτλ .
Κλέβουν βρομίζουν και όσο και αν σας λένε για αυτό εσείς τους γράφετε τους πολίτες .
Προσωπικά περίμενα από σας περισσότερη ευαισθησία για τους τσιγγάνους που τους έχετε αφήσει αχαλίνωτους και έχουν κάνει το κέντρο του Πύργου γκέτο .

Των Αγίων Μηνοδώρα, Μητροδώρα και Νυμφοδώρα

Των Αγίων Μηνοδώρα, Μητροδώρα και Νυμφοδώρα, Βαρυψάβα, Πέτρου Επισκόπου, Πουλχερίας Βασιλίσσης, των Αγίων Αποστόλων Απελλή, Λουκά και Κλήμη, Ίας, Ευδοκίας, Μνήμη Ευρέσεως Εικόνος της Θεοτόκου





Οι Αγίες Μηνοδώρα, Μητροδώρα και Νυμφοδώρα
Ήταν αδελφές και κατάγονταν από τη Βιθυνία. Η λάμψη της παρθενίας και η ωραιότητα των ψυχών και των σωμάτων της έκαναν της τρεις αδελφές να είναι καύχημα των χριστιανών. Οι φροντίδες και οι συνήθειες του κόσμου δεν της απασχολούσαν. Η μόνη της φροντίδα ήταν «μετά αιδούς και σωφροσύνης κοσμείν εαυτάς, ή εν πλέγμασιν ή χρυσώ ή μαργαρίταις ή ιματισμώ πολυτελεί». Δηλαδή φρόντιζαν να στολίζουν τον εαυτό της με συστολή και σωφροσύνη και όχι με φιλάρεσκα πλεξίματα των μαλλιών της ή με χρυσά ή μαργαριτένια κοσμήματα ή με ρούχα πολυτελή. Για την αγάπη, λοιπόν του Χριστού, άφησαν την πατρίδα της και πήγαν να κατοικήσουν σε ένα λόφο, κοντά στα Πύθια θερμά λουτρά. Εκεί ασκήτευαν και καλλιεργούσαν ακόμα περισσότερο τη σωφροσύνη της. Γι’ αυτό αξιώθηκαν από το Θεό να θεραπεύουν ασθένειες, και έτρεχε κοντά της πλήθος κόσμου. Όταν το έμαθε αυτό ο έπαρχος Φρόντων, έστειλε και συνέλαβε της τρεις αδελφές. Βλέποντας, της τη φρόνηση και τη σύνεση, αλλά και την αφοβία με την οποία τον αντιμετώπισαν, διέταξε και της βασάνισαν με τα πιο φρικτά βασανιστήρια. Της υπέμειναν με ανδρεία τα μαρτύρια και έτσι ένδοξα παρέδωσαν της ψυχές της στο νυμφίο της Χριστό (290 της). Ο έπαρχος θέλησε να κάψει τα σώματα της, αλλά οι φλόγες έκαψαν τον ίδιο και έπειτα καταρρακτώδης βροχή έσβησε τη φωτιά. Τα σώματα των τριών παρθένων τάφηκαν με σεβασμό από της χριστιανούς.
Απολυτίκιο. Ήχος α’. Της τρεις μεγίστους φωστήρας.Τας τρεις ένδοξους Παρθένους και Αθληφόρους θεόφρονας, τας συνδεδεμένος ενθέως, αδελφική οικειότητι, τας καλλιρόους πηγάς της ευσέβειας, τας αναβλύζουσας, μαρτυρικών αγώνων χάριν αέναον, την θείαν Μηνοδώραν, και την Μητροδώραν την ένδοξον, συν τη κλυτή Νυμφοδώρα, τη εν πάσι καρτερόφρονι, πάντες οι τρυφώντες των άθλων αυτών, συνδραμόντες ύμνοις τιμήσωμεν αυταί γαρ τη Τριάδι, υπέρ ημών αεί πρεσβεύουσι.

Kοντάκιον Ήχος δ’. Ο υψωθείς.
Υπέρ Τριάδος καρτερώς εναθλούσαι, τον πολυμήχανον εχθρόν ετροπώσασθε, αδελφικώς τω πνεύματι συνδούμεναι, όθεν εισωκίσθητε, συν ταις πέντε Παρθένοις, προς τον επουράνιον, Αθληφόροι νυμφώνα, και συν Αγγέλοις τω παμβασιλεί, εν ευφροσύνη απαύστως παρίστασθε.






Ο Άγιος Βαρυψάβας
Για τον Άγιο αυτό λέγεται, ότι πήρε από έναν ερημίτη το Τίμιο Αίμα που έτρεξε από την πλευρά του Κυρίου και γιάτρευε πολλές αρρώστιες. Γι' αυτό και οι άπιστοι τον θανάτωσαν με ξύλα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ο δε τίμιος θησαυρός του Δεσποτικού Αίματος έμεινε πάλι σώος και ακέραιος, φυλαττόμενος από τον μαθητή του Αγίου.





Ο Άγιος Πέτρος επίσκοπος Νικαίας
Απεβίωσε ειρηνικά.







Η Αγία Πουλχερία η βασίλισσα
Εορτάζει την 17η Φεβρουαρίου, μαζί με τον σύζυγο της Μαρκιανό.






Οι Άγιοι Απελλής, Λουκάς και Κλήμης οι Απόστολοι
Ο Απελλής ήταν από τα εκλεκτότερα μέλη της Εκκλησίας του Χρίστου, που δούλευε πολύ παραγωγικά για το Ευαγγέλιο. Ο θείος ζήλος τον έφερε μέχρι και τη Ρώμη, όπου έγινε στήριγμα των εκεί πιστών. Εκεί τον γνώρισε και ο απόστολος Παύλος, που έγραψε στην προς Ρωμαίους επιστολή του αργότερα, να ασπαστούν "Άπελλήν τον δόκιμον εν Χριστώ" (Ρωμ. στ' 10). Ο Απελλής πέθανε σαν καλός στρατιώτης Χρίστου στη Σμύρνη, εργαζόμενος μέχρι τελευταίας πνοής του στη διάδοση και στερέωση του Ευαγγελίου. Ο Λουκάς, άλλος του Ευαγγελιστή Λουκά, έζησε και αυτός στα αποστολικά χρόνια. Αναδείχτηκε επίσκοπος στη Λαοδίκεια της Συρίας και τελείωσε τη ζωή του αγωνιζόμενος, με αγάπη και τόλμη, για το ποίμνιό του και τον αρχιποιμένα Ιησού Χριστό. Ο Κλήμης αναφέρεται στην προς Φιλιππησίους επιστολή (ς' 3) σαν συναθλητής του απ. Παύλου. Έγινε επίσκοπος Σάρδεων και πέθανε μετά από πολλά παθήματα για τη στήριξη του ποιμνίου του και τη διάδοση της αλήθειας του Ευαγγελίου.






Η Αγία Ία
Καταγόταν από το Κάστρο του λεγομένου Βιζάλης. Συνελήφθηκε αιχμάλωτη μαζί με 9.000 χριστιανούς και οδηγήθηκε στην Περσία. Εκεί από τον βασιλιά των Περσών Σαβώρ, παραδόθηκε στους σοφούς της Περσίας προκειμένου να την πείσουν ν' αρνηθεί τον Χριστό. Επειδή όμως δεν το κατάφεραν, τη φυλάκισαν και μετά 15 μήνες την έβγαλαν, και αφού τη βασάνισαν σκληρά τελικά την αποκεφάλισαν. (Η μνήμη της επαναλαμβάνεται -μάλλον περιττώς- σαν Ιάς και την 11η Σεπτεμβρίου, αλλά και 4 & 5 Αυγούστου).






Η Αγία Ευδοκία "η παις" (εορτή Ευδοκία)
Η μνήμη του μικρού αυτού κοριτσιού, αναφέρεται στο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο σελ. 107 και είναι άγνωστη στους Συναξαριστές.







Μνήμη της Ευρέσεως της Σεπτής Εικόνος της Θεοτόκουυπό τας ρίζας ελαίας, εν τη εν τω Παγασητικό) κόλπω Νήσω Μαλαιών Τρικκέρων (1825)

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Βρισκόμαστε στο Σεπτέμβρη και οπωσδήποτε δεν ξεχνάμε τον ξεριζωμό των ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη το μαύρο Σεπτέμβρη του 1955 από τους τούρκους ύστερα από οδηγίες των άγγλων.

Μνήμη Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης

Μνήμη Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, Σεβηριανού Μεγαλομάρτυρα, Θεοφάνη Ομολογητού, Μνήμη της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου, Χαρίτωνος, Ιωσήφ Θαυματουργού, Kiaran







Μνήμη των Δικαίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης (εορτή Ιωακείμ)
Η σύναξη των δικαίων γονέων της Υπεραγίας Θεοτόκου, σύμφωνα με την αρχαία εκκλησιαστική , παράδοση, ορίστηκε την επομένη του γεννεσίου της Θεοτόκου, για τον λόγο ότι αυτοί έγιναν πρόξενοι της παγκόσμιας σωτηρίας με την γέννηση της αγίας θυγατέρας της. «Τελείται δε η σύναξις αυτών εν τω εξαέρω οίκω της Θεοτόκου, πλησίον της μεγάλης εκκλησίας εν τοις Χαλκοπρατείοις».Να αναφέρουμε, λοιπόν, ότι ο Ιωακείμ ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο χρονικό διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο. Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του Ματθάν Ιερέως από τη φυλή του Λευίκαι της Μαρίας, γυναικός αυτού, από τη φυλή του Ιούδα. Επειδή οι φυλές, Βασιλική και Ιερατική, συγγένευαν μεταξύ της, διότι η Βασιλεία εθεωρείτο ίση με την Ιεροσύνη, δεν έδιναν ούτε έπαιρναν θυγατέρες από της φυλές που θεωρούνταν κοινές. Έτσι λοιπόν, αφού θεάρεστα πέρασε τη ζωή του το άγιο αυτό ζευγάρι, της της πληροφορούν τα βιογραφικά σημειώματα των εορτών της 25ης Ιουλίου, 8ης Σεπτεμβρίου και 9ης Δεκεμβρίου, ο μεν Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Θεοτόκου σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών.
Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α. Τον συνάναρχον Λόγον.Η Δυάς η αγία και Θεοτίμητος, Ιωακείμ και η Άννα ως του Θεού ανχιστείς, ανυμνείσθωσαν φαιδρώς ασμάτων κάλλεσιν ούτοι γαρ έτεκον ημιν, την τεκούσαν υπέρ νουν, τον άσαρκον βροτωθέντα, εις σωτηρίαν του κόσμου, μεθ’ ης πρεσβεύουσι σωθήναι ημάς.

Κοντάκιον Ήχος β’. Τα άνω ζητών.
Ευφραίνεται νυν, η Άννα της στειρώσεως, λυθείσα δεσμών, και τρέφει την πανάχραντον, συγκαλούσα άπαντας ανυμνήσαι τον δωρησάμενον, εκ νηδύος αυτής τοις βροτοίς, την μόνην Μητέρα και απείρανδρον.






Ο Άγιος Σεβηριανός ο Μεγαλομάρτυρας
Μαρτύρησε στα χρόνια του βασιλιά Λικινίου. Καταγόταν από τη Σεθάστεια και τον διέκρινε θερμός ζήλος, με τον οποίο υπηρετούσε το Ευαγγέλιο. Χρησιμοποιούσε τα πλούτη του για τους φτωχούς και για τους φυλακισμένους χριστιανούς. Είχε φέρει πολλούς στη χριστιανική πίστη και αρκετούς είχε ενθαρρύνει να υποστούν καρτερικά και νικηφόρα το μαρτύριο. Όλα αυτά έκαναν τον αιμοβόρο ηγεμόνα Λυσία να καλέσει το Σεβηριανό στην Καισαρεία. Εκεί, αφού απέτυχε στην προσπάθεια του να κάμψει το φρόνημα του Αγίου, διέταξε να τον μαστιγώσουν με νεύρα βοδιού. Κατόπιν, ξέσχισαν τις σάρκες του με σιδερένια νύχια, έτσι ώστε το αίμα να τρέχει σαν χείμαρρος. Οι πόνοι ήταν αφόρητοι και οι πληγές μεγάλες και βαριές. Η υπομονή, όμως, του Σεβηριανού ήταν ισχυρότερη και αναφώνησε προς τον Κύριο θερμή προσευχή, την οποία πρέπει να χρησιμοποιεί κάθε αγωνιζόμενος χριστιανός, σε καιρό δοκιμασιών: "Κύριε Ιησού, ο ποιών θαυμάσια, ο επί του σταυρού κρεμασθείς και τον υπερήφανον τοιουτοτρόπως καταβολών, ο μέχρι και σήμερον δι' υπερθαυμάτων έργων μεγαλυνόμενος, ελθέ να με σώσης, και τον μεν βραχίονα του πονηρού αμαρτωλού σύντριψαν, τας δε ιδικός μου δυνάμεις σύσφιγξον, αγαθέ, και δος μοι τον αγώνα τούτον να διανύσω του μαρτυρίου". Και η βοήθεια ήλθε. Η ψυχή του έμεινε σταθερή και νικήτρια, το δε σώμα του έμεινε κρεμασμένο στο τείχος της Καισαρείας.
Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.Σοφία των λόγων σου, παρεμβολήν ιερόν, ενθέως επήλειψας, πανευκλεών Αθλητών, προς άθλησιν ένθεον όθεν τας φθειρομένας, παριδών υπολήψεις, άφθαρτον εκομίσω, δι' αθλήσεως δόξαν διό Σεβηριανέ σε, ύμνοις γεραίρομεν.






Ο Όσιος Θεοφάνης ο Ομολογητής
Οι γονείς ήταν φανατικοί ειδωλολάτρες, αλλά ο γιος τους, άκουσε κηρύγματα χριστιανών και ελκύστηκε από τη ζωή της αλήθειας και της αγάπης. Αυτός ήταν ο Θεοφάνης, που γεννήθηκε το 283 μ.Χ. επί βασιλέων Κάρου και Καρίνου. Κάποια μέρα λοιπόν ο Θεοφάνης, πριν βαπτιστεί, νέος ακόμα, συνάντησε μέσα στον παγωμένο καιρό ένα παιδί, υπερβολικά φτωχό που κινδύνευε να πεθάνει από το κρύο. Το θέαμα σπάραξε την καρδιά του Θεοφάνη, και χωρίς να χάσει καιρό έντυσε τον φτωχό με το δικό του πανωφόρι. Όταν επέστρεψε στο σπίτι και τον είδαν οι γονείς του θορυβήθηκαν. Τον ρώτησαν τι έγινε το ρούχο του, και αυτός απάντησε ότι το έδωσε στον Χριστό. Οι φανατικοί ειδωλολάτρες γονείς, δεν άργησαν να καταλάβουν ότι ο γιος τους ελκύστηκε από τον χριστιανισμό, και τον ανάγκασαν να φύγει από το σπίτι. Τότε ο Θεοφάνης βαπτίστηκε και πήγαινε σε διάφορες πόλεις και κήρυττε. Κατόπιν αποσύρθηκε στο όρος Διαβηνό, κοντά σ' ένα γέροντα ασκητή, όπου διδάχτηκε πολλά από την πείρα και τη σοφία του. Όταν πέθανε ό γέροντας, ο Θεοφάνης έμεινε μόνος στο όρος με προσευχή και ακατάπαυστη μελέτη και προσπάθεια για ανώτερη ηθική και πνευματική τελειοποίηση. Έπειτα, κατέβηκε πάλι στον κόσμο, όπου επανέλαβε τα κηρύγματα του, σοφότερα τώρα, πνευματικότερα και εποικοδομητικότερα. Στο διάστημα αυτό συνελήφθη, απειλήθηκε και βασανίστηκε. Έμεινε όμως αμετακίνητος στην ομολογία του. Πέθανε 75 ετών στο ασκητήριό του.






Μνήμη της Γ’ Αγίας Οικουμενικής Συνόδου
Συγκροτήθηκε στα χρόνια του Θεοδοσίου του Μικρού το 413 εναντίον του Κωνσταντινουπόλεως Νεστορίου. Ο όποιος έλεγε ότι ο Χριστός δεν είναι σαρκωμένος Θεός, αλλά τέλειο ανθρώπινο δημιούργημα του Θεού. Η Γ’ Οικουμενική Σύνοδος έγινε στην Έφεσο και την αποτελούσαν 200 Πατέρες της Εκκλησίας.






Ο Άγιος Χαρίτων
Μαρτύρησε δια ξίφους και "η σύναξις αυτού τελείται εν τω Δευτέρω".







Ο Όσιος Ιωσήφ ο θαυματουργός ο εν Βελόνη (Ρώσος)

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου.










Ο Άγιος Kiaran (Ιρλανδός)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρετανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

ΖΑΚΥΝΘΟΣ

Από ψηλά

ΖΑΚΥΝΘΟΣ

ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

εκλογες 2009

Η ελληνική σημαία είναι μην φοβάστε .

Η εθνική μας υπερηφάνεια είναι ΡΕ...

Γεννέσιον Υπεραγίας Θεοτόκου

Γεννέσιον Υπεραγίας Θεοτόκου, Ρούφου & Ρουφιάνου, Σεβήρου, Αρτεμιδώρου, Αθανασίου Νεομάρτυρα, Σωφρονίου






Η Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου
''Αποκάλυψαν προς Κύριον την οδόν σου και έλπισον επ’ αυτόν, και της ποιήσει».Φανέρωσε στον Κύριο με εμπιστοσύνη το δρόμο και της επιδιώξεις και της ανάγκες της ζωής σου και έλπισε σ’ Αυτόν και Της θα κάνει εκείνα που ζητάς και χρειάζεσαι. Μ’ αυτή την εμπιστοσύνη και ελπίδα, ο Ιωακείμ και η Άννα ικέτευαν προσευχόμενοι το Θεό να της χαρίσει παιδί, να το έχουν γλυκεία παρηγοριά στα γεράματα της. Και την ελπίδα της ο Θεός έκανε πραγματικότητα. Της χάρισε την Παρθένο Μαριάμ, που ήταν ορισμένη να γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου και να λάμψει σαν η πιο ευλογημένη μεταξύ των γυναικών. Ήταν εκείνη, από την οποία έμελλε να προέλθει Της που θα συνέτριβε την κεφαλή του νοητού όφεως. Στην Παλαιά Διαθήκη δόθηκαν της προτυπώσεις της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μία είναι και η βάτος στο Σινά, την οποία ενώ είχαν περιζώσει φλόγες φωτιάς, αυτή δεν καιγόταν. Ήταν απεικόνιση της Παρθένου, που θα γεννούσε το Σωτήρα Χριστό και συγχρόνως θα διατηρούσε την παρθενία της. Έτσι, η Άννα και ο Ιωακείμ, που ήταν από το γένος του Δαβίδ, με την κραταιά ελπίδα που είχαν στο Θεό απέκτησαν απ’ Αυτόν το επιθυμητό δώρο, που θα συντροφεύει τον κόσμο μέχρι συντέλειας αιώνων.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’.Η γέννησίς σου Θεοτόκε, χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη, εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών και λύσας την κατάραν, έδωκε την ευλογίαν και καταργήσας τον θάνατον, εδωρήσατο ημίν, ζωήν την αιώνιον.

Κοντάκιον. Ήχος δ’. Αυτόμελον.
Ιωακείμ και Άννα ονειδισμού ατεκνίας, και Αδάμ και Εύα, εκ της φθοράς του θανάτου, ηλευθερώθησαν, Άχραντε, εν τη αγία γεννήσει σου, αυτήν εορτάζει και ο λαός σου, ενοχής των πταισμάτων, λυτρωθείς εν τω κράζειν σοι, Η στείρα τίκτει την Θεοτόκον, και τροφόν της ζωής ημών.










Οι Άγιοι Ρούφος και Ρουφιάνος
Μαρτύρησαν δια ξίφους.





Ο Άγιος Σέβηρος
Μαρτύρησε δια ξίφους.





Ο Άγιος Αρτεμίδωρος
Μαρτύρησε δια πυρός.





Ο Άγιος Αθανάσιος ο Νεομάρτυρας πού μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη
Καταγόταν από μια κωμόπολη της Θεσσαλονίκης την Κουλιακιά. Ο πατέρας του ήταν προεστός της χώρας εκείνης και ονομαζόταν Πολύχρους, η δε μητέρα του Λούλουδα. Ήταν δε και οι δύο ευσεβείς χριστιανοί. Στην αρχή ο Αθανάσιος παρακολούθησε μαθήματα στο Ελληνικό Σχολείο της Θεσσαλονίκης και αργότερα μαθήτευσε κοντά στον Αθανάσιο τον Πάριο. Αργότερα φοίτησε στη Σχολή του Βατοπεδίου στον Άθω, κοντά στον Παναγιώτη Παλαμά. Ύστερα ήλθε στην Κωνσταντινούπολη, για να επιστρέψει και πάλι στο Άγιο Όρος και μετά επανήλθε στην πατρίδα του Κουλιακιά. Εκεί κατηγορήθηκε ψευδώς, ότι ομολόγησε τη μουσουλμανική θρησκεία και έτσι τον πίεζαν καθημερινά ν' αρνηθεί το Χριστιανισμό. Ο Αθανάσιος όμως, έμεινε ακλόνητος στη Χριστιανική πίστη και φυλακίστηκε. Μετά από διάφορες προσπάθειες των Τούρκων, κατά την πολυήμερη φυλάκιση του, να εξισλαμιστεί, ο μάρτυρας ομολόγησε τον Χριστό σαν αληθινό Θεό. Έτσι τον απαγχόνισαν έξω από τη Θεσσαλονίκη στις 8 Σεπτεμβρίου 1774.









Ο Άγιος Σωφρόνιος

Ο Άγιος Σωφρόνιος επίσκοπος Αχταλείας της Ιβηρίας, γεννήθηκε στον Πόντο από γονείς ευσεβείς και ενάρετους. Από νεαρή ηλικία έτρεφε μεγάλη αγάπη στα Θεία και ιδιαίτερα στη μοναχική ζωή. Το πρώτο όνομα του Σωφρονίου ήταν Συμεών. Στις Μονές διδάχτηκε τα ιερά γράμματα και σε μεγάλο βαθμό τη μοναχική ζωή. Τότε εκάρη μοναχός με το όνομα Σωφρόνιος και κατόπιν ιερέας. Μετά ο ηγούμενος τον στέλνει στο μεταλλείο στην Ιβηρία σ' ένα χωριό με την ονομασία Δαλ-βερ. Εκεί προσέλκυσε το σεβασμό των κατοίκων πού τον χειροτονούν επίσκοπο. Εκεί δέχτηκε μία βαρβαρική επιδρομή πού κατέστρεψαν τα πάντα. Ο Σωφρόνιος πιάστηκε αιχμάλωτος και πουλήθηκε σε μία γυναίκα, η οποία τον απελευθέρωσε και τον έστειλε στην Τραπεζούντα. Άφησε την τελευταία του πνοή στο χωριό του. Η ανακομιδή των λειψάνων του έγινε το 1824 στην Ιερά Μονή Βαζέλωνος.

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

Τι με κοιτάτε ,Περιστέρι είμαι .

εκλογες εθνικα θεματα

Γιατί τα εθνικά θέματα είναι πάντα θέμα εκλογών ;
Η οικονομική κατάσταση μιας χώρας έχει άμεση σχέση με την οικονομική κατάσταση της Αμερικής και αυτό γιατί μονάδα οικονομικής μέτρησης είναι το δολάριο .
Όσο η Αμερική δεν βρίσκετε σε καλή οικονομική κατάσταση ο κίνδυνος πολεμικών συγκρούσεων Η και εκβιασμών είναι ορατός .
Μόνο αν το δολάριο πάψει να είναι οικονομική μονάδα μέτρησης ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ μερικός τα πράγματα .
Μια απλοϊκή ανάλυση για ένα θέμα που δεν του δίνουμε την ανάλογη σημασία όταν πάμε να ψηφίσουμε.
Κλείνοντας ,τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας είναι γνωστό ότι έχουν εξάρτηση από την αμερ..η και αυτό προκαλεί τρόμο λόγο του ότι είναι και πουλημένα σε δαύτη.
Η οικονομική κρίση μην ξεχνάμε ξεκίνησε από την αμερικ

4η οκτωβρίου 2009 -6

Παρότι γνωρίζουμε πολύ καλά τις ιδέες που πρεσβεύει ο Γιωργάκης,μείναμε έκπληκτοι όταν αντικρύσαμε απίστευτες εικόνες με εμετικά συθήματα,τα οποία το επιτελείο του έχει βάλει στο προσωπικό του άλμπουμ στο μεγαλύτερο σάιτ φωτογραφιών παγκοσμίως,το Flickr

Προεόρτια Γεννέσεως Υπεραγίας Θεοτόκου

Προεόρτια Γεννέσεως Υπεραγίας Θεοτόκου, Σώζωντος, Ευόδου & Ονησιφόρου Αποστόλων, Ευψυχίου, Πέτρου Οσίου, Λουκά Οσίου, Κασιανής Οσίας, Ιωάννου Θαυματουργού




Προεόρτια Γεννέσεως Υπεραγίας Θεοτόκου

Παραμονή της μεγάλης Εορτής

Απολυτίκιον Ήχος δ'. Κατεπλάγη Iωσήφ.
Εκ της ρίζης Ιεσσαί, και εξ οσφύος του Δαυίδ, η θεόπαις Μαριάμ, τίκτεται σήμερον ημίν, διό και χαίρει η σύμπασα και καινουργείται, συγχαίρει τε ομού, ο ουρανός και η γη, Αινέσατε αυτήν αι πατριαί των εθνών, Ιωακείμ ευφραίνεται, και Άννα πανηγυρίζει κραυγάζουσα, Η στείρα τίκτει, την Θεοτόκον, και τροφόν της ζωής ημών.

Κοντάκιον. Ήχος γ'. Η Παρθένος σήμερον.
Η Παρθένος σήμερον, και Θεοτόκος Μαρία, η παστάς η άλυτος, του ουρανίου Νυμφίου, τίκτεται, από της στείρας θεοβουλήτως, όχημα, του Θεού Λόγου ευτρεπισθήναι, εις τούτο γαρ και προωρίσθη, η θεία πύλη, και Μήτηρ της όντως ζωής.









Ο Άγιος Σώζων (Εορτή Σώζων)

Ο Άγιος Σώζων, καταγόταν από την πόλη Λυκαονία της Μ. Ασίας. Βοσκός στο επάγγελμα, γρήγορα βαπτίστηκε χριστιανός και πήρε το όνομα Σώζων. Ήταν Άνθρωπος ενάρετος και Θεοσεβής. Μελετούσε τις άγιες γραφές και κήρυττε το λόγο τού Ευαγγελίου. Κάποια μέρα μπήκε σε έναν ειδωλολατρικό ναό όπου είδε ένα Άγαλμα φτιαγμένο από χρυσό. Οργίστηκε με τη σκέψη ότι πολλοί Άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα, και οι ειδωλολάτρες φτιάχνουν πολυτελή είδωλα. Έτσι έκοψε το ένα χέρι τού αγάλματος και αφού το πούλησε μοίρασε τα χρήματα στους φτωχούς χριστιανούς. Ο ηγεμόνας της περιοχής όταν έμαθε τι είχε συμβεί Άρχισε να συλλαμβάνει και να τιμωρεί χριστιανούς. Ο Σώζων τότε παρουσιάστηκε στον ηγεμόνα και ομολόγησε με θάρρος και χωρίς να έχει μετανιώσει. Έπειτα από πολλά βασανιστήρια παρέδωσε το πνεύμα του μαρτυρικά στο Θεό.

Απολυτίκιο. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.Δι' ομφής ουρανίου πιστωθείς προς τα κρείττονα, τους της ευσέβειας αγώνας, απτοήτως διέδραμες· και ώφθης του Σωτήρος κοινωνός, αθλήσας Μάρτυς Σώζων ανδρικώς· δια τούτο διασώζεις εκ πειρασμών, τους πίστει προσιόντας σοι. Δόξα τω παρασχόντι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.





Οι Άγιοι Εύοδος και Ονησιφόρος οι Απόστολοι
Ο Εύοδος ανήκει στη χορεία των εβδομήκοντα Αποστόλων και έγινε επίσκοπος στη μεγάλη Αντιόχεια, υστέρα από τον Απόστολο Πέτρο. Αυτός λοιπόν, αφού έγινε μεγαλόφωνος κήρυκας του Ευαγγελίου και έλαμψε σ' όλες τις αρετές, απεβίωσε ειρηνικά. Ο δε Ονησιφόρος, ήταν χριστιανός οικογενειάρχης στην Εκκλησία της Εφέσου. Τον αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στην Β' προς Τιμόθεον επιστολή του κεφ. α' στίχ. 16-18. Αυτός λοιπόν, έγινε επίσκοπος Κολοφώνος της Μικράς Ασίας και διακρίθηκε στη διδασκαλία του Ευαγγελίου, το όποιο υπερασπίσθηκε με ανδρεία μέχρι αίματος.






Ο Άγιος Ευψύχιος
Ανήκει στις ευσεβείς δόξες της Καισαρείας στην Καππαδοκία. Ο πατέρας του Διονύσιος, πέθανε αλλά αυτός δεν απέμεινε ορφανός. Κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη, βαπτίστηκε και έγινε υπήκοος και μακαριστός γιος του ουράνιου Πατέρα. Όλα του τα υπάρχοντα, τα μοίρασε στους φτωχούς. Αυτός ζούσε με μεγάλη απλότητα και αφιερώθηκε στην υπηρεσία της σωτηρίας των ψυχών. Γι' αυτό λοιπόν, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Ανδριάνας (117 μ.Χ.), καταδιώχτηκε και καταδικάστηκε. Στην αρχή του ξέσκισαν τα πλευρά και έτσι αιμόφυρτο τον έριξαν στη φυλακή. Τελικά, αφού δεν μπόρεσαν να τον αλλαξοπιστήσουν τον αποκεφάλισαν.






Ο Όσιος Πέτρος ηγούμενος της Μονής του Σωτήρος της επικαλούμενης του Βαθέος Ρύακος
Αυτός ήταν μαθητής του οσίου Βασιλείου του κτήτορα της Μονής του Βαθέος Ρύακος, που μετά απ' αυτόν ανέλαβε την ηγουμενία. Καταγόταν από την δεύτερη επαρχία των Καππαδοκών και διακρίθηκε για την αυστηρή του ευλάβεια και τη θεοφιλή ζωή του. Ασκητικά αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά.







Ο Όσιος Λουκάς από την επαρχία Λυκαόνων
Αυτός έγινε μοναχός και στη συνέχεια ηγούμενος, τρίτος στη σειρά από της ιδρύσεως της Μονής Βαθέος Ρύακος, που βρίσκεται στην Τρίγλια και ήταν αφιερωμένη στο όνομα του Σωτήρος Χριστού. Διαδέχτηκε τον Πέτρο τον Ευλαβή από την Καππαδοκία.







Η Οσία Κασσιανή
Είναι η γνωστή Κασσιανή ποιήτρια, που έζησε στα χρόνια του βασιλιά Θεοφίλου (829-842). Τη μνήμη της δεν αναφέρει κανένας Συναξαριστής. Και όμως οι Κάσιοι, από τη συγγένεια του ονόματος της με το νησί τους, καθιέρωσαν τη μνήμη αυτής την 7η Σεπτεμβρίου και ο Γεώργιος Σασσός ο Κάσιος φιλοπόνησε και ειδική Ακολουθία, που δημοσιεύθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1889 στο τυπογραφείο της "Μεταρρυθμίσεως". Το παράδοξο όμως είναι, ότι η Ακολουθία αυτή αφιερώθηκε στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο, που ο ίδιος στην συνέχεια την έδωσε για εκτύπωση στον Μητροπολίτη Θηβαΐδας Γερμανό (την 1η Σεπτεμβρίου 1889) και έτσι, επισημοποιήθηκε κατά κάποιο τρόπο η αγιοποίηση της Κασσιανής από την Εκκλησία της Αλεξανδρείας, όπως το ποθούσαν oι κάτοικοι της Κάσου.






Ο Άγιος Ιωάννης ο Θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Νοβογορδίας (Ρώσος)

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Αγίου.

ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ

ούτε φανάρια ούτε πινακίδα . Ντροπή

ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ

όταν τα φανάρια δεν λειτουργούν ποτέ.

ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ

όταν οι θησαυροί αργοπεθαίνουν

ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ

κάποιοι δεν κουράζονται ποτέ

ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ

ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ

Δρόμος κατακόλου πύργου

φωτογραφίζοντας τα σύννεφα

ΚΑΤΑΚΟΛΟ ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ

φεύγοντας από το λιμάνι του κατακόλου

Μαρτύρων Ανδρέου, Ανδρόνικου του στρατιώτου, Πελαγίας και Θέκλης. Βίβου, Διονυσίου, Ευδοξίου, Ζήνωνος, Θεοκτίστου, Καλλοδότης, Κυριακού, Μακαρίου, Ρωμ

ΔΟΞΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Στο βάθος διακρίνετε ενα αετό

ΔΟΞΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Το άνθος του ροδιού

ο κήπος στο χωρίο.

ΠΥΛΟΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

άποψη της Πύλου από το κάστρο.

Προφήτου Ζαχαρίου και Ελισάβετ. Ιερομαρτύρων Αβδαίου επισκόπου Περσίδας καί Θεοδώρου.Μαρτύρων Θεοδώρου, Μεδίμνου καί Ουρβανού.

Προφήτου Ζαχαρίου και Ελισάβετ. Ιερομαρτύρων Αβδαίου επισκόπου Περσίδας καί Θεοδώρου.Μαρτύρων Θεοδώρου, Μεδίμνου καί Ουρβανού. Ήταν αρχιερέας, παντρεμένος αλλά χωρίς παιδιά. Κάποια μέρα την ώρα της λειτουργίας, είδε ένα άγγελο που του ανήγγειλε ότι θα αποκτούσε γιο και θα ονομαζόταν Ιωάννης. Ο Ζαχαρίας δεν το πίστεψε, γιατί ήξερε ότι η γυναίκα του ήταν στείρα και μεγάλης ηλικίας. Τότε ο άγγελος του είπε, ότι θα μείνει κωφάλαλος μέχρι να γεννηθεί το μωρό. Πράγματι η γυναίκα του γέννησε ένα αγόρι και μόλις του δόθηκε το όνομα Ιωάννης λύθηκε η γλώσσα του Ζαχαρία και όλοι δόξασαν το Θεό. Η χάρη αυτή έγινε από το Θεό στον Ζαχαρία, επειδή ήταν δίκαιος, άμεμπτος από κάθε σοβαρή ενοχή και ζούσε σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου.

4η οκτωβρίου 2009 -5

Την θρησκεία μας την πολεμούν τόσο μανιασμένα που και ο ίδιος ο τρισκατάρατος «ζηλεύει».
Όχι δεν θέλουν οι άνθρωποι να πιστεύουν στο θεό ,τους θέλουν στα σκοτάδια.
Χωρίς αύριο χωρίς ελπίδα .
Να μην πηγαίνουν στην εκκλησιά να μην κάνουν το σταυρό τους να χλευάζουν τους ιερείς μας .
Να μην μιλάνε για τον Κύριο Ιησού Χριστό για την παναγιά μας τους αγίους.

4η οκτωβρίου 2009 -4

Των θεσμό της οικογένειας των διέλυσαν αφού πρώτα ασέλγησαν επάνω του .
Οικογένεια και παγκόσμια κυριαρχία δεν ταιριάζουν για τους νεοεποχιτες

4η οκτωβρίου 2009 -3

Οι νεολαία που τόσο παθιασμένα τα κόμματα υποστηρίζουν πόσο βρωμιά και απογοήτευση την ποτίζουν όταν τα Φώτα κλείσουν. Την πετάνε στα σκουπίδια αφού της στραγγίξουν την νεανική ορμή και τα όνειρα.

4η οκτωβρίου 2009- 2

Οι καιροί οι σημερινοί όπου τα αγρίμια αποφασίζουν για το καλό των προβάτων.
Καμιά επιλογή καμία ελευθέρια μια καθημερινή σκλαβιά .
Εγκλωβιστήκαμε σε ένα κλουβί που μας το ονόμασαν νέα εποχή.
Μας λένε για τα προβλήματα μας χωρίς να τα ξέρουν μας μιλούν για πράγματα που δεν μας αφορούν μας κοιμίζουν με τραγούδια που μιλούν για δαίμονες .
Που είναι η δημοκρατία που στο όνομα της τόσοι άνθρωποι έχασαν την ζωή τους .
Που είναι τα δικαιώματα μας και η αξιοπρέπεια που είχαμε.

Ο υπερήφανος ελληνικός λαός που πήγε…
Θα χώθηκε σε κάποιο καναπέ.

Μωϋσέως και Ααρών του πρώτου αρχιερέως

Μωϋσέως και Ααρών του πρώτου αρχιερέως. Ιερομάρτυρος Βαβύλα επισκόπου Αντιοχείας και των συν αυτώ παίδων, Δονάτου και των δύο αδελφών αυτού. Μαρτύρων Αμιανού, Βαβύλα του εν Αντιοχεία διδασκάλου. Ιερουσαλήμ καί των τέκνων αυτής Κεγούρου, Σεκενδίνου και Σεκένδου των εν Βερροία Μακεδονίας. Ιουλιανού, Κεντυρίωνος, Πετρωνίου, Σαρβήλου, Φαύστου, Χαριτίνης και Ερμιόνης . Οσίων Θεοδούλου και Θεοτίμου. Οσίου Ανθίμου , του εκ Κεφαλληνίας (†1782), προστάτου Αστυπάλαιας.Ο Άγιος Βάβυλας έζησε επί βασιλείας Νουμεριανού, ο οποίος δολοφόνησε το γιο του βασιλιά των Περσών τον οποίο κρατούσε αιχμάλωτο. Την ενέργεια αυτή ο επίσκοπος Αντιοχείας Βάβυλας την αποδοκίμασε έντονα. Όταν κάποια στιγμή θέλησε ο Νουμεριανός να παρακολουθήσει τη λειτουργία στον Ιερό Ναό της Αντιοχείας, του απαγόρευσε την είσοδο λέγοντάς του ότι στο ναό δεν έχουν θέση κοινοί εγκληματίες σαν αυτόν. Ο αυτοκράτορας οργισμένος διέταξε να τον συλλάβουν και να τον φυλακίσουν. Την επόμενη μέρα τον αποκεφάλισαν. Τρεις μαθητές του Βαβύλα έτρεξαν να του συμπαρασταθούν. Συνελήφθησαν και αυτοί, και αποκεφαλίστηκαν αφού δεν δέχτηκαν να αρνηθούν την πίστη τους. Η Αγία Ερμιόνη ήταν μία από τις 4 κόρες του αποστόλου Φιλίππου, και είχε το προφητικό χάρισμα. Όταν πήγε στην Έφεσο συνάντησε τον μαθητή του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, Πετρώνιο, από τον οποίο διδάχτηκε το ευαγγέλιο. Λέγεται ότι από κεί πέρασε ο Τραϊανός και θέλησε να ακούσει την προφητεία της Ερμιόνης. Όταν όμως επαληθεύτηκε διέταξε να τη βασανίσουν σκληρά, και κατόπιν να την δώσουν στους δήμιους να τη θανατώσουν αλλά αυτοί πίστεψαν στο Χριστό και την άφησαν ελεύθερη. Ο όσιος Άνθιμος ο νέος ασκητής από την Κεφαλονιά, γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1727. Σε ηλικία επτά ετών έχασε το φως του και το ξαναβρήκε χάρη στις προσευχές της μητέρας του. Εξαιτίας της αυστηρής μοναχικής ζωής που έκανε το ξαναέχασε και πήγε στο Άγιον Όρος. Εκεί ανέπτυξε σπουδαίο κηρυκτικό και ιεραποστολικό έργο και ίδρυσε πολλές Μονές. Έκανε επίσης πολλά θαύματα και αγιοποιήθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 30 Ιουλίου 1974.

4η οκτωβρίου 2009

Μην ξεχάσετε να ψηφίσετε γιατί η παγκοσμιοποίηση δεν θέλει ψηφοφόρους αλλά ενεργούς πολίτες καθισμένους σε καναπέδες
Όσοι δεν ψηφίσετε για τι έχετε απογοητευτεί η θυμώσει να ξερε τε ότι αυτό ήθελαν να πετύχουν .
ΤΗΝ απαξίωση της πολίτικης δεν την έφεραν οι πολίτες αλλά οι πολιτικοί.

Οπότε αν δεν ασκήσετε το δικαίωμα σας πέστε στον εαυτό σας ότι είσαστε άρρωστοι .

Μην ξεχνάτε ότι η πραγματική Ζωή είναι η καθημερινότητα μας και όχι η τηλεόραση.

Α! και μην χάνετε την ελπίδα σας η ζωη ειναι ωραια .

εμείς αφήνουμε την πατρίδα μας...

Ενώ ο κόσμος βιώνει ένα εφιαλτικό σκηνικό πείνας, ανεργίας, πορνείας , παιδεραστίας , δολοφονιών , ληστειών εμείς αφήνουμε την πατρίδα μας έρμαιο σε απάτριδες οπαδούς του μαμωνά που λυμαίνονται τις ζωές μας λες και τους ανήκουν.
Μας φοβίζουν μας κάνουν να νιώθουμε κακόμοιροι .
Όμως πέφτουν έξω και θα πέσουν έξω.

Ιερομαρτύρων Ανθίμου επισκόπου Νικομήδειας (†302) και Αριστίωνος επισκόπου Αλεξανδρείας

Ιερομαρτύρων Ανθίμου επισκόπου Νικομήδειας (†302) και Αριστίωνος επισκόπου Αλεξανδρείας. Μαρτύρων Αρχοντίωνος, Βασιλίσσης, Ζήνωνος, Φοίβης διακόνου και Χαρίτωνος (†α΄αι.). Νεομάρτυρος Πολυδώρου Νέας Εφέσου (†1794). Οσίων Θεοκτίστου και Στεφάνου ομολογητού, ηγουμένου Τριγλίας. Αγίου βασιλέως Κωνσταντίνου, του νέου.

Ο άγιος Άνθιμος γεννήθηκε στη Νικομήδεια. Ήταν αγαπητός ανάμεσα στους χριστιανούς της πόλης, οι οποίοι εκτιμούσαν τις αρετές του, τη δύναμη της πίστης και τον ηθικό του βίο. Ύστερα από πολλές παρακλήσεις ο άγιος θέλησε να γίνει επίσκοπος. Από το αξίωμα αυτό συνεχίσε να διδάσκει τον λόγο του Ευαγγελίου. Κατά το διωγμό τού Διοκλητιανού, ο άγιος συνελήφθη και τον διέταξαν να θυσιάσει στους Θεούς για να κερδίσει τη ζωή του. Ο άγιος δε δίστασε να ομολογήσει την πίστη του στο Χριστό. Μετά από αυτό τον βασάνισαν και τον αποκεφάλισαν. Ο άγιος Πολύδωρος ο Νεομάρτυρας από τη Λευκωσία, ανατράφηκε από γονείς ευσεβείς, διδάχθηκε θεολογία και ταξίδεψε σε πολλές χώρες κάνοντας το επάγγελμα του πραματευτή. Σε κάποια διασκέδαση μεθυσμένος όπως ήταν αρνήθηκε τον χριστιανισμό. Όταν συνήλθε μετανόησε πικρά. Εξομολογήθηκε και ανακοίνωσε τον πόθο του να μαρτυρήσει. Ύστερα από πολλές προσευχές έφτασε στην Νέα Έφεσο που μπροστά στο Μουφτή ομολόγησε την πίστη του στο Χριστό. Μετά από πολλά βασανιστήρια τον απαγχόνισαν. Σήμερα η κάρα του Αγίου φυλάσσεται στο Ναό της Αγίας Αικατερίνης στην Πλάκα. Ο όσιος Θεόκτιστος, ο όσιος και μέγας αυτός ασκητής επιδόθηκε σε αυστηρότατους ασκητικούς αγώνες κλεισμένος σε ένα κελί στην Λαύρα Φαρά. Σε ένα γειτονικό κελί εγκαταστάθηκε και ο Μέγας Ευθύμιος. Ο κοινός πόθος τής άσκησης συνέδεσε στενά τους δύο ασκητές. Μετά από πέντε χρόνια αποσύρθηκαν οριστικά σε μία σπηλιά στην έρημο για αυστηρότερη άσκηση. Ο όσιος Θεόκτιστος πέθανε σε βαθιά γεράματα το 451.

Για τα ιερά και τα όσια ...

Στις εκλογές αυτές θα ψηφίσω ποιο συνειδητά από ότι έχω ψηφίσει ποτέ στην ζωή μου .
Θα ψηφίσω για τα ιερά και τα όσια μου .

ΕΚΛΟΓΕΣ

Άντε λοιπόν καλές εκλογές αυτό δεν θέλατε ;
Εγώ πάντως όχι .
Άκουσα ένα ωραίο το απόγευμα μετά την αναγγελία των εκλογών:
«Δεν μπορώ να καταλάβω πως κάποιος έχει τόσο σιγουριά και θέλει να αγοράσει ένα χρεοκοπημένο μαγαζί .
Ίσως κάποιος καλός τοκογλύφος του δανείσει με καλό τόκο ( ξεπούλημα της οικογένειας του) ας που με.»

Οσίου Ιωάννου, οικουμενικού Πατριάρχου

Οσίου Ιωάννου, οικουμενικού Πατριάρχου, του «Νηστευτού» (†595). Των αγίων ενδόξων Μαρτύρων: Αειθαλά, Αμμούν , Διομήδους, Ευτυχιανού, Ευτυχίου, Ησυχίου, Ιουλιανού, Λεωνίδη, Μάμαντος (†γ΄αι.), Μελανίππου, Παρθαγάπης, Φιλαδέλφου, Φιλίππου και της χήρας γυναικός. Αγίων Ελεάζαρ και Φινεές.
Ο άγιος Ιωάννης ο Νηστευτής Πατριάρχης Κων/λεως, γεννήθηκε στην Κων/λη. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την σπάνια εγκράτειά του (γι` αυτό ονομάστηκε Νηστευτής). Ψυχή τε σώματι ήταν αφιερωμένος στο Θεό. Μελετούσε επί καθημερινής βάσεως την Αγία Γραφή και διάφορα εκκλησιαστικά έργα, εμπλουτίζοντας έτσι τις γνώσεις του. Χειροτονήθηκε διάκονος από τον Πατριάρχη Ιωάννη τον Γ`. Αργότερα έγινε πρεσβύτερος και μετά το θάνατο του Πατριάρχη Ευτύχιου, εκλέχτηκε διάδοχός του. Πέθανε 2 Σεπτεμβρίου του 595 και το λείψανό του τάφηκε στο ναό των Αγ. Αποστόλων. Κατάγονταν από την Ανδριανούπολη της Θράκης. Εργάσθηκαν με ζήλο για την εξάπλωση του χριστιανισμού. Πολύ γρήγορα έγιναν γνωστοί για την φιλανθρωπία τους καθώς ευεργετούσαν όχι μόνο χριστιανούς αλλά και ειδωλολάτρες. Συνελήφθηκαν για τη δράση τους αυτή και όταν αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα θανατώθηκαν με σκληρά βασανιστήρια. Ο Άγιος Μάμας, γεννήθηκε στην Παφλαγονία το 260 από γονείς χριστιανούς, οι οποίοι ήταν φυλακισμένοι για την χριστιανική τους δράση. Πρώτου πεθάνουν, έφεραν στη ζωή τον Μάμα, που βρέφος ακόμα γνώρισε την ορφάνια. Όμως μία πλούσια χριστιανή ονόματι Αμμία ανέλαβε την ανατροφή του. Επειδή το βρέφος συνήθιζε να φωνάζει τη γυναίκα αυτή μαμά, ονομάστηκε Μάμας. Σε ηλικία 15 χρονών συνελήφθη από ειδωλολάτρες και υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια. Αρχικά του κρέμασαν σιδερένια ράβδο στο λαιμό και τον έριξαν στη θάλασσα, καθώς όμως σώθηκε, στη συνέχεια τον έριξαν σε αναμμένο καμίνι, από το οποίο και πάλι βγήκε σώος. Έπειτα τον έριξαν στα θηρία τα οποία δεν τον άγγιξαν. Τελικά τον θανάτωσαν με τρίαινα, η οποία διαπέρασε τα σπλάχνα του.