50 χρόνια θέατρο Λυκαβηττού

Μισό αιώνα ζωής κλείνει το πιο διάσημο, σύγχρονο ανοιχτό θέατρο της χώρας. Η ιστορία της δημιουργίας του και το αβέβαιο μέλλον

Μαργαρίτα Πουρνάρα

Αύγουστος 16 2015 07:56

Οποιο είδος μουσικής και αν ακούει κανείς, είναι βέβαιο ότι έχει περάσει αξέχαστες στιγμές σε συναυλία στο Λυκαβηττό. Φέτος το εμβληματικό υπαίθριο θέατρο της Αθήνας κλείνει 50 χρόνια από την πρώτη παράσταση. Και παρότι το 2014 και το  2015 δεν πραγματοποιήθηκε καμιά θερινή εκδήλωση εως ότου πραγματοποιηθούν έργα συντήρησης, η ίδια του η ιστορία συγκινεί. Εκεί έχουν εμφανιστεί μερικά από τα σπουδαιότερα ονόματα που έχουν έρθει ποτέ στην Ελλάδα: από τον James Brown και τους Pet Shop Boys μέχρι τους Temptations και τους Scorpions, οι κερκίδες δονούνταν από διαφορετικούς ρυθμούς. Αλλωστε βρίσκεται στο πιο προνομιακό σημείο του αστικού ιστού. Σε ύψος 285 μέτρα είναι ο υψηλότερος από τους λόφους της Αθήνας.

Η απόφαση για την δημιουργία ενός τέτοιου χώρου στην Αθήνα μας γυρίζει πίσω στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '60. Η ερμηνεύτρια του αρχαίου δράματος Αννα Συνοδινού είχε θέσει ως στόχο ζωής να εξοικειωθεί το κοινό με τις παραστάσεις αυτές. Η ιδέα να φτιάξουν με τον άνδρα της το θέατρο του Λυκαβηττού είχε να κάνει με την ανάγκη που υπήρχε την εποχή εκείνη να δουν με ποιον τρόπο μπορούσε να αναβιώσει το αρχαίο δράμα πέρα από τα τείχη της κρατικής σκηνής,  υπογράμμιζε τότε η γνωστή ηθοποιός. Ταυτόχρονα ήταν η εποχή όπου το νεοσύστατο φεστιβάλ Αθηνών προσπαθούσε να καθιερωθεί στην συνείδηση των φιλόμουσων αλλά και να βρει νέους χώρους εκτός των αρχαίων θεάτρων.

Ο χώρος του Λυκαβηττού ήταν ένα νταμάρι, σαν μια πληγή στο σώμα του λόφου. Επί Μεταξά είχε φιλοξενηθεί για πρώτη φορά μια παράσταση αρχαίου δράματος, μιας και είχε ανεβεί η «Πενθεσίλια». Ολόκληρη η περιοχή αυτή ανήκε με βάση φιρμάνια που είχαν βγει τον καιρό της Τουρκοκρατίας στην Μονή Πετράκη. Εγινε ένας διαγωνισμός και κατακυρώθηκε  η εκμίσθωση στην ηθοποιό. Το εγχείρημα μπήκε μπροστά με την υποστήριξη του τότε πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Μετά από λίγο ο αρχιτέκτων Τάκης Ζενέτος ανέλαβε να χτίσει ένα κοίλον για να μπορεί το κοινό να παρακολουθήσει τις παραστάσεις. Το πρόβλημα ήταν να γίνει η χωροθέτηση με τον σωστό τρόπο έτσι ώστε να αποκτηθεί η δέουσα  ακουστική στον χώρο. Για να πραγματοποιηθούν οι ειδικές αυτές μετρήσεις καθώς τότε δεν υπήρχε η εξελιγμένη τεχνολογία, η Αννα Συνοδινού πήγαινε καθημερινά και ερμήνευε με την επιβλητική της φωνή ρόλους από διάφορες τραγωδίες. 

Τελικώς αποφασίστηκε να χτιστεί ένα θέατρο στο σημείο που βρίσκεται σήμερα με δυνατότητα να φιλοξενεί στις κερκίδες του 5.000 θεατές. Αν όμως είχε επιλεγεί ως πρώτη υλη το τσιμέντο ή η πέτρα τότε θα έπρεπε να δαπανηθεί πολύς χρόνος και χρήμα. Εν τέλει  προκρίθηκε η λύση να γίνει ένα πρόχειρο λυόμενο θέατρο χωρητικότητας 3.000 με βάση τα σχέδια του Ζενέτου. Είναι μια μεταλλική σύνθεση, με επένδυση ξύλου στον χώρο των καθισμάτων που τοποθετήθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην κρύβουν τις σκαλωσιές. Η αρχική επιθυμία της Συνοδινού, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Αυτό που ήθελε ήταν  με την βοήθεια του ΕΟΤ  να πάρει το θέατρο μια μονιμότερη μορφή αλλά και να δημιουργηθεί ένα θεατρικό περιβάλλον με μια σχολή μελέτης αρχαίου δράματος και άλλων υποδομών.

Η πρώτη παράσταση δόθηκε τον Ιούνιο του 1965, με πρωταγωνίστρια την εμπνεύστρια του θεάτρου ως "Αντιγόνη" του Σοφοκλή. Ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, που έδωσε το παρόν στην εναρκτήριο παράσταση - λίγο πριν τα Ιουλιανά - δήλωσε: "Η έμπνευση αυτού του Θεάτρου οφείλεται στην Άννα Συνοδινού, δόξα του ελληνικού θεάτρου, που συνδυάζει  την καλλιτεχνική ευαισθησία με την ανυποχώρητη θέληση."

Λίγο αργότερα (προς τα τέλη Ιουνίου) η Συνοδινού θα ανεβάσει και τις "Εκκλησιάζουσες" του Αριστοφάνη (με τη συμμετοχή και της Δέσπως Διαμαντίδου, ενώ τη μουσική είχε γράψει ο Γ. Μαρκόπουλος). Η έλευση της Χούντας - λόγω λογοκρίσιας - ήταν ο λόγος που η Συνοδινού εγκατέλειψε τον Λυκαβηττό.

Μέχρι και σήμερα το θέατρο στηρίζεται σε μεταλλικά υποστηλώματα, τα οποία έχουν υποστεί την φθορά του χρόνου. 

Καπως έτσι δημιουργήθηκε εν τέλει αυτή η «αχιβάδα» που βλέπουμε σήμερα, η οποία είχε προβλεφθεί να έχει άλλη διάρκεια ζωής. Παρόλ’ αυτα το σχέδιο του Ζενέτου θεωρείται ένα κατασκευαστικό τόλμημα. Το 1998 το θέατρο χαρακτηρίστηκε «ιστορικό διατηρητέο μνημείο και σύγχρονη κατασκευή άριστα ενταγμένη στο φυσικό περιβάλλον». Το 2003, τέλος, υπογράφηκε μνημόνιο συνεργασίας της Εταιρείας Τουριστικής Ανάπτυξης (ΕΤΑ)- στην οποία περιήλθε το θέατρο - και του Δήμου Αθηναίων για αναβάθμιση. Το 2008 επί δημαρχίας Κακλαμάνη είχε δημιουργηθεί ένα τεράστιο θέμα για την στατικότητα. Το θέατρο είχε σφραγιστεί και ορισμένες συναυλίες είχαν ακυρωθεί. Τότε δεν είχαν γίνει οι απαραίτητες επιδιορθωτικές ενέργειες. Οι ειδικοί τότε είχαν επισημάνει ότι το θέατρο είναι κατάλληλο για χρήση και όχι για κατάχρηση. Τούτο σημαίνει ότι δεν μπορεί να «σηκώσει» πάνω από 3200 θεατές.Το θέατρο ανήκει στην εταιρεία Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα. Η άδεια λειτουργίας δίνεται από τον Δήμο Αθηναίων, ενώ την παραχώρηση του Θεάτρου και τα έσοδα από την επινοικίασή του τα διαχειρίζεται το Φεστιβάλ Αθηνών. Το  2012, υπογράφηκε από τους Υπουργούς Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλία Άννα Διαμαντοπούλου, τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης  Γιώργο Κουτρουμάνη και το Δήμαρχο Αθηναίων Γιώργο Καμίνη σύμφωνο συνεργασίας, για την υλοποίηση συγκεκριμένων δράσεων από τον Δήμο, ο οποίος θα χρηματοδοτηθεί για το σκοπό αυτό με 120.000.000 ευρώ. Ανάμεσα στις δράσεις αυτές ήταν και η φροντίδα του θεάτρου. Αναμένουμε.

http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/50-xronia-theatro-lykavhttou.3617576.html

ΑΛΕΚΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ

Αλέκος Σακελλάριος

7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1913 – 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1991

Ο Αλέκος Σακελλάριος ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης. Εξαιρετικά δημοφιλής και παραγωγικός, υπήρξε από τους σημαντικότερους ανανεωτές της μεταπολεμικής νεοελληνικής κωμωδίας και από τους σημαντικότερους στιχουργούς του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, στην Αχαρνών. Οι νομικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών εκτοπίστηκαν πολύ σύντομα από τις ζωηρές δημοσιογραφικές του ανησυχίες (ήδη από τα σχολικά του χρόνια υπήρξε εκδότης του “Μαθητή”, της πιο μεγάλης κυκλοφορίας μαθητικής εφημερίδας της εποχής). Στην μάχιμη δημοσιογραφία μπαίνει μέσα από τη φιλολογική στήλη της Καθημερινής, μετά από ποίημα που στέλενει στον Γεώργιο Βλάχο. Εργάστηκε σε όλες τις μεγάλες εφημερίδες άλλοτε ως ρεπόρτερ, άλλοτε ως χρονογράφος ή ως ευθυμογράφος. Επίσης με τον στενό συνεργάτη του Χρήστο Γιαννακόπουλο εξέδωσαν την εφημερίδα Το Εικοσιτετράωρο και τα περιοδικά Πρωτεύουσα και Σαββατοκύριακο. Διετέλεσε επίσης και διευθυντής του περιοδικού ποικίλης ύλης Εβδομάς. Μέχρι το τέλος της ζωής του χρονογραφούσε σε εφημερίδες και περιοδικά.
Το 1935 έγραψε, κατόπιν παραγγελίας του κορυφαίου κωμικού του ελαφρού μουσικού θεάτρου της περιόδου, Πέτρου Κυριακού, το πρώτο θεατρικό του έργο, την μουσική ηθογραφία Ο βασιλιάς του Χαλβά σε συνεργασία με τον Μήτσο Βασιλειάδη με συνθέτη τον Νίκο Χατζηαποστόλου. Η επιτυχία ήταν μεγάλη και καθιέρωσε κατ’ευθείαν τον νεαρό συγγραφέα.
Η συνεργασία, όμως με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο ήταν αυτή που έμελλε να γράψει πραγματικά ιστορία. Το σερί των επιτυχιών τους, ενέπνευσε πολλούς συγγραφείς και χρονογράφους της γενιάς τους να καταπιαστούν με την θεατρική κωμωδία, αφήνοντας μια μεγάλη σειρά από έργα που παίζονται ακόμα και σήμερα.
Εξαιρετικά μεγάλη ήταν η επιτυχία του και στον κινηματογράφο, όπου ξεκίνησε αυτοδίδακτος, μετά από παρότρυνση του παραγωγού Φιλοποίμενος Φίνου. Οι ταινίες του σημείωναν ρεκόρ εισπράξεων και οι περισσότερες απ’αυτές έδειξαν και ιδιαίτερη αντοχή στο χρόνο, μέσω της τηλεόρασης. Πάνω από 20 από αυτές είναι εξαιρετικά δημοφιλείς και σήμερα.
Εκτός απ’την συνεργασία του με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο, δούλεψε και με τους περισσότερους -αν όχι όλους- τους επιθεωρησιακούς συγγραφείς της εποχής του. Έγραψε μόνος ή συνεργαζόμενος περίπου 200 θεατρικά έργα και 60 κινηματογραφικά σενάρια. Γνωστότερα απ’ αυτά είναι: Οι Γερμανοί ξανάρχονται, Ένας ήρως με παντούφλες, Ένα βότσαλο στη λίμνη, Σάντα Τσικίτα,Θανασάκης ο πολιτευόμενος, Δεσποινίς ετών 39, Ούτε γάτα ούτε ζημιά, Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, Ο φίλος μου ο Λευτεράκης, Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο, Η θεία απ’ το Σικάγο, Η καφετζού, Η κυρά μας η μαμή, Ο Ηλίας του 16ου, Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο,Τα κίτρινα γάντια, Αλίμονο στους νέους, Η Αλίκη στο ναυτικό, Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης,Χτυποκάρδια στο θρανίο, Το δόλωμα, Υπάρχει και φιλότιμο.
Έγραψε επίσης τους στίχους -μόνος, με τον Γιαννακόπουλο ή με άλλους- σε περίπου 2.000 τραγούδια, πολλά απ’ τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες. Συνεργάστηκε με ευρεία γκάμα συνθετών (από τον Νίκο Χατζηαποστόλου και τον Θεόφραστο Σακελλαρίδη, ως τον Σταύρο Ξαρχάκο και τον Γιώργο Ζαμπέτα). Ιδαίτερα σημαντικές για το ελληνικό τραγούδι ήταν οι συνεργασίες του με τον Κώστα Γιαννίδη και τον Μιχάλη Σουγιούλ. Σπουδαία -και εξαιρετικά επιτυχημένα- ήταν και τα τραγούδια που έγραψε με τον Μάνο Χατζιδάκι.
Η κριτική της εποχής (με εξαίρεση τον Άλκη Θρύλο) αντιμετώπισε το δίδυμο Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου ως τους σημαντικότερους απ’ τους κωμωδιογράφους της γενιάς τους. Πολλές φορές κατηγορήθηκαν για προχειρότητα, λόγω της υπερπαραγωγικότητάς τους. Η αποτίμησή τους, όμως, μετά το πέρας της εποχής τους ήταν απολύτως θετική. Αρχίζοντας μάλιστα από το 1989, έργα τους μπήκαν και στο ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου, κάτι που στις μέρες των μεγάλων επιτυχιών τους θα ήταν αδιανόητο.
Ο Αλέκος Σακελλάριος τιμήθηκε για όλες τις δημιουργικές πλευρές του με πολλά ελληνικά και ξένα βραβεία. Κατά το τέλος της ζωής του, η αφηγηματική του δεινότητα τον έκανε περιζήτητο σε τηλεοπτικές εκπομπές που μελετούσαν την εποχή του. Πολύ μεγάλη επιτυχία, άλλωστε, είχε και το βιβλίο με τις αναμνήσεις του Λες και ήταν Χτες.
Πέθανε στις 29 Αυγούστου του 1991 στην Αθήνα και κηδεύθηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών σε οικογενειακό τάφο.
Είχε παντρευτεί τρεις φορές και είχε δύο κόρες.
Τα τελευταία χρόνια (από τα τέλη του 1970 ως το 1991) ζούσε με την τρίτη σύζυγό του, Τίνα, γράφοντας (όπως έλεγε σε συνεντεύξεις του της εποχής) συνεχώς σενάρια, χρονογραφήματα και θεατρικά -τα περισσότερα εκ των οποίων δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας.
Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του -θεατρικό και χρονογραφικό-, σε αντίθεση με τα έργα των συγχρόνων του Τσιφόρου και Ψαθά, δεν εκδόθηκε ποτέ.

http://www.classicgreekcinema.com/tag/alekos-sakellarios/

Αθηνόδωρος Προύσαλης. Αψήφησε τον Σακελλάριο και πληγώθηκε όταν κάποιος τον είπε «νεκρόφιλο», επειδή κέρδισε την συμπάθεια της Κυβέλης...

Η ζωή του Στο κινηματογραφικό πανί υποδυόταν το λαϊκό τύπο. Στην πραγματικότητα ήταν ένας πολύ μορφωμένος άνθρωπος και η οικογένεια του ήταν σχετικά ευκατάστατη. Γεννήθηκε το 1926 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1932. Αρχικά εγκαταστάθηκαν στην Κοκκινιά, όπου ο μικρός Αθηνόδωρος είχε την ευκαιρία να μεγαλώσει ανάμεσα σε πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και να αποκτήσει μερικές από τις μερακλίδικες συνήθειες τους.... 

 Καλή παρέα, πικάντικος μεζές, ούζο, ελληνικός καφές, τσιγάρο και τάβλι, ήταν μερικές από τις αγαπημένες του συνήθειες. Ο πατέρας του ήταν μηχανουργός, ο παππούς του ιερέας και λόγω της οικονομικής τους άνεσης δεν χρειάστηκε να δουλέψει από μικρός και έτσι μπόρεσε να σπουδάσει. Στη διάρκεια της κατοχής πέρασε δύσκολα όπως και όλοι οι Έλληνες. Αυτό που θυμόταν πάντα από εκείνες τις μέρες ήταν ότι το βράδυ έπεφτε να κοιμηθεί και δεν ήξερε αν θα τον συλλάβουν το πρωί, καθώς παντού γίνονταν μπλόκα, τόσο από τους Γερμανούς όσο και από τους ταγματασφαλίτες. Είχε αναφέρει ότι τότε έζησε για πρώτη φορά τον πόνο της απώλειας, καθώς πολλοί φίλοι του σκοτώθηκαν. Στο τέλος του εμφυλίου γράφτηκε κρυφά από τους δικούς του στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών. «Εσύ πάψε, θα σου ρίξω φλιτ», «Μια αψηλή τσιριμπίμ τσιριμπόμ», «Θα κανελώνανε το ρυζόγαλο;» «Μυρίζεις απήγανο», «Άρχισες πάλι το λιβανιστήρι?” Αυτές είναι μόνο μερικές από τις αξέχαστες ατάκες που έχει πει ο αγαπημένος μάγκας του ελληνικού κινηματογράφου, Αθηνόδωρος Προύσαλης. Ένας από τους πιο δημοφιλείς και πετυχημένους καρατερίστες, που στην πενηντάχρονη καριέρα του, έπαιξε σε 100 ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και 20 του «κουλτουριάρικου», όπως αποκαλούσε τον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο. Κατά κύριο λόγο έπαιζε τον λαϊκό τύπο, περισσότερο σε κωμωδίες. Ο Προύσαλης στο κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Τα πρώτα βήματα στον κινηματογράφο Η πρώτη του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη ήταν το 1952, στην ταινία “Στραβόξυλο”. Τότε που ακόμα το σινεμά ήταν σε πρωτόγονη κατάσταση. Του είχε κάνει εντύπωση που ο εικονολήπτης έπρεπε να γυρίζει με το χέρι του σε σταθερό ρυθμό, το καρούλι του φιλμ. Για να διατηρήσει αυτό το συγχρονισμό έλεγε από μέσα του τον εθνικό ύμνο! Ο πρώτος επίσημος ρόλος του ήταν στη “Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο” του Αλέκου Σακελλάριου, με τον Βασίλη Αυλωνίτη και τον Μίμη Φωτόπουλο. Στην πρώτη σκηνή της ταινίας ο Προύσαλης ενσαρκώνει έναν μεροκαματιάρη που εξιστορεί τη ζωή των δύο πρωταγωνιστών. Ο Σακελλάριος του υπέδειξε στην πρόβα να πει τα λόγια του μάγκικα. Ο Αθηνόδωρος όμως σκέφτηκε ότι δεν ταίριαζε σε ένα τίμιο φτωχό εργάτη να μιλήσει σαν μαγκάκι, αλλά σαν έναν λαϊκό, εργατικό άνθρωπο και έτσι με θράσος υποκρίθηκε, όπως εκείνος έκρινε. Ο Προύσαλης σε παιδική ηλικία Ο Σακελλάριος δεν αντέδρασε. Απεναντίας εκτίμησε το ταλέντο του νέου ηθοποιού και του ζήτησε το τηλέφωνό του για μελλοντικές συνεργασίες. Από τότε, σε όλη του την καλλιτεχνική ζωή, ο Προύσαλης αψηφούσε τους σκηνοθέτες αν πίστευε ότι είχαν λάθος. Πάντα όμως είχε σωστή κρίση και έτσι δεν έχασε ποτέ δουλειά. Ο ίδιος ξεχώριζε την “Επιχείρηση Απόλλων”, γιατί είχε μεγάλο και καλό ρόλο. Ποτέ δεν παραπονέθηκε για τους μικρούς ρόλους που του έδιναν στο σινεμά, αντιθέτως ήταν ευγνώμων γιατί εκείνες τις δύσκολες εποχές κέρδισε αρκετά χρήματα. Όπως είχε πει, ένα καλοκαίρι είχε κερδίσει περίπου 15.000 ευρώ (σε σημερινή αναγωγή) και έτσι κατάφερε να αποκτήσει το πρώτο του αυτοκίνητο. Θαύμαζε πολύ τον Θανάση Βέγγο στους κινηματογραφικούς του ρόλους, γιατί αν και δεν είχε σπουδάσει ποτέ ήταν εξαιρετικά ταλαντούχος!... 

 Στο θέατρο άρχισε να δουλεύει το 1953, όπου υποδύθηκε και δραματικούς και κωμικούς ρόλους, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που έγινε πρωταγωνιστής. Στα πρώτα του βήματα, συνεργάστηκε με την Κυβέλη, που του έδειχνε ιδιαίτερη αδυναμία. Ένας κακεντρεχής συνάδερφος του, ζήλεψε που τον συμπαθούσε τόσο πολύ η ηλικιωμένη τότε Κυβέλη, που του έβγαλε το παρατσούκλι ο “νεκρόφιλος”. Ο Αθηνόδωρος πικράθηκε πολύ από αυτό το περιστατικό. Για αυτό και πάντοτε έλεγε ότι δύο πράγματα σιχαινόταν στη ζωή του. Τη ζήλια και την αχαριστία. Ποτέ δεν προκάλεσε με τις πράξεις του. Έζησε μία ήρεμη ζωή. Παντρεύτηκε την Τούλα, μια καλόκαρδη κοπέλα από τη Θεσσαλονίκη, που αν και κάποια στιγμή χώρισαν, δεν έπαψε να τον φροντίζει μέχρι το τέλος. Απέκτησαν μία κόρη, τη θεατρολόγο Εύη Προύσαλη, που της είχε μεγάλη αδυναμία. Σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του είχε πει ότι δεν φοβάται το θάνατο, το μόνο που ήθελε ήταν να μην αρρωστήσει, να φύγει μια και έξω. Αυτό που τον πείραζε ήταν που είχε χάσει τους καλύτερους του φίλους και ένιωθε ορφανός. Λίγους μήνες μετά, στις 5 Ιουνίου του 2012 , έφυγε και εκείνος από τη ζωή στα 86 του χρόνια. Τα τελευταία χρόνια ο πιο επιτυχημένος ρόλος του ήταν στην τηλεοπτική σειρά “Εγκλήματα”. Αν και είχε αποσυρθεί τυπικά από το σανίδι στα 69 του χρόνια, ήταν ευτυχισμένος που δεν είχε περάσει καμία χρονιά χωρίς να χτυπήσει το τηλέφωνό του για δουλειά.... 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/athinodoros-prousalis-apsifise-ton-sakellario-ke-pligothike-otan-kapios-ton-ipe-nekrofilo-epidi-kerdise-tin-simpathia-tis-kivelis/

Βασανισμοί και γενοκτονίες πριν από 7.000 χρόνια. Γιατί έσπαζαν τα πόδια των αντιπάλων τους πριν τους εκτελέσουν

Σρεμπρένιτσα πριν 7.000 χρόνια - Προϊστορικός ομαδικός τάφος στην Ευρώπη αποκαλύπτει βασανισμούς και μαζικές σφαγές

news247

Αύγουστος 18 2015 09:52

Η γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα στον πόλεμο της Βοσνίας είχε πανάρχαια ιστορικά προηγούμενα. Ένας ομαδικός τάφος ηλικίας περίπου 7.000 ετών, που βρέθηκε στη Γερμανία και ο οποίος περιείχε σκελετούς τουλάχιστον 26 ενηλίκων και παιδιών, σε πολλές περιπτώσεις με θρυμματισμένα κρανία και σπασμένα πόδια, αποτελεί μαρτυρία για τη δολοφονική βία που κατά καιρούς μάστιζε, όπως φαίνεται, τους πρώιμους νεολιθικούς αγροτικούς πληθυσμούς της Ευρώπης.

Εδώ και καιρό πολλοί επιστήμονες υποψιάζονταν ότι οι πρώτοι αγρότες, που έφθασαν στην Κεντρική Ευρώπη πριν περίπου 7.500 χρόνια από την Ανατολία, δεν ασχολούνταν μόνο με την ειρηνική καλλιέργεια της γης, αλλά σκοτώνονταν μεταξύ τους και μάλιστα με άγριο τρόπο. Η απουσία κάποιας κεντρικής διοικητικής Αρχής οδηγούσε εύκολα σε απότομη κλιμάκωση της τοπικής βίας μεταξύ γειτονικών κοινοτήτων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιοαρχαιολόγο Κρίστιαν Μέγιερ του Πανεπιστημίου του Μάιντς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC, το "Science" και το "New Scientist", ανέφεραν ότι οι σκελετοί -που χρονολογήθηκαν προ 7.200 έως 6.850 ετών- φέρουν τρομερά τραύματα και σαφή ίχνη βασανισμού ή ακρωτηριασμού πριν ή μετά τον θάνατο.

Από τα θύματα 13 ήσαν ενήλικες (μόνο δύο γυναίκες άνω των 40 ετών) και 13 παιδιά (τα δέκα μικρότερα από έξι ετών και το πιο μικρό μόλις έξι μηνών), ενώ περιέργως απουσίαζαν θύματα ηλικίας 10 έως 15 ετών. Οι ερευνητές δεν αποκλείουν ότι ουσιαστικά ξεκληρίστηκε σχεδόν ολόκληρο ένα μικρό χωριό, καθώς εκείνη την εποχή εκτιμάται ότι οι κοινότητες είχαν 30 έως 40 κατοίκους.

Η μακάβρια ανακάλυψη αποτελεί άλλη μία ένδειξη ότι η πρώιμη Νεολιθική περίοδος στην Κεντρική Ευρώπη, που διαδέχθηκε την εποχή των μετακινούμενων κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, δεν ήταν ένας ειρηνικός παράδεισος (ή τουλάχιστον όχι μόνο αυτό), αλλά η βία αποτελούσε μέρος της ζωής των προϊστορικών ανθρώπων. Οι αιτίες μπορεί να ήσαν η κλιματική αλλαγή, οι αποτυχημένες σοδειές λόγω ξηρασίας ή άλλοι λόγοι, ο κατά τόπους υπερπληθυσμός, η ανάγκη επέκτασης σε άλλα εύφορα εδάφη κ.α.

Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ήδη από τη δεκαετία του ΄80 άλλους δύο ομαδικούς τάφους, έναν στη Γερμανία με 34 σκελετούς και έναν στην Αυστρία με τουλάχιστον 67, οι οποίοι χρονολογούνται μεταξύ 5600 και 4900 π.Χ. Και οι τρεις ομαδικοί τάφοι ανήκουν στον πολιτισμό «Λίνεαρμπαντκεράμικ», που χαρακτηρίζεται από τα γραμμικά διακοσμητικά στοιχεία στα κεραμικά τους. Ο εν λόγω πολιτισμός θεωρείται ότι καταγόταν από τη Μέση Ανατολή, από όπου μετακινήθηκε, μαζί με τα εξημερωμένα ζώα του, προς την ενδοχώρα της Ευρώπης και κυρίως την Ουγγαρία, όπου και δημιούργησε μικρούς αγροτικούς οικισμούς, προτού εξαπλωθεί δυτικά κατά μήκος του Δούναβη.

Ο νέος τάφος, σε σχήμα ορθογώνιου παραλληλόγραμμου με διαστάσεις ενός επί 7,5 μέτρων, ανακαλύφθηκε τυχαία κατά την κατασκευή ενός δρόμου στην περιοχή Σένεκ-Κίλιανστέντεν, σε απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Φρανκφούρτης.

Τυπικά, οι νεολιθικοί τάφοι περιείχαν μόνο ένα σώμα, μαζί με προσωπικά αντικείμενα του νεκρού, όπως κεραμικά, λίθινα εργαλεία και διακοσμητικά αντικείμενα. Ο ομαδικός τάφος όμως δεν περιείχε καθόλου τέτοια αντικείμενα και τα σώματα δεν έδειχναν καμία φροντίδα, άλλη μία ένδειξη ότι δεν έγινε τελετουργική ταφή, αλλά υπήρξαν θύματα ομαδικού φόνου.

Η απουσία αρκετών γυναικών μεταξύ των θυμάτων δείχνει ότι πιθανώς οι επιτιθέμενοι (ίσως από κάποιον γειτονικό οικισμό), αφού σκότωσαν τους άνδρες και τα παιδιά, απήγαγαν τις γυναίκες και τις πήραν μαζί τους. Η απουσία εφήβων ίσως σημαίνει ότι κατάφεραν να ξεφύγουν από την μοιραία επίθεση ή ότι απήχθησαν και αυτοί.

Οι επιστήμονες εξάλλου θεωρούν πιθανό ότι το συστηματικό σπάσιμο των ποδιών των εχθρών αποτελούσε μέρος ενός ψυχολογικού πολέμου, για να σπείρει τον τρόμο στους αντιπάλους ή απλώς το έκαναν για να εμποδίσουν τα θύματά τους να το σκάσουν.

Άλλοι όμως επιστήμονες αντιτείνουν ότι το σπάσιμο των κάτω άκρων βασιζόταν σε μια πρόληψη: στην προσπάθεια να εμποδίσουν τα φαντάσματα των νεκρών να κυνηγήσουν αυτούς που τους σκότωσαν!

(Με πληροφορίες από ΑΜΠΕ)

http://news247.gr/eidiseis/epistimi/vasanismoi-kai-genoktonies-prin-apo-7-000-xronia-giati-espazan-ta-podia-twn-antipalwn-toys-prin-toys-ektelesoyn.3620038.html?utm_source=News247&utm_medium=MintaXasete_article&utm_campaign=24MediaWidget

Η Ελλάδα βλέπει την αλβανική κυβέρνηση σαν τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους»

Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στις Δρυμάδες, γκρεμίστηκε από τους Αλβανούς προχθες το βράδυ

Μετά την απόφαση της αλβανικής Πολεοδομίας για το γκρέμισμα του Ιερού Ναού του Αγίου Αθανασίου στις Δρυμάδες, σκληρή ήταν η αντίδραση αξιωματούχων της Αθήνας, σημειώνει αλβανικό δημοσίευμα.

Με απειλητικό τόνο ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κούτρας έκανε σύγκριση το συμβάν, με την καταστροφή των αρχαίων δομών στην Παλμύρα από τους τζιχαντιστές στη Συρία.

Προέβη σε μία δήλωση που έχει να εμφανισθεί πολλά χρόνια στις διμερείς σχέσεις. Ο Κούτρας εκτός από την καταδίκη της πράξης, κατηγορεί για ακαμψία τα Τίρανα, τόσο στις διμερείς σχέσεις, όσο και στη διεθνή σκηνή.

«Η καταστροφή των θρησκευτικών δομών που έγινε πρόσφατα στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική από τους τζιχαντιστές, σήμερα είδαμε να γίνεται πραγματικότητα και στη γειτονική μας χώρα, την Αλβανία. Κανένα σχόλιο περαιτέρω», σημειώνει το αλβανικό δημοσίευμα αναφερόμενο στις δηλώσεις Κούτρα.

Πηγές του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, δήλωσαν ότι από στιγμή σε στιγμή αναμένεται να κληθεί στο υπουργείο Εξωτερικών, ο πρέσβης της Αλβανίας στην Αθήνα.
Λόγω του ότι ο πρέσβης Ντερβίσι βρίσκεται για διακοπές στη χώρα του , θα πάει αντί αυτού η διπλωμάτης Εντλίρα Μερκούρι. Οι πηγές ανέφεραν ότι η κυβέρνηση θα υποβάλλει διακοίνωση διαμαρτυρίας προς την αλβανική κυβέρνηση για την υπόθεση. http://tilegrafima.gr/

Ο Ε.ΡΑΜΑ ΤΟ ΕΙΧΕ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΜΕ ΗΠΑ-ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ "Δάκτυλος" Βατικανού στο γκρέμισμα της Ορθόδοξης εκκλησίας στη Χειμάρρα: Θέλουν να αναγείρουν άγαλμα καθολικού Επισκόπου

Σφοδρές είναι οι αντιδράσεις του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για το γκρέμισμα της εκκλησίας στη Χειμάρρα καθώς η Ελλάδα υπέβαλε επίσημη νότα διαμαρτυρίας στον Αλβανό Πρέσβη στην Αθήνα, ενώ το ΥΠΕΞ πραγματοποίησε επίσημη καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο Συμβούλιο της Ευρώπης ενώ ενημερώθηκε Βερολίνο και Ουάσιγκτον, αναφέρει ο αλβανικός τύπος. Αναμένονται επίσης και οικονομικές κυρώσεις στα Τίρανα.

 

Πληροφορίες αναφέρουν πάντως πως υπάρχει και "δάχτυλος" του Βατικανού πίσω από την κατεδάφιση του Ιερού Ναού καθώς η Αλβανία θέλει να ανεγείρει ανδριάντα καθολικού επισκόπου του Νίλο Καταλάνο ο οποίος είχε προσπαθήσει να στρέψει τους ελληνορθόδοξους κατοίκους της Χειμάρρας στον καθολικισμό ή την ουνία αποκηρυσσοντας την ορθόδοξη πίστη τους!

 

Από το περιστατικό σύμφωνα με πληροφορίες έχει κινητοποιηθεί και η ελληνική ομογένεια σε όλον τον κόσμο μέσω κοινωνικών δικτύων. Η ανίερη και προσβλητική πράξη των Αλβανών δεν έχει προηγούμενο.  

 

Σε τηλεφωνική επαφή του αλβανικού καναλιού με τον Αλβανό Πρέσβη στην Αθήνα, επιβεβαιώθηκε η κλήση του στο Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για σήμερα το μεσημέρι.

 

Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ενημέρωσε επίσης το  Βερολίνο και την Ουάσινγκτον σχετικά με την κατάφορη παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.

 

Σε αντίδραση του εκπρόσωπου του  ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, Κωνσταντίνο Κούτρα για το επαίσχυντο περιστατικό στις Δρυμάδες , παρομοιάστηκε η κίνηση των Αλβανών με πράξη Τζιχαντιστών.

 

«Η καταστροφή του ιερού  τόπου  και του   χώρου  λατρείας  στις δρυμάδες είναι παρόμοια  με εκείνες που έγιναν πρόσφατα στη Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική από βάρβαρους τζιχαντιστές. Σήμερα είδαμε αυτό ακριβώς το πράγμα να γίνεται στη γειτονική Αλβανία. Θα ενημερώσουμε  αμέσως την διεθνή κοινότητα» ,ανέφερε χτες η ανακοίνωση του εκπροσώπου Τύπου του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών

 

Οι  Αλβανοί αξιωματούχοι τα"γυρίζουν" σήμερα μετά τις σφοδρές αντιδράσεις προσπαθώντας να βρουν διακιολογίες και δηλωνουν ότι  η κατεδάφιση του Ι.Ναού του Αγίου Αθανασίου έγινε με σκοπό την ανακάλυψη του τάφου του Νίκο Καταλάνο ενός καθολικού ιεραπόστολου του XVII αιώνα.

 

Αδριάντα του καθολικού επισκόπου και ιεραποστόλου Νίλο Καταλάνο -έζησε τον 7ο αιώνα- που προσπάθησε αποτυχημένα να στρέψει τους ελληνορθόδοξους κατοίκους της Χειμάρρας στον καθολικισμό ή την ουνία, θέλει να στήσει η κυβέρνηση Ράμα στο χώρο της κατεδαφισμένης εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου στο χωριό Δρυμμάδες.

 

Ο Καταλάνο έζησε τοn 7ο αιώνα και προσπάθησε μεθοδικά να προσηλυτίσει στον καθολικισμό ελληνορθόδοξους πληθυσμούς της Βορείου Ηπείρου, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. Ως καθολικός επίσκοπος Δυρραχίου, επισκέφθηκε τις Δρυμάδες  και επιχείρησε να πείσει τους κατοίκους να αποκηρύξουν την ορθόδοξη πίστη τους.

 

Σύμφωνα με τις πηγές η αντίδραση των πιστών ήταν έντονη, με αποτέλεσμα ο καθολικός αξιωματούχος να επιστρέψει άπρακτος στην έδρα του. Ο Καταλάνο τιμάται από τους Αλβανούς, επειδή φέρεται να προώθησε τη διδασκαλία της αλβανικής γλώσσας, που για την ιστορία απέκτησε αλφάβητο μόλις το 1908. 

 

Σύμφωνα με πληροφορίες ο στενός συνεργάτης του Έντι Ράμα, βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος, επιχειρηματίας και εκδότης  Κότσιο Κοκεδήμα –λέγεται πως είναι ελληνικής καταγωγής- θα είναι βασικός σπόνσορας σε εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν στο πανεπιστήμιο Αυλώνας, στη μνήμη του καθολικού ιεραποστόλου Καταλάνο. Στο πλαίσιο αυτό Ράμα και Κοκεδήμα, επιδιώκουν να στήσουν στο χώρο της κατεδαφισμένης εκκλησίας τον ανδριάντα του καθολικού επισκόπου – ιεραποστόλου, παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων των Δρυμμάδων.   

 

Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές η κυβέρνηση Ράμα, με την ενέργεια αυτή ο Αλβανός πρωθυπουργός επιχειρεί να κερδίσει την εύνοια του Βατικανού, αλλά και τη ψήφο των καθολικών συμπατριωτών του που αγγίζουν το 17% του πληθυσμού της χώρας.

 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα,  ο Ράμα φέρεται να είχε αποκαλύψει στον Πάπα Φραγκίσκο, κατά την επίσημη επίσκεψή του Ποντίφικα στην Αλβανία το 2014, τις προθέσεις του να τιμήσει επίσημα τον καθολικό επίσκοπο- ιεραπόστολο Καταλάνο. Να σημειωθεί πως στην περιοχή της Χειμάρρας, δεν υπάρχουν γηγενείς καθολικοί, αφού η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Έλληνες Ορθόδοξοι αν και για Τίρανα επισήμως θεωρούνται «ελληνόφωνοι Αλβανοί».

 

Με γραπτή ανακοίνωση η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας κατήγγειλε την προκλητική ενέργεια κατεδάφισης του ναού, σημειώνοντας με νόημα πως αποτελεί συνέχεια των όσων συνέβησαν το 2013 στην Πρεμετή. «Αποτελεί θλίψη και προσβολή να βλέπει κανείς στις ημέρες μας να θάβονται κάτω από τα ερείπια της καταστροφής το Ιερό Ευαγγέλιο, εικόνες κι άλλα ιερά σκεύη. Πρόκειται για σκηνές που θυμίζουν την ιεροσυλία του Ναού της Παναγίας στην Πρεμετή, όπου τα έριχναν πάνω σε φορτηγό σκουπιδιών» αναφέρει η ανακοίνωση.

 

Το καλοκαίρι του 2013  υπάλληλοι του δήμου Πρεμετής, συνοδεία ανδρών εταιρίας security, και με πρόσχημα κάποια ανείσπρακτα –όπως υποστήριξαν- χρέη,  εισέβαλλαν στον ιερό ναό της Παναγίας, απομάκρυναν τους ιερείς και τους πιστούς και στην κυριολεξία άδειασαν την εκκλησία.

 

Στην ανακοίνωση επίσης, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας αποκάλυψε τη γύμνια των επιχειρημάτων του δήμου Χειμάρρας αλλα και της κυβέρνησης Ράμα.  «Από την πρώτη στιγμή εκείνοι που σχεδίασαν την ισοπέδωση του εν λόγω ιερού χώρου ήταν αντιθετικοί, μεγαλομανείς και ασαφείς στις δηλώσεις, στις αξιώσεις και στις ενέργειές τους: Δήλωσαν πώς πρόκειται για παράνομη κατασκευή που έγινε πρόσφατα και προέκυψε ότι κτίστηκε από τους ίδιους τους πιστούς στα πρώτη χρόνια της Δημοκρατίας στον ίδιο ακριβώς χώρο όπου ήταν ο ναός που είχε ισοπεδώσει ο κομμουνισμός. Δήλωσαν ότι η εκκλησία ήταν πολιτιστικό μνημείο και αποδείχτηκε ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια. Δήλωσαν ότι η Εκκλησία δεν ήταν ιδιοκτήτης και αποδείχτηκε με έγγραφα το αντίθετο. Δήλωσαν ότι η ταράτσα ήταν πάνω στους παλιούς ιστορικούς τοίχους και στη συνέχεια τα ισοπέδωσαν όλα» αναφέρει συγκεκριμένα. 

 

Όσο και εάν οι Αλβανοί επιχειρούν να σβήσουν την ιστορία της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου, από το κομμουνιστικό καθεστώς του Χότζα έως την δημοκρατική κυβέρνηση Ράμα- οι πέτρες και τα χαρτιά μαρτυρούν την αλήθεια.

 

Σε μαρμάρινη επιγραφή που υπήρχε εντειχισμένη στον παλαιό ναό που  κατεδάφισε το 1972 το καθεστώς Χότζα την περίοδο της αθεΐας, ήταν χαραγμένα  τα ονόματα των κτητόρων  που χρηματοδότησαν την ανέγερση το έτος 1671, «Ττετε Νικολο Λέκκας, δημο/θοδορα Νικολο, Ττετε κ(αι) των τέκνων αυτών γγηνι, κοκαλι /αχοαι (=1671)» έγραφε συγκεκριμένα η επιγραφή, που η τύχη της αγνοείται, αλλά φωτογραφία της δημοσιεύτηκε το 1998 σε έκδοση της αλβανικής Ακαδημίας, για τους ορθόδοξους ναούς της χώρας. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην έκδοση, η εκκλησία αφιερώθηκε στον Άγιο Αθανάσιο, ως τάμα των κατοίκων για την προστασία του από επιδημία χολέρας που είχε πλήξει την περιοχή.

 

Επίσης, οι προκλητικοί ισχυρισμοί Ράμα καταρρίπτονται και από επίσημα αλβανικά έγγραφα, τα οποία φυλάσσονται στο Κεντρικό Αρχείο της χώρας. Συγκεκριμένα, σε απογραφή του 1921 η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, είναι καταχωρημένη ως περιουσιακό στοιχείο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας και μόνο. 

 

Τι να περιμένι κανείς από έναν Αλβανό Πρωθυπουργό ο οποίος είναι  ένας από τους κύριους  εκφραστές της πολιτικής της "Μεγάλης Αλβανίας", κάτι που αποδείχθηκε περίτρανα στον αγώνα με την Σερβίας-Αλβανίας που παρουσιάστηκαν τα...«αεροπλανάκια με την αλβανική σημαία της «Μεγάλης Αλβανίας».

 

 

 

 

http://www.defencenet.gr/defence/20150827/defencenet/υπεξ/νότα-διαμρτυρίας

Πλήρωσε ο Α.Τσίπρας 600.000 ευρώ για αυτό το πρωτοσέλιδο; Δείτε το έγγραφο

Το περασμένο Σάββατο όταν είδαμε το ηρωϊκό αυτό πρωτοσέλιδο στα «συστημικά και διαπλεκόμενα ΝΕΑ του ΔΟΛ», σύμφωνα με τους χαρακτηρισμούς του ΣΥΡΙΖΑ, αναρωτηθήκαμε τι ακριβώς συνέβη.

 

Πληροφορίες που ήρθαν τώρα στο φως συνδέουν την ξαφνική θερμή υποστήριξη του Ψυχάρη προς τον Τσίπρα με την πρόσφατη έγκριση χρηματοδότησης 600.000 ευρώ του Μεγάρου Μουσικής, το οποίο στο παρελθόν είχε καταγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ.  

 

Δείτε το έγγραφο στη Διαύγεια με το οποίο δίνουν 600.000 ο Ξυδάκης και ο Μπαλτάς στο Μέγαρο.    

 

 

 

 

Τμήμα ειδήσεων pronews.gr

Γιατί ο Γιώργος Φούντας αποκάλεσε τον τέως βασιλιά, «Κώτσο» και τα παιδιά του, «κουτσούβελα»;...

 


Καλοκαίρι 1967. Ήταν στα γυρίσματα της ταινίας «Πυρετός στην άσφαλτο». Ο Γιώργος Φούντας υποδυόταν έναν αρχιφύλακα της Αμέσου Δράσεως, που κάνοντας τη νυχτερινή βάρδιά του με το περιπολικό, ειδοποιείται πως πρέπει να βρει άμεσα ένα μπουκάλι αίμα σπάνιου τύπου, που το χρειάζεται η γυναίκα του για να φέρει στον κόσμο το πρώτο παιδί τους. Ο αστυνομικός τρέχει με το περιπολικό από νοσοκομείο σε νοσοκομείο και στο τέλος κατορθώνει, μετά από πολλές περιπέτειες, να βρει την φιάλη, αλλά διαπιστώνει πως είναι πολύ αργά. Ήταν περασμένα μεσάνυχτα σε κάποια γέφυρα της Αθήνας. Είχαν γυριστεί τρία πλάνα και προετοιμαζόταν το τέταρτο. Ο σκηνοθέτης Ντίνος Δημόπουλος και ο Γιώργος Φούντας, ντυμένος αρχιφύλακας, καθόντουσαν στην άκρη της γέφυρας περιμένοντας. Για μια στιγμή ακούστηκαν κορναρίσματα και δύο πολυτελή αυτοκίνητα σταμάτησαν μπροστά τους. Ήταν τα αυτοκίνητα του βασιλιά Κωνσταντίνου και της συνοδείας του. Από το πρώτο κατέβηκε ο υπασπιστής του βασιλέως, ο Αρναούτης, που αιφνιδιασμένος από τη φωταγωγία του δρόμου, ζήτησε να πληροφορηθεί τι συμβαίνει. Τον πρόλαβε όμως ο βασιλιάς, πού είχε κιόλας πηδήσει από το αυτοκίνητό του και κοίταγε δεξιά κι αριστερά με περιέργεια. Ο Φούντας, μόλις τον βλέπει, πετάγεται όρθιος, τον πλησιάζει θαρρετά, απλώνει το χέρι και του λέει: – Γεια σου Κώτσο! Τι κάνει η κυρά; Τι κάνουν τα κουτσούβελα; Ο Κωνσταντίνος και ο υπασπιστής έμειναν κατάπληκτοι, γιατί έντρομοι είχαν μπροστά τους έναν υπαξιωματικό της Αστυνομίας να τους πλησιάζει χωρίς σεβασμό, χωρίς ιεραρχία και να αποκαλεί τον βασιλιά Κώτσο, την βασίλισσα κυρά και τα πριγκιπόπουλα κουτσούβελα!!! Προφανώς, συμπέραναν πως δεν επρόκειτο για γύρισμα ταινίας, αλλά πως είχαν βρεθεί αντιμέτωποι με κάποιον τρομοκράτη, που είχε μεταμφιεσθεί σε αστυνομικό, η με τρελό. Έφυγαν το γρηγορότερο, με τα λάστιχα των αυτοκινήτων τους να στριγγλίζουν μέσα στην καλοκαιρινή νύχτα. – Aλήθεια βρε Γιώργο, δεν μου είπες. Είσαστε γνωστοί με τον βασιλιά; – Όχι. Πρώτη φορά τον είδα από κοντά. – Και πως τον είπες Κώτσο; – Πώς να τον πω? Εμείς στο χωριό τους Κωνσταντίνους, Κώτσους τους φωνάζουμε! Λίγους μήνες μετά, ο αξέχαστος Γιώργος Φούντας πήρε το βραβείο του πρώτου ρόλου, στο 7ο Κινηματογραφικό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τον συγκεκριμένο ρόλο. ΜΑΡΩ ΜΠΟΥΡΔΑΚΟΥ... 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/giati-o-fountas-apokalese-ton-teos-vasilia-kotso-ke-ta-pedia-tou-koutsouvela/

Το Δημόσιο βάζει «χέρι» στις καταθέσεις μετά τις εκλογές

Εφορία και Ταμεία ελέγχουν τραπεζικές κινήσεις σε βάθος 10ετίας.

Στο στόχαστρο θα βρεθούν αμέσως μετά τις εκλογές οι οφειλέτες του Δημοσίου, τόσο της Εφορίας όσο και των Ασφαλιστικών Ταμείων, που αποκτούν πλέον τη δυνατότητα για αυθημερόν δέσμευση των καταθέσεων και κατασχέσεις-εξπρές, μέσα σε μόλις μια εβδομάδα!

Το μέτρο, ενταγμένο στο πλέγμα των φοροεισπρακτικών παρεμβάσεων του τρίτου μνημονίου, θα τεθεί σε εφαρμογή από τον επόμενο κιόλας μήνα και σε πρώτη φάση στο στόχαστρο μπαίνουν όσοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς την εφορία πάνω από 70.000 ευρώ. Με δεδομένο ότι τα capital controls θα παραμένουν σε ισχύ τουλάχιστον έως το τέλος του έτους, όσοι χρωστούν στην εφορία πάνω από 70.000 ευρώ και έχουν καταθέσεις στις τράπεζες, το μόνο που μπορούν να κάνουν για να γλιτώσουν την κατάσχεση είναι να εντάξουν τις οφειλές τους στην πάγια ρύθμιση των 12 δόσεων.
Το σχέδιο
Αξίζει να σημειωθεί ότι κατ’ επιταγή των εφαρμοστικών νόμων του 3ου μνημονίου, τόσο αυτών που ψηφίστηκαν όσο και αυτών που θα πρέπει να κατατεθούν το φθινόπωρο, θα ενεργοποιηθεί σειρά μέτρων με στόχο την αύξηση των εισπράξεων από τη «δεξαμενή» των ληξιπρόθεσμων στην οποία λιμνάζουν περισσότερα από 80 δισεκατομμύρια ευρώ, αν προστεθούν οι οφειλές προς την Εφορία αλλά και τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Το έργο των φορολογικών αρχών από τη στιγμή που θα αποφασίσουν να προχωρήσουν στην εφαρμογή των νέων νόμων θα είναι σαφώς ευκολότερο σε σχέση με το παρελθόν. Πρώτον, διότι τους παρέχεται η δυνατότητα να δεσμεύουν ποσά απευθείας από τους τραπεζικούς λογαριασμούς με διαδικασίες εξπρές και δεύτερον, διότι οι οφειλέτες δεν έχουν πολλά περιθώρια αντιδράσεων λόγω της επιβολής των capital controls.
Τα βήματα
Το νέο σχέδιο κατασχέσεων εξπρές περιγράφεται με λεπτομέρεια στο νέο Μνημόνιο και εκτυλίσσεται σε τρία βήματα:
1. Η ΓΓΔΕ θα στέλνει ηλεκτρονικά στις τράπεζες τα στοιχεία των οφειλετών του Δημοσίου, με συνολική ληξιπρόθεσμη οφειλή πάνω από 70.000 ευρώ.
2. Οι τράπεζες, υποχρεούνται να προβαίνουν αυθημερόν στις ενέργειες που απαιτούνται για τη δέσμευση των χρημάτων, που βρίσκονται ή κατατίθενται στους λογαριασμούς των οφειλετών, μέχρι του ύψους της συνολικής οφειλής.
3. Μετά τη δέσμευση και εντός δύο ημερών, ενημερώνεται για το ύψος του δεσμευθέντος ποσού η Φορολογική Διοίκηση, η οποία οφείλει να επιβάλει κατάσχεση, το αργότερο σε πέντε εργάσιμες ημέρες από την ηλεκτρονική παραλαβή της ενημερωτικής απάντησης, άλλως το πιστωτικό ίδρυμα προβαίνει οίκοθεν στην άμεση άρση της επιβληθείσης δέσμευσης.
Πρακτικά λοιπόν, από την ώρα που οι τράπεζες θα λάβουν την ηλεκτρονική ειδοποίηση από τη ΓΓΔΕ, την ίδια μέρα πρέπει να δεσμεύσουν το λογαριασμό του πελάτη τους, μέσα σε δύο ημέρες να ενημερώσουν τη ΓΓΔΕ, η οποία με τη σειρά της μέσα σε πέντε ημέρες πρέπει να ολοκληρώσει την κατάσχεση. Συνολικός χρόνος, μία εβδομάδα!
Τα όρια κατασχέσεων
Να σημειώσουμε πως μετά την ψήφιση του Μνημονίου άλλωστε έρχονται αλλαγές και στο ακατάσχετο όριο. Το κατώτατο όριο του ακατάσχετου μισθών, συντάξεων, και ασφαλιστικών βοηθημάτων που καταβάλλονται περιοδικώς, το οποίο προκύπτει μετά την αφαίρεση των υποχρεωτικών εισφορών, μειώνεται από 1.500 ευρώ σε 1.000 ευρώ. Με βάση τις νέες διατάξεις επιτρέπεται η κατάσχεση των ανωτέρω απαιτήσεων, εφόσον αυτές υπερβαίνουν το ποσό των 1.000 ευρώ, σε ποσοστό το οποίο αυξάνεται κλιμακωτά και συγκεκριμένα στο ½ επί του υπερβάλλοντος των 1.000 ευρώ και μέχρι του ποσού των 1.500 ευρώ για τις ασθενέστερα οικονομικές τάξεις και στο 100% του ποσού που υπερβαίνει τα 1.500 ευρώ για τα μεγαλύτερα εισοδηματικά κλιμάκια.
Οι αλλαγές αυτές όμως έχουν και αναδρομική ισχύ. Στις διατάξεις του νομοσχεδίου ορίζεται ότι εφαρμόζονται και επί των ενεργών κατασχέσεων, δηλαδή και επί των κατασχέσεων που έχουν επιβληθεί επί των συγκεκριμένων απαιτήσεων βάσει των προγενέστερων διατάξεων για ποσά δηλαδή άνω των 1.500 ευρώ. Στο εξής και στις περιπτώσεις αυτές για τις απαιτήσεις που γεννώνται μετά την ισχύ των νέων διατάξεων τα αποδοτέα ποσά θα υπολογίζονται βάσει των διατάξεων αυτών. Όσον αφορά στις καταθέσεις, επίσης μειώνεται στα 1.250 ευρώ το κατώτατο όριο ακατάσχετου των καταθέσεων φυσικών προσώπων σε πιστωτικά ιδρύματα, σε ατομικό ή κοινό λογαριασμό, το οποίο ρητά ορίζεται ότι υπολογίζεται ανά μήνα, ενώ αποκλείεται σωρευτικός υπολογισμός αυτού σε χρονικά διαστήματα μεγαλύτερα του μήνα.
Μαύρες λίστες και αδήλωτες καταθέσεις
Στο μεταξύ όσοι χρωστούν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές για περισσότερους από τρεις μήνες, θα πρέπει να προετοιμαστούν για δημόσια διαπόμπευση από τον Οκτώβριο του 2015. Προβλέπεται η δημοσιοποίηση καταλόγου των οφειλετών για χρέη από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές που εκκρεμούν για περισσότερους από τρεις μήνες.
Εξάλλου έως το Νοέμβριο θα προωθηθεί το νομοσχέδιο για την εθελοντική αποκάλυψη «χωρίς αμνηστευτική διάταξη» των αδήλωτων καταθέσεων, η καθιέρωση περιουσιολογίου ενώ τον Σεπτέμβριο, προβλέπεται η επέκταση του Μητρώου Τήρησης Τραπεζικών Λογαριασμών, ώστε οι ελεγκτές να έχουν τη δυνατότητα να βλέπουν άμεσα όλες τις κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών των ελεγχόμενων σε βάθος δεκαετίας.
 http://www.financialbox.gr/eidiseis/trapezes/11499-το-δημόσιο-βάζει-«χέρι»-στις-καταθέσεις-μετά-τις-εκλογές.html

Πώς να χωρέσει η μνήμη, τόση φρίκη, τόσο τρόμο;

Της Όλγας Νικολαΐδου

«Αχ, γκρέμισε ο κόσμος μας! Γκρέμισε η Σμύρνη μας! Γκρέμισε η ζωή μας! Η καρδιά, τρομαγμένο πουλί, δεν ξέρει που να κρυφτεί. Ο τρόμος, ένας ανελέητος καταλύτης άδραξε στα νύχια του κείνο το πλήθος και το αλάλιασε. Ο τρόμος ξεπερνάει το θάνατο. Δε φοβάσαι το θάνατο, φοβάσαι τον τρόμο. Ο τρόμος έχει τώρα το πρόσταγμα. Τσαλαπατά την ανθρωπιά. Αρχίζει από το ρούχο και φτάνει ίσαμε την καρδιά».

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο «Ματωμένα Χώματα» της Διδώς Σωτηρίου και φυσικά αναφέρεται στην Μικρασιατική Καταστροφή.
Ήταν σαν σήμερα (27/8) του 1922, όταν ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, βρήκε τρομακτικό θάνατο. Διαβάζοντας κανείς ακόμα και από… απόσταση 93 ολόκληρων χρόνων τις μαρτυρίες για τις τραγικές συνθήκες θανάτωσής του τρομάζει.
Εδώ θα αρκεστούμε στα όσα εξιστόρησε, ένα μήνα μετά το συμβάν, στη γαλλική Βουλή ο βουλευτής Παρισίων, αββάς Εδουάρδος Σουλιέ:
«Το απόγευμα της 27ης Αυγούστου το γαλλικό προξενείο ειδοποιήθηκε πως ο Έλλην Μητροπολίτης Χρυσόστομος διέτρεχε κίνδυνο και ότι θα έπρεπε να σταλεί άγημα από Γάλλους ναύτες για να τον προστατεύσει. Πράγματι ο Γάλλος Πρόξενος Γκραγιέ, έστειλε αμέσως άγημα, ο δε επικεφαλής του αγήματος αξιωματικός πρότεινε στο Χρυσόστομο να τον οδηγήσει στο γαλλικό προξενείο. Ο Χρυσόστομος δεν ανήκει στην εκκλησία της Γαλλίας, αλλ’ αυτό δεν μ’ εμποδίζει να εκφράσω το βαθύτατο σεβασμό μου στη μνήμη του.

Με ωραιότητα ψυχής αρνήθηκε να δεχθεί το προσφερόμενο καταφύγιο, λέγοντας ότι καθήκον του είναι να μείνει μαζί με το ποίμνιο του. Όταν το Γαλλικό άγημα αναχώρησε, κατέφθασε με άμαξα Τούρκος αξιωματικός, συνοδευόμενος από στρατιώτες και διέταξε τον Χρυσόστομο να τον ακολουθήσει. Οδήγησαν τότε τον Ιεράρχη στα άκρα των ευρωπαϊκών συνοικιών μπρος σ’ ένα κουρείο. Εκεί του φόρεσαν άσπρη μπλούζα, ίσως για να διακρίνεται καλύτερα, κι’ εκεί έλαβε χώρα φρικτό κακούργημα, από κείνα πού είναι γεμάτη η ιστορία των μαρτύρων. Του ξερίζωσαν τα γένια, τον μαχαίρωσαν, του έκοψαν τη μύτη και τ’ αυτιά. Πλάι στους άντρες Τούρκους έπαιρναν μέρος στα βασανιστήρια και γυναίκες Τουρκάλες. Οι παρόντες ναύτες μας πάνοπλοι, αγανακτισμένοι, έξαλλοι. Υποχρεωμένος όμως από τις διαταγές, πού είχε λάβει ο επικεφαλής τους αξιωματικός, τους απειλεί με περίστροφο στο χέρι ότι θα τους πυροβόληση αν θελήσουν να επέμβουν. Μετέφεραν υστέρα οι Τούρκοι τον Ιεράρχη στις τουρκικές συνοικίες, όπου τον διαμέλισαν και τον αφήκαν βορά στους σκύλους…».

Ο Χρυσόστομος είχε μετατεθεί στην Σμύρνη το 1910. Λάτρης του αθλητισμού, ήταν ο άνθρωπος που εξασφάλισε για τον ιστορικό Πανιώνιο -λίγο μετά την ανάληψη των επισκοπικών καθηκόντων του- χώρο όπου δημιουργήθηκε ένα θαυμάσιο στάδιο. Γι΄ αυτόν τον χώρο αγγλική εταιρεία σιδηροδρόμων έδινε 100.000 χρυσές λίρες, αλλά εκείνος αρνήθηκε την προσφορά.
Προτού αναλάβει τα καθήκοντά του στην ιωνική γη, είχε εκλεγεί, το 1902, παμψηφεί, Μητροπολίτης Δράμας. Μάλιστα ην ημέρα της εκλογής του, απευθυνόμενος στον Πατριάρχη, είχε πει τα εξής :

«Εν όλη τή καρδία και εν όλη τη διανοία θα υπηρετήσω την Εκκλησίαν και το Γένος, και η μίτρα, την οποίαν αι άγιαι χείρες σου εναπέθεσαν επί της κεφαλής μου, εάν πέπρωται να απολέση ποτέ την λαμπηδόνα των λίθων της, θα μεταβληθή εις ακάνθινον στέφανον μάρτυρος ιεράρχου».

Λόγια προφητικά, ή πιο σωστά, λόγια συνεπή. Άλλωστε ο άνθρωπος γίνεται προφήτης του μέλλοντός του, όταν αποφασίζει να το υπερασπιστεί με τις πράξεις του.

Κανείς δεν κατόρθωσε να πληροφορηθεί τι απέγινε –ό,τι απέμεινε- από το κατακρεουργημένο σώμα του Χρυσοστόμου. Φημολογείται, ωστόσο ότι κατέστη δυνατό να ενταφιαστεί στο γήπεδο του Απόλλωνα, ενώ σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, θάφτηκε δίπλα σε ένα ποτάμι.
Για το πόσοι άλλοι θάφτηκαν σε εκείνα τα «ματωμένα χώματα», υπάρχουν ασφαλώς κάποια στοιχεία. Η αρχή της τραγωδίας, ήταν η απόβαση στη Σμύρνη.

Επειδή ωστόσο οι τραγωδίες, ούτε «χωράνε», ούτε «καλύπτονται» από τους αριθμούς, δεν θα αναφέρω αριθμό νεκρών, τραυματιών και προσφύγων. Μόνο θα παραθέσω τα στοιχεία που έδωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος με υπόμνημά του στην Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού, το 1919. Σύμφωνα λοιπόν με το υπόμνημα του τότε Πρωθυπουργού της Ελλάδας, στην Μικρά Ασία ζούσαν 1.694.00 Έλληνες. Στην Θράκη και στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης 731.000, στην Τραπεζούντα 350.000 και στα Άδανα 70.000. Σύνολο 2.845.000 ‘Έλληνες που αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού. Μάλιστα αυτό το 20%, κυριαρχούσε οικονομικά και είχε καταφέρει να διατηρήσει την πολιτιστική κληρονομιά, παρότι αποτελούσε μειονότητα σε εχθρικό περιβάλλον.
Σε εχθρικό περιβάλλον; Για να είμαι ειλικρινής, από τις διηγήσεις του παππού και της γιαγιάς μου –προσφύγων και ορκισμένων Βενιζελικών-, δεν θυμάμαι να αποκόμισα ποτέ την αίσθηση ότι πριν από την Καταστροφή, εισέπραξαν μίσος και έχθρα από τους Τούρκους. Το γνωστό τραγούδι, σε μουσική Απόστολου Καλδάρα και στίχους Πυθαγόρα «Μες στου Βοσπόρου τα στενά», το αγάπησα νωρίς, γιατί «έδενε» απόλυτα, με τις αναμνήσεις των γονιών του πατέρα μου: «Τούρκος εγώ κι εσύ Ρωμιός, κι εγώ λαός κι εσύ λαός. Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ, όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ».

Βάσανα, χαρές της καθημερινότητας, συνταγές και φαγητά μοιράζονταν με τους Τούρκους γείτονές τους. Και λέξεις… «Κι εκείνοι ‘ξέραν από την δική μας γλώσσα κι εμείς από την δική τους», συνήθιζε να λέει ο παππούς μου…
Κι όμως αυτή η αρμονική συμβίωση κατέληξε σε σκηνές τρόμου. Σε σκηνές όπου μικρά παιδιά, παρακαλούσαν για έναν λιγότερο τρομακτικό θάνατο : «Μαμά, μην καούμε, να πνιγούμε», έλεγαν βλέποντας από την μια την πόλη ολόκληρη στο εσωτερικό της να καίγεται και από την άλλη ανθρώπους να προσπαθούν μάταια να πιαστούν από τις κουπαστές των συμμαχικών καραβιών : «Η Σμύρνη μάνα χάνεται, τα όνειρά μας πάνε, στα πλοία όποιος πιάνεται κι οι φίλοι τον χτυπάνε».
Είναι βέβαιο ότι ένα μεγάλο μέρος αυτής της τραγωδίας, γράφτηκε στη θάλασσα. Και στα πλοία που επισφράγισαν την φρίκη και τον τρόμο σε αυτό το σκηνικό, γιατί από μέσα διαφυγής, μετατράπηκαν σε υδάτινες νεκροφόρες.
Δύο χρόνια μετά, το 1924 δηλαδή, το βρετανικό πλοίο-φορτηγό με το όνομα «Ζαν Μ.» φορτώνεται με 400 τόνους ανθρώπινα λείψανα, από τα Μουδανιά, την θάλασσα του Μαρμαρά, για να μεταφερθούν σε γαλλικές βιομηχανίες της Μασσαλίας. Τα ανθρώπινα οστά πουλήθηκαν για να γίνουν ζωοτροφές, λίπασμα και… «ποιοτικά οδοντριατρικά υλικά» δηλαδή σφραγίσματα!..

Όπως αποκαλύφθηκε, τον Δεκέμβριο του 1924, η εθνικιστική κυβέρνηση του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ πούλησε 400 τόνους οστά σε Γάλλους επιχειρηματίες για «βιομηχανική χρήση». Επρόκειτο για τα οστά 50.000 ανθρώπων που είχαν… «περισσέψει» Ελληνοποντίων και Αρμενίων που είχαν μείνει άταφα κατά την Μικρασιατική Καταστροφή.

Το θέμα φαίνεται ότι έγινε γνωστό και προκάλεσε έκπληξη σε κάποιους κύκλους. Η εφημερίδα «New York Times» τον Δεκέμβριο του 1924 έχει σχετικό άρθρο με τίτλο: «Μια απίθανη ιστορία με ένα φορτίο από ανθρώπινα οστά». Για το ίδιο θέμα η γαλλική εφημερίδα «Midi» έχει τίτλο: «Πένθιμο φορτίο».

Πένθιμο φορτίο!

Αβάσταχτο φορτίο που η συλλογική μνήμη πάντα θα κουβαλά.

Ολγα Νικολαϊδου

View all posts →

http://idreamteam.gr/cms/24804/pos-na-choresi-i-mnimi-tosi-friki-toso-tromo/