Κάλαντα Χριστουγέννων Πόντου

Η θρυλική «μαύρη αράχνη» του σοβιετικού ποδοσφαίρου

19 Δεκεμβρίου 2013 Ελένα Γκριγκόριεβσκαγια, Αντρέι Γιαρκόφ, Gazeta.ru

Πριν 50 χρόνια, στις 15-12-1963, ο Λεβ Γιάσιν ανακηρύχθηκε ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της Ευρώπης. Ετσι έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας στην ιστορία που έπαιρνε τη «Χρυσή μπάλα». Στον μισό αιώνα που ακολούθησε, το συγκεκριμένο βραβείο δεν δόθηκε σε κανέναν άλλο τερματοφύλακα.

Ο Λεβ Γιάσιν είναι πιθανότατα ο πιο σημαντικός ποδοσφαιριστής σε όλη την ιστορία της ΕΣΣΔ και της Ρωσίας. Πολλάκις πρωταθλητής ΕΣΣΔ, Ολυμπιονίκης το 1956, πρωταθλητής Ευρώπης το 1960. Τον Ρώσο τερματοφύλακα-φαινόμενο, τον οποίο βάφτισαν για τις φανταστικές αποκρούσεις του «μαύρη αράχνη», θα ήθελαν να τον είχαν στη σύνθεσή τους όλες οι ομάδες του κόσμου. Αυτός όμως έμεινε πιστός στη Δυναμό Μόσχας. Στον σύλλογο με τα γαλάζια-λευκά χρώματα αγωνίστηκε 22 σεζόν (από το 1949 έως και το 1970). Ο παγκοσμίως γνωστός κέρβερος της εστίας κέρδισε τη σημαντικότερη σε προσωπικό επίπεδο ποδοσφαιρική διάκριση, τη Χρυσή μπάλα, σε ηλικία 34 ετών. Μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που τιμήθηκε με αυτή ήταν μόνο ο Στάνλεϋ Μάθιους, ο οποίος την έλαβε στα 39 του.

Γιάσιν vs Πελέ

Ως έναν βαθμό, ο Γιάσιν σίγουρα στάθηκε τυχερός, διότι αν 50 χρόνια πριν η Χρυσή μπάλα δινόταν με βάση τα σημερινά κριτήρια, τότε θα την έπαιρνε μάλλον ο Πελέ, ο οποίος το 1963 κατέκτησε το Διηπειρωτικό κύπελλο με τη Σάντος. Ο βασιλιάς του ποδοσφαίρου είχε σημειώσει τότε τέσσερα γκολ σε βάρος της Μίλαν, αλλά εκείνη την εποχή η Χρυσή μπάλα μπορούσε να απονεμηθεί μόνο σε Ευρωπαίο. Οι ιδρυτές του βραβείου από το περιοδικό France Football άλλαξαν αυτόν τον κανόνα μόλις το 1995.

Στη διάρκεια της καριέρας του ο Λεβ Γιάσιν απέκρουσε 150 πέναλτι. Ωστόσο, εντυπωσιακότερο ήταν ένα άλλο επίτευγμά του: Από τους 813 αγώνες, κράτησε την εστία του ανέπαφη στους 480.

Λίγοι γνωρίζουν ότι είχε ατυχές ντεμπούτο στο ποδόσφαιρο και εξαιτίας αυτού, ο Γιάσιν άρχισε να παίζει χόκεϊ. Στον πρώτο ποδοσφαιρικό αγώνα του για το πρωτάθλημα της χώρας το 1950, κόντρα στον αιώνιο αντίπαλο Σπαρτάκ Μόσχας, ο Γιάσιν έκανε ένα τραγικό λάθος. Συγκρούστηκε με τον αμυντικό του και δέχθηκε γκολ. Η Δυναμό δεν κατάφερε να νικήσει σε εκείνο το ματς και ο Λεβ κάθισε τα επόμενα τρία χρόνια στον πάγκο. Προσπαθώντας να ξεπεράσει τη στενοχώρια του ο Γιάσιν άρχισε να παίζει χόκεϊ επί πάγου, και εκεί ως τερματοφύλακας. Οι επιτυχίες ήρθαν γρήγορα. Με την ομάδα του -επίσης τη Δυναμό- κατέκτησε το κύπελλο της ΕΣΣΔ. Στη συνέχεια δέχτηκε πρόσκληση να αγωνιστεί στην Εθνική, αλλά αυτός αποφάσισε να επικεντρωθεί στο ποδόσφαιρο.

Το γούρι της παλιάς τραγιάσκας

Ο θρύλος του συλλόγου της Δυναμό Μόσχας

Ο Λεβ Γιάσιν είχε δύο γούρια. Για πολλά χρόνια, τόσο με το σύλλογό του, όσο και με την εθνική ΕΣΣΔ, έπαιζε φορώντας την ίδια τραγιάσκα. Όταν με τον καιρό αυτή φθάρθηκε, ο θρυλικός γκολκίπερ δεν θέλησε να την πετάξει. Έπαιρνε πάντα μαζί του αυτή την παλιά τραγιάσκα, όπου και αν έπαιζε η ομάδα, και στα σημαντικότερα παιχνίδια αθόρυβα την τοποθετούσε δίπλα από το τέρμα του.

Είναι επίσης γνωστό ότι ο Γιάσιν λάτρευε το ψάρεμα. Όπου κι αν πήγαινε, μάθαινε που μπορεί να πάει να ψαρέψει. Είχε μάλιστα δημιουργηθεί και η σχετική παράδοση την οποία πίστευε ακράδαντα: Όταν πριν από τον αγώνα έπιανε ψάρι, η Δυναμό νικούσε. Είχε μια μεγάλη συλλογή από αγκίστρια, μεταξύ αυτών και αρκετά ξένα, τα οποία τότε ήταν δυσεύρετα. Τα δολώματα συχνά τα έβρισκε στα σκουπίδια κοντά στο εξοχικό του. Όταν απόθετε τις ποσότητες από σκουπίδια και μάζευε σκουλήκια, ελάχιστοι θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον μεγάλο τερματοφύλακα που μετατρεπόταν σε έναν απλό ψαρά. Το μαγείρεμα των ψαριών δεν είχε πρόβλημα να το αναλάβει ο ίδιος και συχνά πέρναγε αρκετή ώρα στην κουζίνα για να ετοιμάσει φαγητό για τις κόρες του, όταν η σύζυγος ήταν στη δουλειά.

Μανιώδης καπνιστής!

Ο Γιάσιν ήταν μανιώδης καπνιστής. Αυτή τη βλαβερή συνήθεια την απέκτησε από την παιδική του ηλικία τον καιρό του πολέμου και δεν κατάφερε να την ξεπεράσει ποτέ. Κάπνιζε περίπου τέσσερα πακέτα την ημέρα! Εξαιτίας του πάθους του αυτού αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας και συγκεκριμένα έλκος στομάχου. Αναγκάστηκε μάλιστα να έχει μαζί του μαγειρική σόδα για να αντιμετωπίζει τις περιπτώσεις επιδείνωσης. Κάποτε, πριν από την Ολυμπιάδα του 1956, με σκοπό η ομάδα να εγκλιματιστεί στις ζεστές συνθήκες, η Εθνική μετέβη για ένα μήνα στην Ινδία. Οι ποδοσφαιριστές αποφάσισαν να φωτογραφηθούν δίπλα μαζί έναν ελέφαντα. Ο Λεβ, ο οποίος δεν αποχωριζόταν ποτέ τα τσιγάρα του, κρατούσε ακόμη και εκείνη τη στιγμή την ταμπακιέρα του. Ο ελέφαντας την είδε και την άρπαξε από τα χέρια του, προκαλώντας παροξυσμό γέλιου στους συμπαίκτες του.  

Λίγη ακόμη ιστορία:

«Μόσχα-1980»: Οι καλύτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες του 20ου αιώνα

Ο Γιάσιν ήταν ένα φαινόμενο για την εποχή του. Μετά τη λήξη του νικηφόρου για τη σοβιετική ομάδα τελικού του Πρωταθλήματος Ευρώπης του 1960, τον τερματοφύλακα πλησίασε ο τότε πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, Σαντιάγκο Μπερναμπέου. Το παντοδύναμο αφεντικό των «Μερένγκες» έβγαλε επιδεικτικά το βιβλιάριο επιταγών και πρότεινε στον τερματοφύλακα να γράψει ο ίδιος το ποσό που επιθυμεί να λάβει για να υπογράψει συμβόλαιο και να μεταγραφεί έτσι από τη Δυναμό στη Ρεάλ, καθώς και να υποδείξει το μισθό που θα ήθελε να παίρνει στην ισπανική ομάδα.

Οι υπόλοιποι παίκτες της εθνικής ΕΣΣΔ, όταν πρόσεξαν τη σκηνή, θέλοντας να αστειευτούν σε βάρος του ξιπασμένου εκατομμυριούχου, είπαν στον Γιάσιν: «Γράψε ένα τέτοιο ποσό, ώστε να του σηκωθούν οι τρίχες κάγκελο!». Ωστόσο, όταν μετάφρασαν στον Μπερναμπέου τα λεγόμενα αυτά, εκείνος αρχικά χαμογέλασε και στη συνέχεια είπε σοβαρά: «Είμαι πραγματικά διατεθειμένος να πληρώσω γι’ αυτόν οποιοδήποτε ποσό, έστω και αν χρειαστεί να πουλήσω όλα τα διαμάντια της οικογένειάς μου, ακόμη και να χρεωθώ. Το ποσό όμως ούτως ή άλλως δεν θα είναι αρκετό, διότι αληθινά ο κύριος Γιάσιν είναι ανεκτίμητος, όπως οι πίνακες των μεγαλύτερων ζωγράφων που βρίσκονται στο μουσείο Πράντο». http://rbth.gr

Αζάροφ: Η Ουκρανία μπορεί να χρεοκοπούσε, αν δεν υπήρχε η Ρωσία

21 Δεκεμβρίου 2013, 13:39

H Ουκρανία θα μπορούσε να έρθει αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της πτώχευσης, αν δεν υπήρχαν οι πρόσφατες συμφωνίες με τη Ρωσία, δήλωσε ο Ουκρανός πρωθυπουργός Νικολάι Αζάροφ σε τηλεοπτικό σταθμό της χώρας του. «Μετά την υπογραφή αυτών των συμφωνιών με τη Ρωσία, τα οικονομικά μας επανήλθαν στους φυσιολογικούς ρυθμούς. Εξομαλύναμε την οικονομική κατάσταση της χώρας», είπε ο Αζάροφ, ενώ πρόσθεσε ότι οι νέες διμερείς συμφωνίες είχαν στόχο «τη διατήρηση του ευνοϊκού εμπορικού καθεστώτος με τη Ρωσία και την Τελωνειακή Ένωση (Ρωσία, Λευκορωσία και Καζακστάν), τη μείωση της τιμής του φυσικού αερίου αλλά και τη συνεργασία μας με τις ρωσικές εταιρίες».

Ο Ουκρανός πρωθυπουργός τόνισε επίσης ότι η χώρα του έλαβε δάνειο χωρίς οποιονδήποτε επιπρόσθετο όρο, όπως για παράδειγμα αύξηση των τιμολογίων του φυσικού αερίου, ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επέμενε σε αυτό.

Πηγή: RIA Novosti

http://rbth.gr/,  

Το 2013 η μεγάλη χρονιά της ρωσικής διπλωματίας 20 Δεκεμβρίου 2013 Αντρέι Ιλιασένκο Η Μόσχα κέρδισε φέτος πολλές νίκες στην παγκόσμια σκακιέρα, με αποτέλεσμα να ανεβεί στα ύψη το διεθνές κύρος της. Οι παρεμβάσεις της ήταν ουσιαστικές και επιτυχείς, αν και δεν έλειψαν κάποιες απογοητεύσεις, εξαιτίας της πολυπλοκότητας του “παγκόσμιου παιχνιδιού”.

Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι απειλές και οι κίνδυνοι για την ειρήνη μετατοπίστηκαν σε περιφερειακό επίπεδο, αυξήθηκαν οι τοπικές κρίσεις και συγκρούσεις. Το σημαντικότερο διπλωματικό επίτευγμα του 2013, είναι ότι ο κόσμος κατάφερε να αποφύγει νέους περιφερειακούς πολέμους. Ως γνωστόν, στην ημερήσια διάταξη της διεθνούς πολιτικής, κάποιοι είχαν καταφέρει να εισάγουν τις έννοιες του «ανθρωπιστικού» πολέμου ενάντια στη Συρία και του «αποτρεπτικού» χτυπήματος για τον αφοπλισμό στο Ιράν. Ωστόσο, με τις επίμονες προσπάθειες των διπλωματών, η «στρατιωτική» λύση αυτών των κρίσεων, έχει -τουλάχιστον προς το παρόν- αναβληθεί. Σε όλο αυτό το σκηνικό, η Μόσχα διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο, που υπαγορεύθηκε κυρίως από τα εθνικά της συμφέροντα.

Η κρίση στη Συρία

Στο πρόβλημα της Συρίας, η βασική θέση της Ρωσίας ήταν απ’ την αρχή ξεκάθαρη: Η εσωτερική κρίση δεν πρέπει να αποτελέσει το πρόσχημα για την αλλαγή του καθεστώτος με εξωτερικές επεμβάσεις. Ακόμα και αν αυτή η παρέμβαση γίνεται με τη μορφή των διεθνών κυρώσεων από τα Ηνωμένα Έθνη, όπως συνέβη για παράδειγμα στη Λιβύη. Ο ΟΗΕ, δεν δημιουργήθηκε για ένα τέτοιο σκοπό. Το πολιτικό μέλλον της Συρίας πρέπει να αποφασιστεί από τους ίδιους τους Σύριους, με τη στήριξη και τη βοήθεια της διαμεσολάβησης που προσφέρει η διεθνής κοινότητα. Με βάση αυτή τη θέση, η Ρωσία από κοινού με την Κίνα, μπλόκαραν τρία ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών που στην πραγματικότητα είχαν σαν στόχο την ανατροπή του σημερινού προέδρου Άσαντ.

Το πιο ενδιαφέρον σε αυτή την περίπτωση είναι ότι στην πραγματικότητα μαζί με τη Ρωσία ενώθηκαν και οι υπόλοιπες χώρες της «G8». Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε, το αποτέλεσμα της συνόδου κορυφής των «οκτώ» στην Ιρλανδία με τη συναίνεση που επιτεύχθηκε για την ανάγκη πολιτικής διευθέτησης του προβλήματος της Συρίας.

Διπλωματικό «ματ»

Βέβαια, τα κίνητρα των εταίρων της Ρωσίας ήταν κάπως διαφορετικά. Μέχρι το καλοκαίρι του 2013 είχε καταστεί σαφές ότι η κύρια δύναμη της ένοπλης αντιπολίτευσης στον Άσαντ, αποτελείται πλέον από ριζοσπαστικές ισλαμικές οργανώσεις που συμμερίζονται τις αρχές και τις μεθόδους της «Αλ – Κάϊντα». Και αυτό, δεν είναι προς το συμφέρον ούτε της Δύσης, ούτε των κοσμικών αραβικών καθεστώτων, ούτε της ίδιας της Ρωσίας. Ειδικά για τη Ρωσία, στην οποία οι ισχυρές μουσουλμανικές κοινότητες συγκεντρώνεται όχι μόνο στην περιοχή του Βόλγα και στον Καύκασο, αλλά και στη Μόσχα, η αυθόρμητη εισαγωγή του ριζοσπαστικού Ισλάμ στη Συρία είναι μια άμεση απειλή. Γι' αυτό, η Μόσχα και η Ουάσινγκτον συμφώνησαν πολύ γρήγορα στη οργάνωση της ειρηνευτικής συνδιάσκεψης για τη Συρία.

Ωστόσο, η χρήση χημικών όπλων στα περίχωρα της Δαμασκού, ενέργεια για την οποία κατηγορήθηκαν οι κυβερνητικές δυνάμεις, εξανάγκασε τον Μπαράκ Ομπάμα να οδηγηθεί στο δρόμο, το οποίο απόφευγε προσεκτικά, τη στρατιωτική λύση. Την κατάσταση έσωσε, ο Λαβρόφ. Ξεπερνώντας το ερώτημα ποιός πραγματικά χρησιμοποίησε χημικά όπλα, η Μόσχα έπεισε τον Άσαντ να προχωρήσει στην πλήρη εξάλειψη των χημικών οπλοστασίων της χώρας. Αυτή η κίνηση, εξουδετέρωσε τα επιχειρήματα όλων εκείνων που θα ήθελαν να βάλουν τις ΗΠΑ σε ένα ακόμα περιφερειακό πόλεμο. Σήμερα, η καταστροφή του στρατιωτικο-χημικού συγκροτήματος της Συρίας βρίσκεται σε εξέλιξη. Τι είναι όμως αυτό που πραγματικά κέρδισε από τις διπλωματικές κινήσεις του 2013 ο κόσμος;

Στη Μέση Ανατολή, διατηρήθηκε η στρατηγική σταθερότητα. Άρχισε να κατακτά έδαφος το καθεστώς της μη διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής και ενισχύθηκε ο ρόλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη διατήρηση της ειρήνης. Και το σημαντικότερο: Τα θετικά αποτελέσματα από τις επιτυχίες της διπλωματίας στην περιοχή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν μια καλή παρακαταθήκη απ’ όλη τη διεθνή κοινότητα για μελλοντικά προβλήματα.

Το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα

Το στρατιωτικό σενάριο αποφεύχθηκε και στην περίπτωση του Ιράν. Η Μόσχα, υποστήριζε τις κυρώσεις του ΟΗΕ εναντίον του Ιράν, ωστόσο, πάντα απαιτούσε την ειρηνική διευθέτηση του ζητήματος, υποστηρίζοντας ότι το ιρανικό πυρηνικό πρόβλημα θα επιλυθεί μόνο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η Ρωσία που συνορεύει με το Ιράν, εκτός από την υπεράσπιση των αρχών των Ηνωμένων Εθνών έβαλε σαν στόχο να αποτραπεί, όχι μόνο η ανάπτυξη ενός στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος, αλλά και οι μαζικές ταραχές που θα μπορούσαν να προκληθούν από τις κυρώσεις της Δύσης, αλλά και το χάος που μπορεί να δημιουργηθεί από ένα στρατιωτικό χτύπημα

Σε σχέση με όλα τα παραπάνω, παρουσιάστηκε πριν από δύο χρόνια το «Σχέδιο Λαβρόφ». Η σταδιακή κατάργηση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν σε αντάλλαγμα για την προοδευτική άρση των κυρώσεων. Μια βήμα – βήμα απομάκρυνση από την «κόκκινη γραμμή». Αυτή είναι η βασική αρχή που διέπει την ενδιάμεση συμφωνία μεταξύ της Τεχεράνης και της ομάδας των «έξι» χωρών που συνομολογήθηκε τον Νοέμβριο. Προς το παρόν, η συμφωνία περιορίζεται χρονικά - σε έξι μήνες. Και τίποτα δεν προμηνύεται εύκολο στις διαπραγματεύσεις για την κύρια συμφωνία που θα ξεκινήσουν στην επόμενη φάση. Μια συμφωνία που θα πρέπει να καθησυχάζει τη διεθνή κοινότητα, να επιτρέπει στο Ιράν να αναπτύξει με ασφάλεια την πυρηνική βιομηχανία της χώρας για ειρηνικούς σκοπούς και -το σημαντικότερο- θα εξαλείψει την απειλή μιας κρίσης στην περιοχή. Πολλά από αυτά πρόκειται να αποσαφηνιστούν σύντομα, μέσα στο 2014.

Να σημειωθεί ότι η ρωσική διπλωματία είχε αυτές τις επιτυχίες επειδή τα συμφέροντα της χώρας συνέπεσαν με τα βασικά συμφέροντα των μεγάλων γεωπολιτικών παικτών του κόσμου. Ωστόσο, κάτι τέτοιο από μόνο του δεν αρκούσε για να μην υπάρξουν τα χειρότερα. Και εδώ έβαλε το στίγμα της ειρηνικές διευθέτησης η ρωσική διπλωματία.

Ρωσο-αμερικανική κρίση

Η χρονιά που φεύγει, σημαδεύτηκε και από την κρίση στις ρωσο- αμερικανικές σχέσεις. Επισήμως, η αιτία της κλιμάκωσης ήταν το άσυλο στη Μόσχα του Έντουαρντ Σνόουντεν (Edward Snowden), που αποκάλυψε αρκετά μυστικά της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών, NSA. Φυσικά, η Ουάσιγκτον είναι εξαιρετικά ενοχλημένη και ανησυχεί για το γεγονός ότι ο αμερικανικός τεχνικός που αποκάλυψε σημαντικές κρατικές πληροφορίες βρέθηκε εκτός δικαιοδοσίας της αμερικανικής Δικαιοσύνης. Αλλά είναι πολύ δύσκολο να πιστέψει κανείς, ότι αυτή ήταν η αιτία για την ακύρωση της επίσκεψης Ομπάμα στη Μόσχα. Παρόμοιο συμβάν, είχαμε μόνο στην εποχή της «αντιπαράθεσης των διακηρύξεων» και των «μπλοφών» μεταξύ Χρουστσόφ και Αϊζενχάουερ, στη διάρκεια του «Ψυχρού Πολέμου».Το πιο πιθανό είναι, ότι στον Λευκό Οίκο κατάλαβαν ότι, αν ο Ομπάμα επιστρέψει από τη Μόσχα χωρίς τον Σνόουντεν, θα υπάρξει μια ακόμα αιτία για να τον κατηγορήσουν για αδυναμία. Και ο Πούτιν, παρόλο που ήθελε να αποκαταστήσει το διάλογο με τον αμερικανό πρόεδρο για την επίτευξη συνεργασίας των δύο χωρών στα ζητήματα της Συρίας και του Ιράν, δεν ήταν πρόθυμος να υποχωρήσει έναντι των ΗΠΑ. Οι διμερείς σχέσεις πρέπει να βασίζονται στην ισότητα. Αυτή είναι ένα Δόγμα,  βασική θέση της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής σήμερα.

Φυσικά, δεν μπορούμε να πούμε ότι ο ρωσο-αμερικανικός διάλογος έχει σταματήσει. Οι Πούτιν και Ομπάμα όλο και για κάτι συζήτησαν στη συνάντηση τους στη διάρκεια της συνόδου κορυφής της «G20» στην Αγία Πετρούπολη, μετά την ακύρωση της επίσκεψης στη Μόσχα. Είναι επίσης προφανές ότι επίκειται μια νέα συνάντησή τους. Αυτή τη φορά στο Σότσι, εκεί που το καλοκαίρι του 2014 θα πραγματοποιηθεί η επόμενη σύνοδος κορυφής των «οκτώ». Ίσως, μέχρι τότε οι διπλωμάτες των δύο χωρών να έχουν βρει τη βάση για μια συμβιβαστική λύση.

http://rbth.gr

Real Επικαιρότητα Νέες απειλές από τον Ερντογάν - «Ξηλώνει» την αστυνομία 22/12/2013 11:00:00 μμ

Ρεπορτάζ: Μουζακίτης Σπύρος

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην Τουρκία, την ώρα που η έρευνα για τη διαφθορά σε ανώτατα κλιμάκια της πολιτείας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Ακόμη 25 αστυνομικοί «ξηλώθηκαν» σήμερα, με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης να αναφέρουν ότι πρόκειται για αξιωματικούς που φέρονται να πρόσκεινται στον ισλαμιστή κληρικό Φεθουλάχ Γκιουλέν. «Πογκρόμ» στην αστυνομία της Τουρκίας Την ίδια ώρα, η νέα ηγεσία της Αστυνομίας δείχνει από την πρώτη στιγμή τα... δόντια της, καθώς απαγορεύει στους δημοσιογράφους την είσοδο σε όλα τα αστυνομικά τμήματα της χώρας. Ο Ερντογάν κάνει λόγο για «σκοτεινές συμμαχίες», βλέποντας την εικόνα του να πλήττεται μετά τις αποκαλύψεις, οι οποίες στρέφονται εναντίον του κόμματός του και ανθρώπων της εμπιστοσύνης του. Απειλεί ο Ερντογάν, καταριέται ο Γκιουλέν Σε νέες του δηλώσεις σήμερα ανέφερε ότι θα σπάσει τα χέρια σε όποιον προσπαθήσει να τον υπονομεύσει. «Όλοι θα καταλάβουν τη θέση τους», ανέφερε ο Τούρκος πρωθυπουργός. «Ας καταλάβουν οι φίλοι μας ότι όποιος τολμήσει να βλάψει ή να παγιδεύσει τη χώρα, θα του σπάσω τα χέρια», είπε. Από χθες έχουν αρχίσει να βγαίνουν στους δρόμους διαδηλωτές σε ολόκληρη την Τουρκία, διαμαρτυρόμενοι για τη διαφθορά, ενώ σημειώθηκαν επεισόδια στην Κωνσταντινούπολη. Αρνείται τις κατηγορίες ο υπουργός Εσωτερικών Την ίδια ώρα, έλυσε τη σιωπή του ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας Μουαμέρ Γκιουλέρ, του οποίου ο γιος έχει οδηγηθεί στη φυλακή. «Αγαπητοί μου φίλοι, σας ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη σας. Καμία από τις πράξεις μας δεν είναι παράνομη και δεν έχουμε κανένα λογαριασμό που να μην μπορούμε να δημοσιοποιήσουμε», έγραψε ο Γκιουλέρ στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, ο υπουργός έχει κατηγορηθεί για συμμετοχή σε παράνομες συναλλαγές με σημαντικούς επιχειρηματίες. Μάλιστα, συμπλήρωσε στο Twitter ότι «όλα θα έρθουν στο φως τις επόμενες ημέρες». «Άβατο» για τους δημοσιογράφους τα αστυνομικά τμήματα Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η τουρκική αστυνομία αναφέρει ότι οι δεν επιτρέπεται στους δημοσιογράφους να εισέρχονται σε αστυνομικά τμήματα. «Τα μέλη του Τύπου απαγορεύεται από σήμερα 22 Δεκεμβρίου να μπαίνουν στα αστυνομικά τμήματα σε ολόκληρη την Τουρκία», αναφέρει η ανακοίνωση και συνεχίζει: «Οι δημοσιογράφοι θα ειδοποιούνται προκειμένου να παραβρεθούν σε συνεντεύξεις Τύπου, όταν θα υπάρχει κάποια νέα ανακοινώσιμη εξέλιξη».

http://www.real.gr/

ΕΥΓΕΝΙΑ ΒΑΜΒΑΚΑ (βουλευτής Β' Πειραιά, ΣΥΡΙΖΑ) «Μέχρι να εκλεγώ βουλευτής, φυτοζωούσα» ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στη ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ «Ελάχιστοι άνθρωποι γνώριζαν ότι ζούσα στην ανέχεια. Ξεπληρώνω ακόμα τους ελάχιστους ανθρώπους που με στήριξαν στο διάστημα της ανεργίας, αλλά και στην προεκλογική περίοδο. Αυτοί οι άνθρωποι πίστευαν ότι δεν θα τα έπαιρναν ποτέ»...

«Βίωσα δύσκολες καταστάσεις και μπορώ να καταλάβω τους άλλους», δηλώνει στην «Κ.Ε.» η Ευγενία Βαμβακά, η οποία εκλέγεται με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Πειραιά. Δηλαδή στην περιοχή με τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας και φτώχειας, που περιλαμβάνει το Κερατσίνι, τη Νίκαια και το Πέραμα. Είναι ψυχολόγος και εργάστηκε εθελοντικά σε παιδικούς σταθμούς της Νίκαιας, όπου ζει από τα παιδικά της χρόνια. Επειτα από πολυετή ανεργία βρέθηκε στη Βουλή. Για το λόγο αυτό, είναι η φτωχότερη βουλευτής. Η δήλωση της περιουσιακής της κατάστασης αποτελείται από ένα λευκό έντυπο!

Ωστόσο, η Τζένη -όπως την ξέρουν οι φίλοι της- δεν σταμάτησε λεπτό να διεκδικεί: «Ξεκίνησα από το Κομμουνιστικό Κόμμα, πέρασα από το ΔΗΚΚΙ και από το 2007 κατέβαινα υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και παράλληλα, έτρεχα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Στους παιδικούς σταθμούς, στα ΚΑΠΗ, στο Πνευματικό Κέντρο, στις διαδηλώσεις.

Με το λεωφορείο. Δεν είχα ποτέ αυτοκίνητο».

* Από την ανεργία βρεθήκατε στη Βουλή...

- Ναι. Μέχρι τότε φυτοζωούσα. Ετρεχα απλήρωτη για τα παιδιά του ειδικού σχολείου κι έκανα διαρκώς ρυθμίσεις στη ΔΕΗ. Ευτυχώς, κρατούσα τα πρακτικά των συνεδρίων στο ΔΗΚΚΙ κι έβγαζα ένα μεροκάματο. Πάντα αριστερή ήμουν. Ψήφιζα ΚΚΕ. Αλλά δεν άντεχα τις διαγραφές με την παραμικρή διαφωνία, την απόλυτη σκέψη. Για το λόγο αυτό το 2003 πήγα στο ΔΗΚΚΙ.

* Τώρα, όμως, παίρνετε τη βουλευτική αποζημίωση. Τίποτα δεν περίσσεψε;

- Ελάχιστοι άνθρωποι γνώριζαν ότι ζούσα στην ανέχεια. Ξεπληρώνω ακόμα τους ελάχιστους ανθρώπους που με στήριξαν στο διάστημα της ανεργίας, αλλά και στην προεκλογική περίοδο. Αυτοί οι άνθρωποι πίστευαν ότι δεν θα τα έπαιρναν ποτέ. Επιπλέον, πληρώνω και τα έξοδα των κομματικών γραφείων.

* Μεγάλωσες στη Νίκαια;

- Δύσκολες εποχές. Βοηθούσα τον πατέρα στο μαγαζί, στην Ομόνοια. Δούλευα από 14 ετών, πουλώντας ρούχα και παπούτσια, για να μην επιβαρύνω τους γονείς. Και για να σταθώ στα πόδια μου.

* Τι έχει αλλάξει;

- Μεγάλη ανεργία. Κάνουν ένα μεροκάματο το μήνα. Ειδικά όσοι δούλευαν στη ζώνη του Περάματος. Αρκετοί δεν έχουν καν ιατρική περίθαλψη. Σκέψου ότι στο Πέραμα ζουν 1.200 οικογένειες χωρίς ρεύμα. Ο δήμαρχος προσπαθεί, η ΔΕΗ δεν δέχθηκε τις αιτήσεις. Αποφασίσαμε ότι τα Χριστούγεννα θα πάμε να το συνδέσουμε. Για να έχουν ρεύμα τις γιορτές. Κι ας έρθουν να μας συλλάβουν. Γιατί αλλιώς δεν μπορούν να μαγειρέψουν για τα παιδιά, τα οποία διαβάζουν με το κερί. Το χειρότερο είναι ότι παγώνουν.

* Πόσο δύσκολο είναι να εκλεγεί ένας άνεργος;

- Πολύ δύσκολο. Πρέπει ν' αγωνίζεσαι ολόκληρες δεκαετίες. Εφτιαχνα ένα εφημεριδάκι, τη «Διεκδίκηση». Ηταν ένα τσακισμένο τετράφυλλο Α3. Το μοίραζα στα ΚΑΠΗ, στα καφενεία, στα σπίτια. Ετσι με γνώρισαν. Ετρεχα για όλους και βρισκόμουν δίπλα τους από το πρωί μέχρι το βράδυ. Την ώρα που αντιμετωπίζει προβλήματα ο κόσμος, χρειάζεται κατανόηση.

* Υπάρχουν και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που διαθέτουν εξουσία και χρήμα. Υπάρχουν ταξικές διαφορές και στο εσωτερικό του κόμματος.

- Ε, και τι έγινε; Επειδή ορισμένοι έχουν χρήματα, πρέπει να στραφούμε εναντίον τους; Δεν μπορώ να τους καταδικάσω, επειδή τα κατάφεραν. Αυτοί κάποτε έπαιρναν έναν καλό μισθό. Μπορεί κάποιος να έχει χρήματα και εξουσία και να είναι καλός άνθρωπος. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις που δεν καταλαβαίνουν τον άλλο. Το καλό είναι ότι στον ΣΥΡΙΖΑ συνεργαζόμαστε, εμείς δεν βγάζουμε τα μάτια μας. Ο,τι καταφέραμε, είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς. Και δεν πιστεύω ότι θα αλλάξουμε, αν γίνουμε κυβέρνηση.

* Μετέχετε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, στην οποία περιλαμβάνονται τα θρησκεύματα. Ποια είναι η σχέση σας με τη θρησκεία;

- Ορκίστηκα. Στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν περίπου 10 βουλευτές που δεν δηλώνουν άθεοι. Αλλά μη φανταστείς ότι τις Κυριακές τρέχω στην εκκλησία.

* Πού τρέχεις;

- Στο αλληλέγγυο ιατρείο-φαρμακείο του Πειραιά. Μαζί με εθελοντές γιατρούς 20 ειδικοτήτων. Στην περιοχή υπάρχουν αρκετοί ανασφάλιστοι, άνθρωποι που δεν έχουν τη δυνατότητα να επισκεφθούν γιατρό και ν' αγοράσουν φάρμακα. Εξετάζουν και συνταγογραφούν με βάρδιες.

* Τι κακό έχουν τα γενόσημα και αντιδράσατε;

- Μας απασχολεί κυρίως η ποιότητα των φαρμάκων. Θέλουμε να μειωθούν οι τιμές. Υπάρχουν γενόσημα που είναι καλά φάρμακα. Πρέπει όμως να υπάρξει έλεγχος.

* Δεν εμφανιστήκατε ποτέ σε τηλεοπτικό κανάλι...

- Δεν θέλω. Δεν είμαστε τηλεοπτικοί σταρ. Δεν μ' αρέσει που παρακολουθώ τις επιθέσεις που κάνουν, όλοι μαζί, στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ. Αν θέλουν τα κανάλια, μπορούμε να πάμε μαζί στους ανθρώπους που υποφέρουν. Σ' αυτούς πρέπει να δοθεί ο λόγος.

http://www.enet.gr/

ΕΜΕΙΝΑΝ ΜΟΝΟ 153... ΨΗΦΙΣΑΝ 152 Τους πήρε και τους σήκωσε ο «στρατηγός άνεμος» Τέλος για τη ΝΔ ο Β. Πολύδωρας

ΕΜΕΙΝΑΝ ΜΟΝΟ 153... ΨΗΦΙΣΑΝ 152

Τους πήρε και τους σήκωσε ο «στρατηγός άνεμος»

Τέλος για τη ΝΔ ο Β. Πολύδωρας

Της ΒΙΚΥΣ ΣΑΜΑΡΑ

Με ένα βουλευτή λιγότερο πλέον, η κυβέρνηση θα πρέπει να επιβιώσει το απόγευμα και της ψηφοφορίας για το νομοσχέδιο για τους πλειστηριασμούς, στο οποίο υπήρξαν έντονες αντιδράσεις λόγω των πρόσθετων άρθρων για αλλαγές στα πρόστιμα επί των ληξιπρόθεσμων χρεών και για κατασχέσεις μισθών, συντάξεων, καταθέσεων, ενοικίων και οφειλών εις χείρας τρίτων, χωρίς καμία προειδοποίηση του οφειλέτη, από την εφορία.

Ο «στρατηγός άνεμος» Βύρων Πολύδωρας φύσηξε πάνω από την κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία μετά τη διαγραφή- εξπρές του πρώην υπουργού για την καταψήφιση του ενιαίου φόρου ακινήτων μετράει 153 βουλευτές.

 

Τα επίμαχα άρθρα του νομοσχεδίου για τον ενιαίο φόρο ακινήτων τα οποία είχε ζητηθεί ονομαστική ψηφοφορία υπερψηφίστηκαν από τους 152 παρόντες βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ  (καθώς ο Β.Πολύδωρας καταψήφισε).

 

Ο κ.Πολύδωρας είχε από την προηγούμενη Παρασκευή αφήσει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά ως προς τη στάση του στον ενιαίο φόρο ακινήτων και με τη χθεσινή του ομιλία δεν άφησε καμία αμφιβολία ως προς τη διαφοροποίηση του. Με τη φράση «Περιμένετε να το ψηφίσω εγώ αυτό; Και η ιστορία μου; Ο πολιτισμός μου;» έδειξε σαφώς ότι εννοούσε τις απειλές του, με αποτέλεσμα να σημάνει συναγερμός στο Μέγαρο  Μαξίμου, που ανησύχησε μήπως η στάση του βουλευτή Β’ Αθήνας βρει μιμητές.

 

Το πρωί του Σαββάτου και ενώ ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είχε επιστρέψει από τις Βρυξέλλες, ελήφθη η απόφαση: Εφόσον ο πρώην υπουργός προχωρούσε σε καταψήφιση, θα ερχόταν η διαγραφή του, ώστε να δοθεί ένα μήνυμα και σε άλλους επίδοξους «αντάρτες». Έτσι  και έγινε με επιστολή του πρωθυπουργού προς το προεδρείο της Βουλής που αναγνώσθηκε αμέσως μετά την ψηφοφορία.

 

Οι ελπίδες ορισμένων στη Ν.Δ πως από την ψηφοφορία θα προέκυπταν τουλάχιστον νέα «μαξιλαράκια» για την κυβερνητική πλειοψηφία διαψεύστηκαν, καθώς ο ανεξάρτητος βουλευτής Γιώργος Κασαπίδης ψήφισε όχι στο σύνολο του νομοσχεδίου. Το «ναι» του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Νίκου Σηφουνάκη, που δεν είχε μέχρι το βράδυ της Παρασκευής ξεκαθαρίσει στη Χαριλάου Τρικούπη εάν θα ψήφιζε το φόρο ακινήτων, τουλάχιστον περιόρισε την αγωνία στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ενώ απών από την ψηφοφορία ήταν ο Απόστολος Κακλαμάνης,  λόγω ασθένειας όπως είχε ενημερώσει.

 

Συνεργάτες του πρωθυπουργού προσπαθούσαν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις από το «όχι» του κ.Πολύδωρα και τη διαγραφή του, ωστόσο το «σύνδρομο Τζάκρη» αποδεικνύεται εξαιρετικά επικίνδυνο για την κυβέρνηση, που με 153 δεν έχει περιθώρια να χάνει και από ένα βουλευτή σε κάθε δύσκολη ψηφοφορία, όπως συνέβη με την ανεξάρτητη πλέον Θεοδώρα Τζάκρη κατά τη συζήτηση της πρότασης μομφής του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Η επόμενη δοκιμασία για την κυβέρνηση έρχεται ήδη το βράδυ του Σαββάτου, με την ψηφοφορία για το νομοσχέδιο για τους πλειστηριασμούς, το οποίο ενώ υποτίθεται ότι θα περνούσε πανηγυρικά έφερε νέα αναστάτωση εξαιτίας των προσθηκών για τα πρόστιμα και τις κατασχέσεις.

 

Παρά τις προσπάθειες ορισμένων να απαλλάξουν από κάθε ευθύνη προσωπικά τον κ.Σαμαρά και τα αιτήματα των βουλευτών για απόσυρση και των συγκεκριμένων επίμαχων άρθρων, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας –κατόπιν συνεννόησης με τον πρωθυπουργό- υπερασπίστηκε το μεσημέρι του Σαββάτου τη ρύθμιση για τα πρόστιμα, χωρίς να αφήσει παραθυράκι για αλλαγές.

 

Ο κ.Στουρνάρας έκανε λόγο για αδικαιολόγητες αντιδράσεις των βουλευτών και παραπληροφόρηση, υποστηρίζοντας ότι με τη νέα ρύθμιση για τα πρόστιμα βελτιώνονται τα άρθρα 53 και 57 του κώδικα φορολογικής διαδικασίας, που ψηφίστηκε τον περασμένο Ιούλιο καθώς αντί για προσαύξηση μέχρι 120% το πρόστιμο για τα ληξιπρόθεσμα χρέη φτάνει το 20% μετά από πάροδο δύο ετών και παρουσίασε ως δικλείδα ασφαλείας πως το επιτόκιο θα είναι όσο χαμηλότερο, με απόφαση του υπουργού Οικονομικών.

 

Από την πλευρά του υπουργείου Ανάπτυξης πάντως άφηναν όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, ανάλογα και με τις αντιδράσεις των βουλευτών, μέχρι την ώρα της ψηφοφορίας, παραπέμποντας πάντως στο υπουργείο Οικονομικών ως αρμόδιο και έχοντα τον πρώτο λόγο.

 

Μετά τη διαγραφή του κ.Πολύδωρα και ενώ επικρατούσε ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα τόσο στη Ν.Δ όσο και στο ΠΑΣΟΚ για τις εξελίξεις και συνεχιζόταν οι «ζυμώσεις» ενόψει της ψηφοφορίας για τους πλειστηριασμούς, ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Χρύσανθος Λαζαρίδης μιλώντας στη Βουλή απάντησε τόσο στο διαγραφέντα πρώην υπουργό όσο και στις διαμαρτυρίες για τις ύποπτες διατάξεις του νομοσχεδίου για τους πλειστηριασμούς.

 

«Που είναι η δήμευση;» αναρωτήθηκε ο κ.Λαζαρίδης, υποστηρίζοντας ότι η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας παραμένει χαμηλότερη στην Ελλάδα από ότι στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες. Απάντησε επίσης στο σημερινό πρωτοσέλιδο της «Ε» για εκτέλεση συμβολαίων εξαθλίωσης κατά παραγγελία της τρόικας με τις ρυθμίσεις για κατασχέσεις και πρόστιμα στα ληξιπρόθεσμα. «Μας κατηγορούν ότι νομοθετούμε καθ υπόδειξη της τρόικας. Αυτός ο νόμος έρχεται χωρίς τη συμφωνία της τρόικας. Επειδή έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα μπορούμε να κάνουμε και κάτι στο οποίο δε συμφωνούν», είπε ο κ.Λαζαρίδης, παρόλο που ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης είχε παραδεχθεί πως το νομοσχέδιο για τους πλειστηριασμούς έρχεται με την ανοχή της τρόικας και παρόλο που τα επίμαχα άρθρα αφορούν άσχετα θέματα και προστέθηκαν εκ των υστέρων.

 

Ανακοίνωση εξέδωσε η Ν.Δ σχετικά με την διαγραφή του Β. Πολύδωρα

 

«Τη στιγμή που η κυβέρνηση αγωνίζεται με επιτυχία να βγάλει την Ελλάδα από την οικονομική κρίση, ο κ. Πολύδωρας επέλεξε συνειδητά να βρεθεί απέναντι στην εθνική προσπάθεια, στην Παράταξή του και να ταυτιστεί με τους αντιευρωπαϊστές, τους λαϊκιστές, τους οπαδούς της δραχμής και τους αρνητές της εθνικής προσπάθειας για τη σωτηρία της χώρας».

http://www.enet.gr/

 

ΤΕΣΤ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΤΟ ΝΑΔΙΡ Στους 152 έπεσε το κοντέρ της συγκυβέρνησης Επιστολή εφτά του ΠΑΣΟΚ στο Βενιζέλο για απεμπλοκή

ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΡΡΗΣ

Όλο και πιο κάτω πάει το κοντέρ αντοχής της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου. Το οριακό 152 υπέρ έναντι 141 κατά (επί συνόλου 293 παρόντων) στις ψηφοφορίες το δείχνει. Απεμπλοκή του ΠΑΣΟΚ από τη συγκυβέρνηση ζητούν επτά μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος.

Το αποτέλεσμα για τους πλειστηριασμούς προκάλεσε σεισμικές δονήσεις μετά τη ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Βουλής για τα επίμαχα άρθρα 7, 8 και 9 του νομοσχεδίου για τους πλειστηριασμούς, με το 152 - 141 και στη τη μεσημεριανή ψηφοφορία στα δεκαπέντε άρθρα του νομοσχεδίου για τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων, μετά τηνκαταψήφιση του Β. Πολύδωρα.

 Την επιστολή προς το Βενιζέλο από τους 7 της ΚΠΕ που αμφισβητούν ανοιχτά τις βασικές επιλογές του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, υπογράφουν οι: Αξαρλής Γιάννης, Γιακαλής Παναγιώτης, Λάζαρη Ντίνα, Μαμέλης Κώστας, Πούλιος Κώστας, Παπαγεωργίου Θανάσης, Τσιόκας Χάρης.

Στην ηγεσία καταλογίζεται ότι δεν αφυπνίσθηκε από το μήνυμα των δίδυμων εκλογών του 2012 και οδήγησε το ΠΑΣΟΚ, εκόν- άκον, σε μια συγκυβέρνηση, εγκλωβισμένη σε μια νεοφιλελεύθερη στρατηγική. Επίσης η ηγεσία όχι μόνο δεν άκουσε τις εκκλήσεις για επανεξέταση της σχέσης με την κυβέρνηση, αλλά προχώρησε και στον σχηματισμό δικομματικής κυβέρνησης, χωρίς κανένα δεσμευτικό πλαίσιο, σε αντίθεση με ότι έκανε στη Γερμανία το SPD.

Η συνεδρίαση στην Ολομέλεια της Βουλής ήταν σε υψηλούς τόνους και με αλληλοκατηγορίες μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Οπως ανακοίνωσε στη Βουλή στο παρά 5' ο υπουργός Ανάπτυξης, Κωστής Χατζηδάκης: Και οι έμποροι, όπως και οι έχοντες πτωχευτική ικανότητα συμπεριλαμβάνονται - μετά τους ελεύθερους επαγγελματίες που εντάχθηκαν επίσης - στην ρύθμιση που αφορά στις καταβολές του 20%, ως ποσοστού της τελευταίας ενήμερης δόσης του δανείου,

http://www.enet.gr

Στους δρόμους του Κιέβου και πάλι οι διαδηλωτές

Λιγότεροι όμως από ό,τι τις προηγούμενες εβδομάδες

Η κινητοποίηση των φιλοευρωπαίων καταγράφει πτώση σήμερα στο Κίεβο, καθώς λιγότεροι άνθρωποι απ' ό,τι τις προηγούμενες Κυριακές συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πρωτεύουσας για μια νέα διαδήλωση μετά τη θεαματική προσέγγιση της ουκρανικής κυβέρνησης με τη Μόσχα αυτή την εβδομάδα.

Περίπου 45.000 άνθρωποι βρίσκονταν στην πλατεία της Ανεξαρτησίας μια ώρα μετά την έναρξη αυτής της διαδήλωσης στο κέντρο του Κιέβου, όπου εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες είχαν διαδηλώσει τις τρεις προηγούμενες Κυριακές μετά την μεταστροφή της ουκρανικής κυβέρνησης όσον αφορά την προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρει το ΑΜΠΕ.

Η διαδήλωση αυτή θα πρέπει να προσφέρει απαντήσεις σχετικά με τη μελλοντική στρατηγική της αντιπολίτευσης και το μέλλον του κινήματος της Μαϊντάν, της πλατείας της Ανεξαρτησίας στο κέντρο του Κιέβου, η οποία έγινε σύμβολο και κέντρο της αμφισβήτησης, καθώς έχει καταληφθεί εδώ και περισσότερο από ένα μήνα από διαδηλωτές που την έχουν περιβάλει με οδοφράγματα.

Διαδηλωτές που ερωτήθηκαν από το Γαλλικό Πρακτορείο δεν έκρυβαν σήμερα το πρωί την απογοήτευσή τους όσον αφορά τα αποτελέσματα της αμφισβήτησης.

«Το κίνημα της Μαϊντάν βρίσκεται σε αδιέξοδο. Οι διαδηλωτές έκαναν ό,τι μπορούσαν. Τώρα οι ηγέτες της αντιπολίτευσης είναι αυτοί που πρέπει να δουλέψουν παρασκηνιακά για να εξασθενήσει η εξουσία», υπογραμμίζει ο Οστάπ Νικίτιν, ένας φοιτητής στο Κίεβο.

Ωστόσο η υπογραφή την Τρίτη στη Μόσχα οικονομικών συμφωνιών που προβλέπουν μια πίστωση 15 δισεκ. δολαρίων προς την Ουκρανία και τη μείωση κατά ένα τρίτο της τιμής του ρωσικού φυσικού αερίου, την ώρα που η χώρα βρίσκεται στο χείλος της χρεωκοπίας, φάνηκε να αφοπλίζει τους ηγέτες αυτής της αμφισβήτησης που δεν έχει προηγούμενο από το 2004 και τη φιλοδυτική Πορτοκαλί Επανάσταση.

Η διαδήλωση που οργανώθηκε την Τρίτη για να καταγγελθούν αυτές οι συμφωνίες συγκέντρωσε περίπου 50.000 ανθρώπους.

"Η ένταξη της Ουκρανίας στην τελωνειακή ένωση που καθοδηγείται από τη Μόσχα εξόργισε τους αντιπολιτευόμενους, ωστόσο είναι δύσκολο να επικρίνεις την εξουσία για τη μείωση της τιμής του αερίου", υπογραμμίζει ο ανεξάρτητος πολιτικός αναλυτής Βολόντιμιρ Φεσένκο.

Μετά τις συμφωνίες της Μόσχας, "οι προσπάθειες να σχηματισθεί μια 'κυβέρνηση τεχνοκρατών' για να υπογράψει μια συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ δεν είναι πλέον επίκαιρες. Η εξέγερση των ολιγαρχών καταπνίγηκε από το φθηνό αέριο", υπογράμμισε πρόσφατα ο πρώην υπουργός Εσωτερικών και αντιπολιτευόμενος Γιουρι Λουτσένκο, ζητώντας να διευρυνθεί το κίνημα αμφισβήτησης.

Παρόλο που το καθεστώς του Βίκτορ Γιανούκοβιτς έμοιαζε εξασθενηγμένο μετά τη βίαιη διάλυση μιας φοιτητικής διαδήλωσης στις 30 Νοεμβρίου, η οποία αναμεταδόθηκε από τα τηλεοπτικά κανάλια που ελέγονται από ουκρανούς ολιγάρχες, φαίνεται πως έχει τώρα ανακτήσει δυνάεμις.

«Η εξουσία είναι σήμερα πιο ισχυρή απ' ό,τι το 2004», όταν είχε ανατραπεί από την Πορτοκαλί Επανάσταση, υπογραμίζει ο Φεσένκο.

http://www.newsbeast.gr

Νίκος Μπελογιάννης (1915 – 1952)

Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 1915 στην Αμαλιάδα. Από μαθητής του Γυμνασίου βρέθηκε στο δημοκρατικό κίνημα. Σπούδασε νομικά, αλλά δεν τέλειωσε τις σπουδές του, διότι αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο με απόφαση της Συγκλήτου για τη δράση του «εναντίον της κοσμογονίας του Κονδύλη».
Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1934. Από τότε, πέρασε από πολλές δοκιμασίες. Φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πατρών, τρομοκρατία στα ιταλικά στρατόπεδα. Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής ήταν καπετάνιος μεραρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Στον εμφύλιο, ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν πολιτικός επίτροπος μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Παράλληλα με την καθοδηγητική του δουλειά, έγραψε άρθρα και μελέτες που αφορούσαν στην ελληνική ιστορία και στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Περίπου ένα χρόνο μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο Νίκος Μπελογιάννης και 93 ακόμη σύντροφοί του -μεταξύ των οποίων ο δημοσιογράφος Στάθης Δρομάζος, ο Στέργιος Γραμμένος και η Έλλη Ιωαννίδου- συλλαμβάνονται και στις 22 Οκτωβρίου 1951 οδηγούνται σε δίκη. Κατηγορούνται για απόπειρα ανασυγκρότησης του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ), το οποίο -βάση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947- θεωρείται παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα, που δρα ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Στις 15 Νοεμβρίου ο πρόεδρος του έκτακτου στρατοδικείου Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Σταυρόπουλος ανακοινώνει την ετυμηγορία, πλαισιωμένος από τους στρατοδίκες Γεώργιο Παπαδόπουλο (τον μετέπειτα δικτάτορα), Ν. Κομιάνο, Γ. Κοράκη, και Θ. Κυριακόπουλο. Ο Νίκος Μπελογιάννης είναι μεταξύ των καταδικασθέντων σε θάνατο. Η απόφαση προκαλεί διεθνή κατακραυγή, ενώ στο εσωτερικό της χώρας το πολιτικό κλίμα φορτίζεται και πάλι επικίνδυνα.

Τρεις μήνες μετά, στις 15 Φεβρουαρίου 1952, η δίκη επαναλαμβάνεται. Δεσπόζουσα μορφή, ο 37χρονος Μπελογιάννης, ο οποίος παρακολουθεί την όλη διαδικασία μ' ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι, άψογα ντυμένος και με περισσή ευπρέπεια και ψυχραιμία. Την 1η Μαρτίου ο πρόεδρος του Στρατοδικείου Σίμος ανακοινώνει την ετυμηγορία... Εις θάνατον καταδικάζονται ο Νίκος Μπελογιάννης και επτά ακόμη κατηγορούμενοι.
Τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Μαρτίου, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλας ανακοινώνει στους Μπελογιάννη, Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος που υπέβαλαν απορρίφθηκε. Λίγο αργότερα οδηγούνται στο Γουδί, όπου και εκτελούνται δια τυφεκισμού στις 4:12 π.μ. Στο άκουσμα των πυροβολισμών, ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας κυριολεκτικά καταρρέει. Όλη η κινητοποίηση εντός και εκτός Ελλάδας δεν κατάφερε να αποτρέψει το γεγονός.
Τα άσχημα μαντάτα ταξιδεύουν γρήγορα μέχρι το στρατόπεδο συγκέντρωσης πολιτικών κρατουμένων στον Αϊ Στράτη, όπου ζει εξόριστος ο Γιάννης Ρίτσος. Την ίδια μέρα θα γράψει το ποίημα Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο.

“

Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.
Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή
όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.
Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.
Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.
Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.
Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.
Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/biographies/18#ixzz2oF195Yb9

Ο μπακλαβάς του Ηλία Μαμαλάκη

http://tv.pathfinder.gr/news/2143591.html

ΔΕΗ: ΠΩΣ ΕΝΑΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΑΠΟ 84 € ΓΙΝΕΤΑΙ 434 €!

εικόνα από:  http://kikiri-kou.blogspot.gr/2013/12/14.html

Όπως βλέπετε, η ΔΕΗ μετατράπηκε ουσιαστικά σε κερδοσκοπική εισπρακτική εταιρία, η οποία παρέχει επί πληρωμής τις υπηρεσίες τις στη διοίκηση. Τώρα καταλαβαίνετε γιατί κόπτεται για την είσπραξη όλων των ποσών που επιβαρύνουν τον λογαριασμό ρεύματος. Επειδή από κάθε είσπραξη παίρνει ποσοστό !

Κατά τα άλλα, η ΔΕΗ ιδρύθηκε το 1950 “για να λειτουργήσει “χάριν του δημοσίου συμφέροντος” με σκοπό τη χάραξη και εφαρμογή μιας εθνικής ενεργειακής πολιτικής, η οποία μέσα από την εντατική εκμετάλλευση των εγχώριων πόρων, να κάνει το ηλεκτρικό ρεύμα κτήμα και δικαίωμα του κάθε Έλληνα πολίτη, στη φθηνότερη δυνατή τιμή.” ( εδώ η σχετική δήλωση της ΔΕΗ  http://www.dei.gr/el/i-dei/i-etairia/omilos-dei-ae/dei-ae)

 http://justiceforgreece.wordpress.com

Απλά απίστευτος: Του κατάσχεσε το σπίτι η τράπεζα, κι αυτός το...κατεδάφισε και τους παρέδωσε τα μπάζα!

Την προηγούμενη εβδομάδα είχε πάει μαζί με την οικογένεια του στον διευθυντή της τράπεζας εκλιπαρώντας να μην πετάξει αυτόν και τα παιδιά του στον δρόμο.



(φωτό αρχείου)
 
Ο διευθυντής ήταν ανένδοτος. “Δεν μπορούμε να κάνουμε εξαιρέσεις… Έχετε μία εβδομάδα να παραδώσετε το σπίτι στην τράπεζα!”

Τότε ο… αγρότης από το Lovech της Βουλγαρίας έκανε το αμίμητο: Κατεδάφισε το σπίτι του, φόρτωσε τα μπάζα και το “παρέδωσε” στην τράπεζα! Στα κεντρικά της γραφεία στο Teteven όπου είχε υπογραφεί η υποθήκη.



Λεπτομέρεια; Το οικόπεδο που βρισκόταν το σπίτι δεν ήταν υποθηκευμένο…

Είναι και αυτό μία αντίδραση. Δυστυχώς δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε περίπτωση διαμερίσματος.

http://www.eirinika.gr

Βραβεία Νόμπελ. Ο ιδρυτής τους και η ιστορία τους.

Διαβάζουμε κάθε χρόνο για την απονομή των βραβείων Νόμπελ σε επιστήμονες που διακρίθηκαν για τις πρωτοποριακές εργασίες τους στον τομέα της επιστήμης τους. Ποιός ηταν ο Νόμπελ και πως καθιερώθηκαν τα βραβεία ; Ο Αλφρεντ Μπέρναρντ Νόμπελ (Alfred Bernhard Nobel) γεννήθηκε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας στις 21 Οκτωβρίου 1833. Όταν ηταν 9 ετών, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Πετρούπολη της Ρωσίας οπου έλαβε αξιόλογη παιδεία. Σε ηλικία 16 ετών ηταν ηδη χημικός και μιλούσε Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά και Ρωσικά.Το 1850 πηγε στο Παρίσι οπου έμεινε ένα χρόνο για τελειωποίηση των σπουδών του στην χημεία και στησυνέχεια έμεινε αλλα 4 χρόνια στις ΗΠΑ οπου εργάστηκε δίπλα στον μηχανικό Ερικσον.Επιστρέφοντας στην Πετρούπολη ασχολήθηκε με το εργοστάσιο του πατέρα του μέχρι το 1859 που το εργοστάσιο έκλεισε και αυτός επέστρεψε στη Στοκχόλμη οπου ασχολήθηκε με την βιομηχανική ανάπτυξη εκρηκτικών με βάση την νιτρογλυκερίνη. Από ένα τυχαίο γεγονός ανακάλυψε την δυνατότητα ανάμιξης της υγρής νιτρογλυκερίνης με ένα αδρανές υλικό (γη διατόμων) που την έκανε ασφαλή για μεταφορά και διαχείριση. Ετσι ειχε ανακαλύψει την δυναμίτιδα. Στην συνέχεια ανακάλυψε και τον πυροκροτητή με τον οποίο μεταδίδεται η έκρηξη στην δυναμίτιδα στον επιθυμητό χρόνο. Τις εφευρέσεις του αυτές κατοχύρωσε με διπλώματα ευρεσιτεχνίας στην Βρετανία το 1867 και στις ΗΠΑ το 1868. Η βιομηχανική εκμετάλλευση των εφευρέσεών αυτών του απέφερε μια τεράστια περιουσία. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και πέθανε στο Σαν Ρέμο της Ιταλίας το 1896. Πίστευε ότι η καταστρεπτική δύναμη των εφευρέσεών του θα έκανε τους ανθρώπους να σταματήσουν τους μεταξύ τους πολέμους. Για τον λόγο αυτόν, με την διαθήκη του διέθεσε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του για την απονομή οικονομικών βραβείων στους επιστήμονες που θα εργαζόταν για να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης της παγκόσμιας κοινότητας. Ετσι καθιερώθηκαν τα βραβεία σε 5 βασικούς επιστημονικούς κλάδους (Φυσικής, Χημείας, Φυσιολογίας-Ιατρικής, Λογοτεχνίας, Ειρήνης) και από το 1969 προστέθηκε και αυτό της Οικονομίας. Σύμφωνα με την διαθήκη του Νόμπελ, τα βραβεία απονέμονται από την Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών (Φυσικής, Χημείας, Οικονομικών), από το Βασιλικό Καρολίνειο Ιατροχειρουργικό Ινστιτούτο (Φυσιολογίας-Ιατρικής), από την Σουηδική Ακαδημία (Λογοτεχνίας) και από την Νορβηγική Επιτροπή Νομπέλ (Ειρήνης).

About these ads

http://diodoros.net/

Κρατάω μακριά μου , τους ψεύτες και τους υποκριτές

Επιστολή προς έναν Ρωμαιοκαθολικό Φίλο Πηγή: www.geocities.com/trvalentine/orthodox/convgregorio.html Μετάφραση: Κ.Ν. Επιμέλεια: Θ.Φ.Δ. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια μικρή επιστολή που είχε δημοσιευθεί προ καιρού στην εφημερίδα μιας Ιταλικής Ορθόδοξης ενορίας. Ο συγγραφέας της επιστολής, πρωτοπρεσβύτερος Γρηγόριος Κονιέττι, είναι Προϊστάμενος των Ιταλικών ενοριών που υπάγονται στο Πατριαρχείο της Μόσχας. Η επιστολή αυτή είχε εν γένει αγαπηθεί από τους μεταστραφέντες Ιταλούς Ορθοδόξους, αλλά έτυχε και μεγάλου βαθμού αποδοχής ανάμεσα στους εκ γενετής Ορθοδόξους (για παράδειγμα, είχε μεταφραστεί στα Ρουμάνικα). Ελπίζω να αποδειχθεί ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα και πηγή έμπνευσης σε όλους σας.

Τσάπελ Χιλλ (Η.Π.Α.), Μάρτιος 1982.

Αγαπητέ Μπιλ,

Αν και ποτέ δεν με ρώτησες ευθέως, νοιώθω από τα λόγια σου πως ακόμα δεν κατάλαβες γιατί άφησα την Λατινική Εκκλησία για να γίνω Ορθόδοξος.  Νοιώθω πως με ρωτάς: «μα εσύ ήσουν και μέλος μιας ελάχιστα εκλατινισμένης Βυζαντινής ενορίας – γιατί έφυγες λοιπόν;»   Υποθέτω πως σου χρωστάω μια εξήγηση, αφού πριν από πολύ καιρό, όταν ήμασταν και οι δυο μας μέλη της Λατινικής Εκκλησίας, μοιραζόμασταν τα ίδια συναισθήματα.  Αυτά τα ίδια συναισθήματα ήταν που μας έφεραν σε ενορία Βυζαντινού τελετουργικού (σημ. ΟΟΔΕ: δηλ Ουνίτικη), και μετά εμένα στην Ορθοδοξία.  Δεν είναι δυνατόν να έχεις ξεχάσει τις κριτικές που κάναμε στους Ρωμαιοκαθολικούς – για την συνεχή εισαγωγή νέων παραδόσεων στην θέση των παλαιών, για τον Σχολαστικισμό τους, για την νομικίστικη προσέγγιση στην πνευματική ζωή, για το δόγμα του Παπικού αλάθητου... 

Μαζί είχαμε λογαριάσει την νομιμότητα και την ορθότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας.  Μια Ουνίτικη ενορία μας είχε φανεί τότε η πιο καλή λύση.  Θυμάμαι τι έλεγα εκείνη την περίοδο:  Σκέπτομαι σαν Ορθόδοξος, πιστεύω σαν Ορθόδοξος, άρα είμαι Ορθόδοξος.  Η επίσημη εισαγωγή στην Ορθόδοξη Εκκλησία μου φαινόταν σαν μια άχρηστη τυπικότητα.  Μέχρι που είχα σκεφτεί πως παραμένοντας σε κοινωνία με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ίσως να ήταν και θετικό στοιχείο, εν όψει του στόχου για την πιθανότητα επανένωσης των Εκκλησιών.

Ε, λοιπόν Μπιλ, είχα άδικο.  Πίστευα πως γνώριζα την Ορθόδοξη Πίστη, αλλά δεν γνώριζα παρά μόνο λίγα διάσπαρτα στοιχεία της – και αυτά μόνο επιδερμικά.  Αλλιώς, δεν θα είχε διαφύγει από την προσοχή μου η ουσιαστική αντίθεση ανάμεσα στο να νοιώθεις Ορθόδοξος και να μην αναγνωρίζεσαι ως Ορθόδοξος από την ίδια εκείνη Εκκλησία, της οποίας την Πίστη είχα δηλώσει πως μοιραζόμουν και εγώ.

Μόνο ένας μη-Ορθόδοξος θα μπορούσε να συλλάβει μια τέτοια ηλιθιότητα, όπως του να είναι κανείς Ορθόδοξος έξω από την Ορθοδοξία.

Η ατομική σωτηρία δεν αφορά το κάθε άτομο μεμονωμένα, όπως πιστεύουν πολλοί Δυτικοί. Πρέπει να υπολογίζεται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της συνολικής Εκκλησιαστικής Κοινωνίας.  Ο κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός είναι σαν ένα φύλλο: πώς θα μπορέσει να λάβει τον ζωοδότη χυμό, αν δεν κοινωνεί με το κλήμα;  (Ιωάννης15:5)

Η Ορθοδοξία είναι τρόπος ζωής, δεν είναι τελετουργία.  Η ομορφιά της τελετουργίας της προέρχεται από την έσω πραγματικότητα της Ορθοδόξου Πίστεως, και όχι μέσα από την αναζήτηση τύπων.  Η Θεία Λειτουργία της δεν είναι απλώς ένας πιο ειδυλλιακός τρόπος να εκτελείται το μυστήριο, αλλά πηγάζει από – και ενισχύει – μια θεολογική πραγματικότητα η οποία ακυρώνεται και καταντά ασυνεπής αν αποκοπεί από την Ορθοδοξία.  Όταν παρίσταται το πνεύμα της Ορθοδόξου Πίστεως, ακόμα και η πιο άθλια λειτουργία, που να τελείται μέσα σε παράγκα, με δύο χάρτινες εικόνες τοποθετημένες πάνω σε δύο καθίσματα εν είδει τέμπλου, και μια χούφτα παράφωνων πιστών για χορωδία, είναι ασύγκριτα πιο ανώτερη από τις λειτουργίες της Ουνίτικης πρώην ενορίας μου, εν μέσω υπέροχων Βυζαντινών μωσαϊκών του 12^ου αιώνα και μια καλο-δασκαλεμένη χορωδία (όποτε αυτή υπήρχε). Η σχεδόν παρανοϊκή τήρηση των τελετουργικών τύπων είναι η μάταια προσπάθειά τους να αναπληρώσουν την έλλειψη του αληθινού Ορθοδόξου ήθους. 

Κορόϊδευα τον εαυτό μου, όταν πίστευα πως θα μπορούσα να είμαι ένας Ορθόδοξος μέσα στην Λατινική κοινωνία.  Ήταν μια παραίσθηση, επειδή ήταν κάτι το αδύνατο.  Η συνεχής επέμβαση της Ρώμης μέσα στην εκκλησιαστική ζωή σου θυμίζει με τον καιρό ποιος κάνει κουμάντο.  Το να κάνεις πως δεν του δίνεις σημασία, είναι αυταπάτη.  Προσπάθησα να αποφύγω το πρόβλημα, παριστάνοντας τον κουφό και τον μουγγό, και επαναλαμβάνοντας στον εαυτό μου πως ανήκα στην ιδανική «αδιαίρετη Εκκλησία».  Η θέση μου αυτή ήταν αρκετά αμαρτωλή.  Πρώτ’ απ΄ όλα, επειδή η αδιαίρετη Εκκλησία ήδη υπάρχει: είναι η Εκκλησία που δεν διέκοψε ποτέ τους δεσμούς με το παρελθόν Της, και που παραμένει απαράλλαχτα η ίδια.   Με άλλα λόγια, η Ορθόδοξη Εκκλησία.  Και μετά, επειδή αυτό το συναίσθημα του να είμαι μέλος της «Αδιαιρέτου Εκκλησίας» - την οποία θεωρούσα τόσο Χριστιανική και ειρηνική – ήταν στην πραγματικότητα μια βαριά αμαρτία υπερηφάνειας, καθότι τοποθετούσα τον εαυτό μου πιο πάνω από Πατριάρχες και Πάπες.  Πίστευα πως ήμουν από τους λίγους που πραγματικά κατανοούσαν την Αλήθεια, πέραν των παλαιών και στείρων πολεμικών.  Ένοιωθα πως είχα το δικαίωμα να λαμβάνω την Θεία Ευχαριστία και από τους Λατίνους και από τους Ορθοδόξους, και ένοιωθα τρομερά αδικημένος όταν οι δεύτεροι μου το αρνούνταν.  Έχω ένα μεγάλο χρέος ευγνωμοσύνης προς ένα ιερέα, ο οποίος, την εποχή εκείνη,  μου αρνήθηκε την Θεία Κοινωνία.  Αντί να μου μιλήσει με απαλούς τόνους για κανονικά εμπόδια – λες και το ζήτημα ήταν ένα απλό γραφειοκρατικό πρόβλημα – μου είπε έξω από τα δόντια: «Αν αληθεύει πως θεωρείς τον εαυτό σου Ορθόδοξο, πως τότε συνεχίζεις να ανήκεις σε αίρεση;»  Σοκαρίστηκα βαθύτατα από αυτά τα λόγια, και για μεγάλο διάστημα δεν ξαναπήγα στην Εκκλησία εκείνη.  Αλλά είχε δίκιο.  Εγώ είχα καταλάβει εκείνο που δεν είχαν καταλάβει επί αιώνες οι Άγιοι, οι Πατέρες και οι Ιερείς; Σύμφωνα με μένα, το Σχίσμα ανάμεσα στην Δύση και την Ανατολή ήταν μια τραγική παρεξήγηση, που απλώς βασίσθηκε πάνω σε πολιτικά προβλήματα και σε συλλογισμούς θεολόγων.  Με αυτήν την τακτική, εμμέσως κατηγορούσα πολλούς αγίους ανθρώπους για υπολογισμό, επιπολαιότητα και φανατισμό.  Και όλα αυτά τα εκλάμβανα ως Χριστιανική ευσπλαχνία....

Όχι, Μπιλ, είναι αδύνατον να είσαι ταυτόχρονα Ρωμαιοκαθολικός και Ορθόδοξος. Δεν είναι τόσο σημαντικό το τελετουργικό. Στο κάτω-κάτω, οι Λατίνοι ήσαν Ορθόδοξοι Δυτικού Τελετουργικού επί πολλούς αιώνες.  Συμφωνώ μαζί σου πως μετά τον διαχωρισμό, οι Λατίνοι και οι Ορθόδοξοι συνεχίζουν να έχουν πολλά κοινά σημεία, αλλά αυτό δεν αρκεί, για να θεωρούνται και οι δυο ως ανήκοντες στην ίδια Εκκλησία. Πέραν των γνωστών δογματικών διαφορών, υπάρχει και προσέγγιση του Υπερφυσικού, η ίδια εκείνη ζωή της Εκκλησίας που καθιστά αδύνατο να βιώνονται και οι δυο θρησκευτικές πραγματικότητες ταυτόχρονα.  Εμείς δηλώνουμε στο Πιστεύω: «...και εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν...».  Μέχρι να έρθει η ενότητα της Πίστεως, θα παραμείνουν δυο χωριστές εκκλησίες.  Η θεωρία (που επιβεβαιώθηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο) πως οι Λατίνοι και οι Ορθόδοξοι παραμένουν η ίδια, μία Εκκλησία (παρά στο Σχίσμα, και με μυστηριακό τρόπο) ακούγεται ωραία, αλλά δεν στέκει.  Βασίζεται μόνο στα ωραία λόγια.  Οι διαφορές στην πίστη, από την άλλη, είναι υπαρκτές, και δεν πρόκειται καθόλου για λογοπαίγνια.

Ναι, ξέρω πως έχει ξεκινήσει ο θεολογικός διάλογος, και πως ακόμα είναι δυνατόν (τα πάντα είναι δυνατά παρά τω Θεώ) να επιτευχθεί η ενότητα.  Όμως προσοχή! Πολλοί καλοί Λατίνοι πιστεύουν πως οι διαφορές μπορούν να επιλυθούν μέσω μιας έξυπνης δήλωσης πως – λόγω της γενικότητας της διατύπωσής της – μπορεί να γίνει αποδεκτή από τα δυο μέρη.  Έχοντας φτάσει σε μια συμφωνία επί της δήλωσης αυτής, και τα δυο μέρη θα την ερμηνεύσουν σύμφωνα με την ιδιαίτερη κατανόησή τους, κατ’ ουσίαν διατηρώντας έτσι τις γνώμες τους.  Ακόμη χειρότερα, κάποιοι προτείνουν την ενότητα εν τη διαφορετικότητα, χωρίς καμία επίσημη δέσμευση πίστεως από τα μέρη, αλλά και κάτω από τον παγκόσμιο συντονισμό του Πάπα της Ρώμης.

Ε, όλα αυτά είναι αδιανόητα. Οι Πατέρες μας δίδαξαν πως η όποια συμφωνία επί μιας κοινής πίστεως πρέπει να είναι ομόφωνη και αναμφίβολη.  Η Ορθοδοξία τηρεί το πνεύμα του Νόμου μάλλον, παρά το γράμμα.  Και εφ’ όσον είναι αδύνατον για την Ορθόδοξη Εκκλησία να εισάγει νέα δόγματα, δεν μένει παρά να εγκαταλείψουν οι Λατίνοι τις καινοτομίες μιας χιλιετίας, και ανεπιφύλακτα να επιστρέψουν στην πίστη της Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.  Αυτό είναι το μόνο εφικτό υπόβαθρο για συμφωνία.  Η Ιστορία έχει αποδείξει την σφαλερότητα των ενώσεων πάνω σε άλλες βάσεις.

Και τώρα, επίτρεψέ μου να σου θέσω μια ασήμαντη ερώτηση:  Μπιλ, είναι αλάθητος ο Πάπας (αφ’ εαυτού του, και όχι με την ομόφωνη γνώμη της Εκκλησίας, όπως προδιαγράφεται στο δόγμα του 1870), ή όχι;  Δεν γίνεται να είναι και σφαλερός και αλάθητος ταυτόχρονα, όπως θα εμφανιζόταν αν οι δυο εκκλησίες ήσαν ακόμα μέρος της ίδιας Εκκλησίας.  Ένα από τα δυο πρέπει να είναι λάθος.  Όμως, ίσως πεις: «Μα, το 2^ο συμβούλιο του Βατικανού άφησε μεγάλο περιθώριο για ελεύθερες γνώμες.»  Αυτό όμως είναι ένας σοφισμός. Η αληθινή Εκκλησία δεν μπορεί να υποπέσει σε λάθος.  Αν πιστεύεις πως η Εκκλησία σου έχει κάνει λάθος, ή πως πράγματι σφάλλει, τότε δεν μπορείς να δέχεσαι πως είναι η «αληθινή Εκκλησία».

Σε αγκαλιάζω με αναλλοίωτη φιλία και εν Χριστώ αγάπη.

Γρηγόριος.

(ΥΓ.   Για την ιστορία, ο πατήρ Γρηγόριος με πληροφόρησε πως ο παραλήπτης της επιστολής αυτής, πολύ σύντομα μετά, μετεστράφη ο ίδιος στην Ορθοδοξία - έχει πλέον καρεί Αναγνώστης της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αμερικής στην Φλόριντα – και πως η επιστολή αυτή ήταν σημαντικός παράγοντας στην μεταστροφή του)

Πως η CIA «έδωσε» τον Μαντέλα το 1962

Η ανάμιξη των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στην σύλληψη του Νέλσον Μαντέλα το 1962 από τις αρχές του καθεστώτος του Απαρτχάιντ δεν αναφέρθηκε στους επικήδειους λόγους και τα δημοσιεύματα για τον μεγάλο Νοτιοαφρικανό ηγέτη. Τίθεται πλέον το ερώτημα εάν θα πρέπει - κατόπιν του θανάτου του - τα πραγματικά γεγονότα θα δημοσιευθούν.Επιμέλεια: Νικολέττα Ρούσσου

Το 1990, μετά την απελευθέρωσή του, τα ΜΜΕ είχαν παραλείψει να αναφέρουν τα στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία η CIA είχε ενημερώσει τις αρχές τις Νότιας Αφρικής σχετικά με τον τόπο παραμονής του Νέλσον Μαντέλα το 1962, πληροφορία που φαίνεται να οδήγησε στη σύλληψη του. Η σχέση των αμερικανικών υπηρεσιών με τη σύλληψη του Νοτιοαφρικανού ηγέτη, που αποκαλύφθηκε το 1986 από το CBS Evening News και από τους New York Times, δεν αναφέρθηκε σε κανένα αμερικανικό μέσο ενημέρωσης αυτές τις μέρες, με αφορμή τον θάνατό του.
Οι μόνοι που έκαναν λόγο για αυτό είναι ορισμένοι καλεσμένοι σε τηλεοπτικές εκπομπές. Ένας από αυτούς ήταν ο δημοσιογράφος Chris Hyes, ο οποίος τόνισε πως «υπάρχουν καταγεγραμμένες αναφορές ότι η CIA βοήθησε την αστυνομία της Νότιας Αφρικής να πιάσει τον Μαντέλα την πρώτη φορά που συνελήφθη».
Σύμφωνα με την δημοσιογράφο Amy Goodman, από το Democracy Now, «oι Ηνωμένες Πολιτείες επιστράτευσαν πολλές πηγές για να βρουν τον Μαντέλα και να τον παραδώσουν στις αρχές του απαρτχάιντ. Ήταν η CIA που εντόπισε τον Μαντέλα, ο οποίος συνελήφθη, ενώ ήταν μεταμφιεσμένος σε οδηγό».
Ο δημοσιογράφος Bill Keller  υποστήριξε ότι είχε διαβάσει τα αρχεία της CIA, που περιελάμβαναν και την μαρτυρία ενός παλιού πράκτορα της CIA: «Παραδώσαμε τον Μαντέλα στις αρχές ασφαλείας της Νότιας Αφρικής, την ημέρα της σύλληψης».
Σημειώνεται πως η κυβέρνηση Ρίγκαν, στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και ενώ είχε ήδη ξεσπάσει ένα κίνημα για την απελευθέρωση του Μαντέλα, τον αναγνώριζε ως «τρομοκράτη» κάνοντας λόγο για «κομουνιστικό κίνδυνο». Ο Ρίγκαν σε ομιλία του το 1986 είχε κατηγορήσει το ANC, το κόμμα του Μαντέλα, για προώθηση του κομμουνισμού. «Η Ν. Αφρική δεν έχει καμία υποχρέωση να διαπραγματευτεί με μια ομάδα που ονειρεύεται την ίδρυση ενός κομμουνιστικού κράτους», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
http://tvxs.gr/

Κουτζαμάνη: Θα καταθέσω αναίρεση για την αθωωτική απόφαση στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου «Θέλω να δω το σκεπτικό των δικαστών» είπε η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου...

«Είναι πρόκληση η απόφαση» είπε η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ευτέρπη Κουτζαμάνη, αναφερόμενη στην αθώωση των 42 για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και τόνισε πως σκοπεύει να καταθέσει αναίρεση μόλις καθαρογραφεί η απόφαση.

Όπως γράφουν ΤΑ ΝΕΑ η κ.Κουτζαμάνη ζήτησε να της παραδώσουν την απόφαση μόλις αυτή καθαρογραφεί ώστε να προχωρήσει στην αναίρεση το συντομότερο δυνατόν.

«Θέλω να δω το σκεπτικό των δικαστών», πρόσθεσε. «Δεν γνωρίζω τα στοιχεία επί των οποίων βασίστηκαν για να εκδώσουν την απόφασή τους και θέλω να τα μελετήσω και εγώ. Διότι οι εισαγγελείς οι οποίοι διενήργησαν την κύρια ανάκριση και με τους οποίους επικοινώνησα, μου ανέφεραν ότι υπήρχαν στοιχεία στη δικογραφία, τα οποία στοιχειοθετούσαν τις κατηγορίες».

Όπως επισημαίνεται στο ρεπορτάζ όμως, για να καθαρογραφεί μια απόφαση χρειάζεται τουλάχιστον έξι μήνες, οπότε στα μέσα του 2014 «θα τρέχει ο χρόνος παραγραφής» αφού για τα αδικήματα αυτού του είδους, ο χρόνος παραγραφής είναι τα 15 χρόνια.

Η απόφαση για τους 42 του Χρηματιστηρίου

Δεκατρία χρόνια έχουν περάσει από το μεγάλο σκάνδαλο με τις μετοχές φούσκες στο Χρηματιστήριο της Αθήνας όπου χιλιάδες μικροεπενδυτές είδαν να εξανεμίζονται μέσα σε λίγους μήνες οι οικονομίες χρόνων, ενώ τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων ουσιαστικά λεηλατήθηκαν, προκειμένου να ενισχυθεί ο χρηματιστηριακός τζόγος.

Και ενώ μετά από τόσα χρόνια πολλοί ήταν αυτοί που περίμεναν μία καταδίκη για τους ενόχους, ήρθε η απόφαση του δικαστηρίου για να αφήσει άφωνους τους πάντες.

Το δικαστήριο αθώωσε 42 άτομα που κατηγορούνταν σε βαθμό κακουργήματος. Συγκεκριμένα, οι δικαστές έκριναν πως δεν στοιχειοθετήθηκε η απάτη, διότι από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι η τιμή πώλησης των επίδικων πακέτων μετοχών επηρεάσαν την τελική τους τιμή στο ταμπλό του ΧΑΑ την συγκεκριμένη περίοδο.

Ποια είναι τα πρόσωπα που αθωώθηκαν

Παναγιώτη Κονταλέξης – χρηματιστής

Γεώργιο Μπατατούδη - μέτοχος της Ιντερσάτ

Παναγιώτη Πανούση - μέτοχος της Άττι-κατ

Κωνσταντίνο Στέγγο (της Τεχνικής Ολυμπιακής)

Χρυσή Στέγγου (της Τεχνικής Ολυμπιακής)

Στυλιανή Στέγγου (της Τεχνικής Ολυμπιακής)

Σπυρίδωνα Τασόγλου της ομώνυμης εισηγμένης εταιρείας

Ηλία Τσοτάκο – χρηματιστής

Δημήτρη Ράνιο – χρηματιστής

Ηλία Μπογδάνο της Active Επενδυτική

Ελένη Ζησιμοπούλου

Θεοφάνη Ράνιο (χρηματιστής)

Ιωάννη Σφακιανάκη

Αγγελική Ζησιμοπούλου

Βασίλειο Μανιό (εφοπλιστής)

Αναστασία Κολλακή (σύζυγος εφοπλιστή)

Παντελή - Ελευθέριο Κολλάκης (εφοπλιστής)

Σταύρο Γαλανάκη

Ιωάννη Τσούρτη

Γεώργιο Στέγγο (Τεχνική Ολυμπιακή)

Βαρβάρα Τσούρτη

Σταυρούλα - Μαρία Λακοπούλου

Ιορδάνη Αρζόγλου

Ζωή Στέγγου