Κυριακή 16 Αυγούστου 2009
Διομήδους, Χαιρήμων Οσίου, Αλκιβιάδη
Διομήδους, Χαιρήμων Οσίου, Αλκιβιάδη, των Αγίων 33 Μαρτύρων εκ Παλαιστίνης, Ανάμνηση εισόδου Αγίου Μανδηλίου του Κυρίου, Μακαρίου Αρχιεπισκόπου, Νείλου Οσίου, Νικοδήμου Μοναχού, Γερασίμου του Νέου, Σταματίου εκ Βόλου, Αποστόλου του Νέου, των Αγίων Σεραφείμ, Δωροθέου, Ιακώβου, Δημητρίου Βασιλείου και Σαράντη, Τιμοθέου Επισκόπου, Δανιήλ Οσίου
Ο Άγιος Διομήδης (εορτή Διομήδης)
Γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας και σπούδασε την ιατρική επιστήμη. Η επιστημονική του γνώση δεν τον έκανε υπερήφανο, αλλά διατήρησε την ευσέβεια, στην οποία τον ανέθρεψαν οι γονείς του. Και όπως ο Κύριος, ο Ιατρός των σωμάτων και των ψυχών των ανθρώπων, "ελάλει αυτοίς περί της βασιλείας του Θεού, και τους χρείαν έχοντας θεραπείας ιάσατο", μιλούσε δηλαδή σ' αυτούς για τη βασιλεία του Θεού και γιάτρευε εκείνους που είχαν ανάγκη θεραπείας, έτσι και ο Διομήδης, μιμούμενος τον Κύριο του και Θεό του, εξασκούσε αφιλοκερδώς και φιλάνθρωπο το ιατρικό του επάγγελμα. Συγχρόνως, όμως, με τη θεραπεία των σωμάτων, ο Διομήδης κήρυττε με θέρμη στους ασθενείς και τη σωτηριώδη αλήθεια του Ευαγγελίου και βοήθησε πολλές ψυχές να οδηγηθούν στο Σωτήρα Χριστό. Ο θείος ζήλος έφερε το Διομήδη μέχρι τη Νίκαια της Βιθυνίας. Όπου και εκεί θεράπευε ασθενείς, και την πίστη δίδασκε και καλλιεργούσε. Όταν όμως άρχισε ο διωγμός του Διοκλητιανού κατά των χριστιανών, η θεοκίνητη δραστηριότητα του Διομήδη καταγγέλθηκε στον αυτοκράτορα. Τότε αυτός διέταξε να συλλάβουν το Διομήδη. Άλλα πριν συλληφθεί, ο Θεός τον κάλεσε κοντά Του και οι απεσταλμένοι στρατιώτες τον βρήκαν νεκρό. Και όμως, έτσι νεκρό τον αποκεφάλισαν!Απολυτίκιο. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.Των σωμάτων τας νόσους θεραπεύων Διόμηδες, και ψυχών την ρώσιν εν λόγω, αληθείας εβράβευες, την θείαν ειληφώς γαρ δωρεάν, τοις πάσχουσι ποικίλως βοηθείς, και Μαρτύρων ταις ακτίσι καταυγασθείς, σώζεις τους εκβοώντάς σοι, δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.
Ο Όσιος Χαιρήμων
Ασκητής της ερήμου. Απεβίωσε ειρηνικά την ώρα που εργαζόταν.
Ο Άγιος Αλκιβιάδης (εορτή Αλκιβιάδης)
Μαρτύρησε δια πυρός.
Οι Άγιοι 33 Μάρτυρες από την Παλαιστίνη
Μαρτύρησαν δια ξίφους.
Τη αυτή ήμερα η ανάμνησης της εισόδου της αχειροτεύκτου μορφής του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (δηλαδή το άγιο Μανδήλιο) εκ της Εδεσσηνών πόλεως, εις ταύτην την θεοφύλακτον Βασιλίδα (Κωνσταντινούπολη) ανακομισθείσης
Ο Σ. Ευστρατιάδης, για την περίπτωση αυτή, γράφει τα εξής στο Αγιολόγιό του: "Η της αχειροποιήτου εικόνος του Χριστού ανακομιδή εκ της Εδέσσης, ένθα εφυλάττετο μετά της επιστολής του Αυγάρου, εγένετο επί της βασιλείας Ρωμανού του Λεκαπηνού τφ 944 και κατετέθη εις τον εν Βλαχέρναις ναόν της Θεοτόκου, εξ ου μετετέθη εις τον εν Φορώ ναόν της Θεοτόκου, κατά δε το 967 Νικηφόρος ο Φωκάς μετεκόμισεν εξ Εδέσσης και την κέραμον, εφ' ης απετυπώθη ωσαύτως η εικών του Χριστού, δια το είναι ταύτην πλησίον της αχειροποιήτου εικόνος εν Εδέσση εν τω αυτώ τόπω. Την περί της εικόνος παράδοσιν διέσωσεν ο Ιστορικός Ευσέβιος (Εκκ. Ίστ. βιβλ. Α’, κεφλ. ιγ’). Η εικών απεστάλη υπό του Κυρίου προς τον τοπάρχην Εδέσσης Αύγαρον δια του αποστόλου Ανανίου μετ' επιστολής του Κυρίου προς τον Αύγαρον εις απάντησιν προηγουμένης επιστολής του τοπάρχου. (ιδ. ταύτας εν τοις Μηναίοις και τοις Συναξαρισταίς)".
Απολυτίκιο. Ήχος β’.Την άχραντον Εικόνα σου προσκυνούμεν αγαθέ, αιτούμενοι συγχώρησιν, των πταισμάτων ημών, Χριστέ ο Θεός, βουλήσει γαρ ηυδόκησας σαρκί, ανελθείν εν τω Σταυρώ, ίνα ρύση ους έπλασας, εκ της δουλείας του εχθρού, όθεν ευχαρίστως βοώμέν σοι. Χαράς επλήρωσας τα πάντα, ο Σωτήρ ημών, παραγενόμενος εις το σώσαι τον κόσμον.
Ο Άγιος Μακάριος Αρχιεπίσκοπος
Η μνήμη του αναφέρεται στο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο (σελ. 103), χωρίς να δηλώνεται η αρχιεπισκοπή του. Ίσως να ήταν κάποιος από τους Αρχιεπισκόπους του Ιεροσολυμιτικού θρόνου.
Ο Όσιος Νείλος ο Ερικούσιος
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Ιωάννου Λασκάρεως, αδελφού του αυτοκράτορα Θεοδώρου Λασκάρεως, που βασίλευσε στη Νίκαια το 1204. Ο όσιος Νείλος από τον διωγμό των Λατίνων, κατέφυγε στα παράλια του Πόντου στη Μονή Ακοίμητων, όπου ηγούμενος ήταν ο όσιος Μάρκελος, ο οποίος τον χειροτόνησε Μοναχό με το όνομα Νείλος, από Νικόλαος, που ήταν το αρχικό του. Μετά από χρόνια, το 1261, ο Νείλος επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη, πήρε χρήματα από τη μητέρα του και έφυγε στα Ιεροσόλυμα, όπου έμεινε έξι χρόνια. Κατόπιν επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη για να εξοριστεί από τον λατινόφρονα αυτοκράτορα Μιχαήλ Α' τον Παλαιολόγο στο Άγιον Όρος. Εκεί, στη Μονή Ιβήρων έμεινε 10 χρόνια. Έπειτα, κλήθηκε από τον Ανδρόνικο Παλαιολόγο και αφού έλαβε χρήματα από την αδελφή του, ταξίδεψε σε πολλούς τόπους της Μεσογείου. Κατέληξε σ' ένα ερημονήσι, την Ερικούσα, απ' όπου πήρε και την επωνυμία Ερικούσιος. Το νησί αυτό ήταν κοντά στην Κέρκυρα και ασκήτευσε εκεί 10 χρόνια. Κατόπιν πέρασε στην Ήπειρο, όπου στη Θεσπρωτία έκτισε τη Μονή Ιερομερίου. Εκεί, μετά από πολλούς ασκητικούς αγώνες, έφθασε σε βαθιά γεράματα και απεβίωσε ειρηνικά.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Μοναχός, ο εκ Μετεώρων
Ο νέος οσιομάρτυρας Νικόδημος, από τα Μετέωρα, μαρτύρησε για την ευσέβεια του στις 16 Αυγούστου 1551. Άγνωστο που και από ποιες συνθήκες.
Ο Όσιος Γεράσιμος ο νέος ασκητής, που ασκήτευσε στη νήσο Κεφαλληνία (εορτή Γεράσιμος)
Ο όσιος Γεράσιμος απεβίωσε την 15η Αυγούστου του έτους 1579, αλλά επειδή την ήμερα αυτή πανηγυρίζετε η μνήμη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τελείται η γιορτή του την 20ή Οκτωβρίου, τότε που έγινε η ανακομιδή του θαυματουργού λειψάνου του. Την ήμερα αυτή όμως, αναγράφηκε η μνήμη της κοιμήσεως του και γίνεται στην Κεφαλονιά μεγάλο πανηγύρι
Ο Άγιος Σταμάτιος από τον Βόλο
Ο άγιος αυτός νεομάρτυρας, καταγόταν από ένα χωριό του Βόλου, Άγιος Γεώργιος ονομαζόμενο, της επαρχίας Δημητριάδος. Ήλθε κάποτε σαν πρεσβευτής των συγχωριανών του στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να παραπονεθεί για τις αδικίες κάποιου αγά σε βάρος των συμπατριωτών του, κατά την είσπραξη των φόρων. Εκεί όμως, αντί να δικαιώσουν την παρουσία του, τον συνέλαβαν και τον πίεζαν να δεχτεί τη μουσουλμανική θρησκεία. Ο Σταμάτιος, αφού απέρριψε όλες τις κολακείες, τις υποσχέσεις και τους φοβερισμούς των Τούρκων, αποκεφαλίστηκε στις 16 Αυγούστου 1680 ημέρα Δευτέρα, μπροστά στο παλάτι, στην Αγία Σοφία. Μαρτύριο του Αγίου, που συνέγραψε ο μοναχός Ιάκωβος ο Αγιορείτης το 1680, βρίσκεται στον υπ' αριθμ. 805 Κώδικα της Μονής Βατοπεδίου, φ. 12α-14.
Ο Άγιος Απόστολος ο Νέος
Γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο του Πηλίου το 1667. Ο πατέρας του ονομαζόταν Κώστας Σταματίου και η μητέρα του Μέλω. Σε ηλικία 15 χρονών έμεινε ορφανός και το 1682 πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργαζόταν σ' ένα καπηλιό. Ο Απόστολος, επειδή ήταν και τουρκομαθής, ανέλαβε την υποστήριξη των αγρίως φορολογουμένων συμπατριωτών του, και απέδωσε αυτοπροσώπως αναφορά τους στον αρχιευνούχο. Κατά την επίδοση αυτή, ανέπτυξε και προφορικά με μεγάλη παρρησία τα δίκαια παράπονα των συμπατριωτών του. Λόγω αυτής της παρρησίας, φυλακίστηκε και με ψεύτικες κατηγορίες καταδικάστηκε σε θάνατο. Έτσι δέχτηκε το στεφάνι του μαρτυρίου, αποκεφαλισθείς στις 16 Αυγούστου 1686 στην Κωνσταντινούπολη, όταν ήταν 19 χρονών.
Απολυτίκιο. Ήχος γ’.Θείον βλάστημα της Θεσσαλίας, νέον καύχημα της Εκκλησίας, ανεδείχθης Νεομάρτυς Απόστολε, υπέρ Χριστού γαρ αθλήσας στερρότατα, της ευσέβειας την δόξαν ετράνωσας. Άλλα πρέσβευε Κυρίω τω Σε δοξάσαντι, δωρήσασθαι ήμιν το μέγα έλεος.
Οι Άγιοι Σεραφείμ, Δωρόθεος, Ιάκωβος, Δημήτριος, Βασίλειος και Σαράντης – εύρεση των τιμίων λειψάνων τους
Γι' αυτούς δεν αναφέρουν τίποτα οι Συναξαριστές. Ακολουθία τους συνέταξε ο π. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης. Υπάρχει όμως παλιό χειρόγραφο, που φυλάσσεται στον φερώνυμο Ναό των Αγίων στα Μέγαρα Αττικής, που μας πληροφορεί ότι η εύρεση των τιμίων λειψάνων τους έγινε το έτος 1798 σε τοποθεσίες της πόλεως των Μεγάρων, μετά από εμφάνιση τους σε όνειρο ενός εννιάχρονου παιδιού, που ονομαζόταν Παΐσιος.
Ο Όσιος Τιμόθεος επίσκοπος Ευρίπου κτίτορας της Ιεράς Μονής Πεντέλης
Ο όσιος Τιμόθεος γεννήθηκε στον Κάλαμο Αττικής το 1510. Ο Πατέρας του ήταν ιερέας και από αυτόν έμαθε τα πρώτα χριστιανικά γράμματα. Στην συνέχεια με την βοήθεια του επισκόπου Ωρωπού, σπούδασε στην Αθήνα και εν συνεχεία ξαναγύρισε πίσω και χειροτονήθηκε ιερέας. Μετά τον θάνατο του επισκόπου, την θέση ανέλαβε ο Τιμόθεος ο οποίος κάνοντας παρά πολύ μεγάλο, τόσο πνευματικό όσο και υλικό έργο, αγαπήθηκε πολύ από τον λαό και αργότερα εκλέχθηκε και αρχιεπίσκοπος Ευρίπου (Χαλκίδος). Οι δυσκολίες όμως τον εξανάγκασαν να παραιτηθεί και να καταφύγει το 1575, στην ιδιαίτερη πατρίδα του τον Κάλαμο. Εν συνεχεία αναχώρησε για το όρος της Πεντέλης όπου το 1578 έχτισε την Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Πεντέλης. το 1590 πήγε στην Κέα όπου στις 16 Αυγούστου, παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του. Η αγία κάρα φυλάσσεται μέχρι σήμερα στην Ιερά Μονή Πεντέλης.
Ο Όσιος Δανιήλ ο Μετεωρίτης
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου
Ο Άγιος Διομήδης (εορτή Διομήδης)
Γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας και σπούδασε την ιατρική επιστήμη. Η επιστημονική του γνώση δεν τον έκανε υπερήφανο, αλλά διατήρησε την ευσέβεια, στην οποία τον ανέθρεψαν οι γονείς του. Και όπως ο Κύριος, ο Ιατρός των σωμάτων και των ψυχών των ανθρώπων, "ελάλει αυτοίς περί της βασιλείας του Θεού, και τους χρείαν έχοντας θεραπείας ιάσατο", μιλούσε δηλαδή σ' αυτούς για τη βασιλεία του Θεού και γιάτρευε εκείνους που είχαν ανάγκη θεραπείας, έτσι και ο Διομήδης, μιμούμενος τον Κύριο του και Θεό του, εξασκούσε αφιλοκερδώς και φιλάνθρωπο το ιατρικό του επάγγελμα. Συγχρόνως, όμως, με τη θεραπεία των σωμάτων, ο Διομήδης κήρυττε με θέρμη στους ασθενείς και τη σωτηριώδη αλήθεια του Ευαγγελίου και βοήθησε πολλές ψυχές να οδηγηθούν στο Σωτήρα Χριστό. Ο θείος ζήλος έφερε το Διομήδη μέχρι τη Νίκαια της Βιθυνίας. Όπου και εκεί θεράπευε ασθενείς, και την πίστη δίδασκε και καλλιεργούσε. Όταν όμως άρχισε ο διωγμός του Διοκλητιανού κατά των χριστιανών, η θεοκίνητη δραστηριότητα του Διομήδη καταγγέλθηκε στον αυτοκράτορα. Τότε αυτός διέταξε να συλλάβουν το Διομήδη. Άλλα πριν συλληφθεί, ο Θεός τον κάλεσε κοντά Του και οι απεσταλμένοι στρατιώτες τον βρήκαν νεκρό. Και όμως, έτσι νεκρό τον αποκεφάλισαν!Απολυτίκιο. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.Των σωμάτων τας νόσους θεραπεύων Διόμηδες, και ψυχών την ρώσιν εν λόγω, αληθείας εβράβευες, την θείαν ειληφώς γαρ δωρεάν, τοις πάσχουσι ποικίλως βοηθείς, και Μαρτύρων ταις ακτίσι καταυγασθείς, σώζεις τους εκβοώντάς σοι, δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.
Ο Όσιος Χαιρήμων
Ασκητής της ερήμου. Απεβίωσε ειρηνικά την ώρα που εργαζόταν.
Ο Άγιος Αλκιβιάδης (εορτή Αλκιβιάδης)
Μαρτύρησε δια πυρός.
Οι Άγιοι 33 Μάρτυρες από την Παλαιστίνη
Μαρτύρησαν δια ξίφους.
Τη αυτή ήμερα η ανάμνησης της εισόδου της αχειροτεύκτου μορφής του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (δηλαδή το άγιο Μανδήλιο) εκ της Εδεσσηνών πόλεως, εις ταύτην την θεοφύλακτον Βασιλίδα (Κωνσταντινούπολη) ανακομισθείσης
Ο Σ. Ευστρατιάδης, για την περίπτωση αυτή, γράφει τα εξής στο Αγιολόγιό του: "Η της αχειροποιήτου εικόνος του Χριστού ανακομιδή εκ της Εδέσσης, ένθα εφυλάττετο μετά της επιστολής του Αυγάρου, εγένετο επί της βασιλείας Ρωμανού του Λεκαπηνού τφ 944 και κατετέθη εις τον εν Βλαχέρναις ναόν της Θεοτόκου, εξ ου μετετέθη εις τον εν Φορώ ναόν της Θεοτόκου, κατά δε το 967 Νικηφόρος ο Φωκάς μετεκόμισεν εξ Εδέσσης και την κέραμον, εφ' ης απετυπώθη ωσαύτως η εικών του Χριστού, δια το είναι ταύτην πλησίον της αχειροποιήτου εικόνος εν Εδέσση εν τω αυτώ τόπω. Την περί της εικόνος παράδοσιν διέσωσεν ο Ιστορικός Ευσέβιος (Εκκ. Ίστ. βιβλ. Α’, κεφλ. ιγ’). Η εικών απεστάλη υπό του Κυρίου προς τον τοπάρχην Εδέσσης Αύγαρον δια του αποστόλου Ανανίου μετ' επιστολής του Κυρίου προς τον Αύγαρον εις απάντησιν προηγουμένης επιστολής του τοπάρχου. (ιδ. ταύτας εν τοις Μηναίοις και τοις Συναξαρισταίς)".
Απολυτίκιο. Ήχος β’.Την άχραντον Εικόνα σου προσκυνούμεν αγαθέ, αιτούμενοι συγχώρησιν, των πταισμάτων ημών, Χριστέ ο Θεός, βουλήσει γαρ ηυδόκησας σαρκί, ανελθείν εν τω Σταυρώ, ίνα ρύση ους έπλασας, εκ της δουλείας του εχθρού, όθεν ευχαρίστως βοώμέν σοι. Χαράς επλήρωσας τα πάντα, ο Σωτήρ ημών, παραγενόμενος εις το σώσαι τον κόσμον.
Ο Άγιος Μακάριος Αρχιεπίσκοπος
Η μνήμη του αναφέρεται στο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο (σελ. 103), χωρίς να δηλώνεται η αρχιεπισκοπή του. Ίσως να ήταν κάποιος από τους Αρχιεπισκόπους του Ιεροσολυμιτικού θρόνου.
Ο Όσιος Νείλος ο Ερικούσιος
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Ιωάννου Λασκάρεως, αδελφού του αυτοκράτορα Θεοδώρου Λασκάρεως, που βασίλευσε στη Νίκαια το 1204. Ο όσιος Νείλος από τον διωγμό των Λατίνων, κατέφυγε στα παράλια του Πόντου στη Μονή Ακοίμητων, όπου ηγούμενος ήταν ο όσιος Μάρκελος, ο οποίος τον χειροτόνησε Μοναχό με το όνομα Νείλος, από Νικόλαος, που ήταν το αρχικό του. Μετά από χρόνια, το 1261, ο Νείλος επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη, πήρε χρήματα από τη μητέρα του και έφυγε στα Ιεροσόλυμα, όπου έμεινε έξι χρόνια. Κατόπιν επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη για να εξοριστεί από τον λατινόφρονα αυτοκράτορα Μιχαήλ Α' τον Παλαιολόγο στο Άγιον Όρος. Εκεί, στη Μονή Ιβήρων έμεινε 10 χρόνια. Έπειτα, κλήθηκε από τον Ανδρόνικο Παλαιολόγο και αφού έλαβε χρήματα από την αδελφή του, ταξίδεψε σε πολλούς τόπους της Μεσογείου. Κατέληξε σ' ένα ερημονήσι, την Ερικούσα, απ' όπου πήρε και την επωνυμία Ερικούσιος. Το νησί αυτό ήταν κοντά στην Κέρκυρα και ασκήτευσε εκεί 10 χρόνια. Κατόπιν πέρασε στην Ήπειρο, όπου στη Θεσπρωτία έκτισε τη Μονή Ιερομερίου. Εκεί, μετά από πολλούς ασκητικούς αγώνες, έφθασε σε βαθιά γεράματα και απεβίωσε ειρηνικά.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Μοναχός, ο εκ Μετεώρων
Ο νέος οσιομάρτυρας Νικόδημος, από τα Μετέωρα, μαρτύρησε για την ευσέβεια του στις 16 Αυγούστου 1551. Άγνωστο που και από ποιες συνθήκες.
Ο Όσιος Γεράσιμος ο νέος ασκητής, που ασκήτευσε στη νήσο Κεφαλληνία (εορτή Γεράσιμος)
Ο όσιος Γεράσιμος απεβίωσε την 15η Αυγούστου του έτους 1579, αλλά επειδή την ήμερα αυτή πανηγυρίζετε η μνήμη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τελείται η γιορτή του την 20ή Οκτωβρίου, τότε που έγινε η ανακομιδή του θαυματουργού λειψάνου του. Την ήμερα αυτή όμως, αναγράφηκε η μνήμη της κοιμήσεως του και γίνεται στην Κεφαλονιά μεγάλο πανηγύρι
Ο Άγιος Σταμάτιος από τον Βόλο
Ο άγιος αυτός νεομάρτυρας, καταγόταν από ένα χωριό του Βόλου, Άγιος Γεώργιος ονομαζόμενο, της επαρχίας Δημητριάδος. Ήλθε κάποτε σαν πρεσβευτής των συγχωριανών του στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να παραπονεθεί για τις αδικίες κάποιου αγά σε βάρος των συμπατριωτών του, κατά την είσπραξη των φόρων. Εκεί όμως, αντί να δικαιώσουν την παρουσία του, τον συνέλαβαν και τον πίεζαν να δεχτεί τη μουσουλμανική θρησκεία. Ο Σταμάτιος, αφού απέρριψε όλες τις κολακείες, τις υποσχέσεις και τους φοβερισμούς των Τούρκων, αποκεφαλίστηκε στις 16 Αυγούστου 1680 ημέρα Δευτέρα, μπροστά στο παλάτι, στην Αγία Σοφία. Μαρτύριο του Αγίου, που συνέγραψε ο μοναχός Ιάκωβος ο Αγιορείτης το 1680, βρίσκεται στον υπ' αριθμ. 805 Κώδικα της Μονής Βατοπεδίου, φ. 12α-14.
Ο Άγιος Απόστολος ο Νέος
Γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο του Πηλίου το 1667. Ο πατέρας του ονομαζόταν Κώστας Σταματίου και η μητέρα του Μέλω. Σε ηλικία 15 χρονών έμεινε ορφανός και το 1682 πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργαζόταν σ' ένα καπηλιό. Ο Απόστολος, επειδή ήταν και τουρκομαθής, ανέλαβε την υποστήριξη των αγρίως φορολογουμένων συμπατριωτών του, και απέδωσε αυτοπροσώπως αναφορά τους στον αρχιευνούχο. Κατά την επίδοση αυτή, ανέπτυξε και προφορικά με μεγάλη παρρησία τα δίκαια παράπονα των συμπατριωτών του. Λόγω αυτής της παρρησίας, φυλακίστηκε και με ψεύτικες κατηγορίες καταδικάστηκε σε θάνατο. Έτσι δέχτηκε το στεφάνι του μαρτυρίου, αποκεφαλισθείς στις 16 Αυγούστου 1686 στην Κωνσταντινούπολη, όταν ήταν 19 χρονών.
Απολυτίκιο. Ήχος γ’.Θείον βλάστημα της Θεσσαλίας, νέον καύχημα της Εκκλησίας, ανεδείχθης Νεομάρτυς Απόστολε, υπέρ Χριστού γαρ αθλήσας στερρότατα, της ευσέβειας την δόξαν ετράνωσας. Άλλα πρέσβευε Κυρίω τω Σε δοξάσαντι, δωρήσασθαι ήμιν το μέγα έλεος.
Οι Άγιοι Σεραφείμ, Δωρόθεος, Ιάκωβος, Δημήτριος, Βασίλειος και Σαράντης – εύρεση των τιμίων λειψάνων τους
Γι' αυτούς δεν αναφέρουν τίποτα οι Συναξαριστές. Ακολουθία τους συνέταξε ο π. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης. Υπάρχει όμως παλιό χειρόγραφο, που φυλάσσεται στον φερώνυμο Ναό των Αγίων στα Μέγαρα Αττικής, που μας πληροφορεί ότι η εύρεση των τιμίων λειψάνων τους έγινε το έτος 1798 σε τοποθεσίες της πόλεως των Μεγάρων, μετά από εμφάνιση τους σε όνειρο ενός εννιάχρονου παιδιού, που ονομαζόταν Παΐσιος.
Ο Όσιος Τιμόθεος επίσκοπος Ευρίπου κτίτορας της Ιεράς Μονής Πεντέλης
Ο όσιος Τιμόθεος γεννήθηκε στον Κάλαμο Αττικής το 1510. Ο Πατέρας του ήταν ιερέας και από αυτόν έμαθε τα πρώτα χριστιανικά γράμματα. Στην συνέχεια με την βοήθεια του επισκόπου Ωρωπού, σπούδασε στην Αθήνα και εν συνεχεία ξαναγύρισε πίσω και χειροτονήθηκε ιερέας. Μετά τον θάνατο του επισκόπου, την θέση ανέλαβε ο Τιμόθεος ο οποίος κάνοντας παρά πολύ μεγάλο, τόσο πνευματικό όσο και υλικό έργο, αγαπήθηκε πολύ από τον λαό και αργότερα εκλέχθηκε και αρχιεπίσκοπος Ευρίπου (Χαλκίδος). Οι δυσκολίες όμως τον εξανάγκασαν να παραιτηθεί και να καταφύγει το 1575, στην ιδιαίτερη πατρίδα του τον Κάλαμο. Εν συνεχεία αναχώρησε για το όρος της Πεντέλης όπου το 1578 έχτισε την Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Πεντέλης. το 1590 πήγε στην Κέα όπου στις 16 Αυγούστου, παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του. Η αγία κάρα φυλάσσεται μέχρι σήμερα στην Ιερά Μονή Πεντέλης.
Ο Όσιος Δανιήλ ο Μετεωρίτης
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου
Σάββατο 15 Αυγούστου 2009
Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, Ανάμνηση Θαύματος Υπεραγίας Θεοτόκου, Ταρσιζίου
Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, Ανάμνηση Θαύματος Υπεραγίας Θεοτόκου, Ταρσιζίου
Η Κοίμησις της Θεοτόκου(Μαρία, Μάριος, Παναγιώτης, Παναγιώτα, Δέσποινα)
Όταν ήλθε η στιγμή του τέλους της επίγειας ζωής της Θεοτόκου, άγγελος Κυρίου της το μετέφερε τρεις ημέρες πριν. Η χαρά της Παναγίας ήταν πολύ μεγάλη διότι θα πήγαινε να συναντήσει τον Υιό της και Θεό της. Αφού λοιπόν πήγε και προσευχήθηκε στο όρος των Ελαιών, γύρισε στο σπίτι του Ιωάννη και έκανε γνωστή την κοίμησή της. Μάλιστα η παράδοση αναφέρει ότι λίγο πριν την κοίμησή της, οι Απόστολοι πού δεν ήταν όλοι στα Ιεροσόλυμα, με θαυμαστό τρόπο μεταφέρθηκαν όλοι δίπλα της. Όταν εκοιμήθη η Παναγία, με ψαλμούς και ύμνους την τοποθέτησαν στο μνήμα της Γεσθημανής. Ανοίγοντας δε το μνήμα μετά από τρεις ημέρες, έκπληκτοι είδαν ότι η Παρθένος Μαρία, αναστήθηκε σωματικά και ανελήφθη στους ουρανούς.
Απολυτίκιο. Ήχος α’.Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε, μετέστης προς την ζωήν, Μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.
Κοντάκιον. Ήχος πλ. β’. Αυτόμελον.
Την εν πρεσβείαις ακοίμητον Θεοτόκον, και προστασίαις αμετάθετον ελπίδα, τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν, ως γαρ ζωής Μητέρα, προς την ζωήν μετέστησεν, ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον.
Ανάμνηση Θαύματος Υπεραγίας Θεοτόκου
Πρόκειται για συντριβή των Σαρακηνών, με θαυματουργικό τρόπο από την Υπεραγία Θεοτόκο, στα χρόνια που βασιλιάς της Κωνσταντινούπολης ήταν ο Λέων ο Ίσαυρος (716).
Ο Άγιος Ταρσίζιος
Ο Άγιος Ταρσίζιος, πού σε νεαρή ηλικία μαρτύρησε στην Ρώμη τον καιρό πού ήταν αυτοκράτορες ο Ουαλεριανός και ο Γαλιηνός, ήταν μαθητής του Αγίου ιερομάρτυρος Στεφάνου. Από μικρός βρισκόταν κοντά στη Θεία Λατρεία και βοηθούσε τούς ιερείς στο έργο τους. Κάποτε, πού είχε ξεσπάσει μεγάλος διωγμός εναντίον των χριστιανών, εμπιστεύθηκαν στον μικρό Ταρσίζιο τα Τίμια Δώρα να τα μεταφέρει στους συλληφθέντες, μελλοθάνατους χριστιανούς. Στον δρόμο τον περικύκλωσαν ειδωλολάτρες και του ζητούσαν να τούς παραδώσει αυτά πού έκρυβε στο στήθος του. Εκείνος αρνήθηκε σθεναρά και αυτοί τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου. Σε κάποια στιγμή σκύβοντας για να πάρουν αυτά πού έκρυβε, διαπίστωσαν ότι τα τίμια Δώρα είχαν εξαφανιστεί θαυματουργικά και στα χέρια του Αγίου είχε μείνει μόνο το μαντήλι πού τα είχε τυλίξει. Οι χριστιανοί παρέλαβαν το λείψανό του και το τοποθέτησαν στην κατακόμβη του Αγίου Καλίστου.
Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.Θείω έρωτι εμπεπλησμένος, Δώρα τίμια εν κόλποις φέρων, το θανείν υπέρ τούτων αιρούμενος, και ανόμοις μη προδώσας τον Κύριον, ανεδείχθης μαρτύρων το καύχημα, ω Ταρσίζιε, της Ρώμης το βλάστημα, και νέων παίδων χριστιανών αγαλλίαμα, ικέτευε Χριστόν τον Θεόν, σωθήναι τας ψυχάς ημών.
Η Κοίμησις της Θεοτόκου(Μαρία, Μάριος, Παναγιώτης, Παναγιώτα, Δέσποινα)
Όταν ήλθε η στιγμή του τέλους της επίγειας ζωής της Θεοτόκου, άγγελος Κυρίου της το μετέφερε τρεις ημέρες πριν. Η χαρά της Παναγίας ήταν πολύ μεγάλη διότι θα πήγαινε να συναντήσει τον Υιό της και Θεό της. Αφού λοιπόν πήγε και προσευχήθηκε στο όρος των Ελαιών, γύρισε στο σπίτι του Ιωάννη και έκανε γνωστή την κοίμησή της. Μάλιστα η παράδοση αναφέρει ότι λίγο πριν την κοίμησή της, οι Απόστολοι πού δεν ήταν όλοι στα Ιεροσόλυμα, με θαυμαστό τρόπο μεταφέρθηκαν όλοι δίπλα της. Όταν εκοιμήθη η Παναγία, με ψαλμούς και ύμνους την τοποθέτησαν στο μνήμα της Γεσθημανής. Ανοίγοντας δε το μνήμα μετά από τρεις ημέρες, έκπληκτοι είδαν ότι η Παρθένος Μαρία, αναστήθηκε σωματικά και ανελήφθη στους ουρανούς.
Απολυτίκιο. Ήχος α’.Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε, μετέστης προς την ζωήν, Μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.
Κοντάκιον. Ήχος πλ. β’. Αυτόμελον.
Την εν πρεσβείαις ακοίμητον Θεοτόκον, και προστασίαις αμετάθετον ελπίδα, τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν, ως γαρ ζωής Μητέρα, προς την ζωήν μετέστησεν, ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον.
Ανάμνηση Θαύματος Υπεραγίας Θεοτόκου
Πρόκειται για συντριβή των Σαρακηνών, με θαυματουργικό τρόπο από την Υπεραγία Θεοτόκο, στα χρόνια που βασιλιάς της Κωνσταντινούπολης ήταν ο Λέων ο Ίσαυρος (716).
Ο Άγιος Ταρσίζιος
Ο Άγιος Ταρσίζιος, πού σε νεαρή ηλικία μαρτύρησε στην Ρώμη τον καιρό πού ήταν αυτοκράτορες ο Ουαλεριανός και ο Γαλιηνός, ήταν μαθητής του Αγίου ιερομάρτυρος Στεφάνου. Από μικρός βρισκόταν κοντά στη Θεία Λατρεία και βοηθούσε τούς ιερείς στο έργο τους. Κάποτε, πού είχε ξεσπάσει μεγάλος διωγμός εναντίον των χριστιανών, εμπιστεύθηκαν στον μικρό Ταρσίζιο τα Τίμια Δώρα να τα μεταφέρει στους συλληφθέντες, μελλοθάνατους χριστιανούς. Στον δρόμο τον περικύκλωσαν ειδωλολάτρες και του ζητούσαν να τούς παραδώσει αυτά πού έκρυβε στο στήθος του. Εκείνος αρνήθηκε σθεναρά και αυτοί τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου. Σε κάποια στιγμή σκύβοντας για να πάρουν αυτά πού έκρυβε, διαπίστωσαν ότι τα τίμια Δώρα είχαν εξαφανιστεί θαυματουργικά και στα χέρια του Αγίου είχε μείνει μόνο το μαντήλι πού τα είχε τυλίξει. Οι χριστιανοί παρέλαβαν το λείψανό του και το τοποθέτησαν στην κατακόμβη του Αγίου Καλίστου.
Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.Θείω έρωτι εμπεπλησμένος, Δώρα τίμια εν κόλποις φέρων, το θανείν υπέρ τούτων αιρούμενος, και ανόμοις μη προδώσας τον Κύριον, ανεδείχθης μαρτύρων το καύχημα, ω Ταρσίζιε, της Ρώμης το βλάστημα, και νέων παίδων χριστιανών αγαλλίαμα, ικέτευε Χριστόν τον Θεόν, σωθήναι τας ψυχάς ημών.
Παρασκευή 14 Αυγούστου 2009
ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙ
Σαν σήμερα στις 14-8-1974 είχαμε την εισβολή του Αττίλα ιι.
Τραγικά γεγονότα που κάποιους σημάδεψαν την ζωή τους για πάντα.
Φυσικά η δημοκρατία είχε επιστρέψει στην Ελλάδα αυτό δεν το γράφω για κανένα άλλο λόγο παρά για να προτρέψω ανθρώπους να διαβάσουν και να αποκτήσουν γνώσεις για τα απίστευτα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν και που δεν εύχομαι να τα ζήσει κανένας λαός ποτέ .
Τέλος θέλω να πω ότι χωρίς ιστορική μνήμη δεν έχουμε μέλλον ούτε σαν άνθρωποι ούτε σαν κράτος .
Τραγικά γεγονότα που κάποιους σημάδεψαν την ζωή τους για πάντα.
Φυσικά η δημοκρατία είχε επιστρέψει στην Ελλάδα αυτό δεν το γράφω για κανένα άλλο λόγο παρά για να προτρέψω ανθρώπους να διαβάσουν και να αποκτήσουν γνώσεις για τα απίστευτα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν και που δεν εύχομαι να τα ζήσει κανένας λαός ποτέ .
Τέλος θέλω να πω ότι χωρίς ιστορική μνήμη δεν έχουμε μέλλον ούτε σαν άνθρωποι ούτε σαν κράτος .
Προεόρτια Κοιμήσεως Θεοτόκου
Προεόρτια Κοιμήσεως Θεοτόκου, Μιχαία Προφήτου, Μάρκελλου Ιερομάρτυρα, Ανακομιδή Τιμίου Σταυρού στο Παλάτι, Ουρσικίου, Λουκίου Στρατιώτη, Συμεών Τραπεζούντιου, Ανακομιδή Λειψάνων Οσίου Θεοδοσίου
Προεόρτια (παραμονή) της κοιμήσεως της Θεοτόκου
Κοντάκιον Προεόρτιον. Ήχος δ’. Επεφάνης σήμερον.
Τη ενδόξω μνήμη σου η οικουμένη, τω αΰλω Πνεύματι, πεποικιλνημένη νοερώς, εν ευφροσύνη κραυγάζει σοι, Χαίρε Παρθένε, Χριστιανών το καύχημα.
Ο Προφήτης Μιχαίας
Ο προφήτης Μιχαίας έζησε στην Ιερουσαλήμ το 748-696 προ Χριστού, επί των βασιλέων Ιωάθαμ, Άχαζ και Εζεκίου. Ανήκε στη φυλή του Ιούδα και γεννήθηκε στη Μορασθή, γι' αυτό και ονομάσθηκε και Μορασθίτης. Ο Μιχαίας, σχεδόν σύγχρονος με τον προφήτη Ησαΐα, είναι έκτος από τους μικρούς λεγόμενους προφήτες. Η προφητεία του αποτελείται από επτά κεφάλαια. Στα πρώτα τρία, προαναγγέλλει την καταστροφή της Σαμάρειας. Στα επόμενα δύο μιλάει για την έλευση του Μεσσία και στα δύο τελευταία ελέγχει το λαό του Ισραήλ, που για να εξιλεωθεί ζήτα να κάνει διάφορες θυσίες στο Θεό, ενώ ο Μιχαίας του υπενθυμίζει το πραγματικό καθήκον που έχει στο Θεό, με την εξής ερώτηση: "Τι Κύριος εκζητεί παρά σου αλλά η του ποιείν κρίμα και αγαπάν έλεον και έτοιμον είναι του πορεύεσθαι μετά Κυρίου Θεού σου;". Δηλαδή, τι ζητάει από σένα ο Θεός, παρά μόνο να είσαι δίκαιος, ευσπλαγχνικός και πρόθυμος να πορεύεσαι σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου του Θεού σου; Μια διαχρονική υπενθύμιση, που ανταποκρίνεται φυσικά και στους ανθρώπους της εποχής μας. Γενικά, το βιβλίο του Μιχαία, που γράφηκε στην εβραϊκή, διακρίνεται για τη γλαφυρότητα και τη σαφήνεια των φράσεων του. Να αναφέρουμε επίσης, ότι ο Μιχαίας, λόγω του ότι ήταν σφοδρός ελεγκτής των παρανομιών του Αχαάθ, βασιλιά του Ιούδα, καταδιώκετο απ' αυτόν και σωζόταν φεύγοντας στα όρη. Αλλά όταν βασίλευσε ο γιος του Αχαάβ Ιωράμ, συνελήφθη απ' αυτόν, μη ανεχόμενος τους ελέγχους του, κρεμάστηκε και έτσι θανατώθηκε. Το δε σώμα του περισυνέλεξαν οι συγγενείς του και το έθαψαν στη Μορασθή, κοντά στο πολυανδρίο Ενακείμ.
Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.Ως ορός περίοπτον, και εμφανές αληθώς, προείδες εν Πνεύματι, την Εκκλησίαν Χριστού, Μιχαία θεόπνευστε, όθεν οι ευρηκότες, εν αύτη σωτηρίαν, βαίνουσιν ως προέφης, εν ταις τρίβοις Κυρίου, γεραίροντες προφήτα, την πάνσεπτον μνήμην σου.
Ο Άγιος Μάρκελλος Ιερομάρτυρας επίσκοπος Απαμείας
Ο Ιερομάρτυς Μάρκελλος, έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Α’, του Μεγάλου. Καταγόταν από την Κύπρο, στην οποία και έλαβε κοσμικό αξίωμα, αναθέτοντάς του την διοίκηση του νησιού. Κατά την διάρκεια των κοσμικών του καθηκόντων, προσπάθησε να είναι πάντα δίκαιος, κάτι πού εξέπληξε τούς πάντες στο νησί. Αργότερα έγινε ιερέας και έπειτα Επίσκοπος Απαμείας της Συρίας. Ως Ποιμενάρχης, ήταν σωστός και δίκαιος και προσπαθούσε να βρίσκεται συνέχεια κοντά στα προβλήματα του ποιμνίου του. Αναδείχτηκε δε θερμός ζηλωτής της πίστεως, στον Χριστιανισμό, ανεγείροντας πολλές εκκλησίες και γκρεμίζοντας συγχρόνως πολλούς ειδωλολατρικούς ναούς. Σ' ένα μάλιστα από αυτούς, ο οποίος δεν γκρεμιζόταν με τίποτα, έριξε αγιασμένο νερό και αμέσως ο ναός αυτός, πού ήταν αφιερωμένος στον Δία, πήρε φωτιά και εξαφανίστηκε. Με αφορμή το γεγονός αυτό τον συνέλαβαν και τον έριξαν στην κάμινο. Μ' αυτόν λοιπόν τον τρόπο ο Άγιος Μάρκελλος παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο.
Ανακομιδή Τιμίου Σταυρού στο Παλάτι
Κατά την ήμερα αυτή απετίθετο και πάλι ο Τίμιος Σταυρός στα ανάκτορα, ο όποιος ήταν εκτεθειμένος από του τέλους Ιουλίου ή τις αρχές Αυγούστου προκειμένου να τον προσκυνήσουν οι πιστοί.
Ο Άγιος Ουρσίκιος
Υπήρξε στα χρόνια του βασιλιά Μαξιμιανού (286-305) και καταγόταν από την πόλη Σιβεντού της Άνω Ιλλυρίας. Ήταν στρατιωτικός και είχε φτάσει μέχρι και το βαθμό του τριβούνου. Καταγγέλθηκε στον Μαξιμιανό από κάποιον Ουάλεντα ότι είναι χριστιανός και παραπέμφθηκε στον έπαρχο Αριστείδη για ανάκριση. Αλλά ο Ουρσίκιος ομολόγησε με θάρρος την χριστιανική του πίστη και βασανίστηκε σκληρά και ποικιλοτρόπως. Επειδή όμως επέμενε να ομολογεί τον Χριστό, αποκεφαλίστηκε και έτσι έλαβε ένδοξα το στεφάνι του μαρτυρίου.
Ο Άγιος Λούκιος ο στρατιώτης
Μαρτύρησε δια πυρός.
Ο Άγιος Συμεών ο Τραπεζούντιος, ο χρυσοχόος
Καταγόταν από την Τραπεζούντα, αλλά ζούσε και έκανε το επάγγελμα του χρυσοχόου στην Κωνσταντινούπολη. Κάποτε λοιπόν βρέθηκε σε μια συμπλοκή, μεταξύ χριστιανών και τουρκοεβραίων, και συκοφαντήθηκε ότι δήθεν μαχαίρωσε ένα τουρκοεβραίο. Οπότε συνελήφθη και κλείστηκε στη φυλακή, όπου παρέμεινε για 40 ήμερες. Μόλις βελτιώθηκε η υγεία του τραυματισμένου τουρκοεβραίου, υποχρεώθηκε ο Συμεών να καταβάλει στον παθόντα για νοσήλια 280 γρόσια. Μετά 10 ήμερες από την αποφυλάκιση του Συμεών, ο τουρκοεβραίος, παρά τη βελτίωση της υγείας του, υπέκυψε στα τραύματα του. Τότε ο Συμεών συνελήφθη και πάλι, και ο κριτής τον πίεζε να γίνει μωαμεθανός προκειμένου ν' αποφύγει τη θανατική καταδίκη. Αλλά ο μάρτυρας θαρραλέα απάντησε. "Αν και μύριους θανάτους μου δώσετε, από την πίστη και την αγάπη του Ιησού Χρίστου, τον Κύριο μου και Θεό μου δεν χωρίζω". Τότε στις 14-8-1653 τον κρέμασαν κάτω από έναν πλάτανο στην Κωνσταντινούπολη. Το μαρτύριο του Αγίου αυτού νεομάρτυρα, συνέγραψε ο Ιωάννης Καρυοφύλλης.
Η Ανακομιδή των Τιμίων Λειψάνων του Οσίου Θεοδοσίου ηγουμένου του Σπηλαίου (Ρώσος)
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός.
Προεόρτια (παραμονή) της κοιμήσεως της Θεοτόκου
Κοντάκιον Προεόρτιον. Ήχος δ’. Επεφάνης σήμερον.
Τη ενδόξω μνήμη σου η οικουμένη, τω αΰλω Πνεύματι, πεποικιλνημένη νοερώς, εν ευφροσύνη κραυγάζει σοι, Χαίρε Παρθένε, Χριστιανών το καύχημα.
Ο Προφήτης Μιχαίας
Ο προφήτης Μιχαίας έζησε στην Ιερουσαλήμ το 748-696 προ Χριστού, επί των βασιλέων Ιωάθαμ, Άχαζ και Εζεκίου. Ανήκε στη φυλή του Ιούδα και γεννήθηκε στη Μορασθή, γι' αυτό και ονομάσθηκε και Μορασθίτης. Ο Μιχαίας, σχεδόν σύγχρονος με τον προφήτη Ησαΐα, είναι έκτος από τους μικρούς λεγόμενους προφήτες. Η προφητεία του αποτελείται από επτά κεφάλαια. Στα πρώτα τρία, προαναγγέλλει την καταστροφή της Σαμάρειας. Στα επόμενα δύο μιλάει για την έλευση του Μεσσία και στα δύο τελευταία ελέγχει το λαό του Ισραήλ, που για να εξιλεωθεί ζήτα να κάνει διάφορες θυσίες στο Θεό, ενώ ο Μιχαίας του υπενθυμίζει το πραγματικό καθήκον που έχει στο Θεό, με την εξής ερώτηση: "Τι Κύριος εκζητεί παρά σου αλλά η του ποιείν κρίμα και αγαπάν έλεον και έτοιμον είναι του πορεύεσθαι μετά Κυρίου Θεού σου;". Δηλαδή, τι ζητάει από σένα ο Θεός, παρά μόνο να είσαι δίκαιος, ευσπλαγχνικός και πρόθυμος να πορεύεσαι σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου του Θεού σου; Μια διαχρονική υπενθύμιση, που ανταποκρίνεται φυσικά και στους ανθρώπους της εποχής μας. Γενικά, το βιβλίο του Μιχαία, που γράφηκε στην εβραϊκή, διακρίνεται για τη γλαφυρότητα και τη σαφήνεια των φράσεων του. Να αναφέρουμε επίσης, ότι ο Μιχαίας, λόγω του ότι ήταν σφοδρός ελεγκτής των παρανομιών του Αχαάθ, βασιλιά του Ιούδα, καταδιώκετο απ' αυτόν και σωζόταν φεύγοντας στα όρη. Αλλά όταν βασίλευσε ο γιος του Αχαάβ Ιωράμ, συνελήφθη απ' αυτόν, μη ανεχόμενος τους ελέγχους του, κρεμάστηκε και έτσι θανατώθηκε. Το δε σώμα του περισυνέλεξαν οι συγγενείς του και το έθαψαν στη Μορασθή, κοντά στο πολυανδρίο Ενακείμ.
Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.Ως ορός περίοπτον, και εμφανές αληθώς, προείδες εν Πνεύματι, την Εκκλησίαν Χριστού, Μιχαία θεόπνευστε, όθεν οι ευρηκότες, εν αύτη σωτηρίαν, βαίνουσιν ως προέφης, εν ταις τρίβοις Κυρίου, γεραίροντες προφήτα, την πάνσεπτον μνήμην σου.
Ο Άγιος Μάρκελλος Ιερομάρτυρας επίσκοπος Απαμείας
Ο Ιερομάρτυς Μάρκελλος, έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Α’, του Μεγάλου. Καταγόταν από την Κύπρο, στην οποία και έλαβε κοσμικό αξίωμα, αναθέτοντάς του την διοίκηση του νησιού. Κατά την διάρκεια των κοσμικών του καθηκόντων, προσπάθησε να είναι πάντα δίκαιος, κάτι πού εξέπληξε τούς πάντες στο νησί. Αργότερα έγινε ιερέας και έπειτα Επίσκοπος Απαμείας της Συρίας. Ως Ποιμενάρχης, ήταν σωστός και δίκαιος και προσπαθούσε να βρίσκεται συνέχεια κοντά στα προβλήματα του ποιμνίου του. Αναδείχτηκε δε θερμός ζηλωτής της πίστεως, στον Χριστιανισμό, ανεγείροντας πολλές εκκλησίες και γκρεμίζοντας συγχρόνως πολλούς ειδωλολατρικούς ναούς. Σ' ένα μάλιστα από αυτούς, ο οποίος δεν γκρεμιζόταν με τίποτα, έριξε αγιασμένο νερό και αμέσως ο ναός αυτός, πού ήταν αφιερωμένος στον Δία, πήρε φωτιά και εξαφανίστηκε. Με αφορμή το γεγονός αυτό τον συνέλαβαν και τον έριξαν στην κάμινο. Μ' αυτόν λοιπόν τον τρόπο ο Άγιος Μάρκελλος παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο.
Ανακομιδή Τιμίου Σταυρού στο Παλάτι
Κατά την ήμερα αυτή απετίθετο και πάλι ο Τίμιος Σταυρός στα ανάκτορα, ο όποιος ήταν εκτεθειμένος από του τέλους Ιουλίου ή τις αρχές Αυγούστου προκειμένου να τον προσκυνήσουν οι πιστοί.
Ο Άγιος Ουρσίκιος
Υπήρξε στα χρόνια του βασιλιά Μαξιμιανού (286-305) και καταγόταν από την πόλη Σιβεντού της Άνω Ιλλυρίας. Ήταν στρατιωτικός και είχε φτάσει μέχρι και το βαθμό του τριβούνου. Καταγγέλθηκε στον Μαξιμιανό από κάποιον Ουάλεντα ότι είναι χριστιανός και παραπέμφθηκε στον έπαρχο Αριστείδη για ανάκριση. Αλλά ο Ουρσίκιος ομολόγησε με θάρρος την χριστιανική του πίστη και βασανίστηκε σκληρά και ποικιλοτρόπως. Επειδή όμως επέμενε να ομολογεί τον Χριστό, αποκεφαλίστηκε και έτσι έλαβε ένδοξα το στεφάνι του μαρτυρίου.
Ο Άγιος Λούκιος ο στρατιώτης
Μαρτύρησε δια πυρός.
Ο Άγιος Συμεών ο Τραπεζούντιος, ο χρυσοχόος
Καταγόταν από την Τραπεζούντα, αλλά ζούσε και έκανε το επάγγελμα του χρυσοχόου στην Κωνσταντινούπολη. Κάποτε λοιπόν βρέθηκε σε μια συμπλοκή, μεταξύ χριστιανών και τουρκοεβραίων, και συκοφαντήθηκε ότι δήθεν μαχαίρωσε ένα τουρκοεβραίο. Οπότε συνελήφθη και κλείστηκε στη φυλακή, όπου παρέμεινε για 40 ήμερες. Μόλις βελτιώθηκε η υγεία του τραυματισμένου τουρκοεβραίου, υποχρεώθηκε ο Συμεών να καταβάλει στον παθόντα για νοσήλια 280 γρόσια. Μετά 10 ήμερες από την αποφυλάκιση του Συμεών, ο τουρκοεβραίος, παρά τη βελτίωση της υγείας του, υπέκυψε στα τραύματα του. Τότε ο Συμεών συνελήφθη και πάλι, και ο κριτής τον πίεζε να γίνει μωαμεθανός προκειμένου ν' αποφύγει τη θανατική καταδίκη. Αλλά ο μάρτυρας θαρραλέα απάντησε. "Αν και μύριους θανάτους μου δώσετε, από την πίστη και την αγάπη του Ιησού Χρίστου, τον Κύριο μου και Θεό μου δεν χωρίζω". Τότε στις 14-8-1653 τον κρέμασαν κάτω από έναν πλάτανο στην Κωνσταντινούπολη. Το μαρτύριο του Αγίου αυτού νεομάρτυρα, συνέγραψε ο Ιωάννης Καρυοφύλλης.
Η Ανακομιδή των Τιμίων Λειψάνων του Οσίου Θεοδοσίου ηγουμένου του Σπηλαίου (Ρώσος)
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός.
Νέα τάξη πραγμάτων!!
Στις μέρες μας βιώνουμε πολιτικό η ακόμα ιδεολογικό κενό η ακόμα ποιο ρεαλιστικά ζούμε την εποχή της πολιτικής κενότητας .
Κλίμα τροπικό στα μυαλά των εκλεκτών θα έλεγα για να γελάσουμε η να κλάψουμε.
Ο 21ος αιώνας ήρθε με ξεκάθαρα μηνύματα για μένα επιστροφή στο μεσαίωνα για άλλους πρόοδος.
Τέλος πάντων ο καθένας με τις απόψεις του.
Εδώ θα εκθέσω τις δικές μου οι οποίες είναι υποκειμενικές και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να περαστή ότι ο σκοπός μου είναι προπαγανδιστικός.
Δυστυχώς μεγαλύτερη βοήθεια στο στυγνότερο καπιταλιστικό κράτος του κόσμου την Αμερική η Αγγλία από την σοσιαλιστική αριστερά της Ελλάδος δεν έχει προσφέρει ούτε το Ισραήλ.
Για το λόγο αυτό και τα βάζω με την αριστερά η οποία σήμερα αναρωτιέται γιατί δεν πείθει τον κόσμο ως προς τις πολιτικές προθέσεις .
Όλοι ξέρουμε ότι στην ζωή δεν μπορείς να είσαι αρεστός σε όλους.
Πρέπει να είσαι ξεκάθαρος στις απόψεις σου και να τις υπερασπίζεσαι όποιες και αν είναι αυτές.
Αυτό θα έπρεπε να υπάρχει και στα πολιτικά κόμματα .
Δεν μπορεί ο συνασπισμός να λειτουργεί σαν σύλλογος και να περιμένει να τον πάρουν στα σοβαρά.
Δεν μπορεί να πάρεις κάτι στα σοβαρά όταν δεν ξέρεις τη πρεσβεύει .
Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ το οποίο βέβαια είναι ένα κόμμα δεξιό αλλά με αριστερό ζιβάγκο.
Θα μου πείτε είναι κακό που είναι δεξιό ; όχι ,αλλά να το πουν επιτέλους.
Η αριστερά μιλάει για τον παγκόσμιο πολίτη όπου η πατρίδα του μπορεί να είναι οπουδήποτε άρα δεν διαφέρει με τους άλλους (αμερικανούς) που μιλάνε για τον παγκόσμιο στρατιώτη.
Η αριστερά μιλάει υπέρ των νέων τους οποίους αφού στραγγίξει την νεανική ορμή τους πετάει στα σκουπίδια.
Προσωπικά πιστεύω ότι η αριστερά τελείωσε αφού βέβαια έπαιξε το ύπουλο παιχνίδι στις αρχές του νέου αιώνα μέσα από τον δήθεν αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η ελληνική αριστερά είναι ο προδότης όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του απλού πολίτη.
Όπως κάθε προδότης θα έχει το τέλος που το αξίζει και μάλιστα από τους ίδιους τους εργοδότες τους .
Φυσικά εννοώ πολιτικό θάνατο .
Επίσης θέλω να τονίσω κάτι που εγώ θεωρό πολύ σημαντικό και η δεξιά πέθανε και μάλιστα αυτή τη στιγμή βρίσκετε σε σήψη.
Δεν βρισκόμαστε στο τέλος των πολιτικών
ιδεολογιών αλλά στην ανυπαρξία πολιτικών ιδεών.
Αρχίζει να ανατέλλει η εποχή που οι νεοταξιτες ονειρεύονταν την αντισυνταγματική δημοκρατία.
Αυτό είναι το πρόβλημα της Ελλάδας και όχι η κρίση η γρίπη.
Η χώρα μας βιώνει παραφροσύνη αυτή την περίοδο .
Ο θεός να μας προστατεύει.
Κλίμα τροπικό στα μυαλά των εκλεκτών θα έλεγα για να γελάσουμε η να κλάψουμε.
Ο 21ος αιώνας ήρθε με ξεκάθαρα μηνύματα για μένα επιστροφή στο μεσαίωνα για άλλους πρόοδος.
Τέλος πάντων ο καθένας με τις απόψεις του.
Εδώ θα εκθέσω τις δικές μου οι οποίες είναι υποκειμενικές και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να περαστή ότι ο σκοπός μου είναι προπαγανδιστικός.
Δυστυχώς μεγαλύτερη βοήθεια στο στυγνότερο καπιταλιστικό κράτος του κόσμου την Αμερική η Αγγλία από την σοσιαλιστική αριστερά της Ελλάδος δεν έχει προσφέρει ούτε το Ισραήλ.
Για το λόγο αυτό και τα βάζω με την αριστερά η οποία σήμερα αναρωτιέται γιατί δεν πείθει τον κόσμο ως προς τις πολιτικές προθέσεις .
Όλοι ξέρουμε ότι στην ζωή δεν μπορείς να είσαι αρεστός σε όλους.
Πρέπει να είσαι ξεκάθαρος στις απόψεις σου και να τις υπερασπίζεσαι όποιες και αν είναι αυτές.
Αυτό θα έπρεπε να υπάρχει και στα πολιτικά κόμματα .
Δεν μπορεί ο συνασπισμός να λειτουργεί σαν σύλλογος και να περιμένει να τον πάρουν στα σοβαρά.
Δεν μπορεί να πάρεις κάτι στα σοβαρά όταν δεν ξέρεις τη πρεσβεύει .
Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ το οποίο βέβαια είναι ένα κόμμα δεξιό αλλά με αριστερό ζιβάγκο.
Θα μου πείτε είναι κακό που είναι δεξιό ; όχι ,αλλά να το πουν επιτέλους.
Η αριστερά μιλάει για τον παγκόσμιο πολίτη όπου η πατρίδα του μπορεί να είναι οπουδήποτε άρα δεν διαφέρει με τους άλλους (αμερικανούς) που μιλάνε για τον παγκόσμιο στρατιώτη.
Η αριστερά μιλάει υπέρ των νέων τους οποίους αφού στραγγίξει την νεανική ορμή τους πετάει στα σκουπίδια.
Προσωπικά πιστεύω ότι η αριστερά τελείωσε αφού βέβαια έπαιξε το ύπουλο παιχνίδι στις αρχές του νέου αιώνα μέσα από τον δήθεν αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η ελληνική αριστερά είναι ο προδότης όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του απλού πολίτη.
Όπως κάθε προδότης θα έχει το τέλος που το αξίζει και μάλιστα από τους ίδιους τους εργοδότες τους .
Φυσικά εννοώ πολιτικό θάνατο .
Επίσης θέλω να τονίσω κάτι που εγώ θεωρό πολύ σημαντικό και η δεξιά πέθανε και μάλιστα αυτή τη στιγμή βρίσκετε σε σήψη.
Δεν βρισκόμαστε στο τέλος των πολιτικών
ιδεολογιών αλλά στην ανυπαρξία πολιτικών ιδεών.
Αρχίζει να ανατέλλει η εποχή που οι νεοταξιτες ονειρεύονταν την αντισυνταγματική δημοκρατία.
Αυτό είναι το πρόβλημα της Ελλάδας και όχι η κρίση η γρίπη.
Η χώρα μας βιώνει παραφροσύνη αυτή την περίοδο .
Ο θεός να μας προστατεύει.
Πέμπτη 13 Αυγούστου 2009
Ανακομιδή και Μετάθεση Λειψάνου Οσίου Μαξίμου, Ευδοκίας Βασιλίσσης, Σέριδου Οσίου, Δωροθέου και Δοσιθέου, Μνήμη Βασιλίσσης Ειρήνης, Κορωνάτου, Μαξίμου
Ανακομιδή και Μετάθεση Λειψάνου Οσίου Μαξίμου, Ευδοκίας Βασιλίσσης, Σέριδου Οσίου, Δωροθέου και Δοσιθέου, Μνήμη Βασιλίσσης Ειρήνης, Κορωνάτου, Μαξίμου Μόσχας
Η Ανακομιδή και Μετάθεση του Λειψάνου του Οσίου Μαξίμου του Ομολογητή
Η μνήμη του εορτάζεται την 21η Ιανουαρίου.
Η Αγία Ευδοκία η βασίλισσα
Ήταν κόρη του αθηναίου φιλοσόφου Λεοντίου και γεννήθηκε το 401 μ.Χ. Σπούδασε κατά τον καλύτερο τρόπο τη γραμματική, τη ρητορική και τη φιλοσοφία. Όταν πέθανε ο Λεόντιος, άφησε όλη την περιουσία του στους γιους του, και σ' αυτή άφησε μόνο 100 χρυσά νομίσματα. Όταν, λοιπόν, ήλθε στην Κωνσταντινούπολη για να διεκδικήσει τα κληρονομικά της δικαιώματα, παντρεύτηκε τον Θεοδόσιο τον Β', μέσω της αδελφής του Πουλχερίας, που είχε κατενθουσιαστεί από τα σπάνια χαρίσματα της αθηναίας κόρης. Έτσι βαπτίστηκε χριστιανή και πήρε το όνομα Ευδοκία, από Αθηναΐδα που την έλεγαν πρώτα. Η Ευδοκία από τη φύση της γυναίκα σεμνή, δεν ανακατεύθηκε καθόλου με τις βασιλικές υποθέσεις. Την είλκυσε περισσότερο η αλήθεια του Χριστού, γι' αυτό και επεδίωξε να επισκεφθεί τους Άγιους Τόπους. Όταν ο σκοπός της πραγματοποιήθηκε, αισθάνθηκε την ψυχή της να φτερουγίζει στο θρόνο του Θεού. Η επιστροφή της, όμως, στη Βασιλεύουσα, επεφύλασσε εκπλήξεις. Οι σχέσεις της με τον Θεοδόσιο ψυχράνθηκαν, λόγω συκοφαντιών. Γι' αυτό, με την άδεια του επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, όπου ίδρυσε πολλά μοναστήρια. Και με προσευχή, μελέτη και "εν πάση ευσέβεια και σεμνότητι", τελείωσε τη ζωή της.
Ο Όσιος Σέριδος ηγούμενος της Μονής στη Γάζα
Ο μεγάλος αυτός ασκητής, υπήρξε ηγούμενος του μεγάλου κοινοβίου, που βρισκόταν κοντά στη Γάζα, όπου έλαμψαν με την πνευματική τους άσκηση ο Βαρσανούφιος με τον μαθητή του Ιωάννη, καθώς και ο μέγας αββάς Δωρόθεος. Ο όσιος Σέριδος απεβίωσε ειρηνικά.
Οι Όσιοι Δωρόθεος και Δοσίθεος ο υποτακτικός του
Ο Όσιος Δωρόθεος ήταν ασκητής στην κοινοβιακή Μονή του αββά Σέριδου, κοντά στη Γάζα. Μετά το θάνατο του αββά Ιωάννη του προφήτη, έφυγε από εκεί και ίδρυσε δική του Μονή, όπου έζησε ασκητικά και απεβίωσε ειρηνικά. Ο δε όσιος Δοσίθεος ήταν υποτακτικός του αββά Δωροθέου. Αναδείχθηκε και αυτός στην ασκητική πάλη και αφού έζησε κατά το παράδειγμα του γέροντα του, απεβίωσε ειρηνικά.
Μνήμη της Αοιδίμου και παμμακαρίστου Βασιλίσσης Ειρήνης της Μετονομασθείσης Ξένης Μοναχής
Έζησε τον 12ο αιώνα μ.Χ. και ήταν κόρη ωραία και ενάρετη. Αυτό το παρατήρησε ο βασιλιάς Αλέξιος ο Κομνηνός και την πάντρεψε με το γιο του Ιωάννη, τον επονομαζόμενο Καλοϊωάννη λόγω των πολλών του αρετών. Η ενάρετη λοιπόν βασίλισσα Ειρήνη, ξόδευε με απλοχεριά σε φιλανθρωπικά έργα, μόνη μάλιστα πήγαινε σε φτωχικές καλύβες, για να δώσει όχι μόνο χρήματα, αλλά και ανώτερη ενίσχυση και παρηγοριά της ελπίδας στο Χριστό. Επίσης έκτισε γηροκομεία και ξενώνες, και άφησε σ' αυτά μεγάλα χρηματικά ποσά για την ασφαλή και άνετη συντήρηση τους. Στη συνέχεια όμως, η Ειρήνη δοκίμασε μεγάλες θλίψεις. Ο άντρας της σε μια εκστρατεία του στη Συρία το 1143, πέθανε. Αργότερα το ίδιο συνέβη και με τα δύο από τα τέσσερα παιδιά της. Τότε η Ειρήνη, θέλησε να βρει ανακούφιση στις θλίψεις της μέσα στη μοναχική ζωή. Αφού λοιπόν πήρε και τη συγκατάθεση του βασιλιά γιου της Μανουήλ, αποσύρθηκε στη μονή Παντοκράτορος, όπου και έγινε μοναχή, μετονομασθείσα Ξένη. Εκεί τη βρήκε ο θάνατος και την κήδευσαν με μεγάλη απλότητα, όπως η ίδια το επιθυμούσε. Διότι λίγο πριν πεθάνει έλεγε, ότι η βασίλισσα Ειρήνη είχε πεθάνει προ πολλού, και δεν έμενε πλέον παρά μόνο η μοναχή Ξένη.
Ο Άγιος Κορωνάτος
Μαρτύρησε δια ξίφους.
Ο Άγιος Μάξιμος της Μόσχας ( Ανακομιδή λειψάνων Δια Χριστόν σαλός)
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Αγίου.
Η Ανακομιδή και Μετάθεση του Λειψάνου του Οσίου Μαξίμου του Ομολογητή
Η μνήμη του εορτάζεται την 21η Ιανουαρίου.
Η Αγία Ευδοκία η βασίλισσα
Ήταν κόρη του αθηναίου φιλοσόφου Λεοντίου και γεννήθηκε το 401 μ.Χ. Σπούδασε κατά τον καλύτερο τρόπο τη γραμματική, τη ρητορική και τη φιλοσοφία. Όταν πέθανε ο Λεόντιος, άφησε όλη την περιουσία του στους γιους του, και σ' αυτή άφησε μόνο 100 χρυσά νομίσματα. Όταν, λοιπόν, ήλθε στην Κωνσταντινούπολη για να διεκδικήσει τα κληρονομικά της δικαιώματα, παντρεύτηκε τον Θεοδόσιο τον Β', μέσω της αδελφής του Πουλχερίας, που είχε κατενθουσιαστεί από τα σπάνια χαρίσματα της αθηναίας κόρης. Έτσι βαπτίστηκε χριστιανή και πήρε το όνομα Ευδοκία, από Αθηναΐδα που την έλεγαν πρώτα. Η Ευδοκία από τη φύση της γυναίκα σεμνή, δεν ανακατεύθηκε καθόλου με τις βασιλικές υποθέσεις. Την είλκυσε περισσότερο η αλήθεια του Χριστού, γι' αυτό και επεδίωξε να επισκεφθεί τους Άγιους Τόπους. Όταν ο σκοπός της πραγματοποιήθηκε, αισθάνθηκε την ψυχή της να φτερουγίζει στο θρόνο του Θεού. Η επιστροφή της, όμως, στη Βασιλεύουσα, επεφύλασσε εκπλήξεις. Οι σχέσεις της με τον Θεοδόσιο ψυχράνθηκαν, λόγω συκοφαντιών. Γι' αυτό, με την άδεια του επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, όπου ίδρυσε πολλά μοναστήρια. Και με προσευχή, μελέτη και "εν πάση ευσέβεια και σεμνότητι", τελείωσε τη ζωή της.
Ο Όσιος Σέριδος ηγούμενος της Μονής στη Γάζα
Ο μεγάλος αυτός ασκητής, υπήρξε ηγούμενος του μεγάλου κοινοβίου, που βρισκόταν κοντά στη Γάζα, όπου έλαμψαν με την πνευματική τους άσκηση ο Βαρσανούφιος με τον μαθητή του Ιωάννη, καθώς και ο μέγας αββάς Δωρόθεος. Ο όσιος Σέριδος απεβίωσε ειρηνικά.
Οι Όσιοι Δωρόθεος και Δοσίθεος ο υποτακτικός του
Ο Όσιος Δωρόθεος ήταν ασκητής στην κοινοβιακή Μονή του αββά Σέριδου, κοντά στη Γάζα. Μετά το θάνατο του αββά Ιωάννη του προφήτη, έφυγε από εκεί και ίδρυσε δική του Μονή, όπου έζησε ασκητικά και απεβίωσε ειρηνικά. Ο δε όσιος Δοσίθεος ήταν υποτακτικός του αββά Δωροθέου. Αναδείχθηκε και αυτός στην ασκητική πάλη και αφού έζησε κατά το παράδειγμα του γέροντα του, απεβίωσε ειρηνικά.
Μνήμη της Αοιδίμου και παμμακαρίστου Βασιλίσσης Ειρήνης της Μετονομασθείσης Ξένης Μοναχής
Έζησε τον 12ο αιώνα μ.Χ. και ήταν κόρη ωραία και ενάρετη. Αυτό το παρατήρησε ο βασιλιάς Αλέξιος ο Κομνηνός και την πάντρεψε με το γιο του Ιωάννη, τον επονομαζόμενο Καλοϊωάννη λόγω των πολλών του αρετών. Η ενάρετη λοιπόν βασίλισσα Ειρήνη, ξόδευε με απλοχεριά σε φιλανθρωπικά έργα, μόνη μάλιστα πήγαινε σε φτωχικές καλύβες, για να δώσει όχι μόνο χρήματα, αλλά και ανώτερη ενίσχυση και παρηγοριά της ελπίδας στο Χριστό. Επίσης έκτισε γηροκομεία και ξενώνες, και άφησε σ' αυτά μεγάλα χρηματικά ποσά για την ασφαλή και άνετη συντήρηση τους. Στη συνέχεια όμως, η Ειρήνη δοκίμασε μεγάλες θλίψεις. Ο άντρας της σε μια εκστρατεία του στη Συρία το 1143, πέθανε. Αργότερα το ίδιο συνέβη και με τα δύο από τα τέσσερα παιδιά της. Τότε η Ειρήνη, θέλησε να βρει ανακούφιση στις θλίψεις της μέσα στη μοναχική ζωή. Αφού λοιπόν πήρε και τη συγκατάθεση του βασιλιά γιου της Μανουήλ, αποσύρθηκε στη μονή Παντοκράτορος, όπου και έγινε μοναχή, μετονομασθείσα Ξένη. Εκεί τη βρήκε ο θάνατος και την κήδευσαν με μεγάλη απλότητα, όπως η ίδια το επιθυμούσε. Διότι λίγο πριν πεθάνει έλεγε, ότι η βασίλισσα Ειρήνη είχε πεθάνει προ πολλού, και δεν έμενε πλέον παρά μόνο η μοναχή Ξένη.
Ο Άγιος Κορωνάτος
Μαρτύρησε δια ξίφους.
Ο Άγιος Μάξιμος της Μόσχας ( Ανακομιδή λειψάνων Δια Χριστόν σαλός)
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Αγίου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)