1. Κατά τον επιστημολογικό ορισμό επιστήμονας είναι και ονομάζεται ο κάτοχος μιας επιστήμης έπειτα από ειδικές σπουδές. Επιστήμονες καλούνται συγκεκριμένα οι επισταμένοι, οι έχοντες δηλαδή πλήρη και βέβαιη γνώση, αλλά και την απαιτούμενη εμπειρία στο γνωστικό αντικείμενο τους. Ας προστεθεί δηλαδή στα απαιτούμενα για τον επιστήμονα προσόντα και η επίδοση στην έρευνα. Η σπουδή και το αποκτώμενο πτυχίο δεν είναι παρά η εισαγωγή του άνθρωπου στον επιστημονικό χώρο, τον οποίο σπουδάζει. Η ειδίκευση, συνδυασμένη με την έρευνα ενός χώρου της επιστήμης, είναι αυτή που επιτρέπει τον χαρακτηρισμό κάποιου ως επιστήμονος. Ο μη ειδικός δεν είναι επιστήμονας, αλλά δοξαστής (από το ρ. δοκώ), στηριζόμενος σε αυθαίρετη γνώμη (δόξα/ δοξάζω), απλή δηλαδή δοξασία. Γι' αυτό δεν πρέπει να εκπλησσόμεθα, όταν από «επιστήμονες» διαδίδονται αναπόδεικτες θέσεις, κυρίως στον χώρο της Ιστορίας. Αυτό συμβαίνει, διότι παράγεται και αναπαράγεται αστήρικτη «γνώση», για την εξαπάτηση των πολλών, την οποία μπορεί μεν να δεχθεί ο ημιμαθής, αλλά όχι και ο ειδικός επιστήμονας.
Την επιστήμη όμως ορίζουν με ευστοχία οι άγιοι Πατέρες μας. Ο ιερός Χρυσόστομος: «έστι δε τις και ανθρωπινή σοφία (δηλαδή παράλληλα με την θεία γνώση), εμπειρία τις ούσα περί τέχνης και του βίου τα χρήσιμα» (ΡG 64, 628). Κατά δε τον Γρηγόριο τον Θεολόγο: Η επιστήμη προϋποθέτει την «σπουδήν» και την «ευφυίαν» (ΡG 36, 125 Ο). Δέχεται, δηλαδή, ένα έμφυτο και ένα επίκτητο στοιχείο. Η επιστημονική γνώση δεν είναι απροϋπόθετη. Κοντά στα έμφυτα στοιχεία (ευφυΐα, κλίση) πρέπει να υπάρχει η σπουδή, η μελέτη, η επιμέλεια, η επιμονή. Λέγω συνήθως στους μαθητές μου, ότι οι θέσεις και τα αξιώματα είναι για λίγους, η επιστημονική γνώση όμως ανήκει σε όλους. «Την χαρά ταύτην ουδείς αίρει αφ' ημών» (Ιωάν. 16, 22). Εάν, λοιπόν, δεν υπάρχει η ευφυΐα, η αποκτώμενη γνώση δεν μεταβάλλει τον άνθρωπο σε «επιστήμονα». Η γνώση προϋποθέτει το φυσικό θεμέλιο, την ευφυΐα, η οποία δεν παράγεται απλώς από την σπουδή. Ένας καθηγητής Πανεπιστημίου είχε, πριν από αρκετά χρόνια, δημοσιεύσει μιαν εργασία με τον τίτλο: «Πώς και οι βλάκες παίρνουν πτυχίο»! Εξ άλλου, η ευφυΐα ενισχύεται και εμπλουτίζεται μόνο από την πείρα της ζωής και φέρνω για παράδειγμα τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, που δεν έλαβε κάποια σημαντική σχολική εκπαίδευση. Καθόταν σε μια πέτρα έξω από το κτιζόμενο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, όπου έφθασε ο νεαρός τότε βασιλεύς Όθων έφιππος. Ο στρατηγός ζήτησε συγγνώμη που καθόταν. Ο Όθων τον ρώτησε φιλικά «τι σκέπτεται» και ο Κολοκοτρώνης δείχνοντας του το Ανάκτορο, που δεν το έκρυβαν τότε τα σημερινά κτίσματα, του λέγει με περίσκεψη: «Βασιλιά μου, σκέπτομαι ότι μια μέρα αυτό εδώ το σπίτι ( = το Πανεπιστήμιο) θα φάει το δικό σου»! ( = το Παλάτι, που φαινόταν στο βάθος): Δεν χρειαζόταν πτυχίο, για να κάμει αυτή την πολιτικά οξυδερκή διαπίστωση.
2. Η επιστημονική κατάρτιση, εξ άλλου, όσο υψηλή και αν είναι, δεν μπορεί μόνη να δημιουργήσει ή οικοδομήσει την ανθρώπινη προσωπικότητα. Αυτή υπάρχει ανεξάρτητα από την εκπαίδευση. Παράδειγμα ο Μέγας Βασίλειος και ο Μέγας Αντώνιος. Και οι δύο εκλήθησαν από την Ιστορία μεγάλοι. Ο πρώτος ήταν κάτοχος (και) όλης της ανθρώπινης σοφίας. Ο δεύτερος δεν είχε σχολική παιδεία. Η σχέση τους όμως με την άκτιστη θεία Χάρη (τη θεία σοφία) τους έκαμε να μοιράζονται και οι δύο τον χαρακτηρισμό του «Μεγάλου». Πραγματικά σοφοί είναι οι Άγιοι. Σ' αυτούς η ανθρώπινη (φυσική) γνώση μόνον ως μέσο μπορεί να αποβεί χρήσιμη στην άσκηση του ποιμαντικού τους έργου. Η απουσία της όμως δεν μειώνει την προσωπικότητα τους, ούτε και την προσφορά τους στην ανθρωπότητα.
Αντίθετα η σχολική γνώση μπορεί να συνδεθεί με διάφορους ηθικούς προβληματισμούς. Λ.χ. να δημιουργεί ή να εκτρέφει φιλόδοξα σχέδια και στόχους, όπως η επιτυχής σταδιοδρομία (καριέρα) και η ανθρώπινη δόξα, σε ένα εγωκεντρικό πλαίσιο, για την καταξίωση και την οικονομική επιτυχία, με απώτερο στόχο την δύναμη και την ευζωΐα. Αυτή την νοσηρή νοοτροπία εκφράζει ένας λαϊκός λόγος, ακουόμενος συχνά, που αποκαλύπτει τις αδύνατες πλευρές του πολιτισμού μας: «Έγινε άνθρωπος» λέμε για αυτόν, που ανέρχεται κοινωνικά, και κυρίως που έχει πλουτήσει. Δεν εξετάζεται όμως συχνά και το πώς έγινε αυτό! Εξ άλλου, λησμονείται ενίοτε από τους ανερχόμενους κοινωνικά και οικονομικά, με εφαλτήριο την επιστήμη τους, ο σκοπός της σπουδής, που είναι η διακονία του κοινωνικού συνόλου, στο όποιο εξ άλλου είμεθα διά βίου χρεώστες, αφού το λαϊκό σώμα (η Πατρίδα) μας σπούδασε και με την γνώση μας αποδίδουμε το οφειλόμενο. Ο σκοπός μας, συνεπώς, δεν μπορεί να είναι η ατομική καταξίωση και απόλαυση, αλλά η ανάδειξη μας σε υγιές μέλος του κοινωνικού σώματος, που λειτουργεί με βάση την αρχή της συνεργασίας και αντιδόσεως, κατά την περί Εκκλησίας ως «σώματος Χριστού» διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου (Α' Κορ. Κεφ. 12).
Γι' αυτό απαιτείται η οικοδομή υγιούς φρονήματος (συνειδήσεως) για την αποφυγή της σχετιζόμενης με την γνώση παθολογίας, βασικά σημεία της οποίας είναι τα εξης: α) Η διαστροφική χρήση της γνώσης και η αλλοίωση της αλήθειας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ατομική βόμβα και η περαιτέρω χρήση της ατομικής ενέργειας για την επιβολή της παγκόσμιας εξουσίας. Το γεγονός, ότι ένας εκ των βασικών δημιουργών της ατομικής βόμβας, ο Τζούλιους Ρόμπερτ Οππενχάϊμερ (1904-1967) απεκήρυξε την συμμετοχή του στην κακή χρήση της ατομικής ενέργειας είναι σημαντικό. Ο Πατροκοσμάς (1714-1779) μιλούσε για τα «άθεα γράμματα», ο δε μεγάλος Φ. Ντοστογιέφσκυ (1821-1881) είχε πει, ότι «χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται»! β) Η φυσίωση, αλαζονεία (πρβλ. Α' Κορ. 8, 1: «η γνώσις φυσιοί»), που σφραγίζει τις συμπεριφορές πολλών από μας. Γι' αυτό ο αδελφόθεος Ιάκωβος (3, 13) μας ελέγχει: «Τις σοφός και επιστήμων εν υμίν; Δειξάτω εκ της καλής αναστροφής τα έργα αυτού εν πραΰτητι σοφίας».
Αντίθετα, η αληθινή επιστήμη αναζητεί την Αλήθεια, για να διακονήσει τον συνάνθρωπο και την κοινωνία. Κατά τον Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα (215) σύμπασα η ελληνική φιλοσοφία «ζήτησις εστίν αληθείας». Αναγνωρίζεται, έτσι, από ένα χριστιανό διανοούμενο η νοηματοδότηση από τον Ελληνισμό της επιστήμης. Αυτό είναι το γνώρισμα του αληθινού επιστήμονα. Κατά τον Μ. Βασίλειο: «Όσω γαρ τις επί πλείον εμβαθύνει τοις λόγοις, καθ' ους γεγένηνται τα όντα και καθ' ους οικονομείται (ρυθμίζεται η ύπαρξη τους), τοσούτω μάλλον θεωρεί την μεγαλοπρέπειαν του Κυρίου και όσον εφ' εαυτώ μεγαλύνει τον Κύριον». Φθάνει, δηλ., αυθόρμητα στην ομολογία του Ψαλμωδού, αναγνωρίζοντας τον Δημιουργό: «Ως εμεγαλύνθη τα έργα Σου, Κύριε, πάντα εν σοφία εποίησας» (Ψαλμ. 108, 24). Προσθέτει όμως ο Άγιος: «Ου δυνατόν, τεθολωμένω οφθαλμώ ακριβή καλείν των ορατών την κατάληψιν» και «ουδέ τεθολωμένη καρδία τη κατανοήσει της αληθείας ελθείν». Άλλωστε και ο Ιώβ είπε: «Το απέχεσθαι από κακών αυτό επιστήμη» (28, 28), που θα επαναληφθεί με το αποδιδόμενο στον Πλάτωνα: «Επιστήμη χωριζόμενη αρετής... πανουργία, ου σοφία». Ο επιστήμονας, αν είναι ειλικρινής και διαθέτει αυτοσεβασμό, ορθοδοξεί ανεπίγνωστα.
3. Και σ' αυτό το σημείο κατανοούμε τι σημαίνει «ορθόδοξος επιστήμων». Είναι αυτός που υπερβαίνει τον απλό επιστήμονα και την ηθική του, που μπορεί φυσικά να υπάρχει, και αναζητεί να φθάσει στο εν Χριστώ χαρισματικό ήθος, με την ένταξη του στην εν Χριστώ αγιοπνευματική ζωή, στην οποία στηρίζει την όλη πορεία και παρουσία του. Δεν αρκείται σε μία τυπική σχέση με την πίστη και στην επωνυμία χριστιανός, αλλά αγωνίζεται να γίνει φορέας της παραδόσεως, δηλαδή προφητικός, αποστολικός και πατερικός. Εντάσσει και την επιστήμη του (την έρευνα του) στην πορεία της θεώσεως, αποδίδοντας της σωτηριολογικό περιεχόμενο. Φρονεί τα των Αγίων και το φρόνημα του διαμορφώνει και προσδιορίζει την όλη ζωή του και το επιστημονικό ήθος του. Ζει μέσα στην χάρη με την πνευματική ζωή. Ο κοσμικός επιστήμονας, κινούμενος -στην καλύτερη περίπτωση- στα όρια της Ηθικής, αρκείται στα ηθικά κατορθώματα. Ο ορθόδοξος επιστήμονας ζητεί την Χάρη του Θεού και παραδίδει σ' Αυτόν όλο το επιστημονικό έργο του, ως πάλαισμα θεοσέβειας και φιλανθρωπίας.
Ποιά είναι, λοιπόν, η αυτοσυνειδησία του ορθοδόξου επιστήμονα;
Α) Ζει την επιστήμη του ως δυνατότητα θεώσεως. Η επιστήμη γίνεται ένα από τα μέσα σ' αυτή την πορεία. Κατά τον απ. Παύλο: «Είτε ουν εσθίετε, είτε πίνετε, είτε τι ποιείτε, πάντα εις δόξαν Θεού ποιείτε» (Α' Κορ. 10, 31). Για να δοξάζεται δηλαδή με τα έργα σας ο Θεός και να μετέχετε στην Χάρη του.
Β) Έχει την συνείδηση του δωρολήπτη, όπως ομολογεί ο Μωϋσής στην Έξοδο (31,3): «Ενέπλησεν αυτούς πνεύμα θείον, συνέσεως και επιστήμης» (τους αρχιτέκτονες). Αυτό αναπτύσσει με τον δικό του τρόπο ο Μ. Βασίλειος: «Διά τούτο ουαί τω μη ανατιθέντι την αιτίαν της συνέσεως και επιστήμης τω Θεώ... Επειδήπερ η σοφία επιστήμη θείων και ανθρωπίνων πραγμάτων, τω θείω Πνεύματι την αιτίαν τούτων ανατιθέτω» (ΡG 30, 416 Β).
Γ) Το επιστημονικό έργο, έτσι, αποκτά πνευματικό χαρακτήρα, δημιουργώντας πνεύμα ταπεινώσεως και σωφροσύνης. «Τι ουν επαίρεις, ειπέ μοι -παρατηρεί ο Μέγας Βασίλειος- σεαυτόν ως επί καλοίς ιδίοις, αντί του χάριν επί τοις δώροις ομολογείν τω δεδωκότι;». Ό,τι καλό έχουμε είναι δωρεά του Θεού. «Παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον, παρά του Πατρός των φώτων» (Θεία Λειτουργία). Γιατί, λοιπόν, να καυχώμεθα; Αυτό είπε και ο Απόστολος Παύλος: «Τι γαρ έχεις ο ουκ έλαβες; Ει δε έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών;» (Α' Κορ. 4, 7). Ο δε ιερός Χρυσόστομος είναι περισσότερο προσγειωτικός: «Ο σον μέγας ει, τοσούτον ταπεινού σεαυτόν... Τι ουν μέγα φρονείς, άνθρωπε, ο καπνός, η ματαιότης;» Θα μου επιτραπεί στο σημείο αυτό, εξομολογητικά, να σας αποκαλύψω ένα καθαρό ποιμαντικό τρόπο αντιμετώπισης του κινδύνου επάρσεως, που εφάρμοσε ο αείμνηστος Πνευματικός μου στην Κέρκυρα, ο ταπεινός παπα- Γιώργης Σαββανής. Από τη μια, ενίσχυε την διάθεση για μάθηση, δίνοντας της όμως αλτρουιστικό περιεχόμενο: «Μάθε πολλά γράμματα, έλεγε, για να μπορείς να παίρνεις το μέρος εκείνου, που δεν ξέρει».
Από την άλλη, συγκρατούσε την τάση για έπαρση: «Ξέρεις, έλεγε, η εξυπνάδα είναι πολύ εύθραυστη. Μία σταγόνα αίμα να περάσει στον εγκέφαλο, ο εξυπνότερος άνθρωπος γίνεται ηλίθιος!» Σας βεβαιώ, ότι οι θέσεις αυτές λειτουργούν μέχρι σήμερα στην ζωή μου, με ανάλογη δυναμική στην πορεία μου. Αιωνία του η μνήμη!
Δ) Ο ορθόδοξος επιστήμονας βλέπει τα πάντα μέσα από το πρίσμα της αιωνιότητας. Αυτό υπεδείκνυε και ο Μ. Βασίλειος στους Νέους (ΡG 31, 565), αξιολογώντας τα ανθρώπινα μέσα από την προοπτική της σωτηρίας: «Α μεν ουν αν συντελή προς τούτον ημίν (= εννοεί την ένταξη σε έτερον βίον, τον χριστιανικόν) αγαπάν τε και διώκειν παντί σθένει χρήναι φαμεν, τα δε ουκ εξικνούμενα προς εκείνον ως ουδενός άξια ποροράν». Συνιστά, δηλαδή, επιλογή των όψεων εκείνων της ζωής, που έχουν την δύναμη να ενι σχύουν την πορεία προς την θέωση.
Ε) Έχει επίσης την συνείδηση, ότι με το επιστημονικό του έργο μετέχει στο δημιουργικό έργο του Θεού μέσα στον κόσμο. Και μάλιστα όχι μόνο ως ερευνητής, ανιχνεύοντας την ουσία των όντων, αλλά και ως διδάσκαλος, εισάγοντας σ' αυτήν τους μαθητές του. Έτσι καταξιώνεται κάθε επιστήμη και τέχνη, όπως και οι επιστημονικές επιδόσεις των Αγίων Πατέρων μας: η πανεπιστημοσύνη του Μ. Βασιλείου, η ποίηση του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, η ρητορική δύναμη του ιερού Χρυσοστόμου, το ιστορικοκριτικό έργο του ιερού Φωτίου, οι μουσικολογικές επιδόσεις του Ιωάννου Δαμάσκηνου, τα επιστημονικά επιτεύγματα του Ευγενίου Βουλγάρεως και του Νικηφόρου Θεοτόκη κ.λπ. Όλοι οι Πατέρες και Θεολόγοι της Εκκλησίας διακρίθηκαν και για την ανθρώπινη σοφία τους, μόνο που φρόντισαν να την εντάξουν στην πορεία του αγιασμού, και του δικού τους και των συνανθρώπων τους.
Ειδικά ο φυσικός επιστήμονας -που έχει και τους περισσότερους πειρασμούς για έπαρση και κεντρόφυγες τάσεις στο θέμα της Πίστεως- διαθέτει τις περισσότερες δυνατότητες για την γνώση της κτίσεως, του φυσικού κόσμου. Όταν όμως κινείται ως ορθόδοξος πιστός, κατανοεί ότι ουδένα κίνδυνο διατρέχει για σύγκρουση μέσα του της πίστης με την επιστήμη του. Γιατί; Διότι υπάρχουν δύο γνωσιολογίες: του κτιστού και του ακτίστου, η φυσική και η υπερφυσική. Εξ άλλου, η φυσική γνώση έχει ως όργανο την διάνοια/λογική. Η υπερφυσική γνώση (θέωση), τον «νου» μέσα στην καρδία, όπως διδάσκει η ησυχαστική παράδοση μας. Αυτά διευκρινίζει ο Μ. Βασίλειος (ΡG 31, 389/ 392): «Έστι δε σοφία, επιστήμη θείων τε και ανθρωπίνων πραγμάτων και των τούτοις αιτίων... Έστι δε και τις ανθρωπινή σοφία, η εμπειρία των κατά τον βίον πραγμάτων, καθ' ην σοφούς λέγομεν τους καθ' εκάστην των ωφελίμων τινών επιστήμονας».
Εκτενέστερα όμως διευκρινίζει το θέμα ο μεγάλος Ευγένιος Βούλγαρις μέσα από την δική του εμπειρία, (Κατά Λατίνων, 6): «Τι κοινόν έχει η σοφία του κό σμου με την σοφίαν του Θεού; Η σοφία του κόσμου είναι πλάνη, είναι αφροσύνη, είναι μωρία -κατά Παύλον-, όταν είναι κεχωρισμένη από την σοφίαν του Θεού, ήτις είναι η αληθινή Πίστις. Αυτή είναι η όντως σοφία, η άσφαλτος σοφία και άπταιστος, σοφία ορθή. Εκείνην την σοφίαν την μαθαίνει τις εις τας νεωτέρας Ακαδημίας, ταύτην εις την πάλαιαν Εκκλησίαν, εκείνην εις τα βιβλία των φιλοσόφων, ταύτην εις τα συγγράμματα των Πατέρων, εκείνην με την οξύτητα της αγχινοίας, ταύτην με την θερμότητα της καθαράς και ενδιαθέτου ψυχής, εκείνην με πολύπλοκους συλλογισμούς πολυτρόπων επιχειρημάτων, ταύτην με απλήν και στερεάν συγκατάθεσιν αδίστακτου πίστεως, εκείνην με περίεργον έρευναν και εξέτασιν, ταύτην με απράγμονα του νοός αιχμαλωτισμόν». Καθηγητές στην φυσική επιστήμη είναι οι ειδικοί επιστή μονες, στην υπερφυσική όμως γνώση οι Πνευματικοί-Γέροντες και τελικά οι Άγιοι. Σύγκρουση συμβαίνει μόνον, όταν η μία γνώση κρίνεται με τα κριτήρια της άλλης. Είναι όμως στην παράδοση μας δυνατή η συνύπαρξη και των δύο γνώσεων στο ίδιο πρόσωπο, όπως συμβαίνει με πολλούς εκ των Αγίων, που έλαβαν και υψηλή κοσμική παιδεία. Αυτό ψάλλει η Εκκλησία μας για την μαθηματικό αγία Αικατερίνη: «Την εκ Θεού σοφίαν λαβούσα παιδιόθεν η Μάρτυς, και την έξω σοφίαν καλώς πάσαν μεμάθηκεν».
Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος μας έχει δώσει την κλασσικότερη τοποθέτηση για αυτό το θέμα στον Επιτάφιο Λόγο του στον Μ. Βασίλειο. Πρώτα αποκρούει την απόρριψη της κοσμικής σοφίας: «Ουκούν ατιμαστέον την παίδευσιν, έπει ούτω δοκεί τισιν...», προσθέτοντας στην συνέχεια: «...το μεν εξεταστικόν τε και θεωρητικόν (της κοσμικής σοφίας) εδεξάμεθα, όσον δε εις δαίμονας φέρει και πλάνην και απώλειας βυθόν, διεπτύσαμεν (απορρίψαμε)... Ότι μη κακ τού των προς θεοσέβειαν ωφελήμεθα, εκ του χείρονος το κρείττον καταμαθόντες και την ασθένειαν εκείνων, ισχύν του καθ' ημάς λόγου πεποιημένοι» (Ρθ 36, 508/ 9). Αυτό σημαίνει, ότι και από τα αρνητικά στοιχεία της κοσμικής παιδείας μπορεί να προέλθει ωφέλεια. Το πρόβλημα είναι δηλαδή, με ποιες εσωτερικές προϋποθέσεις, με ποιό φρόνημα βλέπει κάποιος τα πράγματα.
ΣΤ) Ο ορθόδοξος επιστήμονας βοηθεί την επιστήμη να υπερβεί όλα τα ψευδοδιλήμματα, δίνοντας της ορθό προσανατολισμό. Στην Μηχανική Γενετική λ.χ. δίνει προτεραιότητα στην ανθρώπινη αξία και δεν απολυτοποιεί την έρευνα, γνωρίζοντας ότι όλοι οι θεσμοί υπάρχουν για την διακονία του ανθρώπου: «Το Σάββατον διά τον άνθρωπον εγένετο, ουχ ο άνθρωπος διά το Σάββατον» (Μαρκ. 2, 27). Μαθαίνει, δηλαδή, να βλέπει τον άνθρωπο και τα ανθρώπινα, μέσα από την προοπτική των αγίων Πατέρων, όπως ο Γρηγόριος ο Νύσσης, όταν διεκήρυττε στους επιστήμονες της εποχής του, ότι, ναι μεν ο άνθρωπος είναι «ζώον», ένα έμβιοον, αλλά «ζώον θεούμενον». Ένα ζώον, που μπορεί να γίνει Θεός κατά χάρη, να θεωθεί, ενώ κανέ να ζώο δεν μπορεί να φθάσει σ' αυτό το ύψος. Σ' αυτό δε ακριβώς το σημείο έγκειται η ουσιαστική διαφορά του άνθρωπου από τα ζώα και όχι σε ποσοτικές δια φορές, π.χ. στον εγκέφαλο κ.τ.ο. Διότι, όπως και ο α δελφός του, ο Μ. Βασίλειος, συνήθιζε να λέγει, μόνον ο άνθρωπος είναι «θεός κεκελευσμένος». Έχει μέσα του την θεία εντολή να γίνει Θεός κατά χάρη. Πώς λοιπόν να μη σέβεται τον Άνθρωπο ο ορθόδοξος επι στήμονας, αλλά να τον χρησιμοποιεί ως πειραματό ζωο των ερευνών του η σκοτώνοντας τον ασύστολα με τις εκτρώσεις; Γι' αυτό και γνωρίζει τον αυτοπεριορισμό στην ερευνά του η στην άσκηση του «επαγγέλματος» του. Δεν επιδιώκει να υποκαταστήσει τον Θεό, αφού δεν μπορεί τίποτε να δημιουργήσει «εκ του μη δενός», αλλά μαθαίνει να διακρατεί ισορροπίες και ιεραρχήσεις. Η θεία γνώση παράγει ήθος αγιοπνευματικό, αναδεικνύοντας την επιστήμη σε διανθρώπινη διακονία και τον επιστήμονα σε λειτουργό του Υψίστου, αφού αυτός μπορεί να ιερουργεί το μυστήριο της θείας φιλανθρωπίας.
4. Αυτός ο επιστήμονας, που πληροί τις παραδοσιακές μας προϋποθέσεις, είναι ιδιαίτερα αναγκαίος στην εποχή μας, στην οποία έχει απλωθεί η εκμετάλλευση-χρήση της επιστήμης, η έπαρση και το αντιανθρωπιστικό πνεύμα η και η αυθαιρεσία στην εφαρμογή της επιστήμης, πάντοτε εις βάρος του άνθρωπου, που είναι πάντα το θύμα. Γι' αυτό ο Γρηγόριος ο Θεολόγος παρατηρεί (ΡG 35, 936/7): «Ου γαρ ο εν λόγω σοφός, ούτος εμοί σοφός, ουδέ όστις γλώσσαν μεν εύστροφον έχει, ψυχήν δε άστατον και απαίδευτον..., άλλ' όστις ολίγα μεν περί αρετής φθέγγεται, πολλά δε οις ενεργεί παραδείκνυσι, και το αξιόπιστον τω λόγω διά βίου προστίθησιν...». Σοφός δηλαδή για τον άγιο Πατέρα είναι εκείνος, που διαθέτει καθαρότητα ψυχής. Οπότε δεν εξαντλείται σε φλύαρους λόγους για την αρετή, αλλά την διακηρύσσει με την ζωή του, και αυτό του προσδίδει αξιοπιστία, δικαιώνει δηλαδή και την επιστημονική του αξία. Το εν Χριστώ ήθος επιβε βαιώνει τον επιστήμονα.
Αυτός ο επιστήμονας γίνεται «ζύμη, που ζυμώνει όλο το φύραμα (ζυμάρι) (Α' Κορ. 5, 6). Γίνεται φως και αλάτι της επιστημονικής οικογένειας και ευρύτερα της κοινωνίας (Ματθ. 5, 14 επ.). Σημασία όμως έχει, ότι αποκτά έτσι δυνατότητα να ασκεί επιρροή στο περιβάλλον του «εις το αγαθόν». Γιατί επικαλούμεθα τις απόψεις μεγάλων επιστημόνων, αλήθεια; Διότι μπορούν να επηρεάζουν την κοινωνία. Όπως, λοιπόν, ένας «άθεος» επιστήμονας γκρεμίζει συνειδήσεις, μεταδίδοντας την άρνηση του, έτσι και ο ορθόδοξος επιστήμονας οικοδομεί συνειδήσεις, ασκώντας έμμεσα έργο ιεραποστολικό με την ομολογία του, την μαρτυρία της επιστημονικής αλήθειας, που παραμένει θεοκεντρική. Έτσι ο αείμνηστος Φον Μπράουν θεολογούσε, όταν έλεγε: «Ουδεμία σύγκρουση υπάρχει μεταξύ πίστεως και επιστήμης, αφού η πίστη ομολογείται με τον δημιουργό και η επιστήμη με το δη μιούργημα». Όπως εξ άλλου, «σκοτώνει» την συνείδηση ο επιστήμονας, που τολμά να ισχυρισθεί ότι δεν μένει χώρος στην έρευνα για δημιουργία και Δημιουργό, αφού όλα (κατ' αυτόν) «προέρχονται από το μηδέν και στο μηδέν καταλήγουν». Αγνοεί βέβαια, ό τι αυτό που κάνει, δεν είναι επιστήμη, διότι η επιστήμη δεν διαθέτει ειδικά όργανα, για να συλλάβει τον Θεό, αλλά μεταφυσική, οπότε αυτοκαταργείται ως επιστήμονας! Εντυπωσιάσθηκα όμως πρόσφατα, όταν διάβασα μία δήλωση της μεγάλης ανθρωπολόγου μας κ. Κατερίνας Χαρβάτη: «Η επιστήμη απαντάει στο πως και η θρησκεία στο γιατί»!
Και σεις, λοιπόν, Κύριοι και Κυρίες εν επιστήμη Συνάδελφοι, μπορείτε, κάνοντας χρήση όλων των μέ σων και δυνατοτήτων, που σάς προσφέρονται (αρ θρογραφία, MME), αλλά και σε συζητήσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, να προσφέρετε στην κοινωνία πέρα από την επιστημονική αλήθεια και αλήθεια θεϊκή. Όσο, λοιπόν, περισσότερο πατερικοί είσθε, τόσο περισσότερο αληθινοί γίνεσθε. Μη το ξεχνάτε!
(Πηγή: "Ι.Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου")
alopsis
Read more: http://pentapostagma.blogspot.com/2010/09/blog-post_4636.html#ixzz0zR0j0R2f
Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
Αφήστε τα πυργιοτόπουλα στην ησυχία τους
Επιδρομή στα σχολεία έκαναν οι περισπούδαστοι φορείς κ.τ.λ. εύχομαι ο θεός να φωτίσει τα παιδιά μας από την αποβλάκωση της σημερινής κοινωνίας όπου σαν τον Ηρώδη καίει τις ψυχές των παιδιών και των γονιών τους αντίστοιχα .
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ;
Με νόμο του κράτους απαλλάσσονται την καταβολής κάθε φόρου στο ελληνικό δημόσιο
* Γνωστές τεράστιες βιομηχανίες που λειτουργούν στην Ελλάδα, είναι εβραϊκών συμφερόντων και δεν πληρώνουν κανέναν φόρο!!!
Με βάση το υπ’ αριθμόν 182 Προεδρικό Διάταγμα (22-3-1978), βάσει του οποίου το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, όντας Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου(!) έχει (και ασκεί) δικαιώματα, τα οποία μόνο το Κράτος κατέχει. Ειδικότερα, με αυτό το Π.Δ...
«Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Ελλάδος) δικαιούται να εισπράττει φόρους, για δική του χρήση, από τους εβραίους που διαμένουν στην Ελλάδα, αντί του ελληνικού κράτους»!!! Με απλά λόγια, κανένας εβραίος δεν πληρώνει φόρο στο ελληνικό δημόσιο, αλλά μόνο στο Κ.Ι.Σ.!!! Επειδή όμως ο νόμος «επεκτάθηκε», αργότερα, αποφασίσθηκε πως και οι χριστιανοί που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. απαλλάσσονται της καταβολής φόρων στο ελληνικό δημόσιο…!!!
Εάν μάλιστα αναλογισθούμε ότι το Κ.Ι.Σ. έχει αυθαίρετα απαγορεύσει ΜΕ ΑΛΥΣΙΔΕΣ τη διέλευση των Ελλήνων από την οδό Μελιδόνη στον Κεραμεικό, όπου στεγάζεται η Συναγωγή και άλλα εβραϊκά διοικητικά κτίρια, σε έναν χώρο όπου βρίσκονται ερείπια του αρχαίου νεκροταφείου του Κεραμεικού, δημιουργούνται πολλά εύλογα ερωτηματικά, αναφορικά με τη ταυτότητα αυτών που κατέχουν πραγματικά τα ηνία της εξουσίας στην Ελλάδα…
Το Κ.Ι.Σ. πέραν του γεγονότος ότι μπορεί να δέχεται περιουσίες εβραίων και να φορολογεί αυτούς, υποκαθιστώντας το ελλαδικό κράτος, γεγονός πρωτοφανές, είναι παράλληλα απαλλαγμένο και το ίδιο από την καταβολή φόρων, όσον αφορά τη διαχείριση των πόρων του. Επιπλέον το Κ.Ι.Σ. δεν καταβάλλει κανέναν φόρο στο ελλαδικό κράτος για την απόκτηση, δωρεά, αγορά, οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας, ενώ παράλληλα δικαιούται να εισάγει αδασμολόγητα προϊόντα προς εβραϊκή χρήση.
Κατ’ επέκταση, το Κ.Ι.Σ. έχει συγκροτήσει όπως προκύπτει από τον εσωτερικό του κανονισμό, έναν αυτάρκη και αυτοδιοικούμενο οργανισμό που επεκτείνεται σε όλους τους νομοθετικούς, αστυνομικούς, δικαστικούς, διοικητικούς, θρησκευτικούς, εκπαιδευτικούς, οικονομικούς, κ.α. τομείς, υποδομή η οποία απαιτείται για τη λειτουργία ενός ανεξάρτητου κράτους. Τα προνόμια τα οποία έχουν παραχωρηθεί από το ελληνικό κράτος στο Κ.Ι.Σ. είναι παράνομα και αντισυνταγματικά, αφού με τον συγκεκριμένο κανονισμό του Κ.Ι.Σ., αυτοβούλως έχει δημιουργηθεί ένα "κράτος εν κράτη" από την ελληνική εβραϊκή κοινότητα. Και μάλιστα, αυτό το "κράτος" δεν μετέχει σε καμία υποχρέωση έναντι του ελληνικού κράτους και απλά εισπράττει χωρίς ποτέ να αποδίδει τίποτε προς το ελληνικό δημόσιο...! (ολόκληρη η σχετική δημοσίευση βρίσκεται εδώ)
Μετά από αυτά, δικαίως αναρωτιέται ο γράφων, αλλά και ο κάθε έλληνας πολίτης: Και γιατί κύριε Παπανδρέου, κύριε Παπακωνσταντίνου και κύριοι βουλευτές, να πληρώνουν οι απλοί έλληνες πολίτες τη στιγμή που άλλοι έλληνες πολίτες (εβραίοι στο θρήσκευμα) δεν συμπαρατάσσονται στην στήριξη της οικονομίας αυτής της χώρας, αλλά και δεν συνδράμουν για την οικονομική της σωτηρία; Γιατί, άραγε, θα πρέπει εις έκαστος μισθωτός, συνταξιούχος ή δημόσιος υπάλληλος, να ανεχθεί την φορολογική επιδρομή της κυβέρνησης Παπανδρέου, όταν κάποιοι άλλοι (εβραίοι) πολίτες απολαμβάνουν ειδικής μέριμνας, προστασίας και ουσιαστικής απαλλαγής από τις εισφορές φόρων; Αν αναλογιστούμε μάλιστα πως μεγάλες (έως τεράστιες) βιομηχανίες που λειτουργούν στη χώρα δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ως φόρο και χάνονται πάρα πολλά δισεκατομμύρια ετησίως, λόγω ειδικού νόμου, με ποια σοβαρότητα έρχεται σήμερα το κράτος να κυνηγήσει τον μικροεπιχειρηματία που «φοροδιαφεύγει»;
Τα ερωτήματα, βέβαια, θα μείνουν ερωτήματα και κανείς δεν θα βρεθεί να απαντήσει, κυρίως λόγω ελλείψεως επιχειρημάτων και δευτερευόντως λόγω ελλείψεως σοβαρότητας… «Το σύστημα είναι ένοχο», κύριε πρωθυπουργέ, και καλά θα κάνατε, τόσο εσείς όσο και το «τσίρκο» που έχετε ονομάσει κυβέρνηση, να επαναπροσανατολίσετε τις πολιτικές σας και την στάση σας απέναντι στον ελληνικό λαό…
Πολλοί βάζουν στοιχήματα, κύριε πρωθυπουργέ, εάν θα αντέξετε ως κυβέρνηση μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβριο, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που στοιχηματίζουν (κυριολεκτικά) την πολιτική σας ύπαρξη έως το τέλος του Μαΐου, οπόταν και θα ανακοινωθούν τα νέα (συμπληρωματικά) οικονομικά μέτρα, τα οποία θα είναι και η ουσιαστική ταφόπλακα της λαθροκυβέρνησης της οποίας σήμερα ηγείστε. Εάν σας αναφέρω πως ήδη συζητιέται που θα προσφύγετε για να ξεχάσετε την πολιτική σας πανωλεθρία (περί διωγμού θα πρόκειται ουσιαστικά) και γίνονται αναφορές για ΗΠΑ ή και για Σουηδία, φυσικά δεν θα γίνω πιστευτός (βλέπετε, ο Καραμανλής φρόντισε να «ξεχάσει» τον πόνο του στις Αυστριακές Άλπεις…), αλλά σας υπενθυμίζω πως εσείς είχατε δηλώσει ότι "ο πολιτικός έχει πάντα έτοιμη την βαλίτσα του πίσω από την πόρτα"… Και αναρωτιέμαι: Υπάρχει τόση αυτογνωσία στην πολιτική δειλία και στην ατολμία αντιμετώπισης των πολιτικών σας ευθυνών; Και το τελευταίο, δεν αφορά μόνο τους σημερινούς κυβερνώντες, αλλά και άλλους που έχουν ήδη φύγει από τη χώρα (Μαντέλης, Αδριανόπουλος και λίαν συντόμως έπεται δραματική συνέχεια)…
Η λαϊκή οργή, η αγανάκτηση και η αγωνία για την απόδοση του δικαίου, πρόκειται πολύ σύντομα να «τσακίσει» (κυριολεκτικά) όλη αυτή την πολιτική νομενκλατούρα των golden boys της οικονομίας και της πολιτικής, που άγονται και φέρονται εργαζόμενοι για τα προσωπικά τους συμφέροντα και αδιαφορώντας πως ουσιαστικά συμβάλουν στον αφελληνισμό ή και στην σμίκρυνση της χώρας…
Δικαίωμά σας, κύριε πρωθυπουργέ να επιθυμείτε να κυβερνάτε… Δικαίωμά σας είναι να προσπαθείτε να εδραιώσετε το καθεστώς σας (περί καθεστώτος πρόκειται και όχι περί κυβερνήσεως) για το μεγαλύτερο δυνατό χρονικό διάστημα… Τα πολιτικά σας ατοπήματα και οι ηθικές σας επιθέσεις εναντίον του ελληνισμού, τα κατ’ εξακολούθησιν ψεύδη σας και η δουλικότητα στις προσταγές των «μεγάλων», είναι αυτά που θα βρείτε μπροστά σας και που θα σας εξακοντίσουν στο πολιτικό «πυρ το εξώτερον»…
Εάν νομίζετε πως κυβερνάτε αυτόν τον τόπο, πως διαθέτετε πραγματική (και όχι εικονική) πυγμή, άμεσα οφείλετε να ανακοινώσετε δεκαετή αναδρομική καταβολή φόρων της εβραϊκής κοινότητας (καθώς και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου της Ελλάδας). Πιστέψτε με, ούτε θα φτωχύνουν (φυσικά και θα τους λείψουν τα χρήματα που θα δώσουν, αλλά σε έναν καλό εβραίο πάντα λείπουν τα χρήματα επειδή ζει γνωρίζοντας πως θα μπορούσε να έχει αποκτήσει περισσότερα), καθώς και όλων εκείνων των ελλήνων χριστιανών που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. Εκτός εάν στην Ελλάδα υπάρχουν πολίτες διαφόρων κατηγοριών, με βάση τη θρησκεία τους… και σε αυτή την περίπτωση, διαβλέπω πως –τελικά- οι χριστιανοί αποτελούν πολίτες γ’ κατηγορίας, αφού ως α’ κατηγορίας αντιμετωπίζετε τους εβραίους και ως β’ κατηγορίας τους μουσουλμάνους (οι οποίοι στην Ελλάδα χρήζουν ειδικής κρατικής μέριμνας σε πλείστες όσες των περιπτώσεων)…
Κύριε πρωθυπουργέ, η χώρα επτώχευσε επειδή εσείς οι πολιτικοί αγνοήσατε ηθελημένα (ή δεν γνωρίζατε) βασικούς κανόνες της οικονομίας, αλλά και της ηθικής… Εσείς λοιπόν οφείλετε να βρείτε την λύση και σταματείστε αυτή την φορολογική επιδρομή εναντίον των ελλήνων, οι οποίοι ούτε «έφαγαν», ούτε έκρυψαν, αλλά και ούτε κέρδισαν τίποτε περισσότερο από το μεροκάματο που βγάζουν με κόπο…
Ζητείστε-απαιτείστε λοιπόν τα χρεωστούμενα (και όχι όλα, δεν χρειάζεται) από την ελληνική εβραϊκή κοινότητα και το καθοδηγητικό της όργανο (Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, και να είστε βέβαιος πως όλα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας θα λυθούν ως διά μαγείας… (μην σας πω και πως οι τοκογλύφοι θα σκεφτούν πολύ σοβαρά να μας δανείσουν και χωρίς τόκο…)!!!
ANAΓΝΩΣΤΗΣ
tro-ma-ktiko
Read more: http://pentapostagma.blogspot.com/2010/09/blog-post_7791.html#ixzz0zQyLJNng
* Γνωστές τεράστιες βιομηχανίες που λειτουργούν στην Ελλάδα, είναι εβραϊκών συμφερόντων και δεν πληρώνουν κανέναν φόρο!!!
Με βάση το υπ’ αριθμόν 182 Προεδρικό Διάταγμα (22-3-1978), βάσει του οποίου το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, όντας Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου(!) έχει (και ασκεί) δικαιώματα, τα οποία μόνο το Κράτος κατέχει. Ειδικότερα, με αυτό το Π.Δ...
«Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Ελλάδος) δικαιούται να εισπράττει φόρους, για δική του χρήση, από τους εβραίους που διαμένουν στην Ελλάδα, αντί του ελληνικού κράτους»!!! Με απλά λόγια, κανένας εβραίος δεν πληρώνει φόρο στο ελληνικό δημόσιο, αλλά μόνο στο Κ.Ι.Σ.!!! Επειδή όμως ο νόμος «επεκτάθηκε», αργότερα, αποφασίσθηκε πως και οι χριστιανοί που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. απαλλάσσονται της καταβολής φόρων στο ελληνικό δημόσιο…!!!
Εάν μάλιστα αναλογισθούμε ότι το Κ.Ι.Σ. έχει αυθαίρετα απαγορεύσει ΜΕ ΑΛΥΣΙΔΕΣ τη διέλευση των Ελλήνων από την οδό Μελιδόνη στον Κεραμεικό, όπου στεγάζεται η Συναγωγή και άλλα εβραϊκά διοικητικά κτίρια, σε έναν χώρο όπου βρίσκονται ερείπια του αρχαίου νεκροταφείου του Κεραμεικού, δημιουργούνται πολλά εύλογα ερωτηματικά, αναφορικά με τη ταυτότητα αυτών που κατέχουν πραγματικά τα ηνία της εξουσίας στην Ελλάδα…
Το Κ.Ι.Σ. πέραν του γεγονότος ότι μπορεί να δέχεται περιουσίες εβραίων και να φορολογεί αυτούς, υποκαθιστώντας το ελλαδικό κράτος, γεγονός πρωτοφανές, είναι παράλληλα απαλλαγμένο και το ίδιο από την καταβολή φόρων, όσον αφορά τη διαχείριση των πόρων του. Επιπλέον το Κ.Ι.Σ. δεν καταβάλλει κανέναν φόρο στο ελλαδικό κράτος για την απόκτηση, δωρεά, αγορά, οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας, ενώ παράλληλα δικαιούται να εισάγει αδασμολόγητα προϊόντα προς εβραϊκή χρήση.
Κατ’ επέκταση, το Κ.Ι.Σ. έχει συγκροτήσει όπως προκύπτει από τον εσωτερικό του κανονισμό, έναν αυτάρκη και αυτοδιοικούμενο οργανισμό που επεκτείνεται σε όλους τους νομοθετικούς, αστυνομικούς, δικαστικούς, διοικητικούς, θρησκευτικούς, εκπαιδευτικούς, οικονομικούς, κ.α. τομείς, υποδομή η οποία απαιτείται για τη λειτουργία ενός ανεξάρτητου κράτους. Τα προνόμια τα οποία έχουν παραχωρηθεί από το ελληνικό κράτος στο Κ.Ι.Σ. είναι παράνομα και αντισυνταγματικά, αφού με τον συγκεκριμένο κανονισμό του Κ.Ι.Σ., αυτοβούλως έχει δημιουργηθεί ένα "κράτος εν κράτη" από την ελληνική εβραϊκή κοινότητα. Και μάλιστα, αυτό το "κράτος" δεν μετέχει σε καμία υποχρέωση έναντι του ελληνικού κράτους και απλά εισπράττει χωρίς ποτέ να αποδίδει τίποτε προς το ελληνικό δημόσιο...! (ολόκληρη η σχετική δημοσίευση βρίσκεται εδώ)
Μετά από αυτά, δικαίως αναρωτιέται ο γράφων, αλλά και ο κάθε έλληνας πολίτης: Και γιατί κύριε Παπανδρέου, κύριε Παπακωνσταντίνου και κύριοι βουλευτές, να πληρώνουν οι απλοί έλληνες πολίτες τη στιγμή που άλλοι έλληνες πολίτες (εβραίοι στο θρήσκευμα) δεν συμπαρατάσσονται στην στήριξη της οικονομίας αυτής της χώρας, αλλά και δεν συνδράμουν για την οικονομική της σωτηρία; Γιατί, άραγε, θα πρέπει εις έκαστος μισθωτός, συνταξιούχος ή δημόσιος υπάλληλος, να ανεχθεί την φορολογική επιδρομή της κυβέρνησης Παπανδρέου, όταν κάποιοι άλλοι (εβραίοι) πολίτες απολαμβάνουν ειδικής μέριμνας, προστασίας και ουσιαστικής απαλλαγής από τις εισφορές φόρων; Αν αναλογιστούμε μάλιστα πως μεγάλες (έως τεράστιες) βιομηχανίες που λειτουργούν στη χώρα δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ως φόρο και χάνονται πάρα πολλά δισεκατομμύρια ετησίως, λόγω ειδικού νόμου, με ποια σοβαρότητα έρχεται σήμερα το κράτος να κυνηγήσει τον μικροεπιχειρηματία που «φοροδιαφεύγει»;
Τα ερωτήματα, βέβαια, θα μείνουν ερωτήματα και κανείς δεν θα βρεθεί να απαντήσει, κυρίως λόγω ελλείψεως επιχειρημάτων και δευτερευόντως λόγω ελλείψεως σοβαρότητας… «Το σύστημα είναι ένοχο», κύριε πρωθυπουργέ, και καλά θα κάνατε, τόσο εσείς όσο και το «τσίρκο» που έχετε ονομάσει κυβέρνηση, να επαναπροσανατολίσετε τις πολιτικές σας και την στάση σας απέναντι στον ελληνικό λαό…
Πολλοί βάζουν στοιχήματα, κύριε πρωθυπουργέ, εάν θα αντέξετε ως κυβέρνηση μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβριο, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που στοιχηματίζουν (κυριολεκτικά) την πολιτική σας ύπαρξη έως το τέλος του Μαΐου, οπόταν και θα ανακοινωθούν τα νέα (συμπληρωματικά) οικονομικά μέτρα, τα οποία θα είναι και η ουσιαστική ταφόπλακα της λαθροκυβέρνησης της οποίας σήμερα ηγείστε. Εάν σας αναφέρω πως ήδη συζητιέται που θα προσφύγετε για να ξεχάσετε την πολιτική σας πανωλεθρία (περί διωγμού θα πρόκειται ουσιαστικά) και γίνονται αναφορές για ΗΠΑ ή και για Σουηδία, φυσικά δεν θα γίνω πιστευτός (βλέπετε, ο Καραμανλής φρόντισε να «ξεχάσει» τον πόνο του στις Αυστριακές Άλπεις…), αλλά σας υπενθυμίζω πως εσείς είχατε δηλώσει ότι "ο πολιτικός έχει πάντα έτοιμη την βαλίτσα του πίσω από την πόρτα"… Και αναρωτιέμαι: Υπάρχει τόση αυτογνωσία στην πολιτική δειλία και στην ατολμία αντιμετώπισης των πολιτικών σας ευθυνών; Και το τελευταίο, δεν αφορά μόνο τους σημερινούς κυβερνώντες, αλλά και άλλους που έχουν ήδη φύγει από τη χώρα (Μαντέλης, Αδριανόπουλος και λίαν συντόμως έπεται δραματική συνέχεια)…
Η λαϊκή οργή, η αγανάκτηση και η αγωνία για την απόδοση του δικαίου, πρόκειται πολύ σύντομα να «τσακίσει» (κυριολεκτικά) όλη αυτή την πολιτική νομενκλατούρα των golden boys της οικονομίας και της πολιτικής, που άγονται και φέρονται εργαζόμενοι για τα προσωπικά τους συμφέροντα και αδιαφορώντας πως ουσιαστικά συμβάλουν στον αφελληνισμό ή και στην σμίκρυνση της χώρας…
Δικαίωμά σας, κύριε πρωθυπουργέ να επιθυμείτε να κυβερνάτε… Δικαίωμά σας είναι να προσπαθείτε να εδραιώσετε το καθεστώς σας (περί καθεστώτος πρόκειται και όχι περί κυβερνήσεως) για το μεγαλύτερο δυνατό χρονικό διάστημα… Τα πολιτικά σας ατοπήματα και οι ηθικές σας επιθέσεις εναντίον του ελληνισμού, τα κατ’ εξακολούθησιν ψεύδη σας και η δουλικότητα στις προσταγές των «μεγάλων», είναι αυτά που θα βρείτε μπροστά σας και που θα σας εξακοντίσουν στο πολιτικό «πυρ το εξώτερον»…
Εάν νομίζετε πως κυβερνάτε αυτόν τον τόπο, πως διαθέτετε πραγματική (και όχι εικονική) πυγμή, άμεσα οφείλετε να ανακοινώσετε δεκαετή αναδρομική καταβολή φόρων της εβραϊκής κοινότητας (καθώς και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου της Ελλάδας). Πιστέψτε με, ούτε θα φτωχύνουν (φυσικά και θα τους λείψουν τα χρήματα που θα δώσουν, αλλά σε έναν καλό εβραίο πάντα λείπουν τα χρήματα επειδή ζει γνωρίζοντας πως θα μπορούσε να έχει αποκτήσει περισσότερα), καθώς και όλων εκείνων των ελλήνων χριστιανών που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. Εκτός εάν στην Ελλάδα υπάρχουν πολίτες διαφόρων κατηγοριών, με βάση τη θρησκεία τους… και σε αυτή την περίπτωση, διαβλέπω πως –τελικά- οι χριστιανοί αποτελούν πολίτες γ’ κατηγορίας, αφού ως α’ κατηγορίας αντιμετωπίζετε τους εβραίους και ως β’ κατηγορίας τους μουσουλμάνους (οι οποίοι στην Ελλάδα χρήζουν ειδικής κρατικής μέριμνας σε πλείστες όσες των περιπτώσεων)…
Κύριε πρωθυπουργέ, η χώρα επτώχευσε επειδή εσείς οι πολιτικοί αγνοήσατε ηθελημένα (ή δεν γνωρίζατε) βασικούς κανόνες της οικονομίας, αλλά και της ηθικής… Εσείς λοιπόν οφείλετε να βρείτε την λύση και σταματείστε αυτή την φορολογική επιδρομή εναντίον των ελλήνων, οι οποίοι ούτε «έφαγαν», ούτε έκρυψαν, αλλά και ούτε κέρδισαν τίποτε περισσότερο από το μεροκάματο που βγάζουν με κόπο…
Ζητείστε-απαιτείστε λοιπόν τα χρεωστούμενα (και όχι όλα, δεν χρειάζεται) από την ελληνική εβραϊκή κοινότητα και το καθοδηγητικό της όργανο (Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, και να είστε βέβαιος πως όλα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας θα λυθούν ως διά μαγείας… (μην σας πω και πως οι τοκογλύφοι θα σκεφτούν πολύ σοβαρά να μας δανείσουν και χωρίς τόκο…)!!!
ANAΓΝΩΣΤΗΣ
tro-ma-ktiko
Read more: http://pentapostagma.blogspot.com/2010/09/blog-post_7791.html#ixzz0zQyLJNng
Τι σημαίνει το δημοψήφισμα στην Τουρκία
Toυ Χρήστου Ιακώβου
Διευθυντή του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ)
Σήμερα η Τουρκία ψηφίζει για ένα πακέτο 26 συνταγματικών μεταρρυθμίσεων, 30 ακριβώς χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980. Στην ουσία όμως, η εκστρατεία μετετράπη περισσότερο σε ένα δημοψήφισμα για τις επιλογές του Κόμματος Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη καθώς επίσης οριακό σημείο για το πολιτικό μέλλον του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρά τα θέματα που αφορούν τις μεταρρυθμίσεις. Η έντονη αντιπαράθεση που χαρακτήρισε την εκστρατεία είχε ως αποτέλεσμα την πόλωση της Τουρκικής κοινωνίας και σταδιακά μετέτρεψε το σημερινό δημοψήφισμα σε γενική πρόβα για τις γενικές εκλογές το ερχομένου έτους και σε μια κρίσιμη δοκιμασία για την πολιτική πρόκληση που θέτει ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Σε τελική ανάλυση το σημερινό δημοψήφισμα εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο του ανταγωνισμού ισχύος που βιώνει η Τουρκία την τελευταία δεκαετία.
Κάνεις σήμερα στην Τουρκία δεν αμφιβάλλει ότι το σύνταγμα της χούντας του Εβρέν (1982) χρειάζεται μεταρρύθμιση. Το ακαδημαϊκό ερώτημα που έχει τεθεί αφότου το θέμα διεφάνη στον ορίζοντα είναι κατά πόσο θα ήταν αναγκαίο ένα εξ ολοκλήρου νέο σύνταγμα ή μια σειρά από μεταρρυθμίσεις στο ήδη υφιστάμενο θα ήτο επαρκής. Μετά την θεαματική σε ποσοστά επανεκλογή του το 2007, ο Ερντογάν ανεκοίνωσε την πρόθεσή του να προχωρήσει στο σχεδιασμό νέου συντάγματος. Η δυναμική, όμως, αντίδραση από την αντιπολίτευση και την κεμαλική στρατογραφειοκρατία καθώς επίσης και η αδυναμία του να εξασφαλίσει στο μέγιστο βαθμό την ενδοκομματική συναίνεση το ανάγκασαν να εγκαταλείψει το φιλόδοξο αυτό μεταρρυθμιστικό σχέδιο και να ευθυγραμμιστεί τελικά με την πρόταση του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης για περιορισμένες τροποποιήσεις στο υπάρχον σύνταγμα. Από τη στιγμή που ο Ερντογάν έθεσε ψηλά στις προεκλογικές του διακηρύξεις τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες στην συντηρητική εκλογική του βάση με αποτέλεσμα να αναζητήσει πεισματικά διέξοδο σε εναλλακτική και συμβιβαστική επιλογή, όπως η σημερινή. Πάντως η προσπάθειά να περάσει ένα από τα βασικά αιτήματα του κόμματός του που είναι η άρση της απαγόρευσης της μαντίλας στα πανεπιστήμια, στο πακέτο των μεταρρυθμίσεων, έχει ακυρωθεί από το συνταγματικό δικαστήριο.
Ο Ερντογάν στην ουσία αναγκάστηκε να συμβιβαστεί, κατ’ αρχήν, με την επιλογή της μερικής μεταρρύθμισης γιατί ο χρόνος μέχρι τις επόμενες γενικές εκλογές στην Τουρκία εξέπνεε. Από τον Μάρτιο που απεφάσισε με μια νευρικότητα να προχωρήσει σε δημοψήφισμα με τις 26 συνταγματικές μεταρρυθμίσεις δεν κινήθηκε πάνω σε ένα στρατηγικό σχέδιο οικοδόμησης στο μέγιστο βαθμό εσωτερικής συναίνεσης. Ο Ερντογάν κινήθηκε με την υπερβολική αυτοπεποίθηση που του έδωσε το αποτέλεσμα των εκλογών του 2007, τα πλήγματα που επέφερε στο στρατό μέσα από την υπόθεση Εργκένεκον και τον έλεγχο που ασκεί στο μεγαλύτερο μέρος των ΜΜΕ στην Τουρκία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παραβλέψει τη σημασία της εξασφάλισης συναίνεσης από σημαντικούς θεσμούς που αντιπροσωπεύουν την κοινωνία των πολιτών, όπως η πανίσχυρη Ένωση Τούρκων Επιχειρηματιών και Βιομηχάνων (TUSIAD). Η έλλειψη αυτού του χαρακτήρα συναίνεσης στέρησε από τον Ερντογάν την δυνατότητα να παρουσιάσει σε ένα μεγάλο μέρος της Τουρκικής κοινωνίας την ουσία των μεταρρυθμίσεων, ότι δηλαδή πρόκειται για αλλαγές προς την οικοδόμηση της δημοκρατίας που έχουν να κάνουν με τα δικαιώματα των γυναικών, αλλαγές στο δικαστικό σώμα, την άρση περιορισμών για τη δράση των εργατικών συντεχνιών, την αποτροπή της εύκολης πρακτικής του κλεισίματος πολιτικών κομμάτων κ.ά.
Από την άλλη, η άνοδος του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου στην ηγεσία του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος απετέλεσε σημαντική αλλαγή στο σκηνικό. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Ντενίζ Μπαϋκάλ, ο Κιλιτσντάρογλου δεν προέρχεται από την παραδοσιακή κρατική ελίτ αλλά από την μεσαία τάξη της επαρχιακής Τουρκίας. Επίσης, η Κουρδική και Αλεβιτική καταγωγή του διευρύνουν το πεδίο της πολιτικής του ακτίνας δράσης. Η εκλογή του προκάλεσε ενθουσιασμό και ανανέωση στις τάξεις της αντιπολίτευσης και νευρικότητα στο κόμμα του Ερντογάν. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που ο «πλουραλιστής» Ερντογάν θυμήθηκε, σε πρόσφατους δημοσίους λόγους του, τα νεανικά του χρόνια κάνοντας σαφείς υπαινιγμούς για την καταγωγή του Κιλιτσντάρογλου προκειμένου να κερδίσει έδαφος στην καμπάνια του «Ναι».
Συμπερασματικώς, το σημερινό δημοψήφισμα εκ των πραγμάτων μετετράπη σε γενική πρόβα για τις επόμενες εκλογές. Η Τουρκία ευρίσκεται και συνεχίσει να ευρίσκεται σε προεκλογική περίοδο μέχρι τα μέσα του 2011. Αν ο Ερντογάν αποτύχει να περάσει το «Ναι» θα σηματοδοτήσει την πρώτη ουσιαστική του ήττα και την έναρξη της περιόδου απαξίωσής του. Αν, από την άλλη, πετύχει μία νίκη έστω και με μικρή διαφορά τότε θα κάνει ένα ακόμη βήμα προς την σταθεροποίηση της ισχύος του ασκώντας έλεγχο στα ανώτατα σώματα της δικαιοσύνης. Το δεύτερο σίγουρα θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο την πόλωση που γνωρίζει σήμερα η Τουρκία. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το αποτέλεσμα του σημερινού δημοψηφίσματος δεν θα δώσει απάντηση στο άλλο μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Τουρκία, το Κουρδικό, αυτό που θα κρίνει εν πολλοίς και το μέλλον του Τουρκικού κράτους.
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/09/blog-post_4978.html
Διευθυντή του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ)
Σήμερα η Τουρκία ψηφίζει για ένα πακέτο 26 συνταγματικών μεταρρυθμίσεων, 30 ακριβώς χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980. Στην ουσία όμως, η εκστρατεία μετετράπη περισσότερο σε ένα δημοψήφισμα για τις επιλογές του Κόμματος Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη καθώς επίσης οριακό σημείο για το πολιτικό μέλλον του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρά τα θέματα που αφορούν τις μεταρρυθμίσεις. Η έντονη αντιπαράθεση που χαρακτήρισε την εκστρατεία είχε ως αποτέλεσμα την πόλωση της Τουρκικής κοινωνίας και σταδιακά μετέτρεψε το σημερινό δημοψήφισμα σε γενική πρόβα για τις γενικές εκλογές το ερχομένου έτους και σε μια κρίσιμη δοκιμασία για την πολιτική πρόκληση που θέτει ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Σε τελική ανάλυση το σημερινό δημοψήφισμα εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο του ανταγωνισμού ισχύος που βιώνει η Τουρκία την τελευταία δεκαετία.
Κάνεις σήμερα στην Τουρκία δεν αμφιβάλλει ότι το σύνταγμα της χούντας του Εβρέν (1982) χρειάζεται μεταρρύθμιση. Το ακαδημαϊκό ερώτημα που έχει τεθεί αφότου το θέμα διεφάνη στον ορίζοντα είναι κατά πόσο θα ήταν αναγκαίο ένα εξ ολοκλήρου νέο σύνταγμα ή μια σειρά από μεταρρυθμίσεις στο ήδη υφιστάμενο θα ήτο επαρκής. Μετά την θεαματική σε ποσοστά επανεκλογή του το 2007, ο Ερντογάν ανεκοίνωσε την πρόθεσή του να προχωρήσει στο σχεδιασμό νέου συντάγματος. Η δυναμική, όμως, αντίδραση από την αντιπολίτευση και την κεμαλική στρατογραφειοκρατία καθώς επίσης και η αδυναμία του να εξασφαλίσει στο μέγιστο βαθμό την ενδοκομματική συναίνεση το ανάγκασαν να εγκαταλείψει το φιλόδοξο αυτό μεταρρυθμιστικό σχέδιο και να ευθυγραμμιστεί τελικά με την πρόταση του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης για περιορισμένες τροποποιήσεις στο υπάρχον σύνταγμα. Από τη στιγμή που ο Ερντογάν έθεσε ψηλά στις προεκλογικές του διακηρύξεις τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες στην συντηρητική εκλογική του βάση με αποτέλεσμα να αναζητήσει πεισματικά διέξοδο σε εναλλακτική και συμβιβαστική επιλογή, όπως η σημερινή. Πάντως η προσπάθειά να περάσει ένα από τα βασικά αιτήματα του κόμματός του που είναι η άρση της απαγόρευσης της μαντίλας στα πανεπιστήμια, στο πακέτο των μεταρρυθμίσεων, έχει ακυρωθεί από το συνταγματικό δικαστήριο.
Ο Ερντογάν στην ουσία αναγκάστηκε να συμβιβαστεί, κατ’ αρχήν, με την επιλογή της μερικής μεταρρύθμισης γιατί ο χρόνος μέχρι τις επόμενες γενικές εκλογές στην Τουρκία εξέπνεε. Από τον Μάρτιο που απεφάσισε με μια νευρικότητα να προχωρήσει σε δημοψήφισμα με τις 26 συνταγματικές μεταρρυθμίσεις δεν κινήθηκε πάνω σε ένα στρατηγικό σχέδιο οικοδόμησης στο μέγιστο βαθμό εσωτερικής συναίνεσης. Ο Ερντογάν κινήθηκε με την υπερβολική αυτοπεποίθηση που του έδωσε το αποτέλεσμα των εκλογών του 2007, τα πλήγματα που επέφερε στο στρατό μέσα από την υπόθεση Εργκένεκον και τον έλεγχο που ασκεί στο μεγαλύτερο μέρος των ΜΜΕ στην Τουρκία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παραβλέψει τη σημασία της εξασφάλισης συναίνεσης από σημαντικούς θεσμούς που αντιπροσωπεύουν την κοινωνία των πολιτών, όπως η πανίσχυρη Ένωση Τούρκων Επιχειρηματιών και Βιομηχάνων (TUSIAD). Η έλλειψη αυτού του χαρακτήρα συναίνεσης στέρησε από τον Ερντογάν την δυνατότητα να παρουσιάσει σε ένα μεγάλο μέρος της Τουρκικής κοινωνίας την ουσία των μεταρρυθμίσεων, ότι δηλαδή πρόκειται για αλλαγές προς την οικοδόμηση της δημοκρατίας που έχουν να κάνουν με τα δικαιώματα των γυναικών, αλλαγές στο δικαστικό σώμα, την άρση περιορισμών για τη δράση των εργατικών συντεχνιών, την αποτροπή της εύκολης πρακτικής του κλεισίματος πολιτικών κομμάτων κ.ά.
Από την άλλη, η άνοδος του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου στην ηγεσία του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος απετέλεσε σημαντική αλλαγή στο σκηνικό. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Ντενίζ Μπαϋκάλ, ο Κιλιτσντάρογλου δεν προέρχεται από την παραδοσιακή κρατική ελίτ αλλά από την μεσαία τάξη της επαρχιακής Τουρκίας. Επίσης, η Κουρδική και Αλεβιτική καταγωγή του διευρύνουν το πεδίο της πολιτικής του ακτίνας δράσης. Η εκλογή του προκάλεσε ενθουσιασμό και ανανέωση στις τάξεις της αντιπολίτευσης και νευρικότητα στο κόμμα του Ερντογάν. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που ο «πλουραλιστής» Ερντογάν θυμήθηκε, σε πρόσφατους δημοσίους λόγους του, τα νεανικά του χρόνια κάνοντας σαφείς υπαινιγμούς για την καταγωγή του Κιλιτσντάρογλου προκειμένου να κερδίσει έδαφος στην καμπάνια του «Ναι».
Συμπερασματικώς, το σημερινό δημοψήφισμα εκ των πραγμάτων μετετράπη σε γενική πρόβα για τις επόμενες εκλογές. Η Τουρκία ευρίσκεται και συνεχίσει να ευρίσκεται σε προεκλογική περίοδο μέχρι τα μέσα του 2011. Αν ο Ερντογάν αποτύχει να περάσει το «Ναι» θα σηματοδοτήσει την πρώτη ουσιαστική του ήττα και την έναρξη της περιόδου απαξίωσής του. Αν, από την άλλη, πετύχει μία νίκη έστω και με μικρή διαφορά τότε θα κάνει ένα ακόμη βήμα προς την σταθεροποίηση της ισχύος του ασκώντας έλεγχο στα ανώτατα σώματα της δικαιοσύνης. Το δεύτερο σίγουρα θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο την πόλωση που γνωρίζει σήμερα η Τουρκία. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το αποτέλεσμα του σημερινού δημοψηφίσματος δεν θα δώσει απάντηση στο άλλο μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Τουρκία, το Κουρδικό, αυτό που θα κρίνει εν πολλοίς και το μέλλον του Τουρκικού κράτους.
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/09/blog-post_4978.html
Οι πολιτικοί συνεχίζουν να προκαλούν την κοινωνία...
Εξαιρούνται οι αιρετοί!Η κυβέρνηση κατέθεσε, ψήφισε και ισχύει από τις 5 Αυγούστου 2010, νέο νόμο για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και, γενικά, για τη νομιμοποίηση χρήματος από παράνομες δραστηριότητες. Ο νέος νόμος είναι αυστηρότερος και αυτό είναι υπέρ της κυβέρνησης.
Εκτός από την ποινική δίωξη και τις βαριές ποινές που προβλέπονται με τον νέο νόμο, ως παρεπόμενες ποινές, επιβάλλονται η δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων των κατηγορουμένων (και των μελών των οικογενειών τους), η απαγόρευση, άρα, εκποίησης περιουσιακών στοιχείων τους και, τελικά, η δήμευσή τους.
Στον νόμο, όμως, υπάρχει μια εξοργιστική (και σε επίπεδο συμβολισμού και σε επίπεδο ουσίας) εξαίρεση. Η οποία εξαίρεση δεν επισημάνθηκε δεόντως μέσα στη ραστώνη των Διακοπών και η οποία ξανάρχεται στο φως με αφορμή τη σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών για την εφαρμογή του νόμου.
Ποιοι εξαιρούνται από τις δρακόντειες διατάξεις του νόμου αυτού; Οι… αιρετοί! Δηλαδή, οι υπουργοί και υφυπουργοί που έχουν την ιδιότητα του βουλευτή, οι βουλευτές, οι δήμαρχοι, οι κοινοτάρχες, οι περιφερειάρχες και οι νομάρχες - για όσο θα υπάρχουν!
Γιατί εξαιρούνται όλοι αυτοί;
Διότι -υποστηρίζει η εγκύκλιος- όλοι αυτοί εμπίπτουν στον νόμο περί του «πόθεν έσχες» και υπόκεινται στον δημόσιο έλεγχο!
Εκεί, δηλαδή, που αναμέναμε, οι αφελείς, όχι μόνο την τροποποίηση, αλλά την πλήρη κατάργηση του νόμου «περί ευθύνης υπουργών», ώστε να εκλείψει από τον δημόσιο βίο αυτός ο αναχρονισμός και οι υπουργοί να δωσιδικούν, όπως όλοι οι πολίτες, στους φυσικούς δικαστές τους - μας προέκυψε επέκταση της ειδικής μεταχείρισης και δωσιδικίας σε όλους τους αιρετούς.
Να δεσμεύεται και να δημεύεται -με άλλα λόγια- η περιουσία του δικηγόρου, του γιατρού, του εμπόρου ή του κρατικού λειτουργού που εμπλέκεται σε υποθέσεις νομιμοποίησης χρήματος από έκνομες πράξεις - αλλά να μη δεσμεύεται και να μη δημεύεται η περιουσία του βουλευτή, του δημάρχου, του περιφερειάρχη…
Να δεσμεύονται και να δημεύονται τα περιουσιακά στοιχεία των συζύγων και των παιδιών του δικηγόρου, του επιχειρηματία, του δημοσίου υπαλλήλου ή του συμβολαιογράφου που συνέπραξαν στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, αλλά να παραμένουν στο απυρόβλητο τα περιουσιακά στοιχεία των συζύγων και των παιδιών του βουλευτή, του δημάρχου, του περιφερειάρχη!
Μα, -θα παρατηρήσετε- υπάρχουν οι νόμοι «περί ευθύνης υπουργών» και «περί πόθεν έσχες»! Στη συνείδηση του Λαού δεν υπάρχουν. Είναι και οι δύο πτώματα. Η πείρα απέδειξε ότι υπήρχαν (και υπάρχουν) προκειμένου να οδηγούν στη «νόμιμη ατιμωρησία».
Και αν ο υπουργός Οικονομικών πιστεύει το αντίθετο, διαπράττει μεγαλύτερο ολίσθημα και από εκείνο που διέπραξε προχθές λέγοντας στους απεργούς του ΟΣΕ:
- Ηρθε η ώρα να ξεβολευτείτε…
Aδέσμευτος
teachers-limnou
Read more: http://pentapostagma.blogspot.com/2010/09/blog-post_9795.html#ixzz0zQvdVHKW
Εκτός από την ποινική δίωξη και τις βαριές ποινές που προβλέπονται με τον νέο νόμο, ως παρεπόμενες ποινές, επιβάλλονται η δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων των κατηγορουμένων (και των μελών των οικογενειών τους), η απαγόρευση, άρα, εκποίησης περιουσιακών στοιχείων τους και, τελικά, η δήμευσή τους.
Στον νόμο, όμως, υπάρχει μια εξοργιστική (και σε επίπεδο συμβολισμού και σε επίπεδο ουσίας) εξαίρεση. Η οποία εξαίρεση δεν επισημάνθηκε δεόντως μέσα στη ραστώνη των Διακοπών και η οποία ξανάρχεται στο φως με αφορμή τη σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών για την εφαρμογή του νόμου.
Ποιοι εξαιρούνται από τις δρακόντειες διατάξεις του νόμου αυτού; Οι… αιρετοί! Δηλαδή, οι υπουργοί και υφυπουργοί που έχουν την ιδιότητα του βουλευτή, οι βουλευτές, οι δήμαρχοι, οι κοινοτάρχες, οι περιφερειάρχες και οι νομάρχες - για όσο θα υπάρχουν!
Γιατί εξαιρούνται όλοι αυτοί;
Διότι -υποστηρίζει η εγκύκλιος- όλοι αυτοί εμπίπτουν στον νόμο περί του «πόθεν έσχες» και υπόκεινται στον δημόσιο έλεγχο!
Εκεί, δηλαδή, που αναμέναμε, οι αφελείς, όχι μόνο την τροποποίηση, αλλά την πλήρη κατάργηση του νόμου «περί ευθύνης υπουργών», ώστε να εκλείψει από τον δημόσιο βίο αυτός ο αναχρονισμός και οι υπουργοί να δωσιδικούν, όπως όλοι οι πολίτες, στους φυσικούς δικαστές τους - μας προέκυψε επέκταση της ειδικής μεταχείρισης και δωσιδικίας σε όλους τους αιρετούς.
Να δεσμεύεται και να δημεύεται -με άλλα λόγια- η περιουσία του δικηγόρου, του γιατρού, του εμπόρου ή του κρατικού λειτουργού που εμπλέκεται σε υποθέσεις νομιμοποίησης χρήματος από έκνομες πράξεις - αλλά να μη δεσμεύεται και να μη δημεύεται η περιουσία του βουλευτή, του δημάρχου, του περιφερειάρχη…
Να δεσμεύονται και να δημεύονται τα περιουσιακά στοιχεία των συζύγων και των παιδιών του δικηγόρου, του επιχειρηματία, του δημοσίου υπαλλήλου ή του συμβολαιογράφου που συνέπραξαν στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, αλλά να παραμένουν στο απυρόβλητο τα περιουσιακά στοιχεία των συζύγων και των παιδιών του βουλευτή, του δημάρχου, του περιφερειάρχη!
Μα, -θα παρατηρήσετε- υπάρχουν οι νόμοι «περί ευθύνης υπουργών» και «περί πόθεν έσχες»! Στη συνείδηση του Λαού δεν υπάρχουν. Είναι και οι δύο πτώματα. Η πείρα απέδειξε ότι υπήρχαν (και υπάρχουν) προκειμένου να οδηγούν στη «νόμιμη ατιμωρησία».
Και αν ο υπουργός Οικονομικών πιστεύει το αντίθετο, διαπράττει μεγαλύτερο ολίσθημα και από εκείνο που διέπραξε προχθές λέγοντας στους απεργούς του ΟΣΕ:
- Ηρθε η ώρα να ξεβολευτείτε…
Aδέσμευτος
teachers-limnou
Read more: http://pentapostagma.blogspot.com/2010/09/blog-post_9795.html#ixzz0zQvdVHKW
Τι συμβαίνει στο Ν. Ηλείας;
Ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί τι προκάλεσε τον θόρυβο που ακούστηκε στο Δήμο πύργου σήμερα το πρωί .Κανένα μέσω ,κανένας αρμόδιος δεν ενημέρωσε τους πολίτες για το θόρυβο ο οποίος είχε τέτοια ισχύει που νόμιζες ότι έπεσε αεροπλάνο.
Το γράφω για να καταλάβετε τη ήχος ήταν και τη πανικός προκλήθηκε στο Δήμο πύργου.
Το 82% των μεταναστατών της ΕΕ περνούν από την Ελλάδα!
Εκατόν πενήντα έως διακόσιοι παράνομοι μετανάστες ημερησίως εισέρχονται στην Ελλάδα από τα χερσαία σύνορα με την Τουρκία, σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Σπύρος Βούγιας, σε υπουργική συνάντηση για το άσυλο και την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης στο Παρίσι.
To 62% από τους παράνομους μετανάστες είναι… αφγανικής καταγωγής και ακολουθούν οι αλλοδαποί με καταγωγή από τη Σομαλία, τη Νιγηρία, το Μαρόκο, την Αλγερία, το Πακιστάν και την Παλαιστίνη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του κ. Βούγια, το πρώτο οκτάμηνο φέτος συνελήφθησαν στον Εβρο 23.819 αλλοδαποί διαφόρων εθνικοτήτων, όταν πέρυσι το ίδιο διάστημα οι συλλήψεις ήταν 5.634. Συντελέστηκε δηλαδή μια ποσοστιαία μεταβολή της τάξεως του 322,77%.
Αντίθετα, στα θαλάσσια σύνορα της χώρας συνελήφθησαν το πρώτο οκτάμηνο φέτος μόνο 3.976 παράνομοι μετανάστες, όταν πέρυσι το ίδιο διάστημα οι συλλήψεις είχαν ανέλθει σε 15.036. Σύμφωνα με την ετήσια ανάλυση του Frontex, η Ελλάδα δέχτηκε το 2009 το 75% της μη νόμιμης μετανάστευσης που εκδηλώθηκε σε όλο το εύρος των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, ενώ το 2010 το ποσοστό αυτό αγγίζει το 82%.
Οπως τόνισε ο κ. Βούγιας, εκτός από τους παράνομους μετανάστες που εισέρχονται καθημερινά στην Ελλάδα, εκκρεμούν και χιλιάδες αιτήματα επιστροφής αλλοδαπών στη χώρα μας, από άλλες χώρες της ΕΕ, στο πλαίσιο του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ. Πρόκειται για παράνομους μετανάστες που κατάφεραν να φτάσουν σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αφού πρώτα πέρασαν από την Ελλάδα. anemo-milos
hellenicspace
Read more: http://pentapostagma.blogspot.com/2010/09/82.html#ixzz0zQqgBfL6
To 62% από τους παράνομους μετανάστες είναι… αφγανικής καταγωγής και ακολουθούν οι αλλοδαποί με καταγωγή από τη Σομαλία, τη Νιγηρία, το Μαρόκο, την Αλγερία, το Πακιστάν και την Παλαιστίνη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του κ. Βούγια, το πρώτο οκτάμηνο φέτος συνελήφθησαν στον Εβρο 23.819 αλλοδαποί διαφόρων εθνικοτήτων, όταν πέρυσι το ίδιο διάστημα οι συλλήψεις ήταν 5.634. Συντελέστηκε δηλαδή μια ποσοστιαία μεταβολή της τάξεως του 322,77%.
Αντίθετα, στα θαλάσσια σύνορα της χώρας συνελήφθησαν το πρώτο οκτάμηνο φέτος μόνο 3.976 παράνομοι μετανάστες, όταν πέρυσι το ίδιο διάστημα οι συλλήψεις είχαν ανέλθει σε 15.036. Σύμφωνα με την ετήσια ανάλυση του Frontex, η Ελλάδα δέχτηκε το 2009 το 75% της μη νόμιμης μετανάστευσης που εκδηλώθηκε σε όλο το εύρος των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, ενώ το 2010 το ποσοστό αυτό αγγίζει το 82%.
Οπως τόνισε ο κ. Βούγιας, εκτός από τους παράνομους μετανάστες που εισέρχονται καθημερινά στην Ελλάδα, εκκρεμούν και χιλιάδες αιτήματα επιστροφής αλλοδαπών στη χώρα μας, από άλλες χώρες της ΕΕ, στο πλαίσιο του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ. Πρόκειται για παράνομους μετανάστες που κατάφεραν να φτάσουν σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αφού πρώτα πέρασαν από την Ελλάδα. anemo-milos
hellenicspace
Read more: http://pentapostagma.blogspot.com/2010/09/82.html#ixzz0zQqgBfL6
Τα παιδιά, οι χαρές και οί δυσκολίες τους .Γέροντας Παίσιος
Τα μικρά παιδιά
Έχω παρατηρήσει, Γέροντα, ότι τα μωρά μερικές φορές την ώρα της Θείας Λειτουργίας χαμογελούν.
- Αυτό δεν το κάνουν μόνο στην Θεία Λειτουργία. Τα μωρά είναι σε συνεχή επαφή με τον Θεό, επειδή δεν έχουν μέριμνες. Τί ειπε ό Χριστός για τα μικρά παιδιά; «Οί Άγγελοι αυτών έν ουρανοίς διά παντός βλέπουσι το πρόσωπον τον Πατρός μου τον έν ουρανοίς» . Έχουν επικοινωνία και με τον Θεό και με τον Φύλακα Άγγελο τους, που είναι συνέχεια δίπλα τους. Στον ύπνο τους πότε γελούν, πότε κλαίνε, γιατί βλέπουν διάφορα. Άλλοτε βλέπουν τον Φύλακα Άγγελο τους και παίζουν μαζί του – τα χαϊδεύει, τα πειράζει, κουνάει τα χεράκια τους, και αυτά γελούν -, άλλοτε πάλι βλέπουν καμμιά σκηνή του πειρασμού και κλαίνε.
- Ο πειρασμός γιατί πηγαίνει στα νήπια;
- Και αυτό τα βοηθάει, για να αισθάνωνται την ανάγκη να ζητούν την μάνα τους. Αν δεν υπήρχε αυτός ο φόβος, δεν θα αναγκάζονταν να αναζητήσουν τήν αγκαλιά της μάνας τους. Όλα τα επιτρέπει ό Θεός για το καλό.
- Αυτά που βλέπουν, όταν είναι μικρά, τα θυμούνται, όταν μεγαλώσουν;
- Όχι, τα ξεχνούν. Αν θυμόταν το παιδάκι πόσες φορές είδε τον Άγγελο του, θα έπεφτε στην υπερηφάνεια. Γι’ αυτό, όταν μεγαλώση, τα ξεχνάει. Ο Θεός με σοφία εργάζεται.
- Μετά το Βάπτισμα τα βλέπουν αυτά;
- Φυσικά, μετά το Βάπτισμα.
- Γέροντα, ένα άβάπτιστο παιδάκι κάνει να προ¬σκύνηση άγια Λείψανα;
- Γιατί να μην κάνη; Μπορεί και να το σταύρωση κανείς με τα άγια Λείψανα. Είδα σήμερα ένα παιδάκι,
σαν άγγελουδάκι ήταν. «Που είναι τα φτερά σου;», το ρώτησα. Δεν ήξερε να μου πή!… Στο Καλύβι, δταν έρχεται η άνοιξη και ανθίζουν τα δένδρα, βάζω καραμέλες πάνω στα πουρνάρια, πού είναι κοντά στην πόρτα του φράχτη, και λέω στα μικρά παιδιά πού έρχονται εκεί: «Πηγαίνετε, παιδιά, να κόψετε καραμέλες από τα πουρνάρια, γιατί, αν πιάση βροχή, θα λειώσουν και θα πάνε χαμένες!». Μερικά έξυπνα παιδάκια καταλαβαίνουν ότι τις έβαλα εγώ και γελούν, άλλα πιστεύουν ότι φύτρωσαν, άλλα προβληματίζονται. Τα μικρά θέλουν και λίγο λιακάδα…
- Βάζετε πολλές καραμέλες, Γέροντα;
- Έμ, πώς! Τί να κάνω; Εγώ καλά γλυκά δεν δίνω στους μεγάλους• λουκούμια τους δίνω. Όταν μου φέρνουν καλά γλυκά, τα κρατώ για τα παιδιά της Σχολής . Νά, κι εδώ χθες βράδυ φύτεψα καραμέλες και σοκολατάκια και σήμερα… άνθισαν! Τα είδατε; Ό καιρός ήταν καλός, το χώμα ήταν αφράτο, γιατί το είχατε σκάψει καλά, και αμέσως άνθισαν ! Να δήτε τί ανθόκηπο θα σας κάνω εγώ! Δεν θα χρειάζεται να αγοράζουμε καραμέλες και σοκολατάκια για τα παιδιά. Τί; να μην έχουμε δική μας παραγωγή;
- Γέροντα, κάποιοι προσκυνητές είδαν τα σοκολατάκια πού φυτέψατε στον κηπο, επειδή το χαρτάκι τους έβγαινε πάνω άπό το χώμα. Παραξενεύτηκαν. «Κάποιο παιδάκι, είπαν, θα τα έβαλε».
- Δεν τους είπες ότι τα έβαλε ένα μεγάλο παιδί;
Ό Φύλακας Άγγελος προστατεύει τα παιδάκια
- Γέροντα, γιατί ό Θεός δίνει στον κάθε άνθρωπο έναν Φύλακα Άγγελο, άφού μπορεί ο ίδιος να μας προστατεύση;
- Αυτό είναι ξεχωριστή φροντίδα τοϋ Θεού για το πλάσμα Του. Ο Φύλακας Άγγελος είναι οικονομία Θεού. Είμαστε χρεώστες γι’ αυτό. Οί Άγγελοι ιδιαίτερα προ-στατεύουν τα μικρά παιδιά. Πώς τα φυλάνε! Μια φορά δυο παιδιά έπαιζαν έξω στον δρόμο. Το ένα άπό τα δύο σημάδευε το άλλο στο κεφάλι, για να το χτυπήση με μια πέτρα. Εκείνο δεν το έβλεπε. Την τελευταία στιγμή, φαίνεται, ό Άγγελος του το έκανε να δή κάτι, τινάχτηκε πέρα και γλίτωσε. Μια μάνα πάλι είχε πάρει στο χωράφι και το μωρό της. Το θήλασε, το έβαλε στην κούνια και πήγε να δούλεψη. Μετά άπό λίγο, όταν πήγε κοντά του, τί να δή! Το παιδάκι κρατούσε ένα φίδι και το έβλεπε! Όπως το είχε θηλάσει, είχε μείνει γάλα γύρω από το στοματάκι του. Πήγε λοιπόν το φίδι και έγλειφε το γάλα με την γλώσσα του και το παιδάκι το έπιασε με το χέρι του. Βάζει τις φωνές η μάνα, τρόμαξε το παιδί, άνοιξε το χεράκι του και έφυγε το φίδι! Φυλάει ό Θεός τα παιδιά.
- Γέροντα, τότε πώς πολλά παιδάκια υποφέρουν από αρρώστιες κ.λπ.;
- Ό Θεός ξέρει τι θα ώφελήση τον καθέναν και δίνει ανάλογα. Δεν δίνει στον άνθρωπο κάτι πού δεν θα τον ώ-φελήση. Βλέπει λ.χ. ότι περισσότερο θα μάς ωφελήση, αν μας δώση ένα κουσούρι, μια αναπηρία, παρά αν μάς προστατεύση να μή χτυπήσουμε ή να μή μείνουμε ανάπηροι.
[1] Ματθ. 18,10
[2]Για τους μαθητές της Αθωνιάδος Σχολής.
[3]Ο Γέροντας είχε φυτέψει στο φρεσκοσκαμμένο χώμα καραμέλες και σοκολατάκια και είχε βάλει επάνω τους ανθάκια από πασχαλιά, για να φαίνωνται σαν ανθισμένα.
Πηγή: Γέροντος Παΐσιου Αγιορείτη Λόγοι Δ’, Οικογενειακή ζωή, Έκδοση Ιερόν Ησυχαστήριον “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
vatopaidi.wordpress.com
http://anavaseis.blogspot.com
Έχω παρατηρήσει, Γέροντα, ότι τα μωρά μερικές φορές την ώρα της Θείας Λειτουργίας χαμογελούν.
- Αυτό δεν το κάνουν μόνο στην Θεία Λειτουργία. Τα μωρά είναι σε συνεχή επαφή με τον Θεό, επειδή δεν έχουν μέριμνες. Τί ειπε ό Χριστός για τα μικρά παιδιά; «Οί Άγγελοι αυτών έν ουρανοίς διά παντός βλέπουσι το πρόσωπον τον Πατρός μου τον έν ουρανοίς» . Έχουν επικοινωνία και με τον Θεό και με τον Φύλακα Άγγελο τους, που είναι συνέχεια δίπλα τους. Στον ύπνο τους πότε γελούν, πότε κλαίνε, γιατί βλέπουν διάφορα. Άλλοτε βλέπουν τον Φύλακα Άγγελο τους και παίζουν μαζί του – τα χαϊδεύει, τα πειράζει, κουνάει τα χεράκια τους, και αυτά γελούν -, άλλοτε πάλι βλέπουν καμμιά σκηνή του πειρασμού και κλαίνε.
- Ο πειρασμός γιατί πηγαίνει στα νήπια;
- Και αυτό τα βοηθάει, για να αισθάνωνται την ανάγκη να ζητούν την μάνα τους. Αν δεν υπήρχε αυτός ο φόβος, δεν θα αναγκάζονταν να αναζητήσουν τήν αγκαλιά της μάνας τους. Όλα τα επιτρέπει ό Θεός για το καλό.
- Αυτά που βλέπουν, όταν είναι μικρά, τα θυμούνται, όταν μεγαλώσουν;
- Όχι, τα ξεχνούν. Αν θυμόταν το παιδάκι πόσες φορές είδε τον Άγγελο του, θα έπεφτε στην υπερηφάνεια. Γι’ αυτό, όταν μεγαλώση, τα ξεχνάει. Ο Θεός με σοφία εργάζεται.
- Μετά το Βάπτισμα τα βλέπουν αυτά;
- Φυσικά, μετά το Βάπτισμα.
- Γέροντα, ένα άβάπτιστο παιδάκι κάνει να προ¬σκύνηση άγια Λείψανα;
- Γιατί να μην κάνη; Μπορεί και να το σταύρωση κανείς με τα άγια Λείψανα. Είδα σήμερα ένα παιδάκι,
σαν άγγελουδάκι ήταν. «Που είναι τα φτερά σου;», το ρώτησα. Δεν ήξερε να μου πή!… Στο Καλύβι, δταν έρχεται η άνοιξη και ανθίζουν τα δένδρα, βάζω καραμέλες πάνω στα πουρνάρια, πού είναι κοντά στην πόρτα του φράχτη, και λέω στα μικρά παιδιά πού έρχονται εκεί: «Πηγαίνετε, παιδιά, να κόψετε καραμέλες από τα πουρνάρια, γιατί, αν πιάση βροχή, θα λειώσουν και θα πάνε χαμένες!». Μερικά έξυπνα παιδάκια καταλαβαίνουν ότι τις έβαλα εγώ και γελούν, άλλα πιστεύουν ότι φύτρωσαν, άλλα προβληματίζονται. Τα μικρά θέλουν και λίγο λιακάδα…
- Βάζετε πολλές καραμέλες, Γέροντα;
- Έμ, πώς! Τί να κάνω; Εγώ καλά γλυκά δεν δίνω στους μεγάλους• λουκούμια τους δίνω. Όταν μου φέρνουν καλά γλυκά, τα κρατώ για τα παιδιά της Σχολής . Νά, κι εδώ χθες βράδυ φύτεψα καραμέλες και σοκολατάκια και σήμερα… άνθισαν! Τα είδατε; Ό καιρός ήταν καλός, το χώμα ήταν αφράτο, γιατί το είχατε σκάψει καλά, και αμέσως άνθισαν ! Να δήτε τί ανθόκηπο θα σας κάνω εγώ! Δεν θα χρειάζεται να αγοράζουμε καραμέλες και σοκολατάκια για τα παιδιά. Τί; να μην έχουμε δική μας παραγωγή;
- Γέροντα, κάποιοι προσκυνητές είδαν τα σοκολατάκια πού φυτέψατε στον κηπο, επειδή το χαρτάκι τους έβγαινε πάνω άπό το χώμα. Παραξενεύτηκαν. «Κάποιο παιδάκι, είπαν, θα τα έβαλε».
- Δεν τους είπες ότι τα έβαλε ένα μεγάλο παιδί;
Ό Φύλακας Άγγελος προστατεύει τα παιδάκια
- Γέροντα, γιατί ό Θεός δίνει στον κάθε άνθρωπο έναν Φύλακα Άγγελο, άφού μπορεί ο ίδιος να μας προστατεύση;
- Αυτό είναι ξεχωριστή φροντίδα τοϋ Θεού για το πλάσμα Του. Ο Φύλακας Άγγελος είναι οικονομία Θεού. Είμαστε χρεώστες γι’ αυτό. Οί Άγγελοι ιδιαίτερα προ-στατεύουν τα μικρά παιδιά. Πώς τα φυλάνε! Μια φορά δυο παιδιά έπαιζαν έξω στον δρόμο. Το ένα άπό τα δύο σημάδευε το άλλο στο κεφάλι, για να το χτυπήση με μια πέτρα. Εκείνο δεν το έβλεπε. Την τελευταία στιγμή, φαίνεται, ό Άγγελος του το έκανε να δή κάτι, τινάχτηκε πέρα και γλίτωσε. Μια μάνα πάλι είχε πάρει στο χωράφι και το μωρό της. Το θήλασε, το έβαλε στην κούνια και πήγε να δούλεψη. Μετά άπό λίγο, όταν πήγε κοντά του, τί να δή! Το παιδάκι κρατούσε ένα φίδι και το έβλεπε! Όπως το είχε θηλάσει, είχε μείνει γάλα γύρω από το στοματάκι του. Πήγε λοιπόν το φίδι και έγλειφε το γάλα με την γλώσσα του και το παιδάκι το έπιασε με το χέρι του. Βάζει τις φωνές η μάνα, τρόμαξε το παιδί, άνοιξε το χεράκι του και έφυγε το φίδι! Φυλάει ό Θεός τα παιδιά.
- Γέροντα, τότε πώς πολλά παιδάκια υποφέρουν από αρρώστιες κ.λπ.;
- Ό Θεός ξέρει τι θα ώφελήση τον καθέναν και δίνει ανάλογα. Δεν δίνει στον άνθρωπο κάτι πού δεν θα τον ώ-φελήση. Βλέπει λ.χ. ότι περισσότερο θα μάς ωφελήση, αν μας δώση ένα κουσούρι, μια αναπηρία, παρά αν μάς προστατεύση να μή χτυπήσουμε ή να μή μείνουμε ανάπηροι.
[1] Ματθ. 18,10
[2]Για τους μαθητές της Αθωνιάδος Σχολής.
[3]Ο Γέροντας είχε φυτέψει στο φρεσκοσκαμμένο χώμα καραμέλες και σοκολατάκια και είχε βάλει επάνω τους ανθάκια από πασχαλιά, για να φαίνωνται σαν ανθισμένα.
Πηγή: Γέροντος Παΐσιου Αγιορείτη Λόγοι Δ’, Οικογενειακή ζωή, Έκδοση Ιερόν Ησυχαστήριον “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
vatopaidi.wordpress.com
http://anavaseis.blogspot.com
Ελένη Φωκά: Έγινα το μαύρο πρόβατο...
Έδωσε μια σκληρή μάχη για 23 ολόκληρα χρόνια στο κατεχόμενo τμήμα της Κύπρου. Υπέμενε ακλόνητη και θαρραλέα τα πάνδεινα, και υπέφερε όσο λίγοι άνθρωποι για να προσφέρει μόρφωση, να διδάξει ελληνική παιδεία, ιστορία και Χριστιανισμό στα λιγοστά φοβισμένα, εγκλωβισμένα Κυπριόπουλα, και για να δίνει κουράγιο στους χιλιοταλαιπωρημένους συγχωριανούς της. Σήμερα, ζει με τις μνήμες της, σ' ένα προάστιο της Λευκωσίας, όπου ακόμα και το προσφυγικό λιτό σπιτάκι της το απαίτησε, ναι, το απαίτησε, γιατί κυβερνητικοί παράγοντες της είπαν ότι δεν το δικαιούται!
Η Ελένη Φωκά, η ζωντανή ηρωίδα, μια πραγματική Κυρία, μεγάλωσε στην Αγία Τριάδα Γιαλούσας στο Ριζοκάρπασο. Ήταν η μεγαλύτερη από τα εννέα παιδιά της Λουκίας και του Λύσανδρου Φωκά (πέντε κορίτσια και τέσσερα αγόρια). Αγροτική οικογένεια, αγροτικές εργασίες, καπνά, ελιές, χαρούπια, σιτηρά. Τα παιδιά βοηθούσαν κάθε μέρα στις δουλειές, αλλά ο πατέρας είχε μεγάλη επιθυμία να μορφώσει τα παιδιά του.
Μόνον η Ελένη και άλλη μια αδελφή της πρόλαβαν να σπουδάσουν. Όλα τα άλλα παιδιά τα πρόλαβε η εισβολή του 1974. Όταν οι τουρκικές βόμβες όργωναν αυγουστιάτικα το Ριζοκάρπασο, η Ελένη ήταν 24 ετών, πτυχιούχος οικιακής οικονομίας, Ελληνικού πανεπιστημίου. Από το 1973 είχε διοριστεί ως εκπαιδευτικός στο νησί.
Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και η εισβολή της 20ής Ιουλίου του 1974, την βρήκε στο σπίτι της στην Αγία Τριάδα.
Θυμάται για εκείνη τη μέρα: «Βλέπαμε τα πλοία και τα αεροπλάνα με φόβο και τρόμο. Στη 2η εισβολή στις 15 Αυγούστου, οι Τούρκοι ήρθαν και στη Γιαλούσα. Νωρίτερα, είχαν αποκόψει τη χερσόνησο της Καρπασίας και έτσι δεν μπορούσαμε να φύγουμε.
Ακούσαμε τα νέα για την αποκοπή του δρόμου από το ραδιόφωνο. Τρομάξαμε. Φώλιασε ο φόβος μέσα μας. Εκείνη τη μέρα, ο πατέρας μου ήταν στους αγρούς. Έτρεξα με το ποδήλατο να του πω ότι έπρεπε να γυρίσει αμέσως στο σπίτι. Στο δρόμο έβλεπα κόσμο να τρέχει και να κλαίει.
Μόλις μπήκαν οι Τούρκοι στο χωριό έκαναν κέρφιου (σ.σ. περιορισμό στην κυκλοφορία των ατόμων). Ρήμαξαν όλα τα καταστήματα. Μας μάζεψαν στην εκκλησία λίγο μετά το μεσημέρι. Μπήκαν με τα τανκς και οι προπομποί τους φώναζαν με ντουντούκες ότι έπρεπε να μαζευτούμε στην εκκλησία.
Μάζεψαν όλους τους άνδρες. Από τον πατέρα μου, που ήταν ηλικιωμένος, έως τον μικρότερο αδελφό μου, που ήταν μαθητής γυμνασίου. Όλους τους πήγαν στα Άδανα. Μόνον ο ένας αδελφός μου που ήταν στρατιώτης σώθηκε.
Τους πήραν με τα λεωφορεία. Όλα ήταν βαμμένα με μαύρη μπογιά. Ακόμα και τα τζάμια των αυτοκινήτων. Τους πήγαν στον ξενοδοχείο Ντόουμ στην Κερύνεια. Εκεί απελευθέρωσαν τον πατέρα μου γιατί ήταν ηλικιωμένος. Τα αγόρια τα πήραν.
Τα κορίτσια τα βίασαν... πολλά κορίτσια βίασαν. Μακάρι να μη ζούσαμε. Ζήσαμε όμως και ο πόνος του κάθε συγχωριανού ήταν πόνος όλων των υπολοίπων. Οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν τους βιασμούς για να σκορπίσουν το φόβο. Τελικά δεν άφησαν άνθρωπο χωρίς να τον βασανίσουν».
Εγκλωβισμένες στο φόβο ζωές Η κυρία Φωκά συνεχίζει:
«Οι άνδρες έπρεπε να παρουσιαστούν τρεις και τέσσερις φορές την ημέρα στο κέντρο του χωριού. Με τα μάτια ακίνητα σαν άγαλμα. Αν κοίταζε κάποιος αλλού, τον κτυπούσαν βάναυσα.
Δεν μπορούσες να βγεις έξω από το σπίτι σου. Αν κάποιος έπρεπε να κινηθεί, όπως ο πατέρας μου που είχε ζώα και έπρεπε να τα ταΐσει, έπρεπε να πάρει άδεια. Σε 10-15 μήνες μας πήραν και τα σιτηρά και τα καπνά και τα χαρούπια και τα ζώα. Έφεραν και τους εποίκους, που μας κτυπούσαν κάθε φορά που προσπαθούσαμε να αντιδράσουμε στις κλοπές τους.
Κτύπησαν τον πατέρα μου τρεις φορές, όταν πήγαν να του κλέψουν τα προϊόντα της σοδιάς. Και όταν πήγε να διαμαρτυρηθεί, βρέθηκε στη φυλακή».
Η φωνή της κυρίας Ελένης ακούγεται ραγισμένη: «Περιουσία δεν είχαμε, ασφάλεια δεν είχαμε, διακινδυνεύαμε κάθε στιγμή. Βίαζαν τα κορίτσια και φυλάκιζαν και κτυπούσαν τα αγόρια, για να μας υποχρεώσουν να φύγουμε. Αν και υπήρχε απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, που προέβλεπε ότι μπορούσαμε να αποφασίσουμε πού θα ζήσουμε, ωστόσο εκδιώχθηκε ο κόσμος, υπογράφοντας μάλιστα εκβιαστικά ότι «διά της ιδίας θελήσεως» έφευγε. Δεν ξέρουμε τα μαρτύρια του καθενός. Ξέρω τα δικά μου. Αναγκαστικά ο κόσμος έφευγε. Κυρίως για να προστατεύσουν τα μικρά παιδιά τους».
Η κυρία Ελένη, με μάτια χαμένα στο χρόνο, βουρκωμένη, συνεχίζει, περιγράφοντας τα γεγονότα που έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένα στο μυαλό και τη ψυχή της: «Και οι βιασμοί που ακούγαμε, ήταν συγκλονισμός, αλλά και να κτυπούν κάθε νύχτα το σπίτι του άλλου ήταν τρόμος. Ξαφνικά να κτυπούν την πόρτα σου μες στη νύχτα».
Το γαϊδούρι ήξερε
«Οι έποικοι μάς πήρα τα ζώα μας. Πέντε βόδια, κατσίκες, πρόβατα, όλα. Ο πατέρας μου κράτησε ένα ζώο, γιατί ένας αστυνομικός του ζήτησε να του το μεγαλώσει. Ξέχασε όμως ο ντερβίσης να έρθει και ο πατέρας μου τα αύξησε τα ζώα. Ήρθαν όμως οι έποικοι και του πήραν έξι από αυτά. Κι όταν ο πατέρας μου το κατήγγειλε, ο Τούρκος αστυνομικός του είπε ότι «εγώ θα σου βρω τον ένοχο, ακόμα κι αν χρειαστεί να βρω τα κόκαλα των ζώων». Ακόμα και το γαϊδούρι μας έκλεψαν. Και το καημένο, αφού άλλαξε δώδεκα χέρια, ξέφυγε και ήρθε μόνον του στο σπίτι μας. Είναι αστείο, αλλά ο Τούρκος που υποστήριζε ότι ήταν το ζώο δικό του, έφερε δώδεκα άτομα για να βεβαιώσουν την κυριότητα του γαϊδουριού.
Εκείνο όμως ήξερε, και είχε πάει στο στάβλο του χωρίς υπόδειξη!
Πέρα από το θάνατο και το ανάθεμα δεν υπάρχει άλλος θάνατος. Έτσι αποφάσισα να παραμείνω στο κατεχόμενο χωριό μου. Ήξερα πια τι με περίμενε. Και οι Τούρκοι φρόντιζαν κάθε μέρα να μας θυμίζουν ότι ήμασταν ανεπιθύμητοι. Τον πατέρα μου τον βασάνιζαν πολύ. Εκείνος φώναζε, και φώναζε και μαζί μου, γιατί εγώ δεν ήθελα να φύγω. Είχε αγανακτήσει.
Έκλεψαν όλα τα πράγματα του σχολείου. Επέβαλλαν φόρους στον πατέρα μου, αν και μας εκμεταλλεύονταν την περιουσία. Εκείνος δεν πλήρωσε και του έβαλαν πρόστιμο. Το πλήρωσε τελικά ένας Κύπριος, για να μην τον πάρουν φυλακή. Ήταν ο οδηγός του λεωφορείου του χωριού. Φυσικά του επέστρεψα του ανθρώπου τα χρήματα».
Οι Τούρκοι βρόμιζαν το σχολείο
«Πέρασε ο Αύγουστος του 1974 και τον Σεπτέμβρη άρχισαν τα σχολεία. Είχαν μείνει στα κατεχόμενα της Β. Κύπρου κι άλλοι εκπαιδευτικοί, αν και οι Τούρκοι τους υποχρέωσαν να κάνουν αίτηση να φύγουν.
Ήταν εκεί η οικογένεια της διευθύντριας του σχολείου Θάλειας Καουτζιάνη. Συνέλαβαν τον άντρα της και ήταν αγνοούμενος. Κακοποιούσαν τον γιο της κάθε μέρα. Έμεινε εκείνη. Άρχισαν άλλα προβλήματα και αναγκάστηκε η διευθύντρια να φύγει. Κι άλλες εκπαιδευτικοί που είχαν μείνει, αναγκάστηκαν να φύγουν εξαιτίας των καθημερινών προβλημάτων. Έφυγαν όλοι. Έμεινα εγώ. Δεν μπορούσα να ζητήσω από τους Τούρκους να μου επιτρέψουν να μείνω. Ήρθαν όμως κάποιοι γονείς και με παρακάλεσαν: ''Δεν θέλουμε να μάθουν γράμματα αλλά να τα αφήνουμε στα χέρια σας για ασφάλεια''. Έτσι, μου είπαν να γράψω στο Υπουργείο. Εκεί ήταν δύο ακόμα δασκάλες. Έστειλα την επιστολή στο Υπουργείο Παιδείας και μετά από έναν ολόκληρο χρόνο έδωσαν την άδεια να λειτουργήσει το σχολείο.
Ζήσαμε πολύ σκληρές συνθήκες. Καθημερινά στο σχολείο έρχονταν οι Τούρκοι και λέρωναν με ακαθαρσίες στη βεράντα του σχολείου. Πετούσαν στην πόρτα τις ακαθαρσίες τους. Ή τις κρεμούσαν στο πόμολο της πόρτας μέσα σε νάιλον σακούλα. Φώναζα τους στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών να τα δουν. Αισθανόμουν ικανοποίηση όταν αποκαλούσαν ζώα, γαϊδούρια τους Τούρκους. Τις τουαλέτες τις καθάριζα νωρίς το πρωί πριν έρθουν τα παιδιά, γιατί αυτά δεν έφταιγαν..
Αλλά φυσικά όσο τα καταγγέλλαμε, τόσο πιο πολλά γίνονταν. Ακόμα και μέσα στην εκκλησία λέρωναν.
Όταν ζητούσαμε υλικά, χλωρίνες κλπ τα έφερναν τα παιδιά απ' τα πράγματα που έστελλαν οι συγγενείς των εγκλωβισμένων στις οικογένειες.
Μας έκοβαν το νερό. Έβγαζα το νερό από το πηγάδι και το μεταφέραμε σε δοχεία και με αυτό καθαρίζαμε το σχολείο. Άλλοτε έριχναν ψόφια ζώα μέσα στο ντεπόζιτο του νερού, για να μην μπορούν τα παιδιά να το χρησιμοποιήσουν. Τα έδειχνα αυτά όλα στα Ηνωμένα Έθνη και γι' αυτό θεωρήθηκα ενοχλητική από τους Τούρκους».
Μας έπαιρναν τα βιβλία
«Όσο για τα βιβλία, δεν μας έδιναν. Έστελλε το Υπουργείο, αλλά τα κρατούσαν τα κατοχικά στρατεύματα. Και όταν μας έδιναν κάποια γύρω στο Φλεβάρη, δεν μας έδιναν τον τρίτο ή τον τέταρτο τόμο. Έτσι δυσκόλευαν το έργο μου ακόμα πιο πολύ. Γι' αυτό και χρησιμοποιούσαμε τα παλιά βιβλία. Ήταν ένας συνεχής πόνος. Μια διαρκής αγανάκτηση. Αισθανόμασταν μετέωροι. Δεν είχαμε πού να πιαστούμε, πού να κρατηθούμε και η κυπριακή κυβέρνηση δεν μπορούσε να μας βοηθήσει.
Ακόμα και τα τζάμια μάς τα έσπαζαν, τα κεραμίδια μάς τα έπαιρναν και έτρεχαν τα νερά μέσα στις αίθουσες. Όταν ζητούσαμε τζάμια ή κεραμίδια, η κυπριακή κυβέρνηση μας έστελλε ακόμα και Τουρκοκύπριους να μας τα φτιάξουν. Την επόμενη μέρα, όμως, πάλι τα τζάμια έσπαγαν και τα κεραμίδια έφευγαν. Μέχρι και τις λάμπες μας έκλεβαν».
Αν και νεαρή κοπέλα και η ίδια, η κ. Ελένη Φωκά διατήρησε τότε αυξημένο το αίσθημα της ευθύνης έναντι των αθώων παιδιών.
«Κάποια στιγμή τα περίπου 200 Κυπριόπουλά μου, βρέθηκαν στο ίδιο σχολείο με 200 παιδιά εποίκων, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συμβιώσουν στο ίδιο προαύλιο. Τα Τουρκάκια κτυπούσαν τα παιδιά μας. Έτσι φρόντιζα να μη βγαίνουμε διάλειμμα ταυτόχρονα. Διαμαρτυρήθηκα και στα Ηνωμένα Έθνη και στις τουρκικές δυνάμεις, αλλά ποιος να με ακούσει.
Τελικά, κατάφερα να απομακρύνουν τα Τουρκάκια με τη βοήθεια των Ην. Εθνών».
Έγραψε στον Κόφι Ανάν - την εξαπάτησε η κυπριακή κυβέρνηση
Η κυρία Φωκά θυμάται κάποιες φορές που τα Ηνωμένα Έθνη ή και οι κατοχικές δυνάμεις δεν της επέτρεπαν να διακινηθεί στα κατεχόμενα:
«Έπρεπε να με ελέγξουν σε τρία-τέσσερα σημεία, όταν έπρεπε να φύγω από το χωριό. Όταν με πήγαιναν στο νοσοκομείο στη Βόρεια Κύπρο, με έβαζαν από την πίσω πόρτα. Αλλά τα φάρμακα που μου έδιναν φοβόμουν να τα πάρω. Κάνει ευσυνείδητα τη δουλειά του ο γιατρός;
Σκεφτόμουν. Αναγκαστικά έστελλα τη συνταγή στις ελεύθερες περιοχές.
Στη Γιαλούσα πέθαναν και άτομα από την ''ιατρική περιποίηση''. Έγραψα στον Κόφι Ανάν, στην Κυπριακή Δημοκρατία, στα Ηνωμένα Έθνη, λέγοντας ότι ήταν δικαίωμά μου να έχω ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Τέσσερις φορές μας ζήτησαν να βγάλω τουρκική ταυτότητα. Έρχονταν μεσάνυχτα στα σπίτια μας. Το ρεύμα, μας το είχαν κόψει. Έβαζαν ένα πανί λευκό μέσα στο σκοτάδι για να μου βγάλουν φωτογραφία. Αυτό δεν το δέχθηκα ποτέ. Γι' αυτόν το λόγο δεν μου επέτρεπαν να έρθω στις ελεύθερες περιοχές.
Τελικά, αφού είδαν οι τουρκικές Αρχές ότι δεν άλλαζα την απόφασή μου, ότι δεν ήθελα να βγάλω τουρκική ταυτότητα, μου έδωσαν μια επιστολή του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Γλαύκου Κληρίδη, που μου έγραφε να έρθω στις ελεύθερες περιοχές και όταν αποθεραπευτώ να γυρίσω πίσω.
Ωστόσο, από το 26 Μαΐου 1997 δεν μου επέτρεψαν να επιστρέψω στα κατεχόμενα. Έχασα έτσι το σπίτι μου, μου έκλεισαν και το σχολείο. Ήταν του Αγίου Συνεσίου, δεν θα το ξεχάσω. Πήγα στον Άγιο Συνέσιο στο Ριζοκάρπασο. Πήγα μαζί με τα παιδιά. Ήρθε Υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών, γιατί πήρα τηλέφωνο στο ΡΙΚ και είπα ότι ζητούσα να έρθω στις ελεύθερες περιοχές για λόγους υγείας. Ήμουν τότε 46 ετών. Προηγουμένως, ένας αξιωματικός των Ηνωμένων Εθνών είπε ότι η Φωκά δεν έχει κανένα πρόβλημα. Πήρα σβάρνα τα σπίτια των Τουρκοκυπρίων και βρήκα τηλέφωνο και μίλησα στο ΡΙΚ. Έτσι, όταν ήρθαν να μου πουν ότι θα πήγαινα στις ελεύθερες περιοχές, χάρηκα πολύ. Μάλιστα ασπάστηκα και τους αξιωματικούς των Ηνωμένων Εθνών, που τάχα με βοήθησαν. Δεν είχα τότε αντιληφθεί το κρυφό παιχνίδι που έπαιξαν σε βάρος μου όλοι.
Όταν έφθασα στην ελεύθερη Κύπρο, ήρθε κάποιος αξιωματούχος και μου είπε: ''Ε! μέχρι να ανοίξουν και τα σχολεία τον Σεπτέμβρη...''
Τότε κατάλαβα ότι υπήρξε συνέργεια των κυπριακών Αρχών και των Ηνωμένων. Εθνών για το σιωπηλό εκτοπισμό μου.
Τέσσερις φορές προσπάθησα να επιστρέψω. Με κτύπησαν στο Λήδρα Πάλας (σ.σ. Ξενοδοχείο στην ''πράσινη γραμμή'') οι τουρκικές δυνάμεις.
Επέμενα και για ένα μήνα πήγαινα κάθε μέρα στην ''πράσινη γραμμή'', αλλά δεν μου επέτρεπαν να συνεχίσω για τη βόρεια Κύπρο. Με ταλαιπωρούσαν και καθυστερούσαν και τους εγκλωβισμένους που περίμεναν μέσα στα λεωφορεία, για να γυρίσουν στα σπίτια τους. Κάποια μέρα με παρακάλεσαν και οι εγκλωβισμένοι: ''Ελένη, λυπήσου μας, κατέβα από το λεωφορείο''».
Το «ευχαριστώ» της Κυπριακής Δημοκρατίας
Η ηρωίδα δασκάλα, δίδαξε επί 23 χρόνια τα σκλαβωμένα Κυπριόπουλα στην κατεχόμενη Κύπρο. Πώς εκφράστηκε άραγε το «Ευχαριστώ» της κυπριακής κυβέρνησης γι' αυτή της την προσφορά;
«Καμία προσοχή, καμία επικοινωνία. Από την ημέρα που ήρθα, αντιμετώπισα την αδιαφορία. Ούτε κάποια υπηρεσία, ούτε κάποιος Υπουργός, ή βουλευτής, ή διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας δεν ενδιαφέρθηκαν να ρωτήσουν για την περίπτωσή μου. Μάλιστα, όταν μου ήρθε διορισμός από το Υπουργείο Παιδείας, μου είπαν ότι ήμουν ''οκνηρή'' και γι' αυτό δεν ήθελα να εργαστώ εδώ. Ενώ αυτή ήταν η διαμαρτυρία μου για την απομάκρυνσή μου από το δικό μου σχολείο.
Όταν εκτοπίστηκα, δεν είχα φέρει μαζί μου τίποτα από τα πράγματά μου. Όλα έμειναν εκεί στο Ριζοκάρπασο και τα έκλεψαν. Μόνο μια καλή κυρία πήγε στο σπίτι μου και βρήκε μία σημαία από τις δύο τις ελληνικές που είχα σπίτι και μου την έφερε. Την είχε τυλίξει μέσα σε μια νυχτικιά για να μη τη δούνε... (σ.σ. κλαίει). Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τίποτα».
- Κάποιο από τα παιδιά που διδάξατε εκεί, ήρθε να σας δει εδώ στην Αγλαντζιά;
- «Δυστυχώς, όχι».
- Κανένας;;
- «Κανένας. Δεν έχω απαίτηση. Ξέρω ότι η ζωή είναι σκληρή για όλους, όπως τη βιώνω κι εγώ. Εύχομαι βέβαια να είναι όλα τα παιδιά μου καλά.
Και από το σημείο αυτό, κάθε λέξη της δασκάλας Ελένης Φωκά κτυπάει προσβλητικά στη συνείδησή μας. Με μεγάλη δυσκολία προσθέτει:
«Πρέπει να πω ότι ακόμα και τα μέλη της οικογένειάς μου δεν έτυχαν καμιάς βοήθειας. Και σήμερα, βιώνω τις χειρότερες καταστάσεις. (σ.σ. η φωνή της ηρωίδας κόβεται από λυγμούς) γιατί δεν θέλησα να προδώσω τις αρχές μου, την πατρίδα μου».
Τη ρωτάμε γιατί η κυπριακή κυβέρνηση της γύρισε την πλάτη;
- «Δεν θα ήθελα να τα βγάλω στα φόρα. Γι' αυτό ζω έρημη.
Κάποτε λες ''δεν αξίζει''. Κάποτε πληγώνεσαι. Δεν είναι δυνατόν και δεν θέλω καμιά βοήθεια αλλά (σ.σ. συνεχίζει να κλαίει σιωπηλά) άμα τα θυμάσαι. Άφησαν την ευθύνη στους ανθρώπους που υπέφεραν, να ζουν μόνοι τους τις τραγικές συνέπειες της κατοχής. Εγώ τίποτε δεν θέλω.
Εξάλλου, βλέπεις και το ενδιαφέρον. Ξέρω ότι είναι απάνθρωπη κοινωνία που ζούμε.
Η κυπριακή κυβέρνηση εξάντλησε όλο το ευχαριστώ της μ' ένα σπίτι προσφυγικό. Και αυτό ''κατά παραχώρηση'' και με ευθύνη του Υπουργού, γιατί λένε ότι ''δεν δικαιούμαι'', διότι έπρεπε να ήμασταν δύο άτομα. Δεν μου δίνουν το δικαίωμα να ζήσω, έστω ακόμα δέκα χρόνια σαν άνθρωπος. Αυτοί που θησαυρίζουν σε βάρος του αδύναμου και απροστάτευτου λαού, που αγαπά τον τόπο του. Και η ευχή μας, η παράκλησή μας μία είναι προς τη διεθνή κοινωνία: Να βοηθήσουν τον τόπο μας. Και διερωτώμαι: πως δεν μας κατανόησε μέχρι σήμερα καμία χώρα.
Ενταχθήκαμε στην ΕΕ και αντί να βοηθιέται η Κύπρος, επιβραβεύεται η Τουρκία. Φοβάμαι ότι στο τέλος θα αναζητούμε πατρίδα.
Όσα σας είπα είναι λόγια. Άλλη όμως η αίσθηση του βιώματος των 23 χρόνων. Τώρα μπορεί να μη ζω το φόβο, αλλά ζω μακριά από τον παράδεισό μας. Η βεβήλωση των εκκλησιών μας φωνάζει, φωνάζουν οι πέτρες. Αυτό δεν το αντέχω! Είναι ευθύνη των ηγετών μας, είναι ευθύνη δική μας... κάτι πρέπει να κάνουμε!»
Είμαι εχθρός της οικογένειάς μου...
Η αφήγηση της Κυρίας Ελένης Φωκά (σ.σ. Κυρία με κάπα κεφαλαίο πάντα) αναμφίβολα προβληματίζει κάθε Έλληνα και Ελληνίδα, καθώς μόνον απορία για τη συμπεριφορά των κυπριακών Αρχών και μια έντονη γεύση απογοήτευσης αφήνει.
«Δεν ζήτησα ποτέ τίποτα από την κυπριακή κυβέρνηση. Γι' αυτό ζω τη δυστυχία μου. Εγώ σήμερα είμαι εχθρός της οικογένειάς μου, γιατί εξαιτίας που ήμουν δασκάλα, κακοποιήθηκαν μέλη της οικογένειάς μου. Και αυτό μου το χρεώνουν. Και ό,τι συνέβη στα αδέλφια μου. που ψωμοζητούν, δεν έχουν βοήθεια από πουθενά. Ούτε υποστήριξη ούτε ψυχολογική βοήθεια. Οι πόρτες που κτύπησαν ήσαν όλες κλειστές.
Είμαστε το μαύρο πρόβατο. Η μητέρα μου ζει στο Τσιακιλερό και είναι 88 ετών. Τη βλέπω όσο πιο συχνά μπορώ. Είναι λίγο μακριά. Ζήτησα να μου δώσουν σπίτι εκεί. Δεν δικαιούμαι, μου απάντησαν. Έζησα 23 χρόνια μακριά από τους δικούς μου και τώρα ζω και πάλι μακριά τους».
ΣΗΜΕΡΙΝΗ
http://www.enkripto.com/2010/09/blog-post_12.html
Η Ελένη Φωκά, η ζωντανή ηρωίδα, μια πραγματική Κυρία, μεγάλωσε στην Αγία Τριάδα Γιαλούσας στο Ριζοκάρπασο. Ήταν η μεγαλύτερη από τα εννέα παιδιά της Λουκίας και του Λύσανδρου Φωκά (πέντε κορίτσια και τέσσερα αγόρια). Αγροτική οικογένεια, αγροτικές εργασίες, καπνά, ελιές, χαρούπια, σιτηρά. Τα παιδιά βοηθούσαν κάθε μέρα στις δουλειές, αλλά ο πατέρας είχε μεγάλη επιθυμία να μορφώσει τα παιδιά του.
Μόνον η Ελένη και άλλη μια αδελφή της πρόλαβαν να σπουδάσουν. Όλα τα άλλα παιδιά τα πρόλαβε η εισβολή του 1974. Όταν οι τουρκικές βόμβες όργωναν αυγουστιάτικα το Ριζοκάρπασο, η Ελένη ήταν 24 ετών, πτυχιούχος οικιακής οικονομίας, Ελληνικού πανεπιστημίου. Από το 1973 είχε διοριστεί ως εκπαιδευτικός στο νησί.
Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και η εισβολή της 20ής Ιουλίου του 1974, την βρήκε στο σπίτι της στην Αγία Τριάδα.
Θυμάται για εκείνη τη μέρα: «Βλέπαμε τα πλοία και τα αεροπλάνα με φόβο και τρόμο. Στη 2η εισβολή στις 15 Αυγούστου, οι Τούρκοι ήρθαν και στη Γιαλούσα. Νωρίτερα, είχαν αποκόψει τη χερσόνησο της Καρπασίας και έτσι δεν μπορούσαμε να φύγουμε.
Ακούσαμε τα νέα για την αποκοπή του δρόμου από το ραδιόφωνο. Τρομάξαμε. Φώλιασε ο φόβος μέσα μας. Εκείνη τη μέρα, ο πατέρας μου ήταν στους αγρούς. Έτρεξα με το ποδήλατο να του πω ότι έπρεπε να γυρίσει αμέσως στο σπίτι. Στο δρόμο έβλεπα κόσμο να τρέχει και να κλαίει.
Μόλις μπήκαν οι Τούρκοι στο χωριό έκαναν κέρφιου (σ.σ. περιορισμό στην κυκλοφορία των ατόμων). Ρήμαξαν όλα τα καταστήματα. Μας μάζεψαν στην εκκλησία λίγο μετά το μεσημέρι. Μπήκαν με τα τανκς και οι προπομποί τους φώναζαν με ντουντούκες ότι έπρεπε να μαζευτούμε στην εκκλησία.
Μάζεψαν όλους τους άνδρες. Από τον πατέρα μου, που ήταν ηλικιωμένος, έως τον μικρότερο αδελφό μου, που ήταν μαθητής γυμνασίου. Όλους τους πήγαν στα Άδανα. Μόνον ο ένας αδελφός μου που ήταν στρατιώτης σώθηκε.
Τους πήραν με τα λεωφορεία. Όλα ήταν βαμμένα με μαύρη μπογιά. Ακόμα και τα τζάμια των αυτοκινήτων. Τους πήγαν στον ξενοδοχείο Ντόουμ στην Κερύνεια. Εκεί απελευθέρωσαν τον πατέρα μου γιατί ήταν ηλικιωμένος. Τα αγόρια τα πήραν.
Τα κορίτσια τα βίασαν... πολλά κορίτσια βίασαν. Μακάρι να μη ζούσαμε. Ζήσαμε όμως και ο πόνος του κάθε συγχωριανού ήταν πόνος όλων των υπολοίπων. Οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν τους βιασμούς για να σκορπίσουν το φόβο. Τελικά δεν άφησαν άνθρωπο χωρίς να τον βασανίσουν».
Εγκλωβισμένες στο φόβο ζωές Η κυρία Φωκά συνεχίζει:
«Οι άνδρες έπρεπε να παρουσιαστούν τρεις και τέσσερις φορές την ημέρα στο κέντρο του χωριού. Με τα μάτια ακίνητα σαν άγαλμα. Αν κοίταζε κάποιος αλλού, τον κτυπούσαν βάναυσα.
Δεν μπορούσες να βγεις έξω από το σπίτι σου. Αν κάποιος έπρεπε να κινηθεί, όπως ο πατέρας μου που είχε ζώα και έπρεπε να τα ταΐσει, έπρεπε να πάρει άδεια. Σε 10-15 μήνες μας πήραν και τα σιτηρά και τα καπνά και τα χαρούπια και τα ζώα. Έφεραν και τους εποίκους, που μας κτυπούσαν κάθε φορά που προσπαθούσαμε να αντιδράσουμε στις κλοπές τους.
Κτύπησαν τον πατέρα μου τρεις φορές, όταν πήγαν να του κλέψουν τα προϊόντα της σοδιάς. Και όταν πήγε να διαμαρτυρηθεί, βρέθηκε στη φυλακή».
Η φωνή της κυρίας Ελένης ακούγεται ραγισμένη: «Περιουσία δεν είχαμε, ασφάλεια δεν είχαμε, διακινδυνεύαμε κάθε στιγμή. Βίαζαν τα κορίτσια και φυλάκιζαν και κτυπούσαν τα αγόρια, για να μας υποχρεώσουν να φύγουμε. Αν και υπήρχε απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, που προέβλεπε ότι μπορούσαμε να αποφασίσουμε πού θα ζήσουμε, ωστόσο εκδιώχθηκε ο κόσμος, υπογράφοντας μάλιστα εκβιαστικά ότι «διά της ιδίας θελήσεως» έφευγε. Δεν ξέρουμε τα μαρτύρια του καθενός. Ξέρω τα δικά μου. Αναγκαστικά ο κόσμος έφευγε. Κυρίως για να προστατεύσουν τα μικρά παιδιά τους».
Η κυρία Ελένη, με μάτια χαμένα στο χρόνο, βουρκωμένη, συνεχίζει, περιγράφοντας τα γεγονότα που έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένα στο μυαλό και τη ψυχή της: «Και οι βιασμοί που ακούγαμε, ήταν συγκλονισμός, αλλά και να κτυπούν κάθε νύχτα το σπίτι του άλλου ήταν τρόμος. Ξαφνικά να κτυπούν την πόρτα σου μες στη νύχτα».
Το γαϊδούρι ήξερε
«Οι έποικοι μάς πήρα τα ζώα μας. Πέντε βόδια, κατσίκες, πρόβατα, όλα. Ο πατέρας μου κράτησε ένα ζώο, γιατί ένας αστυνομικός του ζήτησε να του το μεγαλώσει. Ξέχασε όμως ο ντερβίσης να έρθει και ο πατέρας μου τα αύξησε τα ζώα. Ήρθαν όμως οι έποικοι και του πήραν έξι από αυτά. Κι όταν ο πατέρας μου το κατήγγειλε, ο Τούρκος αστυνομικός του είπε ότι «εγώ θα σου βρω τον ένοχο, ακόμα κι αν χρειαστεί να βρω τα κόκαλα των ζώων». Ακόμα και το γαϊδούρι μας έκλεψαν. Και το καημένο, αφού άλλαξε δώδεκα χέρια, ξέφυγε και ήρθε μόνον του στο σπίτι μας. Είναι αστείο, αλλά ο Τούρκος που υποστήριζε ότι ήταν το ζώο δικό του, έφερε δώδεκα άτομα για να βεβαιώσουν την κυριότητα του γαϊδουριού.
Εκείνο όμως ήξερε, και είχε πάει στο στάβλο του χωρίς υπόδειξη!
Πέρα από το θάνατο και το ανάθεμα δεν υπάρχει άλλος θάνατος. Έτσι αποφάσισα να παραμείνω στο κατεχόμενο χωριό μου. Ήξερα πια τι με περίμενε. Και οι Τούρκοι φρόντιζαν κάθε μέρα να μας θυμίζουν ότι ήμασταν ανεπιθύμητοι. Τον πατέρα μου τον βασάνιζαν πολύ. Εκείνος φώναζε, και φώναζε και μαζί μου, γιατί εγώ δεν ήθελα να φύγω. Είχε αγανακτήσει.
Έκλεψαν όλα τα πράγματα του σχολείου. Επέβαλλαν φόρους στον πατέρα μου, αν και μας εκμεταλλεύονταν την περιουσία. Εκείνος δεν πλήρωσε και του έβαλαν πρόστιμο. Το πλήρωσε τελικά ένας Κύπριος, για να μην τον πάρουν φυλακή. Ήταν ο οδηγός του λεωφορείου του χωριού. Φυσικά του επέστρεψα του ανθρώπου τα χρήματα».
Οι Τούρκοι βρόμιζαν το σχολείο
«Πέρασε ο Αύγουστος του 1974 και τον Σεπτέμβρη άρχισαν τα σχολεία. Είχαν μείνει στα κατεχόμενα της Β. Κύπρου κι άλλοι εκπαιδευτικοί, αν και οι Τούρκοι τους υποχρέωσαν να κάνουν αίτηση να φύγουν.
Ήταν εκεί η οικογένεια της διευθύντριας του σχολείου Θάλειας Καουτζιάνη. Συνέλαβαν τον άντρα της και ήταν αγνοούμενος. Κακοποιούσαν τον γιο της κάθε μέρα. Έμεινε εκείνη. Άρχισαν άλλα προβλήματα και αναγκάστηκε η διευθύντρια να φύγει. Κι άλλες εκπαιδευτικοί που είχαν μείνει, αναγκάστηκαν να φύγουν εξαιτίας των καθημερινών προβλημάτων. Έφυγαν όλοι. Έμεινα εγώ. Δεν μπορούσα να ζητήσω από τους Τούρκους να μου επιτρέψουν να μείνω. Ήρθαν όμως κάποιοι γονείς και με παρακάλεσαν: ''Δεν θέλουμε να μάθουν γράμματα αλλά να τα αφήνουμε στα χέρια σας για ασφάλεια''. Έτσι, μου είπαν να γράψω στο Υπουργείο. Εκεί ήταν δύο ακόμα δασκάλες. Έστειλα την επιστολή στο Υπουργείο Παιδείας και μετά από έναν ολόκληρο χρόνο έδωσαν την άδεια να λειτουργήσει το σχολείο.
Ζήσαμε πολύ σκληρές συνθήκες. Καθημερινά στο σχολείο έρχονταν οι Τούρκοι και λέρωναν με ακαθαρσίες στη βεράντα του σχολείου. Πετούσαν στην πόρτα τις ακαθαρσίες τους. Ή τις κρεμούσαν στο πόμολο της πόρτας μέσα σε νάιλον σακούλα. Φώναζα τους στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών να τα δουν. Αισθανόμουν ικανοποίηση όταν αποκαλούσαν ζώα, γαϊδούρια τους Τούρκους. Τις τουαλέτες τις καθάριζα νωρίς το πρωί πριν έρθουν τα παιδιά, γιατί αυτά δεν έφταιγαν..
Αλλά φυσικά όσο τα καταγγέλλαμε, τόσο πιο πολλά γίνονταν. Ακόμα και μέσα στην εκκλησία λέρωναν.
Όταν ζητούσαμε υλικά, χλωρίνες κλπ τα έφερναν τα παιδιά απ' τα πράγματα που έστελλαν οι συγγενείς των εγκλωβισμένων στις οικογένειες.
Μας έκοβαν το νερό. Έβγαζα το νερό από το πηγάδι και το μεταφέραμε σε δοχεία και με αυτό καθαρίζαμε το σχολείο. Άλλοτε έριχναν ψόφια ζώα μέσα στο ντεπόζιτο του νερού, για να μην μπορούν τα παιδιά να το χρησιμοποιήσουν. Τα έδειχνα αυτά όλα στα Ηνωμένα Έθνη και γι' αυτό θεωρήθηκα ενοχλητική από τους Τούρκους».
Μας έπαιρναν τα βιβλία
«Όσο για τα βιβλία, δεν μας έδιναν. Έστελλε το Υπουργείο, αλλά τα κρατούσαν τα κατοχικά στρατεύματα. Και όταν μας έδιναν κάποια γύρω στο Φλεβάρη, δεν μας έδιναν τον τρίτο ή τον τέταρτο τόμο. Έτσι δυσκόλευαν το έργο μου ακόμα πιο πολύ. Γι' αυτό και χρησιμοποιούσαμε τα παλιά βιβλία. Ήταν ένας συνεχής πόνος. Μια διαρκής αγανάκτηση. Αισθανόμασταν μετέωροι. Δεν είχαμε πού να πιαστούμε, πού να κρατηθούμε και η κυπριακή κυβέρνηση δεν μπορούσε να μας βοηθήσει.
Ακόμα και τα τζάμια μάς τα έσπαζαν, τα κεραμίδια μάς τα έπαιρναν και έτρεχαν τα νερά μέσα στις αίθουσες. Όταν ζητούσαμε τζάμια ή κεραμίδια, η κυπριακή κυβέρνηση μας έστελλε ακόμα και Τουρκοκύπριους να μας τα φτιάξουν. Την επόμενη μέρα, όμως, πάλι τα τζάμια έσπαγαν και τα κεραμίδια έφευγαν. Μέχρι και τις λάμπες μας έκλεβαν».
Αν και νεαρή κοπέλα και η ίδια, η κ. Ελένη Φωκά διατήρησε τότε αυξημένο το αίσθημα της ευθύνης έναντι των αθώων παιδιών.
«Κάποια στιγμή τα περίπου 200 Κυπριόπουλά μου, βρέθηκαν στο ίδιο σχολείο με 200 παιδιά εποίκων, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συμβιώσουν στο ίδιο προαύλιο. Τα Τουρκάκια κτυπούσαν τα παιδιά μας. Έτσι φρόντιζα να μη βγαίνουμε διάλειμμα ταυτόχρονα. Διαμαρτυρήθηκα και στα Ηνωμένα Έθνη και στις τουρκικές δυνάμεις, αλλά ποιος να με ακούσει.
Τελικά, κατάφερα να απομακρύνουν τα Τουρκάκια με τη βοήθεια των Ην. Εθνών».
Έγραψε στον Κόφι Ανάν - την εξαπάτησε η κυπριακή κυβέρνηση
Η κυρία Φωκά θυμάται κάποιες φορές που τα Ηνωμένα Έθνη ή και οι κατοχικές δυνάμεις δεν της επέτρεπαν να διακινηθεί στα κατεχόμενα:
«Έπρεπε να με ελέγξουν σε τρία-τέσσερα σημεία, όταν έπρεπε να φύγω από το χωριό. Όταν με πήγαιναν στο νοσοκομείο στη Βόρεια Κύπρο, με έβαζαν από την πίσω πόρτα. Αλλά τα φάρμακα που μου έδιναν φοβόμουν να τα πάρω. Κάνει ευσυνείδητα τη δουλειά του ο γιατρός;
Σκεφτόμουν. Αναγκαστικά έστελλα τη συνταγή στις ελεύθερες περιοχές.
Στη Γιαλούσα πέθαναν και άτομα από την ''ιατρική περιποίηση''. Έγραψα στον Κόφι Ανάν, στην Κυπριακή Δημοκρατία, στα Ηνωμένα Έθνη, λέγοντας ότι ήταν δικαίωμά μου να έχω ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Τέσσερις φορές μας ζήτησαν να βγάλω τουρκική ταυτότητα. Έρχονταν μεσάνυχτα στα σπίτια μας. Το ρεύμα, μας το είχαν κόψει. Έβαζαν ένα πανί λευκό μέσα στο σκοτάδι για να μου βγάλουν φωτογραφία. Αυτό δεν το δέχθηκα ποτέ. Γι' αυτόν το λόγο δεν μου επέτρεπαν να έρθω στις ελεύθερες περιοχές.
Τελικά, αφού είδαν οι τουρκικές Αρχές ότι δεν άλλαζα την απόφασή μου, ότι δεν ήθελα να βγάλω τουρκική ταυτότητα, μου έδωσαν μια επιστολή του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Γλαύκου Κληρίδη, που μου έγραφε να έρθω στις ελεύθερες περιοχές και όταν αποθεραπευτώ να γυρίσω πίσω.
Ωστόσο, από το 26 Μαΐου 1997 δεν μου επέτρεψαν να επιστρέψω στα κατεχόμενα. Έχασα έτσι το σπίτι μου, μου έκλεισαν και το σχολείο. Ήταν του Αγίου Συνεσίου, δεν θα το ξεχάσω. Πήγα στον Άγιο Συνέσιο στο Ριζοκάρπασο. Πήγα μαζί με τα παιδιά. Ήρθε Υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών, γιατί πήρα τηλέφωνο στο ΡΙΚ και είπα ότι ζητούσα να έρθω στις ελεύθερες περιοχές για λόγους υγείας. Ήμουν τότε 46 ετών. Προηγουμένως, ένας αξιωματικός των Ηνωμένων Εθνών είπε ότι η Φωκά δεν έχει κανένα πρόβλημα. Πήρα σβάρνα τα σπίτια των Τουρκοκυπρίων και βρήκα τηλέφωνο και μίλησα στο ΡΙΚ. Έτσι, όταν ήρθαν να μου πουν ότι θα πήγαινα στις ελεύθερες περιοχές, χάρηκα πολύ. Μάλιστα ασπάστηκα και τους αξιωματικούς των Ηνωμένων Εθνών, που τάχα με βοήθησαν. Δεν είχα τότε αντιληφθεί το κρυφό παιχνίδι που έπαιξαν σε βάρος μου όλοι.
Όταν έφθασα στην ελεύθερη Κύπρο, ήρθε κάποιος αξιωματούχος και μου είπε: ''Ε! μέχρι να ανοίξουν και τα σχολεία τον Σεπτέμβρη...''
Τότε κατάλαβα ότι υπήρξε συνέργεια των κυπριακών Αρχών και των Ηνωμένων. Εθνών για το σιωπηλό εκτοπισμό μου.
Τέσσερις φορές προσπάθησα να επιστρέψω. Με κτύπησαν στο Λήδρα Πάλας (σ.σ. Ξενοδοχείο στην ''πράσινη γραμμή'') οι τουρκικές δυνάμεις.
Επέμενα και για ένα μήνα πήγαινα κάθε μέρα στην ''πράσινη γραμμή'', αλλά δεν μου επέτρεπαν να συνεχίσω για τη βόρεια Κύπρο. Με ταλαιπωρούσαν και καθυστερούσαν και τους εγκλωβισμένους που περίμεναν μέσα στα λεωφορεία, για να γυρίσουν στα σπίτια τους. Κάποια μέρα με παρακάλεσαν και οι εγκλωβισμένοι: ''Ελένη, λυπήσου μας, κατέβα από το λεωφορείο''».
Το «ευχαριστώ» της Κυπριακής Δημοκρατίας
Η ηρωίδα δασκάλα, δίδαξε επί 23 χρόνια τα σκλαβωμένα Κυπριόπουλα στην κατεχόμενη Κύπρο. Πώς εκφράστηκε άραγε το «Ευχαριστώ» της κυπριακής κυβέρνησης γι' αυτή της την προσφορά;
«Καμία προσοχή, καμία επικοινωνία. Από την ημέρα που ήρθα, αντιμετώπισα την αδιαφορία. Ούτε κάποια υπηρεσία, ούτε κάποιος Υπουργός, ή βουλευτής, ή διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας δεν ενδιαφέρθηκαν να ρωτήσουν για την περίπτωσή μου. Μάλιστα, όταν μου ήρθε διορισμός από το Υπουργείο Παιδείας, μου είπαν ότι ήμουν ''οκνηρή'' και γι' αυτό δεν ήθελα να εργαστώ εδώ. Ενώ αυτή ήταν η διαμαρτυρία μου για την απομάκρυνσή μου από το δικό μου σχολείο.
Όταν εκτοπίστηκα, δεν είχα φέρει μαζί μου τίποτα από τα πράγματά μου. Όλα έμειναν εκεί στο Ριζοκάρπασο και τα έκλεψαν. Μόνο μια καλή κυρία πήγε στο σπίτι μου και βρήκε μία σημαία από τις δύο τις ελληνικές που είχα σπίτι και μου την έφερε. Την είχε τυλίξει μέσα σε μια νυχτικιά για να μη τη δούνε... (σ.σ. κλαίει). Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τίποτα».
- Κάποιο από τα παιδιά που διδάξατε εκεί, ήρθε να σας δει εδώ στην Αγλαντζιά;
- «Δυστυχώς, όχι».
- Κανένας;;
- «Κανένας. Δεν έχω απαίτηση. Ξέρω ότι η ζωή είναι σκληρή για όλους, όπως τη βιώνω κι εγώ. Εύχομαι βέβαια να είναι όλα τα παιδιά μου καλά.
Και από το σημείο αυτό, κάθε λέξη της δασκάλας Ελένης Φωκά κτυπάει προσβλητικά στη συνείδησή μας. Με μεγάλη δυσκολία προσθέτει:
«Πρέπει να πω ότι ακόμα και τα μέλη της οικογένειάς μου δεν έτυχαν καμιάς βοήθειας. Και σήμερα, βιώνω τις χειρότερες καταστάσεις. (σ.σ. η φωνή της ηρωίδας κόβεται από λυγμούς) γιατί δεν θέλησα να προδώσω τις αρχές μου, την πατρίδα μου».
Τη ρωτάμε γιατί η κυπριακή κυβέρνηση της γύρισε την πλάτη;
- «Δεν θα ήθελα να τα βγάλω στα φόρα. Γι' αυτό ζω έρημη.
Κάποτε λες ''δεν αξίζει''. Κάποτε πληγώνεσαι. Δεν είναι δυνατόν και δεν θέλω καμιά βοήθεια αλλά (σ.σ. συνεχίζει να κλαίει σιωπηλά) άμα τα θυμάσαι. Άφησαν την ευθύνη στους ανθρώπους που υπέφεραν, να ζουν μόνοι τους τις τραγικές συνέπειες της κατοχής. Εγώ τίποτε δεν θέλω.
Εξάλλου, βλέπεις και το ενδιαφέρον. Ξέρω ότι είναι απάνθρωπη κοινωνία που ζούμε.
Η κυπριακή κυβέρνηση εξάντλησε όλο το ευχαριστώ της μ' ένα σπίτι προσφυγικό. Και αυτό ''κατά παραχώρηση'' και με ευθύνη του Υπουργού, γιατί λένε ότι ''δεν δικαιούμαι'', διότι έπρεπε να ήμασταν δύο άτομα. Δεν μου δίνουν το δικαίωμα να ζήσω, έστω ακόμα δέκα χρόνια σαν άνθρωπος. Αυτοί που θησαυρίζουν σε βάρος του αδύναμου και απροστάτευτου λαού, που αγαπά τον τόπο του. Και η ευχή μας, η παράκλησή μας μία είναι προς τη διεθνή κοινωνία: Να βοηθήσουν τον τόπο μας. Και διερωτώμαι: πως δεν μας κατανόησε μέχρι σήμερα καμία χώρα.
Ενταχθήκαμε στην ΕΕ και αντί να βοηθιέται η Κύπρος, επιβραβεύεται η Τουρκία. Φοβάμαι ότι στο τέλος θα αναζητούμε πατρίδα.
Όσα σας είπα είναι λόγια. Άλλη όμως η αίσθηση του βιώματος των 23 χρόνων. Τώρα μπορεί να μη ζω το φόβο, αλλά ζω μακριά από τον παράδεισό μας. Η βεβήλωση των εκκλησιών μας φωνάζει, φωνάζουν οι πέτρες. Αυτό δεν το αντέχω! Είναι ευθύνη των ηγετών μας, είναι ευθύνη δική μας... κάτι πρέπει να κάνουμε!»
Είμαι εχθρός της οικογένειάς μου...
Η αφήγηση της Κυρίας Ελένης Φωκά (σ.σ. Κυρία με κάπα κεφαλαίο πάντα) αναμφίβολα προβληματίζει κάθε Έλληνα και Ελληνίδα, καθώς μόνον απορία για τη συμπεριφορά των κυπριακών Αρχών και μια έντονη γεύση απογοήτευσης αφήνει.
«Δεν ζήτησα ποτέ τίποτα από την κυπριακή κυβέρνηση. Γι' αυτό ζω τη δυστυχία μου. Εγώ σήμερα είμαι εχθρός της οικογένειάς μου, γιατί εξαιτίας που ήμουν δασκάλα, κακοποιήθηκαν μέλη της οικογένειάς μου. Και αυτό μου το χρεώνουν. Και ό,τι συνέβη στα αδέλφια μου. που ψωμοζητούν, δεν έχουν βοήθεια από πουθενά. Ούτε υποστήριξη ούτε ψυχολογική βοήθεια. Οι πόρτες που κτύπησαν ήσαν όλες κλειστές.
Είμαστε το μαύρο πρόβατο. Η μητέρα μου ζει στο Τσιακιλερό και είναι 88 ετών. Τη βλέπω όσο πιο συχνά μπορώ. Είναι λίγο μακριά. Ζήτησα να μου δώσουν σπίτι εκεί. Δεν δικαιούμαι, μου απάντησαν. Έζησα 23 χρόνια μακριά από τους δικούς μου και τώρα ζω και πάλι μακριά τους».
ΣΗΜΕΡΙΝΗ
http://www.enkripto.com/2010/09/blog-post_12.html
Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010
Με τα μάτια στη Θεσσαλονίκη
Τη διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης αυτό το μεγάλο οικονομικό πολιτιστικό γεγονός της Ελλάδας δυστυχώς το κατάντησαν ένα gala με δηλώσεις …..
Ουδείς μας έδωσε να καταλάβουμε τι περιέχει η έκθεση και όταν εννοώ τίποτα εννοώ σκοτάδι .
Αντίθετα μας είπαν για την ετοιμότητα της αστυνομίας (πόσοι αστυνομικοί βρίσκονται εκεί ),ξεφτίλισαν της ποριές των ελλήνων ενάντια της κυβερνήσεως και των ανθρώπων που εκπροσωπεί που δεν είναι έλληνες και φυσικά έγινε λόγος και για ένα παπούτσι το οποίο όμως όπως είπαν αργότερα; πολύ αργότερα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης η τα μακριά χέρια του τρόμου το έχουν δεχθεί και Μπους ,Μπλερ τώρα και ΓΑΠ για να είμαι ειλικρινής δεν κατάλαβα αυτή την τοποθέτηση που ακούστηκε αλλά είχε ένα ενδιαφέρον .
Α! έχουμε και δημοσκοπήσεις (δεν χρειάζεστε να πάτε να ψηφήσετε οι υποψήφιοι έχουν αναλάβει περιφέρειες και δημαρχεία).
Ο ομιλία του πρωθυπουργού είχε όλα όσα έπρεπε να πει εκτός από συναίσθημα .
Είχε αυτό που συνήθως έχουν οι πρόεδροι των ιδιωτικών εταιριών ,τραπεζών ,πολυεθνικών εταιριών κτλ όπου μέσα από ένα ελεγχόμενο «πατριωτικό» (όπου πατρίδα η εταιρεία ).
Ήταν φανερό ότι η ομιλία του πρωθυπουργού είχε άλλους αποδέκτες και για αυτό δόθηκε σε αντίτυπα στους δημοσιογράφους νωρίτερα από την έναρξη της ομιλίας .
Αυτός είναι ο λόγος που είπα ότι η ομιλία δεν είχε συναίσθημα και προσθέτω τώρα αυθορμητισμό .
Ένα άλλο λυπηρό γεγονός είναι δήλωση πολωνού επιτρόπου ο οποίος δήλωσε ότι Ε.Ε πρέπει να μειώσει τα κονδύλια για τον αγροτικό τομέα και να αυξήσει αντίστοιχα αυτά για την τεχνολογία και την καινοτομία …. δεν υπήρξε καμιά ελληνική αντίδραση.
Η Ελλάδα είναι μια αγροτική χώρα και βεβαίως ότι εμπεριέχει ο Όρος.
Θέλω να κλείσω το ταπεινό κείμενο μου λέγοντας ότι αν κρατήσουμε βαθιά στην καρδία μας τα λόγια του παππού μας και της γιαγιάς αν διδαχτούμε από τα λόγια που ακούσαμε από τους ήρωες μιας γενιάς πονεμένης θα αντέξουμε αυτό το Γολγοθά που βιώνουμε .
Δεν πρέπει να ντρεπόμαστε που είμαστε έλληνες είναι τιμή μας και η άξιας μας έχει τιμηθεί στους αιώνες (αναφέρομαι σε αυτούς που εύκολα παρασύρονται και είναι έτοιμη να επιβιβαστούν στο καράβι της Νέας τάξης πραγμάτων ).
Καράβια χωρίς πυξίδα εύκολα γίνονται έρμαια στον άνεμο .
Να είστε καλά…… καλημέρα .
Υγ1
Έλληνες μην ξεχνάτε το ξεχασμένο Νόμο Ηλείας.
Έλληνες μην ξεχνάτε το Καστελόριζο.
Έλληνες μην ξεχνάτε τους έλληνες Πομάκους.
Ουδείς μας έδωσε να καταλάβουμε τι περιέχει η έκθεση και όταν εννοώ τίποτα εννοώ σκοτάδι .
Αντίθετα μας είπαν για την ετοιμότητα της αστυνομίας (πόσοι αστυνομικοί βρίσκονται εκεί ),ξεφτίλισαν της ποριές των ελλήνων ενάντια της κυβερνήσεως και των ανθρώπων που εκπροσωπεί που δεν είναι έλληνες και φυσικά έγινε λόγος και για ένα παπούτσι το οποίο όμως όπως είπαν αργότερα; πολύ αργότερα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης η τα μακριά χέρια του τρόμου το έχουν δεχθεί και Μπους ,Μπλερ τώρα και ΓΑΠ για να είμαι ειλικρινής δεν κατάλαβα αυτή την τοποθέτηση που ακούστηκε αλλά είχε ένα ενδιαφέρον .
Α! έχουμε και δημοσκοπήσεις (δεν χρειάζεστε να πάτε να ψηφήσετε οι υποψήφιοι έχουν αναλάβει περιφέρειες και δημαρχεία).
Ο ομιλία του πρωθυπουργού είχε όλα όσα έπρεπε να πει εκτός από συναίσθημα .
Είχε αυτό που συνήθως έχουν οι πρόεδροι των ιδιωτικών εταιριών ,τραπεζών ,πολυεθνικών εταιριών κτλ όπου μέσα από ένα ελεγχόμενο «πατριωτικό» (όπου πατρίδα η εταιρεία ).
Ήταν φανερό ότι η ομιλία του πρωθυπουργού είχε άλλους αποδέκτες και για αυτό δόθηκε σε αντίτυπα στους δημοσιογράφους νωρίτερα από την έναρξη της ομιλίας .
Αυτός είναι ο λόγος που είπα ότι η ομιλία δεν είχε συναίσθημα και προσθέτω τώρα αυθορμητισμό .
Ένα άλλο λυπηρό γεγονός είναι δήλωση πολωνού επιτρόπου ο οποίος δήλωσε ότι Ε.Ε πρέπει να μειώσει τα κονδύλια για τον αγροτικό τομέα και να αυξήσει αντίστοιχα αυτά για την τεχνολογία και την καινοτομία …. δεν υπήρξε καμιά ελληνική αντίδραση.
Η Ελλάδα είναι μια αγροτική χώρα και βεβαίως ότι εμπεριέχει ο Όρος.
Θέλω να κλείσω το ταπεινό κείμενο μου λέγοντας ότι αν κρατήσουμε βαθιά στην καρδία μας τα λόγια του παππού μας και της γιαγιάς αν διδαχτούμε από τα λόγια που ακούσαμε από τους ήρωες μιας γενιάς πονεμένης θα αντέξουμε αυτό το Γολγοθά που βιώνουμε .
Δεν πρέπει να ντρεπόμαστε που είμαστε έλληνες είναι τιμή μας και η άξιας μας έχει τιμηθεί στους αιώνες (αναφέρομαι σε αυτούς που εύκολα παρασύρονται και είναι έτοιμη να επιβιβαστούν στο καράβι της Νέας τάξης πραγμάτων ).
Καράβια χωρίς πυξίδα εύκολα γίνονται έρμαια στον άνεμο .
Να είστε καλά…… καλημέρα .
Υγ1
Έλληνες μην ξεχνάτε το ξεχασμένο Νόμο Ηλείας.
Έλληνες μην ξεχνάτε το Καστελόριζο.
Έλληνες μην ξεχνάτε τους έλληνες Πομάκους.
Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010
Τα θρησκευτικά σύμβολα και τα «ατομικά δικαιώματα»
του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα*
H πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου να διατάξει την αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από τα σχολεία προκάλεσε σειρά άγριων πανηγυρισμών από μια πολυπληθή ομάδα Ελλήνων διανοουμένων. Αυτό όμως που τείνουν να παραβλέπουν οι πολέμαρχοι της «εκκοσμίκευσης», ή απλά το αγνοούν, είναι ότι οι ιστορικές ρίζες του γεωπολιτισμικού μηχανισμού που γέννησε την έννοια των «ανθρωπίνων» δικαιωμάτων, πάνω σε μια γκροτέσκα εκδοχή των οποίων βασίζεται και όλη αυτή η προσπάθεια εξαναγκαστικής και αντιλαϊκής αποχριστιανοποίησης της Ευρώπης, εντοπίζονται σε ένα σκληροπυρηνικό και φανατικό χριστιανισμό.
Συγκεκριμένα, τα ιεροποιημένα, «ατομικά δικαιώματα», όπως γίνονται αντιληπτά στη Δύση, είναι προϊόν του δυτικού ατομοκεκτρικού πολιτισμού, ο οποίος με τη σειρά του αποτελεί εν πολλοίς προϊόν του προτεσταντισμού. Ο προτεσταντισμός, δηλαδή η βορειοευρωπαϊκή εκδοχή του χριστιανισμού, γεννήθηκε ως αντίδραση στην παπική απολυταρχία και, κατά συνέπεια, κινήθηκε ακριβώς προς το αντίθετο άκρο. Δηλαδή, στον υπερτονισμό του ατόμου και την αποδόμηση της κοινωνικής – εκκλησιαστικής λειτουργίας της θρησκείας. Στον προτεσταντισμό κάθε άνθρωπος έγινε πάπας του εαυτού του, για να το πούμε με απλά λόγια. Για να λειτουργήσει, λοιπόν, αυτός ο ατομοκεντρικός χριστιανισμός χρειαζόταν απόλυτη και απεριόριστη εξασφάλιση των ατομικών διαδικασιών που επέτρεπαν την επαφή με το θείο και τη μελέτη και γνώση των ιερών κειμένων. Έτσι, γεννήθηκε αυτή η ιεροποιημένη και ουσιαστικά ανορθολογική έννοια των «ατομικών» δικαιωμάτων, τα οποία ενίοτε λαμβάνουν υπόσταση εις βάρος των συλλογικών δικαιωμάτων, και αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Δύσης. Η δε «ανεξιθρησκία», όπως την αντιλαμβάνονται οι Δυτικοί και προσπαθούν να την επιβάλλουν και στον υπόλοιπο κόσμο, δηλαδή η προσωπική θρησκευτική αναζήτηση χωρίς παρεμβάσεις και παρεμβολές από την κοινωνία και τις κρατικές δομές, είναι ο σκληρός πυρήνας του βορειοευρωπαϊκού προτεσταντισμού. Παρεμπιπτόντως, και ο καπιταλισμός και μάλιστα οι πιο ακραίες, επιθετικές, ανάλγητες, «φιλελεύθερες» εκδοχές του, είναι επίσης προϊόν της ίδιας πολιτισμικής μήτρας.
Βέβαια, κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι, στα χρόνια που πέρασαν, αυτή η δυναμική αυτονομήθηκε και έδωσε τη σημερινή εκδοχή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εκκοσμικευμένης κοινωνίας και κατά συνέπεια δεν υπάρχει κανένας λόγος να ασχολούμαστε με το ποιες είναι οι ιστορικές της ρίζες. Όμως και σε αυτό το επιχείρημα υπάρχει αντίλογος. Καταρχάς, δεν είναι δυνατόν να ξεφορτωθούμε τις ρίζες μας. Οι πολιτισμικές αξίες δεν αποτελούν προϊόν ιστορικής παρθενογένεσης και, όταν τις εξετάζεις σαν τέτοιες, τότε απλά δεν μελετάς την ουσία τους. Η μελέτη τους, με άλλα λόγια, είναι λανθασμένη. Όταν, λοιπόν, η σημερινή έννοια των ατομικών δικαιωμάτων και γενικότερα του ατομοκεντρικού «φιλελεύθερου» πολιτισμού έχει οικοδομηθεί όχι πάνω στον Ορθό Λόγο, αλλά στο θρησκευτικό φανατισμό, είναι φυσικό και επόμενο να είναι και αυτή «μολυσμένη» από ανορθολογικά, θρησκευτικού τύπου, κριτήρια, αξίες και αρχές, ανεξαρτήτως με τι προσωπείο θέλει να εμφανίζεται στην κοινωνία. Και θα πρέπει, κάποια στιγμή, να κατανοήσουμε ότι και ο σημερινός φονταμενταλιστικός αντιχριστιανισμός που τείνει να κυριαρχήσει και στην ελληνική διανόηση έχει έντονα θρησκευτικά – ανορθολογικά στοιχεία και δεν αποτελεί την επιτομή του ορθολογισμού.
Οι πολιτισμικές αξίες δεν αποτελούν προϊόν ιστορικής παρθενογένεσης και, όταν τις εξετάζεις σαν τέτοιες, τότε απλά δεν μελετάς την ουσία τους
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αυτή η θρησκειοποιημένη λατρεία της «ανεξιθρησκίας», των ατομικών δικαιωμάτων και η γενικότερη φιλοσοφία της επιθετικής εκκοσμίκευσης της κοινωνίας, φαίνεται να αποτελεί συνιστώσα ενός ενιαίου και αδιαίρετου διαλεκτικού μεγέθους, μέσα στο οποίο συλλειτουργεί και αλληλοϋποστηρίζεται με τον ακραίο φονταμενταλισμό μιας πρωτόγονης και μισαλλόδοξης εκδοχής του χριστιανισμού, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα στην αμερικανική κοινωνία. Με άλλα λόγια, είτε συγκρούονται είτε απλώς συνυπάρχουν, ο ακραίος θρησκευτικός φονταμενταλισμός μαζί με την επιθετική εκκοσμίκευση και την άρνηση των συμβόλων της συλλογικής θρησκευτικής ταυτότητας, στο όνομα των δικαιωμάτων του ενός, είναι ένα ενιαίο πολιτισμικό «πακέτο» που έρχεται από τη «βαθιά» Δύση και προσπαθεί να προωθήσει τις αξίες και τις θέσεις της και εντέλει να επιβάλλει τη γεωπολιτική της ταυτότητα στον υπόλοιπο κόσμο.
Όσοι, λοιπόν, ντόπιοι διανοούμενοι «παπαγαλίζουν» τα τσιτάτα που μας έρχονται από τη Δύση αναφορικά με τα «ανθρώπινα δικαιώματα» και την «ανεξιθρησκία», θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι κατά βάθος είναι πιθανόν να προωθούν και αυτοί μια θρησκεία και για την ακρίβεια έναν ακραίο, αφελή, μισαλλόδοξο χριστιανισμό εν παραλλήλω με την «κοσμική», «ανεξίθρησκη» απόφυσή του.
*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι ειδικός σε θέματα Γεωπολιτικής Ανάλυσης και Πολεμικής Τεχνολογίας. Διδάσκει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.
http://m-epikaira.gr/2009/12/%cf%84%ce%b1-%ce%b8%cf%81%ce%b7%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%83%cf%8d%ce%bc%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%c2%ab%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba/
H πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου να διατάξει την αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από τα σχολεία προκάλεσε σειρά άγριων πανηγυρισμών από μια πολυπληθή ομάδα Ελλήνων διανοουμένων. Αυτό όμως που τείνουν να παραβλέπουν οι πολέμαρχοι της «εκκοσμίκευσης», ή απλά το αγνοούν, είναι ότι οι ιστορικές ρίζες του γεωπολιτισμικού μηχανισμού που γέννησε την έννοια των «ανθρωπίνων» δικαιωμάτων, πάνω σε μια γκροτέσκα εκδοχή των οποίων βασίζεται και όλη αυτή η προσπάθεια εξαναγκαστικής και αντιλαϊκής αποχριστιανοποίησης της Ευρώπης, εντοπίζονται σε ένα σκληροπυρηνικό και φανατικό χριστιανισμό.
Συγκεκριμένα, τα ιεροποιημένα, «ατομικά δικαιώματα», όπως γίνονται αντιληπτά στη Δύση, είναι προϊόν του δυτικού ατομοκεκτρικού πολιτισμού, ο οποίος με τη σειρά του αποτελεί εν πολλοίς προϊόν του προτεσταντισμού. Ο προτεσταντισμός, δηλαδή η βορειοευρωπαϊκή εκδοχή του χριστιανισμού, γεννήθηκε ως αντίδραση στην παπική απολυταρχία και, κατά συνέπεια, κινήθηκε ακριβώς προς το αντίθετο άκρο. Δηλαδή, στον υπερτονισμό του ατόμου και την αποδόμηση της κοινωνικής – εκκλησιαστικής λειτουργίας της θρησκείας. Στον προτεσταντισμό κάθε άνθρωπος έγινε πάπας του εαυτού του, για να το πούμε με απλά λόγια. Για να λειτουργήσει, λοιπόν, αυτός ο ατομοκεντρικός χριστιανισμός χρειαζόταν απόλυτη και απεριόριστη εξασφάλιση των ατομικών διαδικασιών που επέτρεπαν την επαφή με το θείο και τη μελέτη και γνώση των ιερών κειμένων. Έτσι, γεννήθηκε αυτή η ιεροποιημένη και ουσιαστικά ανορθολογική έννοια των «ατομικών» δικαιωμάτων, τα οποία ενίοτε λαμβάνουν υπόσταση εις βάρος των συλλογικών δικαιωμάτων, και αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Δύσης. Η δε «ανεξιθρησκία», όπως την αντιλαμβάνονται οι Δυτικοί και προσπαθούν να την επιβάλλουν και στον υπόλοιπο κόσμο, δηλαδή η προσωπική θρησκευτική αναζήτηση χωρίς παρεμβάσεις και παρεμβολές από την κοινωνία και τις κρατικές δομές, είναι ο σκληρός πυρήνας του βορειοευρωπαϊκού προτεσταντισμού. Παρεμπιπτόντως, και ο καπιταλισμός και μάλιστα οι πιο ακραίες, επιθετικές, ανάλγητες, «φιλελεύθερες» εκδοχές του, είναι επίσης προϊόν της ίδιας πολιτισμικής μήτρας.
Βέβαια, κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι, στα χρόνια που πέρασαν, αυτή η δυναμική αυτονομήθηκε και έδωσε τη σημερινή εκδοχή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εκκοσμικευμένης κοινωνίας και κατά συνέπεια δεν υπάρχει κανένας λόγος να ασχολούμαστε με το ποιες είναι οι ιστορικές της ρίζες. Όμως και σε αυτό το επιχείρημα υπάρχει αντίλογος. Καταρχάς, δεν είναι δυνατόν να ξεφορτωθούμε τις ρίζες μας. Οι πολιτισμικές αξίες δεν αποτελούν προϊόν ιστορικής παρθενογένεσης και, όταν τις εξετάζεις σαν τέτοιες, τότε απλά δεν μελετάς την ουσία τους. Η μελέτη τους, με άλλα λόγια, είναι λανθασμένη. Όταν, λοιπόν, η σημερινή έννοια των ατομικών δικαιωμάτων και γενικότερα του ατομοκεντρικού «φιλελεύθερου» πολιτισμού έχει οικοδομηθεί όχι πάνω στον Ορθό Λόγο, αλλά στο θρησκευτικό φανατισμό, είναι φυσικό και επόμενο να είναι και αυτή «μολυσμένη» από ανορθολογικά, θρησκευτικού τύπου, κριτήρια, αξίες και αρχές, ανεξαρτήτως με τι προσωπείο θέλει να εμφανίζεται στην κοινωνία. Και θα πρέπει, κάποια στιγμή, να κατανοήσουμε ότι και ο σημερινός φονταμενταλιστικός αντιχριστιανισμός που τείνει να κυριαρχήσει και στην ελληνική διανόηση έχει έντονα θρησκευτικά – ανορθολογικά στοιχεία και δεν αποτελεί την επιτομή του ορθολογισμού.
Οι πολιτισμικές αξίες δεν αποτελούν προϊόν ιστορικής παρθενογένεσης και, όταν τις εξετάζεις σαν τέτοιες, τότε απλά δεν μελετάς την ουσία τους
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αυτή η θρησκειοποιημένη λατρεία της «ανεξιθρησκίας», των ατομικών δικαιωμάτων και η γενικότερη φιλοσοφία της επιθετικής εκκοσμίκευσης της κοινωνίας, φαίνεται να αποτελεί συνιστώσα ενός ενιαίου και αδιαίρετου διαλεκτικού μεγέθους, μέσα στο οποίο συλλειτουργεί και αλληλοϋποστηρίζεται με τον ακραίο φονταμενταλισμό μιας πρωτόγονης και μισαλλόδοξης εκδοχής του χριστιανισμού, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα στην αμερικανική κοινωνία. Με άλλα λόγια, είτε συγκρούονται είτε απλώς συνυπάρχουν, ο ακραίος θρησκευτικός φονταμενταλισμός μαζί με την επιθετική εκκοσμίκευση και την άρνηση των συμβόλων της συλλογικής θρησκευτικής ταυτότητας, στο όνομα των δικαιωμάτων του ενός, είναι ένα ενιαίο πολιτισμικό «πακέτο» που έρχεται από τη «βαθιά» Δύση και προσπαθεί να προωθήσει τις αξίες και τις θέσεις της και εντέλει να επιβάλλει τη γεωπολιτική της ταυτότητα στον υπόλοιπο κόσμο.
Όσοι, λοιπόν, ντόπιοι διανοούμενοι «παπαγαλίζουν» τα τσιτάτα που μας έρχονται από τη Δύση αναφορικά με τα «ανθρώπινα δικαιώματα» και την «ανεξιθρησκία», θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι κατά βάθος είναι πιθανόν να προωθούν και αυτοί μια θρησκεία και για την ακρίβεια έναν ακραίο, αφελή, μισαλλόδοξο χριστιανισμό εν παραλλήλω με την «κοσμική», «ανεξίθρησκη» απόφυσή του.
*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι ειδικός σε θέματα Γεωπολιτικής Ανάλυσης και Πολεμικής Τεχνολογίας. Διδάσκει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.
http://m-epikaira.gr/2009/12/%cf%84%ce%b1-%ce%b8%cf%81%ce%b7%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%83%cf%8d%ce%bc%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%c2%ab%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba/
Μητροπολίτης Πειραιώς: Γραικύλοι και προδότες όσοι παραχώρησαν το κέντρο των Αθηνών στους μουσουλμάνους
Σε καυστική του ανακοίνωση ο Μητροπολίτης Πειραιώς αναφέρει μεταξύ άλλων:
Είναι πρόδηλος η σύγχυση πού επιχειρείται νά επικρατήσει μέ τήν ταύτιση της συνταγματικά κατοχυρωμένης εννοίας της ανεξιθρησκίας καί της ελευθερίας θρησκευτικής συνειδήσεως μέ τήν έννοια της επικρατούσης θρησκείας. Η παραχώρηση του κέντρου των Αθηνών γιά τήν τέλεση θρησκευτικών τελετών μίας άλλης εκτός της επικρατούσης κατά τό Σύνταγμα θρησκείας αποτελεί απαράδεκτον συμπεριφοράν πού πλήττει τήν επικρατούσα εις τό Κράτος θρησκευτικήν πίστιν.
Η Ελληνική Πολιτεία βάσει του ισχύοντος Συντάγματος δέν είναι ουδετερόθρησκος Πολιτεία. Επιπροσθέτως ουδείς έχει τό δικαίωμα εν ονόματι του δήθεν εκσυγχρονισμού καί τής δήθεν πολυπολιτισμικότητος νά ποδοπατεί βαναύσως τήν ιστορική μνήμη του Ελληνικού Έθνους, παραθεωρώντας τούς ποταμούς αιμάτων των αγρίως σφαγιασθέντων καί αναιρεθέντων Νεομαρτύρων από τούς οπαδούς της συγκεκριμένης θρησκευτικής παραδοχής, αλλά καί των ηρώων της Εθνικής μας παλλιγεννεσίας.
Μόνον γραικύλοι καί προδόται της πατρίδος διατάκται καί υπεργολάβοι της νέας εποχής καί του αθλίου συγκρητισμού μπορούν νά αμνηστεύουν μέ αυτόν τόν απαράδεκτο τρόπο «τέσσερα μαύρα ατέλειωτα εκατόχρονα σκλαβιάς», φρίκης, δολοφονιών, βιασμών καί ειδεχθών εγκλημάτων πού είχαν ως εφαλτήριο καί τήν συγκεκριμένη θρησκευτική παραδοχή.
Ενταύθα βέβαια παραθεωρήθηκε πλήρως η διεθνώς κατωχυρωμένη έννοια της αμοιβαιότητας διότι εις ουδεμία μουσουλμανική χώρα θά επετρέπετο ποτέ μία παρόμοια θρησκευτική ενέργεια καί επί πλέον εκθέτει διεθνώς τήν χώρα μας διότι τήν εμφανίζει ως δήθεν αρνουμένη τήν στέγασιν της συγκεκριμένης θρησκευτικής κοινωνίας τήν στιγμήν κατά τήν οποίαν εις τήν Ελληνικήν Επικράτειαν υφίστανται καί λειτουργούν ανέτως μουσουλμανικά τεμένη στήν Θράκη καί τήν Δωδεκάννησο, αι μουσουλμανικαί μουφτείαι τυγχάνουν ανεγνωρισμέναι ως ΝΠΔΔ καί μισθοδοτούνται υπό του Ελληνικού Δημοσίου οι Θρησκευτικοί λειτουργοί της Μουσουλμανικής Θρησκευτικής παραδοχής καί επιβαρύνουν τόν Κρατικό Προϋπολογισμό τά Μουσουλμανικά Ιεροδιδασκαλεία. Στό δέ λεκανοπέδιον ανεξελέγκτως λειτουργούν άτυπα μουσουλμανικά τεμένη.
ΠΗΓΗ: http://www.elora.gr/portal/
Είναι πρόδηλος η σύγχυση πού επιχειρείται νά επικρατήσει μέ τήν ταύτιση της συνταγματικά κατοχυρωμένης εννοίας της ανεξιθρησκίας καί της ελευθερίας θρησκευτικής συνειδήσεως μέ τήν έννοια της επικρατούσης θρησκείας. Η παραχώρηση του κέντρου των Αθηνών γιά τήν τέλεση θρησκευτικών τελετών μίας άλλης εκτός της επικρατούσης κατά τό Σύνταγμα θρησκείας αποτελεί απαράδεκτον συμπεριφοράν πού πλήττει τήν επικρατούσα εις τό Κράτος θρησκευτικήν πίστιν.
Η Ελληνική Πολιτεία βάσει του ισχύοντος Συντάγματος δέν είναι ουδετερόθρησκος Πολιτεία. Επιπροσθέτως ουδείς έχει τό δικαίωμα εν ονόματι του δήθεν εκσυγχρονισμού καί τής δήθεν πολυπολιτισμικότητος νά ποδοπατεί βαναύσως τήν ιστορική μνήμη του Ελληνικού Έθνους, παραθεωρώντας τούς ποταμούς αιμάτων των αγρίως σφαγιασθέντων καί αναιρεθέντων Νεομαρτύρων από τούς οπαδούς της συγκεκριμένης θρησκευτικής παραδοχής, αλλά καί των ηρώων της Εθνικής μας παλλιγεννεσίας.
Μόνον γραικύλοι καί προδόται της πατρίδος διατάκται καί υπεργολάβοι της νέας εποχής καί του αθλίου συγκρητισμού μπορούν νά αμνηστεύουν μέ αυτόν τόν απαράδεκτο τρόπο «τέσσερα μαύρα ατέλειωτα εκατόχρονα σκλαβιάς», φρίκης, δολοφονιών, βιασμών καί ειδεχθών εγκλημάτων πού είχαν ως εφαλτήριο καί τήν συγκεκριμένη θρησκευτική παραδοχή.
Ενταύθα βέβαια παραθεωρήθηκε πλήρως η διεθνώς κατωχυρωμένη έννοια της αμοιβαιότητας διότι εις ουδεμία μουσουλμανική χώρα θά επετρέπετο ποτέ μία παρόμοια θρησκευτική ενέργεια καί επί πλέον εκθέτει διεθνώς τήν χώρα μας διότι τήν εμφανίζει ως δήθεν αρνουμένη τήν στέγασιν της συγκεκριμένης θρησκευτικής κοινωνίας τήν στιγμήν κατά τήν οποίαν εις τήν Ελληνικήν Επικράτειαν υφίστανται καί λειτουργούν ανέτως μουσουλμανικά τεμένη στήν Θράκη καί τήν Δωδεκάννησο, αι μουσουλμανικαί μουφτείαι τυγχάνουν ανεγνωρισμέναι ως ΝΠΔΔ καί μισθοδοτούνται υπό του Ελληνικού Δημοσίου οι Θρησκευτικοί λειτουργοί της Μουσουλμανικής Θρησκευτικής παραδοχής καί επιβαρύνουν τόν Κρατικό Προϋπολογισμό τά Μουσουλμανικά Ιεροδιδασκαλεία. Στό δέ λεκανοπέδιον ανεξελέγκτως λειτουργούν άτυπα μουσουλμανικά τεμένη.
ΠΗΓΗ: http://www.elora.gr/portal/
Στο Θεατρο του Παραλογου.....
Ο περιπλανώμενος «θίασος» του πολιτικού κόσμου ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη,σε μια προσπάθεια να πείσει και να καταδείξει ότι έχει σχέδιο για έξοδο από τη κρίση,με μια δόση δημαγωγίας ενόψει των Περιφερειακών και Δημοτικών εκλογών…
Ο Ύπατος Αρμοστής μας, εξακολουθεί να πιστεύει ότι είναι αντιεξουσιαστής στην Εξουσία(;),ο κύριος Σαμαράς αγωνίζεται να βελτιώσει τα ποσοστά του μετά και τα «χαστούκια» των δημοσκοπήσεων και τα μικρότερα κόμματα με αρπακτική ψηφοθηρική διάθεση θα εξαπολύσουν τις επιθέσεις τους σε όλες τις κατευθύνσεις…
Τα δημοσιογραφικά κομβόι πιστά στο λειτούργημα της ενημέρωσης που το έχουν καταστήσει επάγγελμα ,θα σπεύσουν και τα συνδικάτα απ'έξω να διαμαρτύρονται στη τελευταία προσπάθεια διάσωσης της αξιοπιστίας τους-καθώς οι προηγούμενες αντιδράσεις μπορούν να χαρακτηριστούν από «χλιαρές» έως «κρύες»….
Κι όλοι οι υπόλοιποι,ο απλός λαος.θα ακούσουμε για άλλη μια φορά μεγάλα λόγια-που ποτέ δε θα γίνουν πραξη,για άλλη μια φορά θα μας ζητήσουν την υπομονή μας-ενώ ξέρουν πολύ καλά ότι έχει εξαντληθεί και για άλλη μια φορά με επικοινωνιακά τρικ θα ζητήσουν τη συνένοχη σιωπή μας…
Θεατές σε ένα θέατρο του παραλόγου με μια διαφορά….Οι πρωταγωνιστές αυτή τη φορά θα υποδύονται το «πνιγμένο που πιάνεται από τα μαλλιά του»….Και θα πιάνεται από τα μαλλιά του γιατί ο λαός-ο μόνος που εν δυνάμει θα μπορούσε να τους σώσει-αυτή τη φορά θα μείνει αμέτοχος πληρώνοντας τους ακριβό αντίτιμο για τη κοροϊδία που δέχτηκε 36 χρόνια….
topsaxtiri
Read more: http://pentapostagma.blogspot.com/2010/09/blog-post_2116.html#ixzz0zF7yQ17M
Ο Ύπατος Αρμοστής μας, εξακολουθεί να πιστεύει ότι είναι αντιεξουσιαστής στην Εξουσία(;),ο κύριος Σαμαράς αγωνίζεται να βελτιώσει τα ποσοστά του μετά και τα «χαστούκια» των δημοσκοπήσεων και τα μικρότερα κόμματα με αρπακτική ψηφοθηρική διάθεση θα εξαπολύσουν τις επιθέσεις τους σε όλες τις κατευθύνσεις…
Τα δημοσιογραφικά κομβόι πιστά στο λειτούργημα της ενημέρωσης που το έχουν καταστήσει επάγγελμα ,θα σπεύσουν και τα συνδικάτα απ'έξω να διαμαρτύρονται στη τελευταία προσπάθεια διάσωσης της αξιοπιστίας τους-καθώς οι προηγούμενες αντιδράσεις μπορούν να χαρακτηριστούν από «χλιαρές» έως «κρύες»….
Κι όλοι οι υπόλοιποι,ο απλός λαος.θα ακούσουμε για άλλη μια φορά μεγάλα λόγια-που ποτέ δε θα γίνουν πραξη,για άλλη μια φορά θα μας ζητήσουν την υπομονή μας-ενώ ξέρουν πολύ καλά ότι έχει εξαντληθεί και για άλλη μια φορά με επικοινωνιακά τρικ θα ζητήσουν τη συνένοχη σιωπή μας…
Θεατές σε ένα θέατρο του παραλόγου με μια διαφορά….Οι πρωταγωνιστές αυτή τη φορά θα υποδύονται το «πνιγμένο που πιάνεται από τα μαλλιά του»….Και θα πιάνεται από τα μαλλιά του γιατί ο λαός-ο μόνος που εν δυνάμει θα μπορούσε να τους σώσει-αυτή τη φορά θα μείνει αμέτοχος πληρώνοντας τους ακριβό αντίτιμο για τη κοροϊδία που δέχτηκε 36 χρόνια….
topsaxtiri
Read more: http://pentapostagma.blogspot.com/2010/09/blog-post_2116.html#ixzz0zF7yQ17M
Παρέλασαν όλοι οι υποψήφιοι απο το Τουρκικό Προξενείο..
Στην καλύτερη περίοδο για τους επίδοξους υποψηφίους, ανεξαρτήτως θρησκεύματος σε Ροδόπη και Ξάνθη, ήρθε το Ραζαμάν Μπαιράμ, δύο μήνες πριν από τις εκλογές της αυτοδιοίκησης. Το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής, όπως κάθε χρόνο, άνοιξε τις πόρτες του σε όλο τον κόσμο και φυσικά οι αυτοδιοικητικοί χριστιανοί και μουσουλμάνοι δεν έχασαν την ευκαιρία να παραστούν εκεί όχι τόσο για να ανταλλάξουν ευχές, αλλά κυρίως πολιτικές κουβέντες. Η προεκλογική περίοδος που ξεκίνησε άλλωστε ευνοεί και μάλιστα τη στιγμή που ακόμα δεν έχουν καταρτιστεί ψηφοδέλτια και τα ενδεχόμενα όλα είναι ανοιχτά.
Το προξενείο ξεκίνησε να δέχεται επισκέπτες μετά τις 11 το πρωί και ενώ στην αρχή η κίνηση ήταν υποτονική, όσο περνούσε η ώρα μεγαλύτερες παρέες αυτοδιοικητικών και μη, περνούσε τις πόρτες του. Συνοδευόμενος από τους αντιδημάρχους Κώστα Ναλμπάντη, Γιάννη Μουρτίδη, Αλή Αλή και τη σύμβουλο Ελμάζ Ιμάμογλου προσήλθε να δώσει τις ευχές του ο δήμαρχος Κομοτηναίων Δημήτρης Κοτσάκης.
Οικοδεσπότης ο πρόξενος Τουρκικής Δημοκρατίας Μουσταφά Σαρνίτς με την σύζυγό του Εσίν και τον έναν από τους δύο υποπρόξενους Φατίχ Ακάρτζα, αφού ο έτερος υποπρόξενος Οσκάν Ντούμαν μετατέθηκε σε άλλη χώρα και αναμένεται η άφιξη νέου.
Λίγο νωρίτερα πέρασαν από το προξενείο ο δήμαρχος Ιάσμου Κυριάκος Αμούτζας με τον αντιδήμαρχο, ο δήμαρχος Σαπών Γιώργος Πιλιλίτσης με τον αντιδήμαρχο Αχμέτ Ιδρίς, ο υποψήφιος δήμαρχος Γιώργος Πετρίδης με τον δημοτικό σύμβουλο Αλή Μέρτογλου, ο γραμματέας νομαρχιακής επιτροπής ΠΑΣΟΚ Γιώργος Μανανάς, οι κοινοτάρχες Κέχρου Μεχμέτ Εμίνογλου και Οργάνης Αμπντουλκαδήρ Χότζα, ο δήμαρχος Φιλύρας Χασάν Κιασήφ, οι αντινομάρχες Κώστας Κατσιμίγας, Μεχμέτ Δεβετζήογλου και Σιμπέλ Μουσταφάογλου, οι βουλευτές Ροδόπης Αχμέτ Χατζηοσμάν και Ξάνθης Τσετίν Μάντατζη, η Ξανθιώτισσα δικηγόρος Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν, ο νομαρχιακός σύμβουλος Κοτζά Μουμίν Ριτβάν, ο πρώην δήμαρχος Σώστη Μουσταφά Μουσταφά, ο πρόεδρος του συλλόγου αποφοίτων ΕΠΑΘ Ν. Ροδόπης – Ν. Έβρου Μεχμέτ Ντερντιμάν, η νομαρχιακή σύμβουλος Μεχμέτ Τσαούς Νετζιλά, ο πρόεδρος της ΕΠΣ Θράκης Μάνος Γαβριηλίδης, ο πρόεδρος του συνδέσμου Διαιτητών Θράκης Γιώργος Ζηλούδης, ο πρόεδρος του κόμματος του Σαδίκ «Ειρήνης Φιλίας Ισότητας» Αλή Τσαβούς Μουσταφά, υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι Ροδόπης και Ξάνθης, πρώην βουλευτές, εκπρόσωποι συλλόγων και απλός κόσμος.
Xρόνος Κομοτηνής
http://www.enkripto.com/2010/09/blog-post_7687.html
Το προξενείο ξεκίνησε να δέχεται επισκέπτες μετά τις 11 το πρωί και ενώ στην αρχή η κίνηση ήταν υποτονική, όσο περνούσε η ώρα μεγαλύτερες παρέες αυτοδιοικητικών και μη, περνούσε τις πόρτες του. Συνοδευόμενος από τους αντιδημάρχους Κώστα Ναλμπάντη, Γιάννη Μουρτίδη, Αλή Αλή και τη σύμβουλο Ελμάζ Ιμάμογλου προσήλθε να δώσει τις ευχές του ο δήμαρχος Κομοτηναίων Δημήτρης Κοτσάκης.
Οικοδεσπότης ο πρόξενος Τουρκικής Δημοκρατίας Μουσταφά Σαρνίτς με την σύζυγό του Εσίν και τον έναν από τους δύο υποπρόξενους Φατίχ Ακάρτζα, αφού ο έτερος υποπρόξενος Οσκάν Ντούμαν μετατέθηκε σε άλλη χώρα και αναμένεται η άφιξη νέου.
Λίγο νωρίτερα πέρασαν από το προξενείο ο δήμαρχος Ιάσμου Κυριάκος Αμούτζας με τον αντιδήμαρχο, ο δήμαρχος Σαπών Γιώργος Πιλιλίτσης με τον αντιδήμαρχο Αχμέτ Ιδρίς, ο υποψήφιος δήμαρχος Γιώργος Πετρίδης με τον δημοτικό σύμβουλο Αλή Μέρτογλου, ο γραμματέας νομαρχιακής επιτροπής ΠΑΣΟΚ Γιώργος Μανανάς, οι κοινοτάρχες Κέχρου Μεχμέτ Εμίνογλου και Οργάνης Αμπντουλκαδήρ Χότζα, ο δήμαρχος Φιλύρας Χασάν Κιασήφ, οι αντινομάρχες Κώστας Κατσιμίγας, Μεχμέτ Δεβετζήογλου και Σιμπέλ Μουσταφάογλου, οι βουλευτές Ροδόπης Αχμέτ Χατζηοσμάν και Ξάνθης Τσετίν Μάντατζη, η Ξανθιώτισσα δικηγόρος Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν, ο νομαρχιακός σύμβουλος Κοτζά Μουμίν Ριτβάν, ο πρώην δήμαρχος Σώστη Μουσταφά Μουσταφά, ο πρόεδρος του συλλόγου αποφοίτων ΕΠΑΘ Ν. Ροδόπης – Ν. Έβρου Μεχμέτ Ντερντιμάν, η νομαρχιακή σύμβουλος Μεχμέτ Τσαούς Νετζιλά, ο πρόεδρος της ΕΠΣ Θράκης Μάνος Γαβριηλίδης, ο πρόεδρος του συνδέσμου Διαιτητών Θράκης Γιώργος Ζηλούδης, ο πρόεδρος του κόμματος του Σαδίκ «Ειρήνης Φιλίας Ισότητας» Αλή Τσαβούς Μουσταφά, υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι Ροδόπης και Ξάνθης, πρώην βουλευτές, εκπρόσωποι συλλόγων και απλός κόσμος.
Xρόνος Κομοτηνής
http://www.enkripto.com/2010/09/blog-post_7687.html
Ο ελληνικός λαός έχει τα μάτια του στην Θεσσαλονίκη
Δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να πείσει θύμα των προβοκατόρικων δηλώσεων των εντολοδόχων της τρόικας , κυβέρνηση ,επιχειρηματίες και το μακρύ χέρι του τρόμου Μ.Μ.Ε.
Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
Αναπτυξιακά έργα .....
Δεν επέλεξα τυχαία τις δυο ομιλίες του Γ.Α.Π στην πρώτη του επίσκεψη στο Νομό ΗΛΕΙΑΣ ως πρωθυπουργό.
(για όσους τις διάβασαν τις αναρτήσεις Αφιερωμένο εξαιρετικά στους φορείς του Ν. Ηλείας και Αφιερωμένο σε βουλευτές ,φορείς και πάσης φύσεως της εξουσίας εραστές. )
Ήθελα να περάσω ένα μήνυμα ότι δεν είναι κακό να ανατρέχουμε στο παρελθών και να αντλούμε στοιχειά που μας βοηθούν να δούμε καθαρά αν μια εξαγγελία είναι έντιμη και όχι τηλεοπτικό πανηγύρι .
Θέλω να πω ότι ένας έντιμος άνθρωπος δεν θα πάει σε ένα ετοιμοθάνατο από ανίατη ασθένεια για να του πει ότι βρήκε το φάρμακο που θα του χαρίσει την ζωή .
Τουλάχιστον έτσι το πιστεύω εγώ .
Δεν θέλω να φαίνομαι εμπαθής αλλά ρωτώ ποια ήταν η ανάπτυξη που βίωσε ο ΝΟΜΟΣ μέχρι σήμερα . Απαντήστε στον εαυτό σας όσοι μου κάνετε την τιμή και αφιερώνετε τον χρόνο σας διαβάζοντας το κείμενο μου .
Η αδιαφορία είναι τόσο φανερή που οι πολίτες στις κουβέντες τους συζητάνε για δυο πράγματα ( τουλάχιστον αυτά άκουσα εγώ) «για ποιο λόγο να ενδιαφερθούν αφού θεωρούν το ΝΟΜΟ ΗΛΕΙΑΣ Πράσινο» ως προς το έμβλημα του ΠΑΣΟΚ γιατί κατά τα άλλα τα δάση είναι μαύρα .
Ξέρετε ο Νομός Ηλείας είναι αγροτικός κατά κύριο λόγο.
Ο δεύτερος λόγος είναι φρίκη « εσκεμμένα αφήνουν σκανδαλωδώς το Νομό ΗΛΕΙΑΣ απαξιωμένο και εγκαταλειμμένο για να πουλήσουν δημόσια γη σε ιδιώτες ,παραθαλάσσιες εκτάσεις κ.τ.λ..
Ανάπτυξη σημαίνει ότι και ο τελευταίος πολίτης του ΝΟΜΟΥ ΗΛΕΙΑΣ θα καταλάβει ότι η Ζωή του χαμογελά ότι κάτι άλλαξε στην καθημερινότητα του .Αν δεν υπάρξει αυτό Τότε έχουμε κάτι άλλο που σαν λέξη δεν μου έρχεται αυτή την στιγμή για την ονομάσω .
Τελειώνοντας κάνω έκκληση σε όλους τους ανθρώπους που θα λάβουν μέρος στις εκλογές από οποιοδήποτε πόστο. Αφού τα κόμματα που σας υποστηρίζουν δεν έχουν ακόμα σαφή ιδεολογική τοποθέτηση και αφού όλα τα κόμματα βρίσκονται σε υπαρξιακό προσανατολισμό ,δώστε την ψυχή σας αυτή την φορά για το Νομό Ηλείας .
Δεν θα σας βγει σε κακό αντίθετα .
(για όσους τις διάβασαν τις αναρτήσεις Αφιερωμένο εξαιρετικά στους φορείς του Ν. Ηλείας και Αφιερωμένο σε βουλευτές ,φορείς και πάσης φύσεως της εξουσίας εραστές. )
Ήθελα να περάσω ένα μήνυμα ότι δεν είναι κακό να ανατρέχουμε στο παρελθών και να αντλούμε στοιχειά που μας βοηθούν να δούμε καθαρά αν μια εξαγγελία είναι έντιμη και όχι τηλεοπτικό πανηγύρι .
Θέλω να πω ότι ένας έντιμος άνθρωπος δεν θα πάει σε ένα ετοιμοθάνατο από ανίατη ασθένεια για να του πει ότι βρήκε το φάρμακο που θα του χαρίσει την ζωή .
Τουλάχιστον έτσι το πιστεύω εγώ .
Δεν θέλω να φαίνομαι εμπαθής αλλά ρωτώ ποια ήταν η ανάπτυξη που βίωσε ο ΝΟΜΟΣ μέχρι σήμερα . Απαντήστε στον εαυτό σας όσοι μου κάνετε την τιμή και αφιερώνετε τον χρόνο σας διαβάζοντας το κείμενο μου .
Η αδιαφορία είναι τόσο φανερή που οι πολίτες στις κουβέντες τους συζητάνε για δυο πράγματα ( τουλάχιστον αυτά άκουσα εγώ) «για ποιο λόγο να ενδιαφερθούν αφού θεωρούν το ΝΟΜΟ ΗΛΕΙΑΣ Πράσινο» ως προς το έμβλημα του ΠΑΣΟΚ γιατί κατά τα άλλα τα δάση είναι μαύρα .
Ξέρετε ο Νομός Ηλείας είναι αγροτικός κατά κύριο λόγο.
Ο δεύτερος λόγος είναι φρίκη « εσκεμμένα αφήνουν σκανδαλωδώς το Νομό ΗΛΕΙΑΣ απαξιωμένο και εγκαταλειμμένο για να πουλήσουν δημόσια γη σε ιδιώτες ,παραθαλάσσιες εκτάσεις κ.τ.λ..
Ανάπτυξη σημαίνει ότι και ο τελευταίος πολίτης του ΝΟΜΟΥ ΗΛΕΙΑΣ θα καταλάβει ότι η Ζωή του χαμογελά ότι κάτι άλλαξε στην καθημερινότητα του .Αν δεν υπάρξει αυτό Τότε έχουμε κάτι άλλο που σαν λέξη δεν μου έρχεται αυτή την στιγμή για την ονομάσω .
Τελειώνοντας κάνω έκκληση σε όλους τους ανθρώπους που θα λάβουν μέρος στις εκλογές από οποιοδήποτε πόστο. Αφού τα κόμματα που σας υποστηρίζουν δεν έχουν ακόμα σαφή ιδεολογική τοποθέτηση και αφού όλα τα κόμματα βρίσκονται σε υπαρξιακό προσανατολισμό ,δώστε την ψυχή σας αυτή την φορά για το Νομό Ηλείας .
Δεν θα σας βγει σε κακό αντίθετα .
Αφιερωμένο εξαιρετικά στους φορείς του Ν. Ηλείας.
Σύσκεψη με Φορείς της Ηλείας
Αρχαία Ολυμπία, 11 Οκτωβρίου 2009
Ο Γιώργος Α. ΠαπανδρέουΧαιρετισμός του Πρωθυπουργός Γιώργου Α. Παπανδρέου σε σύσκεψη Εκπροσώπων Φορέων της Ηλείας
"Φίλες και φίλοι, σας ευχαριστούμε όλοι για αυτό το θερμό καλωσόρισμα και τη μαζική σας συμμετοχή, στη σημερινή σύσκεψη.
Είναι ιδιαίτερη η τιμή και ευχαριστώ για την απόφασή σας, κύριε Δήμαρχε και Δημοτικοί Σύμβουλοι της Ολυμπίας, να με ανακηρύξετε επίτιμο δημότη, κάτι για το οποίο θα κάνω ό,τι μπορώ να τιμήσω.
Σήμερα είναι μόνο η αρχή. Με γνωρίζετε καλά και δεν είναι η πρώτη φορά που με βλέπετε εδώ, δεν θα είναι και η τελευταία. Ήρθα σήμερα εδώ, μόλις πέντε μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου ως Πρωθυπουργού της χώρας, κατόπιν της εντολής που μου έδωσε ο Ελληνικός λαός πριν από μια εβδομάδα.
Είμαι σήμερα εδώ, για να τηρήσω τη δέσμευση που είχα αναλάβει, ότι η πρώτη επίσκεψή μου ως Πρωθυπουργός θα ήταν στην περιοχή σας. Και δεν ήρθα μόνος, με συνοδεύουν πέντε Υπουργοί της νέας κυβέρνησης. Είναι οι κατεξοχήν αρμόδιοι για όλα τα καυτά θέματα που αφορούν την περιοχή. Η πρώτη επίσκεψη κυβερνητικού κλιμακίου όφειλε να αφορά την Ηλεία και ευρύτερα την Πελοπόννησο. Είναι χρέος της Πολιτείας, είναι δικό μας χρέος.
Φίλες και φίλοι, το καλοκαίρι του 2007 η περιοχή σας έζησε μία από τις μεγαλύτερες ανθρώπινες και φυσικές καταστροφές της πρόσφατης ιστορίας μας. Και θυμάμαι καλά -γιατί ήμασταν μαζί τότε- ότι η ανησυχία σας ήταν πως μόλις φύγουν οι κάμερες και τα φώτα της δημοσιότητας από την περιοχή, η Πολιτεία θα σας ξεχάσει. Και φοβόσασταν ότι θα ξεχαστεί και η παγκόσμια συγκίνηση και κατακραυγή, καθώς και η σύσσωμη διάθεση για προσφορά για την ανασυγκρότηση της Πελοποννήσου και της Ολυμπίας.
Γι’ αυτό και νιώθω ιδιαίτερη χαρά και τιμή που μας συνοδεύει σήμερα ένας διακεκριμένος αρχιτέκτονας, χωροτάκτης, ο Josep Acebillo, ο οποίος είναι εδώ μαζί μας. Τον ευχαριστούμε. Ο Acebillo είναι ο αναμορφωτής της πόλης της Βαρκελώνης, μια πόλη ολυμπιακή και αυτή, και όπως ξέρετε είναι ένας άνθρωπος με πλούσιο έργο σε όλο τον κόσμο. Μάλιστα, μόλις ήρθε από τον Καναδά, ακριβώς γι’ αυτή τη συνάντηση. Τον ευχαριστώ θερμά που ανταποκρίθηκε άμεσα στην πρόσκλησή μου και είναι σήμερα μαζί μας. Θα μας βοηθήσει με την δική του μοναδική εμπειρία, συνεργαζόμενος βέβαια με τα αρμόδια Υπουργεία και με τους Έλληνες επιστήμονες εδώ και αλλού στην Ελλάδα.
Είναι ένα μικρό δείγμα της προσπάθειάς μας να κινητοποιήσουμε ξανά την διεθνή κοινή γνώμη και όλους τους φορείς για προσφορά και επένδυση στο νέο αυτό πρότυπο ανάπτυξης, της Πράσινης Ανάπτυξης, της νέας Πολιτείας.
Ξέρετε καλά ότι έδειξα έμπρακτα το ενδιαφέρον μου για την Ηλεία, αλλά και για ολόκληρη την Πελοπόννησο. Κατέβαλα κάθε δυνατή προσπάθεια, καταρτίσαμε αμέσως ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανασυγκρότησης για την περιοχή. Καταθέσαμε νομοσχέδιο στη Βουλή, που δυστυχώς απορρίφθηκε από την απελθούσα κυβέρνηση. Καταθέσαμε χρήματα για την ανασυγκρότηση της περιοχής, ως αξιωματική αντιπολίτευση.
Ολοκληρώσαμε και πρόσφατα διαγωνισμό, με την ευθύνη του Ιδρύματος Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Λαλιώτη, για την ανάδειξη προτάσεων που θα βοηθήσουν στη βιώσιμη ανάπτυξη της περιοχής. Ο Κώστας Λαλιώτης είναι εδώ.
Ένα πρότυπο ανάπτυξης για την περιοχή, αλλά ακόμη και για ένα νέο πρότυπο της Πράσινης Ανάπτυξης που θα συμβολίσει η περιοχή σας, σηματοδοτώντας παράλληλα και μια νέα εποχή για την Ελλάδα.
Είμαι σήμερα εδώ για να ξεκινήσουμε μαζί σας, με όλους τους θεσμικούς φορείς της περιοχής, μια συζήτηση για το παρόν και το μέλλον της Ηλείας, αλλά και ευρύτερα της Πελοποννήσου. Ήρθαμε για να σας ακούσουμε, να ενημερωθούμε από πρώτο χέρι, αλλά και για να σας διαβεβαιώσουμε πως οι δεσμεύσεις μας θα γίνουν πράξεις. Μετά από τον απαραίτητο διάλογο και την επικαιροποίηση όπου χρειάζεται, θα ψηφίσουμε άμεσα το νομοσχέδιο που είχαμε καταθέσει και θα υλοποιήσουμε το σχέδιο ανασυγκρότησης που είχαμε παρουσιάσει.
Αυτά θα γίνουν πράξη. Θα δουλέψουμε μαζί και θα πετύχουμε αυτούς τους στόχους.
Και πάλι σας ευχαριστώ."
Αμέσως μετά τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των φορέων, ο Πρωθυπουργός, Γιώργος Α. Παπανδρέου, τόνισε:
"Ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις, τις προτάσεις, τις ευχές σας και τη βούλησή σας για συνεργασία. Μια συνεργασία που δεν βασίζεται, όπως πολύ σωστά ειπώθηκε από τον Πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ, σε μια πελατειακή αντίληψη, αλλά σε ένα σοβαρό πια σχεδιασμό, όπου τα χρήματα του ελληνικού λαού τα αξιοποιούμε με σχέδιο για να πιάσουν τόπο, για να μην χάνονται σε μαύρες τρύπες, αλλά να επενδύονται σε ουσιαστικές πολιτικές που αναπτύσσουν την περιφέρεια, τις υποδομές, το ανθρώπινο δυναμικό, που συμβάλλουν στην καινοτομία, στο καινούργιο, στην ανταγωνιστική οικονομία, σε ένα νέο πρότυπο.
Αυτός ο σχεδιασμός τον οποίο έχουμε κάνει -και όπως είπα, υπάρχει η ανάγκη μιας επικαιροποίησης γιατί έχουν περάσει δυο χρόνια, άρα και με μια περαιτέρω διαβούλευση- ενσωματώνει το πρόγραμμα στο οποίο αναφέρθηκε, και ο κ. Λαλιώτης, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανασυγκρότησης και ανάπτυξης πυρόπληκτων περιοχών. Αυτό είναι το πρόγραμμα που μας δεσμεύει και πιστεύω ότι αντιμετωπίζει τις περισσότερες από τις ανησυχίες σας και ενσωματώνει τις ελπίδες της περιοχής, με συγκεκριμένα μέτρα, αλλά και με μέτρα τα οποία δημιουργούν την υποδομή και την προοπτική για ένα άλλο πρότυπο ανάπτυξης.
Αυτό είναι το στοίχημά μας, να πετύχει αυτή η δράση, αυτό το σχέδιο, αυτός ο στόχος. Είναι για όλους μας στοίχημα. Δεν είναι απλώς μια προσφορά της Πολιτείας, ως υποχρέωση απέναντι στο νομό Ηλείας, την Πελοπόννησο και σε άλλες πυρόπληκτες περιοχές, αλλά θεωρώ ότι είναι ένα στοίχημα ολόκληρης της Ελλάδας, όλων μας, να μπορέσουμε και να βοηθήσουμε αυτές τις περιοχές που έχουν πληγεί, αλλά πάνω σ’ αυτή τη μεγάλη πληγή των πυρκαγιών και των σεισμών, να διαμορφώσουμε και ένα άλλο πρότυπο, που χρειάζεται πια η Ελλάδα, αυτό το οποίο ονομάζουμε εμείς «Πράσινη Ανάπτυξη».
Το δικό μου επιτελείο είναι εδώ, και για να ενημερωθεί πλήρως, αλλά και για να τονίσουμε τόσο τη δική μου, όσο και την συλλογική μας βούληση, να υλοποιηθούν αυτές οι αποφάσεις.
Στην προσπάθεια αυτή υπάρχουν βέβαια πολλές παράμετροι. Δεν αρκεί απλά η ψήφιση ενός νομοσχεδίου, χρειάζεται και η εφαρμογή. Και η εφαρμογή δεν είναι απλά θέμα εντολών που εκτελούνται από δημοσίους υπαλλήλους, είναι πρωτίστως η στενή μας συνεργασία, η κινητοποίηση όλων των δυνάμεων και η συνεργασία μεταξύ των φορέων της περιοχής. Έχω και εγώ διατελέσει βουλευτής επαρχίας και ξέρω ότι πολλές φορές οι φορείς μπορεί μεταξύ τους να μην συνεργάζονται και να έχει ο καθένας το δικό του στόχο. Άρα λοιπόν, χρειάζεται να ενοποιήσουμε το στόχο αυτό ως ένα συμβολικό, τοπικό, περιφερειακό και εθνικό στόχο. Αλλά οπωσδήποτε απαιτείται και η κινητοποίηση κεφαλαίων, καθώς και του πνευματικού δυναμικού, στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αυτό το νομοσχέδιο για τις πυρόπληκτες περιοχές, και για την ανασυγκρότηση τους, θα συνδυαστεί βεβαίως με θεσμικές αλλαγές που προωθεί το Υπουργείο Εσωτερικών για την αποκέντρωση και για την περιφέρεια. Έτσι, θα δώσουμε πνοή σε όλη την Ελλάδα μέσα απ’ αυτή την διαδικασία.
Θέλω να τονίσω ότι το κράτος για μας και για σας δεν θα πρέπει να είναι ένας αντίπαλος, ένας δυνάστης, ή να αισθάνεται κανείς ως επαίτης απέναντι του. Στόχος των πρώτων μας μέτρων, ένας επίπονος και επίμονος στόχος μας, είναι να αλλάξουμε αυτή τη σχέση κράτους - πολίτη, ώστε να βλέπετε το κράτος ως σύμβουλο. Θα είναι σύμβουλός σας, συνεργάτης σας, συμπαραστάτης σας, σε μια κοινή προσπάθεια που έχουμε, να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής, την ευημερία, τις προοπτικές αυτής της χώρας.
Έτσι θέλω να μας βλέπετε, αυτή θα είναι και η προσπάθεια όλων των υπουργών και των υπηρεσιών, παρά τις μεγάλες δυσκολίες και τα μεγάλα προβλήματα που έχουμε ως χώρα, καθώς και σειρά θεμάτων που έχουμε κληρονομήσει, τα οποία δημιουργούν μεγάλες δυσκολίες. Εμείς αυτή την αντίληψη προωθούμε και αυτή την αντίληψη θα κατακτήσουμε και ως κοινωνία.
Φίλες και φίλοι, τώρα είναι η δική μας σειρά, η σειρά της Πολιτείας να δείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον της και βεβαίως, οι δεσμεύσεις να γίνουν πράξη. Θα φέρουμε λοιπόν άμεσα προς ψήφιση στη Βουλή το νομοσχέδιο, μετά από την απαραίτητη διαβούλευση, για την ολοκληρωμένη ανασυγκρότηση της περιοχής. Θα προχωρήσουμε στην εξειδικευμένη πια μελέτη, για να καταστεί η Ολυμπία πρότυπη πόλη αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας και οικιστικής ανάπτυξης. Και βεβαίως, θα προωθήσουμε παρόμοιες παρεμβάσεις και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου.
Με τη ίδρυση μιας νέας Σχολής Αθλητισμού, Ολυμπισμού, Πολιτισμού, και Πρότυπης Ανάπτυξης, που εκ των πραγμάτων θα έχει διεθνές ενδιαφέρον. Μιλάμε για μια διεθνή σχολή που μπορεί να αναπτυχθεί και σε ένα διεθνές πανεπιστήμιο εδώ στην Ολυμπία, με ένα διεθνές πρότυπο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο, για την εκπαίδευση σε τομείς αθλητισμού, αλλά και για την διοργάνωση εκδηλώσεων και αγώνων.
Με την ανάπτυξη του Διεθνούς Ιδρύματος Ολυμπιακής Εκεχειρίας, ώστε να καταστεί αυτός ο συμβολισμός ακόμη πιο έντονος και η Ολυμπία να είναι πραγματικά το επίκεντρο πρωτοβουλιών για την ειρήνη και τη συνεργασία των λαών.
Όλα αυτά θα πραγματοποιηθούν βεβαίως από την ελληνική Πολιτεία, αλλά πάνω από όλα με την κινητοποίηση, όπως είπα, των φορέων και των κεφαλαίων σε διεθνές επίπεδο για την ολοκλήρωση αυτών των στόχων.
Θέλω να σας ευχαριστήσω ειλικρινά για την παρουσία σας και την θερμή αυτή υποδοχή. Αυτή η παρουσία, μάς δίνει δύναμη σε αυτή τη νέα μας αρχή, δύναμη και ελπίδα να συνεχίσουμε δυναμικά και αποτελεσματικά. Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουμε.
Ευχαριστώ πάρα πολύ."
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1721&rf=-1853366823&m=12545&rm=13469533&l=2
Αρχαία Ολυμπία, 11 Οκτωβρίου 2009
Ο Γιώργος Α. ΠαπανδρέουΧαιρετισμός του Πρωθυπουργός Γιώργου Α. Παπανδρέου σε σύσκεψη Εκπροσώπων Φορέων της Ηλείας
"Φίλες και φίλοι, σας ευχαριστούμε όλοι για αυτό το θερμό καλωσόρισμα και τη μαζική σας συμμετοχή, στη σημερινή σύσκεψη.
Είναι ιδιαίτερη η τιμή και ευχαριστώ για την απόφασή σας, κύριε Δήμαρχε και Δημοτικοί Σύμβουλοι της Ολυμπίας, να με ανακηρύξετε επίτιμο δημότη, κάτι για το οποίο θα κάνω ό,τι μπορώ να τιμήσω.
Σήμερα είναι μόνο η αρχή. Με γνωρίζετε καλά και δεν είναι η πρώτη φορά που με βλέπετε εδώ, δεν θα είναι και η τελευταία. Ήρθα σήμερα εδώ, μόλις πέντε μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου ως Πρωθυπουργού της χώρας, κατόπιν της εντολής που μου έδωσε ο Ελληνικός λαός πριν από μια εβδομάδα.
Είμαι σήμερα εδώ, για να τηρήσω τη δέσμευση που είχα αναλάβει, ότι η πρώτη επίσκεψή μου ως Πρωθυπουργός θα ήταν στην περιοχή σας. Και δεν ήρθα μόνος, με συνοδεύουν πέντε Υπουργοί της νέας κυβέρνησης. Είναι οι κατεξοχήν αρμόδιοι για όλα τα καυτά θέματα που αφορούν την περιοχή. Η πρώτη επίσκεψη κυβερνητικού κλιμακίου όφειλε να αφορά την Ηλεία και ευρύτερα την Πελοπόννησο. Είναι χρέος της Πολιτείας, είναι δικό μας χρέος.
Φίλες και φίλοι, το καλοκαίρι του 2007 η περιοχή σας έζησε μία από τις μεγαλύτερες ανθρώπινες και φυσικές καταστροφές της πρόσφατης ιστορίας μας. Και θυμάμαι καλά -γιατί ήμασταν μαζί τότε- ότι η ανησυχία σας ήταν πως μόλις φύγουν οι κάμερες και τα φώτα της δημοσιότητας από την περιοχή, η Πολιτεία θα σας ξεχάσει. Και φοβόσασταν ότι θα ξεχαστεί και η παγκόσμια συγκίνηση και κατακραυγή, καθώς και η σύσσωμη διάθεση για προσφορά για την ανασυγκρότηση της Πελοποννήσου και της Ολυμπίας.
Γι’ αυτό και νιώθω ιδιαίτερη χαρά και τιμή που μας συνοδεύει σήμερα ένας διακεκριμένος αρχιτέκτονας, χωροτάκτης, ο Josep Acebillo, ο οποίος είναι εδώ μαζί μας. Τον ευχαριστούμε. Ο Acebillo είναι ο αναμορφωτής της πόλης της Βαρκελώνης, μια πόλη ολυμπιακή και αυτή, και όπως ξέρετε είναι ένας άνθρωπος με πλούσιο έργο σε όλο τον κόσμο. Μάλιστα, μόλις ήρθε από τον Καναδά, ακριβώς γι’ αυτή τη συνάντηση. Τον ευχαριστώ θερμά που ανταποκρίθηκε άμεσα στην πρόσκλησή μου και είναι σήμερα μαζί μας. Θα μας βοηθήσει με την δική του μοναδική εμπειρία, συνεργαζόμενος βέβαια με τα αρμόδια Υπουργεία και με τους Έλληνες επιστήμονες εδώ και αλλού στην Ελλάδα.
Είναι ένα μικρό δείγμα της προσπάθειάς μας να κινητοποιήσουμε ξανά την διεθνή κοινή γνώμη και όλους τους φορείς για προσφορά και επένδυση στο νέο αυτό πρότυπο ανάπτυξης, της Πράσινης Ανάπτυξης, της νέας Πολιτείας.
Ξέρετε καλά ότι έδειξα έμπρακτα το ενδιαφέρον μου για την Ηλεία, αλλά και για ολόκληρη την Πελοπόννησο. Κατέβαλα κάθε δυνατή προσπάθεια, καταρτίσαμε αμέσως ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανασυγκρότησης για την περιοχή. Καταθέσαμε νομοσχέδιο στη Βουλή, που δυστυχώς απορρίφθηκε από την απελθούσα κυβέρνηση. Καταθέσαμε χρήματα για την ανασυγκρότηση της περιοχής, ως αξιωματική αντιπολίτευση.
Ολοκληρώσαμε και πρόσφατα διαγωνισμό, με την ευθύνη του Ιδρύματος Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Λαλιώτη, για την ανάδειξη προτάσεων που θα βοηθήσουν στη βιώσιμη ανάπτυξη της περιοχής. Ο Κώστας Λαλιώτης είναι εδώ.
Ένα πρότυπο ανάπτυξης για την περιοχή, αλλά ακόμη και για ένα νέο πρότυπο της Πράσινης Ανάπτυξης που θα συμβολίσει η περιοχή σας, σηματοδοτώντας παράλληλα και μια νέα εποχή για την Ελλάδα.
Είμαι σήμερα εδώ για να ξεκινήσουμε μαζί σας, με όλους τους θεσμικούς φορείς της περιοχής, μια συζήτηση για το παρόν και το μέλλον της Ηλείας, αλλά και ευρύτερα της Πελοποννήσου. Ήρθαμε για να σας ακούσουμε, να ενημερωθούμε από πρώτο χέρι, αλλά και για να σας διαβεβαιώσουμε πως οι δεσμεύσεις μας θα γίνουν πράξεις. Μετά από τον απαραίτητο διάλογο και την επικαιροποίηση όπου χρειάζεται, θα ψηφίσουμε άμεσα το νομοσχέδιο που είχαμε καταθέσει και θα υλοποιήσουμε το σχέδιο ανασυγκρότησης που είχαμε παρουσιάσει.
Αυτά θα γίνουν πράξη. Θα δουλέψουμε μαζί και θα πετύχουμε αυτούς τους στόχους.
Και πάλι σας ευχαριστώ."
Αμέσως μετά τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των φορέων, ο Πρωθυπουργός, Γιώργος Α. Παπανδρέου, τόνισε:
"Ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις, τις προτάσεις, τις ευχές σας και τη βούλησή σας για συνεργασία. Μια συνεργασία που δεν βασίζεται, όπως πολύ σωστά ειπώθηκε από τον Πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ, σε μια πελατειακή αντίληψη, αλλά σε ένα σοβαρό πια σχεδιασμό, όπου τα χρήματα του ελληνικού λαού τα αξιοποιούμε με σχέδιο για να πιάσουν τόπο, για να μην χάνονται σε μαύρες τρύπες, αλλά να επενδύονται σε ουσιαστικές πολιτικές που αναπτύσσουν την περιφέρεια, τις υποδομές, το ανθρώπινο δυναμικό, που συμβάλλουν στην καινοτομία, στο καινούργιο, στην ανταγωνιστική οικονομία, σε ένα νέο πρότυπο.
Αυτός ο σχεδιασμός τον οποίο έχουμε κάνει -και όπως είπα, υπάρχει η ανάγκη μιας επικαιροποίησης γιατί έχουν περάσει δυο χρόνια, άρα και με μια περαιτέρω διαβούλευση- ενσωματώνει το πρόγραμμα στο οποίο αναφέρθηκε, και ο κ. Λαλιώτης, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανασυγκρότησης και ανάπτυξης πυρόπληκτων περιοχών. Αυτό είναι το πρόγραμμα που μας δεσμεύει και πιστεύω ότι αντιμετωπίζει τις περισσότερες από τις ανησυχίες σας και ενσωματώνει τις ελπίδες της περιοχής, με συγκεκριμένα μέτρα, αλλά και με μέτρα τα οποία δημιουργούν την υποδομή και την προοπτική για ένα άλλο πρότυπο ανάπτυξης.
Αυτό είναι το στοίχημά μας, να πετύχει αυτή η δράση, αυτό το σχέδιο, αυτός ο στόχος. Είναι για όλους μας στοίχημα. Δεν είναι απλώς μια προσφορά της Πολιτείας, ως υποχρέωση απέναντι στο νομό Ηλείας, την Πελοπόννησο και σε άλλες πυρόπληκτες περιοχές, αλλά θεωρώ ότι είναι ένα στοίχημα ολόκληρης της Ελλάδας, όλων μας, να μπορέσουμε και να βοηθήσουμε αυτές τις περιοχές που έχουν πληγεί, αλλά πάνω σ’ αυτή τη μεγάλη πληγή των πυρκαγιών και των σεισμών, να διαμορφώσουμε και ένα άλλο πρότυπο, που χρειάζεται πια η Ελλάδα, αυτό το οποίο ονομάζουμε εμείς «Πράσινη Ανάπτυξη».
Το δικό μου επιτελείο είναι εδώ, και για να ενημερωθεί πλήρως, αλλά και για να τονίσουμε τόσο τη δική μου, όσο και την συλλογική μας βούληση, να υλοποιηθούν αυτές οι αποφάσεις.
Στην προσπάθεια αυτή υπάρχουν βέβαια πολλές παράμετροι. Δεν αρκεί απλά η ψήφιση ενός νομοσχεδίου, χρειάζεται και η εφαρμογή. Και η εφαρμογή δεν είναι απλά θέμα εντολών που εκτελούνται από δημοσίους υπαλλήλους, είναι πρωτίστως η στενή μας συνεργασία, η κινητοποίηση όλων των δυνάμεων και η συνεργασία μεταξύ των φορέων της περιοχής. Έχω και εγώ διατελέσει βουλευτής επαρχίας και ξέρω ότι πολλές φορές οι φορείς μπορεί μεταξύ τους να μην συνεργάζονται και να έχει ο καθένας το δικό του στόχο. Άρα λοιπόν, χρειάζεται να ενοποιήσουμε το στόχο αυτό ως ένα συμβολικό, τοπικό, περιφερειακό και εθνικό στόχο. Αλλά οπωσδήποτε απαιτείται και η κινητοποίηση κεφαλαίων, καθώς και του πνευματικού δυναμικού, στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αυτό το νομοσχέδιο για τις πυρόπληκτες περιοχές, και για την ανασυγκρότηση τους, θα συνδυαστεί βεβαίως με θεσμικές αλλαγές που προωθεί το Υπουργείο Εσωτερικών για την αποκέντρωση και για την περιφέρεια. Έτσι, θα δώσουμε πνοή σε όλη την Ελλάδα μέσα απ’ αυτή την διαδικασία.
Θέλω να τονίσω ότι το κράτος για μας και για σας δεν θα πρέπει να είναι ένας αντίπαλος, ένας δυνάστης, ή να αισθάνεται κανείς ως επαίτης απέναντι του. Στόχος των πρώτων μας μέτρων, ένας επίπονος και επίμονος στόχος μας, είναι να αλλάξουμε αυτή τη σχέση κράτους - πολίτη, ώστε να βλέπετε το κράτος ως σύμβουλο. Θα είναι σύμβουλός σας, συνεργάτης σας, συμπαραστάτης σας, σε μια κοινή προσπάθεια που έχουμε, να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής, την ευημερία, τις προοπτικές αυτής της χώρας.
Έτσι θέλω να μας βλέπετε, αυτή θα είναι και η προσπάθεια όλων των υπουργών και των υπηρεσιών, παρά τις μεγάλες δυσκολίες και τα μεγάλα προβλήματα που έχουμε ως χώρα, καθώς και σειρά θεμάτων που έχουμε κληρονομήσει, τα οποία δημιουργούν μεγάλες δυσκολίες. Εμείς αυτή την αντίληψη προωθούμε και αυτή την αντίληψη θα κατακτήσουμε και ως κοινωνία.
Φίλες και φίλοι, τώρα είναι η δική μας σειρά, η σειρά της Πολιτείας να δείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον της και βεβαίως, οι δεσμεύσεις να γίνουν πράξη. Θα φέρουμε λοιπόν άμεσα προς ψήφιση στη Βουλή το νομοσχέδιο, μετά από την απαραίτητη διαβούλευση, για την ολοκληρωμένη ανασυγκρότηση της περιοχής. Θα προχωρήσουμε στην εξειδικευμένη πια μελέτη, για να καταστεί η Ολυμπία πρότυπη πόλη αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας και οικιστικής ανάπτυξης. Και βεβαίως, θα προωθήσουμε παρόμοιες παρεμβάσεις και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου.
Με τη ίδρυση μιας νέας Σχολής Αθλητισμού, Ολυμπισμού, Πολιτισμού, και Πρότυπης Ανάπτυξης, που εκ των πραγμάτων θα έχει διεθνές ενδιαφέρον. Μιλάμε για μια διεθνή σχολή που μπορεί να αναπτυχθεί και σε ένα διεθνές πανεπιστήμιο εδώ στην Ολυμπία, με ένα διεθνές πρότυπο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο, για την εκπαίδευση σε τομείς αθλητισμού, αλλά και για την διοργάνωση εκδηλώσεων και αγώνων.
Με την ανάπτυξη του Διεθνούς Ιδρύματος Ολυμπιακής Εκεχειρίας, ώστε να καταστεί αυτός ο συμβολισμός ακόμη πιο έντονος και η Ολυμπία να είναι πραγματικά το επίκεντρο πρωτοβουλιών για την ειρήνη και τη συνεργασία των λαών.
Όλα αυτά θα πραγματοποιηθούν βεβαίως από την ελληνική Πολιτεία, αλλά πάνω από όλα με την κινητοποίηση, όπως είπα, των φορέων και των κεφαλαίων σε διεθνές επίπεδο για την ολοκλήρωση αυτών των στόχων.
Θέλω να σας ευχαριστήσω ειλικρινά για την παρουσία σας και την θερμή αυτή υποδοχή. Αυτή η παρουσία, μάς δίνει δύναμη σε αυτή τη νέα μας αρχή, δύναμη και ελπίδα να συνεχίσουμε δυναμικά και αποτελεσματικά. Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουμε.
Ευχαριστώ πάρα πολύ."
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1721&rf=-1853366823&m=12545&rm=13469533&l=2
Αφιερωμένο σε βουλευτές ,φορείς και πάσης φύσεως της εξουσίας εραστές.
Ομιλία στην Αρχαία Ολυμπία
Αρχαία Ολυμπία, 11 Οκτωβρίου 2009
Ομιλία στην Αρχαία ΟλυμπίαΟμιλία του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Αρχαία Ολυμπία
"Φίλες και φίλοι της Ολυμπίας, της Ηλείας, της Πελοποννήσου, το καλοκαίρι του 2007 η περιοχή σας έζησε μια από τις μεγαλύτερες ανθρώπινες και φυσικές καταστροφές της πρόσφατης ιστορίας μας. Μια πραγματική τραγωδία που συγκλόνισε όλη τη χώρα, όλους τους Έλληνες εντός και εκτός Ελλάδας.
Ο πόνος για τις άδικες απώλειες των συμπολιτών μας, είναι ανείπωτος. Η καταστροφή του περιβάλλοντος και των περιουσιών, πρωτοφανής. Και θυμάμαι καλά, ήμασταν μαζί τότε, η ανησυχία σας ήταν ότι μόλις φύγουν οι κάμερες, τα φώτα της δημοσιότητας από την περιοχή, η πολιτεία θα σας ξεχάσει. Δυστυχώς, ο φόβος σας ήταν δικαιολογημένος.
Φίλες και φίλοι, ξέρετε πως από την πρώτη στιγμή βρέθηκα κοντά σας. Κατέβαλα κάθε δυνατή προσπάθεια. Καταρτίσαμε αμέσως ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανασυγκρότησης για την περιοχή. Καταθέσαμε νομοσχέδιο στη Βουλή ακριβώς για την ανασυγκρότηση της Πελοποννήσου, που δυστυχώς απορρίφθηκε από την απελθούσα κυβέρνηση.
Βοηθήσαμε οικονομικά, παρ’ ότι ήμασταν αντιπολίτευση, για την ανασυγκρότηση της περιοχής. Οργανώσαμε διαγωνισμό για την ανάδειξη των καλύτερων προτάσεων διεθνώς, που θα βοηθήσουν στη βιώσιμη ανάπτυξη και στην ανασυγκρότηση αυτής της περιοχής.
Και όπως θυμάστε φίλες και φίλοι, είχα δεσμευτεί ότι η πρώτη μου επίσκεψη ως Πρωθυπουργός θα ήταν εδώ. Κάνω πράξη τη δέσμευσή μου, γιατί πιστεύω αυτά που λέω και για να υπενθυμίσω ότι η πολιτεία οφείλει να είναι εδώ κοντά σας και είναι εδώ κοντά σας. Η ελληνική κυβέρνηση είναι και θα είναι δίπλα σας. Δεν θα σας ξεχάσει.
Και αυτή ακριβώς είναι μια νέα σχέση που εμείς θέλουμε να δημιουργήσουμε, μια νέα σχέση μεταξύ του κράτους και του πολίτη, ώστε να μην αισθάνεται ο πολίτης ότι το κράτος είναι δυνάστης, είναι εχθρός, ή ότι ο ίδιος είναι επαίτης.
Είμαστε εδώ για να δουλέψουμε μαζί και μαζί θα δουλέψουμε, το κράτος από κοντά, η πολιτεία μαζί σας, για να φτιάξουμε τον τόπο, για να μπορέσουμε να στηρίξουμε τις ελπίδες της νέας γενιάς, και να διασφαλίσουμε τη σιγουριά και την ασφάλεια όλων.
Γνωρίζω ότι οι καθυστερήσεις και η έλλειψη σχεδιασμού μέχρι σήμερα σας έχουν απογοητεύσει. Όμως από τώρα και στο εξής, η κυβέρνηση ξεκινά εντατική και κοπιαστική δουλειά, όχι απλώς για να επουλώσει τα τραύματα που άφησε στην περιοχή ο Αύγουστος του 2007, αλλά και για την πλήρη ανασυγκρότηση της Ηλείας και της ευρύτερης περιοχής της Πελοποννήσου που επλήγη από τις πυρκαγιές.
Μια καταστροφή σαν κι αυτή που ζήσατε εδώ το 2007, είναι για κάθε χώρα, για κάθε κοινωνία, μια πληγή που επουλώνεται δύσκολα. Οφείλουμε όμως να κάνουμε αυτή την καταστροφή ελπίδα. Πρώτον, με το να βγάλουμε τα απαραίτητα συμπεράσματα για τους λόγους που οδήγησαν στην καταστροφή του 2007. Και έτσι να οργανώσουμε το κράτος, την πολιτεία, την Αυτοδιοίκηση και τον εθελοντισμό με το σωστό τρόπο, ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη και οι παραλείψεις του παρελθόντος. Να αντιμετωπίζει πια το κράτος άμεσα και με επάρκεια κάθε παρόμοια φυσική καταστροφή. Θα αποκαταστήσουμε άμεσα την ασφάλεια και το αίσθημα προστασίας ανάμεσα σε όλους τους πολίτες.
Δεύτερον, έχουμε καθήκον να δώσουμε μια νέα ζωή στην περιοχή, με νέο περιεχόμενο, όχι αποσπασματικά, όχι πελατειακά, αλλά με σχεδιασμό και με όραμα. Να απαντήσουμε στο ερώτημα πώς θέλουμε να αναπτύσσεται από εδώ και πέρα αυτή η περιοχή. Ποια θα είναι η ταυτότητα της περιοχής; Ποιο θα είναι το προϊόν και τα προϊόντα που θα παράγει σε 5-10-20 χρόνια; Πώς θέλουμε να αναπτύσσεται από εδώ και πέρα όλη η Ελλάδα;
Η ανασυγκρότηση της Ηλείας οφείλει να είναι το πρόκριμα για την ανασυγκρότηση της χώρας. Η νέα Ολυμπία πρέπει να σηματοδοτήσει μια πιλοτική εφαρμογή για ένα πρότυπο ανάπτυξης για όλη τη χώρα, αυτό που λέμε «Πράσινη Ανάπτυξη», ιδιαίτερα μάλιστα για την περιφέρεια. Γιατί η τραγωδία οφείλει να γίνει ευκαιρία για να εφαρμόσουμε εδώ στην πράξη αυτό το μοντέλο, μέσα από την ανάδειξη και την αξιοποίηση όλου του φυσικού, όλου του πολιτιστικού πλούτου, αλλά βεβαίως και του ανθρώπινου πλούτου, επενδύοντας στον άνθρωπο, επενδύοντας στην καινοτομία, και στην παιδεία.
Η Ηλεία είναι μια περιοχή προικισμένη απλόχερα με όλους τους παραπάνω παράγοντες. Με αγροτική παραγωγή που μπορεί να κρατήσει τους ανθρώπους στον τόπο τους και μέσα από την ποιότητα των προϊόντων να δημιουργήσει ευκαιρίες για ανάπτυξη και ευημερία. Με πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά που τα λόγια δεν επαρκούν για να την περιγράψουν.
Αυτή η ιστορία της περιοχής δημιούργησε το 2007 παγκόσμια συγκίνηση και κινητοποίηση γύρω από το σύμβολο της Ολυμπίας. Σύμβολο αθλητισμού, πολιτισμού, αλλά και ειρήνης και εκεχειρίας. Πρέπει να κινητοποιήσουμε ξανά την παγκόσμια κοινή γνώμη και τους διεθνείς φορείς. Και αυτός θα είναι ο δικός μου στόχος, η διεθνής κοινότητα να ενδιαφερθεί ξανά και να συμβάλει στην επένδυση και στην ανασυγκρότηση αυτού του τόπου.
Γι’ αυτό και ζήτησα από έναν διάσημο αρχιτέκτονα, αυτόν ο οποίος άλλαξε την πόλη της Βαρκελώνης στην Ισπανία, να είναι κοντά μας σήμερα και είναι κοντά μας ο κ. Josep Acebillo, ο οποίος θα συμβάλει και αυτός, μαζί με Έλληνες επιστήμονες και διεθνείς προσωπικότητες, προς αυτή την κατεύθυνση.
Είχαμε βέβαια και την κινητοποίηση ολόκληρου του Ελληνικού λαού, που έδωσε απλόχερα από το υστέρημά του για να βοηθήσει στην ανασυγκρότηση της Ολυμπίας, της Ηλείας, της Αχαΐας, της Αρκαδίας, της Μεσσηνίας, ολόκληρης της Πελοποννήσου.
Φίλες και φίλοι, τώρα είναι η δική μας σειρά, η σειρά της Πολιτείας να δείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον της. Είναι ώρα οι δεσμεύσεις οι δικές μας να γίνουν πράξη.
Θα φέρουμε άμεσα προς ψήφιση στη Βουλή, μετά από την απαραίτητη διαβούλευση, το νομοσχέδιο το οποίο είχαμε παρουσιάσει, το πρόγραμμά μας το οποίο επίσης είχαμε παρουσιάσει το 2007 στον Πύργο, για την ολοκληρωμένη ανασυγκρότηση της περιοχής.
Θα προχωρήσουμε στην εξειδικευμένη μελέτη για να καταστεί η Ολυμπία πρότυπη πόλη αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας και οικιστικής ανάπτυξης, ένα πρότυπο που θα συμβάλει και στη δημιουργία παρόμοιων προτύπων για την ευρύτερη περιοχή.
Με την ίδρυση μιας νέας Σχολής Αθλητισμού, Ολυμπισμού, Πολιτισμού και Πρότυπης Ανάπτυξης, που εκ των πραγμάτων θα έχει και διεθνές ενδιαφέρον, διότι θα είναι μια διεθνής Σχολή, που θα αναπτυχθεί και θα γίνει κάποια στιγμή ολοκληρωμένο Πανεπιστήμιο.
Ένα διεθνές πρότυπο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο, που θα συμβάλει για την εκπαίδευση σε τομείς αθλητισμού και τη διοργάνωση εκδηλώσεων και αγώνων.
Και βεβαίως, με την ανάπτυξη του Διεθνούς Ιδρύματος Ολυμπιακής Εκεχειρίας, ώστε να καταστεί η Ολυμπία και η χώρα μας, όχι μόνο κέντρο του ολυμπισμού, αλλά και της ειρήνης, της εκεχειρίας, της συνεργασίας των λαών.
Όλα αυτά δεν θα πραγματοποιηθούν μόνο από την Ελληνική Πολιτεία, αλλά και με την κινητοποίηση όλων των τοπικών φορέων σε συνεργασία με σας, τον τοπικό πληθυσμό, τους δημότες, τους κατοίκους της περιοχής αλλά βεβαίως και τον Ελληνισμό της Διασποράς.
Η μεγάλη κινητοποίηση και η συνεργασία είναι προϋπόθεση ώστε να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε αυτές τις ιδέες και να γίνουν πράξη, όπως βέβαια και να προσπαθήσουμε να κινητοποιήσουμε τα απαραίτητα κεφάλαια και διεθνώς, που θα επενδύσουν σε αυτό το νέο πρότυπο ανάπτυξης.
Φίλες και φίλοι, θέλω κλείνοντας να σας ευχαριστήσω ειλικρινά για την παρουσία και τη θερμή υποδοχή σας σήμερα εδώ. Μας δίνετε δύναμη και μου δίνετε δύναμη και αισιοδοξία σε μια δύσκολη αρχή, που νομίζω φέρνει ελπίδα στη χώρα.
Ξέρετε ότι σηκώνουμε τα μανίκια για να δουλέψουμε, για να φτιάξουμε ένα κράτος ευνομούμενο, να αλλάξουμε αντιλήψεις και νοοτροπίες, να σκύψουμε πάνω στα προβλήματα, να βοηθήσουμε τον κάθε πολίτη, και τον αδύναμο, για να έχει την ασφάλεια και τη σιγουριά που χρειάζεται, αλλά βεβαίως και το παραγωγικό δυναμικό, ώστε να απελευθερωθεί, για να μπορεί να ενισχυθεί η χώρα στον τομέα της ανάπτυξης, και ειδικά η περιφέρεια.
Θέλω να ξέρετε ότι θα είμαι πάντα δίπλα σας. Και σας καλώ να γίνουμε όλοι συνοδοιπόροι σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που ξεκινάμε. Μαζί μπορούμε να αλλάξουμε και την Ηλεία, μαζί μπορούμε να αλλάξουμε και την Ελλάδα. Να δημιουργήσουμε μια πατρίδα που μπορεί να προστατεύει ό,τι καλύτερο έχει, να αναδεικνύει ό,τι καλύτερο έχει, να αξιοποιεί ό,τι καλύτερο έχει. Και βεβαίως, πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο. Πάντα πρώτα ο πολίτης.
Σας ευχαριστώ θερμά."
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1721&rf=-1853366823&m=12546&rm=20158129&l=2
Αρχαία Ολυμπία, 11 Οκτωβρίου 2009
Ομιλία στην Αρχαία ΟλυμπίαΟμιλία του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Αρχαία Ολυμπία
"Φίλες και φίλοι της Ολυμπίας, της Ηλείας, της Πελοποννήσου, το καλοκαίρι του 2007 η περιοχή σας έζησε μια από τις μεγαλύτερες ανθρώπινες και φυσικές καταστροφές της πρόσφατης ιστορίας μας. Μια πραγματική τραγωδία που συγκλόνισε όλη τη χώρα, όλους τους Έλληνες εντός και εκτός Ελλάδας.
Ο πόνος για τις άδικες απώλειες των συμπολιτών μας, είναι ανείπωτος. Η καταστροφή του περιβάλλοντος και των περιουσιών, πρωτοφανής. Και θυμάμαι καλά, ήμασταν μαζί τότε, η ανησυχία σας ήταν ότι μόλις φύγουν οι κάμερες, τα φώτα της δημοσιότητας από την περιοχή, η πολιτεία θα σας ξεχάσει. Δυστυχώς, ο φόβος σας ήταν δικαιολογημένος.
Φίλες και φίλοι, ξέρετε πως από την πρώτη στιγμή βρέθηκα κοντά σας. Κατέβαλα κάθε δυνατή προσπάθεια. Καταρτίσαμε αμέσως ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανασυγκρότησης για την περιοχή. Καταθέσαμε νομοσχέδιο στη Βουλή ακριβώς για την ανασυγκρότηση της Πελοποννήσου, που δυστυχώς απορρίφθηκε από την απελθούσα κυβέρνηση.
Βοηθήσαμε οικονομικά, παρ’ ότι ήμασταν αντιπολίτευση, για την ανασυγκρότηση της περιοχής. Οργανώσαμε διαγωνισμό για την ανάδειξη των καλύτερων προτάσεων διεθνώς, που θα βοηθήσουν στη βιώσιμη ανάπτυξη και στην ανασυγκρότηση αυτής της περιοχής.
Και όπως θυμάστε φίλες και φίλοι, είχα δεσμευτεί ότι η πρώτη μου επίσκεψη ως Πρωθυπουργός θα ήταν εδώ. Κάνω πράξη τη δέσμευσή μου, γιατί πιστεύω αυτά που λέω και για να υπενθυμίσω ότι η πολιτεία οφείλει να είναι εδώ κοντά σας και είναι εδώ κοντά σας. Η ελληνική κυβέρνηση είναι και θα είναι δίπλα σας. Δεν θα σας ξεχάσει.
Και αυτή ακριβώς είναι μια νέα σχέση που εμείς θέλουμε να δημιουργήσουμε, μια νέα σχέση μεταξύ του κράτους και του πολίτη, ώστε να μην αισθάνεται ο πολίτης ότι το κράτος είναι δυνάστης, είναι εχθρός, ή ότι ο ίδιος είναι επαίτης.
Είμαστε εδώ για να δουλέψουμε μαζί και μαζί θα δουλέψουμε, το κράτος από κοντά, η πολιτεία μαζί σας, για να φτιάξουμε τον τόπο, για να μπορέσουμε να στηρίξουμε τις ελπίδες της νέας γενιάς, και να διασφαλίσουμε τη σιγουριά και την ασφάλεια όλων.
Γνωρίζω ότι οι καθυστερήσεις και η έλλειψη σχεδιασμού μέχρι σήμερα σας έχουν απογοητεύσει. Όμως από τώρα και στο εξής, η κυβέρνηση ξεκινά εντατική και κοπιαστική δουλειά, όχι απλώς για να επουλώσει τα τραύματα που άφησε στην περιοχή ο Αύγουστος του 2007, αλλά και για την πλήρη ανασυγκρότηση της Ηλείας και της ευρύτερης περιοχής της Πελοποννήσου που επλήγη από τις πυρκαγιές.
Μια καταστροφή σαν κι αυτή που ζήσατε εδώ το 2007, είναι για κάθε χώρα, για κάθε κοινωνία, μια πληγή που επουλώνεται δύσκολα. Οφείλουμε όμως να κάνουμε αυτή την καταστροφή ελπίδα. Πρώτον, με το να βγάλουμε τα απαραίτητα συμπεράσματα για τους λόγους που οδήγησαν στην καταστροφή του 2007. Και έτσι να οργανώσουμε το κράτος, την πολιτεία, την Αυτοδιοίκηση και τον εθελοντισμό με το σωστό τρόπο, ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη και οι παραλείψεις του παρελθόντος. Να αντιμετωπίζει πια το κράτος άμεσα και με επάρκεια κάθε παρόμοια φυσική καταστροφή. Θα αποκαταστήσουμε άμεσα την ασφάλεια και το αίσθημα προστασίας ανάμεσα σε όλους τους πολίτες.
Δεύτερον, έχουμε καθήκον να δώσουμε μια νέα ζωή στην περιοχή, με νέο περιεχόμενο, όχι αποσπασματικά, όχι πελατειακά, αλλά με σχεδιασμό και με όραμα. Να απαντήσουμε στο ερώτημα πώς θέλουμε να αναπτύσσεται από εδώ και πέρα αυτή η περιοχή. Ποια θα είναι η ταυτότητα της περιοχής; Ποιο θα είναι το προϊόν και τα προϊόντα που θα παράγει σε 5-10-20 χρόνια; Πώς θέλουμε να αναπτύσσεται από εδώ και πέρα όλη η Ελλάδα;
Η ανασυγκρότηση της Ηλείας οφείλει να είναι το πρόκριμα για την ανασυγκρότηση της χώρας. Η νέα Ολυμπία πρέπει να σηματοδοτήσει μια πιλοτική εφαρμογή για ένα πρότυπο ανάπτυξης για όλη τη χώρα, αυτό που λέμε «Πράσινη Ανάπτυξη», ιδιαίτερα μάλιστα για την περιφέρεια. Γιατί η τραγωδία οφείλει να γίνει ευκαιρία για να εφαρμόσουμε εδώ στην πράξη αυτό το μοντέλο, μέσα από την ανάδειξη και την αξιοποίηση όλου του φυσικού, όλου του πολιτιστικού πλούτου, αλλά βεβαίως και του ανθρώπινου πλούτου, επενδύοντας στον άνθρωπο, επενδύοντας στην καινοτομία, και στην παιδεία.
Η Ηλεία είναι μια περιοχή προικισμένη απλόχερα με όλους τους παραπάνω παράγοντες. Με αγροτική παραγωγή που μπορεί να κρατήσει τους ανθρώπους στον τόπο τους και μέσα από την ποιότητα των προϊόντων να δημιουργήσει ευκαιρίες για ανάπτυξη και ευημερία. Με πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά που τα λόγια δεν επαρκούν για να την περιγράψουν.
Αυτή η ιστορία της περιοχής δημιούργησε το 2007 παγκόσμια συγκίνηση και κινητοποίηση γύρω από το σύμβολο της Ολυμπίας. Σύμβολο αθλητισμού, πολιτισμού, αλλά και ειρήνης και εκεχειρίας. Πρέπει να κινητοποιήσουμε ξανά την παγκόσμια κοινή γνώμη και τους διεθνείς φορείς. Και αυτός θα είναι ο δικός μου στόχος, η διεθνής κοινότητα να ενδιαφερθεί ξανά και να συμβάλει στην επένδυση και στην ανασυγκρότηση αυτού του τόπου.
Γι’ αυτό και ζήτησα από έναν διάσημο αρχιτέκτονα, αυτόν ο οποίος άλλαξε την πόλη της Βαρκελώνης στην Ισπανία, να είναι κοντά μας σήμερα και είναι κοντά μας ο κ. Josep Acebillo, ο οποίος θα συμβάλει και αυτός, μαζί με Έλληνες επιστήμονες και διεθνείς προσωπικότητες, προς αυτή την κατεύθυνση.
Είχαμε βέβαια και την κινητοποίηση ολόκληρου του Ελληνικού λαού, που έδωσε απλόχερα από το υστέρημά του για να βοηθήσει στην ανασυγκρότηση της Ολυμπίας, της Ηλείας, της Αχαΐας, της Αρκαδίας, της Μεσσηνίας, ολόκληρης της Πελοποννήσου.
Φίλες και φίλοι, τώρα είναι η δική μας σειρά, η σειρά της Πολιτείας να δείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον της. Είναι ώρα οι δεσμεύσεις οι δικές μας να γίνουν πράξη.
Θα φέρουμε άμεσα προς ψήφιση στη Βουλή, μετά από την απαραίτητη διαβούλευση, το νομοσχέδιο το οποίο είχαμε παρουσιάσει, το πρόγραμμά μας το οποίο επίσης είχαμε παρουσιάσει το 2007 στον Πύργο, για την ολοκληρωμένη ανασυγκρότηση της περιοχής.
Θα προχωρήσουμε στην εξειδικευμένη μελέτη για να καταστεί η Ολυμπία πρότυπη πόλη αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας και οικιστικής ανάπτυξης, ένα πρότυπο που θα συμβάλει και στη δημιουργία παρόμοιων προτύπων για την ευρύτερη περιοχή.
Με την ίδρυση μιας νέας Σχολής Αθλητισμού, Ολυμπισμού, Πολιτισμού και Πρότυπης Ανάπτυξης, που εκ των πραγμάτων θα έχει και διεθνές ενδιαφέρον, διότι θα είναι μια διεθνής Σχολή, που θα αναπτυχθεί και θα γίνει κάποια στιγμή ολοκληρωμένο Πανεπιστήμιο.
Ένα διεθνές πρότυπο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο, που θα συμβάλει για την εκπαίδευση σε τομείς αθλητισμού και τη διοργάνωση εκδηλώσεων και αγώνων.
Και βεβαίως, με την ανάπτυξη του Διεθνούς Ιδρύματος Ολυμπιακής Εκεχειρίας, ώστε να καταστεί η Ολυμπία και η χώρα μας, όχι μόνο κέντρο του ολυμπισμού, αλλά και της ειρήνης, της εκεχειρίας, της συνεργασίας των λαών.
Όλα αυτά δεν θα πραγματοποιηθούν μόνο από την Ελληνική Πολιτεία, αλλά και με την κινητοποίηση όλων των τοπικών φορέων σε συνεργασία με σας, τον τοπικό πληθυσμό, τους δημότες, τους κατοίκους της περιοχής αλλά βεβαίως και τον Ελληνισμό της Διασποράς.
Η μεγάλη κινητοποίηση και η συνεργασία είναι προϋπόθεση ώστε να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε αυτές τις ιδέες και να γίνουν πράξη, όπως βέβαια και να προσπαθήσουμε να κινητοποιήσουμε τα απαραίτητα κεφάλαια και διεθνώς, που θα επενδύσουν σε αυτό το νέο πρότυπο ανάπτυξης.
Φίλες και φίλοι, θέλω κλείνοντας να σας ευχαριστήσω ειλικρινά για την παρουσία και τη θερμή υποδοχή σας σήμερα εδώ. Μας δίνετε δύναμη και μου δίνετε δύναμη και αισιοδοξία σε μια δύσκολη αρχή, που νομίζω φέρνει ελπίδα στη χώρα.
Ξέρετε ότι σηκώνουμε τα μανίκια για να δουλέψουμε, για να φτιάξουμε ένα κράτος ευνομούμενο, να αλλάξουμε αντιλήψεις και νοοτροπίες, να σκύψουμε πάνω στα προβλήματα, να βοηθήσουμε τον κάθε πολίτη, και τον αδύναμο, για να έχει την ασφάλεια και τη σιγουριά που χρειάζεται, αλλά βεβαίως και το παραγωγικό δυναμικό, ώστε να απελευθερωθεί, για να μπορεί να ενισχυθεί η χώρα στον τομέα της ανάπτυξης, και ειδικά η περιφέρεια.
Θέλω να ξέρετε ότι θα είμαι πάντα δίπλα σας. Και σας καλώ να γίνουμε όλοι συνοδοιπόροι σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που ξεκινάμε. Μαζί μπορούμε να αλλάξουμε και την Ηλεία, μαζί μπορούμε να αλλάξουμε και την Ελλάδα. Να δημιουργήσουμε μια πατρίδα που μπορεί να προστατεύει ό,τι καλύτερο έχει, να αναδεικνύει ό,τι καλύτερο έχει, να αξιοποιεί ό,τι καλύτερο έχει. Και βεβαίως, πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο. Πάντα πρώτα ο πολίτης.
Σας ευχαριστώ θερμά."
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1721&rf=-1853366823&m=12546&rm=20158129&l=2
Θυμάμαι
Στη διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης θα γίνει και το πρώτο υπουργικό συμβούλιο της «νέας κυβέρνησης» ο λόγος συμβολικός είπαν …. Πρέπει να δείξουμε ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα , είπαν ….
Και τότε μου ήρθε στο μυαλό το πρώτο υπουργικό συμβούλιο της νέας κυβέρνησης στο Δήμο αρχαίας Ολυμπιάς ξέρετε στο..... ξεχασμένο στο Νομό Ηλείας .
Δεν χρειάστηκε πολύ να καταλάβω ότι ακόμα και αν σε φτύσουν στα μούτρα είναι τόση η αποβλάκωση που δεχόμαστε καθημερινά από τα Μ.Μ.Ε . που λέμε και ευχαριστώ .
6 βουλευτές έχει ο Νομός Ηλείας και κανένας δεν βγήκε να καταγγείλει ΤΩΡΑ ότι ο συμβολισμός στην σημερινή κοινωνία δεν σημαίνει τίποτα άλλο εκτός από την συνειδητή κτηνωδία σε βάρος ανθρώπινων ψυχών
Και τότε μου ήρθε στο μυαλό το πρώτο υπουργικό συμβούλιο της νέας κυβέρνησης στο Δήμο αρχαίας Ολυμπιάς ξέρετε στο..... ξεχασμένο στο Νομό Ηλείας .
Δεν χρειάστηκε πολύ να καταλάβω ότι ακόμα και αν σε φτύσουν στα μούτρα είναι τόση η αποβλάκωση που δεχόμαστε καθημερινά από τα Μ.Μ.Ε . που λέμε και ευχαριστώ .
6 βουλευτές έχει ο Νομός Ηλείας και κανένας δεν βγήκε να καταγγείλει ΤΩΡΑ ότι ο συμβολισμός στην σημερινή κοινωνία δεν σημαίνει τίποτα άλλο εκτός από την συνειδητή κτηνωδία σε βάρος ανθρώπινων ψυχών
Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010
Το Δράμα του Δήμου πύργου
Η δραματική κατάσταση στο δήμο πύργου είναι κάτι παραπάνω από φανερή . Βγάζει μάτια που λένε .
Φανταστείτε σε τη κατάσταση βρίσκετε ο Νομός Ηλείας .
Παρόλα αυτά ,στο δήμο πύργου οι υποψήφιοι δήμαρχοι (κυρίως των δυο Κομμάτων ) μοιάζουν με ανθρώπους που το μόνο που τους νοιάζει είναι να κερδίζουν εντυπώσεις .
Αλλά μοιάζουν και οι δυο υποψήφιοι τόσο ασήμαντοι τόσο ελάχιστοι για το ρόλο που θέλουν να αναλάβουν που αναρωτιέμαι αν είναι καλύτερα να μην εκλεγεί δήμαρχος και οι υπηρεσίες να συνεχίσουν να λειτουργούν μόνες ….για να φαίνετε καλύτερα σε όλη την Ελλάδα η εγκατάλειψη που βιώνει ο ΝΟΜΟΣ ΗΛΕΙΑΣ και ειδικότερα ο πύργος .
Ακούστε την ουσία της βλακείας « ο δήμαρχος λέει , με στηρίζουν οι βουλευτές του νομού που δεν ανήκουν στο κόμμα που με στηρίζει για να επανεκλεγώ , και ο υποψήφιος της άλλης πλευράς μιλεί για προβοκάτσια .»
Το αποτέλεσμα σύσσωμοι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης να δηλώσουν στήριξη στον «αγανακτισμένο» υποψήφιο .
Πραγματικά δεν μπορώ να πιστέψω ότι τούτη την υστάτη δραματική στιγμή για την πόλη το Νομό την ΠΑΤΡΙΔΑ Υπάρχουν άνθρωποι τόσο ανόητοι και το χειρότερο προκλητικά αδιάφοροι για την πόλη μας .
Φανταστείτε σε τη κατάσταση βρίσκετε ο Νομός Ηλείας .
Παρόλα αυτά ,στο δήμο πύργου οι υποψήφιοι δήμαρχοι (κυρίως των δυο Κομμάτων ) μοιάζουν με ανθρώπους που το μόνο που τους νοιάζει είναι να κερδίζουν εντυπώσεις .
Αλλά μοιάζουν και οι δυο υποψήφιοι τόσο ασήμαντοι τόσο ελάχιστοι για το ρόλο που θέλουν να αναλάβουν που αναρωτιέμαι αν είναι καλύτερα να μην εκλεγεί δήμαρχος και οι υπηρεσίες να συνεχίσουν να λειτουργούν μόνες ….για να φαίνετε καλύτερα σε όλη την Ελλάδα η εγκατάλειψη που βιώνει ο ΝΟΜΟΣ ΗΛΕΙΑΣ και ειδικότερα ο πύργος .
Ακούστε την ουσία της βλακείας « ο δήμαρχος λέει , με στηρίζουν οι βουλευτές του νομού που δεν ανήκουν στο κόμμα που με στηρίζει για να επανεκλεγώ , και ο υποψήφιος της άλλης πλευράς μιλεί για προβοκάτσια .»
Το αποτέλεσμα σύσσωμοι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης να δηλώσουν στήριξη στον «αγανακτισμένο» υποψήφιο .
Πραγματικά δεν μπορώ να πιστέψω ότι τούτη την υστάτη δραματική στιγμή για την πόλη το Νομό την ΠΑΤΡΙΔΑ Υπάρχουν άνθρωποι τόσο ανόητοι και το χειρότερο προκλητικά αδιάφοροι για την πόλη μας .
Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010
Θράσος
Τι θράσος θεέ μου; τι αλαζονεία; που θα δώσουν λόγο αυτοί; μπροστά τους ο εφιάλτης μοιάζει μωρό παιδί.
Σε ποιους μιλούν ;σε ποιους απευθύνονται ;τι νομίζουν ότι νιώθει ο ελληνικός λαός ;
Οργιάζουν φήμες ,σχεδία ,κανένας όμως δεν τολμαει να ρωτήσει αν αληθεύουν και αν το κάνει θα τον γελοιοποιήσουν .
Αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα μια απέραντη χωματερή από φήμες .
Περιμένεις να ακούσης τον ηγέτη της χώρας να διαψεύσει να αμυνθεί για το καλό της πατρίδας να δώσει θάρρος στους έλληνες αντ. αυτού όμως πλήρη ανυπαρξία πλήρη αξίωση των ελλήνων από τον ηγέτη που εξέλεξαν κάνοντας τόσα όνειρα προσδοκώντας τόσες ελπίδες .
ΕΙΝΑΙ δυνατών ηγέτης χώρας να αφήνει σε κρίσιμες στιγμές την χωρά σε πειραματικές δοκιμές στους πολίτες και μάλιστα χωρίς αναισθητικό.
Τι ζητεί να φτάσει την Ελλάδα σε αδιέξοδο ; εμφύλιο ;
Τη ακριβώς θέλετε από την Ελλάδα κύριε πρωθυπουργέ;
Τι ακριβώς ζητεί η Ν.Δ;
Τι ακριβώς ζητεί το Κ.Κ.Ε;
Τι ακριβώς ζητεί το ΛΑΟΣ;
Τη ακριβώς ζητεί ο συνασπισμός ;
H ξοφλημένη κυρία Μητσοτάκη τι ζητεί;
Οι επιχειρηματίες τι λόγο μπορούν να έχουν για τον Έλληνα , ξέρουν μήπως από ζωή;
Σε ποιους μιλούν ;σε ποιους απευθύνονται ;τι νομίζουν ότι νιώθει ο ελληνικός λαός ;
Οργιάζουν φήμες ,σχεδία ,κανένας όμως δεν τολμαει να ρωτήσει αν αληθεύουν και αν το κάνει θα τον γελοιοποιήσουν .
Αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα μια απέραντη χωματερή από φήμες .
Περιμένεις να ακούσης τον ηγέτη της χώρας να διαψεύσει να αμυνθεί για το καλό της πατρίδας να δώσει θάρρος στους έλληνες αντ. αυτού όμως πλήρη ανυπαρξία πλήρη αξίωση των ελλήνων από τον ηγέτη που εξέλεξαν κάνοντας τόσα όνειρα προσδοκώντας τόσες ελπίδες .
ΕΙΝΑΙ δυνατών ηγέτης χώρας να αφήνει σε κρίσιμες στιγμές την χωρά σε πειραματικές δοκιμές στους πολίτες και μάλιστα χωρίς αναισθητικό.
Τι ζητεί να φτάσει την Ελλάδα σε αδιέξοδο ; εμφύλιο ;
Τη ακριβώς θέλετε από την Ελλάδα κύριε πρωθυπουργέ;
Τι ακριβώς ζητεί η Ν.Δ;
Τι ακριβώς ζητεί το Κ.Κ.Ε;
Τι ακριβώς ζητεί το ΛΑΟΣ;
Τη ακριβώς ζητεί ο συνασπισμός ;
H ξοφλημένη κυρία Μητσοτάκη τι ζητεί;
Οι επιχειρηματίες τι λόγο μπορούν να έχουν για τον Έλληνα , ξέρουν μήπως από ζωή;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)