Πάνω από 270 οι νεκροί από τα 7,8 Ρίχτερ στον Ισημερινό Ο χειρότερος σεισμός που έχει πλήξει τη χώρα από το 1979 άφησε εκατοντάδες θύματα, ισοπεδωμένα κτίρια και συντρίμμια παντού στους δρόμους

Με μηχανήματα αλλά και με γυμνά χέρια, διασώστες και κάτοικοι του Ισημερινού αναζητούν απεγνωσμένα επιζώντες στα χαλάσματα που άφησε πίσω του ο ισχυρός σεισμός των 7,8 βαθμών που έπληξε τη χώρα και ισοπέδωσε ολόκληρες πόλεις.

Η δόνηση που σημειώθηκε το Σάββατο έγινε αισθητή σε όλη τη χώρα και προκάλεσε πανικό ακόμη και στην πρωτεύουσα Κίτο. Πολλά κτίρια κατέρρευσαν και δρόμοι καταστράφηκαν σε μια μεγάλη ζώνη, στα δυτικά της χώρας.

Ο αντιπρόεδρος Χόρχε Γκλας, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, είπε ότι μέχρι στιγμής έχουν αναφερθεί 235 θάνατοι, ενώ 1.557 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Μετά την πρώτη δόνηση, καταγράφηκαν 189 μετασεισμοί, κυρίως στην περιοχή του Πεδερνάλες.

"Η άμεση προτεραιότητά μας είναι να σώσουμε ανθρώπους (παγιδευμένους) στα χαλάσματα. Όλα μπορούν να ξαναχτιστούν αλλά οι ζωές δεν ανακτώνται και αυτό πονάει περισσότερο", έγραψε σε μήνυμά του στο Twitter ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα που επιστρέφει εσπευσμένα στη χώρα από την Ιταλία.

Περισσότερο έχουν πληγεί οι παράκτιες περιοχές κοντά στο επίκεντρο του σεισμού και ιδίως το Πεδερνάλες, μια γραφική, τουριστική πόλη με παραλίες και φοίνικες. Το μεγαλύτερο μέρος της έχει ισοπεδωθεί.

"Υπάρχουν άνθρωποι παγιδευμένοι σε διάφορα σημεία και ξεκινάμε τις επιχειρήσεις διάσωσης", είπε ο αντιπρόεδρος Χόρχε Γκλας πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο που θα τον μετέφερε στην περιοχή. Έξι επαρχίες έχουν κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Μια φωτογραφία που κυκλοφόρησε σε ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης φέρεται ότι δείχνει την είσοδο του Πεδερνάλες: έναν δρόμο που έχει ανοίξει στη μέση, με τα συντρίμμια ενός αυτοκινήτου στη μέση και ανθρώπους που στέκονται από πίσω. Ο τοπικός τηλεοπτικός σταθμός Televicentro μετέδωσε ένα ρεπορτάζ από το Πεδερνάλες, όπου οι ντόπιοι, χρησιμοποιώντας ένα μικρό τρακτέρ, προσπαθούν να απομακρύνουν τα χαλάσματα και ψάχνουν με γυμνά χέρια για επιζώντες.

Οι γυναίκες έβαλαν τα κλάματα όταν ανασύρθηκε ένα πτώμα. Σύμφωνα με τους κατοίκους, έχουν παγιδευτεί και μικρά παιδιά.

Ένας άνδρας ικέτευε για βοήθεια: "Το Πεδερνάλες καταστράφηκε", μονολογούσε. 

Οι περισσότεροι πέρασαν τη νύχτα στους δρόμους.

Στο Πεδερνάλες, το επίκεντρο του σεισμού, οι αρχές φοβούνται ότι θα θύματα θα φτάσουν τα 300-400 και επισημαίνουν ότι περίπου 30 ξενοδοχεία καταστράφηκαν. "Το Πεδερνάλες έχει καταστραφεί, τα κτίρια κατέρρευσαν, ιδίως τα ξενοδοχεία όπου διαμένουν πολλοί τουρίστες. Χρειαζόμαστε βοήθεια", είπε στα μέσα ενημέρωσης ο δήμαρχος Γκαμπριέλ Αλσιβάρ.

Οι αρχές του Καναδά ανακοίνωσαν ότι μεταξύ των θυμάτων είναι και δύο Καναδοί υπήκοοι.

Στο Γκουαγιακίλ, 400 χιλιόμετρα από το επίκεντρο του σεισμού, μια γέφυρα έπεσε πάνω σε ένα αυτοκίνητο και οι δρόμοι έχουν καλυφθεί από συντρίμμια. "Ήταν τρομερό, κατέρρεε σαν να ήταν από τραπουλόχαρτα", είπε ο Γκάλο Βάγιε, ο 56χρονος φύλακας ενός κτιρίου του οποίου έσπασαν τα τζάμια και άνοιξαν οι τοίχοι. "Έπεσα στα γόνατα και προσευχήθηκα να με προστατεύσει ο Θεός", είπε.

Στην παραλιακή πόλη Μάντα έχουν ήδη φτάσει ομάδες του Ερυθρού Σταυρού και αστυνομικοί αναζητούν επιζώντες στα χαλάσματα. "Οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκονται έξω στον δρόμο και προσπαθούν να φτάσουν σε ψηλότερα σημεία", είπε με τρεμάμενη φωνή ένας μηχανικός αυτοκινήτων, ο Ραμόν Σολορσάνο. "Οι δρόμοι άνοιξαν. Έχει διακοπεί η ηλεκτροδότηση και τα τηλέφωνα δεν λειτουργούν", πρόσθεσε.

Το αεροπλάνο που μεταφέρει τον πρόεδρο Κορέα από τη Ρώμη αναμένεται ότι θα προσγειωθεί στη Μάντα και όχι στο Κίτο.

Η προειδοποίηση για τσουνάμι που είχε εκδοθεί τη νύχτα του Σαββάτου ήρθη, αλλά οι αρχές κάλεσαν τους κατοίκους των παραλιακών πόλεων να αναζητήσουν καταφύγιο σε περιοχές με μεγαλύτερο υψόμετρο.

Ορισμένες περιοχές του Κίτο έμειναν χωρίς ηλεκτρικό και τηλέφωνο για αρκετές ώρες. Οι αρχές ανακοίνωσαν όμως ότι οι βλάβες αποκαταστάθηκαν και δεν έχουν αναφερθεί θύματα στην πρωτεύουσα.

Σύμφωνα με τις αρχές, πρόκειται για τον χειρότερο σεισμό που έχει σημειωθεί στον Ισημερινό από το 1979. Τότε, σκοτώθηκαν 600 άνθρωποι και άλλοι 20.000 τραυματίστηκαν.

Πολλές γειτονικές χώρες, όπως η Βενεζουέλα, η Χιλή και το Μεξικό, έχουν κινητοποιηθεί και στέλνουν ομάδες διασωστών και εφόδια στον Ισημερινό, ανακοίνωσε η κυβέρνηση.

Κάτοικοι των νησιών Γκαλαπάγκος, που βρίσκονται στα ανοιχτά των ακτών του Ισημερινού, σε απόσταση σχεδόν 600 μιλίων και φιλοξενούν πολλά σπάνια, μοναδικά είδη ζώων, ανέφεραν ότι δεν υπήρξαν προβλήματα από τον σεισμό.

http://www.news.gr/kosmos/alles-hores/article/262435/pano-apo-270-oi-nekroi-apo-ta-78-rihter-ston.html

Κομισιόν: Να μειωθεί το αφορολόγητο όσο ζητά το ΔΝΤ αλλά σε τρία χρόνια Σταδιακή μείωση, ως συμβιβασμός

Η Κομισιόν προτείνει να μειωθεί το έμμεσο αφορολόγητο όριο από τις 9.100 ευρώ που προτείνει η Ελληνική κυβέρνηση, σε 8.182 ευρώ που ζητεί το ΔΝΤ - αλλά σταδιακά, μέσα σε τρία χρόνια.

Δηλαδή η έκπτωση φόρου από τις 2.000 ευρώ για τα εισοδήματα του 2016, να υποχωρήσει στα 1.900 ευρώ το 2017 και στα 1.800 ευρώ το 2018. Πάντως, όπως αναφέρει η "Καθημερινή", η κυβέρνηση προς το παρόν αντιμετωπίζει τη συγκεκριμένη πρόταση μάλλον επιφυλακτικά.

http://www.news.gr/oikonomia/oikonomika-nea/article/262325/komision-na-meiothei-to-aforologhto-oso-zhta-to-dn.html

Γιατί το νέο κόμμα ΛΕΠΕΝ προκαλεί… νευρικότητα στη Χρυσή Αυγή «Μαχαιρώματα» στην ακροδεξιά

Νευρικότητα και εκνευρισμό προκάλεσε στον ηγετικό πυρήνα της Χρυσής Αυγής, η δίκη της οποίας για εγκληματική οργάνωση βρίσκεται σε εξέλιξη από την εμφάνιση ενός νέο κόμματος στην Ακροδεξιά. Ο λόγος για την Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση. (ΛΕΠΕΝ) η οποία επιχειρεί να παίξει τον ρόλο της «σοβαρής ακροδεξιάς», να εκμεταλλευτεί το όνομα και το... ρεύμα που έχει η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία και να κερδίσει ψήφους με ξενοφοβικά κατά κύριο λόγο συνθήματα. Η απόφαση του ιδρυτή της ΛΕΠΕΝ Χρήστου Ρήγα να οργανώσει συγκέντρωση "ενάντια στην ισλαμοποίηση" στην περιοχή του Πειραιά συγκέντρωσε πάνω από 250 πρώην υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής - όπως αναφέρει σε σχετικό δημοσίευμά της η Real News.

Tην ιδρυτική διακήρυξη της Λαϊκής Ελληνικής Πατριωτικής Ένωσης, υπογράφουν ο Χρήστος Ρήγας (Πρόεδρος), εκλεγμένος με την «Ελληνική Αυγή για τη Δυτική Ελλάδα» - δηλαδή με τη Χρυσή Αυγή από την οποία στη συνέχεια αποχώρησε, ο Χάρης Μιχαλακόπουλος, δημοτικός συμβούλος με την «Αναγέννηση για τον Πύργο», ο Κώστας Τόνιος, πρόεδρος της Πατριωτικής Ένωσης Πολιτών Καβάλας και οι Σπύρος Βλασσόπουλος και Κυριάκος Βασιλάρας. Στις τάξεις της όμως βρίσκονται και πολλοί άλλοι ακροδεξιοί εθνικιστές που προέρχονται τόσο από την ΕΠΕΝ όσο και από τη Χρυσή Αυγή και το ΛΑΟΣ, που επιτίθενται στο κόμμα του Νίκου Μιχαλολιάκου λέγονται ότι είναι σε... ύπνο. Μεταξύ των "μεταγραφών" και ο Βαλάντης Αλεξόπουλος, ο γνωστός πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής και ο ψυχίατρος Κώστας Παρσχάκης, υποψήφιος με τη Χρυσή Αυγή στο Λασίθι, ο οποίος μάλιστα είχε κατηγορηθεί ότι χορηγούσε βεβαιώσεις ψυχικής υγείας σε χρυσαυγίτες που ήθελαν να βγάλουν άδεια οπλοφορίας.

Πολλοί πάντως από τους "νεολαίους" που διαδήλωσαν στον Πειραιά ανέφεραν στα στελέχη της ΛΕΠΕΝ ότι δέχθηκαν απειλές με τηλεφωνήματα με απόκρυψη, στα οποία κάποιος τους έλεγε ότι "... η προδοσία απέναντι στη Χρυσή Αυγή δε θα μείνει ατιμώρητη". Έτσι, οι πολλές προσχωρήσεις στη ΛΕΠΕΝ από περιοχές της Ελλάδας όπως η Μεσσηνία, η Λάρισα, η Λαμία, η Κέρκυρα, οι Κυκλάδες, συνοδεύονται και από απόπειρες εκβιασμού και πίεσης. Ένα από τα πρόσωπα που παρακολούθησε το προσυνέδριο της ΛΕΠΕΝ στην Ηλεία, ο τέταρτος στο επικρατείας της Χρυσής Αυγής Σωτήρης Κωστόπουλος, αποφάσισε τελικά να επιστρέψει στο κόμμα του Ν. Μιχαλολιάκου, με τους επιτελείς του Χ. Ρήγα να του χρεώνουν ότι "υπέκυψε στις πιέσεις".

http://www.news.gr/politikh/esoterikh-politikh/article/262404/giati-to-neo-komma-lepen-prokalei-nevrikothta-sth.html

Κούλογλου: Η Γερμανία προσπαθεί να αλλάξει τη συμφωνία, για να ικανοποιήσει το ΔΝΤ

Η διαμάχη Γερμανίας – ΔΝΤ είναι αυτή που βάζει εμπόδια στην ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης, εκτίμησε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιος Κούλογλου, ο οποίος χαρακτήρισε την καγκελάριο Μέρκελ, «αδύναμη καιροσκόπο» στον χειρισμό της προσφυγικής κρίσης.

Μιλώντας στο «Πρακτορείο 104,9 FM», ο κ Κούλογλου είπε ότι συμμερίζεται τη θέση του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, για ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης μέσα στο Πάσχα και κατηγόρησε τη γερμανική ηγεσία ότι ευθύνεται για την καθυστέρηση στην ολοκλήρωσή της.

«Είναι πλήρης απόδειξη της υποκρισίας και των δύο μέτρων και δύο σταθμών» τόνισε εξηγώντας ότι ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Β. Σόϊμπλε, από τη μια μεριά διατείνεται ότι θα πρέπει να εφαρμόζονται οι νόμοι και οι συμφωνίες και από την άλλη ανατρέπει τα όσα συμφωνήθηκαν τον περασμένο Αύγουστο με την ελληνική κυβέρνηση.

«Οι Γερμανοί προσπαθούν να αλλάξουν τη συμφωνία του Αυγούστου, να βάλουνσυμπληρωματικά μέτρα και να ικανοποιήσουν το ΔΝΤ, ώστε να μείνει στο πρόγραμμα επειδή δεν έχουν το θάρρος να πούνε στη γερμανική κοινή γνώμη τι ακριβώς έχει συμβεί» είπε ο κ. Κούλογλου και έκανε λόγο για κενό ηγεσίας στην ΕΕ.

«Η Ευρώπη βαδίζει σε πολύ δύσβατα μονοπάτια και αυτή τη στιγμή τα έχει τελείως χαμένα, δεν ξέρει που παν τα τέσσερα» σημείωσε ο ευρωβουλευτής με αφορμή την απομάκρυνση του κωμικού από τη γερμανική τηλεόραση, επειδή ενοχλήθηκε ο κ. Ερντογάν, ενώ κατηγόρησε τη Γερμανίδα καγκελάριο ότι κάλεσε αρχικά τους πρόσφυγες στο Βερολίνο και δημιούργησε πρόβλημα και στη συνέχεια υπαναχώρησε εξαιτίας των αντιδράσεων στη χώρα της.

«Ξέρω ότι η Μέρκελ είναι αδύναμη καιροσκόπος, η οποία περιμένει μέχρι τελευταία στιγμή. Δεν λέει ούτε ναι ούτε όχι. Περιμένει να δει πώς θα καταλήξουν τα πράγματα και τι θα πουν οι δημοσκοπήσεις» είπε υπογραμμίζοντας ότι εκτός από την κ. Μέρκελ και άλλοι Ευρωπαίοι επικεφαλής κρατών κινούνται σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων και αποφεύγουν να αναλάβουν οποιαδήποτε ευθύνη.

http://newpost.gr/politiki/529349/koylogloy-h-germania-prospathei-na-allaksei-th-symfwnia-gia-na-ikanopoihsei-to-dnt

Liberation: Η Ελλάδα επιβιώνει, γιατί οι πολίτες πεθαίνουν από τη λιτότητα

Στη διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης με τους θεσμούς, αλλά και στηφοροκαταιγίδα που έρχεται, αναφέρεται η Liberation, περιγράφοντας μια ζοφερή εικόνα. 

Όπως αναφέρει η Liberation σε δημοσίευμα με τίτλο «Η Ελλάδα επιβιώνει, γιατί οι πολίτες πεθαίνουν από τη λιτότητα», «στο κέντρο της Αθήνας, η πισίνα του Χίλτον είναι σίγουρα μια από τις ωραιότερες της ελληνικής πρωτεύουσας. Την τελευταία εβδομάδα εμφανίστηκαν εκεί κάποιες απρόσμενες σιλουέτες, με κοστούμι, γραβάτα και ταγέρ, αλλά δεν έμοιαζαν με πελάτες που αναζητούν ένα after τα ξημερώματα. Ηταν οι εκπρόσωποι των δανειστών που πήγαν για να "πάρουν μια ανάσα", μετά από μια ατελείωτη και δύσκολη νύχτα διαπραγματεύσεων, η οποία κατέληξε σε αδιέξοδο. Οπως συνήθως».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «μια κρίση κρύβει μια άλλη κρίση»:

Η κρίση των προσφύγων βρίσκεται στο προσκήνιο από τον Ιανουάριο και φέρνει σε δεύτερη μοίρα την οικονομική κρίση, που είχε κρατήσει με κομμένη την ανάσα όλη την Ευρώπη το 2015. Ακόμη μια φορά οι διαπραγματεύσεις της Αθήνας με τους δανειστές έχουν ένα deja vu από την περσινή χρονιά...

«Στις συζητήσεις ελάχιστοι υποστηρίζουν ακόμη τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά απορρίπτουν -όπως πάντα- το ΔΝΤ και την Ευρώπη. Τα μαθήματα ηθικής που κάνει η Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία συμβούλεψε τους Ελληνες «να σταματήσουν να σέρνουν τα πόδια περιμένοντας να διορθωθούν από μόνα τους τα πράγματα», δεν έγιναν δεκτά με ενθουσιασμό...», γράφει η Liberation.

Στη συνέχεια, η γαλλική εφημερίδα αναρωτιέται πώς επιβιώνει η Ελλάδα χωρίς ένα ευρώ οικονομική βοήθεια και σημειώνει:

Πριν από έναν χρόνο, το ελληνικό σίριαλ έδειχνε να οδηγεί σε ένα σενάριο καταστροφής σε περίπτωση που δεν υπήρχε συμφωνία σε πρόγραμμα. Τον Ιούλιο του 2015 οι κάμερες ολόκληρου του πλανήτη ήταν στραμμένες στην Αθήνα και προδιέγραφαν τα χειρότερα, με κλειστές τις τράπεζες και τη χώρα στα πρόθυρα της καταστροφής.

«Το νέο μπρα ντε φερ που εξελίσσεται μεταξύ δανειστών και Αθήνας δεν γίνεται σε καλές συνθήκες για την Ελλάδα, η οποία είναι εξουθενωμένη από τα συνεχή τελεσίγραφα. Οπως σημείωνε και γνωστή καθημερινή εφημερίδα πρόσφατα, "η πολιτική που επιβάλλεται στη χώρα δεν είναι παρά ένα συνεχές σοκ"», καταλήγει το δημοσίευμα.

http://newpost.gr/politiki/529344/liberation-h-ellada-epibiwnei-giati-oi-polites-pethainoyn-apo-th-litothta

Νέα στοιχεία για την τουρκική εισβολή του 1974 από Τούρκους αξιωματικούς

Σημαντικές μαρτυρίες και στοιχεία αποκαλύπτονται για την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο στο βιβλίο "Ραντεβού με τους Στρατηγούς" της ανταποκρίτριας του ΚΥΠΕ και του ΡΙΚ στην Κωνσταντινούπολη Άννας Ανδρέου.

Πρόκειται για συνεντεύξεις με Τούρκους αξιωματικούς του τουρκικού στρατού που πολέμησαν στην Κύπρο το 1974 αλλά και φωτογραφικό υλικό το οποίο για πρώτη φορά δημοσιεύεται.

Στο βιβλίο δημοσιεύονται σημαντικές φωτογραφίες της περιόδου εκείνης συμπεριλαμβανομένων και φωτογραφιών αιχμαλώτων στη Λευκωσία. Κανένας από τους Τούρκους αξιωματικούς δεν πιστεύει ότι υπάρχουν ακόμη αιχμάλωτοι ζωντανοί και χαρακτηρίζουν παραμύθια που δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα τις φήμες ότι μπορεί να βρίσκονται αιχμάλωτοι στην Τουρκία οι οποίοι μάλιστα έχουν δημιουργήσει οικογένειες.

Η Άννα Ανδρέου δηλώνει ότι χωρίς τη βοήθεια του Τούρκου πολεμικού ανταποκριτή της εποχής εκείνης Εργκίν Κονούκσεβερ δεν θα μπορούσε να συναντήσει τους Τούρκους αξιωματικούς.

Ακολουθεί απόσπασμα από το βιβλίο:
«Τα τανκς δεν αποβιβάστηκαν στο πρώτο κύμα»
Σοβαρό πρόβλημα για τις ΤΕΔ προέκυψε και κατά την άφιξη των αποβατικών πλοίων στο Πέντε Μίλι της Κερύνειας. Ο αντιστράτηγος Σεβέρ μου αναφέρει κάτι που πρώτη φορά λέγεται: Ότι την πρώτη μέρα της απόβασης ο τουρκικός στρατός δεν κατάφερε να κατεβάσει τα τανκς που μεταφέρονταν στο πλοίο Ερτουγρούλ. Μου αποκαλύπτει ότι δεν έχει στοιχεία για να το αποδείξει γι' αυτό και αναζητεί ακόμη την αλήθεια. Πιστεύει όμως ότι έτσι έγινε.
- Στο πρώτο κύμα της απόβασης δεν αποβιβάστηκαν τανκς. Ωστόσο στο σχέδιο υπήρχαν. Εάν τα 17 αυτά τανκς έβγαιναν στη στεριά την επομένη το πρωί θα είχαν φτάσει στη Λάρνακα, θα είχαν φτάσει στη Λεμεσό επειδή δεν υπήρχαν τανκς απέναντί τους για να τα σταματήσουν.
- Γιατί δεν βγήκαν τα τανκς στη στεριά;
- Δεν κατάφεραν να τα βγάλουν. Αυτή είναι μια υπόθεση που κάνω εγώ. Λέω ότι μάλλον αυτό έγινε. Επειδή αυτά είχαν φορτωθεί. Πόσοι τόνοι είναι; 40 τόνοι τανκς. Τότε δεν υπήρχαν γερανοί σε κάθε πλοίο να σηκώσουν 40 τόνους τανκς. Αυτό ήταν για δική σας καλή τύχη... Να, σας έχω πει ότι κάνω έρευνα σχετικά με το ζήτημα της φόρτωσης στο σχέδιο. Αν το βρω θα βρω και την αιτία, αλλά τα τανκς δεν βγήκαν.
-Ούτε και αργότερα βγήκαν;
-Όχι δεν κατάφεραν να τα κατεβάσουν.
-Δηλαδή επέστρεψαν στην Τουρκία;
-Επέστρεψαν και μετά επανήλθαν. Ήρθαν στο τρίτο κύμα. Ήρθαν μαζί με τη Μεραρχία. Ήρθαν με το πλοίο ή το καραβάνι με το οποίο ήρθε ο στρατηγός Μπεντρεντίν Ντεμιρέλ. Τότε ασφαλώς ο χώρος είχε διευρυνθεί, η παραλία διορθώθηκε. Αν όμως έβγαιναν με το πρώτο κύμα τότε δεν θα υπήρχαν τανκς απέναντί τους να τα ανακόψουν. Ναι υπήρχε ένα τάγμα τανκς σε ένα χώρο κοντά στο αεροδρόμιο Λευκωσίας. Νομίζω ότι ήταν κάπου 33 τανκς αλλά ήταν όλα τανκς της εποχής του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ρωσικά τανκς Τ34. Εμείς μάλιστα ήμασταν περίεργοι κάθε φορά. Πηγαίναμε στις παρελάσεις και περιμέναμε να δούμε αν θα περάσουν μπροστά από τον Μακάριο και πόσα θα παρουσίαζαν πρόβλημα και θα σταματούσαν μπροστά στον Μακάριο. Αλλά και πάλι, τρία-τέσσερα τέτοια τανκς ήταν που μας έκαναν να ιδρώσουμε -για να το πω μαλακά- εκείνες τις τρεις πρώτες μέρες της απόβασης.

http://www.newsbomb.com.cy/kypros/story/650060/nea-stoixeia-gia-tin-toyrkiki-eisvoli-toy-1974-apo-toyrkoys-axiomatikoys

Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΟΥΣΤΑΣΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

 Ante Pavelić ο ιδρυτής των Ουστάσι

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ

1941-1991

 ΜΙΛΑΝ ΜΠΟΥΛΑΓΙΤΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΣΤΕΡΕΩΜΑ – ΜΠΙΜΠΗΣ»

Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΟΥΣΤΑΣΙ

ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

   Την εποχή της διάλυσης του κροατικού κράτους των Ουστάσι, έγιναν προσπάθειες σύναψης άμεσων επαφών με τη βρετανική κυβέρνηση (αποστολή μονσινιόρου Ντραγκάνοβιτς στο Βρετανό λεγάτο στην Αγία Έδρα) και με τις συμμαχικές στρατιωτικές δυνάμεις (αποστολή Βιέκοσλαβ Βράντσιτς στον στρατηγό Αλεξάντερ). Οι προσπάθειες αυτές απότυχαν και οι ελπίδες για τη σωτηρία της καθολικής εκκλησίας των Ουστάσι εναποτέθηκαν στο κροατικό αγροτικό κόμμα που συμμετείχε στην εξόριστη στο Λονδίνο γιουγκοσλαβική κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό της Κρο­ατίας Βλάτκο Μάτσεκ. Στη διάθεση του τελευταίου ο ηγέτης των Ουστάσι έθεσε ένα αυτοκίνητο και χρήματα για να διαφύγει από την απελευθερούμενη Γιουγκοσλαβία.

Αν η «ποντικότρυπα» του Κροάτη καθολικού ιερωμένου Κρούνοσλαβ Ντραγκάνοβιτς δεν είχε χρησιμοποιηθεί για τη διαφυγή του αξιωματικού της Γκεστάπο Κλάους Μπάρμπι, του «χασάπη της Λυών» - ενός εγκληματία πολέμου του οποίου η έκδοση στη Γαλλία παρεμποδίστηκε από την αμερικανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών, η αλήθεια για την «πο­ντικότρυπα» υπό την σκέπη του Βατικανού ίσως να μην ανακαλυπτόταν ποτέ...

Ομονσινιόρος Ντραγκάνοβιτς είχε ήδη από πριν, συνάψει επαφές με εκπροσώπους του κροατικού αγροτικού κόμματος, είχε αλληλογραφία με τον Κρνιέβιτς. Επίσης συναντούσε συχνά τον κ. Ρόταριτς, που εκπροσω­πούσε το κροατικό αγροτικό κόμμα.

«Σε όλες εκείνες τις επαφές ήταν σαφές ότι είχαμε, ουσιαστικά, τις ίδιες απόψεις. Μερικές από αυτές μπορούμε να διαβάσουμε στο εσώκλει­στο γράμμα του δρα Κρνιέβιτς. «Ένας από τους ηγέτες του κροατικού αγροτικού κόμματος μας αποσαφήνισε ότι, και από τη δική τους σκοπιά, θα ήταν χρήσιμο για την κροατική υπόθεση να συνηγορήσει κανείς για μια ριζοσπαστικότερη πολιτική από τη δική τους.

Εν πάσει περιπτώσει, το κλειδί της πολιτικής μας βρίσκεται τώρα στα χέρια του κροατικού αγροτικού κόμματος. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα χρησι­μοποιήσει το ατού που κρατά στα χέρια του. Σε ό,τι αφορά την παρου­σία μερικών κομματικών ηγετών που είναι μέλη της κυβέρνησης του Τίτο, αυτό δεν θα πρέπει να εκληφθεί κατά κανένα τρόπο σαν συνθηκολόγηση, αλλά σαν μια τελευταία προσπάθεια να βρεθεί ένας λογικός συμβιβα­σμός, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να πει ότι η νέα ομοσπονδιακή δη­μοκρατική Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί να εδραιωθεί εξαιτίας και μόνο του κροατικού αγροτικού κόμματος. Εκτός από αυτό, ο ίδιος ο Σούμπασιτς εί­πε εδώ στη Ρώμη ότι δεν θα συμμετείχε στην κυβέρνηση του Τίτο σαν εκ­πρόσωπος κανενός κόμματος, αλλά μόνο σαν εκπρόσωπος των Άγγλων(!)».

Εκτός από τις χωρίς προηγούμενο ανθρωποθυσίες και υλικές κατα­στροφές στα μέτωπα, ο Β' παγκόσμιος πόλεμος προκάλεσε τεράστια βά­σανα και απώλειες στον άμαχο πληθυσμό, καθώς και εγκλήματα πολέ­μου τεραστίων διαστάσεων. Ο Β' παγκόσμιος πόλεμος χαρακτηρίζεται από το φαινόμενο προσχεδιασμένων γενοκτονιών - μαζικών δολοφονιών χωρίς να εξαιρούνται παιδιά, γυναίκες και γέροι. Μια από τις πρώτες διεθνείς συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών ήταν η σύμβαση για την πρόληψη και την τιμωρία, του εγκλήματος της γενοκτονίας.

Πριν τελειώσει ο πόλεμος, οι νικήτριες συμμαχικές δυνάμεις, αποφάσισαν ανεπιφύλακτα και παμψηφεί, να δικάσουν τους εγκληματίες πολέ­μου και να τους τιμωρήσουν κατά τον αυστηρότερο τρόπο. Συγκρότησαν μια συμμαχική επιτροπή για τον προσδιορισμό των εγκλημάτων πολέμου καθώς και διεθνή στρατοδικεία στη Νυρεμβέργη και στο Τόκιο. Η κεντρι­κή γραμματεία εγκλημάτων πολέμου και υπόπτων ασφάλειας (CROWCASS) συγκροτήθηκε για να αναζητήσει και να συλλάβει τους εγκληματίες πολέμου. Η διεθνής διαδικασία του εντοπισμού και της σύλ­ληψης των εγκληματιών πολέμου άρχισε τον Μάιο του 1945, με διαταγή του στρατηγού Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, ανώτατου διοικητή των συμμαχι­κών δυνάμεων στην Ευρώπη. Μέχρι το 1948, όταν ανεστάλη η λειτουργία της CROWCASS, η υπηρεσία αυτή είχε συλλέξει περίπου 85.000 αναφορές για περίπου 130.000 άτομα που ήταν ύποπτα για τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου τα ονόματα των οποίων δημοσιεύθηκαν σε 40 τό­μους.

Ωστόσο, αντί να ενισχυθούν οι προσπάθειες για την εδραίωση της παγκόσμιας ειρήνης, ο ψυχρός πόλεμος που επακολούθησε μεταξύ των νικητών συμμάχων απείλησε να οδηγήσει σε νέο παγκόσμιο πόλεμο, πολύ πιο καταστροφικό, εξαιτίας των νέων πυρηνικών όπλων. Οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης αναδιαρθρώθηκαν ριζικά, έτσι ώστε να χρησιμοποιήσουν τους μέχρι χθες εχθρούς τους και εγκληματίες πολέμου, εναντίον της πρώην συμμάχου τους, της Σοβιετικής Ένωσης. Εφ' όσον αυτός ο νέος στρατηγικός προσανατολισμός δεν σήμαινε μόνο παραβίαση των συμμαχικών συμφωνιών και των πολυμερών διεθνών συμφωνιών των Ηνω­μένων Εθνών, αλλά και του δικαίου των Ηνωμένων Πολιτειών, ήταν απα­ραίτητη η δημιουργία μυστικών καναλιών για την διάσωση των εγκληματιών πολέμου. Ήδη, από το 1946, άρχισαν να δημιουργούν το σύστημα της «ποντικότρυπας» (Rat Line) για να χορηγούν σε αυτούς πλαστές βίζες με ψεύτικα ονόματα, καθώς και για να δωροδοκούν διπλωμάτες και δημοσίους υπαλλήλους, καθώς και αξιωματούχους διεθνών οργανισμών.

Οι αμερικανικές στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες έκριναν ότι, στη επιχείρηση «ποντικότρυπα», τοΒατικανόθα μπορούσε να αποτελέσει τον πιο αποτελεσματικό, τον πιο οργανωμένο και τον πιο εχέμυθο συνερ­γό. Οι αναλυτές διαπίστωναν ότιτο Βατικανό ήταν έτοιμο να βοηθήσει όλους τους αποδεδειγμένους καθολικούς, ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους προτιμήσεις και την εθνικότητά τους,συμπεριλαμβανομένων και των συνεργατών των Ναζί.Οι αναφορές υπόδειχναν ότι ο δρόμος για την διαφυγή των εγκληματιών πολέμου περνούσε από τη Ρώμη, ότιη κα­θολική εκκλησία επένδυε τεράστια ποσά για να φυγαδεύσει εγκληματίες πολέμουσε μη ευρωπαϊκές χώρες. Η αποφασιστικότητα του Βατικανού προς αυτή την κατεύθυνση ενισχυόταν από τον αδιάλλακτο αγώνα του εναντίον του αθέου κομμουνισμού. Έχει επιβεβαιωθεί ότι, εγκληματίες πολέμου από την Ουγγαρία, παρουσιάζονταν στη Ρώμη, στονπατέρα Γκάλοβ, στο No 33 της οδού Παριόνι,Κροάτες Ουστάσι εγκληματίες στους μονσινιόρους Ντραγκάνοβιτς και Μάντγιερετς στο ινστιτούτο του Αγίου Ιερωνύμου, οιΛιθουανοί εγκληματίεςπολέμου στον ιερέα Γιατουλεβίτσιουσα στο No.6 της οδού Λούκουλου, κ.ο.κ.

Την ίδια χρονιά, το 1948, όταν ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο είπε το ιστορικό «Όχι» στον Στάλιν, η στάση απέναντι στους εγκληματίες πολέμου άλλαξε στη Γιουγκοσλαβία. Οι επιτροπές για την επισήμανση των εγκλημάτων των κατακτητών και των συνεργατών τους καταργήθηκαν, και η πρώτη γενική απογραφή πληθυσμού το 1948 δεν περιλάμβανε απογραφή των θυμάτων πολέμου και της γενοκτονίας!

Ηομάδα 430 της αντικατασκοπείας στην Αυστρία διαπίστωσε ότι ο ανώτερος Κροάτης κληρικός δρ Κρούνοσλαβ Ντραγκάνοβιτς είχε ήδη δη­μιουργήσει την «ποντικότρυπα» για τουςΟυστάσιπου διέφευγαν, χαρακτηρίζοντάς τους «Κροάτες φασίστες»,μέσω του καθολικού ινστιτούτου του Αγίου Ιερωνύμου. Μια επίσημη αναφορά του αμερικανικού υπουργεί­ου δικαιοσύνης, ανέφερε ότι η ομάδα 430 δεν είχε αυταπάτες για τον μονσινιόρο Ντραγκάνοβιτς. «Ο Ντραγκάνοβιτς ήταν γνωστός και καταγραμμένος σαν φασίστας εγκληματίας πολέμου κ.λ.π. και οι διασυνδέσεις του με νοτιοαμερικανούς διπλωμάτες παρόμοιας κατηγορίας δεν άρεσαν κατ' αρχή στους αξιωματούχους του Στέητ Ντηπάρτμεντ... Είχε διαπιστωθεί ότι η άφιξή του στη Ρώμη συνδεόταν άμεσα με τη δημιουργία μιας «ποντικότρυπας», μέσω της οποίας θα μπορούσε να διασώσει φυγάδες, όπως ο ηγέτης των Ουστάσι Άντε Πάβελιτς και ο υπουργός αστυνομίας Αντρίγια Αρτούκοβιτς,που οργάνωσε την εξόντωση τουλάχιστον 400.000 Σέρβων και Εβραίων».

Αν η «ποντικότρυπα» του Κροάτη καθολικού ιερωμένου Κρούνοσλαβ Ντραγκάνοβιτς δεν είχε χρησιμοποιηθεί για τη διαφυγή του αξιωματικού της ΓκεστάποΚλάους Μπάρμπι,του «χασάπη της Λυών» - ενός εγκληματία πολέμου του οποίου η έκδοση στη Γαλλία παρεμποδίστηκε από την αμερικανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών, η αλήθεια για την «πο­ντικότρυπα» υπό την σκέπη του Βατικανού ίσως να μην ανακαλυπτόταν ποτέ. Κατά την προετοιμασία της δίκης του εγκληματία Κλάους Μπάρμπι στη Γαλλία, το αμερικανικό υπουργείο δικαιοσύνης διεξήγαγε έρευνα αναφορικά με την ευθύνη υπηρεσιών των ΗΠΑ. Διαπιστώθηκε ότι το τα­ξίδι του Μπάρμπι και τα σχετικά έγγραφα, προετοιμάστηκανμε τη βοή­θεια μιας κροατικής φασιστικής οργάνωσης με επικεφαλής έναν ιερέα ονόματι Κρούνοσλαβ Ντραγκάνοβιτς. Το τμήμα 4 της S.I.C. στο Μόναχο είχε αναλάβει να προετοιμάσει ταξιδιωτικά έγγραφα για τονΜπάρμπισαν άτομο χωρίς υπηκοότητα και απροσδιόριστης εθνικότητας, με αριθ­μό 0121454. Αναφερόταν σαν Κλάους Άλτμαν, μηχανικός.

Την εποχή της δίκης του εγκληματία πολέμου Κλάους Μπάρμπι στο Λονδίνο ο μονσινιόρος Κρούνοσλαβ Ντραγκάνοβιτς ήταν στη Γιουγκοσλα­βία. Κάτω από ανεξήγητες συνθήκες,ο εγκληματίας πολέμου και ιερέας Κρούνοσλαβ Ντραγκάνοβιτςεπέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία το 1967. Η ανάκριση διεξήχθη από όργανα των σωμάτων ασφαλείας της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης στο Σαράγεβο. Παρόλο που είχε χαρακτηριστεί εγκληματίας πολέμου, δεν δικάστηκε τελικά. Κατά την προετοιμασία της δίκης του εγκληματία πολέμου Κλάους Μπάρμπι, το αμερικανικό υπουργείο δικαιο­σύνης απευθύνθηκε στη γιουγκοσλαβική κυβέρνηση με το αίτημα να ανα­κρίνει τον ιερέα Κρούμοσλαβ Ντραγκάνοβιτς, σαν βασικό μάρτυρα. Λίγες μέρες μετά το αίτημα αυτό, προτού ανακριθεί για να αποκαλυφθεί η αλή­θεια, ο Κρούνοσλαβ Ντραγκάνοβιτς πέθανε στο νοσοκομείο του Κόσεβο στις 14 Ιουνίου 1982 και τάφηκε στο κεντρικό κοιμητήριο του Σαράγεβου στο Μπάρε. Μέχρι το θάνατό του ο εγκληματίας πολέμου και ιερέας Ντραγκάνοβιτς ζούσε στο Σαράγεβο.

Οκίνδυνος να ανακαλυφθεί η «ποντικότρυπα» του ιερέα Ντραγκάνο­βιτς και να εκτεθούν υπηρεσίες των ΗΠΑ, πριν από τη δική του Κλάους Μπάρμπι, ερμηνεύει την άρνηση αμερικανικών υπηρεσιών να εκδώσουν εγκληματίες πολέμουκαθώς και την καθυστέρηση 35 χρόνων για την έκδοση του Ουστάσι υπουργού αστυνομίας, Αντρίγια Αρτούκοβιτς, που έγινε μόνο το 1984 - 86, αφού ανακαλύφθηκε η αλήθεια μέσω της έκθε­σης του αμερικανικού υπουργείου δικαιοσύνης το 1983, που υπόβαλλε ο ειδικός ερευνητής Allan A.Ryan jr., ο οποίος, στο βιβλίο του «Ήσυχοι γεί­τονες» δημοσίευσε την αλήθεια για τον Αρτούκοβιτς, την πλήρη υποστήριξή της καθολικής εκκλησίας.

Σύμφωνα με τα επίσημα ευρήματα του αμερικανικού υπουργείου δικαι­οσύνης,ο ιερέας Κρούνοσλαβ Ντραγκάνοβιτς χρησιμοποίησε το ινστιτού­το του Αγίου Ιερωνύμου στη Ρώμη, σαν βάση για τη διάσωση φυγάδωνΟυστάσι, έβγαλε διαβατήρια μέσω της διεθνούς επιτροπής του ερυθρού σταυρού, καθώς και βίζες μέσω διαφόρων νοτιοαμερικάνικων πρεσβειών.Όταν η 430.CIC ανακάλυψε αυτές τις ενέργειες, διείδε σε αυτές τη δυνα­τότητα να βγάλει τους πράκτορές της έξω από την Αυστρία και την Ευρώπη, «με ένα αντίτιμο που ο Ντραγκάνοβιτς ήταν έτοιμος να πληρώσει στη CIC». Σύμφωνα με την πρακτική που συμφωνήθηκε μεταξύ του Ντραγκάνοβιτς και της «430», η CIC έφερνε τους φυγάδες στη Ιταλία και τους παρέδιδε στον Ντραγκάνοβιτς. Ένας πράκτορας της CIC βοήθησε τον Ντραγκάνοβιτς να αποκτήσει νέα ταξιδιωτικά έγγραφα και να πάρει βοήθεια από τον IRO (διεθνή οργάνωση για τους πρόσφυγες) μέσω ενός Αμερικανού πολίτη, του επικεφαλής του τμήματος επίβλεψης του IRO.

Ψηφιοποίηση: Ἀντιαιρετικὸν Ἐγκόλπιον    www.egolpion.com

24   ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ  2012

Tweet

Share on Facebook

Read more:http://www.egolpion.com/role_vatican.el.aspx#ixzz45PXZSVov

Λύθηκε το χειρόφρενο λεωφορείου με μαθητές! Πέντε άτομα μεταφέρθηκαν προληπτικά στο νοσοκομείο

Στο Βενιζέλειο νοσοκομείο μεταφέρθηκαν πριν από λίγο πέντε μαθητές μετά από απίστευτο περιστατικό στο χώρο στάθμευσης στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού.

Του ανταποκριτή μας από το flashnews.gr στην Κρήτη

Τα παιδιά ηλικίας 9 έως 11 ετών επισκεφθηκαν την Κνωσό στα πλαίσια σχολικής εκδρομής.

Για άγνωστο μέχρι στιγμής λόγο, και ενώ τα παιδιά βρίσκονταν εντός του σταθμευμένου τουριστικού λεωφορείου που τους μετέφερε στην Κνωσό, το χειρόφρενο λύθηκε.

Αποτέλεσμα το λεωφορείο να συγκρουστεί με άλλο όχημα.

Οι μικροί μαθητές είναι καλά στη υγεία τους και μεταφέρθηκαν τρομαγμένοι στο Βενιζέλειο νοσοκομείο Ηρακλείου για προληπτικούς λόγους.

Περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη στο flashnews.gr

http://www.newsbeast.gr/greece/arthro/2210848/lithike-to-chirofreno-leoforiou-me-mathites

Ανάπτυξη και επενδύσεις στο επίκεντρο της συνάντησης Τσίπρα – Κατάινεν

Η αναπτυξιακή προοπτική της ελληνικής οικονομίας και τα διαθέσιμα επενδυτικά εργαλεία προς το σκοπό αυτό, βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αρμόδιο για Απασχόληση, Ανάπτυξη, Επενδύσεις και Ανταγωνιστικότητα, Γίρκι Κατάινεν, σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο πρωθυπουργός τόνισε πως έπειτα από μια μακρά περίοδο μέτρων λιτότητας, η έμφαση τώρα πρέπει να δοθεί στην ανάπτυξη, τις επενδύσεις και την απασχόληση, η ώθηση των οποίων θα συμβάλλει καταλυτικά στην επίτευξη και υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων.

Οι κ.κ. Τσίπρας και Κατάινεν συζήτησαν ζητήματα επενδύσεων, την ένταξη ελληνικών επενδυτικών σχεδίων και επιχειρήσεων στα προγράμματα χρηματοδότησης από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων (EFSI), καθώς και τη δυνατότητα συγχρηματοδότησης τους από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

Σε αυτό το πλαίσιο έχουν επιλεγεί 42 έργα μέσω των οποίων 5,4 δισ. ευρώ θα εισρεύσουν το επόμενο διάστημα στην ελληνική οικονομία, και ειδικότερα στους τομείς της ενέργειας, των υποδομών και μεταφορών, του τουρισμού, των νέων τεχνολογιών και της έρευνας, και της βιομηχανίας, όπως έγινε γνωστό με ανακοίνωση που εκδόθηκε από το Γραφείο του Πρωθυπουργού μετά το πέρας της συνάντησης.

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός ενημέρωσε τον αντιπρόεδρο της Επιτροπής σχετικά με τις θετικές επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας το 2015 και του παρέδωσε σχετικό ενημερωτικό φάκελο.

Μετά τη συνάντηση με τον κ. Κατάινεν ο κ. Τσίπρας έγραψε στο Twitter: «Μετά από μακρά λιτότητα τώρα είναι η ώρα των επενδύσεων, της απασχόλησης και της ανάπτυξης», αναφέρει ο πρωθυπουργός.

Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/689144/anaptyxi-kai-ependyseis-sto-epikentro-tis-synantisis-tsipra-katainen#ixzz46CDEQfhI

Σπίρτζης: Όσοι ονειρεύονται εκλογές είναι βαθιά νυχτωμένοι

«Μετά από πολλά χρόνια θα έχουμε εκλογές», δήλωσε ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης στο περιθώριο των εγκαινίων του νέου αυτοκινητόδρομου Λεύκτρο - Σπάρτη, απαντώντας σε ερώτηση για το αν τα εγκαίνια σηματοδοτούν εκλογές.

Ο υπουργός υπογράμμισε χαρακτηριστικά ότι, «όσοι ονειρεύονται εκλογές είναι βαθιά νυχτωμένοι. Θα περάσουν πολλά χρόνια για να κάνουμε εκλογές ξανά».

Αναφορικά με τις δημοπρατήσεις που έχουν προσδιοριστεί για το δρόμο Πάτρα - Πύργος και δεν γίνονται λόγω των κινητοποιήσεων και τις αποχής των εργοληπτών, ο κ. Σπίρτζης ανέφερε ότι, «εμείς σεβόμαστε τις κινητοποιήσεις των κινημάτων, πόσο μάλλον των μηχανικών και του επιστημονικού κόσμου. Όταν ολοκληρωθούν οι κινητοποιήσεις και τερματιστούν, θα γίνουν όλες οι δημοπρατήσεις των τμημάτων του έργου Πάτρα - Πύργος μαζί, με μικρή απόσταση. Ενώ είχαν προβλεφθεί να γίνουν ανά μήνα, θα γίνονται ανά βδομάδα. Θα τον κερδίσουμε το χρόνο».

Για το δρόμο Τσακώνα-Καλό Νερό Μεσσηνίας, ο υπουργός Υποδομών είπε ότι, «το Τσακώνα - Καλό Νερό και οι υπόλοιποι δρόμοι που κλείνουν το οδικό δακτυλίδι της Πελοποννήσου, ήταν μέσα στη διαπραγμάτευση του Μορέα. Οι μελέτες αυτές θα παραδοθούν πολύ σύντομα και συνέχεια μετά το Πάτρα - Πύργος, ο προγραμματισμός είναι να συνεχιστεί ο δρόμος προς τα κάτω, και να αξιοποιήσουμε τις μελέτες που θα είναι πλέον ώριμες, από το καινούργιο ΕΣΠΑ το πιθανότερο».

Επιπλέον, ο υπουργός ανέφερε ότι «πιστεύουμε ότι τα έργα υποδομών βοηθούν την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και είναι στην προτεραιότητα της κυβέρνησης και του υπουργείου».

Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/689170/spirtzis-osoi-oneireyontai-ekloges-einai-vathia-nyxtomenoi#ixzz46CCLhz4b

Είμαστε γονείς, δεν είμαστε «οι κολλητοί και τα φιλαράκια» των παιδιών μας

Γονιός και παιδί δεν μπορούν να είναι "φιλαράκια"
Το παιδί μας έχει ανάγκη από έναν σωστό και αφοσιωμένο γονέα και όχι από έναν ακόμα κολλητό. 

Οι περισσότεροι γονείς, πριν γίνουμε γονείς, επιθυμούμε, όταν γεννηθεί το παιδί μας, να μας εμπιστεύεται και να μας νιώθει «φίλους». Είναι συνηθισμένο, να θέλουμε να δημιουργήσουμε με το παιδί μας, τη σχέση που δεν είχαμε με τους δικούς μας γονείς και προσπαθούμε να το μεγαλώσουμε με έναν τρόπο που ευχόμασταν να είχαν μεγαλώσει και εμάς.

Πολύ συχνές είναι οι εκφράσεις «θέλω το παιδί μου να με βλέπει ως κολλητό του» ή «δεν θα είμαι αυστηρός, όπως ήταν οι δικοί μου γονείς».

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, παρακάτω μας εξηγεί για ποιους λόγους δεν πρέπει να κάνουμε το παιδί να μας αισθάνεται φίλους!

• Ο γονέας δεν μπορεί να είναι φίλος με το παιδί του γιατί οφείλει να του θέτει όρια και κανόνες, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με τους φίλους
• Ο γονέας από τη φύση του έχει ένα ρόλο εξουσίας στο παιδί, είναι εκείνος που θα το προστατεύσει και θα του πει τι ώρα να γυρίσει το βράδυ, τι να προσέχει κλπ.
• Εάν θεωρούμε ότι ο δάσκαλος του παιδιού μας δεν είναι κατάλληλος για την εκπαίδευση του δεν είναι κάτι που πρέπει να το μοιραστούμε με το παιδί μας. Π.χ. αντί να πείτε «ο δάσκαλος σου είναι χαζός που σου έκανε παρατήρηση» μπορείτε να πείτε «ούτε εμένα μου άρεσε όταν μου έκαναν παρατηρήσεις μέσα στην τάξη αλλά μάθαινα να ακολουθώ τους κανόνες
• Όταν είμαστε με κάποιον φίλοι σημαίνει ότι συν-αποφασίζουμε. Το παιδί μας μπορεί να εκφέρει την άποψη του, αλλά οι αποφάσεις πρέπει να παίρνονται από εμάς, καθώς σε μία οικογένεια οι ενήλικοι δίνουν το παράδειγμα
• Φίλοι είναι μία ομάδα ανθρώπων που έχουν ίδιες αντιλήψεις και μοιράζονται τα καθημερινά τους προβλήματα. Τα παιδιά μας έχουν διαφορετικές αντιλήψεις π.χ. για το πόσο αργά πρέπει να μείνουν έξω
• Στην προσπάθεια μας να μη γίνουμε «κακοί» γονείς παραβλέπουμε τυχόν αρνητικές συμπεριφορές του παιδιού μας. Θεωρούμε ότι με το να μην τιμωρούμε ή επιπλήττουμε το παιδί μας, εκείνο θα μας συμπαθήσει περισσότερο. Αυτό δείχνει μία ανασφάλεια από μέρους μας.
Συμβουλή Ειδικού:
Το παιδί μας έχει ανάγκη από έναν σωστό και αφοσιωμένο γονέα και όχι από έναν ακόμα κολλητό. Εάν θέλετε το παιδί να σας νιώθει φίλο, φροντίστε να δημιουργήσετε μία υπεύθυνη και υγιή φιλία μεταξύ σας. 

..............

boro

http://hamomilaki.blogspot.co.ke/2016/04/Eimaste-goneis-OXI-ta-filarakia-ton-paidion-mas.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+hamomilaki+(To+χαμομηλάκι)

Επιβίωση με θυμάρι: Εξολοθρεύει τα μικρόβια σε λιγότερο από μία ώρα – Πώς να το χρησιμοποιήσεις

Έχει την δύναμη να εξολοθρεύει τα μικρόβια εντός του χρονικού διαστήματος των εξήντα (60) λεπτών!

Οι κρητικοί από πολύ παλιά με θυμάρι έτριβαν τα ούλα τους για να θεραπεύσουν την ουλίτιδα.  Τα τελευταία χρόνια κλινικές μελέτες το έχουν επιβεβαιώσει, οι αντιβακτηριακές και αντισηπτικές ιδιότητες του θυμαριού είναι όντως αποτελεσματικές για την οδοντική πλάκα την ουλίτιδα και την τερηδόνα.



Κάνοντας γαργάρες με αφέψημα θυμαριού λοιπόν για την ουλίτιδα την τερηδόνα και την οδοντική πλάκα ένα δυνατό αφέψημα θυμαριού στο μπάνιο μας είναι το άριστο γιατρικό για τους ρευματισμούς έγχυμα θυμαριού για να καταπραΰνουμε τα φουσκώματα της κοιλιάς να διευκολύνουμε την εντερική λειτουργία.

Το έγχυμα του θυμαριού είναι πολύ καλό για να βοηθήσουμε και να ενισχύσουμε την πέψη, για να θεραπεύσουμε την γαστρεντερίτιδα, για τα κρυώματα της κοιλιάς, για την διάρροια, για το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου -την γνωστή μας σπαστική κολίτιδα, για βαθιά εγκατεστημένες λοιμώξεις των πνευμόνων, για την βρογχίτιδα, για την λαρυγγίτιδα, για την φαρυγγίτιδα, για την αμυγδαλίτιδα, για τον κοκκύτη, την καταρροή, για την τόνωση του οργανισμού μας, για την εξάλειψη του άγχους, της ψυχικής και σωματικής εξάντλησης, της κατάθλιψης, της απάθειας, της αϋπνίας, για την τόνωση και βελτίωση της μνήμης.

Ο Culpeper έλεγε πως «βοηθάει να αναβιώσει και να ενισχυθεί το σώμα και το μυαλό» 

Το έγχυμα θυμαριού είναι άριστο γιατρικό. Ανακουφίζει την επώδυνη εμμηνόρροια και τις κράμπες περιόδου.



Για την επιπεφυκίτιδα τοποθετούμε κομπρέσες εμποτισμένες σε έγχυμα θυμαριού στο εξωτερικό (πάνω σε κλειστά βλέφαρα) του πάσχοντος ματιού, για την θεραπεία της επιπεφυκίτιδας βάμμα θυμαριού, για την διάρροια,  για τα κρυώματα της κοιλιάς σαν άριστο αποχρεμπτικό, για τις λοιμώξεις του στήθους, για την εξάλειψη του κνησμού από τα τσιμπήματα των εντόμων, σιρόπι θυμαριού για τον βήχα, για την γρίπη, για την βρογχίτιδα, για την αμυγδαλίτιδα, για την φαρυγγίτιδα, για την λαρυγγίτιδα, για τις λοιμώξεις των πνευμόνων κατάπλασμα θυμαριού, για την επούλωση των πληγών-καταπολεμά την σήψη- (βλ. «πολεμικά τραύματα» σε καιρό έλλειψης φαρμάκων), για την δερματίτιδα, για την ακμή, για τους μώλωπες, για την εξάλειψη του κνησμού από τα τσιμπήματα των εντόμων αιθέριο έλαιο θυμαριού, η συμπυκνωμένη μορφή του βοτάνου είναι εξαιρετικά ισχυρή, με έντονες αντιβακτιριακές αντισηπτικές και αντιμυκιτιακές ιδιότητες είναι άριστο διεγερτικό του ανοσοποιητικού μας συστήματος σε είκοσι ( 20 ) ml αμυγδαλέλαιο διαλύουμε δέκα ( 10 ) σταγόνες αιθέριο έλαιο θυμαριού και κάνουμε εντριβές στον θώρακα, για λοιμώξεις του θώρακα γρίπη κρυώματα και αναπνευστικά προβλήματα σε είκοσι ( 20 ) ml αποσταγμένου νερού διαλύουμε δέκα (10 ) σταγόνες αιθέριο έλαιο θυμαριού και απολυμαίνουμε μολυσμένες πληγές εκδορές κοψίματα καψίματα γρατσουνιές δερματίτιδα έκζεμα και τσιμπήματα εντόμων ετοιμάζουμε μείγμα από πέντε ( 5 ) σταγόνες αιθέριο έλαιο θυμαριού, πέντε ( 5 ) σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας και είκοσι πέντε ml αμυγδαλέλαιο και κάνουμε μασάζ σε πονεμένους και κουρασμένους μύες σε τραβήγματα μυών και στα μέρη του σώματος με ρευματικούς πόνους

Ιδανικό γιατρικό για αυτές τις παθήσεις.

Χρησιμοποιούμε αιθέριο έλαιο θυμαριού για την θεραπεία της παρωνυχίας (φλεγμονή των ιστών που περιβάλλουν τα νύχια και την διακρίνουμε σε οξεία και χρόνια) και της ονοχόλυσης (αποκόλληση της ονυχαίας πλάκας από την κοίτη του νυχιού) λόγω των ισχυρών αντιμυκητιακών και αντισηπτικών του ιδιοτήτων το θυμάρι είναι ακόμα χρήσιμο για όλες τις λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης και των ουροφόρων οδών ΣΥΜΒΟΥΛΗ το θυμάρι είναι διεγερτικό της μήτρας για αυτό προσοχή δεν το χρησιμοποιούμε ποτέ κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης το αιθέριο έλαιο του είναι πάρα πολύ ισχυρό και δεν πρέπει να γίνεται παρατεταμένη χρήση του!!

botanologia.blogspot.gr

Η Ν.Δ ΣΕ ΤΕΛΜΑ

Στην Ελλάδα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης που πρόσφατα εκλέχτηκε χρησιμοποίησε ως προτέρημα για το αξίωμα την προσήλωση του στο πρόγραμμα του Δ.Ν.Τ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. Τίποτα ΑΛΛΟ. Το πώς εκλέχτηκε αυτό μόνο άνθρωποι ειδικοί στην τεχνολογία μπορούν να μας πουν αφού ποτέ δεν μάθαμε γιατί δεν έγιναν οι πρώτες εκλογές για την εκλογή προέδρου στην Ν.Δ το φθινόπωρο του 2015.  

Ο νέος Αρχηγός λοιπόν θέλει κυβερνήσει και θέλει εκλογές για γλιτώσει ο τόπος από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Σ αυτό είναι έτοιμος να συνδράμει και καρατζαφερης πολιτικό παιδί του πατέρα του   προέδρου της Ν.Δ.

Δεν ξέρουμε σε τι ακριβώς λόγους στηρίζετε ο νεαρός αρχηγός ώστε να ζητά εκλογές τούτη την ώρα. Έχει κάποιες εγγυήσεις για την καλυτέρευση της ζωής των ελλήνων ;;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί αντεθνικά έχει κάποιο επιχείρημα πάνω σ αυτά η δεν έχει ;;;

ΟΤΑΝ   ένας αρχηγός ζητά εκλογές πρέπει να έχει πολιτικά επιχειρήματα και όχι σχόλια εφημερίδων .Δεν ζητάμε εκλογές επειδή η τηλεόραση επηρεάζει τον κόσμο . Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι μια κυβέρνηση της νέας τάξης πραγμάτων έχει με την πολιτική της θίξει τα ιερά και τα όσια των ελλήνων . Η αντιπολίτευση όμως είναι βουβή και αυτό γιατί δεν έχει πολιτική . Εάν λοιπών δέχεται να εκλεγεί έχοντας γνώση ότι όλα όσα συμβαίνουν στην οικονομική ζωή του τόπου ήταν προμελετημένα τον τελευταίο χρόνο και δεν θα μπορούσαν να συμβούν αν στην κυβέρνηση ήταν ο σαμαράς με τον Βενιζέλο τότε ας το πει ξεκάθαρα.

Αυτό που πρέπει ο νεαρός υπάλληλος και πρόεδρος της ν.δ είναι αν αυτές οι εκλογές είναι προς το συμφέρον του ελληνικού λαού. Θα πρέπει να πει με σαφήνεια ο Σημίτης είναι αρχιερέας της διαπλοκής , για το σκάνδαλο του χρηματιστήριου και η Ελλάδα μπήκε στην ζώνη του ευρώ έντιμα.

Επίσης τη ακριβώς εκπροσωπεί η Ν.Δ ;;;;ΤΟΝ κενό πολιτικό χώρο που άφησε το πασοκ ;;

Η Ν.Δ είναι κόμμα που αντλεί πολιτικές θέσεις του ελευθέριου Βενιζέλου του Κωνσταντίνου Καραμανλή η είναι διεθνιστικό ;;;

Όλοι ξέρουμε ότι οι δημοσκοπήσεις στη Ελλάδα είναι για κλάματα τις θεωρεί αξιόπιστες;;;

Τι γνώμη έχει για την δημοσιογραφία στην Ελλάδα είναι κατά των διώξεων ;;;

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται εκλογές σίγουρα υπάρχουν και άλλοι τρόποι δημοκρατικοί .Δεν έχουν το δικαίωμα εκεί στη ν.δ να σέρνουν το λαό σε εκλογές χωρίς λόγο .Εκτός και αν ξέρουν  κάτι που εμείς δεν ξέρουμε .

Αρχιερείς κατά την Επανάσταση του '21

 

ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ '21
O ΚΛΗΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

ΠΕΤΡΟΥ Α. ΓΕΩΡΓΑΝΤΖΗ
ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ 21 (αντίδραση ή προσφορά;) Ξάνθη

     Σε μια αναμέτρηση λοιπόν και αντιπαράταξη θυσιαστικά δύο θρησκειών και δυό κόσμων οι Ορθόδοξοι Έλληνες κληρικοί και μάλιστα οι αρχιερείς όχι μόνο δεν αντέδρασαν ούτε χλεύασαν τον αγώνα, αλλ' όπως είναι φυσικό και αυτονόητο, υπήρξαν οι φυσικοί ταγοί και ηγέτες, του αγωνιζομένου λαού. Πραγματικοίμπροστάρηδες, που, σαν άλλοι Μωυσείς ανέλαβαν να οδηγήσουν το λαό από τη σκλαβιά στην ελευθερία με κάθε προσωπική τους θυσία.
Το ράσο όλων των κληρικών, από του ασημότερου καλόγερου μέχρι του πολιουσεβάσμιου και άγιου Πατριάρχη, μεταβλήθηκε σε φλάμπουρο, που ηλέκτριζε και πύρωνε τα πνεύματα των αγωνιζομένων Ελλήνων. Η συμμετοχή των κληρικών, και μάλιστα των αρχιερέων, ήταν τόσο φυσική και τόσο αυτονόητη και απαραίτητη, ώστε όχι μόνο να συμπαρίστανται σε κάθε αγωνιστική προσπάθεια αλλά να θεωρούνται εκ των ων ουκ άνευ, μια και οι Έλληνες δεν επιχειρούσαν τίποτε, εάν προηγουμένως δεν έβλεπαν τους ρασοφόρους να τους ευλογούν, με τους σταυρούς και τα ιερά τους άμφια, και να τους οδηγούν στο καθήκον.

Ενδεικτικό του πόσο πολύ υπολόγιζαν όλοι οι Έλληνες (διοικούντες και λαός) τότε την παρουσία των αρχιερέων στις πολεμικές συρράξεις είναι και ένα έγγραφο της προσωρινής Ελληνικής κυβερνήσεως κατά το Μάιο του 1825, με το οποίο, μπροστά στον κίνδυνο της προελάσεως του Ιμπραήμ, έδωσε εντολή στους αρχιερείς, που βρισκόταν στο Μωριά: Κομάνων Αγαθάγγελο, Παροναξίας Ιερόθεο, Φαρσάλων Γεράσιμο, Τριπόλεως Δανιήλ και Ρέοντος και Πραστού Διονύσιο,να κινηθώσι όσον τάχος για να περιέρχονται τις επαρχίες Άργους, Τριπολιτζάς, Βοστίτζης (Αιγίου), Πατρών, Λεονταρίου και Μεσσήνηςκαι να κηρύσσουν τοτης εθνεγερσίας σάλπισμα, προτρέποντας τους χριστιανούς σε γενική εξέγερση κατά του τυράννου κατακτητού δια να συντρέξουν εις την ταχείαν ξεκίνησιν των στρατευμάτων.
Κατά συνέπεια δεν πρέπει να θεωρείται υπερβολική η κρίση ότι άνευ της συμμετοχής, της συμπαραστάσεως και της συμπράξεως του ιερού κλήρου δεν θα ευωδούντο τα του ιερού αγώνος.

    ΟΦωτάκος, δίδοντας το μέτρο της εκτιμήσεως και του σεβασμού των τότε Ελλήνων στους ρασοφόρους, χαρακτηρίζει τον κλήροθεόπεμπτο και σεβάσμιοκαι επιλέγειεις την επανάστασιν πρώτος ο κλήρος εφάνη εις τον αγώνα με τον σταυρόν και με τη σπάθην εις τας χείρας.
Σε άλλο πάλι σημείο των απομνημονευμάτων του (ως να διαισθάνθηκε ότι θα εγερθούν άνδρες, που θα ισχυρισθούν ότι οι αρχιερείς δια της βίας σύρθηκαν στον αγώνα) τονίζει εμφαντικά και απερίφραστα:Οι αρχιερείς της και άπας ο λοιπός κλήρος...αυθόρμητος εκινήθη. . .και πρώτος έλαβε τα όπλα.

Αναγνωρίζοντας δε την αμέριστη συμμετοχή και συνδρομή των κληρικών στους αγώνες του 1821 αναφωνεί:

Ευτυχισμένη ήταν η ημέρα της επαναστάσεως της ελληνικής φυλής, διότι και τότε και προ χρόνων ακόμη το έθνος είχε και τον θεόπεμπτον και σεβάσμιον κλήρον ως οδηγόν του... Ο Κλήρος παρουσιάσθη εμπρός με τον σταυρόν και με το όπλον εις τας χείρας, έβαλε την φωνήν εκ μέρους της θρησκείας και έδωκε το σύνθημα πατρίς και θρησκεία.. .εσυμβούλευσε, ευλόγησε, αγίασε τα όπλα, ύψωσε την σημαίαν του σταυρού... Έκαστος δε κληρικός επήρε πλέον ως έργον του πολέμου να παρευρίσκεται παντού εις τα στρατόπεδα και εις τα φροντιστήρια δια να ετοιμάζη τα πολεμοφόδια και τας τροφάς, όχι μόνον δι ιδίων εξόδων και θυσιών αλλά και με τα ιδία του τα χέρια, άλλοι δε εξ αυτών να πολεμούν τον εχθρόν της πίστεως και της πατρίδος, μαζί με τους στρατιώτας και άλλοι πάλιν να στέκωνται έμπροσθεν του Υψίστου και να επικαλούνται την εξ ύψους βοήθειαν. . .

 Ούτως δε ενεργείται η Ελληνική επανάστασις από όλας τας τάξεις των κληρικών, των αρχιερέων δηλαδή, των ιερέων και των μοναχών των μοναζόντων εις τα ιερά καταγώγια, τα οποία έγιναν κοινά δια την ελευθερίαν την εθνικήν.

Τέλος η επιτροπή που συστήθηκε (1833) από τον Όθωνα (μεταξύ των οποίων ο Σπ. Τρικούπης, ο Π. Νοταράς και ο Σκαρλ. Βυζάντιος) για τα Εκκλησιαστικά πράγματα της Ελλάδος, έγραψε στην έκθεσή της:
Πρώτοι οι ιερείς του Υψίστου έκλιναν ους ευήκοον εις την φωνήν της ελευθερίας και περιζωσάμενοι μετά της νοητής ρομφαίας του Ευαγγελικού λόγου το ξίφος του Άρεως, διέπρεψαν πολλαχώς εις τον Ελληνικόν αγώνα. Και τα ονόματα των εν Κωνσταντινουπόλει αθλησάντων Αρχιερέων θέλουν στολίζει δια παντός τας πρώτας σελίδας της νεωτέρας Ελληνικής ιστορίας.

Και μόνο με τα παραπάνω κείμενα θα έπρεπε να σιγήσει κάθε αντίρρηση και αντίλογος για τη συμπεριφορά του κλήρου και μάλιστα των αρχιερέων κατά το 1821. Επειδή όμως πιθανώς να υπάρχουν έστω μερικοί που θα επιμένουν να αμφισβητούν τις μαρτυρίες εκείνων των αυτοπτών και συναγωνιστών των ιεραρχών και επειδή είναι γεγονός ότι δεν φωτίσθηκε ακόμα επαρκώς η πτυχή της συνεισφοράς των αρχιερέων στην παλιγγενεσία του 1821 θα καταβληθεί προσπάθεια να έλθουν στο φως ορισμένες τουλάχιστον ενέργειες και δραστηριότητες των τότε αρχιερέων, όσες δηλ. η σμίλη της ιστορίας κατόρθωσε να περισώσει μέσα από το χαλασμό και την ερήμωση εκείνων των χρόνων, μια και είναι αδύνατον να περιγραφεί αναλυτικά η όλη προσφορά αυτών λόγω ποικιλίας και πυκνότητος μαχητικής αλλά και εξειδικευμένης προσφοράς.

ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821

       Είναι γνωστόν αλήθεια ότι οι μύδροι των επικριτών δε στρέφονται γενικά κατά του κλήρου αλλά κυρίως κατά των αρχιερέων η γενικά κατά του ανωτέρου κλήρου. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις γίνεται αντιδιαστολή ότι ενώ ο κατώτερος κλήρος (εννοώντας τους ιερείς) συμμετέσχε και συνέπραξε σύξυλος στον αγώνα, ο ανώτερος κλήρος και μάλιστα οι αρχιερείς ήταν εκείνοι που αντέδρασαν και αντιτάχθηκαν σ' αυτόν.

Για να υποστηρίξουν δε τις απόψεις και ισχυρισμούς τους οι επικριτές επικαλούνται πραγματικά περιστατικά και λόγους των ιδίων των ιεραρχών, που μαρτυρούν ότι μεμονωμένα ό α ή β ιεράρχης, ή μερικοί τουλάχιστον από αυτούς, έδειχναν να δυσπιστούν και να αμφιβάλλουν για τη δυνατότητα επιτυχίας ενός τέτοιου εγχειρήματος, όπως ο γενικός ξεσηκωμός του γένους, ενώ για άλλους ότι έφθαναν να αντιδρούν και να φαίνονται ότι τάσσονται στο πλευρό των Τούρκων. Αναφέρονται ακόμα και ορισμένες αδυναμίες ή και πάθη των ιεραρχών, που τα προβάλλουν ως βδεληρά και αποτρόπαια, ξεχνώντας ότι και οι αρχιερείς είχαν σώμα και ήταν άνθρωποι σαν όλους τους άλλους συγχρόνους τους ή και σαν και εμάς σήμερα με τις μικροεπιθυμίες, φιλοδοξίες, όνειρα, εγωισμούς κ.λπ. και επομένως θα πρέπει να τους βλέπουμε όσο κι αν ήταν οι κατά τόπους κεφαλές της Εκκλησίας και εις τύπον Θεού ως ανθρώπους και όχι ως αγγέλους.

Ξεπερνώντας λοιπόν τις ενδεχόμενες και αναγνωριζόμενες ανθρώπινες αδυναμίες, που τους καταμαρτυρούν, θα πρέπει να αναζητήσουμε να δούμε εάν τελικά κατόρθωσαν να αρθούν στο ύψος των τότε περιστάσεων και να προσφέρουν θετικό έργο στην υπόθεση του 1821.
Επιχειρώντας μάλιστα να διερευνήσουμε τα μύχια των ανθρώπων εκείνων και να τους ηθογραφήσουμε καλό είναι να μη μένουμε στα λόγια ή τις ενέργειες κάποιας οποιασδήποτε στιγμής τους αλλά να αναζητούμε τις οριακές στιγμές της πολιτείας τους, και μάλιστα του τέλους τους, γιατί, όπως έγραψε και ο Θουκυδίδης, προς το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται, και ανάλογα να τους μακαρίσουμε ή να τους κατακρίνουμε, κατά το απόφθεγμα του Σόλωνος μηδένα προ του τέλους μακάριζε (αλλά και κατάκρινε).

Πόσο κοντά λοιπόν στην αλήθεια είναι ο ισχυρισμός των επικριτών ότι αντέδρασαν οι αρχιερείς στο 1821; Ήταν στα αλήθεια εναντίον της αποτινάξεως του τουρκικού ζυγού ή όχι; Αλλά και εάν δεν αντέδρασαν ποια η συμμετοχή τους στο έπος του 1821; Ποια η θετική και αδιαμφισβήτητη συνεισφορά τους στην παλιγγενεσία των Ελλήνων;

Το ερώτημα αυτό θα επιχειρηθεί να διερευνηθεί και να απαντηθεί. Ποιο συγκεκριμένα θα αναζητηθούν στοιχεία και μαρτυρίες για το πόσοι και ποιοι από τους αρχιερείς συμμετέσχαν, αυτόβουλοι και απρόσκλητοι, ενεργά και δραστήρια στον αγώνα. Πόσοι και ποιοι πήραν στο ένα χέρι το Σταυρό και στο άλλο το γιαταγάνι. Πόσοι εγκατέλειψαν τις πατερίτσες για τα καρυοφύλλια, τους θρόνους για τα μετερίζια και τα ταμπούρια, την επισκοπή για την ελευθερία.
Ποιοι πάλι δοκιμάσθηκαν σαν αληθινοί ποιμένες χάρη του λαού στα ανήλια, υγρά, θεοσκότεινα, δυσώδη και φοβερά μπουντρούμια των τουρκικών φυλακών όπου επί μέρες και μήνες ή χρόνια καθημερινά δοκίμαζαν τα πάνδεινα βασανιστήρια και φρικτές στερήσεις.

Τέλος ποιοι έδωσαν και την τελευταία τους πνοή, ώστε το όραμα τόσων γενεών να θεμελιωθεί και στοιχειωθεί επάνω στα λιπόσαρκα, αιμάσσοντα και ασπαίροντα κορμιά σκέλεθρά τους, ώστε από τα κατ εξοχήν ιερά τους κόκκαλα να εξανθίσει ο κάλλιστος σπόρος και καρπός της ελευθερίας.
Έτσι π.χ. ο Σκαρίμπας, αν και ισχυρίζεται ότι όλοι οι ιεράρχες χλεύασαν και αντέδρασαν στο 21, τελικά φθάνει να παραδεχθεί ότι, έστω, μόνον οι αρχιερείς Σαλώνων Ησαΐας, Μεθώνης Γρηγόριος και Ρωγών Ιωσήφ υπήρξαν εκείνοι, που με τη θέληση τους συμμετέσχαν στον αγώνα και έδωσαν και τη ζωή τους σ' αυτόν.

Άλλοι όμως ερευνητές δέχονται ότι ο αριθμός των αρχιερέων που συμετέσχαν με τον α ή β τρόπο στους αγώνες του 1821 και πρόσφεραν και τη ζωή τους ή βασανίσθηκαν και δοκιμάσθηκαν από τους δυνάστες σ' αυτόν τον ιερό πόλεμο είναι πολλαπλάσιοι.

Αλλά και αυτοί που υπεραμύνονται της προσφοράς των αρχιερέων δυστυχώς δεν αναφέρουν επώνυμα και συγκεκριμένα παρά μόνο ελάχιστα ονόματα αρχιερέων, συνήθως τα ίδια και τα ίδια, που επαναλαμβάνονται από όλους τους μελετητές και συγγραφείς, ως απόδειξη της συμπράξεως των αρχιερέων στην παλιγγενεσία.
Έτσι συνήθως αναφέρονται τα ονόματα του Πατριάρχου Γρηγορίου και των αρχιερέων Αδριανουπόλεως Δωροθέου, Εφέσου Διονυσίου, Δέρκων Γρηγορίου, Αγχιάλου Ευγενίου, Π. Πατρών Γερμανού, Χριστιανουπόλεως Γερμανού, Δημητσάνης Φιλοθέου, Σαλώνων Ησαία, Ρωγών Ιωσήφ, Μεθώνης Γρηγορίου, Κορώνης Γρηγορίου, Κύπρου Κυπριανού, Κρήτης Γερασίμου, Έλους Ανθίμου, Ταλαντίου Νεοφύτου, και, κατά περίπτωση, μερικών άλλων, ωσάν μόνον αυτοί να ήταν οι αρχιερείς που πήραν μέρος στους αγώνες του Έθνους.

Αλλ' όπως είναι ευνόητο, εάν πραγματικά μόνον οι παραπάνω αρχιερείς ήταν εκείνοι που πήραν μέρος στον αγώνα, όσο κι αν, συγκρινόμενοι με τους 23 του Σκαρίμπα, θεωρούνται πολλαπλάσιοι, εν τούτοις αν ήθελαν συγκριθεί με τους 190 ή έστω 200 αρχιερείς που υπήρχαν σ' ολόκληρη την Οθωμανική αυτοκρατορία θα πρέπει να ομολογηθεί ότι αποτελούν περιορισμένη μειοψηφία, και φαίνεται να δικαιώνονται σε αρκετά υψηλό βαθμό οι επικριτές των.

Φαίνεται όμως ότιο αριθμός των αρχιερέων που έλαβε μέρος στην Επανάσταση και θυσιάσθηκε σ'αυτήν πρέπει να είναι μεγαλύτερος, γιατί διαφορετικά δε θα μπορούσε η επί των εκκλησιαστικών επιτροπή του Όθωνα να γράψει το 1833, οπόταν δηλ. ακόμα ήταν νωπές οι μνήμες, ότι:Εν διαστήματι της επαναστάσεως, πολλαί των επαρχιών της Ελλάδος εστερήθησαν τους Αρχιερείς τους, θυσιασθέντας τους περισσοτέρους εις τους υπέρ της πατρίδος αγώνας.Όπως δε συνάγεται και από άλλα σημεία της ίδιας εκθέσεως από τους 49 αρχιερείς, που ποίμαιναν επί Τουρκοκρατίας τας ήδη συγκροτούσας το Βασίλειον της Ελλάδος επαρχίας μόνον 22 αρχιερείς επέζησαν εις τας άχρι τούδε πολιτικάς μεταβολάς αυτού του τόπου, πράγμα βέβαια που σημαίνει ότι οι άλλοι 27, που πραγματικά ήταν και οι περισσότεροι, θυσιάσθηκαν κατά τη διάρκεια του ιερού αγώνα.
Για το λόγο αυτό θα επιχειρηθεί μια ενδελεχέστερη διερεύνηση του όλου θέματος για τη στάση και συμπεριφορά αν όχι του συνόλου των αρχιερέων (γιατί, δυστυχώς, δεν υπάρχουν στοιχεία για όλους) οπωσδήποτε όμως της συντριπτικής πλειονότητας αυτών. Να διαπιστωθεί επί τέλους εάν οι αρχιερείς έλαβαν θετική η αρνητική στάση στην επανάσταση, κατά πόσο δηλ. την χλεύασαν ή την καταπολέμησαν, όπως διατείνονται οι επικριτές τους, ή την υπερασπίσθηκαν και την υπηρέτησαν με λόγια, έργα, όπλα, μαρτύρια ή και τη ζωή τους.

Για το λόγο αυτό και προκειμένου να είναι πιο συστηματική και μεθοδική η διερεύνηση της στάσεως και προσφοράς των αρχιερέων στο 21 θα επιχειρηθεί η παρουσίαση αυτών ταξινομημένη κατά την εξής σειρά:
α) Αγωνιστές Ιεράρχες 1) της Πελοποννήσου, Στερεάς Ελλάδος και των νησιών του Αιγαίου Πελάγους και 2) των υπολοίπων περιοχών του Ελληνισμού, οι οποίοι εγκατέλειψαν τις επαρχίες και θέσεις τους, για να συμπράξουν και αυτοί στους αγώνες του Έθνους.
β) Αρχιερείς που φυλακίσθηκαν, βασανίσθηκαν, εξορίσθηκαν και γενικά κακοπάθησαν η αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν τις επαρχίες τους επειδή θεωρήθηκαν ότι συνεργούσαν στην παλιγγενεσία του Γένους και
γ) Αρχιερείς που θυσιάσθηκαν, ως ολοκαυτώματα, στο βωμό της ελευθερίας του Γένους.

Α'ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Όπως τονίσθηκε και προηγουμένως οι Έλληνες Ορθόδοξοι κληρικοί και μάλιστα οι κατά τόπους αρχιερείς στη συντριπτική τους πλειονότητα δέχθηκαν με νεανική αδημονία το μεσσιανικό μήνυμα της απολυτρώσεως του δούλου γένους, που, ως άγγελοι της σωτηρίας του Έθνους, ευαγγελίζονταν οι Φιλικοί και με Συμεωνική εγκαρτέρηση και ελπίδα προσδοκούσαν την ευλογημένη ώρα. Βέβαια ως υπεύθυνοι ταγοί του γένους έπρεπε να είναι μέχρι παρεξηγήσεως αυτοσυγκρατημένοι και προσεκτικοί, φρόνιμοι και επιφυλακτικοί, προσποιητοί κόλακες με ευλύγιστη μέση και απλόχερη γενναιοδωρία προς τους κρατούντας, προς δε ελεγκτικοί και επιτιμητικοί προς τυχόν θερμοαίμους και ανυπόμονους πατριώτες και ταυτόχρονα ειδήμονες, δραστήριοι και άγρυπνοι φιλογενείς

Όταν όμως ήχησαν οι σάλπιγγες της ελευθερίας και σήμαναν της ανάστασης οι καμπάνες, οι αρχιερείς εγκατέλειψαν τα προσχήματα και τα κατά συνθήκη μειδιάματα ή προσκυνήματα προς τους αλλοθρήσκους και αλλογενείς δυνάστες του γένους και έδειξαν τον πραγματικό τους εαυτό οπουδήποτε και αν υπηρετούσαν. Τα σκουλήκια μεταμορφώθηκαν σε σταυραετούς.

Ως ένας άνθρωπος συνεγέρθηκαν χωρίς αμφιταλαντεύσεις και αμφιγνωμίες και όχι απλώς συντάχθηκαν αλλά προτάχθηκαν των αγωνιζομένων Ελλήνων. Έτσι μαρτυρούνται να συμμετέχουν από την πρώτη στιγμή του ένοπλου πλέον αγώνα ενεργά και δραστήρια σχεδόν όλοι τους. Άλλοτε μέσα στις εκκλησιές με το λόγο, το κήρυγμα, τις ευχές, τις παροτρύνσεις η τις απειλές για να ενθαρρύνουν και ξεσηκώσουν τους δειλούς και αμφιταλαντευομένους και άλλοτε στα στρατοπεδα και τα πεδία των μαχών με τις συνταλαιπωρίες, τις πείνες, τις αγρύπνιες, τις συγκατακλείσεις στα ταμπούρια και την κοινή τύχη στις πολεμικές συρράξεις. Κοντά σ αυτά αναδείχθηκαν οι ένθερμοι και ειλικρινείς προασπιστές του λαού στις εθνοσυνελεύσεις ή οι κατ έξοχή άξιοι αντιπρόσωποι του έθνους στις διάφορες Ευρωπαϊκές συσκέψεις η κυβερνήσεις.

Πιο συγκεκριμένα αναφέρονται να έλαβαν ενεργό μέρος στον αγώνα:

Α' Από τους αρχιερείς της Πελοποννήσου οι:1) Παλ. Πατρών Γερμανός
2) Ρέοντος και Πραστού Διονύσιος
3) Δαμαλών Ιωνάς
4) Έλους Άνθιμος
5) Κερνίτσης Προκόπιος
6) Κορίνθου Κύριλλος
7) Ανδρούσης Ιωσήφ
8) Τριπολιτζάς Δανιήλ
9) Βρεσθένης Θεοδώρητος
10) Λακεδαιμονίας Χρύσανθος
11) πρ. Τριπολιτζάς Διονύσιος
12) Μαΐνης Νεόφυτος
13) Μαΐνης Ιωσήφ
14) Μαλτζίνης Ιωακείμ
15) Χαριουπόλεως Βησσαρίων
16) Ζαρνάτας Γαβριήλ
17) Ανδρουβίτσας Θεόκλητος
18) Πλάτζης Ιερεμίας
19) Καρυουπόλεως Κύριλλος
20) Μηλέας Ιωσήφ

Β'Από τους αρχιερείς της Στερεάς Ελλάδος οι:21) Αθηνών Διονύσιος
22) Ταλαντίου Νεόφυτος
23) Λιτζάς και Αγράφων Δοσίθεος
24) Θηβών Παίσιος
25) Λοιδωρικίου Ιωαννίκιος
26) Μενδενίστης Γρηγόριος
27) Μενδενίτσης Διονύσιος

Γ'Από τους αρχιερείς των Νήσων Αιγαίου Πελάγους οι:28) Καρύστου Νεόφυτος
29) Παροναξίας Ιερόθεος
30) Σάμου Κύριλλος
31) Χίου Δανιήλ
32) Σκιάθου και Σκοπέλου Ευγένιος
33) Σκύρου Γρηγόριος
34) Αιγίνης, Πόρου και Ύδρας Γεράσιμος
35) Άνδρου Διονύσιος
36) Τζιάς και Θερμίων Νικόδημος

Για όλους του παραπάνω αρχιερείς όμως ο δύσπιστος επικριτής θα μπορούσε να αντιτείνει ότι όλοι αυτοί, ή, έστω οι περισσότεροι από αυτούς, ξεσηκώθηκαν στην επανάσταση κάτω από το ζορμπαλίκι των ελληνικών γιαταγανιών. Αν είναι δυνατόν! Αλλά και εάν υποτεθεί ότι αυτή είναι η αλήθεια, τι θα μπορούσε να ισχυρισθεί για ένα άλλο νέφος αρχιερέων, που επειδή στις επαρχίες τους δεν είχε εκδηλωθεί ή δε μπόρεσε να ευδοκιμήσει η επανάσταση, δε δίστασαν να εγκαταλείψουν τους θρόνους και τις τιμές για να σπεύσουν αυτόκλητοι, όπου υπήρχαν επαναστατικές εστίες και μάλιστα προς την αγωνιζομένη νότια Ελλάδα για να συμμετάσχουν στον αγώνα προς αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού;
Έτσι βλέπουμε να σπεύδουν προς τις επαναστατημένες περιοχές αρχιερείς από διάφορα μέρη και με τον α ή β τρόπο να συμπράττουν και αυτοί για τον κοινό σκοπό.
Πιο συγκεκριμένα:

Α'Από τη Θεσσαλία σπεύδουν οι:37) Πρ. Λαρίσης Κύριλλος
38) Δημητριάδος Αθανάσιος
39) Δημητριάδος Παρθένιος
40) Σταγών Αμβρόσιος
41) Φαναριοφαρσάλων Γεράσιμος

Β'Από την Ήπειρο οι:42) πρ. Άρτης και Ναυπάκτου Πορφύριος
43) πρ. Παραμυθιάς Προκόπιος
44) πρ. Παραμυθιάς Αμβρόσιος
45) Περιστεράς Λεόντιος
46) πρ. Ρωγών Μακάριος

Γ'Από την Μακεδονία οι:47) Αρδαμερίου Ιγνάτιος
48) Ειρηνουπόλεως και Βατοπεδίου Γρηγόριος
49) Σιατίστης Ιωαννίκιος

Δ'Από τη Θράκη οι:50) Μετρών Μελέτιος
51) Σηλυβρίας Μακάριος
52) Παμφίλου Κύριλλος
53) Θεοδωρουπόλεως Άνθιμος

Ε'Από τη Μικρά Ασία οι:54) Μοσχονησίων Βαρθολομαίος
55) Ηλιουπόλεως Άνθιμος
56) πρ. Αγκύρας Αγαθάγγελος
57) Μυρρίνης Σωφρόνιος
58) Ελαίας Παΐσιος
59) Κομάνων Αγαθάγγελος
Τέλος για να κλείσει όλο αυτό το νέφος των γνωστών αγωνιστών ιεραρχών, θα πρέπει να συγκαταριθμηθούν ακόμα και οι:

60) Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος και
61) Μολδοβλαχίας Βενιαμίν.

Για τους παραπάνω αρχιερείς που εγκατέλειψαν τις επαρχίες και τις τιμές για να λάβουν μέρος, όπου τους είχε ανάγκη η πατρίδα, δεν είναι εύκολο στον οποιονδήποτε επικριτή να ισχυρισθεί ότι το έκαμαν κάτω από τη βία των επαναστημένων Ελλήνων.
Αντίθετα, θέλω να πιστεύω πως όλοι συμφωνούν ότι, οι αρχιερείς αυτοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και το γάμο για τα πουρνάρια, γιατί ένιωθαν μέσα τους πύρωμα ψυχής για ελευθερία, σεβασμό, αξιοπρέπεια, τιμή και πάνω απ όλα ΠΑΤΡΙΔΑ και ΘΡΗΣΚΕΙΑ.
Κοντά όμως σ' όλους αυτούς τους αγωνιστές ιεράρχες θα πρέπει αναντίλεκτα να προστεθούν και οι:

62) Μεθώνης Γρηγόριος
63) Σαλώνων Ησαΐας
64) Ρωγών Ιωσήφ
65) Ιερισσού και Αγίου Όρους Ιγνάτιος
66) Πλαταμώνος Γεράσιμος
67) Μαρωνείας Κωνστάντιος και
68) Σωζοπόλεως Παΐσιος
οι οποίοι, όπως θα αναφερθεί και πιο κάτω, πέρα από την αγωνιστική τους προσφορά, θυσιάσθηκαν στον υπέρ όλων αγώνα και για τούτο γι' αυτούς γίνεται λόγος και σε άλλη συνάφεια.
Τέλος θα πρέπει ακόμα να συγκαταριθμηθούν στους αγωνιστές ιεράρχες και οι:

69) Αδριανουπόλεως Γεράσιμος
70) Βιζύης Ιωάσαφ
71) Αγαθουπόλεως Ιωσήφ
72) Βάρνας Φιλόθεος και
73) Ευδοκιάδος Γρηγόριος
οι οποίοι, πέρα από την αγωνιστική τους παρουσία, δοκιμάσθηκαν, βασανίσθηκαν ή αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν τις επαρχίες τους όπως θα γίνει αναλυτικώτερα λόγος πιο κάτω για τον καθένα από αυτούς.

Αθροιστικά λοιπόν ένα σύνολο73επωνύμων αρχιερέων μαρτυρούνται να έλαβαν ενεργό μέρος στις διάφορες φάσεις του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων από όλα τα διαμερίσματα της Ελλάδος.
Και να ληφθεί υπόψη ότι οι περισσότεροι από αυτούς μπήκαν στη τιτανομαχία παρά την κάποια προχωρημένη ηλικία, που οπωσδήποτε έφερναν στους ώμους τους και τις συμπαρομαρτούσες προς αυτά καχεκτικότητες και ασθένειες, που αναμφίβολα καθιστούσαν αν όχι προβληματική πάντως δυσχερή τη διακίνηση και καθόλου δραστηριότητά τους, μέσα στις μύριες κακουχίες και δοκιμασίες, που συνεπαγόταν η απόφαση για την ανάσταση του Γένους ή όπως λέγει ένας δόκιμος μελετητήςεν ιδρώτι πολλώ και πόνοις και κακουχίαις, στερήσεσί τε και συμφοραίς. . . .εν λιμώ, λοιμώ και δίψη, εν αυχμώ και κρυμώ.

Παρ' όλα αυτά όμως οι αγωνιστές ιεράρχες περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κατηγορία η τάξη αγωνιστών αποδείχθηκαν αεί παίδες στο φρόνημα και την ψυχή.

Β' ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

Ο αριθμός όμως των αρχιερέων, που συνέδραμαν, συνέπραξαν και συναγωνίσθηκαν μαζί με όλους τους άλλους Έλληνες στο έπος της παλιγγενεσίας του 1821 δεν εξαντλείται μόνο με τον παραπάνω κατάλογο, των αγωνιστών ιεραρχών.

Υπάρχει και μια δεύτερη κατηγορία αρχιερέων, οι οποίοι έδωσαν το παρόν τους, τη μαρτυρία και τη συνεισφορά τους στον αγώνα με πιο επώδυνο γι' αυτούς τρόπο.
Πρόκειται για το νέφος εκείνο των αρχιερέων, που με ποικίλους, ασύλληπτους από ανθρώπινο νου και απερίγραπτους από ανθρώπινα χείλη η χέρια, τρόπους, δοκιμάσθηκαν, ταπεινώθηκαν, διαπομπεύθηκαν και εξευτελίσθηκαν από τους κρατούντες με φυλακίσεις, φοβερά βασανιστήρια, εξορίες, εκθρονίσεις, περιορισμούς, χλευασμούς και ταπεινώσεις για τον απλό και μόνο λόγο ότι ήταν Έλληνες Ορθόδοξοι χριστιανοί αρχιερείς. Μιλιέτ μπασήδες (=εθνάρχες) των ρωμιών και κύριοι υπόλογοι απέναντι στο σουλτάνο και τους επάρχους του για ό,τι ήθελε συμβεί στην επαρχία τους ή ακόμα και για απλή υπόνοια συνεργείας ή ανοχής, αν μη συμμετοχής, στον αγώνα των απίστων.
Έτσι ουσιαστικά οι κατά τόπους αρχιερείς των Ελλήνων ήταν στην κυριολεξία οι κυριώτεροι και πλέον υπεύθυνοι όμηροι στα χέρια του σουλτάνου, που μ' αυτό τον τρόπο προσπαθούσε να κρατά υποχείριους και καταδυναστευόμενους τους Έλληνες κάθε περιοχής.
Αλλά παρά τα φρικτά βασανιστήρια που κατά καιρούς δοκίμαζαν οι αρχιερείς στις διάφορες τουρκικές ειρκτές, φούρνους, λουτρά και μπουντρούμια, υστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακοχούμενοι και υφιστάμενοι τα πάνδεινα, αυτοί δεν λύγισαν. Προτιμούσαν όλες τις ταπεινώσεις, εξαθλιώσεις, εξορίες και στερήσεις και υπέμειναν, όσο άντεχαν, πιο αγόγγυστα τα ποικίλα βασανιστήρια των δημίων τους, παρά να προδώσουν το Έθνος και τους οραματισμούς του.

Αν και δεν είναι γνωστά όλα όσα υπέμειναν οι αρχιερείς από τους δυνάστες τους στα δύσκολα εκείνα χρόνια της νεώτερης Ελληνικής τιτανομαχίας και για τους περισσότερους από αυτούς ελάχιστες μόνο πληροφορίες ή απλώς νύξεις και ενδείξεις έχουμε, ενώ για τη συντριπτική πλειονότητα αυτών δε γνωρίζουμε απολύτως τίποτα, θα καταβληθεί προσπάθεια να εκδιπλωθεί και η πτυχή αυτή της προσφοράς των αρχιερέων στο 1821. Και τούτο, διότι κι αν ακόμα αυτοί δεν έφθασαν να γευθούν την τελευταία σταγόνα της ολοκληρωτικής δοκιμασίας και θυσίας τους, το θάνατο, εν τούτοις, με τα καθημερινά βασανιστήρια και εκροές των αιμάτων τους, ήταν σα να έδιναν τη ζωή τους κάθε μέρα, επιβεβαιώνοντας το Γραφικό: ένεκά σου θανατούμεθα όλη την ημέραν (Ρωμ.8,36)

Έτσι η σιωπηλή και σεμνή αυτή στρατιά των βασανισμένων και μαρτυρικών αρχιερέων, κι αν δεν έλαβε από τους ανθρώπους το φωτοστέφανο του εθνομάρτυρα και νεομάρτυρα, αναμφίβολα και αναμφισβήτητα αποτελεί την εκλεκτή μερίδα των ιδανικών εκείνων ποιμένων, που αυταπαρνούμενοι θέσεις, αίγλη, ανέσεις, τιμές, πολυχρόνια, φήμες, χειροφιλήματα αλλά και ελευθερία κινήσεως, σωματική ακεραιότητα κ.λπ μέχρι και τη ζωή τους, έθεσαν τον εαυτό τους υπέρ του λαού του Θεού, που τους εμπιστεύθηκε το γένος και η Εκκλησία, και αναδείχθηκαν πραγματικοίμ ά ρ τ υ ρε ς, που με όλες τις δοκιμασίες και τα βασανιστήρια τους φανέρωσαν, μαρτύρησαν και διακήρυξαν μπροστά στους αλλοπίστους τι σημαίνει Ορθόδοξος επίσκοπος.
Η στάση τους λοιπόν μπροστά στις δοκιμασίες αναδεικνύεται από τις ουσιαστικώτερες εκδουλεύσεις των αρχιερέων προς το Έθνος μια και η δική τους δοκιμασία αποδείχθηκε ακατάβλητος κυματοθραύστης όπου εκτονώνονταν το μένος, η αντεκδικητικότητα και ο θρησκευτικός φανατισμός των Μουσουλμάνων Τούρκων αφ ετέρου δε σωτήριο κρηπίδωμα για τους αγωνιζομένους Έλληνες, γιατί αντλούσαν δύναμη και κουράγιο να υπομένουν και αυτοί τους δικούς τους κατατρεγμούς και δοκιμασίες.

Αναδιφώντας λοιπόν τις πηγές της ιστορίας εκείνων των χρόνων, τις γνωστές και άγνωστες μαρτυρίες, ενθυμήσεις, απομνημονεύματα, επιστολές, κώδικες και λοιπά κείμενα με έκπληξη ανακαλύπτουμε ένα αρκετά μεγάλο αριθμό αρχιερέων να έχει δεχθεί ποικίλες δοκιμασίες, φυλακίσεις και βασανιστήρια. Το πιο ίσως αξιοθαύμαστο είναι ότι όλοι αυτοί, σεμνοί από τη φύση ή τη θέση τους, βάσταζαν, με υπερηφάνεια μεν αλλά χωρίς κομπορρημοσύνες, τα στίγματα των βασάνων ως εύσημα της συνεισφοράς των στην κοινή υπόθεση της ελευθερίας του γένους.

Ποιος όμως ο ακριβής αριθμός των δοκιμασθέντων αρχιερέων παραμένει άγνωστος. Από τα λίγα στοιχεία που μπόρεσαν να συλλεγούν προκύπτει ο παρακάτω κατάλογος, που δεν νομίζω να είναι ευκαταφρόνητος:

Α Οι Πατριάρχες1) Ευγένιος
2) Άνθιμος
3) Χρύσανθος
4) Αγαθάγγελος

Β Οι Αρχιερείς5) Χαλκηδόνος Άνθιμος
6) Νικομηδείας Πανάρετος
7) Δέρκων Ιερεμίας
8) Θεσσαλονίκης Ματθαίος
9) Μυτιλήνης Καλλίνικος
10) Σμύρνης Παΐσιος
11) Εφέσου Μακάριος
12) Δέρκων Νικηφόρος
13) Προύσης Νικόδημος
14) Σβορνικίου Γαβριήλ
15) Αδριανουπόλεως Γεράσιμος
16) Ηρακλείας Ιγνάτιος
17) Τορνόβου Ιλαρίων
18) Ρασκοπρεσρένης Ζαχαρίας
19) Βιζύης Ιωάσαφ
20) Φιλιππουπόλεως Σαμουήλ
21) Χαλκηδόνος Αγαθάγγελος
22) Αγαθουπόλεως Ιωσήφ
23) Βάρνας Φιλόθεος
24) Ρόδου Αγάπιος
25) Ιωαννίνων Γαβριήλ
26) Άρτης Άνθιμος
27) Ευδοκιάδος Γρηγόριος
28) πρ. Ελασσώνος Σαμουήλ
29) Ρέοντος και Πραστού Διονύσιος
30) Βρεσθένης Θεοδώρητος
31) Ευρίπου Γρηγόριος
32) Σερρών Χρύσανθος
33) Τριπολιτζάς Δανιήλ
34) Ανδρούσης Ιωσήφ
35) Κορίνθου Κύριλλος
36) Βιδύνης Γερμανός
37) Λαρίσης Μελέτιος
38) Αρκαδίας (Κρήτης) Νεόφυτος
39) Διδυμοτείχου Καλλίνικος
40) Μυριοφύτου Σεραφείμ.
41) Νύσσης Ιωσήφ
42) πρ. Μήλου Διονύσιος

Γ'ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΘΥΜΑΤΑ

Τρίτη μερίδα, ασφαλώς η εκλεκτότερη και ηρωικότερη των αρχιερέων που συνέπραξαν και συνέπαθαν μαζί μ όλους τους άλλους Έλληνες για τον κοινό σκοπό, την αποτίναξη του Τουρκικού ζυγού και την απόλαυση της θρησκευτικής και εθνικής ελευθερίας, είναι αναμφίβολα όλες εκείνες οι σεπτές και άγιες μορφές των ανωτάτων κληρικών, οι οποίες, ως εθελόθυτα εξιλαστήρια θύματα, πορεύθηκαν το δρόμο του μαρτυρίου και της θυσίας.

Όλοι αυτοί αδιαμφισβήτητα αποτελούν τον κατ' έξοχή σεβάσμιο χορό, που πήρε επάνω του, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη εκλεκτή μερίδα των Ελλήνων, την οργή, το μίσος, το πάθος, τη θρησκευτική υστερία και φανατισμό του μουσουλμανικού όχλου και της εξουσίας. Ταυτόχρονα όμως όλοι αυτοί με την αυτοθυσία και το αίμα τους θεμελίωσαν ασάλευτα και στερέωσαν αταλάντευτα το οικοδόμημα της ελευθερίας των Ελλήνων, σφυρηλάτησαν, χαλύβδωσαν και γαλβάνισαν τη θέληση κάθε ελληνικής ψυχής, ώστε να πληρωθεί με ιδανικά και οραματισμούς για ιερή εκδίκηση και την επίτευξη του επιδιωκόμενου με κάθε τρόπο, και να αναζητεί πλέον η τη νίκη η τη θανή, όπως θα τραγουδήσει ο εθνικός μας ποιητής, χωρίς πισωγυρίσματα.
Παράλληλα η θυσία όλων αυτών γέννησε και γιγάντωσε την απαίτηση και των άλλων Ορθοδόξων λαών, και μάλιστα των Ρώσων, για θρησκευτική ικανοποίηση και αντάξια τιμωρία των υβριστών της θρησκείας του Χριστού, αλλά και συνετέλεσε όσο τίποτε άλλο στη μεταστροφή των εχθρικών αισθημάτων των Ευρωπαίων, στον αγώνα των Ελλήνων, σε κατανόηση, συμπάθεια, συνδρομή και τέλος συμπαράσταση και συμπαράταξη

Δυστυχώς όμως παρά την τόσο υψηλή και ουσιαστική συμβολή της θυσίας των αρχιερέων για τη θεμελίωση και επίτευξη της ελευθερίας των νεοελλήνων, ο χορός αυτός στην πλειονότητά του είναι αφανής και άγνωστος. Και το ακόμα πιο ειρωνικό είναι ότι αυτή η άγνοια υπάρχει και σ' αυτή την επίσημη Εκκλησία, ώστε και αυτή να σιωπά ή να αναμασά και να προβάλλει μόνο 510 ονόματα αρχιερέων, που θυσιάσθηκαν για την ελευθερία, ωσάν μόνον αυτοί να ήσαν. Οι πολέμιοι δε και αρνητές της προσφοράς των αρχιερέων τους περιορίζουν σε 23 με συνέπεια να εκμηδενίζεται και να καταντά ανύπαρκτη η αιματηρή συνεισφορά των Ιεραρχών στον αγώνα και να διατείνονται ότι οι αρχιερείς χλεύασαν, αφόρισαν και πολέμησαν τον αγώνα του 1821.

Και όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Οι αρχιερείς που έπεσαν θύματα της οργής και του φανατισμού των Τούρκων αποτελούν επιβλητικό χορό δεκάδων ιεραρχών. Αν και δεν μπορούμε να έχουμε υπόψη μας το σύνολο των ιεραρχών που θυσιάσθηκαν για την ελευθερία, τα στοιχεία που κατέστη δυνατόν να συλλεγούν προκύπτει ο εξής εντυπωσιακός κατάλογος των αρχιερέων που αναδείχθηκαν εθελόθυτα εξιλαστήρια θύματα:

Α Οι Πατριάρχες
1) Γρηγόριος Ε
2) Κύριλλος ΣΤ

Β Οι Αρχιερείς
3) Εφέσου Διονύσιος
4) Αγχιάλου Ευγένιος
5) Νικομηδείας Αθανάσιος
6) Τορνόβου Ιωαννίκιος
7) Αδριανουπόλεως Δωρόθεος
8) Θεσσαλονίκης Ιωσήφ
9) Δέρκων Γρηγόριος
10) Σωζοπόλεως Παΐσιος
17) Μαρωνείας Κωνστάντιος
12) Γάνου και Χώρας Γεράσιμος
13) Μυριοφύτου και Περιστάσεως Νεόφυτος
14) Σαμμακοβίου Ιγνάτιος
15) Μονεμβασίας Χρύσανθος
16) Χριστιανουπόλεως Γερμανός
17) Άργους και Ναυπλίου Γρηγόριος
18) Ωλένης Φιλάρετος
19) Δημητσάνης Φιλόθεος
20) Κορώνης Γρηγόριος
21) Μεθώνης Γρηγόριος
22) Σαλώνων Ησαΐας
23) Ρωγών Ιωσήφ
24) Λαρίσης Πολύκαρπος
25) Λαρίσης Κύριλλος
26) Γηρομερίου Αγαθάγγελος
27) Κίτρους Μελέτιος
28 Ιερισσού και Αγ. Όρους Ιγνάτιος
29) Πλαταμώνος Γεράσιμος
30) Χίου Πλάτων
31) Κύπρου Κυπριανός
32) Πάψου Χρύσανθος
33) Κιτίου Μελέτιος
34) Κυρηνείας Λαυρέντιος
35) Κρήτης Γεράσιμος
36) Κνωσού Νεόφυτος
37) Χερσονήσου Ιωακείμ
38) Ρεθύμνης Γεράσιμος
39) Κυδωνίας Καλλίνικος
40) Λάμπης Ιερόθεος
41) Πέτρας Ιωακείμ
42) Σητείας Ζαχαρίας
43) Κισάμου Μελχισεδέκ
44) Διουπόλεως Καλλίνικος
45) Νύσσης Μελέτιος

Για την ιστορική αλήθεια θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι οι αναφερόμενοι από άλλους ως εθνομάρτυρες αρχιερείς Άρτας, Ιωαννίνων και Γρεβενών, δε μαρτυρούνται να θυσιάσθηκαν και γι' αυτό δε τους συμπεριλαμβάνω στην παραπάνω λίστα των θυμάτων αρχιερέων.

Απολογιστικό συμπέρασμα

Μετά τα παραπάνω νομίζω ότι είναι καιρός πλέον να επιχειρήσουμε να κάνουμε έναν απολογιστικό συγκριτικό πίνακα για να δούμε με αριθμούς και ποσοστά τη συμμετοχή των αρχιερέων στον εθνικό μας αγώνα.
Έτσι με βάση την αψεγάδιαστη και ανελέητη γυμνή αλήθεια των αριθμών θα μπορούμε πλέον να μιλούμε για μικρή η μεγάλη συμμετοχή αυτών στην παλιγγενεσία και να παύσουν επί τέλους οι μεγαλοστομίες για αόριστες εκατόμβες θυμάτων αλλά και οι γκρίνιες και μεμψιμοιρίες των επικριτών ότι μόνο 23 ήταν οι αρχιερείς που έλαβαν μέρος στον αγώνα.

Από τους 200 λοιπόν αρχιερείς, που, όπως είδαμε πιο μπροστά, υπήρχαν σ' ολόκληρη την Οθωμανική αυτοκρατορία, μαρτυρούνται να:

α) Έλαβαν ενεργό μέρος, στον αγώνα επώνυμα και αδιαμφισβήτητα, 73 Ιεράρχες, δηλ. ποσοστό 36,5%.
β) Είναι γνωστοί ότι δοκιμάσθηκαν, φυλακίσθηκαν, βασανίσθηκαν κ.λπ. 42 αρχιερείς, δηλ. ποσοστό 21,0% και
γ) Μαρτυρείτε ότι θυσιάσθηκαν για την ελευθερία, είτε από βασανιστήρια και θανατώσεις των Τούρκων είτε στις πολεμικές συρράξεις, 45 αρχιερείς, δηλ. ποσοστό 22,5%.

Αν όμως ληφθεί υπόψη ότι οι πλείστοι αρχιερείς της Μ. Ασίας, της Συρίας, της Σερβίας ή Βουλγαρίας λόγω αδιαφορίας ή αδυναμίας των χριστιανών των περιοχών αυτών, δεν έλαβαν μέρος στους αγώνες, τότε το ποσοστό των αρχιερέων της Ελληνικής χερσονήσου, δηλ. από τη Θράκη, τη Μακεδονία και τα δυτ. παράλια της Μ. Ασίας και κάτω είναι ασφαλώς πολύ υψηλότερο, που φθάνει οπωσδήποτε γύρω στα 90% του συνολικού αριθμού των αρχιερέων.

Σε τελική ανάλυση λοιπόν δε θα πρέπει να αναζητούμε ποιοι αρχιερείς και πως έλαβαν μέρος στον αγώνα αλλά ποιοι είναι αυτοί οι ελάχιστοι αρχιερείς, δηλ. το υπόλοιπο 10% που δεν έλαβαν μέρος στην εθνεγερσία του 1821 και γιατί.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.e-istoria.com/

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com

Tweet

Read more:http://www.egolpion.com/arxiereis_21.el.aspx#ixzz45PUnoKfg