Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013

Οι Μεταπολιτευτικές Προτάσεις Δυσπιστίας

Οι Μεταπολιτευτικές Προτάσεις Δυσπιστίας
Η Βουλή έχει τη δυνατότητα να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από την κυβέρνηση ή από κάποιο μέλος της με την υποβολή πρότασης δυσπιστίας, σύμφωνα με το άρθρο 84 του ισχύοντος Συντάγματος και του άρθρου 142 του Κανονισμού της Βουλής. Η πρόταση δυσπιστίας αποτελεί το κορυφαίο μέσο του κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Την πρόταση δυσπιστίας εισάγει με αίτησή της στον Πρόεδρο της Βουλής η Αντιπολίτευση και πρέπει να είναι υπογεγραμμένη από τουλάχιστον 50 βουλευτές. Μετά την υποβολή της πρότασης δυσπιστίας, η Βουλή διακόπτει τις εργασίες, εκτός αν η κυβέρνηση ζητήσει να αρχίσει αμέσως η σχετική συζήτηση, που πρέπει να περατωθεί το αργότερο τη δωδεκάτη νυκτερινή της τρίτης ημέρας από την έναρξή της, με ονομαστική ψηφοφορία.
Η πρόταση δυσπιστίας γίνεται δεκτή μόνο αν εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών, δηλαδή να συγκεντρώσει τουλάχιστον 151 ψήφους. Νέα πρόταση δυσπιστίας μπορεί να υποβληθεί μόνο με την πάροδο εξαμήνου από την απόρριψη της προηγούμενης, εκτός αν υπογράφεται από την πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.
Αν πρόταση δυσπιστίας γίνει δεκτή, η κυβέρνηση χάνει τη «δεδηλωμένη» και οφείλει να υποβάλλει την παραίτησή της, όπως και κάθε υπουργός εναντίον του οποίου υποβλήθηκε πρόταση δυσπιστίας και έγινε δεκτή. Η κοινοβουλευτική ιστορία της μεταπολίτευσης έχει δείξει ότι καμία κυβέρνηση δεν «έπεσε» από πρόταση δυσπιστίας.
Σε στενή συνάφεια με την πρόταση δυσπιστίας είναι η πρόταση εμπιστοσύνης (άρθρο 84 του Συντάγματος και άρθρο 141 του Κανονισμού της Βουλής). Τη ζητά η κυβέρνηση από τη Βουλή και για να γίνει δεκτή χρειάζεται την έγκριση της απόλυτης πλειοψηφίας των παρόντων βουλευτών, που δεν μπορεί να είναι μικρότερη των δύο πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.
Οι προτάσεις δυσπιστίας που έχουν υποβληθεί κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης είναι οι εξής δέκα τον αριθμό:

Πρόταση Δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης Παπανδρέου (4-7 Ιουνίου 1988)

Στις 4 Ιουνίου 1988 ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, κατέθεσε την πρώτη πρόταση δυσπιστίας μετά τη Μεταπολίτευση κατά της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου για την εξωτερική πολιτική και την οικονομία. Μετά από τριήμερη σκληρή μάχη στη Βουλή (5-7 Ιουνίου), η πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης απορρίφθηκε με ψήφους 123 «υπέρ» και 157 «κατά».

Πρόταση Δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης Παπανδρέου (11-13 Μαρτίου 1989)

Στις 11 Μαρτίου 1989 ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, υπέβαλε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, σχετικά με το σκάνδαλο Κοσκωτά. Η πρόταση δυσπιστίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης απορρίφθηκε με ψήφους 123 «υπέρ» και 155 «κατά». 19 βουλευτές απείχαν της ψηφοφορίας, ενώ ένας δήλωσε «παρών». Μεταξύ των απόντων ήταν και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης, Ρούλα Κακλαμανάκη και Αντώνης Τρίτσης, οι οποίοι διαγράφηκαν από το κίνημα με απόφαση του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.

Πρόταση Δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης Μητσοτάκη (27-29 Μαρτίου 1993)

Πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για τους χειρισμούς της στο Σκοπιανό κατέθεσε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Ανδρέας Παπανδρέου, στις 27 Μαρτίου 1993. Η πρόταση απορρίφθηκε τα μεσάνυχτα της 29ης Μαρτίου, με 145 ψήφους «υπέρ» και 152 «κατά». Δύο βουλευτές δήλωσαν «παρών».

Πρόταση Δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης Παπανδρέου (8-11 Ιανουαρίου 1996)

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Μιλτιάδης Έβερτ, κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου στις 8 Ιανουαρίου του 1996 με το επιχείρημα της ακυβερνησίας της χώρας, λόγω της παρατεταμένης νοσηλείας του πρωθυπουργού στο «Ωνάσειο». Η πρόταση απορρίφθηκε με 118 ψήφους «υπέρ» και 168 «κατά», ενώ καταμετρήθηκαν και 10 λευκές ψήφοι.

Πρόταση Δυσπιστίας κατά του Υπουργού Παιδείας (14-16 Ιανουαρίου 1999)

Η πρώτη πρόταση δυσπιστίας κατά Υπουργού στη Μεταπολίτευση κατατέθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1999 από την αντιπολιτευόμενη Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή. Αφορούσε τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Γεράσιμο Αρσένη, με αφορμή την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και την αναταραχή στην Παιδεία. Η πρόταση απορρίφθηκε από την κυβερνητικής πλειοψηφία. «Υπέρ» ψήφισαν 127 βουλευτές (ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΝ και ανεξάρτητοι) και «κατά» 163 (ΠΑΣΟΚ και οι ανεξάρτητοι Στέφανος Μάνος και Βασίλης Κοντογιαννόπουλος).

Πρόταση Δυσπιστίας κατά του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και  Οικονομικών, Γιάννου Παπαντωνίου (30 Ιανουαρίου - 1 Φεβρουαρίου 2001)                       

Στις 30 Ιανουαρίου 2001 η αντιπολιτευόμενη Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας κατά του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, Γιάννου Παπαντωνίου, σχετικά με την πορεία του χρηματιστηρίου. «Υπέρ» ψήφισαν οι 125 βουλευτές της Ν.Δ. και του ΣΥΝ και «κατά» οι 154 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. «Παρών» δήλωσε το ΚΚΕ και ο βουλευτής Γιώργος Καρατζαφέρης.

Πρόταση Δυσπιστίας κατά του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Γιώργου Αλογοσκούφη (8-12 Ιουνίου 2005)

O Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, κατέθεσε αιφνιδιαστικά στη Βουλή πρόταση δυσπιστίας κατά του υπουργού Οικονομίας, Γιώργου Αλογοσκούφη, για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής απάντησε αμέσως, ζητώντας  την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης της Βουλής προς την κυβέρνησή του και την έλαβε στις 12 Ιουνίου με 165 ψήφους «υπέρ» και 120 «κατά» (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ). Από την ψηφοφορία απείχαν οι βουλευτές του ΚΚΕ.

Πρόταση Μομφής κατά της Κυβέρνησης Καραμανλή (2-4 Φεβρουαρίου 2007)

Στις 2 Φεβρουαρίου 2004 το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης Καραμανλή, με αφορμή το άρθρο 16 του Συντάγματος για τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Η πρόταση απορρίφθηκε με ψήφους 122 «υπέρ» και 164 «κατά», σε σύνολο 286 ψηφισάντων. «Κατά» της πρότασης ψήφισαν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, καθώς και οι ανεξάρτητοι βουλευτές, Στέλιος Παπαθεμελής και Πέτρος Μαντούβαλος. «Υπέρ» της πρότασης ψήφισαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι ανεξάρτητοι βουλευτές Γιάννος Παπαντωνίου και Στέφανος Μάνος και οι 6 βουλευτές του Συνασπισμού, ενώ οι βουλευτές του ΚΚΕ απείχαν της ψηφοφορίας.

Πρόταση Μομφής κατά της Κυβέρνησης Καραμανλή (26-28 Μαρτίου 2008)

Πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε στις 26 Μαρτίου 2008 το ΠΑΣΟΚ για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που συζητείτο στη Βουλή. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γιώργος Παπανδρέου άσκησε κριτική στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής, με αιχμή την «υπονόμευση του βασικού δικαιώματος σε αξιοπρεπείς συντάξεις». Το αποτέλεσμα της ονομαστικής ψηφοφορίας που διενεργήθηκε τα μεσάνυχτα της 28ης Μαρτίου ήταν: 138 «ναι», 152 «όχι» και 10 «παρών» από τους βουλευτές του ΛΑΟΣ.

Πρόταση Δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης Σαμαρά (7-10 Νοεμβρίου 2013)

Με αφορμή την «αυταρχική αστυνομική επέμβαση στην ΕΡΤ» (7 Νοεμβρίου 2013), ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας κατά της δικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά «για τις διαρκείς παραβιάσεις της δημοκρατικής νομιμότητας και τη δεινή οικονομική θέση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική κοινωνία εξαιτίας της βάρβαρης οικονομικής πολιτικής». H πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ απορρίφθηκε τα μεσάνυχτα της 10ης Νοεμβρίου με 124 ψήφους «υπέρ» (ΣΥΡΙΖΑ, Χρυσή Αυγή, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ) και 153 «κατά» (Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ), ενώ 17 βουλευτές δήλωσαν «παρών» (ΔΗΜΑΡ, Ανεξάρτητοι). Η βουλευτής Πέλλας του ΠΑΣΟΚ Θεοδώρα Τζάκρη υπερψήφισε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ και διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του Κινήματος.


Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/articles/697#ixzz2mapv7Sph

«Τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους»

του Δημήτρη Γιαννόπουλου...
Με τη θεαματική επίθεση στη Χρυσή Αυγή, εκτός από την πάταξη της νεοναζιστικής εγκληματικότητας, το μνημονιακό καθεστώτος αποβλέπει και σε... παράπλευρες ωφέλειες!


του Δημήτρη Γιαννόπουλου


Παραφράζοντας τον Καβάφη, θα λέγαμε ότι οι «ακραίοι» –είτε ως κουκουλοφόροι, δήθεν αριστεριστές και αντιεξουσιαστές, είτε ως νεοναζί της Χρυσής Αυγής– «ήσαν μια κάποια λύσις» για ένα κομματικό - μιντιακό σύστημα που έχει εξαντλήσει τις πολιτικές, θεσμικές και ιδεολογικές του εφεδρείες στο πλαίσιο της μεταπολιτευτικής δημοκρατικής νομιμότητας.
Με την επίθεση στη Χρυσή Αυγή ως «εγκληματική οργάνωση», η εκτελεστική εξουσία επιτείνει αυτή την κρίση νομιμοποίησης, επιβαρημένη ήδη από την υποταγή στην τρόικα των δανειστών, με νέα άλματα αυταρχικής εκτροπής (μόλις λίγους μήνες μετά το βίαιο κλείσιμο της ΕΡΤ). Η διολίσθηση όμως προς ένα όλο και πιο απολυταρχικό σύστημα διακυβέρνησης στην ελληνική αποικία χρέους προκαλεί μετάλλαξη της θεωρίας «των δύο άκρων» σε εμφυλιοπολεμική ιδεολογία του κράτους, χωρίς αντίκρισμα όμως στη ζοφερή κοινωνική πραγματικότητα.
Αυτό δεν εμπόδισε τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, στην τελευταία ομιλία του στην Πολιτική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας να επιμείνει, παρά τις αντιδράσεις κορυφαίων στελεχών (π.χ. του Πρ. Παυλόπουλου), στη διασταλτική εφαρμογή της θεωρίας «των δύο άκρων». Απαίτησε από την αντιπολίτευση «να καταγγέλλουν κάθε μορφή βίας (...), να συγκρατούν τη φραστική βία που καμιά φορά κλιμακώνεται σε συγκρούσεις» αλλά και «να μην πυροδοτούν εντάσεις».
Συνοδεύοντας τέτοιες παραινέσεις με αιχμές για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ στα «Δεκεμβριανά του 2008», τον εμπρησμό της Marfin ή τα γεγονότα στις Σκουριές, ο πρωθυπουργός επιχειρεί ανυπόστατους συμψηφισμούς που παραγνωρίζουν την πλήρη αναντιστοιχία της σημερινής κατάστασης των «άκρων» με εκείνη του πρόσφατου παρελθόντος.

Δύο άκρα γίνονται ένα
Τα «άκρα» χάνουν, δηλαδή, τον περιθωριακό «προβοκατόρικο» ρόλο τους – ως χρήσιμοι «βάρβαροι» που θα τρομάξουν τη σιωπηρή πλειοψηφία των νοικοκυραίων σε στιγμές κοινωνικής αναταραχής και διαδηλώσεων.
Το ένα άκρο, αυτό της εξωκοινοβουλευτικής αναρχοανομίας, τίθεται σταδιακά σε αχρηστία, αφού πρώτα συνέβαλε για τελευταία φορά στη διάλυση του κινήματος των «Αγανακτισμένων» το Φεβρουάριο του 2012.
Το άλλο άκρο όμως, με κοινοβουλευτική πλέον παρουσία, υπερπροβάλλεται και εξωθείται από το μιντιακό κατεστημένο σε έκνομες δημόσιες «παραστάσεις» και πράξεις πολιτικής βαρβαρότητας, εκφράζοντας ό,τι πιο απαίσιο και ξένο προς την ελληνική πραγματικότητα θα μπορούσε να εκδηλωθεί σε ένα έθνος που έχει κυριολεκτικά σφαγιαστεί από το ναζισμό στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Με τη θεαματική, λοιπόν, επίθεση στη Χρυσή Αυγή, εκτός από την πάταξη της νεοναζιστικής εγκληματικότητας, το μνημονιακό καθεστώτος αποβλέπει και σε... παράπλευρες ωφέλειες:
Πρώτον, να ενοχοποιήσει κάθε άλλη «εθνικο-πατριωτική» φωνή κατά του Μνημονίου ως εν δυνάμει ρατσιστική - φασιστική, αποδυναμώνοντας την επιχειρηματολογία που προτάσσει το πραγματικό «εθνικό συμφέρον» και την ουσιαστική «σωτηρία της πατρίδας» στην πάλη κατά της συντελούμενης οικονομικής και γεωπολιτικής εκμηδένισης Ελλάδας και Κύπρου.
Δεύτερον, να διασύρει για μια ακόμη φορά «αυτούς τους Έλληνες» διεθνώς, διαμηνύοντας ότι, εκτός από διεφθαρμένοι, αναξιόπιστοι και μπαταχτσήδες, είναι και μολυσμένοι από το μικρόβιο του νεοναζισμού.
Τρίτον, να μετατοπίσει το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης από την καθημερινή, διάχυτη και κλιμακούμενη βία των αντισυνταγματικών, αντικοινωνικών και απάνθρωπων μέτρων που επιβάλλει το καθεστώς του Μνημονίου, στη «βία και παρανομία» των πολιτικών υποπροϊόντων του (τύπου Χρυσής Αυγής), ως τη μοναδική απειλή κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος.
«Προτιμώ να είμαστε φτωχοί με Δημοκρατία παρά με δικτατορία», εξομολογήθηκε η Σοφία Βούλτεψη. Αυτό ακριβώς εννοούσε ο Γιώργος Κοντογιώργης όταν χαρακτήρισε τη Χρυσαυγιάδα «γιορτή του κομματικού συστήματος».

Παγίδα δίχως... άκρη
Έτσι όμως ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αυτοεγκλωβίζονται σ’ έναν αέναο ιδεολογικό - δικαστικό λαβύρινθο, από τον οποίο ελάχιστα πολιτικά οφέλη μπορούν να αντλήσουν, επειδή:
Αφενός δεν βρίσκουν άλλο τρόπο να συντηρήσουν τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από το «σπιράλ θανάτου» που συνθλίβει την ελληνική κοινωνία.
Αφετέρου, όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως οι πρώην νεοδημοκράτες ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής δεν επανακάμπτουν στη ΝΔ, ακόμα και όταν αποδεσμεύονται από την εκδικητική σαγήνη των νεοναζί.
Κι όλα αυτά σε μια στιγμή όπου μια «πανεθνική» επίκληση της ανθρωπιστικής καταστροφής που έχει πλήξει τη χώρα θα μπορούσε να συνεγείρει τους Ευρωπαίους σε κύμα συμπάθειας και αλληλεγγύης προς τους Έλληνες, ενισχύοντας ένα διεθνές κίνημα κατά της άγριας λιτότητας που προωθούν Βερολίνο - Φρανκφούρτη - Βρυξέλλες.
Όπως εύστοχα την περιέγραψε ο Γιώργος Καραμπελιάς: «Η Χρυσή Αυγή αποτελεί το όργανο για το μετασχηματισμό ενός ομόθυμου αντιμνημονιακού κινήματος που υπερέβαινε τις αντιθέσεις μεταξύ αριστερών και δεξιών σε εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα σύγκρουση αριστερών και δεξιών, έτσι ώστε να ξεχαστεί το Μνημόνιο, η κατοχή της χώρας και οι ευθύνες των πολιτικών μνημονιακών δυνάμεων».
Όταν, μάλιστα, το δίπολο Ακροαριστερά - Ακροδεξιά χάνει το νόημά του, ο πρωθυπουργός καταφεύγει στην υποτιθέμενη σύμπλευση «εξτρεμιστών» (της Χρυσής Αυγής) με τους «λαϊκιστές» που αντιπροσωπεύουν εξίσου δεξιούς (Ανεξάρτητους Έλληνες) και αριστερούς (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ) αντιπάλους του Μνημονίου.
Αλλά απώτερος στόχος τέτοιων ιδεολογημάτων είναι να συσκοτίσουν και αποσυντονίσουν την υποβόσκουσα πραγματική (αλλά καθόλου εμφυλιοπολεμική) πόλωση ανάμεσα στη χειμαζόμενη ελληνική κοινωνία στο σύνολό της και το εθνοκτόνο «κομματικό κράτος-δυνάστη» που επιβιώνει υπό την επικυριαρχία της τρόικας.

Λαβωμένη λαϊκή οργή
Γι’ αυτό έχει σημασία να προσδιοριστεί η κοινωνική παράμετρος που επέτρεψε σε μια νεοναζιστική παρακρατική σέχτα (με αποκλειστικό χώρο κοινωνικής «παρέμβασης» το μεταναστευτικό) να ανδρωθεί με ιλιγγιώδη ρυθμό μέσα σε λίγους μήνες πριν από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 αλλά κυρίως μετά την είσοδό της στη Βουλή.
Ακόμα και στη λεγόμενη «άνω πλατεία» των «Αγανακτισμένων» (όπου επιτρεπόταν να κυματίζει το «πανί» της ελληνικής σημαίας) το 2011, η παρουσία της Χρυσής Αυγής ήταν αν όχι ανύπαρκτη, πάντως υποβαθμισμένη και «ξεκομμένη» από τον κύριο κορμό των διαδηλωτών επί της Λεωφόρου Αμαλίας.
Μερικούς μήνες αργότερα όμως, το κίνημα των «Αγανακτισμένων» χτυπιέται μεθοδικά και αλύπητα από τις δυνάμεις του καθεστώτος, αποτρέποντας τη συμπόρευσή του με τα συλλαλητήρια συνδικάτων και ανεξάρτητων κινήσεων πολιτών ενάντια στο δεύτερο Μνημόνιο που κατέλυε τα πιο βασικά εργατικά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Η χαριστική βολή στις μαζικές κινητοποιήσεις δίδεται την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012, ημέρα ψήφισης των μέτρων στη Βουλή. Περίπου στις 6:30 μ.μ., το ογκώδες συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος –με πρωτοφανή συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων– ανακόπτεται από βροχή δακρυγόνων και ολονύκτιες συγκρούσεις της αστυνομίας με κουκουλοφόρους που επιδίδονται στη τελευταία λεηλασία και πυρπόληση του κέντρου της Αθήνας.
Έκτοτε η ολοκληρωτική καθίζηση του μαζικού κινήματος κατά του μνημονιακού καθεστώτος προκάλεσε κατάπληξη ακόμα και στους «πολύπειρους» οικονομικούς δολοφόνους της τρόικας.
Αλλά η λαβωμένη και ανήμπορη οργή, αναμεμειγμένη με απόγνωση, ντροπή και αυτο-υποτίμηση εκατοντάδων χιλιάδων φτωχοποιημένων Ελλήνων, που δεν διολίσθησαν στη βαθιά κατάθλιψη ή την αυτοκτονία, αναζήτησαν την παραμορφωμένη αντανάκλασή τους στο ραγισμένο πολιτικό καθρέφτη της Χρυσής Αυγής. Της μόνης νεοναζιστικής οργάνωσης στον κόσμο που, ανάμεσα στα άλλα της πρωτεία, διατηρεί την ιδρυτική της ονομασία, ως ψευτο-παραφυάδα της πιο «μαύρης» αποκρυφιστικής εταιρείας που γνώρισε ποτέ αυτός ο υπόκοσμος (μαζί με την «Εταιρεία της Θούλης» του Χάινριχ Χίμλερ) – της Golden Dawn του Aleister Crowley.
Έτσι ερμηνεύεται η πρόσφατη εκλογική απογείωση της Χρυσής Αυγής που δεν απεμπόλησε ποτέ κανένα από τα μυστικά διαπιστευτήριά της με το ντόπιο παρακράτος. Ακόμα και μετά το συντριπτικό χτύπημα που υπέστη πρόσφατα, είναι βέβαιο πως θα διατηρηθεί για πολύ καιρό ακόμα στο πολιτικό προσκήνιο, επισκιάζοντας τα βουβά εγκλήματα του Μνημονίου.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Τεύχος 210)

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013

Φασισμός ή χρεοκοπία της Αριστεράς;

Τα γεγονότα στην Ουκρανία είναι διδακτικά, έστω και αν η ψευδής εικόνα που δίνουν τα ΜΜΕ της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) είναι μιας λαΐκής «επανάστασης» κρετίνων για το δικαίωμά τους να γίνουν υπόδουλοι μέσα στην Ε.Ε., ώστε να λιμοκτονούν όπως ο ελληνικός λαός! Δεν θα σταθώ όμως εδώ στη νέα στημένη πορτοκαλί «επανάσταση» στη χώρα αυτή από τους δυτικόφιλους αστούς και μικροαστούς του Κιέβου, καθώς και τους προβοκάτορες των υπηρεσιών της Υ/Ε που την οργάνωσαν, αλλά στα δύο βασικά διδάγματά της, τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς και ιδιαίτερα για τον ελληνικό.
* Πρώτον, η κοινωνική πάλη στην εποχή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης δεν μπορεί να είναι μόνο κοινωνικο-απελευθερωτικού χαρακτήρα, αλλά πρέπει να είναι και εθνικο-απελευθερωτική. Αυτό δείχνει το γεγονός ότι η ενσωμάτωση στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση χωρών που δεν ανήκουν στην Υ/Ε (βασικά στην «Ομάδα των 7») σημαίνει απώλεια κάθε ίχνους οικονομικής και συνακόλουθα εθνικής κυριαρχίας.
Γι' αυτό, ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση, σήμερα, περνά μέσα από την εθνική. Τα κατοχικά στρατεύματα που καταστρέφουν και λεηλατούν τη χώρα και τα λαϊκά στρώματα (με την αγαστή σύμπνοια ενός μικρού τμήματος βολεμένων που ελέγχουν τα ΜΜΕ, τα κόμματα, την αριστερή «ιντελιγκέντσια» κ.λπ.) δεν είναι ένας κανονικός στρατός με στολές και φονικά μέσα φυσικής βίας, αλλά ένας οικονομικός στρατός με κουστουμάκια, που διαθέτει εξίσου φονικά μέσα οικονομικής βίας και μέσα δικαιολόγησής της.
* Δεύτερον, ο στόχος της κοινωνικής πάλης δεν μπορεί παρά να είναι η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, την οποία διαχειρίζεται μια Υ/Ε που φροντίζει ώστε μόνο οι δικές της ψευτο-«επαναστάσεις» να πετυχαίνουν (πορτοκαλί «επαναστάσεις» στην Ανατολική Ευρώπη, ψευτο-εξεγέρσεις σε Λιβύη, Συρία κ.λπ.), ενώ ακόμη και οι απόπειρες εξεγέρσεων των λαών που είναι δεμένοι χειροπόδαρα από αυτήν, όπως του ελληνικού, καταπνίγονται με τον πιο άγριο τρόπο μόλις εκδηλωθούν.
Αντίστοιχα, οι λαοί που αντιστέκονται στην ενσωμάτωση καταδικάζονται σε ανηλεή σφαγή, όπως ο λιβυκός και ο συριακός. Παρ' όλα αυτά, ο θρασύτατος Μπαρόζο δεν δίστασε να μιλήσει για παραβίαση δικαιωμάτων στην Ουκρανία, όταν η αστυνομία τόλμησε να κτυπήσει «διαδηλωτές» που έκαναν επιθέσεις με μπουλντόζες σε κυβερνητικά κτήρια, «ξεχνώντας» ότι ανάλογη πράξη σε άλλη «δημοκρατική» χώρα της Ε.Ε. θα είχε στείλει πολλούς στο νεκροτομείο!
Αντίθετα, δηλαδή, με την αποπροσανατολιστική προπαγάνδα της εκφυλισμένης «Αριστεράς», η παγκοσμιοποίηση δεν είναι χίμαιρα κ.λπ., αλλά συστημικό φαινόμενο που εύκολα δείχνεται ότι μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα. Αντίστοιχα, ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι δόγμα (του «σοκ» και άλλα παραμύθια) ούτε κακή πολιτική κάποιων «κακών» νεοφιλελεύθερων πολιτικών και οικονομολόγων, αλλά απλώς η ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης.
Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι, δηλαδή, το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο που εξασφαλίζει το απαραίτητο άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών (κεφαλαίου, εμπορευμάτων και εργασίας) για την αποτελεσματική λειτουργία των πολυεθνικών επιχειρήσεων που σήμερα ελέγχουν την παγκοσμιοποιημένη οικονομία.
Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη έχει φουντώσει σήμερα «από κάτω» ένα πρωτόγνωρο μαζικό κίνημα, το οποίο άμεσα στρέφεται κατά της Ε.Ε. αλλά έμμεσα ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Το κίνημα αυτό στηρίζεται βασικά στα θύματα της παγκοσμιοποίησης που οδηγούνται στη μαζική ανεργία και τη φτώχεια, στους πλειστηριασμούς των σπιτιών τους ή στην αυτοκτονία.
Τα λαϊκά αυτά στρώματα, αργά ή γρήγορα, συνειδητοποιούν την απάτη της εκφυλισμένης «Αριστεράς» που συνειδητά τα αποπροσανατολίζει ότι η σημερινή καταστροφή θα μπορούσε να ξεπεραστεί, ακόμη και μέσα στην Ε.Ε., παρά την απώλεια της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας.
Τότε, αναπόφευκτα, στρέφονται σε εθνικιστικά κινήματα παντός τύπου, που είναι τα μόνα που σηκώνουν την αντι-Ε.Ε. σημαία: από πατριωτικά μέχρι φασιστικά, ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες. Ο εθνικισμός όμως αυτός που καταδικάζει μετά βδελυγμίας η Υ/Ε, καθώς και η σιωνιστική ελίτ (τη στιγμή, μάλιστα, που το ισχυρότερο εθνικιστικό κράτος σήμερα είναι το σιωνιστικό!), ελάχιστη έχει σχέση με τον προπολεμικό επιθετικό εθνικισμό που είχε οδηγήσει σε δύο παγκόσμιους πολέμους.
Πρόκειται περί ενός νέου αμυντικού εθνικισμού, που δεν έχει στόχο την κατάκτηση νέου «ζωτικού χώρου» κ.λπ., όπως ο παλαιός, αλλά -κυρίως- την «προστασία» της εθνικής κυριαρχίας (εθνική κουλτούρα, εγχώρια εργασία κ.λπ.) που κινδυνεύει από το άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση.
Ηβασική αιτία που τα λαΐκά αυτά στρώματα στρέφονται στα εθνικιστικά κινήματα δεν είναι επομένως ότι έγιναν ξαφνικά φασιστικά, αλλά η χρεοκοπία της εκφυλισμένης «Αριστεράς» που αντί να σηκώσει την αντι-Ε.Ε. σημαία στη θέση των εθνικιστών, σε έναν αγώνα κοινωνικής και εθνικής απελευθέρωσης, κάνει «αντιφασιστικούς» αγώνες μαζί με τους βολεμένους «αριστερούς». Δεν είναι λοπόν περίεργο ότι η «Αριστερά» αυτή σιωπηρά συναινεί στην ψήφιση αντιρατσιστικών ή «αντιφασιστικών» νόμων, όπως απαιτεί η Υ/Ε μαζί με τη σιωνιστική.
Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να ξεκινήσει αγώνα ενάντια στο «αντι-ρατσιστικό» νομοσχέδιο (όπως προς τιμήν του έκανε μόνο το ΚΚΕ από την Αριστερά) με το οποίο η Υ/Ε -σε συνεργασία με τη σιωνιστική- επιβάλλει λογοκρισία, απείχε, ψηφίζοντας «παρών»!
Αυτό σημαίνει ότι, εάν π.χ. κάποιος στηρίξει τον εθνικο-απελευθερωτικό αγώνα της συριακής μπααθικής ηγεσίας κατά της Υ/Ε και των εγκληματιών που παριστάνουν τους επαναστάτες και έχουν καταστρέψει τη χώρα, κινδυνεύει να πάει φυλακή ως υποστηρικτής εγκλημάτων πολέμου και κατά της ανθρωπότητας, όπως μόλις απεφάνθη το όργανο της Υ/Ε, η Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.
Φυσικά, ούτε η Επιτροπή αυτή ούτε οι ομογάλακτοί τους στις ΜΚΟ για τα δικαιώματα (Διεθνής Αμνηστία, HRW κ.λπ.) διανοήθηκαν ποτέ να χαρακτηρίσουν ως εγκληματίες πολέμου τους αρχι-εγκληματίες Μπους, Μπλερ κ.ά., που είναι υπεύθυνοι για το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων. Παρ' όλα αυτά, οι άθλιοι πολιτικάντηδες που ψήφισαν αυτόν το σαφέστατα φασιστικό νόμο τολμούν και μιλούν για δημοκρατία και αγώνα κατά του φασισμού! Η χρεοκοπία, όμως, της «Αριστεράς» είναι άλλος ένας βασικός λόγος που επιβάλλει την ανάγκη παλλαϊκού Μετώπου, για την οποία θα επανέλθω...

Νεκρός αστυνομικός από πυρά Αλβανών κακοποιών

Ανταλλαγή πυροβολισμών με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ένας αστυνομικός και δύο Αλβανοί κακοποιοί σημειώθηκε κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα, στο Βροντερό Φλώρινας, λίγο μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου.
Όλα συνέβησαν όταν τρεις αστυνομικοί έχοντας πληροφορίες για τη δράση των Αλβανών, οι οποίοι έκλεβαν δίχτυα και ψάρια από τους κατοίκους επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν έρευνα σε μία αυτοσχέδια καλύβα, όπου εκτιμούσαν ότι κρύβονταν οι κακοποιοί.
Κλιμάκιο τριών αστυνομικών το οποίο βρισκόταν στη μικρή Πρέσπα κι διενεργούσε ελέγχους για παράνομη αλιεία, εντόπισε μία σε καλύβα δίπλα στη λίμνη. Η καλύβα αντί για πόρτα είχε μια κουβέρτα. Οι δύο αστυνομικοί πλησίασαν και με τον φακό τους φώτισαν το εσωτερικό.
Τότε είδαν τον έναν Αλβανό ξαπλωμένο σε ένα κρεβάτι. Πριν προλάβουν να αντιδράσουν εμφανίστηκε ο δεύτερος Αλβανός πίσω από μια σόμπα και με ένα καλάσνικοφ άρχισε να πυροβολεί.
Ο 43χρονος υπαρχιφύλακας της ΕΛ.ΑΣ. Hλίας Κωστένης, πατέρας ενός παιδιού, έπεσε νεκρός ενώ ο δεύτερος πρόλαβε να βγει. Τότε ο τρίτος αστυνομικός που είχε μείνει πίσω για "κάλυψη", άρχισε να πυροβολεί ρίχνοντας νεκρό τον Αλβανό με το καλάσνικοφ. Ο δεύτερος δράστης βγήκε στη συνέχεια να πάρει το καλάσνικοφ του συμπατριώτη του και δέχτηκε και εκείνος τα πυρά των αστυνομικών.
Η ταυτότητα των Αλβανών κακοποιών παραμένει άγνωστη με τις πρώτες εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι μπορεί να πρόκειται για λαθρεμπόρους ναρκωτικών.


Read more: http://www.newsbomb.gr

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

Στο σπίτι του Μητσοτάκη μαγειρεύτηκε η Αποστασία του 1965

Έγκλημα εκ προμελέτης ήταν η Αποστασία. Το αποδεικνύει απόρρητη έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπου καταγράφεται σειρά συναντήσεων Αμερικανού διπλωμάτη με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και την «κλίκα του», αρκετές εβδομάδας πριν από την πτώση της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Αμερικανός επισκέπτης, στο υπόμνημά του, θεωρεί «ολοφάνερο» ότι ο Μητσοτάκης εμφανιζόταν ως «καλύτερη εναλλακτική λύση για τη θέση του Πρωθυπουργού». 

Το απόρρητο υπόμνημα- με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1965- που αποκαλύπτουν «ΤΑ ΝΕΑ», καταρρίπτει πλήρως τους ισχυρισμούς Μητσοτάκη ότι δεν είχε καμία εμπλοκή στην κρίση που οδήγησε σε παραίτηση τον Γεώργιο Παπανδρέου αλλά αναμείχθηκε μετά στις κυβερνήσεις των Αποστατών. Αποκαλυπτικό είναι το υπόμνημα και για το Κυπριακό. Στη συνάντηση με τον Αμερικανό, ο Μητσοτάκης τάσσεται αναφανδόν υπέρ του Σχεδίου Άτσεσον, το οποίο, κατά την άποψή του, έπρεπε να επιβληθεί στον Μακάριο ακόμη και με πραξικόπημα!
Υπενθυμίζουμε εν τάχει τα γεγονότα. Στο τέλος Ιουνίου του 1965, η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου είναι σε τροχιά σύγκρουσης με το Παλάτι. Ο «γέρος της Δημοκρατίας» προωθεί την αντικατάσταση του αρχηγού ΓΕΣ. Όμως ο στρατηγός Γεννηματάς- που έχει παίξει ενεργό ρόλο στη «βία και νοθεία» των εκλογών του 1961- είναι ο τοποτηρητής στο στράτευμα των Ανακτόρων που αντιδρούν. Αντίθετος είναι και ο υπουργός Άμυνας Πέτρος Γαρουφαλιάς, επίσης άνθρωπος του Παλατιού. Ο Παπανδρέου επιμένει και ζητά ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει, ενώ στήνεται σκηνικό κρίσης.
Το δείπνο. Μέσα σε αυτή την ταραγμένη ατμόσφαιρα, τέσσερις επώνυμοι Έλληνες κι ένας Αμερικανός διπλωμάτης δειπνούν μαζί. Το ξέρουμε γιατί ο τελευταίος συνέταξε μνημόνιο για τη συνάντηση αυτή, με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1965, κι ένα αντίγραφο υποβάλλεται προς τον Ρίτσαρντ Μπάραμ, υπεύθυνο Ελληνικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα.
Οικοδεσπότης στο τραπέζι είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, υπουργός Οικονομικών τότε της κυβέρνησης Παπανδρέου. Το δείπνο γίνεται, άλλωστε, στο σπίτι του. Συνδαιτυμόνες, πέραν του Αμερικανού διπλωμάτη, είναι ο Πάνος Κόκκας, εκδότης της εφημερίδας «Ελευθερία», ο Γιάννης Τσουδερός, βουλευτής Κρήτης της Ένωσης Κέντρου και ο υποδιευθυντής του ΙΚΑ Νίκος Δεληπέτρος.
Η βραδιά είναι πλούσια σε εκμυστηρεύσεις και αποκαλύψεις.
Η κουβέντα ξεκινά από τον στρατηγό Γεννηματά και μετά περνά στον Ανδρέα Παπανδρέου, με τον οποίο έχει εμμονή ο Μητσοτάκης. Κάποια στιγμή αστειευόμενος λέει πως η καλύτερη ιδέα θα ήταν να τον στείλουν στο εξωτερικό. Ιδιαίτερα απαξιωτικός εμφανίζεται ο Μητσοτάκης για τον Γεώργιο Παπανδρέου. Το Κυπριακό.Ωμός είναι ο Μητσοτάκης και για το Κυπριακό. Τάσσεται υπέρ μιας ελληνο-τουρκικής συμβιβαστικής λύσης, και τοποθετείται υπέρ του σχεδίου Άτσεσον. Ο μυστακοφόρος πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον είχε αναλάβει από τον τότε Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον να εκπονήσει ένα σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού. Ο Άτσεσον έριξε πρώτος το σπόρο της διχοτόμησης του νησιού, δίνοντας την Καρπασία και κάποιες άλλες περιοχές στους Τούρκους, με αντάλλαγμα την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ο Μητσοτάκης επιμένει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα είχε δεχθεί το σχέδιο το καλοκαίρι του 1964, αν ο Ανδρέας δεν έκανε προσωπικό διάβημα στον πατέρα του Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Μητσοτάκης καταλήγει ότι το σχέδιο μπορούσε και έπρεπε να επιβληθεί στον Μακάριο- που το απέρριψε - ακόμη και διά των όπλων.
Η κορύφωση της κρίσης. Οι επόμενες δεκαπέντε μέρες θα είναι ταραγμένες. Ο υπουργός Άμυνας Γαρουφαλιάς παραιτείται, το Παλάτι αρνείται στον Γεώργιο Παπανδρέου το δικαίωμα αντικατάστασής του. Το αδιέξοδο δεν αίρεται ακόμη κι όταν ο Πρωθυπουργός προτείνει να γίνει ο ίδιος και υπουργός Άμυνας. Η πολιτική και Συνταγματική κρίση είναι γνωστή ως «Ιουλιανά». Ακολουθεί η πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου και η «Αποστασία», στην οποία ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα είναι αρνητικός πρωταγωνιστής σε έναν ρόλο που θα στιγματίσει την πολιτική του καριέρα.
Η κουβέντα της ελληνο-αμερικανικής παρέας για την Κύπρο δείχνει την μακρά επώαση της ιδέας ότι η αντίσταση του Μακαρίου μπορεί να καμφθεί μόνον με πραξικόπημα. Αυτό θα γίνει τον Ιούλιο του 1974 υποκινημένο από την χούντα Ιωαννίδη στην Αθήνα, ανοίγοντας την πόρτα στον τουρκικό Αττίλα.
Το «Υπόμνημα Συζήτησης» είναι, σύμφωνα με τη διαβάθμιση των διπλωματικών απορρήτων, «εμπιστευτικού χαρακτήρα- ομάδας 3». Υποβαθμίζεται ανά 12 χρόνια, αλλά δεν αποχαρακτηρίζεται αυτόματα. Θα χρειαστεί να περάσουν σαράντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να έρθει στη δημοσιότητα από «ΤΑ ΝΕΑ». Η ανάγνωσή του φωτίζει μια σκοτεινή πτυχή της νεώτερης πολιτικής Ιστορίας.
Το Υπόμνημα Συζήτησης
Ημερομηνία: 28 Ιουνίου 1965 Θέμα: Πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα Συμμετέχοντες: ΚωνσταντίνοςΜητσοτάκης, υπουργός Οικονομικών Πάνος Κόκκας: Ιδιοκτήτης- εκδότης της καθημερινής εφημερίδας «Ελευθερία» Γιάννης Τσουδερός: Βουλευτής Κρήτης του κόμματος Ένωσης Κέντρου Νίκος Δεληπέτρος:Υποδιευθυντής στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ)
Αντίγραφα προς: Richard W. Βarham, υπεύθυνο Ελληνικών Υποθέσεων, ΝΕΑ- Αμερικανική Πρεσβεία Αθηνών Κατά τη διάρκεια δείπνου στο σπίτι του υπουργού Οικονομικών κ. Μητσοτάκη, υπήρξα μάρτυς ορισμένων από τις πολιτικές απόψεις των ισχυρών Κόκκα- Μητσοτάκη, μερίδας της Ένωσης Κέντρου. Ο Κόκκας, το πιο δυναμικό μέλος της ομάδας, υπερίσχυσε στη συζήτηση. Ο Μητσοτάκης με ήρεμο αλλά σθεναρό τρόπο επίσης πήρε ενεργό ρόλο στην κουβέντα, με τον Τσουδερό και τον Δεληπέτρο να συμμετέχουν κατά διαστήματα. Τα κυριότερα θέματα που συζητήθηκαν ήταν ο επικεφαλής στρατηγός των χερσαίων δυνάμεων Γεννηματάς, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Πρωθυπουργός και η Κύπρος. Το θέμα του Ανδρέα Παπανδρέου φαινόταν να είναι εκείνο που το διέκρινε μεγαλύτερος συναισθηματισμός. Προσπάθησα να συνοψίσω παρακάτω τη συζήτηση σύμφωνα με τα θέματα.
Στρατηγός Γεννηματάς.
Ο κ. Κόκκας έκανε μια μακρά αναφορά για τον στρατηγό Γεννηματά, εναντίον του οποίου η εφημερίδα του κ. Κόκκα, «Ελευθερία», είχε αναλάβει μια σταθερά αυξανόμενη εκστρατεία τις τελευταίες εβδομάδες. Ο Κόκκας επισήμανε ότι το πρόβλημα ξεκίνησε με το σχέδιο «Περικλής», στο οποίο ο Γεννηματάς είχε βαθιά αναμειχθεί στη στρατιωτική του περιοχή (Κοζάνη). Ο κ. Κόκκας αναφέρθηκε σε κάποιες από τις πειθαναγκαστικές μεθόδους που χρησιμοποιούσε ο Γεννηματάς και οι υφιστάμενοί του εναντίον όχι μόνον των κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων τους, αλλά και εναντίον των υποστηρικτών της Ένωσης Κέντρου στις εκλογές του 1961.
Σύμφωνα με τον Κόκκα, ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου δεν ήταν υποχρεωμένος να εμπλακεί σε ένα «δίλημμα» για τον Γεννηματά. Τον Απρίλιο του 1964 ο Παπανδρέου θα μπορούσε να έχει επιλογή μεταξύ του Γεννηματά και του στρατηγού Σιαπκαρά, ενός πιο επιθυμητού στρατιωτικού, ως επικεφαλής του Στρατού. Δυστυχώς, ο Πρωθυπουργός δεν ήταν αποφασιστικός και παρ΄ όλες τις προειδοποιήσεις του Κόκκα και άλλων, επέτρεψε στον Βασιλέα να τον επηρεάσει υπέρ του Γεννηματά. Η «Ελευθερία» ήταν από την αρχή αντίθετη με αυτόν τον διορισμό.
Σε αυτό το σημείο της συζήτησης, ο κ. Τσουδερός επέπληξε τους κυρίους Μητσοτάκη και Κόκκα που διεξήγαν μία τόσο έντονη δημοσιογραφική εκστρατεία εναντίον του Γεννηματά, η οποία, αν συνεχιζόταν, μόνο κακό θα μπορούσε να κάνει στη χώρα. Και οι δύο, Κόκκας και Μητσοτάκης, συμφώνησαν, τονίζοντας ότι για αυτόν τον λόγο επιθυμούσαν να λήξει αυτό το θέμα το συντομότερο δυνατόν.
Προς απάντηση στην ερώτηση γιατί το θέμα αυτό εγείρεται αυτή τη δεδομένη στιγμή, ο Κόκκας έδωσε αρκετούς λόγους τονίζοντας συγκεκριμένα το σχέδιο «Περικλής», τον ρόλο του (στρατηγού) Λουκάκη σ΄ αυτή, την υπόθεση «Ασπίδα» και τις πρόσφατες κατηγορίες για σαμποτάζ στη Μακεδονία.
Ο Κόκκας ανέφερε ότι ο Βασιλεύς δεν εμπιστεύεται τον Πρωθυπουργό και δεν θα του άρεσε μια αλλαγή στο Γενικό Επιτελείο. Παρ΄ όλα αυτά, η Ένωση Κέντρου δεν βλέπει μια εναλλακτική λύση για την απόλυση του Γεννηματά και αυτή η άποψη έχει την ευρύτερη λαϊκή υποστήριξη. Αφού ανατραπεί ο Γεννηματάς, η κατάσταση θα ξεκαθαριστεί και δεν θα υπάρξει περαιτέρω πρόβλημα. Ο Κόκκας είπε πως ήλπιζε ότι ο Βασιλεύς δεν θα ήταν ανυποχώρητος σε αυτό το θέμα, γιατί δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση για να αντιμετωπίσουν τον Πρωθυπουργό· θα μπορούσε να κάνει κακό μόνο στον θεσμό της μοναρχίας στην Ελλάδα.
Ανδρέας Παπανδρέου. 
Μέλη της ομάδας προχώρησαν στο θέμα Ανδρέας Παπανδρέου ειρωνευόμενοι το γεγονός ότι κουβαλούσε όπλο για αυτοπροστασία. Ο Κόκκας χαρακτήρισε τον Ανδρέα ως «κακό για την Ελλάδα» και δήλωσε ότι πρέπει να φύγει από τη χώρα. Κανένας δεν τον εμπιστεύεται. Όχι μόνο ασκεί κακή επιρροή προς τον πατέρα του, αλλά επίσης τον χρησιμοποιεί για τους δικούς του σκοπούς. Ο Ανδρέας δεν ενδιαφέρεται για το κόμμα της Ένωσης Κέντρου· ελπίζει να σχηματίσει το δικό του κεντροαριστερό κόμμα. Αυτές οι απόψεις, ελέχθη ότι εκφράστηκαν σε έναν Γερμανό αξιωματούχο με τον οποίο είχε μια κουβέντα ο Ανδρέας κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Γερμανία τον προηγούμενο χειμώνα.
Ο Μητσοτάκης τόνισε επίσης τον καταστρεπτικό ρόλο του Ανδρέα στα ελληνικά πολιτικά πράγματα. Πρότεινε αστειευόμενος να ανατεθεί στον Ανδρέα μια πρεσβευτική αποστολή, ίσως στην Ουάσιγκτον, στη Νέα Υόρκη ή στο Παρίσι, ώστε να φύγει από την Ελλάδα.
Ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου.
Ο Μητσοτάκης τόνισε ότι παρ΄ όλη την προχωρημένη ηλικία του, ο Πρωθυπουργός βλέπει τα πράγματα καθαρά και ενεργεί προσεκτικά. Εν τούτοις έχει δύο σοβαρά ελαττώματα: (1) είναι ηθικά ελαστικός· γεννήθηκε έτσι και (2) είναι δειλός, με παντελή έλλειψη θάρρους. Ο Μητσοτάκης υπαινίχθηκε επίσης ότι ο Παπανδρέου είναι διπρόσωπος και έχει έλλειψη αποφασιστικότητας. Κανένας δεν μπορεί να τον εμπιστευθεί· άλλα λέει στο Υπουργικό Συμβούλιο και άλλα μάλλον λέει στον Βασιλέα.
Κύπρος. Υποστηριζόμενος από τον Κόκκα, ο Μητσοτάκης εξέφρασε τις απόψεις του σχετικά με το θέμα της Κύπρου: έδωσε έμφαση στη σημασία τής ελληνοτουρκικής συμβιβαστικής λύσης. Μια τέτοια λύση ήταν κοντά το περασμένο καλοκαίρι, όταν το ελληνικό Υπουργικό Συμβούλιο συμφώνησε ομόφωνα σχετικά με το Σχέδιο Αcheson. Ωστόσο, ο Ανδρέας πήγε ο ίδιος στον Πρωθυπουργό και «σαμποτάρισε» την απόφαση, χωρίς ουσιαστικά να δώσει έναν σαφή λόγο. Ο Ανδρέας συνεργάζεται με τον Μακάριο και τους αριστερούς.
Το Σχέδιο Αcheson είναι η καλύτερη λύση· είναι πολύ καλύτερη από την παραχώρηση ελληνικού εδάφους, που καμία ελληνική κυβέρνηση θα ήταν έτοιμη να προτείνει. Όταν ρωτήθηκε σχετικά με την αποδοχή του Μακάριου για τη λύση τύπου Αcheson, ο Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε και θα έπρεπε να επιβληθεί επί του Μακαρίου, με πραξικόπημα, αν χρειαστεί.
Σχόλιο. Αυτή ήταν η δεύτερη επίσκεψή μου στο σπίτι του Μητσοτάκη μέσα σε μία εβδομάδα. Ήταν ολοφάνερο ότι η κλίκα των Κόκκα- Μητσοτάκη προσπαθούσε να κάνει σαφή τη θέση της στον «αμερικανικό παράγοντα», ίσως με έναν υπαινιγμό ότι ο Μητσοτάκης προσέφερε την καλύτερη εναλλακτική λύση για τη θέση του Πρωθυπουργού Παπανδρέου, η διακυβέρνηση του οποίου οδηγούσε την Ελλάδα σε οικονομικό και πολιτικό χάος.
Στη συνέχεια, ο Δεληπέτρος μού είπε κατ΄ ιδίαν ότι θεωρούσε τον Μητσοτάκη ως τον καλύτερο στο Υπουργικό Συμβούλιο. Υπεστήριξε ότι η ομάδα των Στεφανόπουλου- Μητσοτάκη είναι καλύτερη για τον σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου- ο Στεφανόπουλος γιατί είχε πολύ λίγους εχθρούς και είναι ευρέως αποδεκτός και ο Μητσοτάκης λόγω δυναμικότητας και της γενικής ικανότητάς του. Εμπιστευτικό Ομάδας 3Κάθε 12 χρόνια υποβαθμίζεται όχι αυτόματα αποχαρακτηρισμένο
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

Επιδεινώνονται οι δείκτες της «κοινωνικής οδύνης»

Επιδεινώνονται δραματικά με συνεχώς αυξανόμενη ταχύτητα οι δείκτες της «κοινωνικής οδύνης». Ο όρος ανήκει στον πανεπιστημιακό Δημήτρη Χριστόπουλο, συγγραφέα του βιβλίου «Το ρίσκο της κρίσης» και αναφέρεται στα στατιστικά στοιχεία που περιγράφουν την κατάσταση στην οποία βυθίζονται όλο και μεγαλύτερα στρώματα του πληθυσμού και τις εκφάνσεις της ανθρωπιστικής κρίσης.

Έτσι, από τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) στο κατώφλι της φτώχειας βρέθηκε το 23,1% του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδας το 2012 σύμφωνα με τα νέα στοιχεία Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών , από την οποία προκύπτει ότι 914.873 οικογένειες στη χώρα ζουν με εισόδημα μικρότερο των 1.000 ευρώ το μήνα. Το ποσοστό των ανθρώπων που κινδυνεύουν να διαβούν το «κατώφλι» της φτώχειας το 2012 είναι αυξημένο κατά 1,7 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το ποσοστό που καταγράφηκε το 2011 (21,4%) και κατά 3 μονάδες από την έναρξη της κρίση το 2008 (20,1%).
Σημειώνεται ότι το όριο της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 5.708 ευρώ ετησίως ανά άτοµο, και σε 11.986 ευρώ για νοικοκυριά µε δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών. Κίνδυνος φτώχειας ορίζεται το ποσοστό των ατόµων που ζουν σε νοικοκυριά, των οποίων το συνολικό ισοδύναµο διαθέσιµο εισόδηµα είναι χαµηλότερο του 60% του εθνικού διάµεσου ισοδύναµου διαθέσιµου εισοδήµατος.
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, μείωση παρουσιάζουν οι μηνιαίες ποσότητες ειδών διατροφής και οινοπνευματωδών ποτών και καπνού που αφορούν σε τσιγάρα (-11,9%), οινοπνευματώδη ποτά (-7,5%), γιαούρτι (-4,9%), φρούτα (-4,8%), ψάρια (- 4,6%), τυρί (-4,6%), κρέας (-3,6%), γάλα (-2,4%), λαχανικά νωπά, συντηρημένα και όσπρια (-2,0%), ψωμί και είδη αρτοποιίας (-2,0). Η μέση μηνιαία ποσότητα υγρών καυσίμων, υγραερίου, φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνεται στην κύρια κατοικία μειώθηκε κατά 14,7%, 7,9% , 2,1 % και 0,5% αντίστοιχα, ενώ η μέση μηνιαία ποσότητα στερεών καυσίμων (καυσόξυλα, πελλέτες, πυρήνας κλπ.) αυξήθηκε κατά 46,4%.
Σχεδόν τα πάντα έχουν περιορίσει τα νοικοκυριά από την κατανάλωση, καθώς συνεχίζεται η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματός τους. Είναι χαρακτηριστικό, ότι η μέση μηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών ανήλθε στα 1.637,10 ευρώ το 2012, καταγράφοντας μείωση κατά 10,2% σε σύγκριση με το 2011. Ενώ, σε σύγκριση με το 2008, όταν η μέση μηνιαία δαπάνη ήταν 2.401,44 ευρώ (σε σταθερές τιμές 2012), προκύπτει μείωση κατά 31,8% (σε σταθερές τιμές) και κατά 22,7% σε τρέχουσες τιμές.
rizopoulospost.com

Η ιστορία των Greeklish και γιατί πρέπει να πούμε ΟΧΙ σε αυτή τη… γραφή

Τα Greeklish (Γκρίκλις), από τις λέξεις greek (ελληνικά) και english (αγγλικά), γνωστά και ως Grenglish, Λατινοελληνικά ή Φραγκολεβαντίνικα, είναι η ελληνική γλώσσα γραμμένη με το λατινικό αλφάβητο. Είναι ένα είδος μεταγραφής.
Η χρήση των greeklish
Τα greeklish χρησιμοποιούνται στο διαδίκτυο όταν Έλληνες επικοινωνούν μέσω email, IRC ή instant messaging. Επίσης χρησιμοποιούνται πολλές φορές σε μηνύματα τύπου SMS, καθώς και μεταξύ Ελλήνων που ζουν καιρό σε αγγλόφωνες χώρες.
Στο παρελθόν ήταν δύσκολη η αναγνώριση των ελληνικών χαρακτήρων από υπολογιστές, γιατί δεν παρείχαν ανάλογη υποστήριξη όλα τα υπολογιστικά συστήματα. Για να μπορέσουν να επικοινωνήσουν οι Έλληνες χρήστες, είχαν να επιλέξουν μεταξύ δύο λύσεων: ή να χρησιμοποιήσουν τη γλώσσα του Internet, τα αγγλικά, ή να πλάσουν μια δική τους γλώσσα. Αυτό το δεύτερο έκαναν όσοι άρχισαν να γράφουν με τα greeklish.
Η ιστορία των greeklish
Τα greeklish δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο που γεννήθηκε στο διαδίκτυο. Αντίθετα είναι μια πρακτική που εμφανίστηκε σε διάφορους τόπους και εποχές και εφαρμόστηκε από διάφορες ελληνικές κοινότητες με διαφορετικούς τρόπους.
Μια ιδέα για την προϊστορία της γραφής αυτής μας δίνει το παρακάτω απόσπασμα από κείμενο τουΚώστα Καρθαίου το 1934:
«Υπάρχουν κείμενα της βυζαντινής εποχής γραμμένα με λατινικούς χαρακτήρες. Επίσης, στην Κρήτη και στην Κύπρο κατά τον Μεσαίωνα τα λαϊκά τραγούδια γράφονταν με λατινικούς χαρακτήρες.
Αργότερα, από το 1800, πολλά ελληνικά βιβλία τυπώθηκαν στη Σμύρνη με λατινικούς χαρακτήρες. (…) Εξάλλου στη Σμύρνη έγινε απόπειρα να κυκλοφορήσει ελληνική εφημερίδα γραμμένη με λατινικούς χαρακτήρες. Οι Λεβαντίνοι της Σμύρνης, που μιλούσαν όλοι ελληνικά αλλά δυσκολεύονταν να μάθουν την απελπιστική ορθογραφία μας, χρησιμοποιούσαν πάντα τους λατινικούς χαρακτήρες για να γράψουν τα ελληνικά. Αργότερα, τους μιμήθηκαν οι Χιώτες και άλλοι έμποροι του εξωτερικού που έγραφαν τα γράμματα και τα τηλεγραφήματά τους στα ελληνικά αλλά με λατινικούς χαρακτήρες. Αυτή η φραγκοχιώτικη γλώσσα χρησιμοποιούνταν και από Ελληνες για να γράψουν σε άλλους Ελληνες που κατοικούσαν στη Σμύρνη, στο Λονδίνο ή αλλού. Αυτός ο τρόπος γραφής εξακολουθούσε να επιβιώνει πολύ αργότερα και τον συναντάμε αρκετά συχνά στα τηλεγραφήματα των Ελλήνων του εξωτερικού».
Γράφοντας τα παραπάνω, ο Καρθαίος στηρίζεται σε κείμενο του Φώτου Γιοφύλλη στο περιοδικό«Πρωτοπορία» το 1930. Ο Καρθαίος και ο Γιοφύλλης, μαζί με άλλους διανοουμένους της εποχής (Μένος Φιλήντας, Δημήτρης Γληνός, Νίκος Χατζηδάκης κ.ά.), έθεσαν ζήτημα μεταρρύθμισης της γραφής της ελληνικής γλώσσας. Ο Καρθαίος το διατυπώνει καθαρά:
« (…) ζητάμε να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά οι λατινικοί χαρακτήρες για τη γραφή της νέας ελληνικής, που είναι η ζωντανή γλώσσα και που θέλουμε να την καταστήσουμε τη μοναδική γραπτή γλώσσα της χώρας-μας. Θέλουμε λοιπόν να συμπέσει η αλλαγή του αλφαβήτου με την εισαγωγή της φωνητικής ορθογραφίας».
Τα κείμενα τους λησμονημένα από καιρό διασώζονται (μαζί με διάφορα παραδείγματα φωνητικής και λατινικής γραφής των ελληνικών) στον συλλογικό τόμο «Φωνητική Γραφή» που επιμελήθηκαν οι εκδόσεις Κάλβος το 1980.
Παράδειγμα πρώτο: Κείμενο του Φώτου Γιοφύλλη («Πρωτοπορία», 1930) με επιμέλεια μεταγραφής της έκδοσης «Φωνητική Γραφή». Τα γ, δ και θ με ελληνικούς χαρακτήρες.
«Telos, γia na min ta poliloγume, γiati tapame poles fores afta, prepi na parume to latiniko alfavito metariθmizontas to fθogoloγika kata tis anages pu ehi i γlosa mas. Etsi horis n’ agiksome tin orθografia tis arheas elinikis, pu poles tis lekses sozonde sti nea mas, benume sti horia ton politizmenon eθnon, ehume ta dieθnika γramata pu tahi olos o politismenos kosmos, ke pu ta piran tora teleftea ki i Turki».
Κάπου 70 χρόνια αργότερα τα φραγκοχιώτικα εμφανίζονται «με το ζόρι» στην ελληνική γλωσσική πραγματικότητα. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 Έλληνες της Ελλάδας και του εξωτερικού τα χρησιμοποιούν στην ηλεκτρονική επικοινωνία μέσω του Διαδικτύου: γράφουν προσωπικά μηνύματα, δημοσιεύουν ανακοινώσεις, συνεισφέρουν σε λίστες συζήτησης ή σε αρχεία με φοιτητικά ανέκδοτα.
Κάποιοι αναφέρουν ότι η πρώτη σύγχρονη χρήση των greeklish έγινε από την Ε.Μ.Υ., την ελληνικήΕθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, πολλές δεκαετίες πριν και πολύ πριν την ευρεία χρήση του διαδικτύου.
Ακόμη και σήμερα (2008), όπου οι ελληνικοί χαρακτήρες είναι στάνταρ στις ιστοσελίδες και αυξανόμενα δυνατοί στα μηνύματα, η χρήση λατινικών χαρακτήρων μερικές φορές επιβάλλεται για τεχνικούς λόγους, καθώς αποστολέας και δέκτης του μηνύματος μπορεί να μη διαθέτουν κοινές προδιαγραφές ούτε μέσα στην Ελλάδα και πολύ περισσότερο ανάμεσα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Οι ιδεολογίες της ορθογραφίας
Καθώς η μεταγραφή των greeklish δεν γίνεται με βάση διαδεδομένο πρότυπο, τα λατινογραμμένα ελληνικά χαρακτηρίζονται από μεγάλη ορθογραφική ποικιλία. Η χρήση έχει καθιερώσει τρεις βασικούς τρόπους μεταγραφής:
- Φωνητική μεταγραφή: αποδίδει την προφορική γλώσσα και απλοποιεί την ιστορική ελληνική ορθογραφία, π.χ. «ξέρω» ως «ksero» και «χάρη» ως «chari».
- Οπτική μεταγραφή: αυτή, σε αντίθεση με τη φωνητική, αντιγράφει κατά το δυνατό την ιστορική ορθογραφία. Γνώμονάς της είναι η μορφή των γραμμάτων, που οδηγεί σε κάπως ανορθόδοξες λύσεις, όπως στην απόδοση του «θ» ως «8» ή «0», του «ξ» ως «3», του «η» με το λατινικό «n» κ.τ.λ.
- Θεσιακή μεταγραφή: Βασίζεται στη θέση των χαρακτήρων στο πληκτρολόγιο και διαφέρει από το οπτικό σύστημα μόνο σε ορισμένα γράμματα· αποδίδει π.χ. το «ξ» με το λατινικό «j» αντί για «x» ή «3» που συνηθίζονται στο οπτικό σύστημα. Αντίθετα με ό,τι συχνά πιστεύεται, οι περισσότεροι χρήστες ακολουθούν με συνέπεια ένα σύστημα. Οποιος λ.χ. απλοποιεί το «ω» κατά πάσα πιθανότητα απλοποιεί και το «η». Αντίθετα, όποιος μεταγράφει το «ξ» και το «θ» ως «3» και «8», κατά κανόνα ακολουθεί το οπτικό σύστημα και για το «η» και το «ω». Ετσι, μεταγραφές όπως «3erh» (ξερή) και «Ο0wn» (Οθων) έχουν σύστημα, αλλά μεταγραφές όπως «3anthi» (ξανθή) ή «8iriodhs» (θηριώδης) όχι. Ορισμένες λέξεις είναι ιδιαίτερα δύσκολες στη μεταγραφή τους, π.χ. η λέξη «διεύθυνση» μπορεί να αποδοθεί με πάνω από 20 διαφορετικούς τρόπους.
Ο περισσότερος όμως κόσμος χρησιμοποιεί ένα «μικτό» σύστημα, που συνδυάζει το θέμα της ορθρογραφίας με την φωνητική απόδοση, χωρίς η γραφή να έχει ισχυρή τυποποίηση.
Θεσμοποιημένο σύστημα μεταγραφής υπάρχει μεν από τον ΕΛΟΤ το οποίο χρησιμοποιείται από το Βρεττανικό συμβούλιο, το πρότυπο ISO 8432, αλλά ελάχιστοι το γνωρίζουν και ακόμη λιγότεροι το ακολουθούν συνειδητά. Πράγμα καθόλου παράξενο, καθώς το πρότυπο αυτό δεν διδάσκεται πουθενά. Με αποτέλεσμα να είναι διάχυτη η εντύπωση ανάμεσα στους Έλληνες χρήστες του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ότι «ο καθένας γράφει όπως θέλει» και ότι «ο καθένας έχει το δικό του σύστημα», εφ’ όσον δεν υπάρχει κοινώς αποδεκτή μέθοδος γραφής.

Επίλογος – Γιατί πρέπει να πείτε ΟΧΙ στα greeklish
Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων σήμερα, οι ελληνικοί χαρακτήρες υποστηρίζονται θαυμάσια στο διαδίκτυο. Επομένως δεν υπάρχει λόγος χρήσης των greeklish.
Κείμενα γραμμένα με αυτό το σύστημα γραφής, είναι δυσανάγνωστα και πολλές φορές δυσνόητα. Πολλοί χρήστες του διαδικτύου αποφεύγουν να διαβάζουν μεγάλα κείμενα γραμμένα σε greeklish, καθώς είναι ιδιαίτερα κουραστικά κατά την ανάγνωση.
Τα greeklish στις ιστοσελίδες, αποτελούν τροχοπέδη για βασικές λειτουργίες, όπως αυτήν της αναζήτησης. Εκτός αυτού, σήμερα, τα greeklish σε μια ιστοσελίδα μειώνουν το κύρος της.
Πολλοί προσπαθούν να κρύψουν την ανορθογραφία τους, οχυρωμένοι πίσω απ’ αυτόν τον τύπο γραφής. Αυτή δεν είναι λύση. Είναι προτιμότερο να διαβάζει κάποιος ένα ανορθόγραφο κείμενο γραμμένο στα ελληνικά, παρά τα τρισάθλια greeklish. Εξάλλου, αν δεν προσπαθήσετε να γράφετε στα ελληνικά, πως θα μάθετε να γράφετε ορθογραφημένα;
Πολλοί χρήστες που χρησιμοποιούν αυτόν τον τύπο γραφής, επικαλούνται την δικαιολογία ότι «με τα greeklish» δεν χρειάζεται να γράφεις ορθογραφημένα. Αυτό τώρα δηλαδή, θεωρείται καλό; Παρ’ όλα αυτά όμως, υποσυνείδητα οι περισσότεροι προσπαθούν να γράψουν «ορθογραφημένα greeklish»!
Μια άλλη δικαιολογία είναι «η συνήθεια». Έχετε αποπειραθεί άραγε ποτέ να συμπληρώσετε δημόσια και μη έγγραφα, χρησιμοποιώντας greeklish; Προφανώς όχι. Γιατί λοιπόν να γίνεται αυτή η επίκληση στο διαδίκτυο;
Το να γράφει πλέον κάποιος σε greeklish, αφ’ ενός υποδηλώνει μια ασέβεια προς τους αναγνώστες, με την έννοια ότι τους ταλαιπωρεί κατά την ανάγνωση κι αφ’ ετέρου δηλώνει μια έλλειψη σεβασμού και προς το ίδιο του το γραπτό.
«Μαγκιά» δεν είναι να γράφεις γρήγορα, ή να προσπαθείς να καλύψεις τις αδυναμίες σου οχυρωμένος πίσω απ΄αυτή τη γραφή. «Μαγκιά» σήμερα είναι να προσπαθείς να γράφεις σωστά ελληνικά. (aienaristeyein)

Πούτιν: Θα ενισχύσουμε τη θέση μας στο Νότιο Καύκασο

Ο Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία σκοπεύει να ενισχύσει τη θέση της στο Νότιο Καύκασο, σημειώνει η γεωργιανή πύλη daily news.
«Η Ρωσία ποτέ δεν θα απομακρυνθεί, αντίθετα πρόκειται να ενισχύσει την παρουσία της στο Νότιο Καύκασο», είπε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο αρμενο-ρωσικό διαπεριφερειακό φόρουμ στο Γκιουμρί, όπου στεγάζεται η 102η ρωσική στρατιωτική βάση.
Μετά από τα χειροκροτήματα των προσκεκλημένων συνέχισε: Θα ενισχύσουμε τη θέση μας στον Νότιο Καύκασο, με βάση, ό, τι είναι καλύτερο από αυτά που λάβαμε από τους προγόνους μας, με βάση τις καλές σχέσεις με όλες τις χώρες της περιοχής, όπως είναι η Αρμενία, είπε ο Πούτιν.


Read more: http://www.newsbomb.gr/diethnh/story/378982/poytin-tha-enishysoyme-ti-thesi-mas-ston-notio-kaykaso#ixzz2miJWfepX

Ουκρανία: Διορία πέντε ημερών στους διαδηλωτές

Διορία πέντε ημερών να εγκαταλείψουν τα δημόσια κτήρια τα οποία έχουν καταλάβει έδωσε στους φιλοευρωπαίους διαδηλωτές η ουκρανική αστυνομία σήμερα
Ο πρωθυπουργός της Ουκρανίας, Μίκολα Αζάροφ, υπερασπίστηκε εξάλλου τον χειρισμό της πολιτικής κρίσης η οποία έχει ξεσπάσει στη χώρα από την ημέρα που ανακοινώθηκε ότι η πρώην σοβιετική δημοκρατία δεν θα προχωρήσει τελικώς σε υπογραφή συμφωνίας εμπορικής σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
«Ναζί, εξτρεμιστές και εγκληματίες δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να είναι μαζί μας στην πορεία ένταξής μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια», ανέφερε ο ουκρανός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπό του, απευθυνόμενος στον υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας, Γκίντο Βέστερβελε, όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters.


Read more: http://www.newsbomb.gr


Ανοίγει η ψαλίδα για τον ΣΥΡΙΖΑ σε νέα δημοσκόπηση - Στην τρίτη θέση η Χρυσή Αυγή

Ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται για μια ακόμη φορά έναντι της Νέας Δημοκρατίας σε δημοσκόπηση της εταιρίας Pulse... 
Προβάδισμα για τον ΣΥΡΙΖΑ 2,5 μονάδες εμφανίζει η νέα δημοσκόπηση της Pulse, που έγινε για λογαριασμό του bankingnews.gr, ενώ η Χρυσή Αυγή παραμένει τρίτη με διψήφιο ποσοστό.  Οριακά αλλά εντός Βουλής βρίσκεται η ΔΗΜΑΡ.
ΣΥΡΙΖΑ 25%
ΝΔ 22,5%
Χρυσή Αυγή 13%
ΠΑΣΟΚ 7,5%
ΚΚΕ 6,5%
ΑΝΕΛ 4,5%
ΔΗΜΑΡ 3%

Σε προηγούμενη έρευνα που είχε γίνει στις 12 Νοεμβρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκέντρωνε 24,5%, η ΝΔ 24% και η Χρυσή Αυγή 11,5%. Οι αναποφάσιστοι αγγίζουν το 11% από το 10% που συγκέντρωναν στις 12 Νοεμβρίου.
Παράλληλα, το 56% εκτιμά ότι το 2014 η οικονομική κατάσταση θα είναι χειρότερη, το 32% μια από τα ίδια και μόλις το 10% καλύτερη, ενώ στο ερώτημα ποιος μπορεί να διαπραγματευτεί καλύτερα με την Τρόικα το 48% απάντησε κανένας, το 24% συγκεντρώνει ο Αντώνης Σαμαράς και 21% ο Αλέξης Τσίπρας.
Στην ερώτηση ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος για να γίνει βιώσιμο το χρέος το 34% απαντά κούρεμα έναντι 32% της διαρκούς δημιουργίας πλεονασμάτων.
Όσο για την εμπιστοσύνη στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, το 38% λέει ότι είναι ελάχιστη έως καθόλου, το 19% μικρή, το 20% μέτρια και αρκετή το 11%.
Σημειώνεται ότι η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε την περίοδο 29 Νοεμβρίου με 3 Δεκεμβρίου του 2013 ήταν πανελλαδική τηλεφωνική έρευνα σε δείγμα 1252 ενηλίκων με δικαίωμα ψήφου και με δειγματοληπτικό σφάλμα στο +/-2,8%

 
 www.epikaira.gr

ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ Ο «ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΣ» ΝΟΜΟΣ-ΤΕΡΑΣ ΤΩΝ «ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ»

Ο νόμος-τέρας της φίμωσης των Ελλήνων, ο λεγόμενος «αντιρατσιστικός» νόμος, έγινε χθες δεκτός επί της αρχής από την αρμόδια Επιτροπή της βουλής. 
Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου τάχθηκαν οι τρεις καμπαλέρος του Μνημονίου της δυστυχίας μας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, και ΔΗΜΑΡ), θυμίζοντας τις ... παλιές καλές ημέρες της τριμερούς συγκυβέρνησης. 
Ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε «παρών» , η Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ το καταψήφισαν,
ενώ ... επιφυλάξεις (αυτό που λέμε «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ» ... ) εξέφρασε το κόμμα του προέδρου Πάνου (οι ... Αναποφάσιστοι Έλληνες). 

Η συζήτηση του νομοσχεδίου θα συνεχιστεί επί των άρθρων κι αφού ολοκληρωθεί κι αυτή η τυπική διαδικασία, κατόπιν θα εισαχθεί στην ολομέλεια της βουλής προς ψήφιση, ώστε να γίνει νόμος του ψευδοκράτους. 
Σίγουρα, οι σύγχρονοι «Σοφοί της Σιών» θα εξέφρασαν την ευαρέσκειά τους προς τους υποτακτικούς τους. 

Διαταγή εξετελέσθη!

 


EI-END: ΔΙΑΛΟΓΟΙ: ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ κ. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ EI-END ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΟΚΤΩΡΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ EI-END ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟ ΣΤΟ ART FM ΚΥΠΡΟΥ 1/11/2013

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ & ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ 
ΟΜΑΔΑ: EI-END ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

κ. Βαλσαμάκης: Ο κ. Σαμαράς προ δεκαπενθημέρου υπέγραψε στρατηγική συμμαχία Ελλάδος-Ισραήλ. Εφόσον λοιπόν το Ισραήλ την ίδια στιγμή δημιουργεί έναν ρατσιστικό νόμο, ο οποίος απαγορεύει το να μένει μόνιμα στο Ισραήλ κάποιος ο οποίος δεν είναι Ιουδαϊκής καταγωγής, εμείς στην πατρίδα μας, στην Ελλάδα, κάνουμε το ακριβώς αντίθετο. Δημιουργούμε ρατσιστικό νόμο. Στη τελική ευθεία ο ρατσιστικός νόμος για τους Έλληνες. Θα σας διαβάσω ένα μικρό απόσπασμα και θα σας πω ακριβώς γιατί σας το διάβασα και τι εννοώ.

1η Νοεμβρίου 2013: 
-Την τελική ευθεία προώθησης του εθνοκτόνου «αντιρατσιστικού» νομοσχεδίου, για να ψηφιστεί από τη Βουλή. Έχουμε εισέλθει πλέον, μετά την κατάθεση -από τον υπουργό Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Χαράλαμπο Αθανασίου, στο γενικό λογιστήριο του κράτους. Προβλέπεται η αναστολή της χρηματοδότησης πολιτικών κομμάτων, που συνδέονται με ρατσιστικές ενέργειες, από έναν έως έξι μήνες και βαριά διοικητικά πρόστιμα που φτάνουν τις 100.000 ευρώ. 

-Σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου, η υποκίνηση κάθε μορφής ρατσιστικής βίας διώκεται αυτεπαγγέλτως και τιμωρείται με ποινές φυλάκισης τουλάχιστον 6 μηνών έως 3 ετών και χρηματική ποινή από 15.000 έως 30.000 ευρώ. Ενώ τα θύματα δεν είναι υποχρεωμένα να καταβάλλουν το σχετικό παράβολο για να καταγγείλουν τις εις βάρους τους ενέργειες. 

-Το σχέδιο νόμου προβλέπει βαρύτατη ποινική μεταχείριση, προσέξτε τις συγκεκριμένες λέξεις από εδώ και κάτω. Το σχέδιο νόμου προβλέπει βαρύτατη ποινική μεταχείριση στις περιπτώσεις που οι πράξεις τελούνται από δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο. 

-Κυρώσεις μπορεί να επιβάλλει επίσης και το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης εάν και εφόσον διαπιστωθεί ότι τα αδικήματα διαπράττονται μέσω ραδιοφωνικής η τηλεοπτικής εκπομπής. 

Στο σημείο αυτό ο νομοθέτης δεν ήθελε να γράψει ξεκάθαρα και 3 ονόματα. Δεν ήθελε να γράψει: Σώρρας, Λαμπράκης και Βαλσαμάκης. Αλλά εάν αυτό το: "Κυρώσεις μπορεί να επιβάλλει επίσης και το Ε.Σ.Ρ." εάν διαπιστωθεί ότι τα αδικήματα διαπράττονται μέσου ραδιοφώνου η τηλεόρασης, δεν μπορώ να φανταστώ για ποιόν άλλον είναι.



ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ

Τη στιγμή που όσοι σήμερα μιλάμε δημόσια σε ραδιόφωνο ή σε τηλεόραση, είναι ή αυτά που ακριβώς θέλουν οι επιβήτορες να ακούν, ή αυτά που τους έχουν επιβάλλει οι Καζάροι, τα αφεντικά τους. Έχετε ακούσει εσείς άλλες φωνές εκτός από τις τρεις που σας είπα; που να λένε κάτι διαφορετικό; κάτι Ελληνικό; κάτι πραγματικό; Έχετε ακούσει άλλους δημοσιογράφους εκτός από την αξιολάτρευτη κ. Βασιλείου και την κ. Δαβίτη να ορθώνουν λόγο και ανάστημα; Όχι! Για ποιόν γίνεται ο ρατσιστικός αυτός νόμος; Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια! Είναι 3 Έλληνες που μιλάνε την γλώσσα της αλήθειας λοιπόν. 

Προσέχετε παρακαλώ συνέλληνες πάρα πολύ τις λέξεις! Εισερχόμαστε έτσι σε μια προσπάθεια φίμωσης των πολιτικών κομμάτων εθνικού προσανατολισμού. Όχι εθνικιστικού, εθνικού αλλά και δημάρχων - ο νοών νοείτω - βουλευτών, υπουργών με πατριωτική διάθεση, οι οποίοι ουσιαστικά δεν μπορούν πλέον να αναφέρονται σε ζητήματα όπως -λαθρομετανάστευση -εγκλήματα αλλοδαπών - υπεράσπιση εθνικών ιδεωδών. 

Σας παρακαλώ πολύ, πείτε μου, αυτό το κομμάτι το έχει συντάξει κάποια νομική επιτροπή; Αυτό το πράγμα, αυτό το κατάπτυστο κείμενο το έχουν συντάξει Έλληνες;
Όταν απαγορεύει τον εθνικό προσανατολισμό, τι μου λέει; ότι μπορώ να γίνω Κόσοβο; Τι ακριβώς μου λέει ο νομοθέτης; Όταν λέει ότι απαγορεύεται στους δημάρχους, στους βουλευτές και στους υπουργούς με πατριωτική προδιάθεση να ομιλούν για ορισμένα θέματα; Δηλαδή το να αγαπάς το έθνος το Ελληνικό και το να αγαπάς την πατρίδα σου αποτελούν εγκλήματα για αυτόν τον νόμο; Θέλω απαντήσεις κ. Σαμαρά! Θέλω απαντήσεις!!! Ξέρω ότι 4 δικοί σας άνθρωποι ακούν αυτή την εκπομπή στο Μέγαρο Μαξίμου! Ζητώ απαντήσεις! Σας έχω στείλει σε παλαιότερες εκπομπές αλλά δύο ερωτήματα. Δεν μου έχετε απαντήσει. Απαξιείτε το καταλαβαίνω. Εγώ είμαι μικρός και ασήμαντος αλλά Έλληνας. 



ΕΣΡ & ΚΥΡΩΣΕΙΣ

Επειδή έχω την εντύπωση ότι τον νόμο αυτόν θα τον διαβάσουν όλοι σήμερα και αύριο, δεν χρειάζεται να κουράσω περισσότερο τους αναγνώστες μας. Απλώς θέλω να δώσουν βάση σε αυτά τα τρία σημεία. Κυρώσεις μπορεί να επιβάλλει επίσης και το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Τ' ακούς Σώρρα; Τ' ακούς Βαλσαμάκη; Τ' ακούς Λαμπράκη; Αυτό λέει από κάτω, αλλά το αφήνει κενό και το συμπληρώνουμε εμείς. Δεν μπορεί λέει κανείς να μιλάει με εθνικό προσανατολισμό και με πατριωτική προδιάθεση. Το Ελληνικό έθνος και την πατρίδα μας λοιπόν δεν έχουμε δικαίωμα ούτε να μιλάμε γιαυτά ούτε να τα υπερασπιζόμαστε αλλά στο τέλος εάν αυτά εφαρμοστούν, ούτε καν θα τα σεβόμαστε.

κ. Αμάραντος: Νομίζω δεν θα τους περάσει κ. Βαλσαμάκη. Ο κόσμος είναι αφυπνισμένος και καθημερινώς αυξάνετε, σας το διαβεβαιώ, γιατί λαμβάνω πολλά μηνύματα και πολλά τηλεφωνήματα. Καθημερινώς αυξανόμαστε, αφυπνίζονται όλοι οι Έλληνες. Δεν πρέπει να μιλάνε μόνο ο κ. Σώρρας, ο κ. Λαμπράκης, εμείς πρέπει να μιλάμε, ο απλός κόσμος.

κ.Βαλσαμάκης: Πιστεύω ότι ο κόσμος είναι αφυπνισμένος αλλά αυτό που θα πω για πολλοστή φορά είναι ότι όλα όσα πρέπει, έχουν γίνει όπως πρέπει. Δεν "θα" γίνουν...Έχουν "ήδη" γίνει όπως πρέπει.



EI-END -ΣΥΝΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ

Εμείς στην EI-END, 12 κουζουλοί μπήκαμε μπροστά για να κάνουμε αυτό που θα έκανε ο οποιοσδήποτε Έλληνας αν ήταν στην θέση μας. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από κανέναν άλλον Έλληνα. 

Προσωπικά δεν αισθάνομαι ότι είμαστε κάτι καλύτερο από τον απλό Έλληνα και τίποτα περισσότερο, πιστέψτε με. Θέλω λοιπόν για πολλοστή φορά να υπενθυμίσω, αυτό που έχει απομείνει είναι η Συνένωση Ελλήνων. Τίποτ' άλλο, είμαστε στο τελευταίο σκαλοπάτι, αν το πετύχουμε σε 48 ώρες, την ερχόμενη εβδομάδα θα έχουμε χειροπιαστά αποτελέσματα. Αν το πετύχουμε σε 15 μέρες τα Χριστούγεννα των χριστιανών, θα μας βρούνε χαρούμενους, με ευδαιμονία, χωρίς να είμαστε πλέον προτεκτοράτο.

κ. Αμάραντος: Ενα ωραίο βέλος ρίξατε κ. Βαλσαμάκη.

κ. Βαλσαμάκης: Δεν ξέρω αυτό στην κρίση των ακροατών μας. Τον λόγο θέλω να δώσω στον γιατρό, στον άνθρωπο, στον καθηγητή, ερευνητή, τον Πρόεδρο, σ'αυτόν που πήγε τον οργανισμό EI-END ένα βήμα πιο μπροστά, τον Μανώλη Λαμπράκη...

Ε. Λαμπράκης: Κατ' αρχήν να χαιρετίσω όλους τους Έλληνες, τους καταπιεσμένους πλέον συνέλληνες, τους καταπιεζόμενους και καταπιεστησόμενους Έλληνες. Να πάρω τη σκυτάλη από τον Αντώνη. Ο Αντώνης σας είπε προηγουμένως για τον αντιρατσιστικό νόμο, ο οποίος απ' ότι βλέπετε είναι κομμένος και ραμμένος σε κάποια μέτρα. Δεν ανακοίνωσε ο Αντώνης το νόμο τον ίδιο αλλά τα σχόλια που έγιναν για το νόμο. Ακούστε τώρα τι λέει η νομοθεσία. 
ΝΟΜΟΣ 927

Τα κυριότερα σημεία του νόμου 927: περί κολασμού πράξεων η ενεργειών αποσκοπούν σε φυλετικές διακρίσεις που κατέθεσε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο κύριος Χαράλαμπος Αθανασίου στο γενικό λογιστήριο του κράτους. Ακούτε λοιπόν ποιά είναι τα αδικήματα αυτά: 
  • Δημόσια υποκίνηση βίας η μίσους. Αυτό βέβαια βρίσκεται στη διακριτική διάθεση αυτού που ακούει, όποιος ακούει δηλαδή μπορεί να πει ότι αυτό που είπε ο Γεωργαντζάς, είναι έκφρασης βίας η μίσους. Υποκίνηση Βίας η μίσους. Όταν λέει «υποκίνηση» δεν σημαίνει βία, σημαίνει ότι κάποιος δικαστικός ευφάνταστος, μπορεί να πει ότι, αυτά που είπε ο κύριος Γεωργαντζάς π.χ. είναι πολύ πιθανόν να υποκινήσουν βία άρα η ποινή φυλακίσεως είναι 3 μήνες μέχρι 3 χρόνια. Η ποινή η χρηματική είναι από 5.000 μέχρι 20.000 Ευρώ. Όποιος λοιπόν προκαλεί, επαναλαμβάνω, δημόσια υποκίνηση βίας η μίσους. Καταλαβαίνετε λοιπόν τι μπορεί ο καθένας να μεταφράσει σαν υποκίνηση βίας η μίσους. Όποιος λοιπόν διεγείρει, προτρέπει σε πράξεις η ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις. Όχι όποιος κάνει διακρίσεις, δεν λέει όποιος κάνει διακρίσεις. Όποιος "προτρέπει" σε πράξεις και ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις.

Καταλαβαίνεις λοιπόν αγαπημένε μου συνέλληνα και συνελληνίδα ότι δεν μπορείς πλέον να μιλάς για τίποτα ούτε ακόμα και για την ακρίβεια του ρεύματος, η των προϊόντων. Δεν μπορείς να μιλάς για το χαμήλωμα των μισθών και των συντάξεων διότι αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως διάκριση. Δεν είναι δυνατόν αυτό να είναι επιτρέψιμο από τον συγκεκριμένο νόμο. 
  • Που προσδιορίζονται λέει αυτές οι διακρίσεις με βάσεις την φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία. Ακούτε και το επόμενο: τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική καταγωγή τον, γενετήσιο προσανατολισμό και την σωματική ακεραιότητα.Βασικά δεν αφήνει κανέναν έξω. Όποιος δηλαδή πει οτιδήποτε για οποιονδήποτε άλλο, αυτομάτως υπόκειται σε αυτό το νόμο, δηλαδή ποινή φυλακίσεως 3 μηνών η τριών ετών και χρηματική ποινή 5000 εως 20.000 ευρώ. 

ΝΟΜΟΣ ΧΟΥΝΤΑΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ & ΔΕΝΔΙΑΣ 

Τέτοιος νόμος δεν είχε προταθεί ούτε ψηφιστεί επί χούντας αλλά ούτε και επί γερμανικής κατοχής. Αυτό που συμβαίνει αγαπητέ κ. υπουργέ κ. Αθανασίου, είναι από τις μεγαλύτερες προδοσίες του Ελληνικού έθνους. Θέλουμε να σας δώσουμε μια μικρή προειδοποίηση σήμερα. Εάν προλάβετε να παραιτηθείτε, έχει καλώς. Εάν όμως εξακολουθήσετε να κάνετε, να προσποιείστε τον υπουργό να θυμάστε, όταν ο Ελληνικός λαός αναλάβει τις τύχες στα χέρια του, δεν θ' αφηστεί κανενός μέσου για να επιφέρει την απόλυτη τιμωρία σε όλους εκείνους τους προδότες οι οποίοι προδίδουν βασικά τα Ελληνικά ιδεώδη και εσείς αγαπητέ μου δεν έχετε καμία σχέση με τον Ελληνισμό η τις Ελληνικές ρίζες που νομίζετε η προτείνετε ότι έχετε. Βεβαίως αυτό δεν ήταν δική σας απόφαση, αυτό ήταν απόφαση του κυρίου Δένδια.
ΔΕΝΔΙΑΣ: ΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ROTHSCHILD

Ο κύριος Δένδιας, για εμάς τουλάχιστον, είναι το μεγάλο παιδί των τοκογλύφων στην Ελλάδα. Ο κύριος Δένδιας, όπως ξέρετε όλοι σας αγαπητοί συνέλληνες, είναι ο υπουργός και είναι και ο νομικός σύμβουλος της οικογένειας Rothschild στην Ελλάδα. Όλες οι εταιρίες οι οποίες οι Rothschild έχουν στην Ελλάδα εκπροσωπούνται νομικά από τον κύριο Δένδια. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι ο κ. Δένδιας είναι εκείνος ο οποίος προωθεί αυτόν τον αντιρατσιστικό νόμο, ο οποίος σας είπα, ούτε επί χούντας έγινε αλλά ούτε επί γερμανικής κατοχής τόλμησε, ακόμα και οι Γερμανοί που ήσαν οι απόλυτοι δυνάστες δεν τόλμησαν να κάνουν τέτοιες ατασθαλίες ψυχικές, πνευματικές, ανθελληνικές. 

  • Το ίδιο λέει τιμωρείται όποιος με πρόθεση και με τα παραπάνω μέσα παροτρύνει την διάπραξη φθοράς η βλάβης πραγμάτων που χρησιμοποιεί από της εν λόγω ομάδες κατά τρόπων που μπορεί να εκθέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη.

Άλλο ένα εντελώς σκοτεινό σημείο το οποίο επαφίεται εις την κρίση του κάθε αστυνομικού η σε κάθε ενωμοτάρχη σε οποιοδήποτε χωριό, πόλη η οποιοδήποτε αστυνομικού στην Αθήνα να αποφασίσει ότι αυτό το οποίο προτίθεται να κάνει κάποιος, σύμφωνα με τη δική του γνώμη, είναι πιθανόν να βλάψει, να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη.


ΦΙΜΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ

Αν οι παραπάνω πράξεις λέει, ακούτε τώρα - είναι τόσο γελοίοι αυτοί οι άνθρωποι - μέχρι εδώ τιμωρεί προθέσεις, καταλάβατε; Εδώ τιμωρεί την έκφραση. Από εδώ και πέρα τιμωρεί πράξεις. 
  • Εάν οι παραπάνω πράξεις λέει, πράξεις θεωρεί την ομιλία, την έκφραση οποιασδήποτε δυσαρέσκειας, μπορεί να θεωρηθεί από τον δικαστή, τον αστυνομικό ή τον χωροφύλακα, ότι βάζει τη δημόσια τάξη σε κίνδυνο. Εάν όμως λέει αυτή η λεκτική αντιπαράθεση έχει ως αποτέλεσμα την τέλεση εγκλήματος, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 6 μηνών και χρηματική ποινή από 15.000 έως 30.000 ευρώ. 

Να ρωτήσουμε τον κ. Δένδια και τον κ. Αθανασίου, δεν υπάρχει νομοθεσία στο Ελληνικό σύνταγμα το οποίο τιμωρεί πράξεις αυτού του είδους; Γιατί χρειάζεται η επιπλέον νομοθεσία και οπωσδήποτε πρέπει να θυμάστε κ. Δένδια ότι οι ποινές οι οποίες επιβάλλονται όταν συμβεί πραγματικά μια τέτοια πράξη είναι πολύ βαρύτερες απ΄ότι λέει αυτός ο νόμος σας. Δεν τον κάνετε λοιπόν τον νόμο για να αποδώσετε δικαιοσύνη αλλά για να φιμώσετε τις φωνές των Ελλήνων πατριωτών. Τις φωνές της Ελλάδος, την ψυχή των Ελλήνων αυτό θέλετε να κάνετε.


Ο ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ & TO CITY OF LONDON 

Οδηγείτε γιατί αυτήν την εντολή έχετε πάρει κ. Δένδια και βέβαια και δεν θέλω να μιλήσω για τον κ. Σαμαρά ο οποίος έχει απόλυτη έλλειψη νόησης και διανόησης. Ο άνθρωπός είναι ένας πωρωμένος εγωκεντρικός ο οποίος έχει φυλακιστεί σε 2 αντιμαχόμενες μερίδες, εκείνη της Merkel και εκείνη των Αμερικανών. Προσπαθεί κάθε εβδομάδα να μετακινείται από το ένα στρατόπεδο στο άλλο για να μπορεί να διατηρείται στην εξουσία. Την μία εβδομάδα ήταν με την Mέρκελ και τώρα που ακούσαμε όλες εκείνες τις συνομιλίες που η NSA έκανε τις παρακολουθήσεις και γνώριζε ακριβώς. 

Θυμάστε προχθές ο Γάλλος υπουργός εσωτερικών, μας έδωσε μια λεπτομερή αναφορά, τι έγινε εκείνο το βράδυ όταν ο Γιώργος Παπανδρέου μπροστά στον Σαρκοζύ και τη Mέρκελ, πρότεινε ότι θα κάνει δημοψήφισμα για το επόμενο μνημόνιο. Αυτό το οποίο έγινε ήταν μια επανάσταση μεταξύ της Μέρκελ και του Σαρκοζύ. Τον άδειασαν επί τόπου και ο Μπερλουσκόνι ο οποίος τον υποστήριξε εκείνο το βράδυ τον Παπανδρέου είχε ακριβώς την ίδια τύχη που είχε και ο Παπανδρέου. Βλέπετε ακριβώς που είναι ο Γιωργάκης τώρα και βλέπετε που είναι και ο Μπερλουσκόνι. Γιατί νομίζετε οτι η Μέρκελ και ο Σαρκοζύ κάνουν κουμάντο; Βεβαίως όχι, από πίσω είναι οι Καζάροι, του City of London.


ΟΙ ΜΑΖΩΧΤΡΕΣ ΚΑΖΑΡΟΙ & Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΝΟΗΣΗ

Να τους λέμε καθαρά Καζάρους τώρα γιατί δεν διακινδυνεύουμε. Νομίζουν οι κ. Δένδιας και κ. Αθανασίου, με το νόμο αυτόν, ότι θα μας σταματήσει να ομιλούμε αλλά επειδή δεν έχει διανόηση, να του εξηγήσουμε το εξής. Κανένας σήμερα, αγαπητοί μου κ. Δένδια και κ. Αθανασίου, δεν λέει ότι είναι Καζάρος. Η Καζαρία είναι μια χώρα η οποία διαλύθηκε πριν από 600 χρόνια. Το γεγονός ότι οι περισσότεροι οι οποίοι ελέγχουν τον πλανήτη είναι οι Καζάροι, είναι σαφές. Κανένας τους όμως δεν τολμάει να υποστηρίξει ότι είναι Καζάρος, επομένως δεν μπορεί κανένας να ισχυριστεί ότι προσβάλλεται από την λέξη «Καζάρος». 

Εσείς εδώ μας λέτε ότι πρέπει να προσβάλλετε μια κοινωνική ομάδα με αυτά που λέμε για να μας βάλετε φυλακή από τρεις μήνες μέχρι 3 χρόνια. Για πέστε μας ακριβώς αγαπητέ μου κύριοι Δένδια και κ. Αθανασίου, ποιός ακριβώς ισχυρίζεται σήμερα ότι είναι Καζάρος και αν το ισχυρίζεται σαν άτομο η σαν κοινωνική ομάδα θα θέλαμε πάρα πολύ να βγει μπροστά και να μας πει ότι εγώ είμαι ο Καζάρος. Εμείς είμεθα οι Καζάροι για τους οποίους ομιλείς. Θα το θέλαμε πολύ αυτό. Ξέρετε αγαπητέ μου κ. Αθανασίου ότι όταν παραδώσατε την ψυχή σας στον διάβολο δηλαδή στους Καζάρους, όταν παραδώσατε την ψυχή σας, παραδώσατε και την Ελληνική σας διανόηση. 

Εξηγήσαμε σε άλλες εκπομπές ότι η Νόηση είναι να ελέγχεις μόνο αυτά που βλέπεις, ακούς και αισθάνεσαι. Διανόηση είναι να μπορείς να αντιλαμβάνεσαι το Θείο Σχέδιο. Την αντίληψη του Θεϊκού Σχεδίου την έχουν μόνο οι Έλληνες. Ότι και να κάνετε μόνο οι Έλληνες είναι οι δημιουργοί και επαναλαμβάνουμε και πάλι τι σημαίνει να δημιουργώ. Δημιουργός είναι εκείνος ο οποίος εκτελεί έργον Δήμου. Είτε εκτελεί έργο με το σύνολον των συμπολιτών του, είτε δια το σύνολον των συμπολιτών του. Απευθύνεται δηλαδή και σαν ενεργητική και σαν παθητική πράξη σε συνολική ευδαιμονία. Ο Έλληνας λοιπόν και ο Ελληνισμός είναι δημιουργός για να είναι κάποιος δημιουργός πρέπει να έχει διανόηση γιατί δημιουργία σημαίνει ότι εβρίσκω, αισθάνομαι και αντιλαμβάνομαι κάτι που δεν υπάρχει.

Νόησης σημαίνει να αντιλαμβάνεσαι μόνο αυτό που ακούς και αυτό που αγγίζεις. Αυτό είναι η ιδιότης των παραγωγών. Η παραγωγοί είναι οι Εβραίοι οι οποίοι παράγουν, τα φέρνουν όλα κοντά τους. Κοινώς είναι οι μαζώχτρες. Παρα-άγω σημαίνει ότι φέρνω κοντά μου τα πάντα. Αυτός λοιπόν που φέρει κοντά του τα πάντα δεν έχει τη διανόηση για να δημιουργήσει. Ο μόνος ο οποίος μπορεί να δημιουργήσει και αν δεν σας αρέσει αυτό κύριε Αθανασίου, είναι πολύ δύσκολο να μου επισυνάψετε κατηγορία ότι είμαι ρατσιστής με το νόμο τον οποίο κάνατε. 

Εμένα ουσιαστικά μου 'κανε καλό αυτός ο νόμος που προτείνατε...ξέρετε γιατί; Γιατί εγώ είμαι λέω υπέρ των Ελλήνων και εσείς κάνατε έναν νόμο για να μην ομιλούμε εναντίον κάποιου άλλου. δεν ομιλούμε εναντίον κάποιου άλλου. Εμείς ομιλούμε υπέρ των Ελλήνων. Το θεωρείτε αυτό ρατσισμό; Για πέστε μας το δημόσια ότι το να ομιλεί κάποιος υπέρ των Ελλήνων είναι ρατσισμός! 

Εμείς δεν μιλήσαμε ποτέ εναντίον κανενός, μόνο εναντίον των Καζάρων. Εάν κάποιος θεωρεί τον εαυτό του Καζάρος ας το δηλώσει. Είτε σαν άτομο είτε σαν κοινωνική ομάδα.


Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΖΑΡΩΝ ΜΕ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ

Άκου τώρα όμως κ. Αθανασίου σε τι παγίδα πέφτεις. Εγώ μπορώ να σου φέρω 1.000.000 νομικές αποδείξεις, για τον ρατσισμό του αντιπάλου DNA. Για τον ρατσισμό των Καζάρων. Μόλις χθες ψηφίστηκε στο Ισραήλ νόμος που λέει ότι απαγορεύεται στο Ισραήλ να μένει κάποιος μόνιμα ο οποίος δεν είναι της Ιουδαϊκής θρησκείας. Αυτό πως το βλέπει ο νόμος σας; Οι Έλληνες δηλαδή οι οποίοι βρίσκονται στι Ισραήλ στο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, πρέπει να εκδιωχθούν; Θα τους υποστηρίξετε αν τους εκδιώξουν κ. Αθανασίου και κ. Δένδια; 

Θέλετε να σας πω και το άλλο; Η Ελληνική εκκλησία η οποία εκπροσωπεί τους Έλληνες είναι πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου ενώ το Κεντρικό Ισραηλινό Συμβούλιο είναι πρόσωπο του δημοσίου δικαίου. Αυτό το βλέπετε εσείς σαν ρατσισμό και διάκρισή; Δεν νομίζετε ότι η επίσημη πολιτεία είναι ο ρατσιστής εδώ ο οποίος έχει αποδώσει στο Κεντρικό Ισραηλινό Συμβούλιο την ιδιότητα του προσώπου δημοσίου δικαίου και του δίνει και το δικαίωμα να φορολογεί τους Έλληνες και να παραδίδει τον φόρο στο Ισραήλ; 10% των ακαθαρίστων των κερδών όλων των εταιριών που υπάγονται στο ΚΙΣ. Ακούτε αγαπητοί μου συνέλληνες. Το 10% των ακαθάριτων κερδών τα οποία έχουν οι εταιρείες που είναι στο ΚΙΣ, εβραϊκών δηλαδή συμφερόντων, συλλέγονται από το ΚΙΣ και παραδίδονται κατ'έτος από τους φοροεισπράκτορες του Ισραήλ. 

Αυτό δεν είναι ρατσισμός αγαπητέ κ. Αθανασίου; Θα σας προκαλέσω λοιπόν και εσάς και τους 300 ανεγκέφαλους της Βουλής να ψηφίσετε αυτόν τον νόμο διότι μας εξυπηρετεί αφάνταστα. Θα διαπιστώσετε εντός συντόμου χρονικού διαστήματος ποιός είναι ο ρατσιστής μέσα στην ελληνική επικράτεια. Θα διαπιστώσετε ποιός έχει κατακλέψει τον Ελληνικό Λαό για 175 χρόνια...

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

Δόκτωρ Λαμπράκης: Αυτό που σας είπα μέχρι στιγμής ήτανε η πρώτη διάταξη του νόμου. Ακούτε τι λέει η δεύτερη διάταξη του νόμου. 

Όποιος λέει δημόσια εγκωμιάζει, αρνείται ή εκμηδενίζει τα εγκλήματα. Δηλαδή όποιος αρνείται ότι έγινε το ολοκαύτωμα, αυτομάτως, ακούστε όποιος αρνείται ότι έγινε ολοκαύτωμα ή ότι έγινε οτιδήποτε ή εγκωμιάζει, δημόσιος εγκωμιασμός, άρνηση ή εκμηδένιση των εγκλημάτων. 

Εγώ πραγματικά το δέχομαι ότι το μεγαλύτερο έγκλημα των αιώνων έγινε από τον Χίτλερ. Αλλά θα ήθελα να ρωτήσω, ξέρει ο κόσμος ότι ο Χίτλερ ήταν απόγονος των Ρότσιλντ; Εγώ το δέχομαι το ολοκαύτωμα το δέχομαι απόλυτα, παρόλο που έχει πολλά ψεύτικα στοιχεία, γιατί εάν πραγματικά ξέρουμε τις στατιστικές του εβραϊκού πληθυσμού της Ευρώπης την εποχή εκείνη θα αντιληφθείτε ότι ήσαν ελάχιστοι, πολύ λιγότεροι από τα 6.000.000. Για μένα και ένας να έχει σκοτωθεί για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, για τις γενεαλογικές του καταβολές αυτό είναι έγκλημα. Και 6.000.000 ή ένα άτομο για μένα είναι το ίδιο. Γιατί; Γιατί αυτό καταπατά τις αρχές του Ελληνισμού. Γι'αυτό είναι για μένα έγκλημα. 

Ο Ελληνισμός σημαίνει ελευθερία της βουλήσεως. Επειδή λοιπόν κύριε Αθανασίου και κύριε Δένδια δεν μπορείτε να αντιπαραταχθείτε με εμάς λεκτικώς θα κάνετε νόμο για να μας σταματήσετε να ομιλούμε; Αυτή είναι η δημοκρατία του Ελληνισμού;

Αντ. Βαλσαμάκης: Για να αντιπαρατεθεί πρόεδρε λεκτικώς με μας θα πρέπει να γίνει δημόσια συζήτηση. Έχει σκεφτεί μετά αυτή τη δημόσια συζήτηση που θα πρέπει να κρυφτεί μετά ο κύριος Δένδιας, ο κύριος Αναστασίου, ο κύριος Σαμαράς, ο κύριος Βενιζέλος, έχεις αναρωτηθεί ποτέ που θα πρέπει να πάνε να κρυφτούν; Άραγε λοιπόν δεν πρόκειται αυτό ποτέ να το δεχτούν.

Δόκτωρ Λαμπράκης: Δεν ξέρουμε. Μπορεί σε μια δημόσια αντιπαράθεση να μας αποδείξουν ότι έχουν αυτοί δίκιο, ότι πρέπει οι Έλληνες να είναι υποταγμένοι στα σχέδια των Καζάρων, να έχουν στρατιωτική συμμαχία με το Ισραήλ, να υπογράφουν μνημόνια κτλ.

Αντ. Βαλσαμάκης: Νομίζω ο ήλιος πάντα θα ανατέλλει από την ανατολή, δεν πρόκειται να βγει από τη δύση ...

Δόκτωρ Γεωργαντζάς: Επειδή εμείς οι Έλληνες, οι οποίοι μένουμε στη Νέα Υόρκη και στην Αμερική γενικά, αν και ζούμε ψυχικά στην Ελλάδα, έχουμε τη δυνατότητα επειδή κάθε μέρα συναναστρεφόμαστε με Ιουδαίους. 

Αυτός λοιπόν ο νόμος τον οποίο προσπαθούν να περάσουν στην Ελλάδα εναντίον του ρατσισμού, από την ιδίαν γνώμη και άποψη που έχω περί Ιουδαίων, επειδή είχα Ιουδαίους καθηγητές, έχω Ιουδαίους συναδέλφους και συνεργάτες και έχω και Ιουδαίους μαθητές, όπως και όλοι οι συνέλληνες που ζούμε εκτός Ελλάδος, συναναστρεφόμαστε καθημερινά με Ιουδαίους και θέλουμε δεν θέλουμε μένουμε και επιβιώνουμε μέσω Ιουδαίων οι οποίοι θαυμάζουν τον Ελληνικό μας πολιτισμό. Έχω λοιπόν το μήνυμα ως ένας άνθρωπος ο οποίος έχει διδαχθεί από Ιουδαίους, ως ένας άνθρωπος ο οποίος έχει συνεργαστεί σε επιστημονική έρευνα με Ιουδαίους, ως ένας άνθρωπος που διδάσκει Ιουδαίους τον Ελληνικό ορθολογισμό, να τους πω ότι αυτός ο νόμος, τον οποίο προσπαθούν να περάσουν στην πατρίδα Ελλάδα, θα κάνει τις τρίχες των συγγενών των επιζώντων του Ιουδαϊκού ολοκαυτώματος από τους φασίστες να σηκωθούν όρθιες! 

Είναι πολύ προσβλητικά αυτά που αναφέρει αυτός ο νόμος εναντίον των συνανθρώπων μας των Ιουδαίων!

Δόκτωρ Λαμπράκης: Κατ΄αρχήν εγώ πιστεύω ότι δεν το κάνουν για τους Ιουδαίους περισσότερο, αυτό που κάνουν. Προφανώς το κάνουν για τους μουσουλμάνους και να σου εξηγήσω γιατί. 

Το κύριο μέλημα των Καζάρων, των επιβητόρων του Ελληνισμού, είναι να αλλοιώσουν την ομοιογένεια του Ελληνικού πληθυσμού. Όπως αντιλαμβάνεσαι, αρνείται ο Ελληνικός πληθυσμός να ενσωματώσει τις μουσουλμανικές μειονότητες κοντά του. Δημιουργεί κέντρα και δημιουργεί ομαδοποιήσεις των Ελλήνων οι οποίοι δεν αποδέχονται και ένα παράδειγμα είναι ότι κανένας εργολάβος δεν αποδέχεται να αναλάβει το κτίσιμο του τεμένους στο Βοτανικό. Έχουν γίνει πέντε διαγωνισμοί, οι οποίοι ήσαν όλοι άκυροι, άγονοι γιατί δεν αναλαμβάνει ουδείς εργολάβος να κτίσει μουσουλμανικό τέμενος. 

Αυτός ο νόμος λοιπόν δεν είναι τόσο υπέρ των Εβραίων, είναι υπέρ των μουσουλμάνων. Αλλά εν τέλει, είτε υπέρ των Εβραίων είναι είτε υπέρ των μουσουλμάνων, είναι εναντίον των Ελλήνων. Αυτό που λένε δηλαδή στους Έλληνες με το ζόρι θα αποδεχθείς να είσαι πολυπολιτισμικός χώρος. Για θυμηθείτε και εκείνο το «όμορφο» πράγμα, ο κύριος Παπανδρέου το πρώτο νομοθέτημα που έκανε όταν ήταν πρωθυπουργός, ήταν να αποδώσει ιθαγένεια στους μουσουλμάνους. Γιατί δεν τους απέδωσε υπηκοότητα, αλλά τους απέδωσε ιθαγένεια; 

Γιατί πρέπει ένας Πακιστανός ή ένας από την Μοζαμβίκη να λέει ότι είναι ιθαγενής Έλλην; Κατ άρχήν δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η λέξη «ιθαγενής», αλλά να μου πεις μήπως ήξερε ο κύριος Παπανδρέου τι σημαίνει «ιθαγενής»; «Μηδέν εις το πηλίκιο ήξερε» ...

Εκείνο που έχει σημασία είναι, είτε υπέρ των Εβραίων είτε υπέρ των μουσουλμάνων, είτε υπέρ των μαύρων, είτε υπέρ των Ινδών, είτε υπέρ των Πακιστανών τον έκανε τον νόμο και ιδιαίτερα υπέρ των Κινέζων, σημασία έχει ότι αυτός είναι ανθελληνικός νόμος. 

Λέει σαφώς μέσα ο νόμος ότι όποιος προβάλλει εθνικά και πατριωτικά ιδεώδη, είτε Δήμαρχος, είτε βουλευτής, είτε υπουργός είναι αμέσως υπόδικος κάτω από αυτόν τον νόμο. Εγώ σας προκαλώ και πάλι κύριε Αθανασίου, τον περιμένουμε σαν κόρη οφθαλμού να τον ψηφίσετε. Για ψηφήστε τον να δείτε τι θα γίνει στην Ελλάδα!

Αντ. Βαλσαμάκης: Μήπως παίζει κανέναν ρόλο για αυτόν τον αντιρατσιστικό ή ρατσιστικό νόμο, όπως θέλουν ας τον ονομάζουν, το ότι εγώ έξω από το σπίτι μου 12 μήνες τον χρόνο έχω απ΄έξω κρεμασμένη την ελληνική σημαία;

Δόκτωρ Λαμπράκης: Το ξέρεις ότι απαγορεύτηκε έτσι; Επιτρέπεται μόνο τα Σαββατοκύριακα και τις εθνικές εορτές. 

Στην Ακρόπολη βγήκε μια κοπελιά στην Αθήνα που ήρθε από την Καβάλα και ήθελε να δει την Ακρόπολη, είχε μια σημαία στην τσάντα της και την άνοιξε. Την άνοιξε την σημαία και εκείνη την ώρα πήγε ο αστυνομικός την συνέλαβε και την πήγε στο τμήμα και της επεβλήθη μήνυση διότι απαγορεύεται λέει στην Ακρόπολη να εκτίθεται η Ελληνική σημαία. Το αντιλαμβάνεστε αυτό; Αυτή είναι η σημερινή Ελλάδα. Αυτήν την Ελλάδα θέλετε να παραδώσετε στα παιδιά σας;
  

EI-END: ΔΙΑΛΟΓΟΙ: ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ