Συμφώνα με πληροφορίες ο Γιώργος θα είναι στην Ελλάδα αυτή την εβδομάδα όποιος θέλει μπορεί να πάει στο Μαξίμου θα είναι με τον υπουργό προστασίας του πολίτη.
Άρχισαν σεμινάρια με τίτλο πώς να κάνετε την χώρα σας την ποιο ανασφαλή χώρα στο κόσμο.
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
Ο θεός να μας βοηθήσει .............................................
Μογγολοι αλωνίζουν το αιγαίο και οι έλληνες βλέπουν το «1000 + 1 νύχτες».
Έλληνες μην τρώτε φρουτοκρεμα παπαντρεκς προκαλεί ύπνο και μάλιστα με παραισθήσεις φανταστείτε ότι κάποιοι νομίζουν ότι είναι σοσιαλιστές άλλοι οικολόγοι πράσινοι , προστάτες της άγριας τσούχτρας κτλ.
Με πρόσχημα το Δ.Ν.Τ Διαλύουν την Ελλάδα.
Ενώ θα περίμενε κάποιος από αναλυτές οικονομολόγους να δώσουν σαφή ανάλυση με βάση στατιστικά για το άμεσο μέλλον της ελληνικής οικονομίας όλοι μα όλοι αναλύουν ότι η κοινωνία θα αντιδράσει με βίαιο τρόπο στα φρυχτά οικονομικά μέτρα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Μια κυβέρνηση που με πρόσχημα πλέον το διεθνές νομισματικό ταμείο προωθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα αποδόμησης μιας υγιούς κοινωνίας προς όφελος της παγκόσμιας διακυβέρνηση .
Πολλοί άνθρωποι με κατάρτιση οικονομίας ,διεθνών σχέσεων έχουν κάνει λόγο για το τέλος του κύκλου ,δηλαδή αυτό που λέγαμε κάποτε «θα κάνει τον κύκλο του και αυτό» η « η ιστορία επαναλαμβάνετε».
Ας μην γελιόμαστε στην Ελλάδα έχουμε δικτατορία αλλά όχι όπως την ξέραμε ως σήμερα . Όλα τώρα γράφονται όλοι τώρα θα μάθουμε αφού η νέα τάξη πραγμάτων έχει παραδεχτεί ότι στηρίζει τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου στο πείραμα με την Ελλάδα .
Γιατί η Ελλάδα είναι πειραματόζωο αυτή την στιγμή .
Κανένας πολιτικός της κυβέρνησης δεν μπορεί να κυκλοφορήσει μέσα σε κόσμο αφού αμέσως τους γιουχάρουν αλλά και κανένα τηλεοπτικό μέσο δεν δείχνει εικόνες με σκηνές τέτοιες μόνο και μόνο για να μην μάθει η ηλίθιος ο άγγλος το πρόβατο ο αμερικανός η ο βλάκας ο γερμανός τη τον περιμένει .
Οι έλληνες ουδέποτε πείραξαν τις χώρες που ζείτε εσείς τι θέλετε από εμάς ;
Νομίζουν κάποιοι στην Ευρώπη η στην Αμερική ότι αυτό που γίνετε στην Ελλάδα δεν θα τους αγγίξει και ότι αυτοί είναι υπεράνω πόσο τους ...
Ο ελληνικός λαός πέρασε τόσα δεινά εξαιτίας των μεγάλων δυνάμεων και τα έβγαλε πέρα δεν τον φοβίζει το άγνωστο είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι δεν είμαστε αιρετικοί και αυτό μας έσωσε μέχρι σήμερα .
Αυτοί όμως που κινούν τα νήματα το ξέρουν και προσπαθούν μέσω λάσπης να κάνουν τον Έλληνα να μην σέβονται τους ιερούς θεσμούς βάση των οποίων γαλουχήθηκε το έθνος και δεν είναι αλλά από την πατρίδα θρησκεία οικογένεια .
Δεν παίρνει μέρα που να μην αναρωτηθώ όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έδωσαν την ζωή τους για να έχουμε ελευθερία δεν τους σέβεται κανένας ;
Υγ 1
Ο υπουργός εσωτερικών κ ραγκουσης που είναι υπουργός εσωτερικών εκλέχτηκε ως πρώτος με το ψηφοδέλτιο επικρατείας .
Τι σημαίνει αυτό ; δεν κυνήγησε τον σταυρό πόρτα –πόρτα
Υγ2
Ο υπουργός οικονομικών είναι ευρωβουλευτής
Τι σημαίνει αυτό ; ότι ο κόσμος τον ψήφισε σαν μάζα αφού για την Ελλάδα η ευρωεκλογές είναι κάτι σαν λούνα Παρκ.
Γέροντας Ιωσήφ βατοπαιδινος 1920---1-7-2009
Τα χαράματα της 1ης Ιουλίου εξέπνευσε ο μοναχός Ιωσήφ Βατοπεδινός. Η κοίμηση ενός μοναχού δεν αποτελεί φυσικά σημαντική είδηση. Δεν ήταν ηθοποιός, τραγουδιστής ή ποδοσφαιριστής. Ο θάνατος για τον αληθινό μοναχό είναι κάτι το ευχάριστα αναμενόμενο.
Όλη του η ζωή είναι μια προετοιμασία θανάτου, με τη συνεχή μνήμη του θανάτου, την ακράδαντη πίστη για την αιώνια ζωή, την ατελεύτητη χαρά των ουρανών.
Ο μοναχός Ιωσήφ γεννήθηκε το 1920 στην Κύπρο. Αρκετά νέος πήγε να μονάσει στην ιστορική μονή της μεγαλονήσου, το Σταυροβούνι. Στη συνέχεια ήλθε στο Άγιον Όρος και κατευθύνθηκε στην υπακοή του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή (+1959), που ασκήτευε με μια μικρή συνοδεία στα σπήλαια της σκήτης της Μικράς Αγίας Άννης. Κατόπιν το ακολούθησε στη Νέα Σκήτη. Μετά την οσιακή κοίμηση του γέροντά του απέκτησε δική του συνοδεία. Έζησε κατά διαστήματα στην Κύπρο, τη μονή Κουτλουμουσίου, το Σιμωνοπετρίτικο Κελί του Ευαγγελισμού στις Καρυές και τέλος στο Βατοπέδι.
Υπήρξε μοναχός δραστήριος, δυνατός, αγωνιστής, μελετηρός και γλυκομίλητος. Έγραψε βιβλία διδακτικά και ψυχωφελή. Κατά τον ηγούμενο της Σιμωνόπετρας ήταν ένθεος και πάντοτε μιλούσε ζωηρά για την αγάπη του Θεού. Μαζί με τους παράδελφούς του Χαράλαμπο Διονυσιάτη και Εφραίμ Φιλοθεΐτη δημιούργησαν μεγάλες και καλές συνοδείες, που έφεραν μια ανανέωση στον αθωνικό μοναχισμό. Μπορεί ορισμένοι να έχουν κάποιες επιφυλάξεις για το αποτέλεσμα, αλλά δεν μπορούν να διαγράφουν ολοκληρωτικά μια ιστορία, έναν αγώνα, δακρύων και προσευχής, τόσων και τόσων αφιερωμένων ανθρώπων. Μπορούν ίσως να κρίνουν λάθη, αλλά δεν μπορούν, νομίζουμε, να καταδικάζουν και νʼ απορρίπτουν τελείως ένα ταπεινό άθλημα.
Η εκδημία του Γέροντος Ιωησήφ στο Βατοπέδι κλείνει και αρχίζει μια ιστορία. Ανεπαύθη εν Κυρίω κάνοντας τον σταυρό του, ύστερα από μία λοίμωξη. Η εξόδιος ακολουθία του στο λαμπρό Καθολικό, μετά τον εσπερινό, με την παρουσία τεσσάρων αρχιερέων, χοροστατούντος του πνευματικού του τέκνου, μητροπολίτου Λεμεσού Αθανασίου, δέκα ηγουμένων, δεκάδων ιερομονάχων, ιεροδιακόνων, μοναχών και λαϊκών, που όλοι μαζί θα έφταναν τους χίλιους, ήταν λίαν κατανυκτική. Ο ενταφιασμός του στον αυλόγυρο της μεγάλης μονής, μαζί με τη δύση του ήλιου, και τον τελευταίο ασπασμό όλης της αδελφότητος, εκατόν δέκα μέλη, ήταν συγκινητικός.
Ο Γέροντας Ιωσήφ και η συνοδεία του κατηγορήθηκε, συκοφαντήθηκε, περιγελάσθηκε και διαπομπεύθηκε παντού. Αυτά τα εύσημα κομίζει στην άνοδο της ψυχής του. Το ιλαρό πρόσωπό του ήταν σαν να τους συγχωρούσε όλους. Αιωνία του η μνήμη. Τέλος αγαθό και σʼ εμάς
Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010
Γιωργακη που εισαι;
Τελικά από ότι φαίνετε οι τούρκοι το 2010 έχουν το αιγαίο πέλαγος χωράφι τους ότι γουστάρουν κάνουν έτσι και αλλιώς ο υπουργός εξωτερικών και πρωθυπουργός ακλουθεί την πολιτική της προκατόχου του θεοδώρα Μητσοτάκη ανήκει στην κατηγορία ότι προτιμά να δώσει λίγα στρώματα Ελλάδας για να κοιμάται ήσυχος .
Ας επισκεπτόμαστε την εκκλησιά.
Και αν έχετε επηρεαστεί από όλα αυτά που κατακλύζουν τα μέσα και δεν θέλετε να δώσετε χρήματα κανένας δεν θα σας υποχρέωση να πληρώσετε .
Μην ακούτε όλους αυτούς που διαδίδουν ότι πιστεύουν με ένα δικό τους τρόπο είναι υποκριτές και σκοπό έχουν να απομακρύνουν τον κόσμο από την εκκλησία.
Μην τους αφήσουμε να το καταφέρουν ….
Θωρηκτό Αβέρωφ: Εσείς ξέρετε την ιστορία του;
Θωρηκτό Αβέρωφ: Εσείς ξέρετε την ιστορία του;
Το 10.200 τόνων θωρακισμένο εύδρομο που στέκεται αγέρωχο στη μαρίνα του Φλοίσβου
Η ιστορία του θωρηκτού ΑΒΕΡΩΦ ξεκινά από τα ναυπηγεία Ορλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας, όταν στα τέλη του 1908 η κυβέρνηση Μαυρομιχάλη αποφάσισε να ενισχύσει το Πολεμικό Ναυτικό με ένα αξιόμαχο θωρηκτό. Πληρώνοντας το 1/3 της τιμής ως προκαταβολή από εξωτερικό δάνειο και από χρήματα της διαθήκης του Γεωργίου Αβέρωφ το ελληνικό κράτος έδωσε το βάπτισμα του πυρός στο νεοαποκτηθέν καταδρομικό τον Οκτώβριο του 1912 με την έναρξη του Α' Βαλκανικού Πολέμου. Το ΑΒΕΡΩΦ με επικεφαλής Στόλου στο Αιγαίο τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη απέπλευσε προς τα Δαρδανέλια και από εκεί ξεκίνησε μια νικηφόρα πορεία που εμπόδισε τη μεταφορά τουρκικών στρατευμάτων και εφοδίων προς τα ηπειρωτικά μέτωπα των Βαλκανίων. Το ένδοξο καταδρομικό πολύ γρήγορα καταλαμβάνει τη Λήμνο και εγκαθίσταται στον όρμο του Μούδρου. Ακολουθεί η κατάληψη του Αγίου Ορους και των νησιών του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Ιμβρος, Τένεδος, Αγ. Ευστράτιος, Μυτιλήνη, Χίος).
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΥΜΒΟΛΟΥ
Η σύγκρουση με τον τουρκικό στόλο ήταν πλέον αναπόφευκτη. Ο ναύαρχος Κουντουριώτης έδωσε επιθετικό χαρακτήρα στον ελληνικό σχεδιασμό και διέταξε τον στόλο να πλέει από Βορρά προς Νότο, με αποτέλεσμα ο οθωμανικός στόλοςς να εμφανιστεί στην έξοδο των Στενών. Η έκβαση των ναυμαχιών της Ελλης (3 Δεκεμβρίου 1912) και της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913) που ακολούθησαν διέλυσε τις προσδοκίες του σουλτάνου και της Υψηλής Πύλης για τον έλεγχο του Αιγαίου. Το ΑΒΕΡΩΦ αποκτά διαστάσεις συμβόλου στη λαϊκή μνήμη. Ενας θρύλος είχε μόλις γεννηθεί.
Με το τέλος της πρώτης παγκόσμιας σύρραξης -Οκτώβριος 1918- η Τουρκία συνθηκολόγησε (ανακωχή του Μούδρου) και η Ελλάδα βρέθηκε στην πλευρά των νικητών. Το Γ. ΑΒΕΡΩΦ κατέπλευσε στην Κωνσταντινούπολη και εκεί ύψωσε την ελληνική σημαία ως μία από τις νικήτριες δυνάμεις του Μεγάλου Πολέμου.
Μετά την υπογραφή των συνθηκών ειρήνης το Γ. ΑΒΕΡΩΦ μαζί με τον υπόλοιπο στόλο μετέφερε τα ελληνικά στρατεύματα στην Ιωνία. Οι εξελίξεις των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία διέγραψαν γρήγορα αρνητική πορεία που κατέληξε στην Καταστροφή του '22. Το Γ. ΑΒΕΡΩΦ βρέθηκε ξανά στα μικρασιατικά παράλια με το θλιβερό καθήκον της μεταφοράς των ελληνικών στρατευμάτων και του ξεριζωμένου ελληνικού στοιχείου.
ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ
Με την έναρξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου το θωρηκτό Γ. ΑΒΕΡΩΦ τέθηκε και πάλι επικεφαλής του ελληνικού πολεμικού στόλου. Ωστόσο, μετά την κατάρρευση του μετώπου, τον Απρίλιο του 1941, το υπουργείο Ναυτικών διέταξε την αυτοβύθιση του θωρηκτού προκειμένου να μην περιέλθει στα χέρια των Γερμανών. Ο «Μπαρμπα-Γιώργης», όπως συνήθιζαν να αποκαλούν το θωρηκτό τα πληρώματα, διαφεύγει από την Ελευσίνα και πλέει με τον υπόλοιπο ελληνικό στόλο στη Μέση Ανατολή, όπου χρησιμοποιήθηκε ως συνοδεία νηοπομπών στον Ινδικό. Το απόγευμα της 16ης Οκτωβρίου του 1944, με την απελευθέρωση και το τέλος του πολέμου επέστρεψε πανηγυρικά επικεφαλής του κύριου μέρους του ελληνικού στόλου, αποβιβάζοντας στο Φάληρο την τότε ελληνική κυβέρνηση. Το 1952 ο «Μπαρμπα-Γιώργης» έχει πια γεράσει και διατάσσεται ο παροπλισμός του. Από το 1956 μέχρι το 1983 το θωρηκτό βρέθηκε πρυμνοδετημένο στον Πόρο. Το 1984 το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να το αποκαταστήσει ως μουσείο και έτσι, ύστερα από τριάντα χρόνια στο περιθώριο, ξεκίνησε μια νέα πορεία με εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Από τη ρυμούλκησή του στο Φάληρο και μετά, το Γ. ΑΒΕΡΩΦ αποτελεί μνημείο που τιμά αυτούς που υπηρέτησαν και έπεσαν στη διάρκεια της ένδοξης ιστορίας του, υποκαθιστώντας, έστω και κατά στοιχειώδη τρόπο, την έλλειψη μνείας των ναυτικών αγώνων από την ελληνική Πολιτεία. Συνάμα διατηρεί ζωντανά τα μη απτά ανθρώπινα αποθέματα, όπως η κληρονομιά των θαλασσών, η σημασία των θαλασσίων μεταφορών και η ελκυστικότητα του ναυτικού επαγγέλματος, όπου η αξιοπρέπεια, το ήθος και η δημοκρατική αντίληψη είναι κοινός τόπος συνάντησης όλων των ναυτικών.
Οργή από τους παλαίμαχους ναύτες
Τεράστια ντροπή και αίσχος για όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες ημέρες αισθάνονται οι τελευταίοι εν ζωή ναύτες που υπηρέτησαν τις δύσκολες εποχές του Ελληνισμού στο ΑΒΕΡΩΦ. Μιλώντας στην «Espresso της Κυριακής» ο κ. Θεμιστοκλής Κάτσης, που υπηρέτησε ως ναύτης από το 1938 έως το 1939, περιγράφει με λεπτομέρειες την καθημερινότητα πάνω στο πλοίο: «Η εποχή εκείνη απαιτούσε πολύ σκληρή δουλειά αλλά υπήρχε πάντα πολλή αγάπη γι' αυτό που κάναμε. Η πιο δύσκολη εργασία για εμάς ήταν η ανθράκευση (εφοδιασμός του πλοίου με κάρβουνο), όπου συμμετείχαμε όλο το πλήρωμα. Στο τέλος γινόμασταν μέσα στη σκόνη και τη μαυρίλα, χωρίς να μπορούμε να αναπνεύσουμε από τις αναθυμιάσεις».
Ο κύριος Θεμιστοκλής παρά τα χρόνια που πέρασαν θυμάται με νοσταλγία τα χρόνια που υπηρέτησε στο ΑΒΕΡΩΦ, σε μια τόσο δύσκολη για την Ελλάδα και τον λαό της περίοδο: «Οσοι πέρασαν από εκεί κουβαλάνε μέσα στην καρδιά τους ένα κομμάτι από το ΑΒΕΡΩΦ» υποστηρίζει και προσθέτει: «Αυτά που έγιναν πάνω στο κατάστρωμα του πλοίου είναι καραγκιοζιλίκια. Αυτό το πράγμα δεν έπρεπε να γίνει. Με δυσαρέστησε πάρα πολύ, ακόμα κι αν έγινε για πολλά χρήματα. Τα ιστορικά μνημεία δεν έχουν ανάγκη από διακονιά».
Τα λόγια ενός ανθρώπου που κουβαλά στην καρδιά του αξίες και ιδανικά άλλων εποχών γίνονται επίκαιρα όσο ποτέ άλλοτε αποδεικνύοντας ότι η ιστορική αμνησία συγχωρείται αλλά δεν λησμονείται.
http://www.madata.gr/epikairotita/social/66933.html
Espressonews.gr,
Το 10.200 τόνων θωρακισμένο εύδρομο που στέκεται αγέρωχο στη μαρίνα του Φλοίσβου
Η ιστορία του θωρηκτού ΑΒΕΡΩΦ ξεκινά από τα ναυπηγεία Ορλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας, όταν στα τέλη του 1908 η κυβέρνηση Μαυρομιχάλη αποφάσισε να ενισχύσει το Πολεμικό Ναυτικό με ένα αξιόμαχο θωρηκτό. Πληρώνοντας το 1/3 της τιμής ως προκαταβολή από εξωτερικό δάνειο και από χρήματα της διαθήκης του Γεωργίου Αβέρωφ το ελληνικό κράτος έδωσε το βάπτισμα του πυρός στο νεοαποκτηθέν καταδρομικό τον Οκτώβριο του 1912 με την έναρξη του Α' Βαλκανικού Πολέμου. Το ΑΒΕΡΩΦ με επικεφαλής Στόλου στο Αιγαίο τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη απέπλευσε προς τα Δαρδανέλια και από εκεί ξεκίνησε μια νικηφόρα πορεία που εμπόδισε τη μεταφορά τουρκικών στρατευμάτων και εφοδίων προς τα ηπειρωτικά μέτωπα των Βαλκανίων. Το ένδοξο καταδρομικό πολύ γρήγορα καταλαμβάνει τη Λήμνο και εγκαθίσταται στον όρμο του Μούδρου. Ακολουθεί η κατάληψη του Αγίου Ορους και των νησιών του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Ιμβρος, Τένεδος, Αγ. Ευστράτιος, Μυτιλήνη, Χίος).
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΥΜΒΟΛΟΥ
Η σύγκρουση με τον τουρκικό στόλο ήταν πλέον αναπόφευκτη. Ο ναύαρχος Κουντουριώτης έδωσε επιθετικό χαρακτήρα στον ελληνικό σχεδιασμό και διέταξε τον στόλο να πλέει από Βορρά προς Νότο, με αποτέλεσμα ο οθωμανικός στόλοςς να εμφανιστεί στην έξοδο των Στενών. Η έκβαση των ναυμαχιών της Ελλης (3 Δεκεμβρίου 1912) και της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913) που ακολούθησαν διέλυσε τις προσδοκίες του σουλτάνου και της Υψηλής Πύλης για τον έλεγχο του Αιγαίου. Το ΑΒΕΡΩΦ αποκτά διαστάσεις συμβόλου στη λαϊκή μνήμη. Ενας θρύλος είχε μόλις γεννηθεί.
Με το τέλος της πρώτης παγκόσμιας σύρραξης -Οκτώβριος 1918- η Τουρκία συνθηκολόγησε (ανακωχή του Μούδρου) και η Ελλάδα βρέθηκε στην πλευρά των νικητών. Το Γ. ΑΒΕΡΩΦ κατέπλευσε στην Κωνσταντινούπολη και εκεί ύψωσε την ελληνική σημαία ως μία από τις νικήτριες δυνάμεις του Μεγάλου Πολέμου.
Μετά την υπογραφή των συνθηκών ειρήνης το Γ. ΑΒΕΡΩΦ μαζί με τον υπόλοιπο στόλο μετέφερε τα ελληνικά στρατεύματα στην Ιωνία. Οι εξελίξεις των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία διέγραψαν γρήγορα αρνητική πορεία που κατέληξε στην Καταστροφή του '22. Το Γ. ΑΒΕΡΩΦ βρέθηκε ξανά στα μικρασιατικά παράλια με το θλιβερό καθήκον της μεταφοράς των ελληνικών στρατευμάτων και του ξεριζωμένου ελληνικού στοιχείου.
ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ
Με την έναρξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου το θωρηκτό Γ. ΑΒΕΡΩΦ τέθηκε και πάλι επικεφαλής του ελληνικού πολεμικού στόλου. Ωστόσο, μετά την κατάρρευση του μετώπου, τον Απρίλιο του 1941, το υπουργείο Ναυτικών διέταξε την αυτοβύθιση του θωρηκτού προκειμένου να μην περιέλθει στα χέρια των Γερμανών. Ο «Μπαρμπα-Γιώργης», όπως συνήθιζαν να αποκαλούν το θωρηκτό τα πληρώματα, διαφεύγει από την Ελευσίνα και πλέει με τον υπόλοιπο ελληνικό στόλο στη Μέση Ανατολή, όπου χρησιμοποιήθηκε ως συνοδεία νηοπομπών στον Ινδικό. Το απόγευμα της 16ης Οκτωβρίου του 1944, με την απελευθέρωση και το τέλος του πολέμου επέστρεψε πανηγυρικά επικεφαλής του κύριου μέρους του ελληνικού στόλου, αποβιβάζοντας στο Φάληρο την τότε ελληνική κυβέρνηση. Το 1952 ο «Μπαρμπα-Γιώργης» έχει πια γεράσει και διατάσσεται ο παροπλισμός του. Από το 1956 μέχρι το 1983 το θωρηκτό βρέθηκε πρυμνοδετημένο στον Πόρο. Το 1984 το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να το αποκαταστήσει ως μουσείο και έτσι, ύστερα από τριάντα χρόνια στο περιθώριο, ξεκίνησε μια νέα πορεία με εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Από τη ρυμούλκησή του στο Φάληρο και μετά, το Γ. ΑΒΕΡΩΦ αποτελεί μνημείο που τιμά αυτούς που υπηρέτησαν και έπεσαν στη διάρκεια της ένδοξης ιστορίας του, υποκαθιστώντας, έστω και κατά στοιχειώδη τρόπο, την έλλειψη μνείας των ναυτικών αγώνων από την ελληνική Πολιτεία. Συνάμα διατηρεί ζωντανά τα μη απτά ανθρώπινα αποθέματα, όπως η κληρονομιά των θαλασσών, η σημασία των θαλασσίων μεταφορών και η ελκυστικότητα του ναυτικού επαγγέλματος, όπου η αξιοπρέπεια, το ήθος και η δημοκρατική αντίληψη είναι κοινός τόπος συνάντησης όλων των ναυτικών.
Οργή από τους παλαίμαχους ναύτες
Τεράστια ντροπή και αίσχος για όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες ημέρες αισθάνονται οι τελευταίοι εν ζωή ναύτες που υπηρέτησαν τις δύσκολες εποχές του Ελληνισμού στο ΑΒΕΡΩΦ. Μιλώντας στην «Espresso της Κυριακής» ο κ. Θεμιστοκλής Κάτσης, που υπηρέτησε ως ναύτης από το 1938 έως το 1939, περιγράφει με λεπτομέρειες την καθημερινότητα πάνω στο πλοίο: «Η εποχή εκείνη απαιτούσε πολύ σκληρή δουλειά αλλά υπήρχε πάντα πολλή αγάπη γι' αυτό που κάναμε. Η πιο δύσκολη εργασία για εμάς ήταν η ανθράκευση (εφοδιασμός του πλοίου με κάρβουνο), όπου συμμετείχαμε όλο το πλήρωμα. Στο τέλος γινόμασταν μέσα στη σκόνη και τη μαυρίλα, χωρίς να μπορούμε να αναπνεύσουμε από τις αναθυμιάσεις».
Ο κύριος Θεμιστοκλής παρά τα χρόνια που πέρασαν θυμάται με νοσταλγία τα χρόνια που υπηρέτησε στο ΑΒΕΡΩΦ, σε μια τόσο δύσκολη για την Ελλάδα και τον λαό της περίοδο: «Οσοι πέρασαν από εκεί κουβαλάνε μέσα στην καρδιά τους ένα κομμάτι από το ΑΒΕΡΩΦ» υποστηρίζει και προσθέτει: «Αυτά που έγιναν πάνω στο κατάστρωμα του πλοίου είναι καραγκιοζιλίκια. Αυτό το πράγμα δεν έπρεπε να γίνει. Με δυσαρέστησε πάρα πολύ, ακόμα κι αν έγινε για πολλά χρήματα. Τα ιστορικά μνημεία δεν έχουν ανάγκη από διακονιά».
Τα λόγια ενός ανθρώπου που κουβαλά στην καρδιά του αξίες και ιδανικά άλλων εποχών γίνονται επίκαιρα όσο ποτέ άλλοτε αποδεικνύοντας ότι η ιστορική αμνησία συγχωρείται αλλά δεν λησμονείται.
http://www.madata.gr/epikairotita/social/66933.html
Espressonews.gr,
Τρίτη 29 Ιουνίου 2010
Όταν οι συνδικαλιστές γίνονται βουλευτές .
Σήμερα η Ελλάδα απεργεί και όση δεν απεργούν το κάνουν λόγο οικονομικής ανάγκης .Ξέρετε γιατί απεργούν ; Γιατί στην Ελλάδα κάθε έννοια δικαίου εξευτελίστηκε ακόμα και ο ποιο απάνθρωπος αναρωτιέται που θα βγει αυτή η κατάσταση .
Συνδικαλιστές που έγιναν βουλευτές λένε ότι θα ψηφίσουν το απάνθρωπο νομοσχέδιο για ασφάλιση και εργασία αλλά ,συνεχίζουν, δεν θα πάψουν να έχουν γνώμη .Αναρωτιέμαι τι σημάνει αυτό είναι δυνατό οι άνθρωποι που ήσαν στην
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
πρώτη γραμμή για τα εργασιακά δικαιώματα να επιθυμούν να κάνουν χειρουργείο
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
στον εργαζόμενο χωρίς αναισθησία και να του λένε ότι αυτό είναι για το καλό του.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δηλαδή τι , θα του πάνε στεφάνι στην κηδεία ;
---------------------------------------------------------------------
Στην μικρή μου πόλη στον πύργο της Ηλείας κάποτε στα καφενεία στις καφετέριες γίνονταν πολιτικές συζητήσεις άλλοτε με ένταση άλλοτε με γέλιο όμως κάτι γινόταν. Σήμερα το μόνο που βλέπεις είναι ανθρώπους απορροφημένους στην τοπική εφημερίδα που δεν γράφει τίποτα η στις σκέψεις του ακόμα και το ποδόσφαιρο στην Αφρική δεν είναι θέμα αλλά επιπολαιότητα της στιγμής .
Που είναι οι βουλευτές του νομού Ηλείας τους ψάχνουμε αλλά δεν τους βρίσκουμε έστω την εικόνα τους .Βαρεθήκαμε της πληρωμένες καταχωρήσεις στις εφημερίδες με τις ερωτήσεις που κάνουν στην βουλή.
Αν είσαι τυχερός μπορεί να δεις κάποιους όταν νυχτώνει να παρκάρουν σε στενά σοκάκια να μην τους δει κανένας .Αυτή είναι η αλήθεια .
Δεν φτάνει η ανεπάρκεια τους αλλά μερικοί είναι και θρασείς έχουν τέτοια αναίδεια που αμέσως καταλαβαίνεις ότι φοβούνται και την σκιά του .
Τρομοκρατούν το λαό οι φοβισμένοι που από υπηρέτες του λαού έγιναν δούλοι του Χίτλερ.
Ψόφιοι διανοούμενοι με φτωχούς ετοιματζηδικους προβληματισμούς αυτοί είναι οι βουλευτές του νομού Ηλείας .
Ακούστε Ο ΝΟΜΟΣ ΗΛΕΙΑΣ αιμορραγεί και αν δεν γίνει κάτι δεν θα υπάρχει επιστροφή ……..
Συνδικαλιστές που έγιναν βουλευτές λένε ότι θα ψηφίσουν το απάνθρωπο νομοσχέδιο για ασφάλιση και εργασία αλλά ,συνεχίζουν, δεν θα πάψουν να έχουν γνώμη .Αναρωτιέμαι τι σημάνει αυτό είναι δυνατό οι άνθρωποι που ήσαν στην
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
πρώτη γραμμή για τα εργασιακά δικαιώματα να επιθυμούν να κάνουν χειρουργείο
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
στον εργαζόμενο χωρίς αναισθησία και να του λένε ότι αυτό είναι για το καλό του.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δηλαδή τι , θα του πάνε στεφάνι στην κηδεία ;
---------------------------------------------------------------------
Στην μικρή μου πόλη στον πύργο της Ηλείας κάποτε στα καφενεία στις καφετέριες γίνονταν πολιτικές συζητήσεις άλλοτε με ένταση άλλοτε με γέλιο όμως κάτι γινόταν. Σήμερα το μόνο που βλέπεις είναι ανθρώπους απορροφημένους στην τοπική εφημερίδα που δεν γράφει τίποτα η στις σκέψεις του ακόμα και το ποδόσφαιρο στην Αφρική δεν είναι θέμα αλλά επιπολαιότητα της στιγμής .
Που είναι οι βουλευτές του νομού Ηλείας τους ψάχνουμε αλλά δεν τους βρίσκουμε έστω την εικόνα τους .Βαρεθήκαμε της πληρωμένες καταχωρήσεις στις εφημερίδες με τις ερωτήσεις που κάνουν στην βουλή.
Αν είσαι τυχερός μπορεί να δεις κάποιους όταν νυχτώνει να παρκάρουν σε στενά σοκάκια να μην τους δει κανένας .Αυτή είναι η αλήθεια .
Δεν φτάνει η ανεπάρκεια τους αλλά μερικοί είναι και θρασείς έχουν τέτοια αναίδεια που αμέσως καταλαβαίνεις ότι φοβούνται και την σκιά του .
Τρομοκρατούν το λαό οι φοβισμένοι που από υπηρέτες του λαού έγιναν δούλοι του Χίτλερ.
Ψόφιοι διανοούμενοι με φτωχούς ετοιματζηδικους προβληματισμούς αυτοί είναι οι βουλευτές του νομού Ηλείας .
Ακούστε Ο ΝΟΜΟΣ ΗΛΕΙΑΣ αιμορραγεί και αν δεν γίνει κάτι δεν θα υπάρχει επιστροφή ……..
ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ
Όταν κάποιος πολιτικός παρεμβαίνει και δεν αρχίζει με το ποιο απλό ότι δεν είναι δυνατό να υπάρχει σκάνδαλο «βατοπαιδίου» η ακόμα χειρότερα ο Όρος που χρησιμοποιείτε για τους εμπλεκόμενους «βατοπαιδινοί» τότε παρακαλώ συγχωρέστε με ...
Αν ευθύνονται άνθρωποι να καταλογιστούν οι εύθηνες σε αυτούς αλλά όχι να βάζουμε «ταμπέλα» σε ένα μοναστήρι αιώνων και το λοιδορούμε.
Ζητώ συγγνώμη, αλλά η ασέβεια και καταπάτηση κάθε ιερού και οσίου με ενοχλεί αφάνταστα.
Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010
Έξω οι χαφιέδες
Να λοιπόν που έρχονται οι οικολόγοι πράσινοι το πολιτικό έκτρωμα που σε όλη την Ευρώπη έχει εξαφανιστεί ύστερα από τα εγκλήματα που έχει διαπράξει να παίξει ρολό σε κόμματα της Ελλάδος που αυτοονομάζονται προοδευτικά.
Είναι φανερό ότι οι ξένοι γνωρίζουν πολύ καλύτερα από εμάς τους έλληνες ότι ο μόνος τρόπος για να διαλύσεις ένα κοινοβούλιο είναι να διασπάσεις τους εκλεγμένους από το λαό πολιτικούς σχηματισμούς.
Ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδος.
Άλλωστε οι αμερικανοί πάντα είχαν ανθρώπους στην Ελλάδα που παίζον διαλυτικό ρόλο.
Είναι φανερό ότι οι ξένοι γνωρίζουν πολύ καλύτερα από εμάς τους έλληνες ότι ο μόνος τρόπος για να διαλύσεις ένα κοινοβούλιο είναι να διασπάσεις τους εκλεγμένους από το λαό πολιτικούς σχηματισμούς.
Ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδος.
Άλλωστε οι αμερικανοί πάντα είχαν ανθρώπους στην Ελλάδα που παίζον διαλυτικό ρόλο.
Δυστυχώς
Είναι πλέον μάταιο για τον Έλληνα πολίτη, να περιμένει τη στοιχειώδη ένδειξη αντίληψης της πραγματικότητας από την κυβερνηση του πασοκ
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
Τραυματισμένη η Ελλάδα ...
Είναι δύσκολο πολλές φορές να κατανοήσω ποσό βαριά είναι η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής πολλές φορές για να μην πω πάντα είναι αδύνατο .Ακόμα και αν είναι ο χειρότερος εχθρός δεν έχεις το δικαίωμα να λύσεις την διαφορά μαζί του σκοτώνοντας τον. Ο θάνατος φέρνει θάνατο , πόνο ,οργή, θλίψη, φόβο κομματιάζει την ελπίδα ιδίως όταν δεν είμαστε έτοιμοι να τον δεχτούμε όταν είναι βίαιος απρόσμενος. Άλλαξε ο κόσμος και το χειρότερο μας λέει να αλλάξουμε και εμείς μαζί του .Ίσως είναι ένα άλλοθι για μαζική κατρακύλα στο χάος .
Όλα αλλάζουν , όλα .
Ένα ερώτημα πλανάτε σε όλη την Ελλάδα «ποιος κυβερναει αυτό τον τόπο;»
δικαιώματα που ξέραμε τώρα δεν υπάρχουν….
Η Ελλάδα κινδυνεύει ,μην παρακολουθείτε κανένα τηλεοπτικό δελτίο υπάρχει παραπληροφόρηση.
Ένας άνθρωπος έχασε την ζωή του στο υπουργείο δημοσίας τάξεως από έλλειψη μέτρων ασφαλείας φύλαξης του χώρου.
Γιατί εγώ .....δηλαδή....... να μην σκεφτώ ότι στόχος ήταν να τρομοκρατηθεί ο Έλληνας πολίτης και να νιώθει συνεχώς ανασφαλείς.
Γιατί εγώ..... να μην σκεφτώ....... ότι τα δικαιώματα που ξέραμε τώρα δεν υπάρχουν….
Ένας άνθρωπος έχασε την ζωή του στο υπουργείο δημοσίας τάξεως από έλλειψη μέτρων ασφαλείας φύλαξης του χώρου.
Γιατί εγώ .....δηλαδή....... να μην σκεφτώ ότι στόχος ήταν να τρομοκρατηθεί ο Έλληνας πολίτης και να νιώθει συνεχώς ανασφαλείς.
Γιατί εγώ..... να μην σκεφτώ....... ότι τα δικαιώματα που ξέραμε τώρα δεν υπάρχουν….
"Συμβουλές σ' ένα νέο"
" Κάποτε που ήταν στην εκκλησία της Θεοτόκου το Χαλκοπρατίου, τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντα ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.
-Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία;
-Εσύ παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς ν' ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία;
-Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέει: «Επερώτησος τον πατέρα σου και αναγγελεί σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω να ακούσω από σένα ένα καλό λόγο. Μη με περοφρονήσεις, λοιπόν, τον ανάξιο.
-Τι σκέπτεσαι; Να γίνεις μοναχός ή να ευαρεστήσεις στον Θεό ακολουθώντας τη συνήθη ζωή; Τον ρώτησε τότε ο άγιος.
-Σκέπτομαι, Πάτερ, να γυμνασθώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ό, τι θέλει ο Θεός.
-Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: Να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονείς. Φυλάξου πολύ να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα ή ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με το ίδιο μάτι, με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά, να τους δέχεσαι σαν τον Χριστό.
Μην ανοίξεις τ' αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστείσαι και να συμφωνείς με όσα λέει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν τον ίδιο που κατακρίνει να τον καταδικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο.
-Αυτά που μου είπες, πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως όμως εγώ ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω στον Θεό;
-Η νεότητα, παιδί μου , αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτα άλλο ο Θεός. Γι' αυτό, παλικάρι μου, να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω απ' όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό.
Αγωνίσου επίσης να μη φαντάζεσαι με το νου σου ότι έφτασες στα μέτρα των αγίων, αλλά να λες συνεχώς: «Ξέρεις, ψυχή μου, ότι ξεπεράσαμε στις αμαρτίες και τους δαίμονες και μέχρι τώρα δεν κάναμε καμία καλή πράξη για τον Θεό; Αλλοίμονο μας, ταλαίπωρη! Τι θα γίνουμε την ημέρα της κρίσεως;»
Για αυτό να θεωρείς την προσευχή σου, παιδί μου, όλο τον καιρό της ζωής σου, σαν του χειρότερου αμαρτωλού. Διότι τότε αμαρτάνουμε χειρότερα, όταν νομίζουμε ότι η προσευχή μας είναι άγια και καθαρή. Άλλωστε και αν ακόμη κάνει κανείς σημεία και τέρατα, πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του αναπολόγητο, γιατί οπωσδήποτε θα αμαρτάνει στην προσευχή με τα εσωτερικά σκιρτήματα της καρδιάς ή και με τους απρόσεκτους λογισμούς. (Δηλαδή, όταν άλλα λέει το στόμα κι αλλού τρέχει ο νους). Γιʼ αυτό θυμήσου να λες πάντα τούτα τα λόγια: «Ἐκ τῶν κρυφίων μου καθαρισόν με καί ἀπό ἀλλοτρίων φεῖσαι τοῦ δούλου σου».
Πρέπει ακόμη να έχεις και τούτο υπ' όψη σου: Ποτέ να μην ευχαριστείσαι με τα καλά σου έργα ούτε να ξεθαρρεύεις εξ αιτίας τους. Δεν ξέρεις, αν είναι αρεστά ή αποκρουστικά στο Θεό. Για αυτό καλύτερα να έχεις το θάρρος σου σ' Εκείνον και στη δύναμη του, λογαριάζοντας τον εαυτό σου ανώφελο χώμα. Αχ, παιδί μου, πόσες αμαρτίες κάνουμε και δεν τις ξέρουμε!
Όταν δεις τους συνανθρώπους σου να σφάλλουν, εσύ να τα βάζεις με τον εαυτό σου. Κι αν κανείς σε βρίσει, σε κατακρίνει ή σε περιφρονήσει, έστω και μέχρις εξευτελισμού, ταπείνωσε τον λογισμό σου και κατάκρινε και συ ο ίδιος τον εαυτό σου σαν αμαρτωλό και ανάξιο να ζει!... Ε, μ' όλ' αυτά θα έρθει η διόρθωση και η σωτηρία.
Τότε ο νέος τον ξαναρώτησε:
-Πάτερ, πως μπορεί ο άνθρωπος να νικάει κάθε πειρασμό του διαβόλου;
-Η νίκη σε κάθε πειρασμό είναι η σιωπή και η ταπείνωση. Όλα τα έργα του ταπεινόφρονος είναι γνωστά στον Θεό και επαινετά από τους αγγέλους του. Γι' αυτό είναι φρικτά και φοβερά στους δαίμονες. Γίνε, λοιπόν, ταπεινός και συντετριμμένος στην καρδιά, ώστε να ποθήσει το Άγιο Πνεύμα να κατοικήσει μέσα σου και να σου δώσει έτσι δύναμη ν' αποκρούσεις κάθε βιοτική μέριμνα. Γιατί διαβλέπω ότι αυτή περισσότερο σε απομακρύνει από το δρόμο του Θεού απασχολώντας σε με ανώφελα πράγματα. Αυτά δεν θα μας ωφελήσουν σε τίποτε, παιδί μου, την ημέρα της Κρίσεως. Δεν μας έστειλε ο Κύριος σε τούτη τη ζωή, για να πνίξουμε τον αυτό μας μέσα στις μέριμνες και τις υπερβολικές φροντίδες δελεαζόμενοι απ' τον διάβολο- μη γένοιτο! Καλυτέρεψε ολόκληρο τον εαυτό σου προς τον Θεό φροντίζοντας μόνο για την ψυχή σου, και Εκείνος έχει έννοια και για τις υλικές σου ανάγκες. Γιατί κανένας, όσο κι αν φροντίζει στην παρούσα ζωή για τη σάρκα του, δεν μπορεί να προσθέσει στο ανάστημά του ένα πήχη, καθώς είπε ο Κύριος. Τι όφελος έχουμε απ' τα πράγματα του κόσμου, έστω κι αν λάχει να τα συνάξουμε όλα στις αποθήκες μας; Στο τέλος τα αφήνουμε εδώ. Κι εμείς γυμνοί από αρετές κατοικούμε στον τάφο!... Ποιο υλικό κέρδος μπορεί να μας σώσει τότε; Ασφαλώς κανένα. Θα μας ζώσει από παντού το σκοτάδι, το ουαί, η αιώνια κόλαση. Γι' αυτό είναι απόλυτη ανάγκη να προσευχόμαστε αδιάλειπτα με πολλή περισυλλογή και γαλήνη. Νιώσε, λοιπόν, παιδάκι μου, και βάλε καλά στην καρδιά σου όλα όσα σου λέω και από δω και μπρος κόψε τις φροντίδες και ζήσε συνετά και ευάρεστα στον Κύριο και Θεό σου.
Μ' αυτές τις συμβουλές του ο μακάριος έφερε βαθειά κατάνυξη στην καρδιά του νέου. Τέλος εκείνος φεύγοντας έπεσε στα πόδια του και ζήτησε την ευχή του. Το ίδιο έκανε και ο Νήφων. Έπεσε κι αυτός στα πόδια του παιδιού κι έπειτα του έδωσε την ευχή του, για να φύγει.
Το παιδί αυτό ήταν υιός ενός από τους μεγάλους άρχοντες του παλατιού. Από τότε τον περισσότερο καιρό του τον περνούσε μαζί με τον όσιο πριν αυτός να τιμηθεί με το επισκοπικό αξίωμα. Έμαθε και το κελί του και σύχναζε εκεί τρυγώντας τα θεία διδάγματα, τα γλυκύτερα «υπέρ μέλι και κήριον». Έτσι τράφηκε η ψυχή του κι από μικρός έγινε εύχρηστο σκεύος στα χέρια του Θεού. Με τα πνευματικά του χαρίσματα ευαρέστησε στον Κύριο κι όταν ήρθε η ώρα, του παρέδωσε την ψυχή του κι αναπαύτηκε μέσα στη θεϊκή του αγκάλη. Το όνομα του ήταν Νεόφυτος. "
.
Απόσπασμα από το βιβλίο «Ένας Ασκητής επίσκοπος,
Άγιος Νήφων ο Κωνσταντιανής»
Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010
Διαβάζουμε προβληματιζόμαστε αναρωτιόμαστε αναζητούμε δεν επαναπαυόμαστε.
Εθνικοσοσιαλισμός
--------------------------------
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Σβάστικα, το σύμβολο του εθνικοσοσιαλισμούΟ εθνικοσοσιαλισμός ή ναζισμός είναι πολιτικό κίνημα που εμφανίστηκε στη Γερμανία κατά τη δεκαετία του 1920 και το οποίο το 1933 οδήγησε στην καθιέρωση δικτατορικού καθεστώτος, ιδεολογικά βασιζόμενου στη φυλετική ιδέα. Το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα βρίσκει τη βάση του στην αρνητική στάση απέναντι στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, αλλά και απέναντι στον κομμουνισμό. Ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός αποτελούν ιδεολογικές βάσεις του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος, ενώ στους κύριους στόχους ανήκει η αναθεώρηση της συνθήκης των Βερσαλλιών, οι σκληροί όροι της οποίας θεωρήθηκαν μετά την ήττα στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο ταπεινωτικοί από τους Γερμανούς. Επίσης στους κύριους σκοπούς ανήκει η αντικατάσταση του μισητού δημοκρατικού συστήματος με καθεστώς που θα βασιζόταν στην αρχή της «κοινότητας» με την έννοια της εθνικής και βιολογικής ενότητας με επικεφαλής τον Φύρερ. Οι ιδεολογικές αρχές του εθνικοσοσιαλισμού και η εφαρμογή τους στην πράξη οδήγησαν στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και στο Ολοκαύτωμα στα στρατόπεδα εξόντωσης.
Φιλελευθερισμός
-----------------------------
είναι ένα σύνολο ιδεών ή ένα φιλοσοφικό ρεύμα που θέτει ως κύριο στόχο τη θρησκευτική, πολιτική ή οικονομική ελευθερία του ατόμου. Ο όρος όμως χρησιμοποιείται για διάφορες ιδεολογίες, οι οποίες δε συνδέονται απαραίτητα μεταξύ τους.
Στην Ελλάδα η λέξη είναι συνήθως συνδεδεμένη με τον καπιταλισμό (δείτε «Αντιθέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκού και Αμερικανικού Φιλελευθερισμού» παρακάτω).
Κοινωνικός Φιλελευθερισμός
---------------------------------------------------
Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός (social liberalism) έχει ταυτισθεί στην Ευρώπη με την υπεράσπιση όλων των ατομικών δικαιωμάτων που δεν ανήκουν στην οικονομική σφαίρα (Χωρισμός κράτους – εκκλησίας, αποποινικοποίηση της χρήσης των τοξικοεξαρτητικών ουσιών, αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων στα ζευγάρια του ίδιου φύλου κ.α.).
Οικονομικός Φιλελευθερισμός
--------------------------------------------
Ο οικονομικός φιλελευθερισμός έχει ταυτισθεί με μείωση του κρατισμού, περιορισμό των παρεμβάσεων του κράτους στην οικονομία και απελευθέρωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας από την γραφειοκρατία και τις ασφυκτικές διοικητικές ρυθμίσεις. Συνοψίζεται συνήθως στη φράση "laissez faire - laissez passer", που θεωρείται το βασικό σύνθημα του ελεύθερου εμπορίου
Αντιθέσεις μεταξύ "Ευρωπαϊκού" και "Αμερικανικού" τύπου Φιλελευθερισμού
Ανάμεσα στις δύο αυτές εκδοχές των φιλελευθέρων ιδεών υπάρχει μια καίρια αντίθεση:
Οι οπαδοί του ευρωπαϊκού φιλελευθερισμού επιθυμούν την όσο το δυνατόν μικρότερη έκταση του κράτους και παρέμβαση αυτού στην οικονομική και κοινωνική ζωή, μικρότερη φορολογία, χαμηλότερες κρατικές δαπάνες, μικρότερες επιδοτήσεις και αυτές σε πραγματικά ευπαθείς ομάδες (προσωρινά ανέργων ή ανίκανων προς εργασία), αλλά και την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων οικονομικής ή μη φύσης (ποινικό και οικονομικό έγκλημα, ανεξιθρησκεία, σεξουαλικά δικαιώματα κ.λπ.). Θεωρούν ότι οι μεγάλες κρατικές δαπάνες συνεπάγονται κατασπατάληση πόρων, διαφθορά, συνδιαλλαγή πολιτικού με πολίτη και δημιουργία διογκωμένης κρατικοδίαιτης κομματοκρατίας, (δεν πιστεύουν στη λογική του "άγγελου που θα μας κυβερνήσει"), και κατά συνέπεια σταδιακή καθίζηση της παραγωγικότητας, του ανταγωνισμού και τελικά και της ίδιας της οικονομίας, με αποτέλεσμα τη σμίκρυνση της "πίτας" και τη μείωση του εισοδήματος όλων. Στο ίδιο πνεύμα, αντιτίθενται στην απευθείας κρατική οικονομική ενίσχυση των μεγάλων επιχειρήσεων και των τραπεζών (όπως π.χ. κατά την οικονομική κρίση του 2008/9 -την οποία θεωρούν απότοκο του κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία-), που πιστεύουν ότι στρεβλώνει την πραγματική οικονομία.
Από την άλλη πλευρά, οι οπαδοί του αμερικανικού φιλελευθερισμού θεωρούν αναντικατάστατες τις μεγάλες κρατικές δαπάνες, διατεινόμενοι ότι παίζουν αναδιανεμητικό ρόλο υπέρ των πιο αδύναμων οικονομικά ομάδων και μειονοτήτων. Με αυτήν την έννοια ο αμερικανικός φιλελευθερισμός είναι πιο κοντά στις απόψεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, ενώ ο ευρωπαϊκός φιλελευθερισμός είναι καθαρός οπαδός της ελεύθερης αγοράς και κοινωνίας. Ο κοινωνικός προσανατολισμός των δύο αυτών σχολών είναι σχεδόν αντιδιαμετρικός: από τη μία, η στήριξη της δημιουργικότητας και η άρνηση της παρέμβασης όταν δεν παραβιάζεται ο νόμος, ενώ από την άλλη η στήριξη των πιο «αδύναμων» μέσω της κρατικής δαπάνης.
Η διαφορά αυτή οφείλεται στις αιτίες που για κάθε ρεύμα περιορίζουν την ελευθερία του ατόμου. Για τον ευρωπαϊκό φιλελευθερισμό εχθρός της ελευθερίας είναι το κράτος, το οποίο περιορίζει την επιχειρηματική δραστηριότητα. Για τον αμερικανικό φιλελευθερισμό η ελευθερία του ατόμου δεν απειλείται από το κράτος, αλλά από τα μονοπώλια και την οικονομική ανισότητα.
Φιλελεύθεροι στοχαστές σαν τον Robert Nozick απορρίπτουν τον κοινωνικό φιλελευθερισμό όπως αυτός εκφράζεται στην Αμερική ως ψεύτικο φιλελευθερισμό. Για αυτούς το Κράτος δεν έχει δικαίωμα να επεμβαίνει στην οικονομία γιατί καταστρέφει την ελευθερία, αυτό-αναιρώντας έτσι αυτό που εκπροσωπεί ο όρος. Η ελευθερία, με βάση τις απόψεις αυτές, είναι μία και αδιαίρετη. Το ίδιο υποστηρίζεται πάντως και στις Η.Π.Α. από αρκετούς θεωρητικούς, όπως π.χ. ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν.
"while liberals(*) are in favor of any sexual activity engaged in by two consenting adults, when these consenting adults engage in trade or exchange, the liberals step in to harass, cripple, restrict, or prohibit that trade. And yet both the consenting sexual activity and the trade are similar expressions of liberty in action." - Murrey Rothbard
(*) με τον αμερικανικό όρο
Σοσιαλισμός
----------------------------------------------
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο σοσιαλισμός είναι ένα κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό σύστημα στο οποίο η κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής αντικαθιστά την ατομική ιδιοκτησία[1]. Ο όρος ιστορικά αφορά ένα πολιτικό κίνημα του 19ου αιώνα, γέννημα των οικονομικοκοινωνικών συνθηκών της βιομηχανικής επανάστασης, και συσχετίζεται στενά με τον όρο Αριστερά.
Οι ιδέες του σοσιαλισμού πρέπει να αναζητηθούν στις απαρχές της Γαλλικής Επανάστασης, στη παράταξη των Ιακωβίνων. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του σοσιαλισμού είναι η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής (γαίες, εργοστάσια, μεγάλες επιχειρήσεις) και η δημιουργία νέων συλλογικών σχέσεων παραγωγής, διανομής των προϊόντων και κατανομής του κοινωνικού πλούτου κάθε κοινωνίας ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε πολίτη. Οι νέες αυτές σχέσεις παραγωγής στηρίζονται στο ότι τα μέλη μιας κοινωνίας θα προσφέρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους και θα αμείβονται ανάλογα με τις ανάγκες τους ή με την εργασία τους. Τη θέση της ατομικής ιδιοκτησίας θα πάρει πλέον η συλλογική διαχείριση με μορφή εθελοντικά συνεταιριστική ή κρατική, οι λεγόμενες κολεκτίβες. Μία κοινωνία οργανωμένη κατ' αυτόν τον τρόπο, ο τελικός στόχος του σοσιαλιστικού κινήματος, αποκαλείται πολλές φορές κομμουνιστική και αντιπαρατίθεται με τον καπιταλισμό και την ελεύθερη αγορά.
Πολιτικά ο σοσιαλισμός έχει συσχετιστεί κατά καιρούς τόσο με συστήματα λήψης αποφάσεων βασισμένα στην άμεση δημοκρατία, όσο και στηριγμένα στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία ή στον ολοκληρωτισμό.
Κομμουνισμός
-----------------------------------------------------
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο κομμουνισμός ως πολιτική έννοια συνήθως σχετίζεται με μια μορφή κοινωνίας επικεντρωμένης σε ένα οικονομικό σύστημα το οποίο θα λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά και αποκεντρωμένα, χωρίς αγορά, κράτος ή διακριτές κοινωνικές τάξεις[1][2][3][4]. Συνήθως η κοινωνία αυτή θεωρείται αχρήματη, υπάρχουν ωστόσο και εναλλακτικές, παραπλήσιες αντιλήψεις οι οποίες διατηρούν την έννοια του χρήματος και μιλούν για ισότητα μισθών (π.χ. στο έργο του Κορνήλιου Καστοριάδη[5]). Σε κάθε περίπτωση στον κομμουνισμό τα μέσα παραγωγής (π.χ. γαίες, εργοστάσια, μεγάλες επιχειρήσεις) αποτελούν κοινωνική / κοινοτική ιδιοκτησία και όχι ατομική, ενώ υφίστανται συλλογική διαχείριση από τους εργαζόμενους με στόχο την κάλυψη των υλικών αναγκών όλων των πολιτών κατά το ρητό «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του». Ως πολιτικός χώρος, στο ευρύτερο πλαίσιο της Αριστεράς, ο κομμουνισμός εκφράζει αυτήν την προσδοκόμενη κοινωνία μέσω ενός σοσιαλιστικού λαϊκού κινήματος το οποίο αντιτίθεται στον καπιταλισμό. Η σύλληψη της κομμουνιστικής κοινωνίας απορρέει από μία κριτική στην ανταλλακτική οικονομία και στην έννοια του κέρδους[6][7], ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έχει περιγραφεί ως οικονομία δώρων[8][9].
Ως κομμουνιστές, με μία ευρεία έννοια, μπορούν να περιγραφούν όλοι οι μαρξιστές και οι περισσότεροι ελευθεριακοί σοσιαλιστές (π.χ. οι αναρχοκομμουνιστές). Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 στη Ρωσία, η οποία οδήγησε στον σχηματισμό της Σοβιετικής Ένωσης, έχει επικρατήσει ο όρος κομμουνισμός να περιγράφει συνήθως τους λενινιστές. Καθώς η μαρξιστική αντίληψη για τον κομμουνισμό προϋποθέτει ένα μεταβατικό στάδιο ύπαρξης κράτους στην υπηρεσία της εργατικής τάξης, το οποίο σύμφωνα με τους λενινιστές υλοποιήθηκε με κάποιον τρόπο στις δικτατορίες του προλεταριάτου του ιστορικού ανατολικού μπλοκ, πολλές φορές ο όρος κομμουνισμός στην καθομιλουμένη αφορά παρόμοια λαϊκοδημοκρατικά καθεστώτα με απολυταρχικές κυβερνήσεις και ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής από το κράτος, αντί για μία κατάσταση αταξικής και ακρατικής κοινωνίας (δείτε και το άρθρο κομμουνιστικό κράτος). Τα εν λόγω καθεστώτα ωστόσο αυτοπροσδιορίζονταν όχι ως κομμουνιστικά αλλά ως σοσιαλιστικά, υπό την έννοια ότι ευρίσκονταν σε μια φάση μετάβασης προς τον κομμουνισμό όπου το κράτος θα αυτοδιαλυόταν.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82
--------------------------------
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Σβάστικα, το σύμβολο του εθνικοσοσιαλισμούΟ εθνικοσοσιαλισμός ή ναζισμός είναι πολιτικό κίνημα που εμφανίστηκε στη Γερμανία κατά τη δεκαετία του 1920 και το οποίο το 1933 οδήγησε στην καθιέρωση δικτατορικού καθεστώτος, ιδεολογικά βασιζόμενου στη φυλετική ιδέα. Το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα βρίσκει τη βάση του στην αρνητική στάση απέναντι στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, αλλά και απέναντι στον κομμουνισμό. Ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός αποτελούν ιδεολογικές βάσεις του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος, ενώ στους κύριους στόχους ανήκει η αναθεώρηση της συνθήκης των Βερσαλλιών, οι σκληροί όροι της οποίας θεωρήθηκαν μετά την ήττα στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο ταπεινωτικοί από τους Γερμανούς. Επίσης στους κύριους σκοπούς ανήκει η αντικατάσταση του μισητού δημοκρατικού συστήματος με καθεστώς που θα βασιζόταν στην αρχή της «κοινότητας» με την έννοια της εθνικής και βιολογικής ενότητας με επικεφαλής τον Φύρερ. Οι ιδεολογικές αρχές του εθνικοσοσιαλισμού και η εφαρμογή τους στην πράξη οδήγησαν στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και στο Ολοκαύτωμα στα στρατόπεδα εξόντωσης.
Φιλελευθερισμός
-----------------------------
είναι ένα σύνολο ιδεών ή ένα φιλοσοφικό ρεύμα που θέτει ως κύριο στόχο τη θρησκευτική, πολιτική ή οικονομική ελευθερία του ατόμου. Ο όρος όμως χρησιμοποιείται για διάφορες ιδεολογίες, οι οποίες δε συνδέονται απαραίτητα μεταξύ τους.
Στην Ελλάδα η λέξη είναι συνήθως συνδεδεμένη με τον καπιταλισμό (δείτε «Αντιθέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκού και Αμερικανικού Φιλελευθερισμού» παρακάτω).
Κοινωνικός Φιλελευθερισμός
---------------------------------------------------
Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός (social liberalism) έχει ταυτισθεί στην Ευρώπη με την υπεράσπιση όλων των ατομικών δικαιωμάτων που δεν ανήκουν στην οικονομική σφαίρα (Χωρισμός κράτους – εκκλησίας, αποποινικοποίηση της χρήσης των τοξικοεξαρτητικών ουσιών, αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων στα ζευγάρια του ίδιου φύλου κ.α.).
Οικονομικός Φιλελευθερισμός
--------------------------------------------
Ο οικονομικός φιλελευθερισμός έχει ταυτισθεί με μείωση του κρατισμού, περιορισμό των παρεμβάσεων του κράτους στην οικονομία και απελευθέρωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας από την γραφειοκρατία και τις ασφυκτικές διοικητικές ρυθμίσεις. Συνοψίζεται συνήθως στη φράση "laissez faire - laissez passer", που θεωρείται το βασικό σύνθημα του ελεύθερου εμπορίου
Αντιθέσεις μεταξύ "Ευρωπαϊκού" και "Αμερικανικού" τύπου Φιλελευθερισμού
Ανάμεσα στις δύο αυτές εκδοχές των φιλελευθέρων ιδεών υπάρχει μια καίρια αντίθεση:
Οι οπαδοί του ευρωπαϊκού φιλελευθερισμού επιθυμούν την όσο το δυνατόν μικρότερη έκταση του κράτους και παρέμβαση αυτού στην οικονομική και κοινωνική ζωή, μικρότερη φορολογία, χαμηλότερες κρατικές δαπάνες, μικρότερες επιδοτήσεις και αυτές σε πραγματικά ευπαθείς ομάδες (προσωρινά ανέργων ή ανίκανων προς εργασία), αλλά και την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων οικονομικής ή μη φύσης (ποινικό και οικονομικό έγκλημα, ανεξιθρησκεία, σεξουαλικά δικαιώματα κ.λπ.). Θεωρούν ότι οι μεγάλες κρατικές δαπάνες συνεπάγονται κατασπατάληση πόρων, διαφθορά, συνδιαλλαγή πολιτικού με πολίτη και δημιουργία διογκωμένης κρατικοδίαιτης κομματοκρατίας, (δεν πιστεύουν στη λογική του "άγγελου που θα μας κυβερνήσει"), και κατά συνέπεια σταδιακή καθίζηση της παραγωγικότητας, του ανταγωνισμού και τελικά και της ίδιας της οικονομίας, με αποτέλεσμα τη σμίκρυνση της "πίτας" και τη μείωση του εισοδήματος όλων. Στο ίδιο πνεύμα, αντιτίθενται στην απευθείας κρατική οικονομική ενίσχυση των μεγάλων επιχειρήσεων και των τραπεζών (όπως π.χ. κατά την οικονομική κρίση του 2008/9 -την οποία θεωρούν απότοκο του κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία-), που πιστεύουν ότι στρεβλώνει την πραγματική οικονομία.
Από την άλλη πλευρά, οι οπαδοί του αμερικανικού φιλελευθερισμού θεωρούν αναντικατάστατες τις μεγάλες κρατικές δαπάνες, διατεινόμενοι ότι παίζουν αναδιανεμητικό ρόλο υπέρ των πιο αδύναμων οικονομικά ομάδων και μειονοτήτων. Με αυτήν την έννοια ο αμερικανικός φιλελευθερισμός είναι πιο κοντά στις απόψεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, ενώ ο ευρωπαϊκός φιλελευθερισμός είναι καθαρός οπαδός της ελεύθερης αγοράς και κοινωνίας. Ο κοινωνικός προσανατολισμός των δύο αυτών σχολών είναι σχεδόν αντιδιαμετρικός: από τη μία, η στήριξη της δημιουργικότητας και η άρνηση της παρέμβασης όταν δεν παραβιάζεται ο νόμος, ενώ από την άλλη η στήριξη των πιο «αδύναμων» μέσω της κρατικής δαπάνης.
Η διαφορά αυτή οφείλεται στις αιτίες που για κάθε ρεύμα περιορίζουν την ελευθερία του ατόμου. Για τον ευρωπαϊκό φιλελευθερισμό εχθρός της ελευθερίας είναι το κράτος, το οποίο περιορίζει την επιχειρηματική δραστηριότητα. Για τον αμερικανικό φιλελευθερισμό η ελευθερία του ατόμου δεν απειλείται από το κράτος, αλλά από τα μονοπώλια και την οικονομική ανισότητα.
Φιλελεύθεροι στοχαστές σαν τον Robert Nozick απορρίπτουν τον κοινωνικό φιλελευθερισμό όπως αυτός εκφράζεται στην Αμερική ως ψεύτικο φιλελευθερισμό. Για αυτούς το Κράτος δεν έχει δικαίωμα να επεμβαίνει στην οικονομία γιατί καταστρέφει την ελευθερία, αυτό-αναιρώντας έτσι αυτό που εκπροσωπεί ο όρος. Η ελευθερία, με βάση τις απόψεις αυτές, είναι μία και αδιαίρετη. Το ίδιο υποστηρίζεται πάντως και στις Η.Π.Α. από αρκετούς θεωρητικούς, όπως π.χ. ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν.
"while liberals(*) are in favor of any sexual activity engaged in by two consenting adults, when these consenting adults engage in trade or exchange, the liberals step in to harass, cripple, restrict, or prohibit that trade. And yet both the consenting sexual activity and the trade are similar expressions of liberty in action." - Murrey Rothbard
(*) με τον αμερικανικό όρο
Σοσιαλισμός
----------------------------------------------
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο σοσιαλισμός είναι ένα κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό σύστημα στο οποίο η κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής αντικαθιστά την ατομική ιδιοκτησία[1]. Ο όρος ιστορικά αφορά ένα πολιτικό κίνημα του 19ου αιώνα, γέννημα των οικονομικοκοινωνικών συνθηκών της βιομηχανικής επανάστασης, και συσχετίζεται στενά με τον όρο Αριστερά.
Οι ιδέες του σοσιαλισμού πρέπει να αναζητηθούν στις απαρχές της Γαλλικής Επανάστασης, στη παράταξη των Ιακωβίνων. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του σοσιαλισμού είναι η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής (γαίες, εργοστάσια, μεγάλες επιχειρήσεις) και η δημιουργία νέων συλλογικών σχέσεων παραγωγής, διανομής των προϊόντων και κατανομής του κοινωνικού πλούτου κάθε κοινωνίας ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε πολίτη. Οι νέες αυτές σχέσεις παραγωγής στηρίζονται στο ότι τα μέλη μιας κοινωνίας θα προσφέρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους και θα αμείβονται ανάλογα με τις ανάγκες τους ή με την εργασία τους. Τη θέση της ατομικής ιδιοκτησίας θα πάρει πλέον η συλλογική διαχείριση με μορφή εθελοντικά συνεταιριστική ή κρατική, οι λεγόμενες κολεκτίβες. Μία κοινωνία οργανωμένη κατ' αυτόν τον τρόπο, ο τελικός στόχος του σοσιαλιστικού κινήματος, αποκαλείται πολλές φορές κομμουνιστική και αντιπαρατίθεται με τον καπιταλισμό και την ελεύθερη αγορά.
Πολιτικά ο σοσιαλισμός έχει συσχετιστεί κατά καιρούς τόσο με συστήματα λήψης αποφάσεων βασισμένα στην άμεση δημοκρατία, όσο και στηριγμένα στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία ή στον ολοκληρωτισμό.
Κομμουνισμός
-----------------------------------------------------
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο κομμουνισμός ως πολιτική έννοια συνήθως σχετίζεται με μια μορφή κοινωνίας επικεντρωμένης σε ένα οικονομικό σύστημα το οποίο θα λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά και αποκεντρωμένα, χωρίς αγορά, κράτος ή διακριτές κοινωνικές τάξεις[1][2][3][4]. Συνήθως η κοινωνία αυτή θεωρείται αχρήματη, υπάρχουν ωστόσο και εναλλακτικές, παραπλήσιες αντιλήψεις οι οποίες διατηρούν την έννοια του χρήματος και μιλούν για ισότητα μισθών (π.χ. στο έργο του Κορνήλιου Καστοριάδη[5]). Σε κάθε περίπτωση στον κομμουνισμό τα μέσα παραγωγής (π.χ. γαίες, εργοστάσια, μεγάλες επιχειρήσεις) αποτελούν κοινωνική / κοινοτική ιδιοκτησία και όχι ατομική, ενώ υφίστανται συλλογική διαχείριση από τους εργαζόμενους με στόχο την κάλυψη των υλικών αναγκών όλων των πολιτών κατά το ρητό «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του». Ως πολιτικός χώρος, στο ευρύτερο πλαίσιο της Αριστεράς, ο κομμουνισμός εκφράζει αυτήν την προσδοκόμενη κοινωνία μέσω ενός σοσιαλιστικού λαϊκού κινήματος το οποίο αντιτίθεται στον καπιταλισμό. Η σύλληψη της κομμουνιστικής κοινωνίας απορρέει από μία κριτική στην ανταλλακτική οικονομία και στην έννοια του κέρδους[6][7], ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έχει περιγραφεί ως οικονομία δώρων[8][9].
Ως κομμουνιστές, με μία ευρεία έννοια, μπορούν να περιγραφούν όλοι οι μαρξιστές και οι περισσότεροι ελευθεριακοί σοσιαλιστές (π.χ. οι αναρχοκομμουνιστές). Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 στη Ρωσία, η οποία οδήγησε στον σχηματισμό της Σοβιετικής Ένωσης, έχει επικρατήσει ο όρος κομμουνισμός να περιγράφει συνήθως τους λενινιστές. Καθώς η μαρξιστική αντίληψη για τον κομμουνισμό προϋποθέτει ένα μεταβατικό στάδιο ύπαρξης κράτους στην υπηρεσία της εργατικής τάξης, το οποίο σύμφωνα με τους λενινιστές υλοποιήθηκε με κάποιον τρόπο στις δικτατορίες του προλεταριάτου του ιστορικού ανατολικού μπλοκ, πολλές φορές ο όρος κομμουνισμός στην καθομιλουμένη αφορά παρόμοια λαϊκοδημοκρατικά καθεστώτα με απολυταρχικές κυβερνήσεις και ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής από το κράτος, αντί για μία κατάσταση αταξικής και ακρατικής κοινωνίας (δείτε και το άρθρο κομμουνιστικό κράτος). Τα εν λόγω καθεστώτα ωστόσο αυτοπροσδιορίζονταν όχι ως κομμουνιστικά αλλά ως σοσιαλιστικά, υπό την έννοια ότι ευρίσκονταν σε μια φάση μετάβασης προς τον κομμουνισμό όπου το κράτος θα αυτοδιαλυόταν.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82
Τρίτη 22 Ιουνίου 2010
Νεκρή χώρα με ζωντανό λαό
Εργασιακά ασφαλιστικά με αλυσίδες δένει η κυβέρνηση του πασοκ το μέλλον των ελλήνων προκειμένου να εντάξει στην αγορά εργασίας τους λαθρομετανάστες γιατί πιστέψτε με οι νόμιμοι έχουν ενταχτεί και είναι κάτι παραπάνω νομοταγείς .
Δεν καταλαβαίνω την λογική Παπανδρέου ταξίδια …ταξίδια ..ε, και λοιπόν ;
Λέει ότι θέλει να αποκαταστήσει το κύρος της χώρας αδιαφορώντας για το κύρος του ελληνικού λάου .
Μακεδονικό Θράκη και αιγαίο πραγματικά θέλω να σας πω ότι ότι διακινείτε στην αγορά είναι φήμες που σίγουρα κρύβουν μια τραγική αλήθεια που θα την μάθουμε ξυπνώντας ένα πρωί .
Αυτοδιοίκηση το μεγάλο γέλιο δεν υπάρχει βουλευτής που να μην θέλει να γίνει περιφερειάρχης η δήμαρχος τέτοια γελοιότητα .
Το μέλλον πάλι καταστρέφετε μέχρι να έρθουν οι ειδικοί σπουδασμένοι στην Αμερική με γνώσεις (λοβοτομή).
αισθάνομαι ντροπιασμένος όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ενώ η χώρα του και σε λίγο κάθε γωνιά της Ευρώπης ετοιμάζετε να βυθιστεί στην απόλυτη φτώχια να λέει ότι πρέπει να λειτουργήσουμε σαν την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου .
Αυτά τα παραδείγματα συνήθως τα φέρνουν δικτάτορες.
Αισθάνομαι ότι αν απόψε η Ελλάδα νικήσει στο μουντιάλ την αργεντινή η ελληνική βουλή την ίδια ώρα και μέχρι να τελειώσει το παντεσπάνι του λαού θα αποτελειώσει των Έλληνα για πάντα .
Καταγγέλλω επίσης όλα τα τηλεοπτικά μέσα ότι δεν βάζουν τίποτα χαρούμενο και πλέον είναι φανερό ότι υπάρχει στόχος να πληγεί το συναίσθημα του Έλληνα .
Εύχομαι οι απειλές του πρωθυπουργού για εκλογές να είναι αληθινές και να μην είναι από αυτά τα γνωστά δηλητηριώδη αστεία των μασόνων.
Δεν καταλαβαίνω την λογική Παπανδρέου ταξίδια …ταξίδια ..ε, και λοιπόν ;
Λέει ότι θέλει να αποκαταστήσει το κύρος της χώρας αδιαφορώντας για το κύρος του ελληνικού λάου .
Μακεδονικό Θράκη και αιγαίο πραγματικά θέλω να σας πω ότι ότι διακινείτε στην αγορά είναι φήμες που σίγουρα κρύβουν μια τραγική αλήθεια που θα την μάθουμε ξυπνώντας ένα πρωί .
Αυτοδιοίκηση το μεγάλο γέλιο δεν υπάρχει βουλευτής που να μην θέλει να γίνει περιφερειάρχης η δήμαρχος τέτοια γελοιότητα .
Το μέλλον πάλι καταστρέφετε μέχρι να έρθουν οι ειδικοί σπουδασμένοι στην Αμερική με γνώσεις (λοβοτομή).
αισθάνομαι ντροπιασμένος όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ενώ η χώρα του και σε λίγο κάθε γωνιά της Ευρώπης ετοιμάζετε να βυθιστεί στην απόλυτη φτώχια να λέει ότι πρέπει να λειτουργήσουμε σαν την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου .
Αυτά τα παραδείγματα συνήθως τα φέρνουν δικτάτορες.
Αισθάνομαι ότι αν απόψε η Ελλάδα νικήσει στο μουντιάλ την αργεντινή η ελληνική βουλή την ίδια ώρα και μέχρι να τελειώσει το παντεσπάνι του λαού θα αποτελειώσει των Έλληνα για πάντα .
Καταγγέλλω επίσης όλα τα τηλεοπτικά μέσα ότι δεν βάζουν τίποτα χαρούμενο και πλέον είναι φανερό ότι υπάρχει στόχος να πληγεί το συναίσθημα του Έλληνα .
Εύχομαι οι απειλές του πρωθυπουργού για εκλογές να είναι αληθινές και να μην είναι από αυτά τα γνωστά δηλητηριώδη αστεία των μασόνων.
Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010
ΠΥΡΓΟΣ ΗΛΕΙΑΣ
Έχω ξαναπεί την γνώμη μου για τα πολιτικά δρώμενα στο Δήμο Πύργου όχι στους δεινόσαυρους .
Αυτές οι εκλογές είναι μια τεράστια ευκαιρία για πολιτική εξορία των «γερόντων».
Μην γελιέστε και μην ελπίζετε η γενιά το 60 απέτυχε και δεν είναι μόνο αυτό ξεπούλησε όλα αυτά για τα οποία αγωνίστηκε .
Ίσως μια νέα γενιά να κάνει κάτι με προσοχή μόνο γιατί γαλουχήθηκε από την γενιά του 60.
Ασφαλώς και δεν ισοπεδώνω απλά κρίνω από αυτά που βλέπω γύρω μου .
Την Γιουγκοσλαβία την διέλυσαν οι οικολόγοι πράσινοι υπό τον Γιόχαν φισερ
Αυτές οι εκλογές είναι μια τεράστια ευκαιρία για πολιτική εξορία των «γερόντων».
Μην γελιέστε και μην ελπίζετε η γενιά το 60 απέτυχε και δεν είναι μόνο αυτό ξεπούλησε όλα αυτά για τα οποία αγωνίστηκε .
Ίσως μια νέα γενιά να κάνει κάτι με προσοχή μόνο γιατί γαλουχήθηκε από την γενιά του 60.
Ασφαλώς και δεν ισοπεδώνω απλά κρίνω από αυτά που βλέπω γύρω μου .
Την Γιουγκοσλαβία την διέλυσαν οι οικολόγοι πράσινοι υπό τον Γιόχαν φισερ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)