Πέμπτη 21 Απριλίου 2016

Ποιος είναι ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, σήμερα πάπας Φραγκίσκος; Οι Μανάδες των δολοφονημένων στην Αργεντινή, μας το θυμίζουν!

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
"διάβαζαν ευχές όταν πετούσαν τα πτώματα των
παιδιών μας στο ποτάμι ή τους... βασάνιζαν"
Να που ήρθε στη Λέσβο ο κύριος Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο και ως χρυσόψαρα μας ταΐζουν τα ΜΜΕ για τον καλοκάγαθο, φιλάνθρωπο, ευσεβή, φίλο της Ελλάδας... φίλο των προσφύγων-μεταναστών... "προοδευτικό" πάπα Φραγκίσκο!
Κι όμως, σήμερα κανείς τους δεν είχε το σθένος να μιλήσει την αλήθεια και παίχτηκε ένα "επικοινωνιακό" θέατρο, χωρίς ίχνος ντροπής.
Ο κύριος Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, δεν ζήτησε συγνώμη για τη συγκάλυψη της Γενοκτονίας του λαού της Συρίας...
Οι κ.κ. Βαρθολομαίος και Ιερώνυμος, δεν  ζήτησαν συγνώμη για τη συγκάλυψη της Γενοκτονίας του λαού της Συρίας... και κυρίως για το ότι επί πέντε (5) ολόκληρα χρόνια ιμπεριαλιστικής επίθεσης στη Συρία, δεν βρήκαν ευκαιρία, δεν τόλμησαν να πουν δυο λόγια συμπάθειας και συμπαράστασης -έστω υποκριτικά- για τους περισσότερους από 2.000.000 εκατομμύρια Ελληνορθόδοξους της Συρίας και το Πατριαρχείο Αντιοχείας που φυλάει Θερμοπύλες.
Ο κ. Τσίπρας, δεν ζήτησε συγνώμη για τη συγκάλυψη της Γενοκτονίας του λαού της Συρίας, για την εγκατάλειψη των ιστορικών μνημείων και ανυπολόγιστης αξίας αρχαίων κειμένων της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς (κλασικής Ελλάδας) και κειμηλίων, στα Ελληνορθόδοξα Μοναστήρια κι εκκλησίες της Συρίας (ας μην ενδιαφερόταν για τους Ελληνορθόδοξους), αλλά κυρίως γιατί κι η δική του κυβέρνηση της "πρώτη φορά αριστερά"... συνεχίζει δολοφονικό εμπάργκο εναντίον του λαού της Συρίας, αλλά και παραβιάζοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με τη φίλη Συρία.
Πατριαρχείο Αντιοχείας (Δαμασκός - Συρία): "Έχει μεγάλη Τιμή αυτή η Σημαία για τη Σοσιαλιστική Αραβική Δημοκρατία της Συρίας"!
Να θεωρήσουμε δεδομένο ότι το ενδιαφέρον τους περιστράφηκε και στη διαχείριση κονδυλίων, για τη "φιλανθρωπία"για τους "πρόσφυγες-μετανάστες" και πως βολεύει όλους ο πόλεμος της "πολιτισμένης" δύσης για την κατάκτηση της χώρας των Σελευκιδών;
Σε τι κόσμο ζούμε; 
Οι Μανάδες της Πλατείας του Μάη (Plaza del Mayo), το κίνημα των Μανάδων της Αργεντινής (το Μ κεφαλαίο) που δολοφονήθηκαν τα παιδιά τους από το δικτατορικό καθεστώς του μαύρου δικτάτορα της Αργεντινής, Χόρχε Ραφαέλ Βιντέλα, έχουν από πολλά χρόνια μιλήσει για τον φασιστικό ρόλο του Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, σήμερα πάπας Φραγκίσκος.
Αυτός είναι ο κύριος Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, σήμερα πάπας Φραγκίσκος...

Ήταν το πολύ μακρινό (;) 2007, όταν οι Μανάδες της Plaza de Mayo εξαπολύουν επίθεση εναντίον τριών (3) πανίσχυρων προσωπικοτήτων της Αργεντινής για τη συνεργασία τους με το αμερικανοκίνητο αιμοσταγές δικτατορικό καθεστώς του Χόρχε Ραφαέλ Βιντέλα, μεταξύ αυτών τον καρδινάλιο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο και σήμερα ηγέτη της παπικής εκκλησίας.

Την Ανακοίνωση των Μανάδων της Plaza de Mayo υπογράφει προσωπικά η Μάνα Hebe de Bonafini, ή ηγέτης των Μανάδων που τους δολοφόνησαν τα παιδιά οι φασίστες του Βιντέλα κι έχει τον τίτλο: "Ο φασισμός επιτίθεται με τους Macri, Bergoglio και Bendini" (την παραθέτουμε ολόκληρη παρακάτω). Σ' αυτό το μνημειώδες κείμενο-καταγγελία, οι Μανάδες καταγγέλλουν τους πανίσχυρους άνδρες της Αργεντινής Macri, Bergoglio και Bendini.
Ειδικά για τον καρδινάλιο Bergoglio, που έγινε πάπας και σήμερα τίμησαν ο πρωθυπουργός και οι ταγοί της Ορθόδοξης εκκλησίας, επισημαίνουν μεταξύ άλλων:
"Αρνούμαστε τα λόγια του καρδινάλιου Bergoglio που λέχθηκαν για να προστατεύσουν τους φασίστες. Αυτοί γνωρίζουν ότι είναι συνένοχοι της δικτατορίας. Κανείς τους, ούτε η Εκκλησία, ούτε οι Δικαστές καταδίκασαν κάποιο επίσκοπο για όσα έκανε. Ούτε εκείνους που διάβαζαν ευχές όταν πετούσαν τα πτώματα των παιδιών μας στο ποτάμι ή τους βασάνιζαν".
Η καταγγελία του φασίστα καρδιναλίου Jorge Mario Bergoglio, που έγινε πάπας Φραγκίσκος, δεν είναι σημερινή... Ο αντάρτης παπάς Don Vitaliano della Sala, που συμμετέχει στο κίνημα ‘no global’, στην προσωπική του ιστοσελίδα λέει τα "σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη" για τη συνεργασία του πάπα με τη χούντα του Βιντέλα, που δολοφόνησε 9.000 ανθρώπους.
Και το συγκλονιστικό; Ο ίδιος ιερέας είχε δημοσιοποιήσει τα στοιχεία για τον συνεργάτη της χούντας αρχιεπίσκοπο Αργεντινής κι όταν παλιότερα διεκδικούσε την ηγεσία του Βατικανού.
Επίσης, ντοκουμέντα για τη συνεργασία του σημερινού πάπα με την πιο αιμοσταγή δικτατορία στη Λατινική Αμερική, από τις 24 Μάρτη 1976 και μέχρι προσφατες επανεκδόσεις, παραθέτονται στο βιβλίο "Το νησί της Σιωπής - Ο ρόλος της Εκκλησίας στη δικτατορία της Αργεντινής" (L'isola del silenzio. Il ruolo della Chiesa nella dittatura argentina).
Ο ρόλος της καθολικής εκκλησίας στη δικτατορία του Βιντέλα, περιγράφεται από τον παγκοσμίου φήμης Αργεντινό δημοσιογράφο Horacio Verbitsky.
Μια έρευνα 15 χρόνων που μελετάει εκείνη την τραγική περίοδο της χώρας του και ξεσκεπάζει τη συνεργασία του σημερινού πάπα με τους φασίστες.
Συνεπώς, δεν χαιρόμαστε, δεν τραγουδάμε νίκες, για την επίσκεψη ενός συνεργάτη αιμοσταγούς δικτατορικού καθεστώτος.
 
Η Ανακοίνωση-Καταγγελία των Μανάδων της Πλατείας του Μάη (Plaza del Mayo) - 2007
“El fascismo ataca desde Macri, Bergoglio y Bendini”
Las Madres de Plaza de Mayo repudiamos las palabras del Cardenal Bergoglio durante su homilía del sábado pasado porque se quiso proteger.
Ellos saben que son cómplices de la dictadura.
Ni la Iglesia, ni la Justicia condenaron a ninguno de los Obispos por lo que hicieron. Ni a los que bendecían cuando tiraban a nuestros hijos vivos al río, ni a los que les pegaban cuando los estaban torturando. No olvidamos que les decían “siete horas de de tortura no es pecado” cuando estaban estaqueados.
Ahora dicen “basta, termínenla” porque necesitan que se olvide. Pero no se puede borrar. Los obispos tenían sueldos de los jueces de instrucción. Los sacerdotes estaban a cargo de la Policía y algunos de ellos, además, tenían armas.
Los curas comprometidos con la causa de su pueblo fueron asesinados, los Palotinos, Mujica y los 125 curas desaparecidos.
Bendini acompaña toda esta basura pidiendo el perdón y el olvido y por eso habría que destituirlo, creo que a la Ministra no le queda otra.
La basura va junta, Macri, Bendini y Bergoglio. Son de la misma raza y de la misma ralea. Son fascismo, son la vuelta de la dictadura. Son la dictadura misma.
Los tres representan la dictadura. Bendini, Bergoglio y Macri.
Hebe de Bonafini
Presidenta de la Asociación
Madres de Plaza de de Mayo

press-gr 
http://greeknation.blogspot.gr/2016/04/blog-post_722.html

Σοβαρές αμφιβολίες για την Πανορθόδοξη Σύνοδο από τον Πειραιώς Σεραφείμ

Καθόλου σίγουρος ότι η Πανορθόδοξη Σύνοδος που έχει προγραμματιστεί για το 2016 θα προσφέρει με ουσιαστικό τρόπο εμφανίζεται σε ανακοίνωσή του ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ.
Ο Σεβασμιώτατος, στη μακροσκελή ανακοίνωσή του αναφέρει μεταξύ άλλων:
«Τούτο αποδεικνύει και η ξένη προς την ορθόδοξη εκκλησιολογία εισήγησή του[7]που εξεφώνησε στις 29-8-2015 προς τους Ιεράρχες του Θρόνου, με την οποία έδωσε τις κατευθυντήριες γραμμές για τις σχέσεις, που πρέπει να αναπτύξουν με τους αιρετικούς, τους ετεροδόξους και τους αλλοθρήσκους, στηριζόμενος περισσότερο στις αποφάσεις της Β΄ Βατικάνειας ψευδοσυνόδου και τη νέα εκκλησιολογία του Παπισμού, παρά στην Ορθόδοξη θεολογία και παράδοση.
Σχολιάζοντας μερικά βασικά σημεία της εισηγήσεως του Παναγιωτάτου, επιθυμούμε να τονίσουμε τα εξής:
Η δεινή και τραγική πραγματικότητα, που είναι πλήρως αντίθετη με τας σκέψεις του Παναγιωτάτου, αποδεικνύει ότι η Οικουμενι(στι)κη Κίνηση, με αποκλειστική ευθύνη, όχι των μαχητικών και αντιοικουμενιστικών ιστολογίων, εφημερίδων και άλλων Μ.Μ.Ε., αλλά των ιδίων των αιρετικών και ετεροδόξων από τη μια, και των οικουμενιστών από την άλλη, είναι ΑΛΥΣΙΤΕΛΗΣ. Οι μεν αιρετικοί και ετερόδοξοι διακρίνονται για την έλλειψη ειλικρίνειας και μετανοίας, εμμένοντες σατανικώς στην κακοδοξία. Οι δε οικουμενιστές διακρίνονται για την έλλειψη μαρτυρίας της ορθοδόξου πίστεως, τον υπερτονισμό της αγάπης και τον υποτονισμό της αληθείας, την πρακτική του να μη συζητούνται τα χωρίζοντα, αλλά τα ενούντα, την άμβλυνση των ορθοδόξων κριτηρίων, την αμοιβαία αναγνώριση εκκλησιαστικότητος χωρίς διακοινωνία, που είναι σχιζοφρενική κατάσταση, τον διάλογο επί ίσοις όροις, την υπογραφή και υιοθέτηση κοινών αντορθοδόξων κειμένων, τις αντικανονικές συμπροσευχές και τον λαικό Οικουμενισμό. Το μόνο, που επιτυγχάνεται με την Οικουμενι(στι)κη Κίνηση, είναι η σύγχυση και ο συγκρητισμός. Ενώ εάν η Ορθόδοξος Εκκλησία ακολουθούσε την Πατερική οδό μαχίμου επανευαγγελισμού της Οικουμένης και κονιορτοποιούσε τις αιρέσεις με παγκόσμιο λόγο και πατερική παρρησία, θα εδόξαζε τον Θεό και θα διεσφάλιζε το ανθρώπινο πρόσωπο. Ο καθηγητής ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ κ. Καμπουράκης ως μου εγνώρισε είχε προτείνει την δημιουργία δορυφορικής πλατφόρμας για την Ορθόδοξη μαρτυρία σε 17 γλώσσες αλλά συνήντησε παντού κλειστές πόρτες. Αν αυτό είχε γίνει με την αείζωο χάρη του Τρισυποστάτου Θεού και την παγκόσμια αναγνώριση και το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο τότε θα είχε την δυνατότητα και την Θεολογική Σχολή της Χάλκης να ανοίξει και το διεθνές status να του αναγνωριστεί από την Τουρκική Πολιτεία και οι περίπυστοι ναοί της Κωνσταντινουπόλεως να μη μεταβάλλονται σε τεμένη αλλά να του αποδοθούν ως λατρευτικοί χώροι .
Οι «χειροτονίες» γυναικών στον ιερατικό και επισκοπικό βαθμό και η θεσμοθέτηση της ομοφυλοφιλίας στον Προτεσταντικό κόσμο όπως οι εισηγηταί στην Σύναξη Μητροπολίται Σασίμων κ. Γεννάδιος και Αυστρίας κ. Αρσένιος παρεδέχθησαν, που αποτελεί ανατροπή της ανθρωπίνης οντολογίας και φυσιολογίας και καθιερώνει μια κίβδηλη ανθρωπολογία ως η κορωνίδα των αμαρτιών, καθώς και η αναγνώριση των «γάμων» μεταξύ των ομοφυλοφίλων, αποδεικνύουν ότι καθόλου δεν επηρρεάστηκε ούτε πλησίασε η αίρεση και η ετεροδοξία προς την ορθόδοξη κατεύθυνση, θεολογία και ζωή.
Η δήλωση παραίτησης του Γέροντος Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ιωάννου Ζηζιούλα από την θέση του συμπροέδρου του Επισήμου Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Παπικών, αν και τελικώς δεν έγινε αποδεκτή από τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, ως εκείνη του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Στυλιανού που είχε συνοδευθεί με την δηλωσή του περί «ανοσίου παιγχνίου», αποτελούν αποδείξεις, ίσως τις πιο τρανταχτές, της ακαρπίας του εκατόχρονου εγχειρήματος της Οικουμενι(στι)κης Κινήσεως και επιβεβαίωση του Παυλείου λόγου «αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού, ειδώς ότι εξέστραπται ο τοιούτος και αμαρτάνει ων αυτοκατάκριτος».
Θα έπρεπε ο Παναγιώτατος να αποφύγει την αναφορά του στον μύθο της «μαρτυρίας της Ορθοδόξου πίστεως» εκ μέρους των οικουμενιστών στα πλαίσια της οικουμενι(στι)κης κινήσεως και των θεολογικών διαλόγων, διότι οι επαίσχυντες συμφωνίες του Μπάλαμαντ και του Σαμπεζύ, η υιοθέτηση των αντορθοδόξων κειμένων του Πόρτο Αλέγκρε, της Ραβέννας και του Πουσάν, η υπογραφή Κοινών Δηλώσεων με τον αιρεσιάρχη Πάπα της Ρώμης, οι αντικανονικές συμπροσευχές και τα ημισυλλείτουργα με αιρετικούς και αλλοθρήσκους, καταδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο.
Απόδειξη των τραγικών συνεπειών των αιρέσεων είναι η βλάστηση του δαιμονιώδους Ισλάμ, με το φρικιαστικό ιδεολόγημά του περί υποταγής των πάντων, το οποίο αποτελεί ένα συμπίλημα των χριστολογικών αιρέσεων του Αρειανισμού, του Νεστοριανισμού και του Μονοφυσιτισμού, που αρνήθηκαν την κατ’ουσίαν ενανθρώπηση του Θεού Λόγου και ανεκήρυξαν πανηγυρικά τον Θεό απρόσιτο και αμέθεκτο από το ανθρώπινο πρόσωπο και επομένως η υποταγή (Ισλάμ) να είναι η μόνη πνευματική σχέση Θεού και ανθρώπου.
Οι χριστιανικοί πληθυσμοί των Κοπτών της Αιγύπτου, των Αβυσσηνών της Αιθιοπίας, των Νεστοριανών Ασσυρίων και των Ιακωβιτών Μονοφυσιτών της Συρίας σφαγιάζονται από το πνευματικό τους έκγονο, το Ισλάμ, που οι πατέρες τους αφρόνως δημιούργησαν με την σατανική στρέβλωση της Ορθοδόξου Χριστολογίας.
Η ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται. Ας θυμηθούμε την γενοκτονία των μονοφυσιτών Αρμενίων από τους νεότουρκους Ισλαμιστές.
Κατόπιν όσων ελέχθησαν προηγουμένως, η δήλωση του Παναγιωτάτου, κατά την οποία οι συνθήκες υποχρεώνουν δήθεν τους Ορθοδόξους να μετέχουν σε συμπροσευχές και κοινή λατρεία με την ετεροδοξία, αποτελεί πλήρη εκκοσμίκευση της Εκκλησίας, συνιστά κατάφωρη παραβίαση των Θείων και Ιερών Κανόνων και της Αγιοπατερικής Παραδόσεως, η οποία ρητώς απαγορεύει, και μάλιστα με την ποινή της καθαιρέσεως, τις συμπροσευχές και την κοινή λατρεία και είναι μία άπελπις προσπάθεια να συντηρηθεί το πτώμα του Οικουμενισμού, το οποίο, όπως αποδεικνύεται εκ των ανωτέρω, είναι οδωδώς και τυμπανιαίο, εφ’όσον η ετεροδοξία δεν αποπτύσσει τις πάμπολλες αιρέσεις της.
Η μεν αίρεση του Παπισμού συνεχίζει να εμμένει στο παγκόσμιο πρωτείο εξουσίας του Πάπα της Ρώμης, στη διασάλευση του μυστηρίου της Αγίας Τριάδος και στην άρνηση της θεώσεως του ανθρωπίνου προσώπου με την κτιστή χάρη. Η δε αίρεση του Προτεσταντισμού εμμένει κι αυτή στην εικονομαχία, στην άρνηση του μυστηρίου της Εκκλησίας και του μυστηρίου της Αειπαρθένου Θεοτόκου. Επιπλέον, η αίρεση του Μονοφυσιτισμού, παρά τις ψευδολογίες της επαίσχυντης συμφωνίας του Σαμπεζύ της Γενεύης το 1991[9], μνημονεύει τους αιρεσιάρχες Σεβήρο και Διόσκορο και αρνείται την εν δυσί φύσεσι Ορθόδοξη Χριστολογία, προσθέτουσα και τις κακοδοξίες του Μονοθελητισμού και του Μονοενεργητισμού, καθώς και τις αιρέσεις του Θεοπασχητισμού και της ικανοποιήσεως της Θείας Δικαιοσύνης.
Σχετικά με το θέμα των μικτών γάμων, στους οποίους αναφέρεται ο Παναγιώτατος, αυτοί έχουν καταστεί ένα από τα μέσα, με το οποίο προωθείται ο λαικός Οικουμενισμός, με απώτερο στόχο να νοθευθεί και να αλλοιωθεί η πίστη των Ορθοδόξων Χριστιανών. Σύμφωνα με την κανονική ακρίβεια της Καθολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας[10], οι μικτοί γάμοι απαγορεύονται. Κατ'οικονομίαν, όμως, η Εκκλησία δέχεται και τελεί μικτούς γάμους με την προϋπόθεση ότι το αιρετικό μέλος θα αποκηρύξει την αίρεση και την πλάνη του γραπτώς, και θα συμφωνήσει ότι τα παιδιά θα βαπτιστούν και θα ανατραφούν με το ορθόδοξο δόγμα. Η χρησιμοποίηση της οικονομίας της Εκκλησίας ως δικαιολογία για συμπροσευχές και κοινή λατρεία είναι εντελώς άστοχη.
Όσον αφορά στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο του 2016, την οποία ο Παναγιώτατος χαρακτήρισε ως μη Οικουμενική, διότι δεν συμμετέχουν οι εκ της Δύσεως «χριστιανοί», διερωτώμεθα : Πως είναι δυνατόν να συμμετέχουν οι ετερόδοξοι «χριστιανοί» της Δύσεως, όταν είναι καταδικασμένοι από Οικουμενικές Συνόδους επί αιρέσει; Όπως π.χ. από την Γ΄ Οικουμενική για την άρνηση του αειπαρθένου της Θεοτόκου, από την Ζ΄ Οικουμενική για την εικονομαχία και την άρνηση του μυστηρίου της Εκκλησίας και από την Η΄ Οικουμενική για το Filioque; Κατά την συλλογιστική του Παναγιωτάτου, οι Ε΄, ΣΤ΄ και Ζ΄ Οικουμενικές Σύνοδοι, κακώς ονομάζονται Οικουμενικές, επειδή δεν συμμετείχαν οι αντιχαλκηδόνιοι λαοί των Αρμενίων, των Κοπτών της Αιγύπτου, των Ασσυρίων και Ιακωβιτών της Συρίας και των Κοπτών του Μαλαμπάρ των Ινδιών;
Η Σύνοδος αυτή κατ’αρχήν προγραμματίστηκε ως Οικουμενική, έστω κι αν ονομάστηκε Πανορθόδοξη. Όμως, τα τελευταία χρόνια οι οικουμενιστές την αποχαρακτήρισαν και διέγραψαν τον Οικουμενικό της χαρακτήρα. Διότι, αν συγκαλούνταν ως Οικουμενική, θα είχε την υποχρέωση να αναγνωρίσει ως 8η και 9η Οικουμενικές Συνόδους τις Συνόδους επί Μ. Φωτίου και αγίου Γρηγορίου Παλαμά! Αυτό, όμως, θα ενοχλούσε το Βατικανό, επειδή αυτές οι Σύνοδοι καταδικάζουν τον Παπισμό ως αίρεση.
Η θέση του Παναγιωτάτου ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν δύναται πλέον να συγκαλεί Οικουμενική Σύνοδο, εξ αιτίας της μη συμμετοχής των Δυτικών, είναι παντελώς εσφαλμένη. Ουσιαστικά διακηρύσσει με την θέση του αυτή ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι ελλειματική, ασθενής και ατελής Εκκλησία, και μόνο όταν «ενωθεί» με τον Παπισμό και τον Προτεσταντισμό, θα είναι τέλεια Εκκλησία, οπότε θα μπορεί τότε μαζί με τους Δυτικούς να συγκαλεί Οικουμενική Σύνοδο. Η θέση, όμως, αυτή απέχει παρασάγκας από την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία.
Το θέμα του κοινού εορτασμού του Πάσχα μεταξύ Ορθοδόξων και ετεροδόξων, που πρόκειται να εξετάσει η Μεγάλη Σύνοδος, είναι κολοσσιαίας σημασίας διότι μία σύνοδος, όπως την προσδιορίζει ο Παναγιώτατος, με οικουμενιστικές προδιαγραφές και προϋποθέσεις, δεν μπορεί ν’αλλάξει απόφαση Οικουμενικής Συνόδου και συγκεκριμένως της Αγίας Α΄ Οικουμενικής Συνόδου των αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων. Αν αυτό συμβεί, τότε να προετοιμαζόμεθα για νέο παλαιοημερολογητικό σχίσμα που θα έχει δυστυχώς και κανονική θεμελίωση.
Τέλος, η πρόσφατη σύναξη των Ιεραρχών του Θρόνου αποτελεί μία μικρή πρόγευση των όσων πρόκειται να διαδραματιστούν στην μέλλουσα να συγκληθεί Αγία και Μεγάλη Συνόδου του 2016. Τονίζουμε, όμως, με ιδιαίτερη έμφαση ότι μία Σύνοδος, η οποία θα βασίζεται στην αρχή της περιεκτικότητας και του ουμανισμού-ανθρωπισμού και θα νομιμοποιήσει την παναίρεση του συγκρητιστικού διαχριστιανικού οικουμενισμού, θα αποτελέσει πραγματική τορπίλλη στα θεμέλια της πανορθοδόξου ενότητος, διότι θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ’όσα δήθεν θα λύσει και θα οδηγήσει σε αναταραχές, σύγχυση και σχίσματα. Πάντως, μία τοιαύτη Σύνοδος δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή από τον Ορθόδοξο κλήρο και τον λαό του Θεού, θα καταγραφεί στην εκκλησιαστική ιστορία ως ληστρική και ψευδοσύνοδος, όπως και τόσες άλλες, και οι αποφάσεις της θα καταστούν ανίσχυρες, διότι ο Οικουμενισμός παραποιεί την εικόνα του Θεανθρώπου, αποβαίνει ολετήρας της Αληθείας και οδηγεί αναποδράστως στον πνευματικό και φυσικό όλεθρο.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ»
- See more at: http://ekklisiaonline.gr/eipan/item/5757-sovares-amfivolies-gia-tin-panorthodoksi-synodo-apo-ton-peiraios-serafeim#sthash.nKue80Qq.dpuf

Μετά τους Τούρκους και οι Σκοπιανοί παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο

Δύο παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από Σκοπιανάελικόπτερα σημειώθηκαν σήμερα το πρωί.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, δύο ελικόπτερα τηςΠΓΔΜ, εισήλθαν στο FIR Αθηνών και πραγματοποίησαν τις ακόλουθες υπερπτήσεις:

την 09:33, άνωθεν περιοχής Αριδαίας στα 7.000 πόδια, με έξοδο από το FIR Αθηνών την 09:34
την 09:49, άνωθεν περιοχής Αριδαίας στα 8.300 πόδια, με έξοδο από το FIR Αθηνών την 09:50 

Τα ανωτέρω Ε/Π αναγνωρίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και κατά πάγια πρακτική.

newpost
http://greeknation.blogspot.com/2016/04/blog-post_598.html

Τετάρτη 20 Απριλίου 2016

Πύργος: Μαζεύουν τα σκουπίδια για να περάσει η Φλόγα και τα πετούν στο γήπεδο (pics)

Πύργος: Μαζεύουν τα σκουπίδια για να περάσει η Φλόγα και τα πετούν στο γήπεδο (pics)
Τραγελαφικές εικόνες! Να γελάς ή να κλαις από την ανικανότητα των υπευθύνων να βρουν χώρο για να πετάξουν τα σκουπίδια της πόλης
Χωματερή θυμίζει και πάλι το προαύλιο του δημοτικού Σταδίου Πύργου, καθώς ο δήμαρχος κ. Γαβρίλης Λιατσής αποφάσισε να πετάξει εκεί τα σκουπίδια της πρωτεύουσας του νομού Ηλείας.
Η πόλη του Πύργου αντιμετωπίζει εδώ και σχεδόν ένα χρόνο σοβαρό πρόβλημα, καθώς οι Αρχές της πόλης αδυνατούν να βρουν χώρο για να πηγαίνουν τα σκουπίδια. Τόνοι απορριμμάτων είχαν κατακλύσει επί μήνες τους δρόμους του Πύργου που θύμιζε περισσότερο χωματερή παρά την πόλη που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα από το λίκνο του Πολιτισμού, την Αρχαία Ολυμπία.
Λίγες μέρες πριν την αφή της Ολυμπιακής Φλόγας, ο δήμος Πύργου αναζητούσε εναγωνίως λύση για να μην ξεφτιλιστεί και δει όλος ο πλανήτης τα χάλια της πόλης.
Τη... φαεινή ιδέα χρεώνεται ο δήμαρχος της πόλης κ. Γαβρίλης Λιατσής, ο οποίος αποφάσισε να μαζέψει επιτέλους τα σκουπίδια και να τα μεταφέρει στο δημοτικό στάδιο της πόλης!
Με ποια λογική; Δεν υπάρχει λογική... Όταν επί ένα χρόνο η δημοτική Αρχή δεν έχει καταφέρει να βρει λύση για τα σκουπίδια μιας πόλης, τότε για ποια λογική θέλετε να μιλήσουμε;
Δείτε τις φωτογραφίες στο Gallery και θα καταλάβετε την τραγική κατάσταση για την οποία μιλάμε.


Read more: http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/689860/pyrgos-mazeyoyn-ta-skoypidia-gia-na-perasei-i-floga-kai-ta-petoyn-sto-gipedo-pics#ixzz46OrAHNTd

Ελληνική κρίση: Aύξηση κατάθλιψης και αυτοκτονιών Στο 24ο Πανελλήνιο συνέδριο Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρίας

Tο κατά πόσο η ψυχιατρική μεταρρύθμιση παραμένει ζητούμενο, την οικονομική κρίση και την ψυχολογική υγεία, τη φροντίδα της ψυχικής υγείας σε σχέση με την προσφυγική κρίση, τα ποσοστά των αυτοκτονιών και το προφίλ των αυτοχείρων, μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρίας (ΕΨΕ) Δημήτρης Πλουμπίδης, στο περιθώριο του 24ου πανελλήνιου συνεδρίου της ΕΨΕ που πραγματοποιήθηκε στην Αλεξανδρούπολη, με τη συμμετοχή περισσοτέρων των 600 εγγεγραμμένων συνέδρων.
Αιτιολογώντας την επιλογή της Αλεξανδρούπολης για τη διοργάνωση του συνεδρίου, ο κ. Πλουμπίδης εξηγεί πως η πόλη είναι έδρα καλά οργανωμένων και πρωτότυπων ψυχιατρικών υπηρεσιών, που είναι αυτό που θέλει η σύγχρονη ψυχιατρική. «Για πολλά χρόνια στην Ελλάδα μιλάμε για ψυχιατρική μεταρρύθμιση, που σκοπός της ήταν να συρρικνωθούν και να κλείσουν τα παλιά ψυχιατρικά νοσοκομεία και να μεταφερθεί η άσκηση ψυχιατρικής μέσα στην κοινωνία. Αυτό το χουνε πετύχει σε σημαντικό βαθμό οι μονάδες που ενεργοποιούνται στον Έβρο, με τη λειτουργία μονάδων κοινοτικής φροντίδας και τη μείωση κατά πολύ των αναγκαστικών νοσηλειών, ένα σημαντικό ζήτημα για τη χώρα» σημειώνει.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΨΕ σε αρκετές από τις παρεμβάσεις του συνεδρίου φάνηκε η μεγάλη αύξηση των περιστατικών κατάθλιψης και έντονου άγχους στον πληθυσμό, ειδικά στα χρόνια της κρίσης, δηλαδή μετά το 2010. «Έχει διαπιστωθεί ότι αυτό σχετίζεται με οικονομικές δυσκολίες, με δάνεια που αδυνατούν να πληρώσουν και με την εργασιακή ανασφάλεια». Λόγω της οικονομικής κρίσης, οι άνθρωποι είναι λιγότερο σε θέση να πληρώσουν ιδιωτικές υπηρεσίες (ψυχιάτρους,ψυχολόγους) με αποτέλεσμα την τεράστια αύξηση του αριθμού των αιτημάτων στις υποστελεχωμένες δημόσιες υπηρεσίες υγείας, κυρίως για θέματα κατάθλιψης και άγχους. «Αυτό που είπαμε όλοι στο συνέδριο είναι ότι γενικά οι ιατρικές υπηρεσίες στην Ελλάδα, όχι μόνο η ψυχιατρική, είναι γηράσκουσες κι αν δεν έρθουν καινούριοι άνθρωποι σε 4-5 χρόνια θα είναι τεράστια τα προβλήματα» επισημαίνει ο κ. Πλουμπίδης.
Σίγουρα βελτιώσιμη χαρακτηρίζει ο πρόεδρος της ΕΨΕ την κατάθλιψη, πάθηση που εμφανίζεται κυρίως στις μέσες ηλικίες «γιατί έχουνε τα περισσότερα βάρη της ζωής» διευκρινίζοντας ότι για την αντιμετώπισή της δεν αρκούν μόνο τα φάρμακα.
«Είναι και η στήριξη που θα πάρει ο ασθενής από το γιατρό και επίσης το κατά πόσο αντιληφθεί τι ακριβώς τον πιέζει. Όσα μας πιέζουν δεν μπορούμε εύκολα να τα βάλουμε στην άκρη. Είναι κατάσταση γενικά που αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε, είναι βελτιώσιμη. Αν σε μια καινούρια δυσκολία θα επανεμφανιστούν τα συμπτώματα δεν μπορεί να το πει κανείς εξ αρχής». Συνεχίζοντας την περιγραφή της πιο διαδεδομένης ψυχικής πάθησης στην εποχή μας, ο κ. Πλουμπίδης εξηγεί πως υπάρχει μία κληρονομικότητα που μπορεί να μας κάνει περισσότερο ευάλωτους αλλά επίσης έχει σημασία το πόσο δύσκολες καταστάσεις θα αντιμετωπίσουμε και στα παιδικά χρόνια και αργότερα. «Το πώς βοηθιέται δηλαδή ο ασθενής να διαχειριστεί καλύτερα τις δικές του δυνάμεις και τις σχέσεις του με τους γύρω-γύρω, κι αυτό μπορεί να είναι αιτία κατάθλιψης και δυσκολιών».
Χαρακτηρίζει ιδιαίτερα σημαντική κατηγορία τους έφηβους «γιατί εκεί είναι δουλειά πρόληψης σε μεγάλο βαθμό. Εκεί προσπαθούμε κάποιες επαναστάσεις και κάποιες δύσκολες συμπεριφορές να μη φτάσουν σε νόσο» και δύσκολη ηλικία την τρίτη γιατί εκεί δίπλα στην ψυχική νόσο υπάρχουν κι ένα σωρό σωματικά και είναι σύνθετη η απαιτούμενη φροντίδα.
Τονίζει πως ο ασθενής με ελαφρά ψυχολογικά προβλήματα χρειάζεται στήριξη και όχι απομόνωση και παραδέχεται πως αποτελεί σοκ και στίγμα για μια οικογένεια μια ψυχιατρική διάγνωση. «Εξαρτάται όμως και με ποιες συνθήκες θα δεχθούμε τον ασθενή και την οικογένεια».
Όσον αφορά στις αυτοκτονίες, έχουν αυξηθεί κατά 30%, από το 2011. «Είναι πανελλήνιο εύρημα η αύξηση των αυτοκτονιών. Ευτυχώς δεν έχει ανέβει πάρα πολύ. Ήμασταν και εξακολουθούμε να είμαστε στο χαμηλότερο επίπεδο της Ευρώπης, με τεράστια διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών αυτοχείρων (περίπου 7 άνδρες και μία γυναίκα ανά 100.000). Εκεί που είναι σαφέστατη η αύξηση είναι στις μέσες ηλικίες, άνδρες και γυναίκες, δηλαδή αυτοί που θίχτηκαν περισσότερο από την οικονομική κρίση, βρεθήκαν ακάλυπτοι από δάνεια, να χρωστάνε κ.λ.π.».
Από τη θεματολογία ενός πανελλήνιου ψυχιατρικού συνεδρίου δεν θα μπορούσε να απουσιάζει και το θέμα της προσφυγικής κρίσης. «Αυτό που αρχικά προσπαθούμε να οργανώσουμε είναι η στήριξη όσων παρεμβαίνουν κοντά στους πρόσφυγες, όχι μόνο των εθελοντών και των λιμενικών στα νησιά αλλά και των αστυνομικών όταν δουλεύουν 15ωρα και 16 ωρα. Επίσης, ξέρετε πόσοι διασώστες βλέπουνε εφιάλτες τα μωρά που έχουνε βρει πνιγμένα μέσα στο νερό;».
Η στήριξη του πληθυσμού αλλά και των προσφύγων, είναι εξίσου σημαντική σύμφωνα με τον κ. Πλουμπίδη, που αναγνωρίζει ότι παρά τις προθέσεις και τις ωραίες ιδέες που υπάρχουν ακόμη δεν έχουν γίνει πολλά. «Εδώ δεν είμαι περήφανος να σας πω ότι έχουμε προχωρήσει. Η αιτία είναι κυρίως το οικονομικό. Δεν μπορούμε να βρούμε ανθρώπους.
Στους πρόσφυγες υπάρχει και το θέμα της γλώσσας και συνεννόησης». Ειδικότερα για την εξέλιξη των προσφυγόπουλων ως ενήλικες ο πρόεδρος της ΕΨΕ εμφανίζεται αισιόδοξος λέγοντας πως «...μία μικρή μειοψηφία, ανάλογα και με άλλα στοιχεία προσωπικής ευαλωτότητας μπορεί και να μην τα καταφέρει. Η μεγάλη πλειοψηφία θα τα καταφέρει».
http://www.news.gr/ygeia/h-psyhh-moy/article/262493/ellhnikh-krish-ayxhsh-katathlipshs-kai-aftoktonion.html

Τραγωδία στην Εθνική Οδό Αθηνών - Πατρών

Μια ηλικιωμένη έχασε τη ζωή της και άλλα δύο άτομα τραυματίστηκαν σε τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε στο 124,5 χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αθηνών-Πατρών, στο ύψος περίπου του Μελισσίου.
Ειδικότερα ΙΧ επιβατικό αυτοκίνητο που οδηγούσε ένας 84χρονος με κατεύθυνση την Πάτρα και στο οποίο επέβαιναν μια 80χρονη και μια 76χρονη, στο εν λόγω χιλιόμετρο της εθνικής οδού, για άγνωστο λόγο εξετράπη της πορείας του και πέρασε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, όπου συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με βυτιοφόρο φορτηγό επικαθήμενο.
Αποτέλεσμα της σφοδρής σύγκρουσης ήταν να χάσει τη ζωή της η 80χρονη και να τραυματιστούν ο 84χρονος και η 76χρονη, που νοσηλεύονται εκτός κινδύνου στο νοσοκομείο Κορίνθου.
Οι δύο οδηγοί συνελήφθησαν και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ τα αίτια του τροχαίου ερευνώνται από την τροχαία αυτοκινητοδρόμων.


Read more: http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/689802/tragodia-stin-ethniki-odo-athinon-patron#ixzz46Np08w00

Τώρα: Μεγάλη φωτιά στη Σητεία

Μάχη με τις φλόγες δίνουν αυτή την ώρα πυροσβέστες στη Σητεία προκειμένου να θέσουν υπό έλεγχο μεγάλη φωτιά που καίει από το πρωί.
Η πυρκαγιά ξέσπασε στις 07:45 το πρωί της Τετάρτης (20/04) στην περιοχή Μαρωνιά του δήμου Σητεία Λασιθίου.
Στο σημείο έσπευσε κι επιχειρεί δύναμη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας με 13 άνδρες και 5 οχήματα, οι οποίοι δίνουν μάχη για να περιορίσουν τη φωτιά καθώς το έργο της πυρόσβεσης δυσχεραίνουν οι ισχυροί νότιοι άνεμοι που πνέουν στην περιοχή.


Read more: http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/689705/tora-megali-fotia-sti-siteia#ixzz46NoLhiyC

Θρήνος στον καλλιτεχνικό κόσμο «Έφυγε» από τη ζωή ο Γιάννης Βόγλης

«Έφυγε» από τη ζωή ο Γιάννης Βόγλης

Σε ηλικία 79 ετών - Νοσηλευόταν στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας του Ιπποκρατείου

ΈΦυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών ο δημοφιλής ηθοποιός Γιάννης Βόγλης.

Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου μετά από δύο χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες είχε υποβληθεί το τελευταίο διάστημα.

Ο Γιάννης Βόγλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο έγινε στη θεατρική παράσταση "Η άνοδος του Αρτούρο" το 1961, υπό τη σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία "Οι Υπερήφανοι". Γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε από την ταινία "Κορίτσια στον ήλιο" το 1968, ενώ σημαντική ερμηνεία του υπήρξε στην ταινία "Το χώμα βάφτηκε κόκκινο" του Βασίλη Γεωργιάδη.
Εργάστηκε κυρίως στο θέατρο, μαζί με αξιόλογους άλλους ηθοποιούς, όπως η Έλλη Λαμπέτη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Μάνος Κατράκης κ.ά. Εργάστηκε ως βασικό στέλεχος του Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Φαίνεται να χρησιμοποίησε το όνομα John Miller, ενώ στο αρχείο του Εθνικού Θεάτρου αναφέρεται και ως Ι. Γκόγκλης.
Τον Οκτώβριο του 2009, επιλέχτηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας από το Διοικητικό Συμβούλιο του θεάτρου.
http://www.protothema.gr/greece/article/571898/efuge-apo-ti-zoi-o-giannis-voglis/


Ο Γιάννης Βόγλης (γεν. Ιωάννης Γκόγκλης) γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου 1937 και πέθανε στις 20 Απριλίου 2016[1]ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο έγινε στη θεατρική παράσταση Η άνοδος του Αρτούρο το 1961, υπό τη σκηνοθεσία τουΚαρόλου Κουν. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία Οι Υπερήφανοι. Έγινε γνωστός από την ταινία Το χώμα βάφτηκε κόκκινο το 1966, ενώ σημαντική ερμηνεία του υπήρξε στην ταινία Κορίτσια στον ήλιο του Βασίλη Γεωργιάδη.
Έγινε γνωστός με τη φράση «Στάσου μύγδαλα!».
Εργάστηκε κυρίως στο θέατρο, μαζί με αξιόλογους άλλους ηθοποιούς, όπως η Έλλη Λαμπέτη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Μάνος Κατράκης κ.ά. Συνεργάστηκε ως βασικό στέλεχος με το Προσκήνιο του Αλέξη Σολομού. Εργάστηκε για μια πενταετία ως βασικό στέλεχος του ΚΘΒΕ μετά την μεταπολίτευση. Φαίνεται να χρησιμοποίησε το όνομα Τζον Μίλερ (John Miller) σε αγγλόφωνη ταινία, ενώ στο αρχείο του Εθνικού Θεάτρου αναφέρεται και ως Ι. Γκόγκλης. Το Γιάννης Βόγλης είναι καλλιτεχνικό ψευδώνυμο.[2]
Ήταν ο ιδρυτής του Καλλιτεχνικού Οργανισμού Ανατολή κατά την πενταετία του '80. Σημαντικές παραγωγές του ήταν οι Καπετάν Μιχάλης, Αλέξης Ζορμπάς, Ελλάδα-Ρίτσος Μακρυά Πορεία (Πολυθέαμα), Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ, Αγαπημένε μου Παππού, Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου και περιόδευσε στην Ελλάδα, την Κύπρο, τον Καναδά με μεγάλη επιτυχία.
Συνεργάστηκε με το Θέατρο Πράξη της Μπέτυς Αρβανίτη. Μερικά έργα στα οποία έπαιξε είναι: Ο Φερνάντο Κραπ μου Έγραψε ένα Γράμμα, Η Κυρία από τη Θάλασσα σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη, Μια Πιθανή Συνάντηση, Η Επιστροφή του Χ. Πίντερ, κ.α.
Έχει τιμηθεί από πολλές πόλεις Ελλάδας και Κύπρου, έχει πάρει μέρος σε πολλές εκδηλώσεις ως αφηγητής, ενώ έχει ασχοληθεί επίσης με τη σκηνοθεσία.
Το 2000 - 2005 πήγε στην Κύπρο όπου υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής στους Οργανισμούς Ε.Θ.Α.Λ της Λεμεσού και του Θεάτρου Σκάλα της Λάρνακας. Σκηνοθέτησε παραγωγές όπως: Βασίλης Τσιτσάνης Φονιάς, Αδελφοί Καραμαζόφ κ.α.
Τον Οκτώβριο του 2009, επιλέχτηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας από το Διοικητικό Συμβούλιο του θεάτρου.[3] Τον Δεκέμβριο του 2011 έκλεισε ο κύκλος ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Πάτρας.
Ο Γιάννης Βόγλης έφυγε από τη ζωή στις 20 Απριλίου 2016, από ειλεό, ενώ ήταν διασωληνωμένος στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο...
ο τελευταίος μεγάλος σκληρός δεν είναι πια αναμεσά μας...πήγε συνεχίσει την καριέρα του μαζί με τόσους άλλους στο θέατρο του παράδεισου...[1][4]

Συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΈτοςΤίτλοςΡόλος
1960Ερόικα
1962Οι υπερήφανοιΛιάκος Μπουρνόβας
1962Η παγίδα
1963Πετώντας με τον άνεμοΚώστας
1963Σταυραετοί
1964Ο κράχτηςΚώστας
1965Επιτάφιος για εχρούς και φίλουςΙβάνοφ
1965Βρώμικη πόλιςΜικές Λιάσκης
1965ΚαταιγίδαΑλέξης Μικελής
1965Κατηγορώ τους ανθρώπουςΣταύρος Ρούσος
1965Το φυλαχτό της μάναςΣτέλιος Παπαγεωργίου
1965Το χώμα βάφτηκε κόκκινοΡήγας Χορμόβας
1966Ξεχασμένοι ήρωεςΛεωνίδας
1966Πετώντας με τον άνεμο
1966Επιχείρησις Δούρειος Ίππος
1967Έρωτες στη Λέσβο
1967Ο 13οςΛουκάς
1968Κορίτσια στον ήλιοβοσκός
1968Οι άνδρες δε λυγίζουν ποτέΣτέφανος Στεργίου
1968Ραντεβού με μια άγνωστηΑλέξης
1969Ένας μάγκας στα σαλόνιαΠετρής
1969Ο μπλοφατζήςΤζον Χάλαρης
1970Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερταγματάρχης Λόρενς
1970Οι γεναίοι του ΒορράΝίκος Δεβερτζής
1971Οι εγωισταίΒασίλης Καρράς
1971Πίσω μου σ' έχω σατανάΚάνει μια εμφάνιση
1971ΦρενίτιςΓκίμπσον
1972Αέρα Αέρα ΑέραΠέτρος
1973Ο βάλτοςΒαγγέλης
1973Όργια σε τιμή ευκαιρίαςΣτέφανος Ζαμάνο
1978Κραυγή γυναικών (A dream of passion)
1980Ελευθέριος Βενιζέλος 1910 - 1927ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος
1982Πανικός στα σχολείαΓιάννης Μακρής
1984Αντίστροφη μέτρησηΔημήτρης Μαρκουζής
1986Γλυκειά πατρίδαΜαξ
2000Το τάμαΑνδρέας Χατζηανδρέας
2001Η άλλη πλευρά του ανέμου (Beautiful people)Βικτωρ
2007Πολύ μιλάς .... πολύ κλαιςαφηγητής
2010Το σινεμά γυμνότον εαυτό του
2010Στο ξέσπασμα του φεγγαριούΜανώλης

Βιντεοταινίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Επιστροφή απ' το χθες (1989)
  • Η γοητεία του χρήματος (1988)
  • Ο εφιάλτης (1987)
  • Ο υπηρέτης μου κι εγώ (1988)
  • Τρυφερές σχέσεις (1988)

Ελεύθερο θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κοριολανός (2005)
  • Και καλά χριστούγεννα (2004)
  • Η επιστροφή (2002)
  • Μια πιθανή συνάντηση (2001)
  • Ο Φερνάντο Κραπ μου έγραψε ένα γράμμα (1992)
  • Ο καλός στρατιώτης Σβέικ (19??)
  • Ο θείος Βάνιας (1989)
  • Η νύχτα της κουκουβάγιας (1998)
  • Η όγδοη γυναίκα του Κυανοπώγωνα (1971)
  • Μις Μπα (1968)
  • Πέερ Φκυντ (1967)

Τηλεοπτικό θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η αρκούδα (1972) ΥΕΝΕΔ
  • Βάρκα δίχως ψαρά (1977) ΕΡΤ
  • Εκάβη (1988( ΕΤ1

Τηλεόραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Της Αγάπης Μαχαιριά (2006-2007)
  • Ακροβατώντας (2003)
  • Η αγάπη ήρθε από μακρυά (2002)
  • Κάτω απ' την Ακρόπολη (2001)
  • Έρωτας κλέφτης (2000)
  • Σύνορα αγάπης (1999)
  • Άγγιγμα ψυχής (1998)
  • Ψίθυροι καρδιάς (1997)
  • Ανατομία ενός εγκλήματος (1992-1995, επεισόδια Νύχτα τρόμου, Σόνια Κρίλοβιτς)
  • Μια ζωή για την Έλσα (1995)
  • Μοιραίο πάθος (1995)
  • Τα Ψάθινα Καπέλα (1995)
  • Το ασημένιο δηνάριο (1994)
  • Ανατολικός άνεμος (1992)
  • Τμήμα Ηθών (1992, επεισόδιο Μισή καρδιά)
  • Άφρικα (1992)
  • Η δίψα (1990)
  • Ο επισκέπτης της ομίχλης (1990)
  • Το μπουρίνι (1987)
  • Μεθυσμένη πολιτεία (1981)
  • Πέτρος και Παύλος (1981)
  • Μόνο για εκείνη μη μου λες, (συμμετοχή στο βιντεοκλίπ των Πυξ Λαξ-Θεοδοσίας Τσάτσου)

Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η άνοδος του Αρτούρο Ούι
  • Λυσιστράτη - Δύσκολος
  • Ο έφηβος
  • Εκάβη
  • Τρικυμία
  • Πέρσες
  • Ιφιγένεια εν Αυλίδι
  • Οιδίπους επί Κολωνώ
  • Φιλοκτήτης
  • Πέερ Γκυντ
  • Οι εχθροί
  • Ο χορός του θανάτου
  • Κοριολανός
  • Καπετάν Μιχάλης
  • Και καλά Χριστούγεννα
  • Tiger Lillies
  • https://el.wikipedia.org/wiki/Γιάννης_Βόγλης