Όλα όσα θέλατε να μάθετε για το Μεσανατολικό σε 40 χάρτες

ΤΟ NEWSBOMB.GR ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΔΙΝΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ «ΦΛΕΓΕΤΑΙ» ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

Οι χάρτες αποτελούν ένα ιδιαίτερα ισχυρό εργαλείο για την κατανόηση του κόσμου, ιδιαίτερα της Μέσης Ανατολής, μίας περιοχής που διαμορφώθηκε μέσω της συνεχούς αλλαγής των πολιτικών της συνόρων και των δημογραφικών της στοιχείων.

Το Newsbomb.gr σάς δίνει τη δυνατότητα να περιηγηθείτε σε 40 χάρτες ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της περιοχής, που με διαφορετικές αφορμές και αιτίες βρίσκεται διαρκώς στην επικαιρότητα, στην ιστορία της, στο παρόν της και σε μερικές από τις πιο σημαντικές ιστορίες που εξελίσσονται στην περιοχή σήμερα.

1. H Εύφορη Ημισέληνος

Η «Ημισέληνος» της γης περιλαμβάνει ως επί το πλείστον το σύγχρονο Ιράκ, τη Συρία, την Ιορδανία, το Ισραήλ και την Παλαιστίνη, αν και σημειώνεται πως μερικοί ορισμοί περιλαμβάνουν επίσης την κοιλάδα του ποταμού Νείλου στην Αίγυπτο. Οι άνθρωποι άρχισαν να καλλιεργούν τη γη το 9.000 π.Χ., και περίπου το 2.500 π.Χ., οι Σουμέριοι σχημάτισαν την πρώτη σύνθετη κοινωνία που ομοιάζει με αυτό που σήμερα ονομάζουμε «χώρα», πλήρης, με γραπτούς νόμους, ενσωματωμένους σε ένα πολιτικό σύστημα. Με άλλα λόγια, μεσολαβούν περισσότερα χρόνια μεταξύ των Σουμερίων και των αρχαίων Ρωμαίων, από όσα μεσολαβούν μεταξύ των αρχαίων Ρωμαίων και της σύγχρονης εποχής.

2. Πώς οι αρχαίοι Φοίνικες εξαπλώθηκαν από το Λίβανο προς όλη τη Μεσόγειο

Οι Φοίνικες ζούσαν στην περιοχή του σημερινού Λιβάνου και της παράκτιας Συρίας. Από το 1.500 έως το 300 π.Χ., ανέπτυξαν ορισμένα από τα πρώτα μεγάλα εμπορικά δίκτυα της Μεσογείου, (σημειώνονται στο χάρτη με κόκκινο χρώμα), και κυριάρχησαν στη θάλασσα μαζί με τους Έλληνες, (σημειώνονται στο χάρτη με καφέ χρώμα). Κάποιοι έφτασαν ως τις Βρετανικές Νήσους, και πολλοί από αυτούς είχαν ιδρύσει αποικίες στη Βόρεια Αφρική, την Ισπανία, τη Σικελία, τη Σαρδηνία και σε άλλες περιοχές. Οι αποικίες αποτέλεσαν τη βασική αιτία δημιουργίας πολιτιστικών δεσμών μεταξύ της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής για αυτό και η πρωτεύουσα της Λιβύης, Τρίπολη, εξακολουθεί έως τις μέρες μας να φέρει το όνομα της αρχαίας φοινικικής αποικίας.

3. Πώς η Μέση Ανατολή επηρέασε θρησκευτικά την Ευρώπη τουλάχιστον 3 φορές

Η πρώτη φορά που καταγράφηκε έντονη θρησκευτική επιρροή από τη Μέση Ανατολή ήταν με τον Ιουδαϊσμό, ο οποίος μεταδόθηκε μέσω της μετανάστευσης και φυσικά, όταν οι Ρωμαίοι διασκόρπισαν βίαια τους εξεγερμένους Ισραηλίτες κατά τη διάρκεια του 1ου και 2ου αιώνα μ.Χ.. Από τον 1ο έως και τον 3ο αιώνα μ.Χ., μια θρησκεία που ονομαζόταν Μιθραϊσμός -ορισμένες φορές μνημονεύεται και ως «Μυστηριώδης Θρησκεία» λόγω της έμφασης που απέδιδε στις μυστικές τελετές και την μυστικιστική θρησκευτική λατρεία- και εξαπλώθηκε από τη σημερινή Τουρκία ή τηνΑρμενία προς όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, (εκείνη την εποχή, οι περισσότεροι μύστες πίστευαν ότι προερχόταν από τους Πέρσες στην περιοχή του σημερινού Ιράν, αλλά μάλλον η λεπτομέρεια αυτή δεν ισχύει). Στο πέρασμα των χρόνων ο Μιθραϊσμός υποχώρησε πλήρως και υπερίσχυσε ο Χριστιανισμός, ο οποίος εξελίχθηκε σε επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έπειτα από μερικούς αιώνες.

4. Όταν το Χαλιφάτο του Μωάμεθ κυριάρχησε στη Μέση Ανατολή

Στις αρχές του 7ου αιώνα μ.Χ. στη σημερινή Σαουδική Αραβία, ο Προφήτης Μωάμεθ ίδρυσε το Ισλάμ, του οποίου οι οπαδοί θεωρούνται μέλη μίας κοινότητας, όπως και μίας θρησκείας. Καθώς εξαπλώθηκε σε όλη την αραβική χερσόνησο, εξελίχθηκε ραγδαία σε αυτοκρατορία, συνεπικουρούμενη από την κατάρρευση της γειτονικής Περσικής αλλά και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Σε ιδιαίτερα σύντομο χρονικό διάστημα -από το θάνατο του Μωάμεθ το 632 μ.Χ. έως το 652 μ.Χ.- κατάφερε να κατακτήσει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική, την Περσία, αλλά και περιοχές της νότιας Ευρώπης. Η εξάπλωση του Ισλάμ, η αραβική γλώσσα, και η ιδέα μιας κοινής ταυτότητας στη Μέση Ανατολή εξακολουθούν να καθορίζουν την περιοχή έως σήμερα.

5. Ένας χάρτης του κόσμου στο απόγειο της ακμής του Χαλιφάτου

Ένας πρόχειρος πολιτικός χάρτης του κόσμου το 750 μ.Χ., στο απόγειο της ακμής του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών, (ως «Χαλίφης» ορίζεται ο ηγεμόνας της παγκόσμιας ισλαμικής κοινότητας) προσφέρει μια αίσθηση του μεγέθους και της ισχύος της μουσουλμανικής αυτοκρατορίας, μόλις έναν αιώνα μετά την γέννηση της θρησκείας που αποτελούσε το βασικό συστατικό της επέκτασης της.

6. Η άνοδος και η πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε 6 αιώνες

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία πήρε το όνομά της από τον Οσμάν, τον πρώτο ηγεμόνα της, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 1300 την επέκτεινε ορμώμενος από ένα μικρό τμήμα της σημερινής βορειοδυτικής Τουρκίας, ενώ η αυτοκρατορία συνέχισε να επεκτείνεται για περίπου 500 χρόνια, εξουσιάζοντας το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής, και της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Ήταν ίσως η τελευταία μεγάλη μη-ευρωπαϊκή αυτοκρατορία, έως ότου άρχισε να συρρικνώνεται σε έκταση περί τα μέσα της εκατονταετίας του 1800, έως την κατάρρευση της μετά τον 'Α Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς τα πρώην εδάφη της στη Μέση Ανατολή διαμοιραστήκαν από τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης.

 7. Τα όρια της Μέσης Ανατολής το 1914

Το 1914 αποτελεί καθοριστικό έτος, καθώς οριοθετεί χρονικά τη σταδιακή μετάβαση της οθωμανικής κυριαρχίας στη Μέση Ανατολή επί 500 χρόνια, σε 50 με 100 χρόνια ευρωπαϊκής κυριαρχίας. Η Δυτική Ευρώπη αναδείχθηκε πλουσιότερη και ισχυρότερη, καθώς έθεσε υπό τον έλεγχο της και διαμοίρασε την Αφρική, συμπεριλαμβανομένων των αραβικών κρατών του βόρειου τμήματος της ηπείρου, σε αποικιακές κτήσεις. Σχεδόν ολόκληρη η περιοχή διοικείτο από τους Ευρωπαίους ή τους Οθωμανούς, εκτός από ορισμένα τμήματα του Ιράν και της Αραβικής χερσονήσου, που χωρίστηκαν σε ευρωπαϊκές «ζώνες επιρροής». Όταν ο 'Α Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε λίγα χρόνια αργότερα, το υπόλοιπο της ηττημένης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα μοιραστεί μεταξύ των Ευρωπαίων. Τα όρια μεταξύ των γαλλικών, ιταλικών, ισπανικών και βρετανικών ζωνών κυριαρχίας είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της περιοχής σήμερα, όχι μόνο λόγω της διαφορετικής μορφής διακυβέρνησης και της επιβολής διαφορετικών πολιτικών, αλλά επειδή τα όρια μεταξύ των ευρωπαϊκών αυτοκρατοριών μετατράπηκαν σε επίσημα σύνορα ανεξαρτησίας για πολλά από εκείνα τα κράτη.

 8. Η Συνθήκη Sykes-Picot που διαμοίρασε τη Μέση Ανατολή

Θα ακούσετε πολλά σήμερα για τη συμφωνία αυτή, στην οποία το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Ρωσία συμφώνησαν μυστικά να μοιράσουν αναμεταξύ τους τις τελευταίες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Μέση Ανατολή, με έμφαση στα σύνορα μεταξύ της γαλλικής και της βρετανικής «ζώνης» επιρροής, τα οποία αργότερα εξελίχθησαν στα σύνορα μεταξύ Ιράκ, Συρίας και Ιορδανίας. Καθώς τα εν λόγω μεταγενέστερα ανεξάρτητα κράτη είχαν σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετα σύνορα μεταξύ τους, τα οποία ανάγκασαν διαφορετικές φυλετικές και θρησκευτικές ομάδες να συνυπάρχουν και επειδή αυτές οι ομάδες βρίσκονται ακόμη και σήμερα σε σκληρή σύγκρουση μεταξύ τους, η συνθήκη Sykes-Picot αναφέρεται συχνά ως αιτία του πολέμου, της βίας και του εξτρεμισμού στη Μέση Ανατολή.

9. Η ιστορία των μεγάλων αυτοκρατοριών στη Μέση Ανατολή

Βίντεο - παρουσίαση των σημαντικότερων αυτοκρατοριών στη Μέση Ανατολή τα τελευταία 5.000 χρόνια. 

 10. Η πλήρης ιστορία των ισλαμικών κρατών

Time-lapse χάρτης του Michael Izady –ενός θαυμάσιου ιστορικού και χαρτογράφου στο Παεπιστήμιο Κολούμπια- ο οποίος παρουσιάζει τα πολιτικά σύνορα της ευρύτερης Μέσης Ανατολής από το 1450 έως και σήμερα.

11. Η Αραβική Άνοιξη του 2011

Είναι εκπληκτικό, κοιτάζοντας πίσω στις αρχές και στα μέσα του 2011, πόσο δραματικά και γρήγορα οι εξεγέρσεις της Αραβικής Άνοιξης αμφισβήτησαν -και σε πολλές περιπτώσεις ανέτρεψαν- τις εύθραυστες παλιές «δικτατορίες» της Μέσης Ανατολής. Αξίζει όμως να σημειωθεί, πως πέρα από τους πρώτους λίγους εξεγερτικούς μήνες, πολλά από αυτά τα κινήματα δεν εξελίχθηκαν περεταίρω. Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία μαίνεται σε τέτοιο βαθμό που εκατομμύρια Σύροι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα. Η περιπέτεια της Αιγύπτου προς αναζήτηση της Δημοκρατίας φάνηκε να τελειώνει με ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στα μέσα του 2013. Η Υεμένη βρίσκεται σε ένα τέλμα βίας και πολιτικής αστάθειας. Ο εμφύλιος πόλεμος στη Λιβύη ανέτρεψε τον Μουαμάρ Καντάφι, με την παρέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ, αλλά άφησε τη χώρα χωρίς στοιχειώδη ασφάλεια ή μια λειτουργική κυβέρνηση. Μόνο η Τυνησία φαίνεται να οδεύει, έστω και σε δυσδιάκριτο βαθμό, προς την εγκαθίδρυση ενός τύπου Δημοκρατίας.

Η Μέση Ανατολή σήμερα

12. Οι διάλεκτοι της αραβικής γλώσσας σήμερα

Ο εν λόγω χάρτης απεικονίζει την τεράστια έκταση του αραβόφωνου κόσμου και της γλωσσικής του πολυμορφίας, που βασίζονται επί της ουσίας στο Χαλιφάτο του 6ου και του 7ου αιώνα, το οποίο επεκτάθηκε από τη γενέτειρα του στην αραβική Χερσόνησο προς όλη την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Κατά τα τελευταία 1.300 χρόνια πολλοί ομιλητές της γλώσσας παρέκκλιναν σε διακριτές -και σε ορισμένες περιπτώσεις- πολύ διαφορετικές διαλέκτους. Αξίζει να εστιάσουμε την προσοχή στο γεγονός ότι οι διάλεκτοι που ομιλούνται, δεν ευθυγραμμίζονται με τα σημερινά πολιτικά σύνορα. Μάλιστα, σε μερικές περιπτώσεις, τα εθνικά σύνορα είναι λιγότερο πιθανό να ανταποκρίνονται στο σύνολο μιας κοινότητας εντός ενός και μόνο κράτους, πράγμα και το οποίο εξηγεί εν μέρει την ένταση ή εχθρότητα ανάμεσα σε διαφορετικές κοινότητες ή φυλές ενός κράτους.

13. Το χάσμα ανάμεσα στους Σουνίτες και τους Σιίτες

Η ιστορία της διαίρεσης του Ισλάμ μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών ξεκίνησε με το θάνατο του προφήτη Μωάμεθ το 632 μ.Χ.. Ακολούθησε ένας αγώνας για τη διαδοχή στην αρχηγία του ισλαμικού χαλιφάτου, με τους περισσότερους μουσουλμάνους να κλίνουν στην επιλογή εκλογής του επόμενου ηγέτη, όμως ένα σημαντικό ποσοστό υποστήριξε πως η εξουσία όφειλε να δοθεί, ως θείο αναφαίρετο δικαίωμα, στο νόμιμο γιο του Μωάμεθ, Αλί. Η φατρία που υποστήριζε τον Αλί ήταν γνωστή ως «αντάρτες του Αλί» ή "Shi'atu Αλί» στα αραβικά και ως εκ τούτου, ονομάστηκαν «Σιίτες». Το ενδεχόμενο της ανόδου του Αλί στο θρόνο πυροδότησε εμφύλιο πόλεμο, τον οποίο ο ίδιος και οι οπαδοί του τελικώς έχασαν. Η σιιτική αίρεση πίστεψε στην ιδέα ότι ο Αλί ήταν ο νόμιμος διάδοχος και εξελίχθηκε σε εντελώς διαφορετικό κλάδο του Ισλάμ. Σήμερα, περίπου 10 έως 15% των μουσουλμάνων σε όλο τον κόσμο είναι Σιίτες, όμως είναι η αίρεση εκείνη που πλειοψηφεί στο Ιράν και το Ιράκ, ενώ οι περισσότεροι μουσουλμάνοι δηλώνουν Σουνίτες. «Σούνι» σημαίνει γενικώς «παράδοση». Σήμερα, η θρησκευτική αίρεση έχει μετατραπεί και πάλι σε πολιτική, καθώς εξελίσσεται σε αγώνα για την περιφερειακή επιρροή μεταξύ των σιιτικών πολιτικών δυνάμεων, υπό την ηγεσία του Ιράν, ενάντια στις σουνιτικές πολιτικές δυνάμεις, υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας. Αυτός ο αγώνας ομοιάζει έντονα με περιφερειακό «ψυχρό» πόλεμο, με συνεχείς κυριαρχικές συγκρούσεις στη Συρία και άλλα εδάφη.

 14. Οι εθνοτικές ομάδες της Μέσης Ανατολής

Το σημαντικότερο χρώμα στο συγκεκριμένο χάρτη των εθνοτικών ομάδων της Μέσης Ανατολής είναι το κίτρινο, το οποίο αντιπροσωπεύει τους Άραβες, οι οποίοι και αποτελούν την πολυπληθέστερη φυλετική ομάδα σχεδόν σε κάθε χώρα της Μέσης Ανατολής. Οι εξαιρέσεις εντοπίζονται ως επί το πλείστον στο Ισραήλ (με ροζ χρώμα), στην Τουρκία (με πράσινο), στο περσικό Ιράν (με πορτοκαλί) και στο Αφγανιστάν. Το κόκκινο χρώμα στη μέση του χάρτη θεωρείται σημαντικό, καθώς αντιπροσωπεύει τους Κούρδους, οι οποίοι δε ζουν ξεχωριστό κράτος, αλλά ζουν σε μεγάλες κοινότητες στο Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία και την Τουρκία.

15. Οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί σε όλο τον κόσμο

Ο χάρτης αυτός αναδεικνύει ξεκάθαρα αυτό που η Μέση Ανατολή δεν είναι: δεν είναι αντιπροσωπευτική του ισλαμικού κόσμου. Ο χάρτης με τα πληθυσμιακά ποσοστά παρουσιάζει κάθε χώρα του πλανήτη, σύμφωνα με το μέγεθος του μουσουλμανικού πληθυσμού της. Οι χώρες με τους περισσότερους μουσουλμάνους πολίτες εμφανίζονται στο χάρτη μεγαλύτερες, σε αντίθεση με τις χώρες με λιγότερους μουσουλμάνους, οι οποίες εμφανίζονται ως μικρότερες. Θα παρατηρήσετε αμέσως ότι η Μέση Ανατολή περιέχει μόνο ένα μικρό ποσοστό του συνολικού παγκόσμιου μουσουλμανικού πληθυσμού. Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολύ περισσότεροι μουσουλμάνοι στις χώρες της Ινδίας, του Πακιστάν, του Μπαγκλαντές και της Νότιας Ασίας. Ο μεγαλύτερος μουσουλμανικός πληθυσμός, με μεγάλη διαφορά, εντοπίζεται στην Ινδονησία, στη νοτιοανατολική Ασία. Και υπάρχουν εκατομμύρια ακόμη στην υποσαχάρια Αφρική. Ο ισλαμικός κόσμος μπορεί να έκανε τα πρώτα βήματα του στη Μέση Ανατολή, αλλά πλέον εκτείνεται σε πάρα πολύ μεγαλύτερη έκταση πέρα από αυτήν.

Ισραήλ - Παλαιστίνη

16. Η ίδρυση του Ισραήλ το 1947 και ο αραβο-ισραηλινός πόλεμος του 1948

Αυτοί οι τρεις χάρτες απεικονίζουν τα στάδια στα οποία το Ισραήλ εξελίχτηκε από ανύπαρκτο, σε κράτος με εθνικά σύνορα το 1947 και το 1948. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ένα μοναδικό και σαφέστερο σημείο εκκίνησης για τη σύγκρουση Ισραήλ-Παλαιστίνης, αλλά ο χάρτης στα αριστερά δίνει την πληρέστερη σχετική εικόνα, καθώς αυτά είναι τα σύνορα που οριοθετούνται από τα Ηνωμένα Έθνη το 1947 για ένα εβραϊκό και ένα αραβικό κράτος, στο έδαφος που βρισκόταν υπό βρετανικό έλεγχο. Οι Παλαιστίνιοι εναντιώθηκαν στη συμφωνία και το 1948 τα αραβικά κράτη της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, του Ιράκ και της Συρίας πραγματοποίησαν εισβολή. Ο μεσαίος χάρτης δείχνει με πράσινο χρώμα, την απόσταση την οποία αναγκάσθηκαν τα εβραϊκά στρατεύματα να οπισθοχωρήσουν λόγω των αραβικών επιθέσεων. Ο χάρτης δεξιά δείχνει πώς τελείωσε ο πόλεμος: με μια ισραηλινή αντεπίθεση που έσπρωξε στη χρωματισμένη με πορτοκαλί περιοχή, όπου το Ισραήλ υποστήριξε ότι ορίζονται τα νέα εθνικά του σύνορα. Το πράσινο είναι ό, τι είχε απομείνει για τους Παλαιστινίους.

17. Ο αραβο-ισραηλινός πόλεμος του 1967 που παγίωσε τα σημερινά σύνορα

Οι εν λόγω 3 χάρτες δείχνουν πώς τα σύνορα του 1948 παγιώθηκαν σε αυτά που γνωρίζουμε σήμερα. Ο χάρτης στα αριστερά δείχνει τα παλαιστινιακά εδάφη της Γάζας, τα οποία βρίσκονταν υπό αιγυπτιακό έλεγχο, όπως κι εκείνα της Δυτικής Όχθης, που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Ιορδανίας. Το 1967, το Ισραήλ ξεκίνησε πόλεμο εναντίον της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και της Συρίας. Ο πόλεμος τελείωσε με το Ισραήλ να καταλαμβάνει και τα δύο αυτά παλαιστινιακά εδάφη, καθώς και τα υψίπεδα του Γκολάν στη Συρία και τη χερσόνησο του Σινά της Αιγύπτου: ό,τι ακριβώς φαίνεται στο χάρτη δεξιά. Τελικώς, το Ισραήλ επέστρεψε τη χερσόνησο του Σινά στο πλαίσιο μιας ειρηνευτικής συμφωνίας το 1979, αλλά εξακολουθεί να έχει υπό την κατοχή του τις υπόλοιπες περιοχές. Η Γάζα βρίσκεται σήμερα υπό ισραηλινό αποκλεισμό, ενώ η Δυτική Όχθη διαρκώς κατοικείται από νέους ισραηλινούς εποίκους. Ο τρίτος χάρτης δείχνει πώς η Δυτική Όχθη έχει χωριστεί σε περιοχές πλήρους παλαιστινιακού ελέγχου, (με πράσινο χρώμα), κοινού ισραηλινο-παλαιστινιακού ελέγχου, (με ανοιχτό πράσινο χρώμα) και πλήρους ισραηλινού ελέγχου, (με σκούρο πράσινο χρώμα).

18. Οι ισραηλινοί εποικισμοί στην Παλαιστινιακή Δυτική Όχθη

Από το 1967, οι Ισραηλινοί δημιουργούν διαρκώς οικισμούς στην παλαιστινιακή Δυτική Όχθη. Κάποιοι μετακομίζουν εκεί για θρησκευτικούς λόγους, άλλοι γιατί θέλουν να διεκδικήσουν περισσότερη γη από τους Παλαιστινίους για λογαριασμό του Ισραήλ και άλλοι επειδή λαμβάνουν επιδότηση φθηνής κατοικίας από το ισραηλινό κράτος. Ο αριθμός των εποίκων υπολογίζεται σε 500.000 σε 130 κοινότητες, τις οποίες μπορείτε να εξετάσετε σε αυτό το χάρτη. Οι εποικισμοί καθιστούν δυσκολότερη την ειρήνη στην περιοχή, καθώς για τους Παλαιστίνιους που επιθυμούν τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου και διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους, οι έποικοι θα πρέπει είτε να απομακρυνθούν μαζικά, είτε οι Παλαιστίνιοι να συμβιβαστούν με την απώλεια γης από τις συνεχείς επεκτάσεις των Ισραηλινών. Οι εποικισμοί καθιστούν επίσης τη ζωή πιο δύσκολη για τους Παλαιστίνιους, λόγω της διαίρεσης των κοινοτήτων τους μέσω της επιβολής επαχθών μέτρων ασφαλείας και την ανέγερση συνοριακού φράχτη. Αυτός αποτελεί και το βασικό λόγο που οι ΗΠΑ και η Διεθνής Κοινότητα καταδικάζει και αντιτίθεται στους συνεχείς ισραηλινούς εποικισμούς.

19. Οι επιθέσεις του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ στον Πόλεμο του Λιβάνου το 2006

Ο εν λόγω χάρτης αποτυπώνει μία περίοδο του πολέμου, εν έτει 2006, ανάμεσα στο Ισραήλ και το Λίβανο. Παρουσιάζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο ο πόλεμος ανάμεσα στο Ισραήλ και τους αντιπάλους του έχει αλλάξει: Το Ισραήλ είναι πλέον κυρίαρχο στρατιωτικά, αλλά οι μάχες είναι ασύμμετρες. Το Ισραήλ δεν πολεμούσε ένα κράτος, αλλά τη λιβανέζικη στρατιωτική οργάνωση Χεζμπολάχ. Στο πλαίσιο των στρατιωτικών συγκρούσεων εξαπέλυσε αεροπορικές επιθέσεις και βολές πυροβολικού προς το Λίβανο, (με μπλε χρώμα), με στόχο να αποδυναμώσει τη Χεζμπολάχ, καταστρέφοντας όμως σημαντικό μέρος των υποδομών της ίδιας της χώρας, αποκλείοντας παράλληλα τη θαλάσσια περιοχή στις ακτές του Λιβάνου. Από την πλευρά της η Χεζμπολάχ διεξήγαγε ανταρτοπόλεμο εναντίον των επιτιθεμένων ισραηλινών δυνάμεων, εκτοξεύοντας παράλληλα πολλούς πυραύλους προς ισραηλινές κοινότητες. Εκείνοι που επλήγησαν περισσότερο από αυτή τη σύρραξη ήταν κυρίως άμαχοι Ισραηλινοί και Λιβανέζοι πολίτες, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπίστηκαν από τις συγκρούσεις.

 20. Τα κράτη που αναγνωρίζουν το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, ή και τις δύο χώρες

Η ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση αποτελεί μέγιστο παγκόσμιο ζήτημα, και όπως γίνεται αντιληπτό και από το χάρτη, εξακολουθεί να διχάζει τη Διεθνή Κοινότητα. Τα κράτη που απεικονίζονται με πράσινο χρώμα δεν αναγνωρίζουν το Ισραήλ ως νόμιμο κράτος, εκ των οποίων τα περισσότερα θεωρούνται μουσουλμανικά, (στα οποία συγκαταλέγονται η Μαλαισία και η Ινδονησία στη μακρινή νοτιοανατολική Ασία). Από την άλλη πλευρά, τα κράτη που απεικονίζονται με μπλε χρώμα και εντοπίζονται κυρίως στη Δύση, δεν αναγνωρίζουν την Παλαιστίνη. Βέβαια, διατηρούν διπλωματικές σχέσεις, κρατώντας την αναγνώριση ως καίριο «διπλωματικό χαρτί» για την επίλυση του Μεσανατολικού.

 Συρία

21. Η θρησκευτική και φυλετική πολυμορφία της Συρίας

Κάθε χρώμα στο χάρτη συμβολίζει μια διαφορετική θρησκευτική ομάδα στο τμήμα της ανατολικής Μεσογείου, που κάποτε ονομαζόταν Λεβάντε και σημαίνει Ανατολή. Πιθανώς να μην αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η γενέτειρα του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού διαθέτουν τέτοια θρησκευτική ποικιλομορφία. Το Ισραήλ ξεχωρίζει για την Εβραϊκή πλειοψηφία του ανάμεσα σε μία ποικιλία θρησκειών, Μουσουλμανικές, Χριστιανικές και άλλες μειονότητες, που εντοπίζονται εντός του Ισραήλ και της Δυτικής Όχθης. Ο Λίβανος διαιρείται σε μεγάλες κοινότητες Σουνιτών, Σιιτών, Χριστιανών, και της θρησκείας των Δρούζων. Η Συρία κατοικείται στην πλειοψηφία της από Σουνίτες, όμως καταγράφονται μεγάλες μειονότητες Χριστιανών, Δρούζων, Σιιτών και μιας σιιτικής αίρεσης, τα μέλη της οποίας είναι γνωστά ως Αλεβίτες στου οποίους ανήκει ο Πρόεδρος της χώρας Μπασάρ αλ-Άσαντ και μεγάλο μέρος της κυβέρνησής του.

22. Οι περιοχές ελέγχου στο συριακό πόλεμο στα μέσα του 2015

Ο χάρτης δείχνει την κατάσταση που επικρατεί στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, η οποία μετά από τρία χρόνια συγκρούσεων έχει διαιρεθεί μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων, των αντικυβερνητικών ανταρτών -που ξεκίνησαν ως διαδηλωτές υπέρ της δημοκρατίας- και των εξτρεμιστών μαχητών του Ισλαμικού Χαλιφάτου (ISIS), που επεκτείνονται ασταμάτητα στη χώρα κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών. Παρατηρήσετε τη συνάφεια αυτού του χάρτη με τον προηγούμενο και τις περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης, (με κόκκινο χρώμα), οι οποίες τείνουν να επικαλύπτονται από εκείνες στις οποίες ζουν οι μειονότητες. Οι μειονότητες έχουν την τάση να συνδέονται με το καθεστώς, ενώ οι αντάρτες προέρχονται, ως επί το πλείστον, από τη σουνιτική μουσουλμανική πλειοψηφία, (με πράσινο χρώμα). Η κουρδική μειονότητα της Συρίας διαθέτει επίσης στρατιωτικές πολιτοφυλακές που έχουν απελευθερώσει εδάφη στα οποία, κατά βάση, ζουν Κούρδοι. Κατά το παρελθόν έτος, όμως, μεγάλες εκτάσεις έχει καταλάβει το εξτρεμιστικό Ισλαμικό Χαλιφάτο του Ιράκ και Λεβάντε, (με μπλε χρώμα), εκτοπίζοντας την Αλ-Κάιντα, οι υποστηρικτές του οποίου μάχονται εναντίον των αντικαθεστωτικών ανταρτών, των Κούρδων, αλλά και της συριακής κυβέρνησης.

23. Η προσφυγική κρίση της Συρίας στα μέσα του 2015

Ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας δεν αποτελεί μόνο μια εθνική καταστροφή για την ίδια τη χώρα, αλλά έχει επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στις γειτονικές χώρες. Ο πόλεμος έχει εκτοπίσει εκατομμύρια άμαχους στην υπόλοιπη Μέση Ανατολή και σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, υποχρεώνοντας τους να ζουν σε μεγάλους καταυλισμούς και στρατόπεδα προσφύγων. Σημειώνεται ότι ο χάρτης δεν περιλαμβάνει τα πρόσθετα 6,5 εκατομμύρια αμάχων που έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της Συρίας, καθώς είναι σχεδόν αδύνατο να καταγραφούν υπό συνθήκες πολέμου και διαρκούς μετακίνησης. Ο αντίκτυπος της προσφυγικής κρίσης έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητός στην Ιορδανία και το Λίβανο, χώρες στις οποίες καταγράφονται ήδη μεγάλοι προσφυγικοί πληθυσμοί εξαιτίας της ισραηλινο-παλαιστινιακής κρίσης, αφού ένας στους πέντε ανθρώπους σε αυτές τις χώρες είναι πρόσφυγας.

 Ιράν

24. Η αλλαγή των συνόρων του Ιράν στις αρχές του 1900

Το Ιράν αποτελεί τη μοναδική χώρα της Μέσης Ανατολής που δεν κατακτήθηκε ποτέ από κάποια Ευρωπαϊκή δύναμη, αλλά στις αρχές του 1900 βρέθηκε πολύ κοντά σε μια τέτοια περίπτωση, καθώς έχασε πολλά εδάφη από τη Ρωσία, (με κόκκινο ριγέ). Στη συνέχεια, η Ρωσική και Βρετανική Αυτοκρατορία, (οι Ινδοί Raj υπό την κυριαρχία της Βρετανίας ήλεγχαν την περιοχή ακριβώς δίπλα στα σύνορα του), διαίρεσαν το βόρειο και νότιο Ιράν σε «ζώνες επιρροής». Μπορεί να μην είχαν τον άμεσο έλεγχο, όμως η ιρανική κυβέρνηση βρισκόταν διαρκώς υπό εκφοβισμό και πιέσεις, κυρίως λόγω της εκμετάλλευσης των πόρων της χώρας, σημείο μείζονος εθνικής δυσαρέσκειας για το Ιράν ακόμη και σήμερα.

25. Θρησκευτική και φυλετική ποικιλομορφία του Ιράν

Το Ιράν συνδέεται περισσότερο με τους Πέρσες -η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα προέρχεται από την αρχαία Περσική αυτοκρατορία- αλλά ζουν σε αυτό πολλές διαφορετικές μειονότητες. Ο χάρτης παρουσιάζει τις μεγαλύτερες από αυτές και περιλαμβάνει τους Άραβες στο νότο, τους Κούρδους στα δυτικά, και τους Αζέρους στο βορρά, (κάποτε το Ιράν ήλεγχε την επικράτεια των Αζερικών εδαφών, όμως μεγάλο μέρος εξ αυτών ανήκει πλέον στο Αζερμπαϊτζάν). Οι Βαλούχοι, στα νοτιοανατολικά, θεωρούνται επίσης μεγάλη μειονοτική ομάδα, όχι μόνο στο Ιράν, αλλά και στο Πακιστάν, και συχνά καταγράφονται σημαντικές αναταραχές από μέλη των κοινοτήτων τους, καθώς η μειονότητα καταπιέζεται και στις δύο χώρες.

26. Οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν και πιθανά σχέδια ισραηλινών επιθέσεων

Μια ματιά σε δύο από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά ζητήματα στα οποία εμπλέκεται το Ιράν. Το πρώτο αφορά στο πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας: Η ηγεσία έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι το πρόγραμμα είναι ειρηνικής φύσης, αλλά η Διεθνής Κοινότητα αρνείται τους ισχυρισμούς, με αποτέλεσμα για πολλά χρόνια να επιβάλλονται κυρώσεις στη χώρα, οικονομικής κυρίως φύσης. Τελικώς, στις 14 Ιουλίου του τρέχοντος έτους (14/7/2015) στη Βιέννη επιτεύχθηκε συμφωνία μεταξύ του Ιράν και της Ομάδας 5+1 (ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Ρωσία, Κίνα και Γερμανία), που προβλέπει τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης αποκλειστικά για ειρηνικούς σκοπούς, σε αντάλλαγμα για τη σταδιακή άρση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στη χώρα και στραγγαλίζουν την οικονομία της.

Στο χάρτη μπορείτε να εντοπίσετε τις τοποθεσίες των πυρηνικών της χώρας, εκ των οποίων πολλές εγκαταστάσεις βρίσκονται βαθιά μέσα στη γη, ενώ άλλες κρατήθηκαν μυστικές για χρόνια. Ο χάρτης δημιουργήθηκε προκειμένου να παρουσιάσει τα σημεία των ενδεχόμενων ισαρηλινών επιθέσεων εναντίον του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Παρά την επίτευξη της πρόσφατης συμφωνίας, το Ισραήλ συνεχίζει να ανησυχεί ότι το Ιράν θα μπορούσε να ολοκληρώσει την κατασκευή πυρηνικών όπλων και να τα στρέψει εναντίον του, ενώ στο Ιράν ανησυχούν ότι θα βρίσκονται πάντα υπό την απειλή ισραηλινών επιθέσεων, μέχρι να εξελιχθούν σε πυρηνική δύναμη, γεγονός που εικάζουν πως θα απέτρεπε το σχετικό ενδεχόμενο.

Αφγανιστάν

27. Πώς η αποικιακή «Γραμμή Ντουράντ» συνετέλεσε στον πόλεμο του Αφγανιστάν

Αρχικά, αγνοείστε οτιδήποτε σε αυτό το χάρτη, εκτός από την τονισμένη περιοχή με πορτοκαλί χρώμα, όπου ζει η εθνοτική ομάδα των Παστούν. Τώρα φαντασθείτε ότι ζείτε στο έτος 1800 και πως είστε αξιωματικός της βρετανικής αποικιοκρατικής δύναμης, ονόματι Μόρτιμερ Ντουράντ, και έχετε επιφορτισθεί με τη διαπραγμάτευση των συνόρων μεταξύ των Ινδών Raj (υπό βρετανική σημαία) και του μερικώς ανεξάρτητου έθνους του Αφγανιστάν. Θα σχεδιάζατε ποτέ τα σύνορα ακριβώς στη μέση των περιοχών των Παστούν, με αποτέλεσμα να επέλθουν δεκαετίες συγκρούσεων και τον εξαναγκασμό των Παστούν να ζουν ως μειονότητα και στα δύο κράτη; Αν απαντήσατε «ναι», τότε πράξατε ό,τι ακριβώς και ο Βρετανός αξιωματικός. Η «Γραμμή Ντουράντ», η οποία σημειώνεται με κόκκινο χρώμα, διαμόρφωσε τελικά το μεγαλύτερο μέρος των συνόρων μεταξύ του σύγχρονου Αφγανιστάν και του Πακιστάν. Πολλοί Παστούν πλέον ανήκουν ή υποστηρίζουν τους γνωστούς από τη διεθνή ειδησεογραφία εξτρεμιστές «Ταλιμπάν», οι οποίοι ως επί το πλείστον αποτελούνται από μέλη της εθνοτικής ομάδας των Παστούν και διαθέτουν βάσεις εξορμήσεων και στις δύο χώρες, (με σκούρο πορτοκαλί χρώμα).

28. Ο πόλεμος του 1989 που διαμέλισε το Αφγανιστάν

Το 1979, η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στο Αφγανιστάν με στόχο να υπερασπιστεί την φιλοκομμουνιστική κυβέρνηση από την εντεινόμενες εξεγέρσεις. Οι ΗΠΑ, (μαζί με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν), χρηματοδότησαν και εξόπλισαν τους αντικυβερνητικούς αντάρτες, ιδιαίτερα τους πλέον εξτρεμιστές, κρίνοντας τους ως ικανότερους μαχητές. Όταν οι Σοβιετικοί υποχώρησαν το 1989, αυτές οι ομάδες ατάκτων στράφηκαν μεταξύ τους, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός αδυσώπητου εμφυλίου πολέμου. Οι περιοχές με κόκκινο χρώμα βρίσκονταν, από το 1989, υπό τον έλεγχο των κυβερνητικών δυνάμεων. Κάθε άλλο χρώμα δείχνει τις περιοχές ελέγχου από ομάδες ανταρτών. Κάποιες από αυτές τις ομάδες, όπως η Hezb-i Islami Gulbuddin, εξακολουθούν να δρουν στη χώρα, αν και οι περισσότερες ηττήθηκαν από τους Ταλιμπάν, όταν οι τελευταίοι ξεσηκώθηκαν και κατέλαβαν τη χώρα στη δεκαετία του 1990.

29. Πώς οι Ταλιμπάν αλληλεπιδρούν με τις διαφορετικές εθνότητες

Ο χάρτης παρουσιάζεται για να τονίσει το βαθμό στον οποίο οι εχθροπραξίες στο Αφγανιστάν, έπειτα από την εισβολή των ΗΠΑ και των συμμαχικών τους δυνάμεων το 2001, σχετίζεται με τις διαφορετικές εθνότητες. Οι Ταλιμπάν σε πολύ μεγάλο βαθμό, εντοπίζονται στα εδάφη της φυλής των Παστούν στα νότια και ανατολικά της χώρας, γεγονός που εξηγεί την ένταση των δράσεων τους σε αυτές τις περιοχές και ιδιαίτερα κατά μήκος των συνόρων του Πακιστάν, όπου διαθέτουν ισχυρές βάσεις εξορμήσεων. Βέβαια, υπάρχουν αντάρτικες ομάδες εκτός των Ταλιμπάν, που δεν ανήκουν στους Παστούν. Σε γενικές γραμμές, όμως, το βόρειο τμήμα της χώρας παρουσιάζει μεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα με λιγότερο βίαια γεγονότα, σε σύγκριση με τα νότια ή ανατολικά.

30. Τα πιο σημαντικά σημεία του αφγανικού πολέμου σε ένα χάρτη

Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν είναι εξαιρετικά περίπλοκος, όμως αυτός ο χάρτης απεικονίζει τα σημαντικότερα στοιχεία του: 1) τις περιοχές των Ταλιμπάν, με πορτοκαλί χρώμα, 2) τις περιοχές που ελέγχονται από τις ΗΠΑ και τις συμμαχικές δυνάμεις στα μικροσκοπικά σημεία, με πράσινο χρώμα, 3) τις μεγάλες δυτικές στρατιωτικές βάσεις, που σημειώνονται με μπλε κουκκίδες, 4) τους τομείς της παραγωγής οπίου, η οποία αποτελεί τη μεγάλη πηγή χρηματοδότησης των Ταλιμπάν, (με καφέ κύκλους, όπου όσο μεγαλύτεροι οι κύκλοι, τόσο μεγαλύτερη η παραγωγή οπίου, 5) τις γραμμές τροφοδοσίας μέσω του Πακιστάν, με κόκκινο χρώμα, 6) τη γραμμή τροφοδοσίας από τη Ρωσία, η οποία απαιτεί ρωσική έγκριση.

Η Σαουδική Αραβία και το Πετρέλαιο

31. Η Σαουδική Αραβία και τα γειτονικά της κράτη 100 χρόνια πριν

Η αραβική χερσόνησος έχει πολύ μεγάλη ιστορία και η Σαουδική οικογένεια έχει τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρος της περιοχής από τις αρχές του 1700. Αλλά για να καταλάβουμε πώς η χερσόνησος διαμορφώθηκε σε αυτό που είναι σήμερα, χρειάζεται να επιστρέψουμε πίσω περίπου 100 χρόνια, στο έτος 1905. Εκείνη την εποχή οι Σαουδάραβες ήλεγχαν μόνο ένα μικρό μέρος της, έχοντας χάσει την επικράτειά της σε μια σειρά πολέμων. Η χερσόνησος χωρίζεται σε πολλά μικρά βασίλεια και εμιράτα. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήλεγχε το μεγαλύτερο μέρος τους, με τη Βρετανική Αυτοκρατορία να ελέγχει το νοτιότερο 1/3 περίπου της χερσονήσου, (η γραμμή κατά μήκος της μέσης δείχνει πώς ήταν διαιρεμένη). Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν πλέον κατέρρευσε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι Σαουδάραβες επεκτάθηκαν σε όλη τη μωβ περιοχή, όπως άλλωστε τους είχαν υποσχεθεί οι Βρετανοί με αντάλλαγμα τη βοήθεια τους για την καταπολέμηση των Οθωμανών, (όπως δραματοποιήθηκε κινηματογραφικά στην ταινία Λώρενς της Αραβίας). Έως τις αρχές της δεκαετίας του 1920, οι Βρετανοί ήλεγχαν ουσιαστικά σχεδόν το σύνολο της χερσονήσου, η οποία χωριζόταν σε πολλά εξαρτημένα προτεκτοράτα, όμως οι Σαουδάραβες επέμειναν και σταδιακά επεκτάθηκαν ξανά στη χερσόνησο.

32. Το Πετρέλαιο και το Φυσικό Αέριο στη Μέση Ανατολή

Η Μέση Ανατολή παράγει περίπου το 1/3 του πετρελαίου στον πλανήτη και το 1/10 του φυσικού αερίου. Συγκεκριμένα, διαθέτει το 1/3 του συνόλου των αποθεμάτων φυσικού αερίου παγκοσμίως, αλλά αντιμετωπίζει δυσκολίες στη μεταφορά του, αν και μεγάλο μέρος των αποθεμάτων του εξάγονται. Αυτό καθιστά την παγκόσμια οικονομία εξαρτημένη σε μεγάλο βαθμό από τη συνεχή ροή του αερίου και του πετρελαίου, η οποία όμως περνά από μια περιοχή που έχει βιώσει πάρα πολλές συγκρούσεις κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Ο εν λόγω χάρτης απεικονίζει τα σημεία των αποθεμάτων και τη μεταφορά τους δια ξηράς. Ένα μεγάλο μέρος τους μεταφέρεται, επίσης, δια θαλάσσης μέσω του Περσικού Κόλπου. Οι ενεργειακοί πόροι εντοπίζονται σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωμένοι σε τρεις γειτονικές χώρες με ιστορική εχθρότητα μεταξύ τους: το Ιράν, το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία. Η ένταση μεταξύ των τριών είναι κάτι που οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως τεράστιος εισαγωγέας ενέργειας, αξιοποίησαν πολιτικά επί σειρά ετών: τάχθηκαν εναντίον του Ιράν κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ στη δεκαετία του '80, εναντίον του Ιράκ, όταν εισέβαλε στο Κουβέιτ και απείλησε τη Σαουδική Αραβία στη δεκαετία του '90, και πάλι κατά του Ιράκ με την εισβολή του 2003, ενώ πλέον υποστηρίζουν τη Σαουδική Αραβία σε σχέση με τη ραγδαία επιδείνωση των σχέσεων της με το Ιράν.

33. Το Πετρέλαιο, το εμπόριο και ο μιλιταρισμός στα Στενά του Ορμούζ

Η παγκόσμια οικονομία εξαρτάται από το θαλάσσιο στενό μεταξύ του Ιράν και της Αραβικής Χερσονήσου. Από τότε που ο αμερικανός πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ επέβαλλε το «Δόγμα Κάρτερ»το 1980, το οποίο διακήρυσσε ότι οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιήσουν στρατιωτικές δυνάμεις προκειμένου να υπερασπιστούν την πρόσβασή τους στο πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου, τα μικρά Στενά του Ορμούζ στην έξοδο του Κόλπου, μετατράπηκαν σε μία από τις πιο βαριά στρατιωτικοποιημένες περιοχές στον πλανήτη. Οι ΗΠΑ εγκατέστησαν μεγάλη ναυτική δύναμη στην περιοχή, αφενός μεν για την προστασία της εξαγωγής πετρελαίου κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ τη δεκαετία του '80, αφετέρου δε για προστασία από τον Σαντάμ Χουσεΐν στον Πόλεμο του Κόλπου τη δεκαετία του '90, ενώ πλέον αιτιολογούν την ύπαρξη στρατιωτικών τους δυνάμεων στην περιοχή για την «προστασία» της εξαγωγής πετρελαίου σε μία ενδεχόμενη σύρραξη ανάμεσα στο Ιράν και το Ισραήλ. Όσο ο κόσμος εξαρτάται από τη χρήση ορυκτών καυσίμων και υπάρχει ένταση στη Μέση Ανατολή, εικάζεται πως θα υπάρχουν ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στα Στενά του Ορμούζ.

34. Γιατί η Διώρυγα του Σουέζ στην Αίγυπτο είναι τόσο σημαντική για την παγκόσμια οικονομία

Η Διώρυγα του Σουέζ άλλαξε τα πάντα. Όταν η Αίγυπτος ολοκλήρωσε τη διάνοιξη της το 1868, έπειτα από δέκα έτη εργασιών, η Διώρυγα μήκους 100 μιλίων έφερε την Ευρώπη και την Ασία δραματικά και μόνιμα πιο κοντά. Η σημασία της Διώρυγας στην παγκόσμια αγορά κατέστη τόσο γρήγορα προφανής ώστε, σε μικρό χρονικό διάστημα από την κατάκτηση της Αιγύπτου από τη Βρετανία, περίπου το 1880, οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις υπέγραψαν Συνθήκη, η οποία εξακολουθεί να ισχύει έως και σήμερα, στην οποία δηλώνεται ότι θα παραμένει πάντα ανοιχτή για εμπορικούς σκοπούς και για τη διέλευση των πολεμικών πλοία όλων ανεξαιρέτως των κρατών. Σήμερα, περίπου 8% του παγκόσμιου εμπορίου και 3% του παγκόσμιου ενεργειακού εφοδιασμού περνάει μέσα από τη Διώρυγα του Σουέζ.

Ιράκ και Λιβύη

35. Η εθνοκάθαρση της Βαγδάτης κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ

Υπάρχουν μερικά ζοφερά σύμβολα της καταστροφής που επέφερε ο πόλεμος τους Ιράκ στις γειτονιές της Βαγδάτης. Χαρακτηριστικά, ο χάρτης στα αριστερά παρουσιάζει τη θρησκευτική αποτύπωση του πληθυσμού της πόλης το 2005, όπου άνθρωποι με διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις συγκατοικούσαν στις περιοχές με κίτρινο χρώμα. Ο χάρτης στα δεξιά δείχνει πως έμοιαζε η πόλη το 2007, μετά από δύο χρόνια ανελέητων βομβιστικών επιθέσεων ανάμεσα σε Σουνίτες και Σιίτες, (με κόκκινες κουκκίδες), τάγματα θανάτου και πολιτοφυλακές, εξαναγκαστικές εξώσεις και χιλιάδες θανάτους με στόχο να διαχωριστούν οι «μικτές» θρησκευτικά γειτονιές και να μετατραπούν ως επί το πλείστον σε σιιτικές (με μπλε) ή κυρίως σουνιτικές, (με κόκκινο). Από τα τέλη του 2012, ο εμφύλιος πόλεμος έχει ξεφύγει από τα όρια της Βαγδάτης και εκτείνεται σε όλη την επικράτεια.

36. Οι περιοχές που ζουν οι Κούρδοι και πως θα μπορούσε να μοιάζει το κράτος του Κουρδιστάν

Οι Κούρδοι, οι οποίοι ζουν επί μακρόν ως μειονότητα σε διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής, είναι γνωστοί για τον αγώνα τους με στόχο τη δημιουργία κουρδικού κράτους. Ο χάρτης αποτυπώνει τις περιοχές που ζουν, (με πράσινο χρώμα), και τα σύνορα που έχουν προταθεί σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, χωρίς όμως επιτυχές αποτέλεσμα. Έχουν πραγματοποιήσει πολλές ένοπλες εξεγέρσεις και συγκρούσεις εντός της Συρίας και της Τουρκίας, με μεγάλες απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό, καταπιέσεις, στρατιωτικές επιχειρήσεις γενοκτονίας εναντίον πληθυσμών τους, μέχρι και επίσημες απαγορεύσεις ομιλίας της γλώσσας και των εθίμων τους.

37. Μία υποθετική αναδιάρθρωση της Συρίας και του Ιράκ

Είναι μια παλιά ιδέα που αποκτά νέα ενδιαφέρον κάθε λίγα χρόνια, όταν η βία μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών αναζωπυρώνεται. Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο τα σύνορα που επιβλήθηκαν από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις στο παρελθόν οφείλουν να αντικατασταθούν με νέα που θα χαραχθούν κατά μήκος των θρησκευτικών πεποιθήσεων των πληθυσμών κάθε περιοχής. Στην πραγματικότητα το σχέδιο είναι ανέφικτο και θα μπορούσε πιθανότατα να δημιουργήσει νέα μεγαλύτερα προβλήματα και διενέξεις. Αλλά, κατά μία έννοια, αυτή είναι η εικόνα της περιοχής όπως διαμορφώνεται με θρησκευτικά κριτήρια. Η ιρακινή κυβέρνηση ανατολικά ελέγχει τη σιιτική πλειοψηφία της χώρας, όμως οι Σουνίτες εξτρεμιστές έχουν πλέον καταλάβει μεγάλο μέρος του δυτικού Ιράκ και της ανατολικής Συρίας. Η συριακή κυβέρνηση που κυριαρχείται από Σιίτες, ως επί το πλείστον ελέγχει πλέον μόνο το Σιτικό και Χριστιανικό τμήμα στα δυτικά της χώρας. Οι Κούρδοι, είναι νομικά αυτόνομοι στο Ιράκ και άτυπα στη Συρία.

38. Πώς ο πόλεμος του 2011 στη Λιβύη μεταμόρφωσε την Αφρική

Το τέλος της δικτατορίας του Μουαμάρ Καντάφι από μια εξέγερση και την συνακόλουθη Δυτική στρατιωτική επέμβαση επέφερε ισχυρούς πολιτικούς κλυδωνισμούς στο βόρειο τμήμα της Αφρικής. Ο χάρτης αυτός επιχειρεί να αναδείξει όλα όσα ακολούθησαν της πτώσης του Καντάφι. Το σημείο στο οποίο πρέπει να επικεντρώσετε την προσοχή σας εντοπίζεται στην περιοχή με πορτοκαλί χρώμα που καλύπτει τη Λιβύη, την Αλγερία, το Μάλι, το Νίγηρα και δείχνει τις περιοχές που ζουν οι Τουαρέγκ, μια ημι-νομαδική μειονότητα. Ο Καντάφι χρησιμοποίησε τον πλούτο του πετρελαίου της Λιβύης ως μέσο για να εκπαιδεύσει και να χρηματοδοτήσει μεγάλο αριθμό Τουαρέγκ που έλαβαν μέρος ενάντια στην ένοπλη εξέγερση του 2011. Όταν ο Καντάφι απώλεσε την εξουσία, οι Τουαρέγκ πήραν τα όπλα μαζί τους στην Αλγερία και το Μαλί, όπου τα χρησιμοποίησαν για να επιβληθούν εδαφικά. Στο Μάλι, υποκίνησαν μια εξέγερση που οδήγησε, για μια ακόμη φορά, στην κατάληψη του βόρειου μισού της χώρας.

Η Αλ-Κάιντα εγκαταστάθηκε στο κενό που άφησαν, κατακτώντας ολόκληρες πόλεις στο Μάλι ενώ παράλληλα κατέλαβε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στην Αλγερία. Παράνομες επιχειρήσεις άντλησης πετρελαίου έχουν αναπτυχθεί σε αυτή την ημι-άγονη ζώνη γης, γνωστή και ως Σαχέλ. Έτσι, η Αλ-Κάιντα ελέγχει τις μεταναστευτικές οδούς των Αφρικανών σε αναζήτηση εργασίας και μιας καλύτερης ζωής στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, οι ένοπλες συγκρούσεις επιδεινώνονται στη Νιγηρία και το Σουδάν, οι οποίες και οι δύο θεωρούνται μεγάλες χώρες άντλησης πετρελαίου.

Προφανώς και η πτώση του Καντάφι δεν αποτελεί τη μόνη αιτία για όλα τα παραπάνω, όμως θεωρείται ότι προκάλεσε έναν καίριο συνδυασμό αναταραχών, ένοπλων εξεγέρσεων και παραστρατιωτικών ομάδων που οδήγησε στην επιδείνωση της κατάστασης.

Σημεία του φωτός

39. Χαρτογράφηση των συνδέσεων στο Διαδίκτυο (πάνω) και tweets (κάτω)

Οι χάρτες αυτοί χρησιμεύουν ως εξής. Να εξετάσεις την αποτύπωση της ψηφιοποίησης της Μέσης Ανατολής με δύο διαφορετικούς τρόπους. Ο πάνω χάρτης αποτελεί στην πραγματικότητα ένα πληθυσμιακό χάρτη, όπου οι τελείες αντιπροσωπεύουν συσπειρώσεις ανθρώπων, αλλά οι χρωματισμένες τελείες δείχνουν τον αριθμό των IP διευθύνσεων, γεγονός που ουσιαστικά αναδεικνύει το πλήθος των διαδικτυακών συνδέσεων. Στις μπλε περιοχές διαμένουν μεγάλοι πληθυσμοί, αλλά εντοπίζονται λίγες συνδέσεις. Αυτές αφορούν φτωχότερες περιοχές, όπως η Υεμένη, το Πακιστάν και η Συρία. Οι περιοχές με λευκό και κόκκινο χρώμα παρουσιάζουν το πλήθος των συνδέσεων σε πλούσιες χώρες όπως το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και τμήματα της Αιγύπτου, του Ιράν και της Τουρκίας, οι πληθυσμοί των οποίων ολοένα και περισσότερο δικτυώνονται.

Ο κάτω χάρτης απεικονίζει τον αριθμό των tweets: οι πολλές τελείες δείχνουν ότι πολλά tweets στέλνονται από την εν λόγω περιοχή και χρωματίζονται ανάλογα με τη γλώσσα. Παρατηρήστε τη διαφορά ανάμεσα στους δύο χάρτες: το Ιράν έχει πολλές συνδέσεις στο Διαδίκτυο, αλλά σχεδόν καθόλου tweets. Όπως το Facebook, έτσι και το Twitter έχουν απαγορευθεί έπειτα από τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις το 2009. Από την άλλη πλευρά, στη Σαουδική Αραβία, τα φώτα πάνω δεξιά παρουσιάζουν ένταση, καθώς παρά το σχετικά μέτριο μέγεθος του πληθυσμού της, αναδεικνύεται αξιοσημείωτα δικτυωμένη. Η σημασία του γεγονότος κατέστη σαφής, για παράδειγμα, όταν κατά το 2012 και 2013 τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ηγήθηκαν μαζικής εκστρατείας υπέρ του δικαιώματος της οδήγησης για τις γυναίκες έπειτα από σχετική απαγόρευση στη χώρα. Οι συνέπειες της δυνατότητας πρόσβασης στο Διαδίκτυο αναμένεται να συνεχίσουν να αποτελούν σημαντικό παράγοντα εξελίξεων στην περιοχή και δε θα πρέπει να παραβλέπονται.

40. Η Μέση Ανατολή τη νύχτα από το διάστημα

Η παρουσίαση ολοκληρώνεται με αυτόν το χάρτη για να δείτε την περιοχή χωρίς σύνορα, χωρίς δημογραφικές οριοθετήσεις ή θρησκευτικές αντιστοιχίσεις, χωρίς σημεία μαχών, συγκρούσεων και διενέξεων, χωρίς σημεία που καταγράφουν πλουτοπαραγωγικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Κοιτάζοντας την περιοχή τη νύχτα από το διάστημα, δεν υπάρχουν διακρίσεις που χωρίζουν, μόνο άνθρωποι που από κοινού φωτίζουν με ζωή το νυχτερινό ουρανό.

Source: Vox.com

Read more: http://www.newsbomb.gr/kosmos/news/story/653074/ola-osa-thelate-na-mathete-gia-to-mesanatoliko-se-40-xartes#ixzz40Q26awwT

Εντάσεις στην κοσοβάρικη Βουλή REUTERS, AFP, A.P.

 

ΚΟΣΜΟΣ 08:00

Εντάσεις στην κοσοβάρικη Βουλή

REUTERS, AFP, A.P.

• 

Δακρυγόνα και σπρέι πιπεριού είναι μερικά από τα όπλα που χρησιμοποιεί η αντιπολίτευση για να διαλύσει τις συνεδριάσεις της Βουλής του Κοσόβου.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Νέα επεισόδια σημειώθηκαν στο εσωτερικό του κοινοβουλίου του Κοσόβου. Παρά τους εντατικούς ελέγχους ασφάλειας στην είσοδο του κτιρίου, τα μέλη της αντιπολίτευσης κατάφεραν, για μία ακόμα φορά, να χρησιμοποιήσουν δακρυγόνα, προκειμένου να παρεμποδίσουν την εύρυθμη λειτουργία του κοινοβουλίου, όπως άλλωστε είχαν προειδοποιήσει εδώ και μερικές ημέρες, προκειμένου να ασκήσουν πίεση στην κυβέρνηση ώστε να μη τηρήσει τις συμφωνίες που έχει συνάψει με τη Σερβία και το Μαυροβούνιο.

Η σύσκεψη της ολομέλειας, που καθυστέρησε να ξεκινήσει επί 50 λεπτά, τελικά διακόπηκε όταν ένα δακρυγόνο εκτοξεύτηκε στο κέντρο της αίθουσας από τα έδρανα της αντιπολίτευσης. Δεν είναι η πρώτη φορά που η συνεδρίαση της κοσοβάρικης βουλής είναι επεισοδιακή. Από τον Σεπτέμβριο, αξίζει να σημειωθεί, η αντιπολίτευση διακόπτει τις συνεδριάσεις του κοινοβουλίου κάνοντας χρήση δακρυγόνων, σπρέι πιπεριού αλλά και εκτοξεύοντας μπουκάλια με νερό ή σφυρίζοντας μανιωδώς με πλαστικές σφυρίχτρες. Στην πραγματικότητα, η αντιπολίτευση επιθυμεί την ακύρωση των κυβερνητικών συμφωνιών με τη Σερβία, που συνήφθησαν την περασμένη χρονιά και με τις οποίες δίνονται περισσότερες εξουσίες στους Σέρβους του Κοσόβου. Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση τάσσεται εναντίον της χάραξης συνόρων μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Μαυροβουνίου. Η αλήθεια είναι ότι τη συμφωνία με τη Σερβία αμφισβήτησαν και μέλη της κυβέρνησης, ενώ τον περασμένο Δεκέμβριο το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάσισε ότι μέρος της συμφωνίας είναι αντισυνταγματικό.

Ομως, ολόκληρη η περασμένη εβδομάδα, ήταν επεισοδιακή στο Κόσοβο. Την περασμένη Τετάρτη, χιλιάδες πολίτες, δεκαπέντε χιλιάδες σύμφωνα με την αστυνομία και άνω των 100 χιλιάδων σύμφωνα με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, συγκεντρώθηκαν στην πρωτεύουσα Πρίστινα, απαιτώντας την άμεση παραίτηση της κυβέρνησης και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, ενώ το Κόσοβο γιόρταζε την όγδοη επέτειο της ανεξαρτησίας του από τη Σερβία. Η λαϊκή οργή μοιάζει να ενισχύεται διαρκώς από τη στιγμή που η Πρίστινα υπέγραψε, υπό την αιγίδα της Ε.Ε., συμφωνία με τη Σερβία τον περασμένο Αύγουστο.

Οι διαδηλωτές έφεραν πανό που έγραφαν «Δεν θέλουμε τη Σερβία στο Κόσοβο» και «Δεν υπάρχει κράτος με τους κλέφτες». Oπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Φατμίρ Λιμάτζ, ηγέτης του αντιπολιτευόμενου κόμματος «Πρωτοβουλία για το Κόσοβο», «η χώρα βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι και θέλουμε να ακολουθήσουμε την ορθή κατεύθυνση, που είναι η προκήρυξη πρόωρων εκλογών».

Η κυβέρνηση από την πλευρά της κατηγορεί τους ηγέτες των κομμάτων της αντιπολίτευσης ότι προσπαθούν να σύρουν τη χώρα στην «άβυσσο της εγκληματικότητας και της αναρχίας». Ο πρωθυπουργός Ισα Μουσταφά, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στα μέσα της εβδομάδας, πάντως, προσπάθησε να εμφανιστεί ενωτικός, ζητώντας από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να συμμετέχουν στις εργασίες της Bουλής.

 http://www.kathimerini.gr/850145/article/epikairothta/kosmos/entaseis-sthn-kosovarikh-voylh

Έντυπηhttp://www.kathimerini.gr/850145/article/epikairothta/kosmos/entaseis-sthn-kosovarikh-voylh

Λιβύη: Σκοτώθηκαν δύο Σέρβοι διπλωμάτες από την αμερικανική αεροπορική επίθεση

Επιβεβαιώθηκε ο θάνατος δύο υπαλλήλων της σερβικήςπρεσβείας στη Λιβύη. Αυτό ανέφερε σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου ο πρωθυπουργός της Σερβίας,  Αλεξαντάρ Βούτσιτς.Νωρίτερα, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός, Ίβιτσα Ντάτσιτς ανακοίνωσε ότι οι υπάλληλοι της σερβικής πρεσβείας στη Λιβύη, Γιόβιτσα Στάνκοβιτς και Σλαντιάνα Στέπιτς σκοτώθηκαν σε αμερικανική επίθεση κατά του ισλαμικού κράτους.

 

«Επισήμως επιβεβαιώθηκε ο θάνατος  των δύο Σέρβων πολιτών στη πόλη Σάμπρα της Λιβύης εξαιτίας του βομβαρδισμού από αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη κατά της πόλης στην οποία υπάρχουν μέλη του  ισλαμικού κράτους». 

Ο Σέρβος πρωθυπουργός ζήτησε εξηγήσεις, γιατί όπως είπε, η αμερικανική πλευρά γνώριζε ότι στην περιοχή που βομβαρδίστηκε υπήρχαν εκπρόσωποι και άλλων εθνικοτήτων, αλλά οι Αμερικανοί απάντησαν ότι δεν γνώριζαν  για την παρουσία ξένων στην περιοχή, σύμφωνα με την ‘Politika’.

 

--

The Hellenic Information Team

Πέθανε ο μεγάλος διανοητής Ουμπέρτο Έκο

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών, χτυπημένος από τον καρκίνο, ο μεγάλος διανοητής, Ουμπέρτο Έκο.

Ο Έκο γεννήθηκε στην Αλεσσάντρια του Πιεμόντε το 1932. Από το 1975 διατηρούσε την έδρα του Καθηγητή Σημειωτικής στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, ενώ από το 1988 είναι πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μελετών Σημειωτικής στο Πανεπιστήμιο του Σαν Μαρίνο. Είναι συγγραφέας πολλών μελετών και δοκιμίων, που έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε πολλές γλώσσες ανά τον κόσμο. Το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1965, ενώ το πρώτο του μυθιστόρημα (Το όνομα του Ρόδου) το 1980, και τιμήθηκε με το βραβείο Strega (1981), και το Medicis Etranger (βραβείο που δίνεται στον καλύτερο ξένο λογοτέχνη στην Γαλλία) το 1982.

Λέγεται ότι το επώνυμο Εκο είναι το αρκτικόλεξο των λέξεων Ex Coelis Oblatus, που σημαίνει «θεϊκό δώρο»^[2].

Με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Εκο και η μητέρα του μετακόμισαν σε ένα χωριό στα βουνά του ιταλικού βορρά. Εκεί ο μικρός Ουμπέρτο παρακολουθούσε τις μάχες ανάμεσα στους φασίστες και στους παρτιζάνους με ανάμεικτα συναισθήματα - συνεπαρμένος μεν από τη δράση, αισθανόταν εν μέρει ευγνώμων που ήταν τόσο μικρός για να αναμειχθεί. Ο ίδιος θυμάται εκείνη την εποχή «σαν ένα μικρό γουέστερν. Αυτοί οι λόφοι είναι στη μνήμη μου το θέατρο των στρατιωτικών επιχειρήσεων, στις οποίες ήμουν αυτόπτης μάρτυρας, στην ηλικία των 12 ετών».

Μετά τις πιέσεις του πατέρα του, πήγε να σπουδάσει Νομική στο Πανεπιστήμιο του Τορίνο, αλλά εγκατέλειψε αυτόν τον τομέα και ακολούθησε σπουδές Μεσαιωνικής Φιλοσοφίας και Λογοτεχνίας. Έκανε το διδακτορικό του στην Φιλοσοφία το 1954, ολοκληρώνοντας τη διατριβή του για τον Θωμά Ακινάτη. Αυτό το θέμα αποτέλεσε και το αντικείμενο του πρώτου του βιβλίου «Ζητήματα αισθητικής στον Θωμά Ακινάτη». Στη διάρκεια των σπουδών του ο Έκο έπαψε να πιστεύει στο Θεό και εγκατέλειψε την Καθολική εκκλησία^[3][4]

Άρχισε την ενασχόλησή του με τη δημοσιογραφία και, παράλληλα, δέχθηκε την θέση του διευθυντή Πολιτιστικού Προγράμματος στην Κρατική Ιταλική Τηλεόραση (RAI). Αυτό του έδωσε την ευκαιρία να δει την κοινωνία μέσα από τα μάτια των ΜΜΕ, που τότε μονοπωλούνταν και ελέγχονταν από την κυβέρνηση.

Το 1959 ο Ουμπέρτο Έκο έχασε τη δουλειά του στη RAI, γεγονός που δεν τον ενόχλησε ιδιαίτερα, γιατί έτσι άρχισε να ασχολείται περισσότερο με το γράψιμο και τις διαλέξεις. Με το δεύτερο βιβλίο του («Τέχνη και κάλλος στην αισθητική του Μεσαίωνα») απέδειξε στον πατέρα του ότι βρήκε τον δρόμο του στη ζωή (και τη δουλειά που τού ταιριάζει) μέσα από τη λογοτεχνία.

Τον ίδιο χρόνο έγινε γενικός επιμελητής του μη λογοτεχνικού τομέα του εκδοτικού οίκου Bompiani στο Μιλάνο και άρχισε να γράφει τη στήλη «Diario Minimo» (ελάχιστο ημερολόγιο) στην εφημερίδα «Il Verri». Μέσα από τη στήλη αυτή οι απόψεις του για την γλωσσολογία και την κοινωνική πραγματικότητα μπήκαν στα σπίτια των Ιταλών. Μέσα από τη στήλη αυτή άρχισε να εστιάζει το ενδιαφέρον του και να εκλεπτύνει τις απόψεις του στη Σημειολογία.

Με τα ακαδημαϊκά γραπτά του ο Έκο εστιάζει στη σημειολογία και στις επιπτώσεις της στην κοινωνία. Μελέτησε σε βάθος τις κοινωνίες από τον Μεσαίωνα ως σήμερα και τα κοινά στοιχεία ανάμεσα στις γλώσσες, στα σύμβολα και στην κοινωνική ανάπτυξη. Από τότε ως σήμερα έχει γράψει δεκάδες δοκίμια («Πώς γίνεται μια διπλωματική εργασία», «Μεταξύ ψεύδους και ειρωνείας», «Κήνσορες και θεράποντες» (πρωτότυπος τίτλος στα ιταλικά "apocalittici e integrati), «Ο υπεράνθρωπος των μαζών», «Θεωρία της σημειωτικής», «Η Αποκάλυψη του Ιωάννη», «Πέντε ηθικά κείμενα», «Δεύτερο ελάχιστο ημερολόγιο», «Η ποιητική του Τζέιμς Τζόις», «Τι πιστεύει αυτός που δεν πιστεύει» κ.ά.), ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες.

Από το 1962 ως το τέλος του 1970 ο Έκο ανέπτυξε τη δική του θεωρία στη Σημειολογία. Το 1965 εξελέγη καθηγητής Οπτικών Επικοινωνιών στη Φλωρεντία και το 1966 μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου και έγινε καθηγητής της Σημειολογίας στο εκεί πολυτεχνείο. Το ακαδημαϊκό του ενδιαφέρον άρχισε να στρέφεται σε πολιτιστικές μελέτες και αρχίζει να ερευνά τον ρόλο της γλώσσας και της λογοτεχνίας στην κοινωνία, καθώς και την επίδραση της κοινωνίας στη λογοτεχνία και στη γλώσσα. Το 1971 το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια του προσέφερε τη θέση του τακτικού καθηγητή της Σημειολογίας και το 1974 ο Έκο οργάνωσε τον Διεθνή Σύνδεσμο Σημειολογικών Μελετών.

Οι μεγάλες αλλαγές που έφερε η δεκαετία του 1970 στην ιταλική κοινωνία επηρέασαν και τα γραπτά του Ουμπέρτο Έκο. Άρχισε, λοιπόν, να γράφει μυθιστορήματα (Το όνομα του Ρόδου - 1980, Το Εκκρεμές του Φουκώ -1988, Το νησί της προηγούμενης μέρας - 1994, Μπαουντολίνο - 2001, Η μυστηριώδης φλόγα της βασίλισσας Λοάνα - 2006, Το κοιμητήριο της Πράγας - 2010, Το φύλλο μηδέν- 2015). Όταν έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα «Το όνομα του Ρόδου», οι εκδότες του υπολόγιζαν τις πωλήσεις γύρω στα 30.000 αντίτυπα. Και, φυσικά, δεν φαντάζονταν ποτέ τα 9.000.000 αντίτυπα που πώλησε τελικά το βιβλίο, σε διεθνές επίπεδο, το οποίο έκανε τον συγγραφέα γνωστό στον εξωακαδημαϊκό κόσμο.

Ο Έκο γνώριζε άπταιστα πέντε γλώσσες, μεταξύ των οποίων αρχαία ελληνικά και λατινικά, που χρησιμοποιούσε πολύ συχνά στα βιβλία του, επιστημονικά και λογοτεχνικά. Από την αρχή της καριέρας του έως τον θάνατό του κέρδισε πολλές τιμητικές διακρίσεις και έκανε δεκάδες εκδοτικές επιτυχίες. Περνούσε τον καιρό του με τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους ανάμεσα στο σπίτι του στο Μιλάνο (ένα διαμέρισμα-λαβύρινθο με μια βιβλιοθήκη 30.000 βιβλίων^[5] ) και στο εξοχικό του στο Ρίμινι (ένα τεράστιο κτήμα του 17ου αιώνα, στο οποίο παλιά στεγαζόταν ένα σχολείο Ιησουιτών).

http://www.news.gr/kosmos/evroph/article-wide/255736/pethane-o-megalos-dianohths-oymperto-eko.html

Να κλείσουν τα λιμάνια τους, καλεί τους αγρότες ο Μπορίσοφ Μας πήραν στο «ψιλό» κι οι Βούλγαροι: Η Ελλάδα δεν είναι κράτος που λειτουργεί, λέει ο Μπορίσοφ

Ο πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ στη Σύνοδο της ΕΕ εξήγησε ότι τα αντίποινα των Βούλγαρων στα μπλόκα των αγροτών είναι η μόνη απάντηση

Προκλητικές ήταν οι δηλώσεις του Βούλγαρου πρωθυπουργού, Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος κατά την πρώτη ημέρα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με κύρια ζητήματα το προσφυγικό και το Brexit, χαρακτήρισε την Ελλάδα μη λειτουργικό κράτος.

Αναφερόμενος στα αντίποινα των οδηγών φορτηγών στη Βουλγαρία, με τα οποία απαντούν στα μπλόκα των αγροτών, ο Μπορίσοφ είπε ότι αποτελούν τη μόνη αποτελεσματική απάντηση, τη στιγμή που τα υπόλοιπα μέσα δεν έφεραν αποτέλεσμα.

«Στον 21ο αιώνα, αποδείχθηκε ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος, σε κράτη που λειτουργούν. Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή η Ελλάδα δεν είναι ένα από αυτά», δήλωσε ο Μπορίσοφ.

Την ίδια στιγμή, όπως επισημαίνει το ευρωπαϊκό δίκτυο Euranet, ο Μπορίσοφ υποστήριξε ότι επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, χωρίς αποτέλεσμα.

«Του τηλεφώνησα δύο φορές, για το ίδιο πράγμα. Όταν ο υπουργός Εσωτερικών, ο υπουργός Εξωτερικών, ο υπουργός Μεταφορών καλούν για το ίδιο πράγμα και δεν στέλνουν την αστυνομία και τη χωροφυλακή να καθαρίσουν το δρόμο, κάτι που θα έπρεπε να είχαν κάνει πριν από ένα μήνα, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;», διερωτήθηκε ο Μπορίσοφ.

Παράλληλα, πρόσθεσε ότι η Κομισιόν προσπαθεί να βοηθήσει, αλλά ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ισχυρίζεται ότι του είπε: «Μπόικο, συγγνώμη, δεν έχω έλεγχο της κατάστασης».

Ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας συμπλήρωσε ότι οι οργισμένοι Έλληνες αγρότες πρέπει να διαδηλώσουν με διαφορετικό τρόπο, χωρίς να κρατούν υπό ομηρία τους ανθρώπους που προσπαθούν να διασχίσουν τα βουλγαρικά σύνορα.

«Κλείστε τα λιμάνια σας, κλείστε τα στο εσωτερικό της χώρας. Γιατί να βασανίζονται οι Βούλγαροι; Και το κάνουν επίτηδες, σε μια περίοδο που αρνούμαι χρήματα για να χτίσω έναν φράχτη στα ελληνικά σύνορα», πρότεινε ο Μπορίσοφ, προσθέτοντας ότι απέρριψε τη βοήθεια των συναδέλφων του «για να δείξω αφοσίωση στους γείτονες».

Καταλήγοντας, δήλωσε: «Η Ευρώπη μας ακούει και μας κατανοεί, αλλά οι θεσμοί που εργάζονται κανονικά στρέφονται στην ελληνική κυβέρνηση. Αλλά η ελληνική κυβέρνηση λέει ότι δυστυχώς δεν έχει τον έλεγχο».
http://www.protothema.gr

Συγκλονιστική προειδοποίηση Τούρκου πρ. Υπουργού Εξωτερικού: «Η Τουρκία κινδυνεύει να χάσει εδάφη»

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Γιασάρ Γιακίς έχει προειδοποιήσει ότι η Τουρκία κινδυνεύει να χάσει ένα μέρος της επικράτειάς της, εάν αποφασίσει να επέμβει στρατιωτικά στη Συρία.

Σε μια συνέντευξή του στην Zaman, ο Γιακίς δήλωσε πρόσφατα ότι η Τουρκία μπορεί να θέλει να καταλάβει την περιοχή μεταξύ Αζάζ και Τζαραμπλούς στη Συρία, προκειμένου να υποστηρίξει τους ισλαμιστές αντάρτες, αλλά προειδοποίησε ότι η Τουρκία μπορεί κάλλιστα να χάσει την επαρχία της Αλεξανδρέττας (Χατάι ) από το έδαφός της, αν τα πράγματα κινηθούν έξω το δρόμο που η Άγκυρα αναμένει.

"Ο κόσμος δεν θα δεχόταν τέτοια επέμβαση [από το στρατό της Τουρκίας στη Συρία]. Δεν θα επιτρέψει να επανασχεδιαστούν τα σύνορα μονομερώς. Πολύ περισσότερο, εάν ο τουρκικός στρατός γνωρίσει την ήττα, η Συρία θα μπορούσε να επαναφέρει τον ισχυρισμό ότι η επαρχία Χατάι ανήκει στη Συρία", εξήγησε.

Είναι γνωστό ότι η Συρία δεν έχει αποδεχθεί ποτέ την προσάρτηση της επαρχίας της Αλεξανδρέττας από την Τουρκία το 1939, και σε όλους τους συριακούς χάρτες η επαρχία αυτή εμφανίζεται ακόμη ως επαρχία της Συρίας. Αλλά η Δαμασκός δεν είχε μέχρι την έναρξη του εμφυλίου πολέμου θέσει το πρόβλημα αυτό στο επίκεντρο, στο πλαίσιο της καλλιέργειας καλών σχέσεων γειτονίας.

Ο Γιακίς σημείωσε ότι ο τουρκικός στρατός, εφόσον παρέμβει στη Συρία, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις ανώτερες ρωσικές δυνάμεις, και προειδοποίησε ότι η Ρωσία έχει λόγο να εξαπολύσει αυστηρή τιμωρία για την Τουρκία, δεδομένου ότι η τουρκική Πολεμική Αεροπορία κατέρριψε το ρωσικό Su-24.

"Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 5," υποστήριξε ο ίδιος, επικαλούμενος το γεγονός ότι η επίθεση θα έχει υποκινηθεί από την Τουρκία. Το άρθρο 5 του Χάρτη του ΝΑΤΟ αναφέρει ότι μια επίθεση σε ένα σύμμαχο θα πρέπει να θεωρηθεί ως μια επίθεση εναντίον όλων των Συμμάχων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως θα πρόκειται για εισβολή της Τουρκίας και «οι ΗΠΑ θα αφήσουν μόνη της την Τουρκία», επισήμανε ο ίδιος, προσθέτοντας ότι η Ρωσία και ορισμένες δυτικές χώρες μπορεί να θέλουν να σύρουν την Τουρκία στη σύγκρουση στη Συρία.

Ο Γιακίς επεσήμανε επίσης ότι ο αραβικός κόσμος θα αντιταχθεί πολύ σε μια τουρκική εισβολή σε μια αραβική χώρα, και έδωσε το παράδειγμα της Bashiqa στο Ιράκ για να υποστηρίξει την άποψή του.

Ο Αραβικός Σύνδεσμος καταδίκασε την ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στο στρατόπεδο Bashiqa κοντά στην πόλη της Μοσούλης στο βόρειο Ιράκ.

Εξηγώντας ότι οι ΗΠΑ ήταν σε αντίθεση με παρέμβαση της Τουρκίας ακόμη και πριν η Ρωσία εισέλθει στο θέατρο του πολέμου στη Συρία, ο Γιακίς είπε ότι η Ουάσινγκτον απέρριψε τις τουρκικές προτάσεις για τη δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας στο βόρειο τμήμα της Συρίας κοντά στα σύνορα με την Τουρκία , "διότι θα ήταν αδύνατο να καθοριστεί μια τέτοια ζώνη και να εξασφαλιστεί η ασφάλεια κατά τη διάρκεια ενός εμφυλίου πολέμου."

Σύμφωνα με τον Γιακίς, οι τουρκικές επιλογές είναι πιο περιορισμένες σήμερα που η Ρωσία εμπλέκεται στη σύγκρουση με την έγκριση της Δαμασκού. "Αυτοί [η Ρωσία] θα αντιτεθούν σθεναρά στην Τουρκική παρέμβαση", τόνισε.

"Είναι εγγυημένο ότι η Ρωσία θα είναι ο κύριος παράγοντας στη διαμόρφωση του μέλλοντος της Συρίας", δήλωσε.

Ο Γιακίς είπε ότι πιστεύει ότι ο στρατός είναι πολύ πιο επιφυλακτικός σχετικά με την προοπτική εισβολής της Τουρκίας στην Συρία.
Ο βετεράνος διπλωμάτης αμφισβήτησε επίσης την ικανότητα του Σαουδαραβικού στρατού, λέγοντας ότι δεν έχει την ικανότητα και την εμπειρία για να διεξάγει έναν αποτελεσματικό πόλεμο στη Συρία.

πηγή: Tilegrafima

Η ελευθερία σου βιάζει τη δική μου

Της Μαρίας Dawkinson 

Όσοι αγαπάτε γυναίκες, έχετε κόρες, ή απλά είστε γυναίκες το παρακάτω κείμενο σας αφορά και σας προειδοποιώ ότι θα σας εξαγριώσει.

Κάθε μέρα διαβάζουμε για μαζικούς βιασμούς και σεξουαλικές παρενοχλήσεις σε δημόσιους χώρους στην καρδιά της Ευρώπης, ακούμε για φόνους στην Ανατολή που αποκαλούνται περήφανα «εγκλήματα τιμής», όπου πατεράδες σκοτώνουν τις κόρες τους για λόγους ανύπαρκτους. Η εγκληματικότητα κατά των γυναικών είναι φαινόμενο που αφορά ένα συντριπτικό ποσοστό των εγκλημάτων, εκτός πολέμου. Όλα αυτά τα καθημερινά μας έχουν μιθριδατίσει σε μια νέα πραγματικότητα, ένα new normal. Είναι σαν το βασανιστήριο του βατράχου, που τον βάζεις σε κατσαρόλα με νερό και ανεβάζεις τη θερμοκρασία ένα - ένα βαθμό, για να φτάσει στον βρασμό χωρίς να το καταλάβει.

Σήμερα, όμως, έπεσε το μάτι σε ένα πρωτάκουστο νέο που μου προκάλεσε ταχυκαρδία.

Είναι λέει, στην Αγγλία ένας τύπος ονόματι Νταριούς Βαλιζαντέχ, ο οποίος διατηρεί μπλογκ και γράφει βιβλία για τις καλύτερες μεθόδους παραπλάνησης των θυμάτων, έτσι ώστε να παρασύρονται από δημόσιο σε ιδιωτικό χώρο, προς βιασμό. Γράφει βιβλία και τα πουλάει στο Amazon. Αν δεν με πιστεύετε, κάνετε το google. Να το ξαναπώ: Αυτός ο τύπος γράφει παροτρύνει επίδοξους βιαστές εμπλουτίζοντάς τους με δημιουργικές ιδέες για το πώς θα βιάσουν πιο εύκολα, και τα βιβλία αυτά τα πουλά στο κοινό το Amazon. Το άρρωστο προϊόν της σκέψης ενός κτήνους που έχει το θράσος να απαιτεί τη νομιμοποίηση του βιασμού σε ιδιωτικούς χώρους.

Και έτσι, μου προέκυψαν πολλά ερωτήματα μαζί με έναν απίστευτο θυμό που δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ. Κατ' αρχάς νόμιζα ότι σε ένα ευνομούμενο κράτος όπως η Αγγλία, που ακροβατεί στα όρια της αντιδημοκρατικής παρακολούθησης των πολιτών της με ηλεκτρονικά μέσα σε ιδιωτικούς και δημόσιους χώρους, και ελαφρυντικό την πάταξη της τρομοκρατίας και την ασφάλεια της κοινωνίας, ένας άνθρωπος τόσο απροκάλυπτα παραβατικός θα έπρεπε ήδη να είναι πίσω από κάγκελα. Εδώ στο facebook λέει όντας μεθυσμένος κάποιος μια βλακεία και σε δύο λεπτά του χτυπά το ηλεκτρονικό έγκλημα την πόρτα. Είχα την εντύπωση ότι τόσο η ηθική αυτουργία, όσο και η ανοιχτή αποδοχή εγκληματικών ενεργειών και πάλι ενεργοποιούν τις νομικές διαδικασίες. Επίσης, πίστευα ότι η οικονομική εκμετάλλευση και προώθηση προϊόντων εγκλήματος είναι εξίσου παράνομη. Το μόνο που συμβαίνει ως αντίσταση στην πρωτόγνωρη κτηνωδία είναι οι γνωστές ακτιβιστικές πλατφόρμες που μαζεύουν υπογραφές για να σταματήσουν τη δραστηριότητά του. Πώς μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο και να πωλείται και ως προϊόν;

Μάθετε λοιπόν ότι πέρα από τη γνωστή παράδοση της σωματικής κακοποίησης των γυναικών στην Ανατολή και σε ισλαμικές χώρες, υπάρχει μια καινούργια τάση στην «πολιτισμένη» μας Δύση που λέγεται rape culture, με αμέτρητα κρούσματα –τα περισσότερα δεν καταγράφονται– σε κολέγια της Αμερικής, της Αγγλίας και άλλες χώρες της Ευρώπης, που τώρα απέκτησε εμπνευστή και μέντορα, με μπλογκ και συγγραφικό έργο.

Μετά από αυτά τα ανατριχιαστικά, ξέρω ότι θέλεις να κλειδώσεις την κόρη σου μέσα και να μην την αφήσεις να ξαναβγεί από το σπίτι. Αλλά θα ήθελα να κάνεις κάτι καλύτερο και πιο εποικοδομητικό. Κάνε viral αυτήν τη φρίκη. Να τη μάθουν όλοι. Καλά είναι τα σκυλάκια και οι παροτρύνσεις για θετική σκέψη που αναρτάς στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά με το να μην κοιτάς το τέρας στα μάτια, το τέρας μαθαίνει να μη φοβάται τίποτα. Πες το να ανατριχιάσουν όλοι σου οι γνωστοί και να μαθαίνουν όλα τα αγόρια πόσο τους εκθέτουν όλα αυτά. Να ντραπούν για λογαριασμό των άλλων. Κάντο για να αντιδράσουν όλοι, με το δικό τους τρόπο. Και μετά σκέψου λίγο, αυτή η ελευθερία της έκφρασης που με τόσο πάθος υποστηρίζεις, για πότε μπορεί να γυρίσει και να απειλήσει τη δική σου ελευθερία της ύπαρξης.

Η ελευθερία της έκφρασης είναι θέμα που μας απασχόλησε και πολύ πρόσφατα με το έργο του Ξηρού στο Πειραματικό του Εθνικού.

Επίσης, θυμήσου κάτι που είπε ο Καντ: «Η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζουν να θίγονται τα όρια της ελευθερίας των άλλων.». Εκεί. Που. Αρχίζουν. Να. Θίγονται. Τα. όρια.

Αν ο Καντ έχει δίκιο, τότε ως κοινωνία έχουμε κάνει πλήρη καταπάτηση, τόσο που δεν κατανοούμε πλέον όρια. Και το χειρότερο είναι ότι την καταπάτηση αυτή τη δικαιολογούμε, ως απότοκο της υπεράσπισης μιας άλλης ελευθερίας. Σκέψου. Λίγο.

Πηγή Liberal
http://kostasxan.blogspot.nl/2016/02/blog-post_2.html

Επιχείρηση - χάος… πιο κοντά από ποτέ εμπλοκή Τούρκων - Ρώσων

Εξαιρετικά επικίνδυνη είναι πλέον η κατάσταση στην περιοχή, με τους Ερντογάν και Νταβούτογλου να τα παίζουν όλα για όλα δηλώνοντας ότι από εδώ και πέρα, οποιαδήποτε επίθεση καταγράφεται στην Τουρκία την ευθύνη θα την έχει η Ρωσία. Πρόκειται για μια κίνηση κάθετης κλιμάκωσης από μια Τουρκία που αισθάνεται ότι κινδυνεύει να χάσει τα πάντα, οπότε δε διστάζει μπροστά σε τίποτα για να πετύχει τους στόχους της…

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Από μόνη της η τουρκική στάση, δημιουργεί ένα «σενάριο», το οποίο αν και δεν έχει συνοδευτεί από στοιχεία που θα έπρεπε να έχει δώσει στη δημοσιότητα η τουρκική πλευρά που προφανώς ενδιαφέρεται για την κατασκευή μια βολικής «αλήθειας» που θα βοηθήσει στην υπέρβαση των αδιεξόδων της, ήδη ενισχύει σενάρια περαιτέρω ανάφλεξης της περιοχής.

Αυτό που λένε πλέον ανοιχτά οι Τούρκοι, είναι ότι οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες χειραγωγούν τους Κούρδους και τους βάζουν να κάνουν τρομοκρατικές επιθέσεις με στόχο την αποσταθεροποίηση της Τουρκίας. Τόσο απλά, οι Τούρκοι φορτώνουν το φταίξιμο στις πλάτες των Ρώσων και θέτουν σκληρό δίλημμα στην Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ, που θα πρέπει να κάνουν τις τελικές τους επιλογές.

Το σενάριο του πονταρίσματος από την πλευρά του Ερντογάν στο γενικευμένο χάος, έστω κι αν περνά από μια περιορισμένη στρατιωτική σύγκρουση στη Συρία που θα εμπλέξει τις ρωσικές δυνάμεις, ώστε να επιβιώσει η Τουρκία αποκτώντας τον ρόλο που είχε επί Ψυχρού Πολέμου, αρχίζει να μοιάζει πιο «λογικό» από ποτέ, εάν εξεταστεί υπό το πρίσμα της εικαζόμενης ως οπτικής του καθεστώτος Ερντογάν-Νταβούτογλου στη Συρία…

Το ζητούμενο είναι λοιπόν εάν θα συνεχίσουν οι ΗΠΑ να επιχειρούν το κλείσιμο του συριακού μετώπου σε συνεργασία με τη Μόσχα, ή θα αποδεχθούν να συρθούν σε σύγκρουση με τους Ρώσους για χάρη της Τουρκίας, η οποία, ας μην το ξεχνάμε, ηγήθηκε τόσο της προσπάθειας αποσταθεροποίησης που οδήγησε στον συριακό εμφύλιο με τους περισσότερους των 300.000 νεκρών, όσο και της κάθετης κλιμάκωσης στις σχέσεις με τη Ρωσία, με την κατάρριψη του Su-24 Fencer.

Οι Ρώσοι έχουν διαρρεύσει ότι – σ.σ. εξαιτίας του τακτικού μειονεκτήματος στο εν λόγω θέατρο επιχειρήσεων, λόγω απόστασης – δεν θα διστάσουν να κάνουν χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων για να προστατεύσουν τα στρατεύματά τους στο συριακό έδαφος και η συνολικότερη εικόνα που έχουν δημιουργήσει διεθνώς, αφήνει ελάχιστες αμφιβολίες περί της βούλησης να κάνουν πράξη την απειλή τους σε περίπτωση τουρκικής εισβολής στη Συρία.

Που βρισκόμαστε όμως; Αρχικά δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι Τούρκοι και Σαουδάραβες ετοιμάζονταν «φουριόζοι» να εισβάλουν στη Συρία, χρησιμοποιώντας «εμπρηστική» ρητορική με απειλές και εξαγγελίες αποστολής δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων και μαχητικών αεροσκαφών.

Όλα αυτά τη στιγμή που οι εξελίξεις στο έδαφος και τις επιχειρήσεις ήταν ραγδαίες και ο συνδυασμός των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων, της Χεζμπολάχ και της ρωσικής αεροπορικής δύναμης, να ανατρέπουν το σκηνικό, καταλαμβάνοντας στρατηγικά σημεία στον δρόμο για το Χαλέπι, ενώ πριν λίγες ώρες έγινε γνωστή και η αποκοπή της διόδου ανεφοδιασμού των μαχητών του ISIS από τη Μοσούλη του Ιράκ.

Εν ολίγοις, έχει δημιουργηθεί μια θηλειά η οποία απειλεί να «πνίξει» τόσο το ISIS όσο και τους λιγότερο ή περισσότερο ισλαμιστές εξτρεμιστές «αντικαθεστωτικούς», ακυρώνοντας οριστικά τα σχέδια του Ερντογάν για τον έλεγχο της Συρίας, ένα νεοθωμανικό όραμα που έχει μετατραπεί στον χειρότερο εφιάλτη.

Ως αποτέλεσμα, οι Τούρκοι τελούν σε κατάσταση νευρικού κλονισμού βλέποντας παντού εχθρούς, ακόμα και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, αν και στο πλαίσιο της ιδεοληπτικής – ισλαμιστικής οπτικής στα πράγματα, οι Τούρκοι δεν δέχονται καν την κριτική που ασκείται σχεδόν από όλες τις κατευθύνσεις, ότι το ΝΑΤΟ το θυμήθηκε όψιμα…

Μετά τον αρχικό «οίστρο» όμως, έρχεται η ώρα της προσγείωσης στην πραγματικότητα και τις τελευταίες μέρες είναι έντονη η αίσθηση ότι η δυναμική των εξελίξεων έχει φέρει νέες αλλαγές. Οι Τούρκοι κλιμακώνουν συνεχώς τις απειλές φορτώνοντας στους Κούρδους και τους Ρώσους τις τρομοκρατικές επιθέσεις εντός της Τουρκίας, όμως οι Σαουδάραβες δίνουν την αίσθηση ότι έχουν υπαναχωρήσει από τις αρχικές τους θέσεις, πιθανότατα μετά από αμερικανική παρέμβαση…

Οι Τούρκοι, μια μέρα μόλις πριν, είχαν κάνει και αυτοί πίσω, αναφέροντας ότι προϋπόθεση εισβολής στη Συρία θα ήταν «η συμμετοχή των συμμάχων», αντιλαμβανόμενη ότι η ρητορική για τη στρατιωτική της ισχύ είναι για τα σκουπίδια επί του προκειμένου, ενώ η Σαουδική Αραβία θα στείλει τέσσερα μόλις μαχητικά εντός των επομένων εβδομάδων… «Ζήσε Μάη μου» δηλαδή.

Το βέβαιο είναι ότι ο έλεγχος της κατάστασης περνά μέσα από τη συνεργασία Ουάσιγκτον και Μόσχας, αφού σε οποιοδήποτε άλλο σενάριο, οι δυνητικές εξελίξεις θα μπορούσαν να αποδειχθούν αμοιβαία καταστροφικές, πέραν της ανάφλεξης σε μια περιοχή εξαιρετικά επικίνδυνη, αφού εμπλέκουν τα συμφέροντα των πιο ισχυρών στρατιωτικά παραγόντων του διεθνούς συστήματος.

Απαιτείται άμεση παρέμβαση για να αποτραπούν τα χειρότερα, κυρίως όμως στην κατεύθυνση του ελέγχου της συμπεριφοράς των ανεξέλεγκτων δρώντων που δε διστάζουν μπροστά σε τίποτα προκειμένου να προσαρμόσουν τις εξελίξεις στη δική τους οπτική, τα συμφέροντα και τους αμετροεπείς γεωπολιτικούς οραματισμούς…

Πηγή Defence-Point

Έκτακτο: Αποφυλακίζεται ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα, Γιώργος Ρουπακιάς

Αποφυλακίζεται με όρους ο Γιώργος Ρουπακιάς ο οποίος κατηγορείται για τη δολοφονία του μουσικού Παύλου Φύσσα το βράδυ της 17ης  Σεπτεμβρίου 2013 στο Κερατσίνι.

Με το υπ´ αριθμ 260 βούλευμα του Συμβούλιου Εφετών ο Γιώργος Ρουπακιάς αποφυλακίζεται λόγω παρέλευσης στις 18/3/2016 του ανώτατου εκ του νόμου επιτρεπτού ορίου προσωρινής κράτησης (18 μήνες).

Οι περιοριστικοί όροι που του επιβλήθηκαν είναι:

• κατ´ οίκον περιορισμός υπό 24ωρη αστυνομική φύλαξη με δυνατότητα μετάβασης μόνο στο Γ’ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων κατά τις ημέρες της δικασίμου του με αστυνομική συνοδεία και
• απαγόρευση εξόδου από τη χώρα

Υπενθυμίζεται ότι ο Γιώργος Ρουπακιάς απολογούμενος τον Οκτώβρη του 2013 στους αρμόδιους ανακριτές εξιστορώντας –κατά τη δική του εκδοχή- τα γεγονότα το βράδυ της δολοφονίας ισχυρίστηκε πως του επιτέθηκε ο Παύλος Φύσσας μαζί με κάποια άλλα άτομα και αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει το σουγιά που είχε για αυτοπροστασία μέσα στο αυτοκίνητο του. «Χτύπησα τυφλά, αυτόν που με χτυπούσε.... Ήταν ο φόβος, η ταραχή μου, η κακιά στιγμή...»          

Αναφερόμενος στη σχέση του με τη Χρυσή Αυγή ο Γιώργος Ρουπακιάς  την είχε χαρακτηρίσει «πραγματικά χαλαρή». Μάλιστα είχε αρνηθεί την «εγκληματική δράση» που αποδίδεται στη Χρυσή Αυγή λέγοντας: «Δεν αποδέχομαι τη συμμετοχή μου σε εγκληματική οργάνωση ούτε γνώρισα τη ΧΑ σαν εγκληματική οργάνωση. Εγώ τη Χρυσή Αυγή τη γνώρισα μέσα από τα συσσίτια τροφίμων και ρουχισμού, από ομιλίες βουλευτών που μίλαγαν για την Αρχαία Ελλάδα και σχολίαζαν την καθημερινότητα. Ήμουν και είμαι πεπεισμένος για τις καλές προθέσεις αυτού του κόμματος».     

Read more: http://www.newsbomb.gr/ellada/dikaiosynh/story/671696/ektakto-apofylakizetai-o-dolofonos-toy-payloy-fyssa-giorgos-roypakias#ixzz40cekjMZx

Αγία Φιλοθέη η Αθηναία

Το Λείψανο (πλήν της Κάρας, η οποία έχει χαθεί) της Αγίας βρίσκεται αδιάφθορο στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών.
Ένας δάκτυλος της Αγίας βρίσκεται στην ομώνυμη Μονή Εκάλης Αττικής.

Ὅρπηξ Ἀθηνῶν ἐστιν ἡ Φιλοθέη, Ἐχθρὸν βαλοῦσα σταυροῦ τῇ πανοπλίᾳ.

Βιογραφία Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε το έτος 1522 μ.Χ. στην τουρκοκρατούμενη τότε Αθήνα. Οι ευσεβείς γονείς της ονομάζονταν Άγγελος και Συρίγα Μπενιζέλου. Η μητέρα της ήταν στείρα και απέκτησε την Αγία μετά από θερμή και συνεχή προσευχή. Ο Κύριος που ικανοποιεί το θέλημα εκείνων που Τον σέβονται και Τον αγαπούν, άκουσε την δέησή της. Και πράγματι, μια ημέρα η Συρίγα μπήκε κατά την συνήθειά της στο ναό της Θεοτόκου για να προσευχηθεί και από τον κόπο της έντονης και επίμονης προσευχής την πήρε για λίγο ο ύπνος. Τότε ακριβώς είδε ένα θαυμαστό όραμα. Ένα φως ισχυρό και λαμπρό βγήκε από την εικόνα της Θεομήτορος και εισήλθε στην κοιλιά της. Έτσι ξύπνησε αμέσως και έκρινε ότι το όραμα αυτό σήμαινε στην ικανοποίηση του αιτήματός της. Έτσι κι έγινε. Ύστερα από λίγο καιρό η Συρίγα έμεινε έγκυος και έφερε στον κόσμο τη μονάκριβη θυγατέρα της. Μαζί με την Χριστιανική ανατροφή, έδωσαν στην μοναχοκόρη τους και κάθε δυνατή, για την εποχή εκείνη, μόρφωση. Έτσι η Ρηγούλα (ή Ρεβούλα, δηλαδή Παρασκευούλα), αυτό ήταν το όνομά της προτού γίνει μοναχή, όσο αύξανε κατά την σωματική ηλικία, τόσο προέκοπτε και κατά την ψυχή, όπως λέει το συναξάρι της. Σε ηλικία 14 χρονών, οι γονείς της την πάντρεψαν, παρά την θέλησή της, με έναν από τους άρχοντες της Αθήνας. Αργότερα, αφού πέθαναν οι γονείς και ο σύζυγός της, ήρθε η ώρα να πραγματοποιήσει ένα μεγάλο πόθο της. Αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον Χριστό, γίνεται μοναχή και παίρνει το όνομα Φιλοθέη. Κατ' αρχήν, ύστερα από εντολή του Αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου, τον οποίο είδε σε όραμα, οικοδόμησε ένα γυναικείο μοναστήρι με αρκετά κελιά, στο οποίο και έδωσε το όνομα του Αγίου για να τον τιμήσει. Στο μοναστήρι πρόσθεσε και άλλα αναγκαία οικοδομήματα και εκτάσεις και το προικοδότησε με μετόχια και υποστατικά, που υπερεπαρκούσαν για τη διατροφή και συντήρηση των μοναζουσών. Το μοναστήρι αυτό του Αγίου Ανδρέα σωζόταν στην Αθήνα, με τη Χάρη του Θεού, επί πολλά έτη μετά την κοίμηση της Αγίας και ήταν πλουτισμένο, όχι μόνο με υποστατικά και διάφορα μετόχια, αλλά και με πολυειδή χρυσοΰφαντα ιερατικά άμφια και σκεύη, απαραίτητα για τις ετήσιες ιερές τελετές και αγρυπνίες. Προπαντός όμως το μοναστήρι σεμνυνόταν και εγκαλλωπιζόταν με το θησαυρό του τιμίου και αγίου λειψάνου της Αγίας, το οποίο ήταν αποθησαυρισμένο και αποτεθειμένο στο δεξιό μέρος του Ιερού Βήματος, όπου και το ασπάζονταν με ευλάβεια όλοι οι Χριστιανοί. Το τίμιο λείψανο της Αγίας σκορπούσε ευωδία, γεγονός που αποτελούσε εμφανή μαρτυρία και απόδειξη της αγιότητας αυτής. Το παράδειγμά της, λοιπόν, να αφιερωθεί στον Χριστό, το ακολουθούν και άλλες νέες. Σε λίγο διάστημα, η μονή έφθασε να έχει διακόσιες αδελφές. Η μονή της Οσίας Φιλοθέης γίνεται πραγματικό λιμάνι. Εκεί βρίσκουν προστασία όλοι οι ταλαιπωρημένοι από την σκλαβιά. Εκεί οι άρρωστοι βρίσκουν θεραπεία, οι πεινασμένοι τροφή, οι γέροντες στήριγμα και τα ορφανά στοργή. Η Οσία, παρά τις αντιδράσεις των Τούρκων, οικοδομεί διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα, νοσηλευτήρια, ορφανοτροφεία, «σχολεῖα διὰ τοὺς παίδας τῶν Ἀθηναίων, διὰ ν’ ἀνοίξη τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν πρὸς τὴν παράδοσιν καὶ τὴν δόξαν τῶν προγόνων των». Πρωτοστατεί σε όλα αυτά τα έργα η ηγουμένη Φιλοθέη. Διδάσκει με τα λόγια και με τη ζωή της. Στηρίζει τους πονεμένους σκλάβους με την προσευχή της. Ιδιαίτερες είναι οι φροντίδες της για να σώσει από τον εξισλαμισμό ή την αρπαγή των Τούρκων τις νέες Ελληνίδες. Το έργο της, κατά βάση εθνικό και θρησκευτικό, ξεπέρασε τα όρια της Αθήνας και έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Αδιαφιλονίκητη ιστορική επιβεβαίωση για το έργο αυτό παρέχει η αλληλογραφία της Φιλοθέης με τη Γερουσία της Βενετίας (1583 μ.Χ.), από την οποία ζητούσε οικονομική βοήθεια. Η όλη όμως δράση της Αγίας Φιλοθέης εξαγρίωσε κάποτε τους Τούρκους. Κάποια στιγμή την συλλαμβάνουν και εκείνη με πνευματική ανδρεία ομολογεί: «Εγώ διψώ να υπομείνω διάφορα είδη βασανιστηρίων για το όνομα του Χριστού, τον οποίο λατρεύω και προσκυνώ με όλη μου την ψυχή και την καρδιά, ως Θεό αληθινό και άνθρωπο τέλειο και θα σας χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη αν μπορείτε μια ώρα πρωτύτερα να με στείλετε προς Αυτόν με το στεφάνι του μαρτυρίου». Ύστερα από την ηρωική αυτή απάντηση προς τους κατακτητές, όλοι πίστευαν ότι η πανευτυχής και φερώνυμη Φιλοθέη εντός ολίγου θα ετελειούτο διά του μαρτυρικού θανάτου. Όμως, κατά θεία βούληση, την τελευταία σχεδόν στιγμή πρόφθασαν κάποιοι Χριστιανοί και καταπράυναν τον ηγεμόνα με διάφορους τρόπους. Έτσι πέτυχαν να ελευθερώσουν την Αγία. Αφεθείσα πλέον ελεύθερη, η Αγία Φιλοθέη, επέστρεψε αναίμακτη στο μοναστήρι της, όπως επί Μεγάλου Κωνσταντίνου ο μυροβλύτης Νικόλαος και πολλούς αιώνες αργότερα ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Φρόντιζε δε, όχι μόνο για τη σωτηρία της δικής της ψυχής αλλά και των άλλων, αφού τους μεν ενάρετους τους στερέωνε στην αρετή, τους δε αμαρτωλούς τους βελτίωνε ηθικά και τους οδηγούσε στη μετάνοια. Και αποκλειστικά για το σκοπό αυτό πέρασε στη νήσο Τζια (Κέα), όπου προ πολλού είχε οικοδομήσει μετόχι, για να αποστέλλει εκεί τις μοναχές εκείνες που φοβούνταν για διαφόρους λόγους να διαμένουν στην Αθήνα. Στην Τζια έμεινε αρκετό χρόνο και κατήχησε θεαρέστως τις ασκούμενες αδελφές στην ακριβή τήρηση των κανόνων της μοναστικής ζωής. Μόλις τελείωσε το έργο της εκεί, επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα. Έτσι λοιπόν, η Αγία Φιλοθέη, αφού έφθασε στην τελειότητα και στην πράξη και στην θεωρία, αξιώθηκε από τον Θεό να επιτελεί θαύματα, από τα οποία, προς απόδειξη του θαυματουργικού της χαρίσματος, θα μνημονεύσουμε ένα μόνο, το ακόλουθο: Ζούσε στην εποχή της ένας νέος, ποιμένας προβάτων, ο οποίος από πολύ μικρός είχε συνηθίσει στις κλεψιές και στις ραδιουργίες. Ο νέος αυτός, κατά παραχώρηση του Θεού, κυριεύθηκε από τον Σατανά. Εξ αιτίας τούτου περιφερόταν στα βουνά και στις σπηλιές γυμνός και τετραχηλισμένος, θέαμα όντως ελεεινό. Πολλές φορές, όταν συνερχόταν από την τρέλα, στην οποία τον είχε οδηγήσει ο Σατανάς, σύχναζε στα γύρω μοναστήρια για να βρει θεραπεία στην ασθένειά του. Δεν μπορούσε όμως να πετύχει τίποτε. Κάποιοι, που τον ευσπλαγχνίστηκαν, τον οδήγησαν στην Αγία Φιλοθέη η οποία, ύστερα από πολύ και εκτενή προσευχή τον λύτρωσε από εκείνη τη διαβολική μάστιγα. Έπειτα, αφού το νουθέτησε αρκετά, τον εισήγαγε και στην τάξη των μοναχών. Και έτσι ο νέος εκείνος, αφού εκάρη μοναχός, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του με μετάνοια και άσκηση, θαυμαζόμενος απ' όλους. Μάταια οι Τούρκοι προσπαθούν να ανακόψουν την δράση της. Ώσπου μια νύχτα, στις 2 Οκτωβρίου του έτους 1588 μ.Χ., πήγαν στο μονύδριο που είχαν οικοδομήσει στα Πατήσια (έτυχε τότε να εορτάζεται η μνήμη του αγίου ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου και η Αγία μαζί με τις άλλες αδελφές βρίσκονταν στον ιερό ναό επιτελώντας ολονύκτια αγρυπνία) και πέντε από αυτούς ανέβηκαν στον εξωτερικό τοίχο και πήδησαν μέσα στην αυλή. Στην συνέχεια εισέβαλαν στο ναό, όπου άρπαξαν την Αγία και την μαστίγωσαν με μανία και βαναυσότητα και την εγκαταλείπουν ημιθανή έξω από τη μονή της. Έξω από το ναό, στα δεξιά της εισόδου του, σώζεται η κολώνα, όπου η Φιλοθέη δέθηκε και μαστιγώθηκε. Οι μοναχές της την μετέφεραν στην κρύπτη της στην Καλογρέζα. Εκεί η Φιλοθέη υποκύπτει στα τραύματά της στις 19 Φεβρουαρίου 1589 μ.Χ. Είκοσι ημέρες μετά από την κοίμηση της Αγίας, ο τάφος της ευωδίαζε. Ακόμη, όταν μετά από ένα έτος έγινε η ανακομιδή, το τίμιο λείψανό της βρέθηκε σώο και ακέραιο. Επιπλέον ήταν γεμάτο με ευωδιαστό μύρο, τρανή και λαμπρή απόδειξη της θεάρεστης και ενάρετης πολιτείας της, προς δόξα και αίνο του Θεού και καύχημα της πίστεώς μας. Το ιερό λείψανό της βρίσκεται σήμερα στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών. Στο μνήμα της απάνω βρεθήκανε γραμμένα τούτα τα λόγια: «Φιλοθέης υπό σήμα τόδ' αγνής κεύθει σώμα, ψυχήν δ' εν μακάρων θήκετο Yψιμέδων». H Φιλοθέη ανακηρύχθηκε αγία επί Oικουμενικού Πατριάρχου Mατθαίου B΄ (1595 - 1600 μ.Χ.). Ο Nεόφυτος ο μητροπολίτης Aθηνών, αφού εξήτασε και ερεύνησε τα κατά τον βίον και το μαρτύριον της οσίας, σύνταξε αναφορά στο Πατριαρχείο μαζί με τους επισκόπους Kορίνθου και Θηβών και με τους προκρίτους της Aθήνας για να τάξει την οσία Φιλοθέη στους χορούς των αγίων. Σ' αυτό το συνοδικό έγγραφο είναι γραμμένα και τούτα: «Eπειδή εδηλώθη ασφαλώς ότι το θειότατον σώμα της οσιωτάτης Φιλοθέης ευωδίας πεπληρωμένον εστί και μύρον διηνεκώς εκχείται, αλλά και τοις προσιούσι τε ασθενέσι τε και θεραπείας δεομένοις την ίασιν δίδωσι... τούτου χάριν έδοξε ημίν τε και πάση τη ιερά Συνόδω των καθευρεθέντων ενταύθα αρχιερέων συγγραφήναι και ταύτην εν τω χορώ των οσίων και αγίων γυναικών, ώστε κατ' έτος τιμάσθαι και πανηγυρίζεσθαι». Tην Aκολουθία της την έγραψε κάποιος σοφός και ευλαβής άνθρωπος που ονομαζόταν Iέραξ. Aνάμεσα στα ωραία εγκώμια είναι και τούτο: «Δαυΐδ γαρ το πράον έσχες και Σολομώντος, σεμνή, την σοφίαν, Σαμψών την ανδρείαν, και Aβραάμ το φιλόξενον, υπομονήν τε Iώβ, του Προδρόμου δε θείαν άσκησιν...».

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Ὅσιων τὴν ἔλλαμψιν, εἰσδεδεγμένη σεμνή, τὴν πάλιν ἐφαίδρυνας, τῶν Ἀθηναίων τὴ σῆ, ἀσκήσει καὶ χάριτι, σὺ γὰρ ἐν εὐποιίαις, διαλάμπουσα Μῆτερ, ἤθλησας δι' ἀγάπην, εὐσεβῶς τοῦ πλησίον διὸ σὲ ὢ Φιλοθέη, Χριστὸς ἐδόξασε. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἀθηνῶν τῶν κλεινῶν τε νῦν καὶ πάλαι τὸ βλάστημα καὶ τῶν χθὲς καὶ πρώην ὁσίων τὸ ἀρίζηλον καύχημα τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις οἱ πιστοί, ὁσίαν Φιλοθέην εὐλαβῶς ὅτι τὸν Χριστὸν εὐτόνως πάντων τῶν γεηρῶν ἀντήλλαξεν. Ἔχουσα οὗν συμπρεσβευτὴν τὸν παμμέγαν Διονύσιον, σῶζε τοὺς προσκυνούντας, εὐσεβῶς τὸ πάνσεπτον σκῆνος σου. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἀθηναίων ἡ πόλις ἡ περιώνυμος Φιλοθέην τιμᾷ τὴν ὁσιομάρτυρα καὶ ἀσπάζεται αὐτῆς τὸ θεῖον λείψανον, ὅτι ἐβίωσε σεμνῶς καὶ μετήλλαξε τὸ ζῆν ἀθλήσει καὶ μαρτυρίῳ, καὶ πρεσβεύει πρὸς τὸν Σωτῆρα, διδόναι πᾶσι τὸ θεῖον ἔλεος. http://www.saint.gr/3757/saint.aspx