Δευτέρα 9 Μαρτίου 2015

Βόμβα Βαρουφάκη σε ιταλική εφημερίδα: Εκλογές ή δημοψήφισμα αν δεν αποδεχθούν το σχέδιό μας- Διαψεύδει τις δηλώσεις το Μέγαρο Μαξίμου



Έντονη αίσθηση προκάλεσε η συνέντευξη που παραχώρησε ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης στην ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera, η οποία τιτλοφορείται: «Η Αθήνα δεν θα ζητήσει άλλα δάνεια και δεν είμαστε κολλημένοι στις καρέκλες». Λίγες μόλις ώρες πριν την κρίσιμη συνεδρίαση του Eurogroup, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών ξεκαθαρίζει πως αν δεν γίνουν δεκτές οι ελληνικές προτάσεις η κυβέρνηση είναι έτοιμη να προχωρήσει σε εκλογές ή δημοψήφισμα.
«Η ΕΚΤ το 2012 σε παρόμοια κρίση αλλά με επικεφαλής μια συντηρητική κυβέρνηση άνοιξε τα ταμεία προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες χρηματοδότησης. Τώρα κρατά μια αυστηρή στάση άνευ προηγουμένου, στάση που θέλει να πειθαρχήσει την Ελλάδα». Το συγκεκριμένο απόσπασμα της συνέντευξης του Έλληνα υπουργού Οικονομικών επέλεξε η ιταλική εφημερίδα να τονίσει στην αρχή του δημοσιεύματός της.
Ο Γιάννης Βαρουφάκης μιλάει για τη σημασία που έχει ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα για την Ελλάδα, για τις επενδύσεις, για τους κινδύνους που προκαλούν οι συζητήσεις περί Grexit και για τις σχέσεις του με τον Μάριο Ντράγκι.
Σχετικά με την ρευστότητα ο κ. Βαρουφάκης δήλωσε ότι: «Μπορώ μόνον να πω ότι έχουμε τα αναγκαία χρήματα για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις, για τα υπόλοιπα θα δούμε».
«Δεν νομίζω ότι χρειάζεται ένα νέο δάνειο, δεν θα επιστρέψουμε στον μηχανισμό του δανείου έναντι ενός προγράμματος που πρέπει να σεβαστούμε» αναφέρει ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών στην συνέντευξή του και συμπληρώνει: «Η ιδέα που προτείνουμε στους ευρωπαίους εταίρους είναι αυτή ενός σχεδίου που να ξαναδώσει στην Ελλάδα την δυνατότητα να αναπτυχθεί και να σταματήσει την ανθρωπιστική κρίση» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Συμβόλαιο για την ανάπτυξη -Τα κύρια σημεία του
Ο Γιάνης Βαρουφάκης αποσαφηνίζει ότι από τώρα μέχρι τον Ιούνιο θα πρέπει να σταθεροποιηθεί η κατάσταση και στην συνέχεια θα πρέπει να αρχίσει μια δεύτερη φάση, ένα δεύτερο επίπεδο, με την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Με ένα «συμβόλαιο για την ανάπτυξη που να βασίζεται σε μια λογική φορολογική προσέγγιση».
Τα κύρια σημεία που θέτει είναι «ένα αναθεωρημένο πρωτογενές πλεόνασμα, διότι εκείνο που προβλέφθηκε στο παρελθόν θα στραγγάλιζε την Ελλάδα, μια έξυπνη αναδιάρθρωση του χρέους και ένα πρόγραμμα επενδύσεων μεγάλης κλίμακας». Ο υπουργός Οικονομικών τονίζει ότι «η αντικατάσταση του σημερινού χρέους με ομόλογα συνδεδεμένα με την ονομαστική ανάπτυξη δεν αποτελεί μονομερή πράξη» και ότι «θα είχε ως ιδιαίτερα θετικό αποτέλεσμα την αποστολή του μηνύματος ότι η Ευρώπη είναι εταίρος της Ελλάδας στην ανάπτυξη».
Αναφορικά με το πρόγραμμα επενδύσεων, ο κύριος Βαρουφάκης υπογραμμίζει ότι «το μοντέλο του είναι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, για όλη την Ευρώπη», από την στιγμή που «υπάρχει μεγάλη ρευστότητα, η ΕΤΕ μπορεί να εκδώσει μεγάλη ποσότητα ομολόγων, να συγκεντρώσει κεφάλαια των επενδυτών και να τα χρησιμοποιήσει για χρήσιμα, καλά σχέδια».

«Η αντίδραση του Eurogroup στις προτάσεις που κάνουμε είναι σιωπή»
Στην ερώτηση ποια είναι η αντίδραση του Eurogroup στις προτάσεις αυτές, ο υπουργός Οικονομικών απαντά: «σιωπή. Επικρατεί σιωπή, η Ευρώπη προχωρεί βυθισμένη στην νωθρότητα. Είναι σαν ένα μεγάλο πλοίο που χρειάζεται καιρό για να αλλάξει πορεία. Και επιπλέον, αν η αλλαγή αυτή προέρχεται από μια κυβέρνηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς υπάρχει ο φόβος ότι από πίσω μπορεί να κρύβεται κάτι το ύποπτο».

«Η αναφορά στο Grexit περιέχει δηλητήριο»
Ο υπουργός Οικονομικών προσθέτει ότι «η Ελλάδα δεν επέστρεψε στην ύφεση, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είχε ποτέ εξέλθει από αυτή και είναι αναληθές να υποστηρίζει, κανείς, το αντίθετο». Και διερωτάται: «ποιος θα έρθει στην Ελλάδα να επενδύσει αν γίνεται συνεχώς λόγος για Grexit. H αναφορά στο Grexit περιέχει δηλητήριο, και όταν σταματήσει - αυτό είναι μια πολιτική επιλογή - θα ακολουθήσει ιδιαίτερα θετική αντίδραση των αγορών, θα μπορούσαν ακόμη και να δημιουργηθούν φούσκες. Για τον λόγο αυτό η ανάπτυξη πρέπει να έχει ισχυρές βάσεις, και αυτές προέρχονται από μια συμφωνία με την Ευρώπη».

«Αν οι Βρυξέλλες δεν δεχθούν το σχέδιό μας μπορούμε να κάνουμε εκλογές ή δημοψήφισμα»
Σε ερώτηση της Κοριέρε Ντέλα Σέρα αν μια μη επίτευξη συμφωνίας με τις Βρυξέλλες θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα, ο Γιάνης Βαρουφάκης απαντά: «Θεωρώ ότι η κυβέρνηση θα επιβίωνε, ούτως η άλλως. Η μεγάλη μας δύναμη είναι η σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο: εμείς δεν λέμε ψέματα στους Έλληνες. Μετά από πέντε χρόνια στα οποία η ιθύνουσα τάξη δήλωνε ότι ήθελε να σώσει την χώρα και έριχνε όλο το βάρος στις πλάτες των φτωχών, ο κόσμος καταλαβαίνει. Με σταματάει στον δρόμο και μου ζητά μόνον να πω την αλήθεια και να ξαναδώσω αξιοπρέπεια στην χώρα».
Η ιταλική εφημερίδα επιμένει και ρωτά τον υπουργό: «Αν όμως οι Βρυξέλλες δεν δεχθούν το σχέδιό σας;» «Θα μπορούσαν να υπάρξουν προβλήματα. Αλλά, όπως μου είπε ο πρωθυπουργός μου, δεν είμαστε κολλημένοι στις καρέκλες. Μπορούμε να προκηρύξουμε και πάλι εκλογές, να προκηρύξουμε δημοψήφισμα» (για το ευρώ, αποσαφηνίζει η Κοριέρε).

Η σχέση του Γ. Βαρουφάκη  με τον Ντράγκι
Ο επικεφαλής του υπουργείου Οικονομικών χαρακτηρίζει «τυπική», την σχέση του με τον Μάριο Ντράγκι και προσθέτει: «Προς την Ελλάδα η ΕΚΤ ακολουθεί την αρχή της πειθαρχικής προσέγγισης. Το 2012, σε συνθήκες κρίσης παρόμοιες αλλά με μια συντηρητική κυβέρνηση, έδειξε ευελιξία, αύξησε χωρίς κανένα πρόβλημα την δυνατότητα της κυβέρνησης να εκδίδει ομόλογα βραχυπρόθεσμης λήξης. Τώρα, όμως, μείωσε πολύ τα περιθώρια κινήσεών μας».

«Η ΕΚΤ θα έπρεπε να είχε αγοράσει χθες ελληνικά ομόλογα»
Απαντώντας, τέλος, στην ερώτηση «αν θεωρεί ότι τον Ιούλιο η ΕΚΤ θα αγοράσει ελληνικά ομόλογα στα πλαίσια του προγράμματος Ποσοτικής Χαλάρωσης (Quantitative Easing)», ο κ. Βαρουφάκης εξηγεί: «Θεωρώ ότι το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης θα έπρεπε να εφαρμόζεται εκεί όπου υπάρχει η μέγιστη έλλειψη ανάπτυξης. Αντιθέτως, θα αγοραστεί μεγάλη ποσότητα γερμανικών ομολόγων. Θεωρώ ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να είχε αγοράσει χθες ελληνικά ομόλογα. Όχι αύριο. Θεωρώ τον Ντράγκι εξαιρετικό διοικητή, δεδομένης της κατάστασης περιορισμένης ελευθερίας στην οποία κινείται. Αλλά η ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας πρέπει να λειτουργεί προς δυο κατευθύνσεις: και η ΕΚΤ δεν πρέπει να προχωρεί σε κρίσεις πολιτικού περιεχομένου, πρέπει να μεταχειρίζεται όλες τις χώρες με τον ίδιο τρόπο».

Διαψεύδει το Μέγαρο Μαξίμου τις δηλώσεις Βαρουφάκη περί δημοψηφίσματος για το ευρώ:
Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο Γιάνης Βαρουφάκης δεν παραπέμπει σε κανένα δημοψήφισμα για το ευρώ.
Οι ίδιοι κυβερνητικοί κύκλοι αναφέρουν χαρακτηριστικά: Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε μια προσπάθεια αποδόμησης του Υπουργού Οικονομικών Γ. Βαρουφάκη. Είτε με ειρωνικά σχόλια, είτε με ψευδείς ή ανακριβείς ειδήσεις. Δηλώσεις που δεν έγιναν ποτέ ή με την προσθήκη «διευκρινίσεων» αλλάζουν τελείως το νόημα των απαντήσεων, όπως έγινε με τη συγκεκριμένη συνέντευξη του Υπουργού στην ιταλική εφημρίδα.
Ο Γ. Βαρουφάκης δεν παραπέμπει ποτέ σε κανένα «δημοψήφισμα για το ευρώ». Η λέξη «ευρώ» είναι προσθήκη του δημοσιογράφου γι’ αυτό και υπάρχει σε παρένθεση. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη. Υπουργός Οικονομικών της χώρας είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης. Αν θέλουν κάποιον τύπου «Γκίκα Χαρδούβελη», που έλεγε «ναι» σε όλα, θα απογοητευθούν.
http://voicenews.gr/index.php/politiki/10594-vomva-varoufaki-se-italiki-efimerida-ekloges-i-dimopsifisma-an-den-apodexthoyn-to-sxedio-mas.html

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΓΕΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ Ο γαλλικός Τύπος κατακεραυνώνει τον Βαρουφάκη για το δημοψήφισμα: Είναι πολύ αργά Γιάνη για απειλές Πηγή: Ο γαλλικός Τύπος κατακεραυνώνει τον Βαρουφάκη για το δημοψήφισμα: Είναι πολύ αργά Γιάνη για απειλές

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
-A+A
Με ένα ρηξικέλευθο άρθρο απαντά ο γνωστός Γάλλος δημοσιογράφος του τηλεοπτικού σταθμού BFMTV Ζαν-Μαρκ Σιλβέστρ στην πρόταση περί δημοψηφίσματος του Ελληνα υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη.
Με σημερινό του άρθρο στο atlantico.fr ο οικονομικός ρεπόρτερ των TF1, LCI, iTele και BFMTV, αναφέρει ότι η απειλή του Ελληνα υπουργού «είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» και διευκρινίζει προς το γαλλικό αναγνωστικό κοινό πως παρά τις μετέπειτα διευκρινίσεις του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών πως το διακύβευμα ενός ενδεχόμενου δημοψηφίσματος δεν θα είναι η παραμονή ή όχι στο ευρώ, ο Γιάνης Βαρουφάκης «απειλεί ξεκάθαρα να εγκαταλείψει το ευρώ».
Eίναι πολύ αργά για απειλές. Κανένας δεν παίρνει στα σοβαρά τους Ελληνες ηγέτες
Ομως, ο Σιλβέστρ επισημαίνει: «Είναι πολύ αργά». «Κανένας στην Ευρώπη δεν παίρνει στα σοβαρά τους κυβερνώντες της Ελλάδας» προσθέτει, επισημαίνοντας πως «στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, ο Γιάνης Βαρουφάκης βρέθηκε πολύ μόνος».
Κι επειδή, κατά τον Γάλλο δημοσιογράφο, «απορρίφθηκε από όλους τους ηγέτες της ευρωζώνης, προσπάθησε έτσι να παίξει το τελευταίο του χαρτί στον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ανακοινώνοντάς του πως αν το Eurogroup δεν δεχόταν τις μεταρρυθμίσεις της Αθήνας, για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για μια διαγραφή χρέους, ενώ ο ίδιος δημόσια είχε ανακοινώσει πως εγκατέλειψε αυτόν τον στόχο, τότε θα είναι υποχρεωμένος να προχωρήσει σε εθνικές εκλογές. Ενα δημοψήφισμα δηλαδή για την αναθεώρηση της θέσης της Ελλάδας μέσα στην ευρωζώνη».
Ο οικονομικός συντάκτης του BFMTV εξηγεί στους Γάλλους αναγνώστες ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης «βασικά, άφησε να εννοηθεί ότι θα καλέσει τους Έλληνες να ψηφίσουν για την παραμονή ή την έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ, προσθέτοντας ότι μια έξοδος της Ελλάδας «θα ανατίναζε την ευρωζώνη».
Η απειλή για δημοψήφισμα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι
«Λαμβάνοντας γνώση αυτής της απειλής, η Άνγκελα Μέρκελ ζήτησε από τον Γιούνκερ να κλείσει αυτό το κεφάλαιο που πλέον δεν έχει καμία σημασία. Επέκρινε δε, έντονα τον πρόεδρο (της Κομισιόν) που αποδέχθηκε να ακούσει από τον Έλληνα υπουργό αυτές τις εντελώς ανέφικτες υποθέσεις» γράφει ο Σιλβέστρ στο atlantico.fr.
«Αυτό» κατά τον Σιλβέστρ, «ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι». «Κανένας δεν έχει μια λύση για να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο και για πρώτη φορά, όλος ο κόσμος διαβεβαιώνει ότι ένα οικονομικό σχέδιο για μια έξοδο της Ελλάδας δεν θα έχει καμία επίπτωση. Οι δημοσιονομικοί δεσμοί έχουν ήδη σπάσει. Δεν υπάρχει πια κανένας κίνδυνος μετάδοσης της μόλυνσης. Το διαζύγιο μπορεί να γίνει κοινή συναινέσει».
Το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό
Ωστόσο, ο Γάλλος δημοσιογράφος διευκρινίζει: «Το μόνο πρόβλημα είναι πολιτικής φύσης». «Πρώτα από όλα, οι Ελληνες διοικούντες εξελέγησαν σε μία βάση ανέφικτων προεκλογικών υποσχέσεων. Αυτό είναι πολύ παρωχημένο, αλλά είναι ανίκανοι να επιστρέψουν στην αλήθεια» τονίζει ο Σιλβέστρ ο οποίος προσθέτει ότι «κατά συνέπεια, οι Ελληνες ηγέτες είναι υποχρεωμένοι να προσαρμοστούν με τους περιορισμούς (που επιβάλλει) η πραγματικότητα και στους κανόνες της λειτουργίας της ζώνης του ευρώ, αλλά είναι ανίκανοι να το εξηγήσουν αυτό στον λαό. Ακόμη χειρότερα, (σε μία τέτοια περίπτωση) εγείρουν τον (λαϊκό) θυμό».
Η ελληνική κυβέρνηση κάνει για ακόμη μία φορά λάθος
Ετσι, κατά το άρθρο του Σιλβέστρ στο atlantico.fr, η ελληνική κυβέρνηση βρέθηκε «στριμωγμένη» κάπου μεταξύ της πραγματικότητας από τους Ευρωπαίους εταίρους και του λαϊκού αισθήματος. Για αυτόν τον λόγο, «απείλησαν να τα τινάξουν όλα στον αέρα». Κατά τον γάλλο οικονομικό συντάκτη, «κάνουν λάθος».
Και κάνουν λάθος επειδή αφενός «οι Ελληνες είναι πολύ κουρασμένοι από τα ψέματα της κυβέρνησης» και αφετέρου «θέλουν να παραμείνουν στο ευρώ». Επιπλέον, ο ελληνικός λαός γνωρίζει κατά τον Σιλβέστρ, «τις πραγματικές αιτίες της καταστροφής» που δεν είναι άλλες από «την ανικανότητα των κυβερνήσεων να εφαρμόσουν μια φορολογική και διοικητική μεταρρύθμιση».
Οσο για τις υπόλοιπες χώρες της ευρώζωνης, ο Σιλβέστρ επισημαίνει ότι στην πλειοψηφία τους θεωρούν ότι «η μόνη λύση» στο αδιέξοδο είναι «μια πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα». «Το οικονομικό πρόβλημα θα βρει λύσεις με την προϋπόθεση [...] ότι η προτεραιότητα θα είναι μια δίκαιη και αποτελεσματική φορολόγηση».
Ομως, ο Σιλβέστρ δεν είναι το ίδιο αισιόδοξος και πολιτικά, καθώς τονίζει ότι «το πολιτικό πρόβλημα απέχει πολύ από μία λύση». Παρόλα αυτά, επισημαίνει ότι «η Ευρώπη θα βγει πολύ πιο δυνατή από αυτή τη δοκιμασία». «Το σφάλμα των Ελλήνων ηγετών είναι πως δεν καταλαβαίνουν ότι κάθε φορά που προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν τη ζώνη του ευρώ, ενισχύεται η αλληλεγγύη και ο σεβασμός προς τους κανόνες λειτουργίας (της ευρωζώνης)» καταλήγει ο Σιλβέστρ.


Πηγή: Ο γαλλικός Τύπος κατακεραυνώνει τον Βαρουφάκη για το δημοψήφισμα: Είναι πολύ αργά Γιάνη για απειλές | iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr/news/195147/o-gallikos-typos-katakeraynonei-ton-varoyfaki-gia-dimopsifisma-einai-poly-arga-giani-gia#ixzz3TsDjGHjl

Σχέση μάνας- γιου: Τι να κάνεις για να μη γίνει το παιδί μαμάκιας

«Ο άντρας που συμπεριφέρεται στη γυναίκα του σαν να είναι πριγκίπισσα, αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι ανατράφηκε από μια βασίλισσα», λέει ένα γνωστό ρητό!

Η ψυχολογία του δεσμού που αναπτύσσεται ανάμεσα στη μητέρα και το γιο της έχει αποτελέσει θέμα έρευνας και ανάλυσης περίπου από το 440 π.Χ. Τότε, ο Σοφοκλής, ο ένας από τους τρεις μεγαλύτερους τραγικούς ποιητές της κλασικής εποχής (οι άλλοι δύο ήταν ο Αισχύλος και ο Ευριπίδης), έγραψε την τραγωδία «Οιδίπους Τύραννος», στην οποία ο βασιλιάς Οιδίποδας σκότωσε τον πατέρα του ενώ ήταν ερωτευμένος με τη μητέρα του. Και, βέβαια, κανείς άλλος από τους σύγχρονους ψυχαναλυτές δεν έδειξε τόσο ενδιαφέρον γι’ αυτό το «σενάριο» όσο ο Σίγκμουντ Φρόυντ, ο οποίος ανέπτυξε τη θεωρία του Οιδιπόδειου Συμπλέγματος. Σύμφωνα με αυτό, τα αγόρια ηλικίας μεταξύ 3 και 5 ετών αισθάνονται λατρεία για τις μαμάδες τους και υποσυνείδητα θέλουν να απομονώσουν τους μπαμπάδες τους από αυτό το «δεσμό» τους, προκειμένου να πάρουν το ρόλο τους. Υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που έχει αποδοκιμάσει αυτή τη Φροϋδική θεωρία υποστηρίζοντας ότι δεν έχει καμία ρεαλιστική αξία, ωστόσο πολλές είναι οι συνιστώσες που μαρτυρούν αυτή την ιδιαίτερη σχέση μεταξύ μάνας και γιου…   

Ένας άρρηκτος δεσμός

Πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τους επιστήμονες στο University of Reading στη Μαλαισία υποστηρίζει ότι όλα τα παιδιά, και ιδιαίτερα τα αγόρια, τα οποία δεν έχουν έντονο δέσιμο με τη μαμά τους παρουσιάζουν περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Η Κέιτ Στόουν Λομπάρντι, συγγραφέας του βιβλίου «The Mama’s Boy Myth: Why Keeping Our Sons Close Makes Them Stronger», τονίζει ότι τα αγόρια που δεν έχουν ουσιαστικό δεσμό με τη μητέρα τους από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, μεγαλώνοντας γίνονται εχθρικά, επιθετικά και αυτοκαταστροφικά. Αντίθετα, εκείνα που έχουν στενό δεσμό με τη μαμά τους τείνουν να αποφεύγουν οποιαδήποτε εμπλοκή τους σε παραβατικές συμπεριφορές στο μέλλον.
Η θεωρία της προσκόλλησης
Πρόκειται για μια νέα τάση διαπαιδαγώγησης, που στηρίζεται στο στενό δεσμό παιδιού και γονιών. Σύμφωνα με τα όσα προασπίζεται, μόνο έτσι τα παιδιά νιώθουν ότι οι γονείς τους τα στηρίζουν και τα προστατεύουν. Αντίθετα, τα παιδιά που εισπράττουν απόρριψη ή αποσπασματική φροντίδα από τους γονείς τους, τείνουν να εμφανίσουν συμπεριφοριστικές διαταραχές. Σχετική έρευνα από το δρ. Πάσκο Φίρον, καθηγητή στο «School of Psychology and Clinical Language Science» του University of Reading, που βασίστηκε σε επιστημονικά στοιχεία από 69 μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά περισσότερα από 6.000 παιδιά, επιβεβαιώνει περίτρανα την εγκυρότητα της θεωρίας της προσκόλλησης.
Μεγάλη δόση μητρότητας
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η υπερβολική «μητρότητα» μεγαλώνει… μαμόθρεφτα αγόρια. Ο αμερικανός παρουσιαστής, ηθοποιός και συγγραφέας Τζέρι Σάινφιλντ είπε κάποια στιγμή σχετικά στο ομώνυμο τηλεοπτικό σόου του: «Όχι ότι υπάρχει κάτι κακό σε αυτό!». Ωστόσο, εκείνο που πραγματικά εννοούσε ήταν ότι «Ναι, είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν ότι αυτό δεν είναι καθόλου καλό». Η δρ. Πέγκι Ντρέξλερ, ερευνήτρια ψυχολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Raising Boys Without Men», καταλήγει σε σχετικό άρθρο της ότι η κοινωνία αντιδρά συγκαταβατικά σε ένα κορίτσι που είναι το «παιδί του μπαμπά», αλλά δεν έχει καθόλου την ίδια αντίδραση όταν πρόκειται για ένα αγόρι που είναι το «παιδί της μαμάς». Ωστόσο, η ιδέα τού να μεγαλώνει μια στοργική μητέρα ένα ευαίσθητο αγόρι δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας μύθος. Αυτό που η ειδικός προτείνει είναι ότι η μητέρα πρέπει να αποτελεί «ασφαλές καταφύγιο» για το αγόρι της, αλλά παράλληλα οφείλει να ενισχύει την ανεξαρτησία του. Πάνω από όλα, όμως, τονίζει ότι η μητρική αγάπη δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!
Καλή «συνομιλητής και στήριγμα»
Όπως υποστηρίζει η Λομπάρντι στο βιβλίο της, «οι μαμάδες που έχουν στενό δεσμό με τους γιους τους τείνουν να μεγαλώνουν αγόρια που έχουν ανεπτυγμένη ικανότητα να επικοινωνούν τα συναισθήματά τους και να αντιμετωπίζουν άφοβα τα ενδεχόμενα προβλήματα». Όταν φτάσει η στιγμή της ενηλικίωσης, ο γιος που έχει βιώσει μια τρυφερή, γεμάτη σεβασμό σχέση με τη μητέρα του, έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο στη μελλοντική του σύντροφο, προσθέτει. Κι αυτό αποτελεί το πιο γερό θεμέλιο για μια επιτυχημένη ερωτική σχέση στη ζωή του!  

Mήπως όμως υπάρχει και ένας μαμάκιας μέσα στο σπίτι ήδη;
Όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε κατά καιρούς συναναστραφεί με κάποιον άντρα που μπορεί να έχει μια μικρή αδυναμία στη μαμά του. Και, παρά το ώριμο της ηλικίας του, συχνά μετατρέπεται σε ανήλικο αγοράκι όταν βρίσκεται μαζί της. Μήπως, όμως, ο λεγόμενος «μαμάκιας» υπάρχει και μέσα στο σπίτι σας; Σύμφωνα με τη συγγραφέα, μπλόγκερ και μαμά 3 παιδιών Chaunie Brusie, θα βρείτε την απάντηση στα παρακάτω σημάδια…     
1. Συγκρίνει τη μαγειρική σας με τη δική της
«Αγάπη μου, η μπεσαμέλ είναι πολύ σφιχτή… η μαμά μου την κάνει πιο αφράτη. Μήπως να πάρεις τη δική της συνταγή για παστίτσιο;» ή «Το κέικ δεν φούσκωσε αρκετά… πάρε τη μαμά να σου πει το μυστικό!». Μπορεί και να 'χει δίκιο ο καλός σας, αλλά μάλλον δεν πρόκειται τόσο για το ίδιο το φαγητό, αλλά κυρίως για αυτές τις αξέχαστες αναμνήσεις που του έρχονται στο μυαλό από τα παιδικά του χρόνια και του θυμίζουν τις υπέροχες στιγμές που το πατρικό του μοσχομύριζε «φαΐ μαμάς» που για ένα μικρό παιδάκι δεν συγκρίνεται με τίποτα στον κόσμο… με τη μόνη διαφορά, βέβαια, ότι πλέον έχει μεγαλώσει αρκετά, έτσι δεν είναι;
2. Μιλάνε στο τηλέφωνο κάθε μέρα
Αισθάνεται ο άντρας σας την ανάγκη να της τηλεφωνεί καθημερινά; Μήπως εκείνη τον παίρνει κάθε βράδυ για να δει πώς πέρασε τη μέρα του ή κάθε πρωί για να του πει «καλημέρα»; Ε, τότε, προφανώς η σχέση τους έχει περάσει σε… άλλα επίπεδα!
3. Φέρεται σαν μπέμπης όποτε τη βλέπει
Έχετε παρατηρήσει ότι ο σύντροφός σας αλλάζει συμπεριφορά κάθε φορά που συναντά τη μητέρα του; Αν όντως μετατρέπεται από ενήλικο σε ανήλικο, σαν να θέλει να της πει: «Μαμά, κοίτα με!!!», τότε είναι ξεκάθαρο ότι μπροστά της τουλάχιστον ξεχνάει την ηλικία του και το ρόλο του και δεν χάνει ευκαιρία να παλιμπαιδίζει ασταμάτητα…
4. Παίρνει πάντα το μέρος της
Του εκφράζετε οποιοδήποτε παράπονό σας για εκείνη και το μόνο που κάνει είναι να την υπερασπίζεται χωρίς δεύτερη κουβέντα; «Έλα, αγάπη μου, πώς κάνεις έτσι, η Μαμά μου είναι, μην είσαι υπερβολική…».
5. Εμφανίζεται απροειδοποίητα μπροστά σας
Αν η πεθερά σας έχει το δικαίωμα να έρχεται στο σπίτι όποτε εκείνη το αποφασίσει, χωρίς καν να σας ενημερώνει, τότε είναι σίγουρο ότι το έχει πάρει από το γιο της. Και δεν είναι ότι δεν τη θέλετε στη ζωή σας. Απλώς, η αδιαφορία της για τις καθημερινές σας υποχρεώσεις και το πρόγραμμά σας δείχνει ότι πιστεύει πώς για το γιο της είναι ακόμα η Νο1 προτεραιότητα στη ζωή του! Και ποιος φταίει γι’ αυτό;
6. Είναι ενοχικός μαζί της
Επειδή η ευτυχία τους είναι συνυφασμένη με το παιδί τους, οι μαμάδες των «μαμάκηδων» συχνά πιέζουν τους γιους τους προκειμένου να τις κάνουν να νιώθουν ευχαριστημένες. Έτσι, το «παιδί της μαμάς» έχει εκπαιδευτεί από πολύ μικρή ηλικία να νιώθει ενοχικά όταν δεν της κάνει τα χατίρια, και αυτό το κουβαλάει σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Ωστόσο, κάτι τέτοιο έχει συνέπειες στον ίδιο, μιας και μπορεί να  τον κάνει έναν ενήλικο αναποφάσιστο και ανασφαλή.     
+1. Σας φέρεται σαν πριγκίπισσα
Ίσως, παρ’ όλα αυτά, ο άντρας που είναι το «παιδί της μαμάς» να είναι ένας πολύ καλός σύντροφος. Ίσως τελικά μόνο εκείνος να ξέρει πώς πρέπει να φερθεί σε μια γυναίκα, πώς να την κάνει να νιώσει καλά, πώς να υπολογίζει και να σέβεται τη γνώμη της και πώς να την αγαπάει πραγματικά!

Πηγή: www.imommy.gr 
 http://www.boro.gr/33879/sta-adyta-ths-sxeshs-manas-gioy-ti-na-kaneis-gia-na-mhn-ginei-mamakias

Κυριακή 8 Μαρτίου 2015

ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ αλλαγές στα likes του Facebook! Δείτε τι θα συμβεί την επόμενη εβδομάδα!


Σε εκκαθάριση των Facebook Pages προχωρά τις αμέσως επόμενες ημέρες το δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο, και όπως εκτιμά το reforme.gr, θα φέρει μεγάλες αλλαγές στον αριθμό των Likes που έχουν συγκεντρώσει.

Το Facebook έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα αφαιρέσει από όλες τις Σελίδες τα Likes τα οποία έχουν γίνει από λογαριασμούς οι οποίοι είναι ανενεργοί. 
Είναι γνωστή η πρακτική πολλών Σελίδων να «αγοράζουν» πακέτα εκατοντάδων ή ακόμη και χιλιάδων Likes σε μία προσπάθεια να δείξουν στο κοινό ότι
έχουν μεγάλη απήχηση. Τα «αγορασμένα» Likes γίνονται συνήθως από λογαριασμούς οι οποίοι δημιουργούνται μόνο για αυτόν τον λόγο και ουσιαστικά παραμένουν ανενεργοί. Το φαινόμενο έχει παγκόσμια διάσταση και οι περισσότεροι από αυτούς τους ανενεργούς λογαριασμούς προέρχονται από χώρες όπως η Ινδία. Η πρακτική αυτή έχει πάρει διαστάσεις και στην Ελλάδα, όπου πολλές σελίδες εμφανίζουν ξαφνικά δεκάδες χιλιάδες νέα Likes. Στην πραγματικότητα τα «αγορασμένα» Likes δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα στην απήχηση των αναρτήσεων κάποιας Σελίδας, πέρα από την προσπάθεια να φανεί «ελκυστική» στους χρήστες του Facebook.
Οι αλλαγές που προωθούνται δεν αφορούν τους απλούς χρήστες οι οποίοι διατηρούν προσωπικούς λογαριασμούς. Μένει να διαπιστωθεί η έκταση των ...εκκαθαρίσεων του Facebook το οποίο ενημέρωσε ήδη με μήνυμα τους διαχειριστές των Σελίδων για τις αλλαγές που προωθεί. Το μήνυμα είχε ως εξής: «Αλλάξαμε πρόσφατα τον τρόπο με τον οποίο μετράμε σε πόσους αρέσει κάθε Σελίδα. Μετά τις 12 Μαρτίου, οπότε και θα αφαιρέσουμε τα «Μου αρέσει!» από ανενεργούς λογαριασμούς στο Facebook, μπορεί να παρατηρήσετε μια μείωση στον αριθμό των ατόμων που τους αρέσει η Σελίδα σας».

toxwni.gr

http://blablaworldnews.blogspot.gr/2015/03/likes-facebook.html

NED: η παγκόσμια αόρατη κυβέρνηση Του Περικλή Κοροβέση

NED: η παγκόσμια αόρατη κυβέρνηση

Του Περικλή Κοροβέση - Σε μια πρόσφατη παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου μου, κάποιος νεαρός μού έθεσε την εξής ερώτηση: «Εχω την εντύπωση πως όλα τα κόμματα που διεκδικούν κυβερνητική εξουσία, μοιάζουν σαν και εμάς τους επί πτυχίω φοιτητές, που πρέπει να αποδείξουν πως αφομοίωσαν τη διδαχθείσα ύλη. Οι πολιτικοί σε ποιον δίνουν εξετάσεις για να πάρουν το πτυχίο της κυβέρνησης;». Ο υποψήφιος πτυχιούχος είχε καταλάβει με μεγάλη ευκρίνεια το νόημα της υπαρκτής πολιτικής. Κατά πόσο σήμεραένα κυρίαρχο κράτος μπορεί να χαράξει μια εθνική πολιτική που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού του; 
Μήπως οι λεγόμενες εθνικές κυβερνήσεις είναι τοποτηρητές, εκλεγμένοι βέβαια, ενός υπερεθνικού κέντρου εξουσίας, μιας παγκόσμιας οικονομικής ελίτ, ένα είδος αντιπροσωπείας, που τα συμφέροντά της ταυτίζονται με αυτά των εργοδοτών;
Η ιστορία ξεκινάει από παλιά. Μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου οι μεγάλοι κερδισμένοι είναι οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ. Και ενώ ολόκληρη η ανθρωπότητα περίμενε, μετά τη στρατιωτική συντριβή του ναζισμού, μόνιμη και διαρκή ειρήνη, ευημερία των λαών και άνοδο του παγκόσμιου βιοτικού επιπέδου, ο πόλεμος συνεχίστηκε μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων για παγκόσμια κυριαρχία. Και η πείνα έγινε πανδημία. Κάτω από το όνομα του Ψυχρού Πολέμου είχαμε μια σειρά από θερμούς πολέμους στην περιφέρεια και εμφύλιες αιματηρές συγκρούσεις.
Η CIA, στο όνομα της υπεράσπισης των αξιών του Ελεύθερου Κόσμου, εγκαθίδρυσε μια σειρά από αιμοσταγείς δικτατορίες οι οποίες προήλθαν από στρατιωτικά πραξικοπήματα, που είχαν στην ηγεσία τους πράκτορες της CIA.
Οι ΗΠΑ, στο όνομα της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, ξέπλυναν μαζικά τους ναζί. Στη μεγάλη δίκη της Νυρεμβέργης (10/11/45 – 1/10/46), από τα εκατομμύρια μέλη που είχε το κόμμα του Χίτλερ κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου μόνον 84 άτομα. Από αυτούς μόνον οι 12 καταδικάστηκαν σε θάνατο. Οι υπόλοιποι πήραν μικρές ή μεγάλες ποινές, για να αφεθούν ελεύθεροι ύστερα από λίγα χρόνια (δεκαετία του '50). Τι απέγιναν οι εκατοντάδες χιλιάδες εγκληματίες πολέμου;
Οσοι γύρισαν ζωντανοί από τα διάφορα μέτωπα, ή πήραν αμερικανικό διαβατήριο και κατέφυγαν στις ΗΠΑ ή αφομοιώθηκαν στον κρατικό μηχανισμό της μεταπολεμικής Γερμανίας. Οι υπόλοιποι με τη βοήθεια του Βατικανού πήραν την άγουσα για τη Λατινική Αμερική. Και για να θυμηθούμε τον Χάουαρντ Ζιν: «Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ήταν εναντίον του ναζισμού, αλλά για το ξαναμοίρασμα του κόσμου».
Στα μέσα της δεκαετίας του '70 έγιναν πολλές αποκαλύψεις για τον ρόλο της CIA παγκοσμίως. Αν εφαρμοζόταν το Διεθνές Δίκαιο ή ακόμα και το ίδιο το αμερικανικό δίκαιο, θα είχαμε μπροστά το μεγαλύτερο καρτέλ εγκλήματος όλων των εποχών.

Ο David Lowe, εκ των επιτελών της ΝΕD, παραδέχεται πως ό,τι έκανε εν κρυπτώ και παραβύστω η CIA τώρα πρέπει να γίνεται ανοιχτά. Και ο Allen Weinstein, ένας από τους θεωρητικούς και ιδρυτές της NED, έλεγε σε μια συνέντευξη το 1991, στη «Washington Post»: «Πολλά από αυτά που κάνουμε σήμερα, είχαν γίνει ήδη μυστικά από τη CIA, τα τελευταία 25 χρόνια». Αντίστοιχες NED έχουν δημιουργήσει η Αγγλία, η Αυστραλία, η Ε.Ε. και ακόμα υπάρχει μια αραβική, και όλοι αυτοί μαζί, με πρωτοβουλία της NED, ίδρυσαν την Παγκόσμια Κίνηση για τη Δημοκρατία (World Movement for Democracy) που αποτελεί το «Δίκτυο των Δικτύων», όπως υπερηφάνως αποκαλούνται οι ίδιοι. Δηλαδή ένας μη κυβερνητικός ΟΗΕ, όπως μη κυβερνητική οργάνωση είναι η NED, ασχέτως αν χρηματοδοτείται από το Κογκρέσο.
Η NED είναι ένα είδος μπολσεβικισμού του καπιταλισμού. Αντί να στηρίζονται σε φασιστικές χούντες, στηρίζονται στη λαϊκή δυσαρέσκεια και εξαγοράζουν μεγάλα ΜΜΕ (έχουν ειδικό οργανισμό για αυτό), διεισδύουν σε συνδικάτα, σε κόμματα αντιπολίτευσης, κοινωνικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, φοιτητικές οργανώσεις, με αντικειμενικό σκοπό τις διασπάσεις και την καθιέρωση ενός αντισοσιαλιστικού κλίματος, προωθώντας τις ακραίες φιλελεύθερες θέσεις, την ελαχιστοποίηση του κράτους και την ενθάρρυνση των ξένων επενδύσεων.
Και ένας πακτωλός χρημάτων ρέει συνέχεια.
Οποια κυβέρνηση δεν εφαρμόζει αυτές τις αρχές, είναι αυταρχική και πρέπει να πέσει. Η πρώτη επιτυχία της NED ήταν η ανατροπή των Σαντινίστας στη Νικαράγουα το 1990, για να ακολουθήσει το πραξικόπημα εναντίον του Αριστίντ της Aϊτής και στη συνέχεια το πραξικόπημα εναντίον του Τσάβες στη Βενεζουέλα. Την ίδια περίοδο ανατράπηκαν οι κυβερνήσεις της Μογγολίας, της Βουλγαρίας και της Αλβανίας, όλες εκλεγμένες δημοκρατικά. Σήμερα βλέπουμε τη NED σε πλήρη «δημοκρατική» εκστρατεία σε Βενεζουέλα και Ουκρανία με επικεφαλής μισθοφόρους νεοναζί.

Και δεν φαίνεται πουθενά. Αρθρογραφία και έρευνα δεν έχω δει κάπου. Ούτε έχω δει κάποια ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, που αν κυβερνήσει, τον ανατροπέα του τον έχει δεδομένο. Γιατί αυτή η σιωπή;
perkor29@gmail.com 

* Νational Endowment for Democracy (Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία
)


archive.efsyn.gr
http://greeknation.blogspot.gr/2015/03/ned.html

Συγκλονιστική ομιλία του Ούγγρου πρωθυπουργού για την Ευρώπη: «Η πίστη, η εκκλησία, το έθνος και η οικογένεια δεν ανήκουν στο παρελθόν μας, αλλά στο μέλλον μας» Αξίζει να διαβάσετε όλη την ομιλία του πρωθυπουργού της Ουγγαρίας Viktor Orban που δόθηκε στην Διάσκεψη «Ελπίδα και η Χριστιανική Αντιμετώπιση της Κρίσης», που έλαβε χώρα στη Μαδρίτη της Ισπανίας και στο Πανεπιστήμιο του Αγ. Παύλου, στις 17 Νοεμβρίου 2012. (Ελάχιστα κομμάτια της ομιλίας παραλείφθηκαν). Πέραν από τη γνώμη που μπορεί να έχει κάποιος για τον συγκεκριμένο δεξιό πολιτικό, (το Spiegel έγραψε ότι «έχει ποδοπατήσει τις ευρωπαϊκές αξίες» - sic και το ΒΗΜΑ τον λέει "ακροδεξιό"), σπάνια «δυτικός» ηγέτης μπορεί να πει τα λόγια που θα διαβάσετε.

Συγκλονιστική ομιλία του Ούγγρου πρωθυπουργού για την Ευρώπη: «Η πίστη, η εκκλησία, το έθνος και η οικογένεια δεν ανήκουν στο παρελθόν μας, αλλά στο μέλλον μας»



Αξίζει να διαβάσετε όλη την ομιλία του πρωθυπουργού της Ουγγαρίας Viktor Orban που δόθηκε στην Διάσκεψη «Ελπίδα και η Χριστιανική Αντιμετώπιση της Κρίσης», που έλαβε χώρα στηΜαδρίτη της Ισπανίας και στο Πανεπιστήμιο του Αγ. Παύλου, στις 17 Νοεμβρίου 2012. (Ελάχιστα κομμάτια της ομιλίας παραλείφθηκαν). Πέραν από τη γνώμη που μπορεί να έχει κάποιος για τον συγκεκριμένο δεξιό πολιτικό, (το Spiegel έγραψε ότι «έχει ποδοπατήσει τις ευρωπαϊκές αξίες» - sic και το ΒΗΜΑ τον λέει "ακροδεξιό"), σπάνια «δυτικός» ηγέτης μπορεί να πει τα λόγια που θα διαβάσετε.

Αγαπητοί φίλοι, Κυρίες και Κύριοι,

Εμείς οι Ούγγροι καταλαβαίνουμε τον πόνο που αισθάνονται οι Ισπανοί σήμερα, και καταλαβαίνουμε το σκληρό αγώνα που κάνει η ισπανική κυβέρνηση που κληρονόμησε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση. Κατανοούμε την απογοήτευση, το θυμό και την ανυπομονησία του ισπανικού λαού. Εμείς οι Ούγγροι τα γνωρίζουμε και εξακολουθούμε να τα γνωρίζουμε αυτά καλά.

Μια ολόκληρη σειρά από διαδηλώσεις και απεργίες σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο δείχνουν ότι οι άνθρωποι παντού ψάχνουν για την απάντηση στο ερώτημα: πώς γίνεται το «όνειρο», αυτό που μια κοινή Ευρώπη σήμαινε για όλους μας, να έχει θρυμματιστεί; Πώς μπορεί η Ευρώπη να έχει χάσει την ανταγωνιστικότητά της; Γιατί υποφέρει από τέτοια προβλήματα τώρα, που καταστρέφουν το βιοτικό επίπεδο και τον τρόπο ζωής εκατομμυρίων οικογενειών; Αυτά είναι δύσκολα ερωτήματα. Εγώ πιστεύω ότι αυτό δεν είναι μια απλή υποθετική κρίση. Δεν είναι ότι στη θέση της προηγούμενης ευημερίας υπάρχει τώρα μια βαριά ύφεση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Είναι κάτι άλλο. Θεωρώ ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και δεν αξίζει να εξαπατάμε τους εαυτούς μας. Μια αναδιοργάνωση εξουσιών συμβαίνει στον κόσμο, η οποία καθιστά αδύνατο η Ευρώπη μετά την κρίση να είναι η ίδια όπως ήταν πριν από την κρίση. Οι ζωές μας δεν θα είναι και πάλι ίδιες όπως ήταν πριν από την κρίση. Και ως εκ τούτου - τουλάχιστον εμείς οι Ούγγροι αυτό πιστεύουμε – οι μεταρρυθμίσεις ή οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν είναι επαρκείς στην πολιτική. Στην Ουγγαρία λέμε ότι απαιτείται πλήρης ανανέωσης της πατρίδας μας, της Ουγγαρίας. Συνολική ανανέωση και ριζική αναδιοργάνωση μέσα σε κάθε διάσταση: την πνευματική, την ηθική, την πνευματική, την οικονομική και την κοινωνική. Αυτό δεν είναι εύκολο.

Ο Ορμπάν σε νεότερη ηλικία
Κυρίες και κύριοι,

Πρέπει πρώτα απ’ όλα να σας καταστήσω σαφές τι δεν μπορείτε να περιμένετε από μένα. Δεν είμαι ένας ιερέας ή ένας εκκλησιαστικός ηγέτης. Και δεν είμαι φιλόσοφος ούτε και λόγιος, και έτσι δεν πρέπει να περιμένετε μια θεολογική, φιλοσοφική ή επιστημονική προσέγγιση από μένα. Όπως λένε στα αγγλικά, είμαι ένας "doer" («ένας που κάνει»). Ένας άνδρας με ένα αίσθημα πολιτικής κλήσης, που συμβαίνει να είναι ο πρωθυπουργός, και που εργάζομαι για να «κάνω». Όσον αφορά τον εαυτό μου, επιτρέψτε μου να σας πω με λίγα λόγια ότι κατάγομαι από ένα μικρό χωριό, και από μια οικογένεια της εργατικής τάξης. Πήγα στη Νομική Σχολή και αργότερα στην Οξφόρδη. Πήρα μέρος στον παράνομο αγώνα κατά του κομμουνισμού και της Σοβιετικής Ένωσης, στην οργάνωση κινημάτων νεολαίας, μετά στην ίδρυση ενός πολιτικού κόμματος και έβαλα κι εγώ το δικό μου καρφί στο φέρετρο του κομμουνισμού. Έγινα μέλος του Κοινοβουλίου στα 26 μου χρόνια και πρωθυπουργός στην ηλικία των 35 χρονών. Μετά από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης βρέθηκα στην αντιπολίτευση, και οκτώ χρόνια αργότερα, το 2010, επέστρεψα με πλειοψηφία των δύο τρίτων. Αυτά που θα σας πω σήμερα είναι ως εκ τούτου με βάση μια εμπειρία, μια συσσωρευμένη πολιτική εμπειρία από την Κεντρική Ευρώπη και την Ευρώπη.

Κυρίες και κύριοι,

Οι άνθρωποι που ακολουθούν χριστιανικές παραδόσεις, λαϊκοί, κληρικοί, Καθολικοί και Προτεστάντες, συνδέονται με ένα κοινό αίσθημα. Την ευθύνη του φρουρού που του έχει ανατεθεί η φύλαξη. Μπορείτε να διαβάσετε στο βιβλίο του προφήτη Ιεζεκιήλ, ότι αν ο φρουρός δει τον ένοπλο εχθρό να πλησιάζει, αλλά δεν σαλπίσει για να προειδοποιήσει τους λαό του, τότε ο Θεός θα τον καλέσει να λογοδοτήσει για τις ανθρώπινες ζωές που θα χαθούν. Κατά την άποψή μου, ο Θεός τοποθέτησε εκκλησιαστικούς και κοσμικούς ηγέτες να είναι τέτοιοι άγρυπνοι φρουροί και αυτό περιλαμβάνει και τους πολιτικούς. Και έτσι γνωρίζω πολύ καλά τις ευθύνες μας ότι πρέπει να διακηρύξουμε ότι η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση που συμβαίνει στην Ευρώπη δεν είναι κάποιο τυχαίο γεγονός το οποίο λίγοι προικισμένοι τεχνοκράτες θα είναι σε θέση να διορθώσουν. Η κρίση που συμβαίνει στην Ευρώπη είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας αποσύνθεσης που έχει παρουσιάσει εδώ και αρκετό καιρό η ήπειρός μας. Πιστεύω ότι πρέπει να μιλήσουμε και να δηλώσουμε ότι στην Ευρώπη σήμερα, αυτές οι μορφές και διαμορφώσεις της ανθρώπινης συμβίωσης, όπως το έθνος και η οικογένεια έχουν πέσει σε μια αμφισβήτηση. Ομοίως, οι αληθινές και αυθεντικές έννοιες της εργασίας και της πίστωσης έχουν γίνει αβέβαιες στην οικονομική ζωή. Αυτό γιατί αυτά τα σημαντικά πράγματα – η εργασία, οι πιστώσεις, η οικογένεια, το έθνος - διαλύονται από τα ηθικά θεμέλια που ο Χριστιανισμός μας παρείχε και έτσι έχουν χάσει το βάρος και τη σημασία τους κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν ξέρω πότε ξεκίνησε η διαδικασία αυτή, ίσως οι ιστορικοί να γνωρίζουν, αλλά αυτό που βλέπω είναι ότι αυτή η κατάσταση έχει αναπτυχθεί στην Ευρώπη σήμερα, η οποία Ευρώπη - στην πολιτική βεβαίως - έχει αρχίσει να αισθάνεται ντροπή για τις ρίζες της. Για το λόγο αυτό το νέο ευρωπαϊκό «Σύνταγμα» δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά στις χριστιανικές ρίζες. Όχι ότι το ξέχασαν, αλλά, αντίθετα, υπήρξε μια μεγάλης κλίμακας ευρωπαϊκή συζήτηση η οποία κατέληξε στο ότι δεν πρέπει να περιληφθεί. Ο Schuman, ένας από τους ιδρυτές της ιδέας της Ευρώπης, είπε κάποτε ότι η Ευρώπη είτε θα είναι χριστιανική, είτε δεν θα υπάρχει. Ωστόσο, σήμερα, έχουμε φτάσει στο σημείο όπου η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών πολιτικών εργάζεται και κάνει ό, τι είναι δυνατόν για να εξοριστεί ο Χριστιανισμός και να περιοριστεί μόν στις εκκλησίες, στην ιδιωτική ζωή των ανθρώπων και στα βιβλία της ιστορίας.

Κυρίες και κύριοι!

Αν μια ισλαμική χώρα αρχίσει να αισθάνεται ντροπή, λόγω των διδασκαλιών του Κορανίου, θα ξυπνήσει ο θυμός των άλλων ισλαμικών χωρών. Αν κάποιος στην Ινδία αρχίσει να αμφισβητεί τις θεμελιώδεις αρχές του Ινδουισμού, ή κάποιος στην Κίνα, τις θεμελιώδεις αρχές του βουδισμού, τότε πολύ γρήγορα θα θεωρηθεί προβληματικός και ακατανόητος. Αντίθετα, στην Ευρώπη βλέπω κάθε μέρα εκείνους που επιθυμούν να σκέφτονται και να συμπεριφέρονται σύμφωνα με τις αξίες του Χριστιανισμού στην πολιτική και κοινωνική ζωή, να θεωρούνται «προβληματικοί». Σε σχέση με την κρίση, αυτό που έχω βιώσει στο σύγχρονο κόσμο είναι ότι σε περιόδους κρίσης υπάρχει μια πνευματική, ανυψωτική δύναμη μέσα σε κάθε επιτυχία της εθνικής οικονομίας - επειδή επιτυχημένες εθνικές οικονομίες υπάρχουν, έστω και εκτός Ευρώπης. Στις χώρες της Λατινικής Αμερικής είναι ο Χριστιανισμός, στην Ινδία είναι ο Ινδουισμός και στην Κίνα, είναι ο Βουδισμός. Στην σημερινή καπιταλιστική Δύση, οι άνθρωποι συχνά γελούν αν κάποιος βλέπει το επάγγελμά του ως λειτούργημα και όχι απλά ως μια πηγή εισοδήματος και δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, εφόσον ισχυρίζεται ότι έχει λάβει την ευθύνη από τον Θεό για όλες τις κοινότητες που αποτελούν μέρος του κτιστού κόσμου. Η εκκοσμικευμένη Ευρώπη βλέπει τις παραδοσιακές μορφές της κοινωνικής ζωής, το έθνος, την εκκλησία και την οικογένεια, με σκεπτικισμό, σαν να επρόκειτο για κάποια απομεινάρια του παρελθόντος, και η Ευρώπη δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, πολλά εκατομμύρια, που δεν είναι πλέον σε θέση να ζήσουν και να βιώσουν τις ανθρώπινες σχέσεις τους στο πραγματικό βάθος τους. Εν τω μεταξύ, ο πληθυσμός της Ευρώπης βρίσκεται σε σταδιακή συρρίκνωση, επειδή η οικογένεια είναι υπό συνεχή επίθεση, και πολλοί θεωρούν την δημιουργία οικογένειας ως κάτι που εμποδίζει την ικανοποίηση του εγώ. Η μείωση των οικογενειακών κοινοτήτων είναι μια γενική τάση σε όλη την Ευρώπη. Στην Ουγγαρία, το ποσοστό των παιδιών που γεννιούνται εκτός γάμου είναι 42 τοις εκατό, και η ηλικία των γυναικών κατά τη γέννηση του πρώτου παιδιού τους είναι 30 ετών. Δεν κάνουν παιδιά πριν, αλλά μόνο μετά την ηλικία των 30. Η Ουγγαρία - η χώρα της Αγίας Ελισάβετ - είναι μία από εκείνες τις ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες η επιθυμία για παιδιά είναι χαμηλότερη, και αυτό μόνο εν μέρει συνδέεται με τα υπαρξιακά προβλήματα που έχουν προκύψει ως αποτέλεσμα της κρίσης. Ο λαός μας, επίσης, υποφέρει από πιο βαθιά ριζωμένα προβλήματα.

Αγαπητοί φίλοι,

Κατά τη διάρκεια του κομμουνισμού, οι θρησκευτικές κοινότητες στην Ουγγαρία είχαν να αντιμετωπίσουν μια σοβαρή κατάσταση. Η κόκκινη δικτατορία εξέδωσε μια αντι-εκκλησιαστική πολιτική, πρώτα ανοιχτά, στη συνέχεια με πανουργία, με την οποία θέλησε να τερματίσει τη σύνδεση του ουγγρικού λαού με τις δικές του εκκλησιαστικές κοινότητες. Ωστόσο, δεν ήταν σε θέση να το πετύχουν, αν και κατάφεραν να τις αποδυναμώσουν. Το 95% του ενήλικου πληθυσμού στην Ουγγαρία, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της απογραφής, δηλώνουν ότι ανήκουν σε ένα θρησκευτικό δόγμα, ενώ μόνο το 16% πηγαίνει στην εκκλησία σε εβδομαδιαία βάση. Σε απάντηση στο ερώτημα, αν είναι θρησκευόμενοι, πολλοί απάντησαν ναι, αλλά η πλειοψηφία λέει ότι θρησκεύεται με το δικό της τρόπο, και πολύ λίγοι ομολογούν ότι θρησκεύονται σύμφωνα με τις διδασκαλίες της εκκλησίας τους. Αυτά είναι πολύ ενδιαφέροντα και την ίδια στιγμή στέλνουν προειδοποιητικά σήματα.

Κυρίες και κύριοι,

Πρέπει να πω ότι η γήρανση της Ευρώπης που αρνείται τις χριστιανικές ρίζες της, και μέσα σε αυτήν και η Ουγγαρία, είναισαν τον άνθρωπο στη γνωστή παραβολή που έχτισε το σπίτι του πάνω στην άμμο. Οι πλημμύρες ήρθαν και χτύπησαν το σπίτι. Και αυτό το κτίριο βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Η Ευρώπη η ίδια ευθύνεται για το γεγονός ότι μόλις μετά βίας μπορεί να αντέξει την πλημμύρα, και πίσω από τα προβλήματα βρίσκεται η αδυναμία, και πίσω από αυτή την ευρωπαϊκή αδυναμία βρίσκονται ακριβώς αυτά τα πράγματα: η κρίση της οικογένειες, της κοινότητας και του έθνους. Αυτά έκαναν την Ευρώπη ισχυρή και κυρίαρχη σε παγκόσμιο επίπεδο, ακριβώς επειδή η Ευρώπη στηρίχθηκε σε ένα χριστιανικό σύστημα ηθικής: στο εμπόριο, στην οικονομία, στην οικογένεια και στο έθνος. Θα ήθελα να επισημάνω μόνο ένα ζήτημα για να σας δείξω τι εννοώ. Και αυτό είναι το θέμα της πίστωσης. Στην Παλαιά Διαθήκη, η λέξη τοκογλυφία, σημαίνει να δαγκώσεις ένα άλλο πρόσωπο, όπως ένα φίδι κάνει. Η Καθολική Εκκλησία θέσπισε επίσης απαγόρευση συλλογής τόκων από τα δάνεια. Προφανώς ήθελε να προστατεύσει τους ανθρώπους από την αγωνία και τη βαρβαρότητα των τοκογλύφων. Εκείνη την εποχή, η εμπιστοσύνη, η ιερότητα του λόγου και η έντιμη επιχειρηματική ηθική ήταν ακόμα συνδεδεμένη με την πίστωση. Δεν είμαι αφελής ρομαντικός. Η απληστία και η ανθρώπινη επιθυμία να γίνει ο άνθρωπος πλούσιος προφανώς δεν ήταν άγνωστες έννοιες σε εκείνους τους χρόνους. Παραμένει, ωστόσο, σημαντικό ότι εκείνες τις ημέρες κάθε θέμα που σχετίζονταν με την πίστωση ήταν μέρος ενός χριστιανικού συστήματος αξιών και συμπεριφοράς, και μετριόνταν σύμφωνα με τα χριστιανικά πρότυπα. Αν κοιτάξουμε τη λίστα των υπερχρεωμένων χωρών της Ευρώπης, τότε βλέπουμε ότι τα δάνεια από τα οποία οι χώρες μας υποφέρουν δεν έχουν πλέον καμία σχέση με οποιοδήποτε είδος ηθικών αρχών. Οι προϋποθέσεις για την επιτυχή λήψη πίστωσης σήμερα είναι τέτοια που θέτει σε κίνδυνο την κυριαρχία του κάθε έθνους, και οι δανειστές πιέζουν τις κυβερνήσεις να πάρουν τα χρήματα από τους ίδιους τους ανθρώπους στους οποίους πρέπει να τα χορηγούν.

Είναι πεποίθησή μου ότι μια Ευρώπη που αντιπροσωπεύει τις χριστιανικές αξίες ίσως να μην είχε επιτρέψει στους ανθρώπους να σπαταλήσουν το μέλλον των οικογενειών τους με τη λήψη ανεύθυνων δανείων. Στην Ουγγαρία, αυτό είναι που συνέβη σε ένα εκατομμύριο οικογένειες. Μια Ευρώπη που αντιπροσωπεύει τις χριστιανικές αξίες θα είχε ίσως προειδοποιήσει όλους ότι τελικά θα πρέπει να εργαστούν για να κερδίσουν κάθε ευρώ που ξοδεύουν, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δανείζονται. Μια Ευρώπη που αντιπροσωπεύει τις χριστιανικές αξίες θα μπορούσε ίσως να προσφέρει δάνεια σε εκείνους που βλέπει ότι εργάζονται για να κερδίσουν και θέλουν να συνεχίσουν να εργάζονται προκειμένου να κερδίσουν. Μια κοινή Ευρώπη, που αντιπροσωπεύει τις χριστιανικές αξίες ίσως ποτέ δεν θα επέτρεπε σε ορισμένες χώρες να πέσουν στη δουλεία του χρέους. Αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα για το ισπανικό έθνος. Δεν είναι η δουλειά μου, αλλά θα ήθελα να σας προειδοποιήσω ότι η Ισπανία είναι πολύ κοντά στο να πέσει στη δουλεία του χρέους. Και μια χώρα μπορεί να κατακτηθεί με δύο τρόπους: με το σπαθί ή μέσω του χρέους, και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε. Και τέλος, μια Ευρώπη που αντιπροσωπεύει τις χριστιανικές αξίες θα ήταν ίσως, στη θέση σήμερα, να κατανείμει με δικαιοσύνη τα βάρη της οικονομικής κρίσης.

Κυρίες και κύριοι,

Αν σήμερα στην Ευρώπη μια κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να δανειστεί από ένα ευρωπαϊκό ή ακόμα και διεθνές οργανισμό, τότε θα πρέπει να θεσπίσει τέτοια μέτρα με τα οποία η κυβέρνηση θα χάσει την αξιοπιστία της από το εκλογικό σώμα. Το παράδειγμα της Ελλάδας δεν είναι απλώς ένα παράδειγμα ενός έθνους, αλλά μια προειδοποίηση για το σύνολο της Ευρώπης. Δυστυχώς, η προσωπική μου εμπειρία λέει ότι στην Ευρώπη η πιο σοβαρή ηθική κρίση υπάρχει ακριβώς εξ αιτίας αυτών των πολιτικών και επιχειρηματικών ηγετών οι οποίοι δεν λαμβάνουν υπόψη άλλα κριτήρια, λόγω της δικής τους βραχυπρόθεσμης καριέρας και των οικονομικών συμφερόντων. Όπως λέει η Αγία Γραφή: «Η αγάπη του χρήματος είναι η ρίζα κάθε κακού: όσοι επιθύμησαν να πλουτίσουν, έχασαν την πίστη τους, και διαπέρασαν τον εαυτό τους μέσα από πολλές οδύνες." Η ηθική κρίση μπορεί επίσης να αναγνωριστεί στην περίπτωση των ηγετών που, ομολογούν μια φιλοσοφία του «ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο θα πεθάνουμε», ή τουλάχιστον «αύριο δεν θα είμαι στην κυβέρνηση».

 Κυρίες και κύριοι,

Υπάρχουν πολλοί στην Ευρώπη, και παρόλο που μπορεί να είναι μια μειονότητα, αλλά είμαστε πολλοί, των οποίων ο κοινός στόχος είναι να οικοδομήσουμε και πάλι την Ευρώπη στα στερεά θεμέλια του Χριστιανισμού. Θα ήθελα να σας πω λίγο για την Ουγγαρία. Στην Ουγγαρία ακολουθούμε αυτή την πορεία από το 2010. Έχουμε δημιουργήσει ένα νέο σύνταγμα που το πρώτο κεφάλαιο καλούμε «Εθνική Πίστη». Αυτή είναι η ουσία του συντάγματος, το πνευματικό πλαίσιο, η ραχοκοκαλιά του. Η πρώτη γραμμή του νέου συντάγματος αρχίζει με τις λέξεις: «Κύριε, ευλόγησε τον ουγγρικό λαό!» Αυτή είναι επίσης η πρώτη γραμμή της εθνικής μας προσευχής. Η πρώτη λέξη του ουγγρικού Συντάγματος είναι ο Θεός. Η Ουγγαρία είναι μια χώρα της οποίας ο πρώτος βασιλιάς, ο οποίος ονομαζόταν Άγιος Στέφανος,κάποιες χιλιάδες χρόνια πριν, μετά που το πρώτο του παιδί πέθανε και δεν είχε απογόνους, πρόσφερε το στέμμα της Ουγγαρίας στηνΠαναγία. Βλέπουμε την Ουγγαρία ως μια χώρα που ο πρώτος βασιλιάς μας αφιερώθηκε στην Παναγία. Αυτό είναι ένα σημαντικό γεγονός. Δεν πρόσφερε την φύλαξη του έθνους σε μια ξένη δύναμη, ή σε ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, αλλά στη Παρθένο Μαρία. Αυτό αντανακλάται στο Σύνταγμα. Ένας από τους λόγους για τους οποίους αναπτύξαμε ένα σύνταγμα αυτού του είδους ήταν ότι θεωρήσαμε ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις ευρωπαϊκές πολιτικές και πνευματικές τάσεις και δυνάμεις που στοχεύουν να απωθήσουν και να υπονομεύσουν τον χριστιανικό πολιτισμό και τις χριστιανικές αξίες. Γνωρίζαμε ότι αυτό θα οδηγήσει σε σύγκρουση. Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις που επιθυμούν να υπονομεύσουν την ισχύ του Χριστιανισμού είναι ισχυρές και καλά οργανωμένες δυνάμεις. Πρόκειται για ένα σημαντικό παράγοντα στο εσωτερικό της Ευρώπης. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες, είναι καλύτερα να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια. Αλλά είμαι σίγουρος ότι αν δεν έρθουμε σε σύγκρουση μαζί τους, τότε θα μας εξοβελίσουν τόσο από την ευρωπαϊκή δημόσια ζωή όσο και από την εθνική δημόσια ζωή. Για το λόγο αυτό, η Ουγγαρία αποφάσισε ότι θα αντιμετωπίσει αυτήν τη σύγκρουση. Έχουμε συμπεριλάβει επίσης τις ακόλουθες σκέψεις στο σύνταγμά μας. «Πρεσβεύουμε ότι η βάση της ανθρώπινης ύπαρξης είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Πρεσβεύουμε ότι η ανθρώπινη ελευθερία μπορεί να αναπτυχθεί μόνο σε συνεργασία με τους άλλους. Πρεσβεύουμε ότι το πιο σημαντικό πλαίσιο της συνύπαρξης μας είναι η οικογένεια και το έθνος, και ότι οι αξίες για την συνύπαρξη είναι πίστη, η εμπιστοσύνη και η αγάπη. Πρεσβεύουμε ότι τα θεμέλια της δύναμης της κοινότητας και της τιμής του κάθε ανθρώπου είναι η εργασία και η εκδήλωση του ανθρώπινου πνεύματος. Πρεσβεύουμε το καθήκον να βοηθήσουμε τους αδύνατους και τους φτωχούς. Πρεσβεύουμε ότι ο κοινός στόχος του κράτους και των πολιτών είναι η ευημερία, η ασφάλεια, η τάξη και η επίτευξη της αλήθειας και της ελευθερίας. Αναγνωρίζουμε την εξουσία του Χριστιανισμού στη διατήρηση του έθνους", Αυτό είναι που προκάλεσε τη μεγαλύτερη σύγκρουση: Αναγνωρίζουμε την εξουσία του Χριστιανισμού στη διατήρηση του έθνους.

Ο Θεμελιώδης Νόμος μας έχει γίνει στόχος της διεθνούς και της ουγγρικής αριστεράς, παρά το γεγονός ότι οι αναφορές στις χριστιανικές αξίες περιλαμβάνονται στα συντάγματα πολλών χωρών. Ποια είναι λοιπόν η εξήγηση για το τυφλό αυτό μίσος; Λοιπόν, η γνώμη μου είναι ότι οι εκπρόσωποι των βασικών ευρωπαϊκών σημερινών πολιτικών δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν το γεγονός ότι ο Χριστιανισμός είναι και πάλι ικανός να υιοθετήσει μια όλο και πιο αποφασιστική πολιτική θέση. Απέχω από τη χρήση όρων όπως φιλελεύθερη και αριστερήπλευρά, γιατί δεν ξέρω αν αυτοί οι όροι σημαίνουν τα ίδια όπως και στην Ουγγαρία, και γι' αυτό θα μάλλον να πω ότι - η ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής σκέψης, η κυρίαρχη τάση της, έχει μια σαφή εικόνα για το μέλλον της Ευρώπης. Νομίζουν ότι η Ευρώπη κινείται προς μια κατάσταση όπου το θρησκευτικό θα γίνει άθρησκο, όπου το εθνικό θα φύγει για να έρθουνσχηματισμοί υπερ-εθνικοί και όπου οι οικογένειες θα αντικατασταθούν από άτομα. Το λένε αυτό «πρόοδο». Αυτή είναι η κυρίαρχη πνευματική τάση στην ευρωπαϊκή πολιτική σήμερα. Η δική μας ‘αμαρτία’, είναι ότι στον 21ο αιώνα έχουμε τολμήσει να συμπεριλάβουμε στο σύνταγμά μας, το γεγονός ότι η πίστη, η εκκλησία, το έθνος και η οικογένεια δεν ανήκουν στο παρελθόν μας, αλλά στο μέλλον μας. Αυτός είναι ο λόγος για την τεράστια επίθεση μίσους που εξαπολύθηκε ενάντια στο ουγγρικό Σύνταγμα και τους δημιουργούς του ουγγρικού Συντάγματος.

Πιστεύουμε, κυρίες και κύριοι, ότι όπως έχει γίνει στο παρελθόν, κατά τη διάρκεια της ιστορίας, μια βασιζόμενη στον χριστιανισμό πολιτική θα ανανεώσει για μια ακόμη φορά την Ευρώπη. Πιστεύουμε σε αυτό που ο Schuman δήλωσε: Η Ευρώπη είτε θα είναι χριστιανική, είτε δεν θα υπάρχει. Και πιστεύουμε ότι εμείς, που ο Θεός έβαλε μέσα σε αυτό τον αγώνα ως ευσυνείδητους φύλακες της Ευρώπης, ως πολιτικοί, έχουμε την ευθύνη να δώσουμε πίσω σε ξεθωριασμένες και κενές αξίες μας την Χριστιανική ηθική σημασία, έτσι ώστε η αλληλεγγύη να μην θεωρείται η ισότητα των συμφερόντων, αλλά, αντίθετα, μια δέσμευση προς το άλλο άτομο και το άλλο πρόσωπο, και έτσι ώστε η προστασία του κτιστού κόσμου να μην είναι απλώς ένα πολιτικό πρόγραμμα, η αναγνώριση της εργασίας των ανθρώπων πρέπει να είναι τόσο ισχυρή ώστε ο καθένας που εργάζεται από τον ανειδίκευτο εργάτη ως τον ατομικό φυσικό να μπορεί να βλέπει την εργασία του ως λειτούργημα, ένα είδος ιερής αποστολής. Πρέπει να εργαστούμε για να διασφαλίσουμε ότι η πίστωση θα προσδιορίζεται από την αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο μερών. Για να ανανεώσουμε την επιτυχία της Ευρώπης σύμφωνα με το πνεύμα των χριστιανικών αξιών χρειαζόμαστε μια πολιτική κουλτούρα, μια προσωπική νοοτροπία και διακυβέρνηση, και την παροχή προσωπικών παραδειγμάτων όπως ορίζονται και καθορίζονται από τη χριστιανική διδασκαλία. Χρειαζόμαστε πολιτικούς και ηγέτες των οποίων ο πολιτισμός δεν είναι χτισμένος στην ζηλοφθονία, στην καύχηση, στην ματαιοδοξία, στην επιθετική συμπεριφορά, στο κυνήγι του προσωπικού κέρδους. Αν δεν μπορούμε να τα υιοθετήσουμε αυτά, τότε δεν θα έχουμε ποτέ την πλειοψηφία στην ευρωπαϊκή πολιτική. Αυτό είναι το πιο δύσκολο στην πολιτική, αλλά κυρίες και κύριοι, δεν βλέπω και κανένα άλλο μονοπάτι στην πολιτική που να μην οδηγεί με βεβαιότητα στην καταδίκη ή τον αφανισμό. Έτσι, ας διαλέξουμε αυτή την πορεία, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές μου.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Τα 10 χειρότερα πειράματα που έγιναν σε ανθρώπους

Γιατροί που δολοφόνησαν τους ασθενείς τους και χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς αναισθητικό παρουσιάζονται σε αυτό το σοκαριστικό βίντεο με τα 10 χειρότερα πειράματα που έγιναν ποτέ σε ανθρώπους
Η ανθρώπινη ζωή δεν είχε την ίδια αξία σε όλες τις εποχές ούτε για όλους τους ανθρώπους. Κρατούμενοι, ασθενείς, ομοφυλόφιλοι και μικρά παιδιά έχουν υποστεί βασανιστήρια που δεν χωρά ο ανθρώπινος νους στο βωμό της επιστήμης ή της εμμονής ενός παρανοϊκού "ηγέτη".
10. Οι πορτοκαλί ενέσεις

Τη δεκαετία του 60 στην Αμερική έκαναν κρυφά ενέσεις με διοξίνες σε κρατούμενους, σαν αυτές που χρησιμοποιούνται σε χημικά όπλα, προκειμένου να τεστάρουν την επίδρασή τους στο ανθρώπινο δέρμα. Μετά από 468 "τρυπήματα", τα θύματα υπέφεραν από μη θεραπεύσιμη ακμή και οδυνηρές φλύκταινες σε όλο τους το σώμα.

9. Τα αμίλητα παιδιά

Ένας από τους πιο ισχυρούς Αυτοκράτορες του Μεσαίωνα, ο Φρειδερίκος o 2ος, ανέθρεψε παιδιά σε απομόνωση και χωρίς καμία αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους, προκειμένου να ερευνήσει τις απαρχές της ανθρώπινης ομιλίας, με την ελπίδα να ανακαλύψει τη γλώσσα που μιλούσαν ο Αδάμ και η Εύα. Το πείραμα έγινε τον 12ο αιώνα. Τα παιδιά δεν μίλησαν ποτέ.

8. Επιχείρηση "Midnight Climax" 

To 1950, για μια μελέτη σχετικά με τα ναρκωτικά, η CIA στράτευσε ιερόδουλες για να χορηγούν κρυφά LSD στους πελάτες τους.  Ένας αστυνομικός, έχασε το μυαλό του από τις συχνές δόσεις LSD και έκανε ένοπλη ληστεία.

7.  Σύφιλη "Γουατεμάλας"

Αναζητώντας θεραπεία για τη σύφιλη, οι ΗΠΑ μόλυναν κρατούμενους από τη Γουατεμάλα με σύφιλη για να δοκιμάζουν φάρμακα από το 1946 έως το 1948. Μετά από ενέσεις ή επαφή με μολυσμένες ιερόδουλες, 5.500 κρατούμενοι υπέφεραν τα φρικτά συμπτώματα της νόσου.

6. Η μελέτη της σουλφοναμίδης
Τη δεκαετία του 40 οι Ναζί προσπαθούσαν να βρουν αντιβακτηριδιακές θεραπείες για τους στρατιώτες που τραυματίζονταν στον πόλεμο. Σκέφτηκαν λοιπόν να προκαλέσουν τραύματα πολέμου σε κρατούμενους για να τους χρησιμοποιήσουν σαν πειραματόζωα. Κάποιους ακρωτηρίασαν και άλλους πυροβόλησαν για να μολύνουν με βακτήρια και να βάλουν θραύσματα γυαλιού στις πληγές τους.

5. Η Μονάδα 731 που έκανε ζωοτομία σε ανθρώπους

Τη δεκαετία του 40 Ιάπωνες επιστήμονες έκαναν ανατομία σε ζωντανούς ανθρώπους χωρίς αναισθητικό στο πλαίσιο έρευνας για τις θανατηφόρες ασθένειες της εποχής. Για ακόμα μία φορά, κρατούμενοι χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα. Τους άνοιγαν στα δύο και τους μόλυναν με τύφο και χολέρα. Όσοι επιβίωναν οδηγούνταν στην κρεμάλα.

4. Ηλεκτροπληξία προσώπου

Το 1862 ο νευρολόγος Duchenne de Boulogne υπέβαλε σε ηλεκτροπληξία μέσω προσώπου τους ασθενείς του, προκειμένου να μελετήσει τις ανθρώπινες εκφράσεις. Ένας ασθενής υπέφερε 100 φορές αυτή τη διαδικασία, διότι οι εκφράσεις του είχαν μεγάλη διάρκεια και ο νευρολόγος μπορούσε να τις φωτογραφήσει.

3. Καρκινογόνες ενέσεις

To 1931 o Dr. Cornelius Rhoads μόλυνε Πορτορικανούς ασθενείς με καρκινικά κύτταρα, με σκοπό να καταστρέψει το έθνος τους. Πρόλαβε να σκοτώσει 13 ασθενείς πριν συλληφθεί, γεγονός που δεν απέτρεψε την Αμερικανική Ένωση για τον Καρκίνο (American Cancer Society) να τον βραβεύσει το 1955.

2. Πρότζεκτ 4.1

Το 1954 οι ΗΠΑ έκαναν πειράματα με ατομικές βόμβες στα νησιά Marshall εκθέτοντας τους κατοίκους σε ραδιενέργεια. Δεν επέτρεψαν σε όσους νόσησαν από καρκίνο να ακολουθήσουν θεραπεία και τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν το νησί και τα σπίτια τους.

1. Αναγκαστική αλλαγή φύλου

Κατά τη διάρκεια του Απαρτχάιντ, στη Νότιο Αφρική, προσπάθησαν να θεραπεύσουν στρατιώτες από την ομοφυλοφιλία, την οποία ήθελαν να εξαλείψουν από τη κοινωνία. Εκατοντάδες άνδρες ακρωτηριάστηκαν τις δεκαετίες του 70 και του 80 και εξαναγκάστηκαν σε επέμβαση αλλαγής φύλου.



 http://news247.gr/eidiseis/afieromata/ta-10-xeirotera-peiramata-poy-eginan-se-anthrwpoys.3333435.html