Πειρασμοί και θλίψεις Γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτη (+27/2/1998)

«Η χαρά παρηγορεί, αλλά δεν μας φέρνει κοντά στον Θεό. Σε ξεγελά και ξεχνάς την φιλοπονία, την άρση του σταυρού. Εγώ πολλές φορές βλάφτηκα από την πολλή χαρά. Οι θλίψεις, οι πειρασμοί, οι στενοχώριες σε καθαρίζουν και αισθάνεσαι κοντά σου τον Θεό. Ο σταυρός σε κάνει ταπεινό και αυτός φέρνει την ανάσταση. Δεν βλέπεις τι λέει; “Ιδού γαρ ήλθε δια του σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω”.

Η ζωή μας εδώ είναι ένα συνεχές μαρτύριο. “Στενή και τεθλιμμένη οδός”, η μόνη που οδηγεί στον ουρανό. “Διά πολλών θλίψεων δει υμάς εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού”(Πραξ. 4,22). Γεύθηκα, αδελφοί μου, και δεν περιαυτολογώ και την γλυκύτητα του παραδείσου, αλλά και την πικρία του άδου. Ανέβηκα στα ύψη του ουρανού, αλλά κατόπιν κατέβηκα στα κατώτερα βάραθρα και τάρταρα της κολάσεως».

Ο συνειδητός μοναχός θα δοκιμάσει τον σταυρό και την ανάσταση σταδιακά. Άλλοτε θα προηγούνται τα θλιβερά και θα ακολουθούν τα ευχάριστα και αντίστροφα. Σε όσους η Χάρις αποδέχεται στο στάδιο της αθλήσεως τους θα συμβαίνουν αυτά, αλλά περισσότερο θα δοκιμάζουν τον σταυρό. Δίκαια μαθαίνομε ότι «ει συναποθάνομεν άρα και συζήσωμεν» (Β΄Τιμ.2,11).

Υπάρχουν και βαθύτερα νοήματα στις κρίσεις του Θεού, που με πανσοφία ο Δημιουργός ρυθμίζει τα μυστήρια της προνοίας Του. Στους Αποστόλους βλέπομε ότι δόθηκε δωρεάν η Χάρις στην αρχή, γιατί ήταν τα θεμέλια της νέας αποκαλύψεως, της δημιουργίας της Εκκλησίας. Μετά σήκωσαν οι Απόστολοι τον σταυρό με τους πολλούς διωγμούς, τις ταλαιπωρίες και τα μαρτύρια που υπέστησαν από τα άπιστα έθνη και που τα καλούσαν στην ευσέβεια.

Στον Γέροντα μας Ιωσήφ προηγήθηκε η Χάρις δωρεάν και μετά η άρση του σταυρού, η περιεκτική φιλοπονία, με την οποία έπρεπε να ολοκληρωθεί η ομολογία του ως πιστού και όχι μισθωτού.

Αυτή είναι η γενικότερη μορφή της φιλοπονίας. Υπάρχει και η μερική, η οποία αφορά κάθε αγωνιζόμενο που θέλει να λάβει μέρος στο μυστήριο της πίστεως και των θείων επαγγελιών. Στον χώρο της μετανοίας, που ο κάθε πιστός στρατεύεται ανάλογα με την πίστη του, τον ζήλο του, ακόμα και τον χαρακτήρα του, θα δοκιμάσει αυτές τις εναλλαγές της θλίψεως και της παρηγορίας.

Αυτές οι μεταβολές βρίσκονται στις νόμιμες αλλοιώσεις της κατά Θεόν ζωής, και δεν είναι ψυχολογικές αστάθειες και μεταπτώσεις της ακατάστατης ζωής. Είναι δε επωφελέστατες, γιατί δυναμώνουν το πνευματικό ήθος του αγωνιστού και τον βεβαιώνουν ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Τότε λέει με θάρρος «ταύτα πάντα ήλθον εφ’ ημάς και ουκ επελαθόμεθα σου…ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής» ( Ψαλ. 43, 18-23). Κάποτε μας αφηγήθηκε, ότι υπέφερε δύο φορές από κάποιο σκληρό πειρασμό, που τον εμπόδιζε να λειτουργήσει. Παρά τις επίμονες παρακλήσεις του δεν εισακούστηκε από τον Θεό. Τότε στράφηκε προς τον φύλακα άγγελο και με παράπονο του είπε: « Δεν απεστάλης συ πρός φυλακή και βοήθεια μου; Γιατί δεν με βοηθείς σε αυτή την δοκιμασία;». Πράγματι, αμέσως έφυγε ο πειρασμός και λειτούργησε. Το πνεύμα της απογνώσεως είναι το πιο σκληρό μαρτύριο. Εύχομαι στους πνευματικούς αυτούς αθλητές να μην τους εκλείψει η καρτερία και η επιμονή. « Μακάριος άνθρωπος ον αν παιδεύσης Κύριε και εκ του νόμου σου διδάξης αυτόν» ( Ψαλ. 93,12).

Συνιστούσε πολύ την υπομονή ως απαραίτητο μέσο σωτηρίας στις θλίψεις ο μακάριος Γέροντας. Μας διηγόταν για την αυστηρότητα και φιλοπονία του Γέροντος μας Ιωσήφ, που ήταν σχεδόν κλεισμένος στον τάφο. Αναφερόταν και σε κάποιον άλλο Γέροντα Γαβριήλ που είχε πόθο να κοινωνεί κάθε ημέρα. Αυτός ο Γέροντας έκανε άκρα νηστεία και αυτό του προκαλούσε φυσιολογικά δυσκολία. Κάποτε τόσος ήταν ο πόνος και η αγωνία του «υπέρ φύσιν» και κοίταζε ψηλά στον ουρανό. Ξαφνικά κάτι τον παρηγόρησε και άρχισε να φωνάζει: «Λουλούδια, λουλούδια, αρώματα» και λέγοντας αυτά παρέδωσε την μακαρία ψυχή του στα πραγματικά λουλούδια της αιωνιότητος.

Σωματική ασθένεια και θεραπεία.

«Ήδιστα ουν μάλλον καυχήσομαι εν ταις ασθενείαις μου, ίνα επισκηνώση επ’ εμέ η δύναμις του Χριστού» ( Β΄Κορ. 12, 9).

Από μικρός ο Γέροντας ήταν αλλεργικός. Μας έδειχνε το ένα πόδι, που φαινόταν πάντοτε ερεθισμένο. Όταν η κόπωση αυξανόταν, τότε αυτό ερεθιζόταν περισσότερο και μετέδιδε τα συμπτώματα και στο υπόλοιπο σώμα.

Όταν και σε μας συνέβαιναν θλίψεις, είτε από κάποια ασθένεια ή άλλη αιτία και προκαλούσαν φόβο ή αποθάρρυνση, μας παρηγορούσε με ένα δικό του περιστατικό που μας δυνάμωνε το ηθικό, αλλά μεγάλωνε και την προθυμία μας.

«Κάποτε, μας έλεγε, αυτή η αλλεργική ασθένειά μου δυνάμωσε απότομα. Από τους σωματικούς κόπους, γιατί υπηρετούσα δύο Γέροντες, γέμισε το σώμα μου χονδρά σπυριά με ερεθιστική φαγούρα. Τα μάτια μου ακόμα ερεθίστηκαν, και σχεδόν όλο μου το πρόσωπο παραμορφώθηκε.

Πήγα σιγά-σιγά στο εκκλησάκι μας και με παράπονο άρχισα να κλαίω μπροστά στην εικόνα της Παναγίας μας. “Παναγία μου, Της έλεγα, τώρα θα σου θυμίσω τα λόγια Σου, όταν μας παρηγορούσες, ότι θα είσαι και θα μείνεις πάντοτε η κηδεμόνας, η τροφός και γιατρός μας. Που θα καταφύγω τώρα εγώ ο ταπεινός, όπως είμαι για να βρώ παρηγοριά”.

Αμέσως αισθάνθηκα στην ψυχή μου μία ειρήνη, μία ανακούφιση και όλο μου το σώμα το αισθανόμουν ελαφρό και ευκίνητο. Άρχισα να κινούμαι και να περπατώ με ευκολία! Αυτό ήταν όλο. Απόκτησα την υγεία και την όρεξή μου να συνεχίσω την διακονία μου στους Γέροντές μου».

Πόση δύναμη περνάμε, όταν μας διηγόταν τόσο ζωντανά την παρουσία της Χάριτος, εάν την επικαλεσθεί κάποιος με πίστη! Ο Γέροντας Εφραίμ είχε υπερβολική αγάπη στην Παναγία. «Τι να κάνω, έλεγε, πολλές φορές όταν λειτουργώ δεν μπορώ να προφέρω το όνομά Της. Όταν Την επικαλούμαι, αισθάνομαι μέσα μου μία πυράκτωση της καρδίας μου».

«Είχε έρθει μία φορά στην καλύβη μας ένας καλός ψάλτης από τους Δανιηλαίους. Μας πέτυχε στην Λειτουργία. Ορίστε π. Δανιήλ να ψάλλετε το “Άξιον εστί”. Και το έψαλλε. Εκείνη την ώρα ξέρετε τι είπα; Εσύ π. Δανιήλ ψέλνεις και υμνολογείς τον Θεό, δοξάζεις τον Θεό με την καλλιφωνία και την ψαλτική. Εγώ δεν έχω τίποτε άλλο να προσφέρω στον Θεό παρά τον πόνο που αισθάνομαι στο ποδάρι μου. Αν θα με ελεήσει ο Θεός, εξαιτίας του πόνου θα με ελεήσει.

-Γέροντα, τι πειρασμούς περάσατε;

«Θα σας πω το απόρρητο της ζωής μου. Το έκζεμα, αυτή την πληγή που έχω στο πόδι, την έχω από δεκαπέντε χρονών. Δοκίμασα διάφορα φάρμακα. Τίποτε. Τώρα που πέρασε η ηλικία επιδεινώθηκε. Καθήμενος στο κρεβάτι του πόνου, έτσι το λέω εγώ, έχω το πόδι ψηλά και λίγο ανακουφίζομαι. Καθήμενος εδώ δημιουργήθηκε κύστη κόκκυγος. Όταν το σκέπτεσαι αυτό είναι το πλέον φρικωδέστερο. Προκαλεί πολύ πόνο. Σε όποια στάση και αν καθήσεις πονάς. Σε πονά ο γλουτός. Σε προειδοποιεί ότι θα ανοίξει πληγή. Υπομονή, υπομονή. Έως ότου μία φορά δεν άντεξα και έπεσα σε απόγνωση. Μόνο που να σκέφτεσαι την λέξη απόγνωση είναι φρίκη. Είναι γεύση κολάσεως, γεύση γεένης. Κράτησε έξι έως εφτά λεπτά. Μέσα στον πόνο, μέσα στην απελπισία που βρισκόμουν, δεν έλεγα τίποτε στην συνοδία μου. Μία φωνή άκουσα ως αύρα λεπτή. “Έτσι σε θέλει ο Θεός”. Με αυτό πήρα μία βαθιά αναπνοή. “Ε! νάναι ευλογημένο, αφού έτσι με θέλει Ο Θεός. Αλλά δος μου υπομονή, γιατί δεν αντέχω”. Τι να κάνω; Να βγω έξω να κάνω εγχείριση; Ολοι σου λένε εγχείριση να κάνεις. Πως θα βγω όμως;

Σηκώνομαι απελπισμένος και πηγαίνω στο καντηλάκι της Παναγίας. Και το καντηλάκι της Παναγίας, θαυματουργό είναι. Παίρνω λίγο βαμβάκι και αλείφω το μέρος, που είναι η κύστη κόκκυγος, και δεξιά και αριστερά τους γλουτούς. Αυτό το έκανα τρεις ημέρες. Την τρίτη ημέρα άφαντος ο πόνος. Θαυματούργησε η Παναγία. Εφαρμόστηκε η συχνή πατερική ρήση, “υπομονή στις θλίψεις” .

Η σκέπη της Παναγίας πάντα υπάρχει, αλλά δεν την βλεπομε. Τότε την βλέπομε, όταν πρόκειται να πέσομε μέσα στο χάος, στην άβυσσο. Τότε μας απαλλάσσει από την καταβόθρα. Και όχι μόνο αυτό. Το κυριότερο να πούμε. Όταν έφυγαν οι πόνοι, μία χαρά κυκλοφόρησε μέσα μου ως μία πληροφορία, ότι ο Θεός την πολλή Του, την άμετρη αγάπη, την φανέρωσε με το να μου δώσει την πληγή κάτω στο ποδάρι. Και δεν χόρταινα να δοξάζω, να υμνολογώ, να ευγνωμονώ τον Θεό, που μου έδωσε την πληγή.

Γι’ αυτό, καλές είναι οι θλίψεις, καλά τα βάσανα, καλές οι στενοχώριες. Ξέρει ο Θεός, γιατί τις δίνει. Περισσότερο πλησιάζομε τον Θεό με τις θλίψεις. “Εν θλίψει επλάτυνάς με” (Ψαλ.4,2) και κατά το πατερικό “ο φεύγων πειρασμόν επωφελή, φεύγει ζωήν αιώνιον”.

Γι’ αυτό ο άνθρωπος να μην απελπίζεται. Να μην έρχεται σε απόγνωση με μία αποτυχία. Η αποτυχία μετατρέπεται σε επιτυχία, διότι έτσι γνωρίζεις ποιο είναι το θέλημα του Θεού. Το θέλημα του Θεού, δεν είναι πάντοτε γλυκό. Είναι και πικρό! “Το ποτήριον ο δέδωκε μοι ο πατήρ, ου μή πίω αυτό;” (Ιω.18,11). Διαμέσου του σταυρού ήλθε η ανάσταση. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος επαινεί τον Ιώβ, όχι για την προηγούμενη ζωή του, που ήταν ελεήμων, οικτίρμων, φιλόξενος, της προσευχής, αλλά για την υπομονή, που έκανε στην ασθένεια που του παραχώρησε ο Θεός. “Την υπομονήν Ιώβ ηκούσατε” (Ιακ. 5,11). Με αμεριμνία και με άνεση, δεν πάμε στον ουρανό. Θα δώσουμε αίμα για να πάρουμε πνεύμα.

Θυμάμαι όταν πήγα στα Ιεροσόλυμα με πλησίασε μία γερόντισσα και ήθελε να μου πει ένα όραμα, που είδε. Είδα Γέροντα τους τρείς Πατριάρχες, Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ μέσα στον παράδεισο. Τους είπα, θέλω να έρθω και εγώ εκεί. Έλα, μου λένε. Από πού; Από τον δρόμο. Ποιό δρόμο; Μου έδειξαν ένα μονοπάτι δεκαπέντε πόντους. Μα αν έρθω από αυτό θα σχίσω τα ρούχα μου. Α!, γερόντισσα, από αυτό ήρθαμε και εμείς.

Με γλυκίσματα, δεν πάμε στον παράδεισο. Έχει κάτι φαρμάκια! Με αυτά όμως καθαρίζεται η ψυχή».

(Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, «Ο χαρισματούχος υποτακτικός. Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης», Ψυχωφελή Βατοπαιδινά 12, σ. 135-142)

 https://www.imlemesou.org/index.php/psifides-pisteos-2/paterika-keimena/2257-peirsmoi-kai-thlipseis

Μεγάλη Εβδομάδα: Η πορεία προς την Ανάσταση

Μεγάλη Εβδομάδα: Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι μεγάλα, σπουδαία, κοσμοϊστορικά και κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!

Πώς βιώνεται ο λειτουργικός χρόνος τη Μεγάλη εβδομάδα;

Η Εκκλησία από την μεγάλη της φιλανθρωπία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας. Την Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Τρίτης. Την Μεγάλη Τρίτη το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης κ.ο.κ.).

Τι τελείται τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας;

Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».

Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαϊων βράδυ):

Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:

α) Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.

β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς (Ματθ. 21, 18-22) που ξέρανε ο Χριστός:

Η συκιά συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.

Συμβολίζει ακόμη και την ψυχή του κάθε ανθρώπου που παραμένει άκαρπη από αρετές.

Μεγάλη Τρίτη (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ):

Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:

α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία καθώς και να είμαστε πάντοτε έτοιμοι, για να υποδεχθούμε τον Νυμφίο Χριστό, γιατί κανείς δεν γνωρίζει πότε θα “φύγει” απ΄αυτήν εδώ την ζωή.

β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και ότι πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τετάρτη (Μεγάλη Τρίτη βράδυ):

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.

Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ):

Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα :

α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.

β) Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

γ) Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και

δ) την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Πέμπτη βράδυ):

Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:

α) Τα πτυσίματα

β) τα μαστιγώματα

γ) τις κοροϊδίες

δ) τους εξευτιλισμούς

ε) τα κτυπήματα

ς) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την

ζ) Σταύρωση και

η) τον θάνατο του Χριστού μας.

Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωϊ και βράδυ):

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωϊ γιορτάζουμε:

α) την Ταφή Του Κυρίου και

β) την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς.

Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.

Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ημερολογιακά) ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου!

Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωϊ και νύχτα από τις 12.00 π.μ.):

Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωϊ, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!

(ΠΡΟΣΟΧΗ! Επειδή πολλοί δεν γνωρίζουν και συγχέουν τα πράγματα και όταν ακούν για «1η Ανάσταση», νομίζουν ότι ήδη Αναστήθηκε ο Χριστός και σπεύδουν να πουν το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» και να καταλύσουν κρέας, αυγά κλπ., πρέπει να διευκρινήσουμε το εξής: ΜΙΑ είναι η Ανάσταση του Χριστού μας και γίνεται κανονικά στις 12 το βράδυ. Ούτε φυσικά και έχουμε δύο Αναστάσεις του Χριστού, που η μία γίνεται το πρωϊ και η άλλη το βράδυ. Άπαγε της βλασφημίας!).

Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 τα μεσάνυκτα (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα στις 11.00 π.μ. ή το απόγευμα, τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.

Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα των Παθών και της Αναστάσεως για όλους εμάς τους Πίστους;

Οι πιστοί βιώνουμε τα πάθη και την Ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά σε αυτά με «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση»! Ο Χριστός με την θέληση του (εκουσίως), έπαθε και ανέστη για να σωθούμε όλοι εμείς! Αυτό σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε «μοιρολατρικά» για το Πάθος του, αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανοιώνουμε ειλικρινώς μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός να την κάνουμε και υποκειμενική – προσωπική σωτηρία!

Από: agioskosmas.gr

https://www.vimaorthodoxias.gr/megali-vdomada/megali-evdomada-i-poreia-pros-tin-anastasi/

Η επιστροφή στο παρελθόν με ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση

Πως μπορούμε να μιλάμε για πολιτικές  περασμένων ετών  όταν άνθρωποι που υπηρέτησαν στο πρόσφατο παρελθών  το σύστημα επανέρχονται από την πίσω πόρτα με την βοήθεια αδέκαστων μέσων μαζικής τρομοκρατίας . Αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω . Άνθρωποι αναλαμβάνουν κρατικές θέσεις ενώ ο λαός δεν τους ψήφισε . Με ποιο δικαίωμα το κάνει αυτό η πολιτεία;
Δεν μπορεί πολιτικοί που τα τελευταία 10 χρόνια εξευτέλισαν , πόνεσαν τους ελληνες  να μιλάνε για νέα πραγματικοτητα και να ξεπλένονται από την ανευθυνότητα που τους διέκρινε  στον πολιτικό τους βίο.
  Δηλαδή η πατρίδα μας δεν έχει στελέχη και λειτουργεί με ανακυκλωμένα υλικά. 
Ποιος επιτέλους δημιουργεί κυβερνήσεις στην Ελλάδα ;

Δεν μπορούμε να το συνεχίσουμε αυτό για θα αποτύχουμε..

Όταν βλέπω τα πρόσωπα που είναι σε θέσεις κλειδιά στην χώρα και χωρίς ντροπή μιλάνε για πρόοδο.. μου έρχονται αυτομάτως γέλια...
Δεν μένει να δούμε  όλα τα  πρόσωπα της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου για να αισθανθούμε ότι  πάμε στο μέλλον.
Δεν έχω κάτι  με κανένα πρόσωπο απλά πολιτικά απέτυχαν και  με τέτοιους  δεν  πας μπροστά  απλά μένεις στάσιμος η πας σημειωτών. 

Μεγάλη Τετάρτη - Της αλειψάσης τον Κύριον μύρω

Γυνή, βαλοῦσα σώματι Χριστοῦ μύρον, Τὴν Νικοδήμου προὔλαβε σμυρναλόην.

Βιογραφία Κατά την Μεγάλη Τετάρτη επιτελούμε ανάμνηση του γεγονότος της αλείψεως του Κυρίου με μύρο από μια πόρνη γυναίκα. Επίσης φέρεται στη μνήμη μας, η σύγκλιση του Συνεδρίου των Ιουδαίων, του ανωτάτου δηλαδή Δικαστηρίου τους, προς λήψη καταδικαστικής αποφάσεως του Κυρίου, καθώς και τα σχέδια του Ιούδα για προδοσία του Διδασκάλου του. Δύο μέρες πριν το Πάσχα, καθώς ο Κύριος ανέβαινε προς τα Ιεροσόλυμα, κι ενώ βρισκόταν στο σπίτι στου λεπρού Σίμωνα, τον πλησίασε μια πόρνη γυναίκα κι άλειψε το κεφάλι Του με πολύτιμο μύρο. Η τιμή του ήταν γύρω στα τριακόσια δηνάρια, πολύτιμο άρωμα και γι' αυτό οι μαθητές την επέκριναν και περισσότερο απ' όλους ο Ιούδας. Γνώριζαν οι μαθητές καλά πόσο μεγάλο ζήλο έδειχνε πάντοτε ο Χριστός για την ελεημοσύνη προς τους φτωχούς. Ο Χριστός όμως την υπερασπίσθηκε, για να μην αποτραπεί απ' το καλό της σκοπό. Ανέφερε μάλιστα και τον ενταφιασμό Του, προσπαθώντας να αποτρέψει τον Ιούδα από τη προδοσία, αλλά μάταια. Τότε απέδωσε στη γυναίκα την μεγάλη τιμή να διακηρύσσεται το ενάρετο έργο της σε ολόκληρο την οικουμένη. Ο Ιερός Χρυσόστομος υποστηρίζει ότι δύο ήταν οι γυναίκες που άλειψαν με μύρο τον Κύριο. Οι τρεις πρώτοι Ευαγγελιστές αναφέρουν μια και την ίδια γυναίκα, που πήρε την ονομασία πόρνη. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης όμως κάνει λόγο για άλλη γυναίκα, αξιοθαύμαστη και σεμνή, τη Μαρία την αδελφή του Λαζάρου, που άλειψε τα άχραντα πόδια Του σκουπίζοντας τα με τις τρίχες των μαλλιών της.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ'. Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός, καὶ μακάριος ὁ δοῦλος, ὃν εὑρήσει γρηγοροῦντα, ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὃν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα. Βλέπε οὖν ψυχή μου, μὴ τῷ ὕπνῳ κατενεχθής, ἵνα μῄ τῷ θανάτῳ παραδοθῇς, καὶ τῆς βασιλείας ἔξω κλεισθῇς, ἀλλὰ ἀνάνηψον κράζουσα· Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ ὁ Θεός, διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἡμᾶς. (Μετάφραση Ανδρέας Θεοδώρου) Να, ὁ Νυμφίος ἔρχεται στὸ μέσο τῆς νύχτας, κι εὐτυχισμένος θὰ εἶναι ὁ δοῦλος ποὺ θὰ τὸν βρεῖ (ὁ Νυμφίος) ξάγρυπνο νὰ τὸν περιμένει· ἀνάξιος ὅμως πάλι θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ θὰ τὸν βρεῖ ράθυμο καὶ ἀπροετοίμαστο. Βλέπε, λοιπόν, ψυχή μου νὰ μὴ βυθιστεῖς στὸν πνευματικὸ ὕπνο, γιὰ νὰ μὴν παραδοθεῖς στὸ θάνατο (τῆς ἁμαρτίας) καὶ νὰ μείνεις ἔξω τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ ἀνάνηψε κράζοντας· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶσαι ἐσὺ ὁ Θεὸς· σῶσε μας διὰ τῆς προστασίας τῶν ἐπουρανίων ἀσωμάτων δυνάμεων (τῶν Ἀγγέλων). Κοντάκιον Ἦχος δ'. Ὁ ὑψωθεὶς. Ὑπὲρ τὴν Πόρνην Ἀγαθὲ ἀνομήσας, δακρύων ὄμβρους οὐδαμῶς σοι προσῆξα, ἀλλὰ σιγῇ δεόμενος προσπίπτω σοι, πόθῳ ἀσπαζόμενος, τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ὅπως μοι τὴν ἄφεσιν, ὡς Δεσπότης παράσχῃς, τῶν ὀφλημάτων κράζοντι Σωτήρ. Ἐκ τοῦ βορβόρου τῶν ἔργων μου ῥῦσαί με. (Μετάφραση Ανδρέας Θεοδώρου) Ἀγαθὲ Κύριε, ἂν καὶ ἁμάρτησα πιὸ πολὺ ἀπὸ τὴν πόρνη ὅμως δέ σοῦ πρόσφερα (ὅπως ἐκείνη) βροχὴ δακρύων μετανοίας· ἀλλὰ πέφτω στὰ πόδια σου, σιωπηλὰ δεόμενος καὶ ἀσπαζόμενος τὰ ὁλοκάθαρα πόδια σου, νὰ μοῦ χορηγήσεις συγχώρηση τῶν πταισμάτων μου, κράζοντας Σωτῆρα μου: Λύτρωσέ με ἀπὸ τὸν ἠθικὸ βόρβορο τῶν ἁμαρτημάτων μου καὶ σῶσε με. Κάθισμα Ἦχος γ'. Τὴν ὡραιότητα. Πόρνη προσῆλθέ σοι, μύρα σὺν δάκρυσι, κατακενοῦσά σου ποσὶ Φιλάνθρωπε, καὶ δυσωδίας τῶν κακῶν, λυτροῦται τῇ κελεύσει σου, πνέων δὲ τὴν χάριν σου, μαθητής ὁ ἀχάριστος, ταύτην ἀποβάλλεται, καὶ βορβόρῳ συμφύρεται, φιλαργυρίᾳ ἀπεμπολῶν σε. Δόξα Χριστὲ τῇ εὐσπλαγχνίᾳ σου. (Μετάφραση Ανδρέας Θεοδώρου) Μιὰ πόρνη γυναίκα σὲ πλησίασε, φιλάνθρωπε Κύριε, καὶ ἄδειασε στὰ πόδια σου ἀρώματα ἀνακατεμένα μὲ δάκρυα. Καὶ τὴ στιγμὴ ἐκείνη λυτρώθηκε μὲ τὸ πρόσταγμά σου ἀπὸ τὴ δυσωδία τῶν ἁμαρτημάτων της. Ἀντίθετα ὁ Ἰούδας, ὁ ἀχάριστος μαθητής, ἂν καὶ ἀνέπνεε τὴν εὐωδία της χάριτός σου, ἀπέβαλε αὐτὴ καὶ ἀναμίχτηκε μὲ τὴν ἀναθυμίαση τοῦ βορβόρου τῆς ἁμαρτίας, πουλώντας σε ἀπὸ φιλαργυρία. Δόξα, Χριστέ, στὴν εὐσπλαχνία σου! Ἕτερον Κάθισμα Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε. Ἰούδας ὁ δόλιος, φιλαργυρίας ἐρῶν, προδοῦναί σε Κύριε, τὸν θησαυρὸν τῆς ζωῆς, δολίως ἐμελέτησεν. Ὅθεν καὶ παροινήσας, τρέχει πρὸς Ἰουδαίους, λέγει τοῖς παρανόμοις. Τί μοι θέλετε δοῦναι, κᾀγὼ παραδώσω ὑμῖν, εἰς τὸ σταυρῶσαι αὐτόν; Ἕτερον Κάθισμα Ἦχος α'. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ. Ἡ Πόρνη ἐν κλαυθμῷ, ἀνεβόα οἰκτίρμον, ἐκμάσσουσα θερμῶς, τοὺς ἀχράντους σου πόδας, θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς, καὶ ἐκ βάθους στενάζουσα. Μὴ ἀπώσῃ με, μηδὲ βδελύξῃ Θεέ μου, ἀλλὰ δέξαι με, μετανοοῦσαν, καὶ σῶσον, ὡς μόνος φιλάνθρωπος. Ὁ Οἶκος Ἡ πρῴην ἄσωτος Γυνή, ἐξαίφνης σώφρων ὤφθη, μισήσασα τὰ ἔργα, τῆς αἰσχρᾶς ἁμαρτίας, καὶ ἡδονὰς τοῦ σώματος, διενθυμουμένη τὴν αἰσχύνην τὴν πολλήν, καὶ κρίσιν τῆς κολάσεως, ἣν ὑποστῶσι πόρνοι καὶ ἄσωτοι, ὧν περ πρῶτος πέλω, καὶ πτοοῦμαι, ἀλλ' ἐμμένω τῇ φαύλῃ συνηθείᾳ ὁ ἄφρων, ἡ Πόρνη δὲ γυνή, καὶ πτοηθεῖσα, καὶ σπουδάσασα ταχύ, ἦλθε βοῶσα πρὸς τὸν Λυτρωτήν· Φιλάνθρωπε καὶ οἰκτίρμον, ἐκ τοῦ βορβόρου τῶν ἔργων μου ῥῦσαί με. http://www.saint.gr/272/saint.aspx

«Κύριε, σῶσον λαόν ἀπεγνωσμένον»

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΨΑΛΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

«Κύριε, σῶσον λαόν ἀπεγνωσμένον»


Στίς κρίσιμες ἡμέρες πού διανύομε καί στήν ἱερότητα τῶν ἡμερῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος ἐπιβάλλεται μᾶλλον σιωπή καί προσευχή. Ὅμως ἐπειδή προσφάτως στό Διαδίκτυο κυκλοφορήθηκαν κάποιες ἀπόψεις μέ τόν ὄνομά μου, πρός ἀποκατάσταση τῆς ἀληθείας, γιά νά μήν προκύψη ζημία, ἀναφέρω τά ἑξῆς:

Οὐδέποτε εἶπα σέ ἀνθρώπους νά ἀποθηκεύουν τρόφιμα λόγω ἐπικείμενου πολέμου καί οὐδέποτε προφήτευσα τήν λήξη τῆς ἀπειλῆς τοῦ ἰοῦ, ὅπως κάποιοι ἀνεύθυνα καί ψευδῶς διέδωσαν. Ἐπίσης χωρίς τήν ἀδειά μου ἀνήρτησαν συζητήσεις μου μέ ἀνακριβεῖς καί ἀντικρουόμενες ἀπόψεις μου γιά τόν κορονοϊό, οἱ ὁποῖες προκάλεσαν ἐρωτηματικά. Ἡ ἄποψή μου φαίνεται ξεκάθαρα σέ ὅσα ἀκολουθοῦν, εἶναι ἐντελῶς προσωπική, χωρίς διάθεση νά τήν ἐπιβάλλω καί σέ ἄλλους.
Στά τόσα δυσβάσταχτα προβλήματα πού ἔχουν οἱ ἄνθρωποι, τώρα προστέθηκε καί ἡ ἀπειλή τοῦ ἰοῦ, πού κατήντησε ἐφιάλτης. Πιό πολύ ὑποφέρουν οἱ ἄνθρωποι ἀπό τόν φόβο, τόν πανικό καί τόν ἀκούσιο ἐγκλεισμό, παρά ἀπό τόν ἰό. Ἡ πολιτεία πῆρε μέτρα προστασίας, ἀλλά ἡ Ἐκκλησία ἔχει τά δικά της ἐφόδια γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ ἰοῦ, πού τώρα ταπεινωμένη ὅσο ποτέ ἄλλοτε, ἀποδυναμωμένη καί δεσμευμένη ἀπό τήν πολιτεία, ἀδυνατεῖ νά τά παράσχη στούς πιστούς της.
Παλαιώτερα σέ παρόμοιες περιπτώσεις θανατηφόρων ἐπιδημιῶν τελοῦσε ἁγιασμούς καί ἔκανε λιτανεῖες ἱερῶν εἰκόνων καί ἁγίων λειψάνων. Γιατί καί σήμερα νά μήν γίνωνται αὐτά; «Μή οὐκ ἰσχύει ἡ χείρ Κυρίου» νά μᾶς βοηθήση καί σήμερα;
Στό χωρίο μου τήν τρίτη δεκαετία τοῦ 20ου αἰῶνος ἔπεσε λοιμώδης νόσος ἀπό τήν ὁποῖα πέθαναν 50 μικρά παιδιά σέ λίγες ἡμέρες. Δέν προλάβαιναν νά ἀνοίγουν τάφους. Ἔφεραν τότε τήν κάρα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους ἀπό τόν Ἅγιο Στέφανο Μετεώρων καί ἀμέσως κατέπαυσε τό θανατικό.
Ἀπό τότε πού ὁ Κύριος ἐτέλεσε τόν Μυστικό Δεῖπνο καί παρέδωσε τό ἁγιώτατο μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, δέν ἔπαυσε μέχρι σήμερα νά τελεῖται ἡ «σωσίκοσμη» θεία Λειτουργία. Οὔτε ὁ Διοκλητιανός, οὔτε οἱ Τοῦρκοι, οὔτε οἱ κομμουνιστές στήν Ρωσσία, οὔτε οἱ Γερμανοί στά χρόνια τῆς κατοχῆς κατάφεραν νά παύσουν τήν θεία Λειτουργία καί τήν προσέλευση τῶν πιστῶν γιά τήν θεία Κοινωνία. Καί τώρα μέ τόν φόβο τοῦ ἰοῦ ἔκλεισαν οἱ Ναοί καί στεροῦνται οἱ πιστοί τήν σωστική χάρη τῶν Μυστηρίων, πού τόση ἀνάγκη τήν ἔχουν. Ἀντιθέτως, τήν ἴδια ὥρα πού ἐδῶ ὅλα σιωποῦν ἀπό φόβο, στίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῆς Σερβίας, Βουλγαρίας καί Γεωργίας γίνεται ἡ λατρεία ἀπρόσκοπτα, οἱ ναοί εἶναι ἀνοιχτοί, τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία καί δέν φοβοῦνται οἱ πιστοί μήν προσβληθοῦν ἀπό τόν ἰό.
Τά μέτρα προστασίας πού ἐπιβάλλει ἡ νῦν κυβέρνηση εἶναι ἀντισυνταγματικά, δυσβάσταχτα, ὑπερβολικά καί ἄνισα πρός τούς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους, ἐνῶ ἔχουν δημιουργήση ἕνα κλῖμα τρομοκρατίας, τό ὁποῖο ἐπιδεινώνουν τά ΜΜΕ. Ναί, ὑπάρχει ὁ ἰός καί ἐπιβάλλεται νά προστατεύσωμε τήν ὑγεία μας καί τήν ὑγεία τῶν ἄλλων. Ὅμως ὁ φόβος πρέπει νά ἐκλείψη, διότι στήν κατάσταση τοῦ φόβου ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά σκεφθῆ καί νά ἐνεργήση λογικά καί διακριτικά.
Σέ παρόμοια περίπτωση, ὅταν ἔγινε ἡ ἔκρηξη στό Τσερνομπίλ, οἱ ἄνθρωποι τότε πανικοβλήθηκαν καί ἐξέταζαν τά λαχανικά καί τά φροῦτα γιά νά τρῶνε ἀπό αὐτά πού εἶχαν τήν λιγώτερη ἀκτινοβολία. Ὁ ὅσιος Παΐσιος ἐρωτηθείς εἶπε νά κάνωμε τόν σταυρό μας καί νά τρῶμε ἄφοβα, δίνοντας ὁ ἴδιος πρῶτος τό παράδειγμα.
Ἄν ζοῦσε σήμερα εἶναι ἀδιανόητο νά τόν βλέπαμε μέ μάσκα καί γάντια, νά ἔχη στήν τσέπη του τό μπουκάλι μέ τό οἰνόπνευμα καί νά ἀποφεύγη τούς ἀνθρώπους ἤ νά τούς μιλᾶ ἀπό ἀπόσταση. Εἶναι βέβαιο ὅτι θά εἰρήνευε τούς ἀνθρώπους καί θά βοηθοῦσε νά ἀποβάλλουν τόν φόβο καί πιό πολύ θά ἐλυπεῖτο γιά τό κλείσιμο τῶν Ἐκκλησιῶν. Εἶναι ἀταίριαστος αὐτός ὁ φόβος γιά τούς χριστιανούς πού ἐμπνέονται ἀπό τό παράδειγμα τοῦ Θεανθρώπου καί ἀπό τούς Μάρτυρες τῆς πίστεώς μας.
Ἀπό πολλούς ἀναμένεται ἐναγωνίως ἡ νίκη τοῦ κορονοϊοῦ μέ τήν ἐφεύρεση τοῦ ἐμβολίου, τό ὁποῖο θά εἶναι ὑποχρεωτικό γιά ὅλους. Ἐμεῖς ἀρνούμαστε νά κάνωμε τό ἐμβόλιο. Ὅποιος φοβᾶται, ἄς κάνη ὅσα ἐμβόλια θέλει, ἀλλά νά γνωρίζη ὅτι μπορεῖ νά ἔχη ἀπρόβλεπτες βαρειές παρενέργειες, ὅπως εἶχαν τά ἐμβόλια πού ἔκαναν στά παιδιά πρίν λίγα χρόνια γιά τήν νόσο τῶν πτηνῶν καί πολλά παρέλυσαν. Ὅπως ἐπίσης ἔπαθαν σκλήρυνση κατά πλάκας πολλοί πού ἔκαναν τό ἐμβόλιο τῆς ἡπατίτιδας Β' καί τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ ἄλλα ἐμβόλια. Ἄν δέν φυλάξη ὁ Θεός, τί μποροῦν νά κάνουν τά ἐμβόλια καί τά φάρμακα; Ὁ ἄθεος Καζαντζάκης γιά νά προφυλαχθῆ ἀπό τήν χολέρα σέ ταξίδι του στό ἐξωτερικό, ἔκανε ἐμβόλιο καί πάλι νόσησε.
Ἐμεῖς ἔχομε ἀνώτερα ἐμβόλια καί «φάρμακα ἀθανασίας», τά ἅγια Μυστήρια. Γιατρούς δοκιμασμένους καί εἰδικούς γιά τόν ἰό, τόν ἅγιο Χαράλαμπο, τόν ἅγιο Βησσαρίωνα Δουσίκου, πού εἶναι γιά τήν πανώλη καί τόσους ἄλλους Ἁγίους. Τώρα ὅμως μέ τίς αὐστηρές  ἀπαγορεύσεις ὁ λαός παραμένει ἀβοήθητος καί ἀπαρηγόρητος.
Καί ἐνῶ ὅλοι ἀγωνίζονται γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ ἰοῦ, κάποιοι, ἄλλα ἔχουν κατά νοῦ καί κάπου ἀλλοῦ ἀποβλέπουν. Κορυφαῖοι γιατροί καί ἐπιστήμονες ἐπισημαίνουν ὅτι αὐτά πού γίνονται εἶναι τέστ πειθαρχίας γιά νά χειραγωγοῦν τούς ἀνθρώπους ἐκεῖ πού θέλουν. Αὐτό φαινόταν παράξενο καί ἀπίθανο μέχρι πρότινος ἀλλά δέν εἶναι φαντασία, διότι οἱ ἄνθρωποι πλέον τό λένε δημόσια: «Ἡ πανδημία τοῦ κορονοϊοῦ ἀνέδειξε τήν ἀνάγκη μιᾶς παγκόσμιας δημοκρατικῆς διακυβέρνησης» (Γιώργος Παπανδρέου) καί προτείνουν «νά ἔχη ὁ κάθε ἄνθρωπος ἕνα μικροτσίπ γιά νά ἔχη βιομετρικά δεδομένα σέ σχέση μέ τόν ἰό ἤ μέ ἄλλες ἐπιδημικές μετρήσεις» (Εὐάγγελος Βενιζέλος). Αὐτοί μιλοῦν ἀνοιχτά γιά σφράγισμα καί παγκόσμια δικτατορία, ἀλλά ἐμεῖς καταλαβαίνομε; Καί τί κάνομε; Ἄν καί τόσα εἶχε γράψει καί πῆ ὁ ὄσιος Παΐσιος γι’ αὐτό τό θέμα. Αὐτούς τούς ἀνθρώπους πού μᾶς ὑποδούλωσαν στούς ξένους δανειστές καί τώρα μᾶς ὁδηγοῦν στήν σκλαβιά τοῦ Ἀντιχρίστου, εἶναι δυνατόν νά τούς ἐμπιστευθοῦμε;
Ὁ ὅσιος Παΐσιος προλέγοντας τίς μελλοντικές δυσκολίες τόνιζε:  «Μόνο μέ καλή πνευματική ζωή θά τά βγάλωμε πέρα». Ἐπέτρεψε ὁ Θεός γιά τίς ἁμαρτίες μας αὐτήν τήν μεγάλη δοκιμασία. Ἔχομε ἀνάγκη ἀπό εἰλικρινῆ μετάνοια, ὑπομονή ἀνεξάντλητη καί προσευχή ἀδιάλειπτη, ἡ ὁποία ἐνισχύει τήν Πίστη μας. Εὐχώμαστε ἀδελφικά καλή Ἀνάσταση μέ τίς ὁποιεσδήποτε συνθῆκες. Ὁ Ἀναστάς, ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καί Νικητής τοῦ θανάτου νά παρηγορήση, νά φωτίση μέ τό φῶς τῆς Ἀναστάσεώς Του ὅλους μας καί νά δώση δύναμη καί ἀντοχή στόν λαό Του. Μέ τήν χάρη Του νά φθάσωμε στήν ἡμέρα τῆς ἀπολυτρώσεώς μας ἀπό τήν ἁμαρτία καί ἀπό ὅλα τά δεινά. Ἀμήν.

Μέ πόνο ψυχῆς
καί εἰλικρινή φιλαδελφία.
Ἱερομόναχος Εὐθύμιος
Καλύβη Ἀναστάσεως - Καψάλα
Ἅγιον Ὄρος

01-14 / 04 / 2020
https://orthodoxhporeiakaizwh.blogspot.com

Κορονοϊός εκκλησία: Άγιο Φως κατ’οίκον στη Ρουμανία Κορονοϊός εκκλησία: Άγιο Φως κατ'οίκον στη Ρουμανία

Κορονοϊός εκκλησία: Το υπουργείο Εσωτερικών της Ρουμανίας σε συνεργασία με την Ορθόδοξη Εκκλησία της χώρας αποφάσισε τη διανομή κατ’οίκον του Άγιου Φωτός, το βράδυ της Αναστάσεως. Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, ιερείς, εθελοντές ενοριών και αστυνομικοί θα διανείμουν το Άγιο Φως από τις 20:00 το βράδυ του Σαββάτου.

«Οι πιστοί θα μπορούν να βγαίνουν κοντά στο σπίτι τους, τηρώντας τους κανόνες κοινωνικής αποστασιοποίησης, έτσι ώστε να αποφευχθεί το πλήθος και ομάδες άνω των τριών. Δύο ή τρεις κάτοικοι μίας πολυκατοικίας μπορούν να προσφέρουν, με τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης, σε όλους τους ενοίκους του κτηρίου, το Άγιο Φως», δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών της Ρουμανίας Μάρτσελ Βέλα.

Σημειώνεται πως στις περιοχές που έχουν τεθεί σε καραντίνα εξαιτίας του κορονοϊού, το Άγιο Φως θα μεταφερθεί με τη βοήθεια του προσωπικού του υπουργείου Εσωτερικών. «Η μετακίνηση όλων των ιερέων που διανέμουν το Άγιο Φως από πόρτα σε πόρτα στους πιστούς, καθώς και στους εθελοντές, επιτρέπεται τη νύχτα της Αναστάσεως. Όλοι τους θα έχουν τα δελτία ταυτότητάς τους, τα απαραίτητα έγγραφα από την ενορία τους και θα φορούν μάσκες και προστατευτικά γάντια», πρόσθεσε ο υπουργός.
Την ίδια ώρα συμπλήρωσε ότι «το προσωπικό του υπουργείου Εσωτερικών που εργάζεται το βράδυ της Αναστάσεως θα διανείμει το Άγιο Φως σε νοσοκομεία, κοινωνικά κέντρα και κέντρα καραντίνας».
https://www.flash.gr/world/1587987/koronoios-ekklisia-agio-fos-katoikon-sti-roumania

Δημήτρης Νατσιός, Σε τούτα τα αγιασμένα χώματα μάθαμε να κάνουμε υπακοή στους αγίους και τους ήρωές μας

Σε τούτα τα αγιασμένα χώματα μάθαμε να κάνουμε υπακοή στους αγίους και τους ήρωές μας
Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-θεολόγος-Κιλκίς

Οι καμπάνες και τα σήμαντρα να μην χτυπούν, τα μεγάφωνα για να ακούν οι ενορίτες κλειστά. Μες στο ναό μόνο ο παπάς και ο ψάλτης. Η Θεία Κοινωνία εστία μετάδοσης της ασθένειας. Αστυνομία και συλλήψεις. Πρόστιμα και φυλάκιση. Όπως τα παραθέτω νομίζεις ότι διαβάζεις εικόνες από την εποχή της Τουρκοκρατίας ή της κομμουνιστικής Σοβιετίας και τις διώξεις του Χριστιανισμού.
Αντίσταση καμία. «Τώρα να υπακούσουμε στο κράτος και μετά …χαρές και πανηγύρια». Μάλιστα. Βγαίνει ο Ναυπάκτου ως κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο Πέτσας ως εκπρόσωπος της Ιεραρχίας. Ούτε ένα όχι δεν ακούστηκε. Παραπέμπουν στους Πατέρες-οι οποίοι τους διαψεύδουν και τους ελέγχουν- ψάχνουν εναγωνίως κείμενα υποστηρικτικά του προσκυνήματος στους εφήμερους άρχοντες.
Τι διαβάζουμε όμως στην Ιερά Ιστορία; Τι έπρατταν οι άγιοι όταν η εξουσία αυθαιρετούσε εις βάρος της Πίστεως;
Ο Μέγας Βασίλειος αποστόμωσε με την ανδρεία και την ορθόδοξη αρχοντιά του τον ιταμό ύπαρχο Μόδεστο και τις απειλές του: «Την δε βασιλέως φιλίαν μέγα μεν ηγούμαι μετ’ ευσεβείας, άνευ δε ταύτης ολεθρίαν αποκαλώ». (Αναφερόταν στον αυτοκράτορα Ουάλη, ο οποίος ταχθείς υπέρ των αιρετικών Αρειανών, ήθελε να καταβάλει κάθε αντίσταση).
Ο άγιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μεδιολάνων, ήλεγξε δριμύτατα και απαγόρευσε στον Μέγα Θεοδόσιο την είσοδο στον ναό, λέγοντάς του ότι επιβάλλεται, όπως μιμήθηκε τον Δαυίδ στο αποτρόπαιο έγκλημά του, να τον μιμηθεί και στην υψοποιό μετάνοια. Και ο αυτοκράτορας αναγκάστηκε, μετά της συνοδείας του, να αποχωρήσει συντετριμμένος και να υποβληθεί σε οκτάμηνο μετάνοια για την σφαγή των αθώων στον ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης.
Ο στύλος και πρόμαχος της Ορθοδοξίας άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, όταν σχεδόν όλη η αντιπροσωπεία, που συνόδευε τον αυτοκράτορα Ιωάννη Η’ τον Παλαιολόγο, στην ψευτοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας, κραύγαζε «στέργομεν, καλόν εστίν η ένωσις», αρνήθηκε ο άγιος να υπακούσει στις οργισμένες προτροπές του Ιωάννη. Επιτίμησε μάλιστα και τον θλιβερό λατινόφρονα Βησσαρίωνα, το παπικό «κοπέλι». Η υπερήφανη και αγέρωχη στάση του αγίου προκάλεσε τον σεβασμό του αυτοκράτορα, που τον διαβεβαίωσε ότι θα του εξασφαλίσει ανενόχλητη παλιννόστηση. (Και η επηρμένη και αταπείνωτη παπική οφρύς ομολόγησε το περίφημο «ουδέν εποιήσαμεν», θρίαμβος της Ορθοδοξίας και του Γένους μας. Φοβάμαι ότι αυτό το μεγαλοπρεπές «ουδέν» της παπικής αποτυχίας, κινδυνεύει σήμερα να διαγραφεί και να παραμείνει μόνο του το κακοφοβερόν «εποιήσαμεν»).
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, με υπέροχη παρρησία και ακατάβλητη τόλμη, στηλίτευσε την αυτοκράτειρα Ευδοξία, για την ανέγερση, επί πορφυρού κίονος, ανδριάντα της, έξω από τον ναό της του Θεού Σοφίας. Αντηχεί στους αιώνες η ανδροκάρδιος φράση του: «Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράσσεται, πάλιν ορχείται, πάλιν επί πίνακι την κεφαλήν του Ιωάννου ζητεί λαβείν». Για ένα άγαλμα έξωθεν του ναού αντέδρασε έτσι ο άγιος. Σήμερα που οι ποικιλώνυμοι εκκλησιομάχοι διασύρουν την πίστη, τους επαινούν και σκύβουν το κεφάλι στα εντάλματά τους. (Πόσοι από τους σημερινούς «άρχοντες» του λαού, ανταποκρίνονται στις… προδιαγραφές που θέτει ο άγιος Χρυσόστομος: «Τον γαρ άρχοντα παντός λαμπτήρος λαμπρότερον είναι δει και βίον έχειν ακηλίδωτον, ώστε πάντας προς εκείνον οράν και προς τον αυτού βίον τον οικείον χαρακτηρίζει». Ποιoς από τους σημερινούς έχει «βίον ακηλίδωτον» και αποτελεί παράδειγμα- «οικείον»- προς μίμηση;).
Διαβάσαμε και είδαμε τούτες τις ημέρες για ελάφια και αρκούδες, ζώα μικρά μετά μεγάλων, που σεργιανίζουν ξεφρόντιστα στις έρημες πόλεις της τρομοκρατημένης Ευρώπης. Θυμήθηκα ένα κείμενο του αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς. Περιέχεται στο εκπληκτικό βιβλίο, το οποίο εξέδωσαν οι θαυμάσιες εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»- πολύ σπουδαίο το έργο τους, έργο αποστολικό, το οποίο δροσίζει και αναπαύει πολλές ψυχές. Το βιβλίο τιτλοφορείται: «Μέσα από το παράθυρο της φυλακής, μηνύματα στο λαό». Πόνημα περισπούδαστο, «κάθε του λόγος είναι Ευαγγέλιο, κάθε λέξη του ένα μικρό Ευαγγέλιο», όπως γράφει στον πρόλογο ο έτερος Σέρβος άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Ο άγιος Νικόλαος, το 1944, μεταφέρθηκε στο γνωστό κολαστήριο του Νταχάου, όπου και συνέγραψε τα κείμενα του βιβλίου.
Στο πόνημά του ακτινοσκοπεί με ακρίβεια τον λεγόμενο ευρωπαϊκό πολιτισμό, τον άθεο πολιτισμό του Πάπα και του Λούθηρου.
Γράφε στη σελίδα 108: « Στενοχωριέμαι για την Ευρώπη, γιατί θα καταστραφεί όπως η Καπερναούμ. Οι περήφανοι πύργοι της θα καταστραφούν και οι λεωφόροι της θα μετατραπούν σε τόπους που θα φυτρώσουν θάμνοι με αγκάθια, όπου θα κάνουν τη φωλιά τους τα φίδια. Στον τόπο που τώρα ακούγονται φωνές εναντίον του Χριστού, θα ακούγονται κραυγές από κουκουβάγιες και τσακάλια.
Τη στιγμή που η Ευρώπη νόμισε γα τον εαυτό της πως εκπολιτίστηκε, τότε ήταν που αγρίεψε. Τη στιγμή που νόμισε πως τα ήξερε όλα, τότε ήταν που παραφρόνησε. Τη στιγμή που νόμισε ότι απέκτησε μεγάλη δύναμη, τότε ήταν που έχασε όλη της τη δύναμη».
Την Μεγάλη Εβδομάδα δεν θα ακούμε ψαλμωδίες και καμπάνες στις πόλεις, αλλά σκυλιά να γαβγίζουν και τσακάλια να ουρλιάζουν. Θα μας απαντήσουν ποτέ γιατί απαγορεύτηκαν αυτά; Αν αυτό δεν είναι πόλεμος κατά της Εκκλησίας του Χριστού τότε τι είναι; Και σε τούτα τα αγιασμένα χώματα μάθαμε να κάνουμε υπακοή στους αγίους και στους ήρωές μας. «Όταν μου πειράζουν την Πατρίδα και Θρησκεία μου, θα μιλήσω. θα ΄νεργήσω κι ότι θέλουν ας μου κάμουν».
https://perivleptosfl.blogspot.com/2020/04/blog-post_9.html

O όσιος Πορφύριος για τα παιδιά

Ο Πορφύριος δεν έριχνε ποτέ τις ευθύνες στα παιδιά για τον τρόπο που συμπεριφέρονταν. Αντίθετα καταλό- γιζε τεράστιες ευθύνες στους γονείς. Συνήθιζε να λέει σε όσους γονείς τον ρωτούσαν γιατί το παιδί τους αντι- μετώπιζε προβλήματα: «Εσείς φέρετε εξ ολοκλήρου την ευθύνη γι αυτό.Εκ κοιλίας μητρός του δημιουργήσατε,με τις κακές μεταξύ σας σχε΄σεις , όλα αυτά τα ψυχικά τραύματα, που θα κουβαλά σε όλη του τη ζωή».

Οι γονείς να προσέχουν την συμπεριφορά τους. Επίσης εφιστούσε την προσοχή των γονέων  για το πώς πρέπει να μιλάνε μπροστά στο παιδί: «...Οι γονείς πρέπει να προσέχουν την συμπεριφορά τους ακόμη και μπροστά στά νήπια και δεν πρέπει  να σκέπτονται και να λένε :"μικράκι είναι και δεν καταλαβαίνει». Προσέξτε ένα μικρό παιδάκι που αρκουδίζει , πως κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω τον οποιοδήποτε  νέο επισκέπτη που θα μπει στο σπίτι. Μέσα σε χρόνο δύο-τριών δευτερολέ- πτων το μικρό αυτό παιδάκι ,που εσύ υπολογίζεις , έχει μελετήσει τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου εκείνου και τον έχει ψυχολογήσει μέσα και έξω».

Ο Πορφύριος  ζητούσε πάντα από τις κυοφορούσες να μιλούν στο έβρυο: «Έλεγε σε έναν παιδίατρο: Να λες στις μητέρες να το νιώθουν πόσο πολύ τις τίμησε ο θεός , που τις άξιωσε να γίνουν μητέρες. Από τη στιγμή που φέρουν μέσα τους το συλληφθέν έμβρυο , έχουν μια δεύτερη ζωή.Να μιλούν στο παιδί τους ,να το χαιδεύ- ουν επάνω από την κοιλιά τους.Το έμβρυο τα αισθάνε- ται μυστικά αυτά.Να πορσέυχονται με πολλή αγάπη γι αυτό.Οπως αισθάνεται τ γεννημένο παιδί τους , έτσι και το έμβρυο αισθάνεται την έλλειψη τς αγάπης της μάνας του, τα νεύρα της ,τον θυμό της, την απεχθειά της, και δημιουργούνται τραύματα στην ψυχούλα του , που τον συνοδεύουν σε όλη του τη ζωή. Τα άγια συναισθή- ματα της μάνας και η άγια ζωή της αγιάζουν το παιδί της από την ώρα της συλληψεώς του ακόμη.

Παιδιά ,επαναστάτες

Για τα παιδιά που επαναστατούν έλεγε: «Το ενδιαφέ- ρον του καλού πατέρα για το παιδί του πρέπει να μένει αμείωτο ακόμη κι όταν το παιδί μεγαλώνει και σκληρύ- νεται και επαναστατεί και δεν τον ακούει και παίρνει ακόμη και θέσεις εχθρικές κι αντίθετες. Εκεί θα φανεί η δεξιοτεχνία ,αλλά κι η αγάπη του καλού πατέρα για τα παιδιά, μέχρι να εισέλθουν εις την ανδρικήν ηλικία, κάνουν ανέμπειρες και ανόητες ενέργειες και προκα- λούν τους γονείς , ειδικά τον πατέρα .Ο Πατέρας καμιά φορά σκληρύνεται και από απερισκεψία λησμονεί τη θέση του καλού πατέρα και γίνεται αστυνομικός σκληρός και κάνει στο παιδί του πολλές φορές ανεπανόρ- θωτο κακό.Αν ,το ανώριμο παιδί , ο νέος αυτός, ψυχο- λογήσει τον πατέρα του οτι είναι  πραγματικά καλός πατέρας , οτι κάνει παράλογες παραχωρήσεις και υπο- μονή πατρική , τότε το παιδί αυτό μέχρι να πεθάνει θα έχει συνεχώς στο στόμα του το όνομα του πατέρα του και θα λέει: Εμένα ο πατέρας μου ήταν άγιος.Τον γνώ- ρισα όταν είχα τις νεανικές μου τρέλες».

Οι εντάσεις μεταξύ των ζευγαριών

Για τους καυγάδες μεταξύ των ζευγαριών έλεγε: Ούτε

μια φορά δεν πρέπει να σας ακούσουν τα παιδιά να τσα-

κώνεστε ή έστω να υψώνετε τον τόνο της φωνής σας ο

ένας στον άλλο» .Και εξηγούσε : «Τα μπερδεμένα παι-

διά είναι τα παιδιά που έχουν ψυχολογικά προβλήμα-

τα , λόγω του ότι οι γονείς τους εξ αιτίας των δικών τους

κακών σχέσεων , δε δημιουργούν καλή καλών σχέσε- ων δεν δημιουργούν καλή ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι».

Η προσευχή των γονέων

Η προσευχή είναι κατά τον Πορφύριο η μεγάλη δύνα-

μη των γονέων: « ...Αν θελήσεις να προσευχηθείς στον

Χριστό και να του πείς «χριστέ μου ,σε παρακαλώ ,φώ-

τισε ή ελέησε αυτό το πρόσωπο» και κάμνεις συνεχώς

αυτή την προσευχή , τότε ο Χριστός αρχίζει να στέλνει

στο πρόσωπο εκείνο καλούς λογισμούς.Κάθε φορά που

εσύ λές για παράδειγμα : «Κύριε ,ελέησον το παιδί μου»

, το παιδί σου παίρνει ένα αγαθό λογισμό από τον Χρι-

στό.Κι όσο εσύ συνεχίζεις να προσεύχεσαι , τόσο περισ-

σότερους  αγαθούς λογισμούς παίρνει το παιδί σου.Κι

αν τώρα το παιδί σου είναι σαν το άγουρο πορτοκάλι

,σιγά- σιγά ια ωριμάσει και θα γίνει όπως το θέλεις.Αυ-

τός είναι αποδεδειγμένα ,από τη δική μου πείρα , ο ποιο

αποτελεσματικός τρόπος για να λύσει ο άνθρωπος τα

προβληματά του σ΄οποιοδήποτε τομέα θέλειΔιότι όλοι

οι άλλοι τρόποι που οι άνθρωποι εφαρμόζουν από έν-

στικτο , τις πιο πολλές φορές αποτυγχάνουν».

Γενικώς για την συμπεριφορά προς τα παιδιά έλεγε:

Να συμπεριφερόμαστε στα παιδιά μας με αγάπη ιαι

καλοσύνη και να κάνουμε προσευχή στον θεό.

Και όταν τον ρωτούσαν τι προσευχή απαντούσε:

«Δικά σου λόγια ,Ο,τι θέλεις .Θα τους πείς (του Χριστού)

αυτά που νομίζεις με δικά σου λόγια και Εκείνος ξέρει.

Δεν θέλει να του πείς ειδικά.

Άλλες φορές συνιστούσε στους γονείς να  μην μετα-

φέρουν απ ευθείας στα παιδιά όλα όσα θέλουν να τους

πούν: « Αυτά που θέλετε να πείτε στα παιδιά σας , να

τα λέτε με την προσευχή σας .Τα παιδιά δεν ακούν με

τα αυτιά.Μόνο όταν έρχεται η θεία Χάρις πυο τα φωτί-

ζει τότε ακούνε αυτά που θέλουμε να τους πούμε.Οταν

θέλετε να πείτε κάτι στα παιδιά σας , πέστε του στην

παναγία κι αυτή  θα ενεργήσει.Η προσευχή σας αυτή

θα γίνει ζωογόνος πνοή ,πνευματικό χάδι, που χαϊδεύ- εις ,αγκαλιάζει ,έλκει τα παιδια.Να εύχεσαι έτσι απλά

,απλά κια ταπεινά με πίστη απλή, χωρίς να περιμένεις να σου απαντήσει ο θεός.Χωρίς να δείς  το χερι Του, ή το προσωπό Του η τον φωτισμό Του.Τίποτα.Να πιστεύ- εις .Εφ όσον μιλάς με τον θεό ,μιλάς πραγματικά με τον θεό».

Οι ευχές και οι κατάρες

Ποιά πρέπει να είναι η στάση των γονέων έναντι των

παιδιών τους:«Οι γονείς πρέπει να προσέχουν πολύ την γλώσσατους. Πρέπει να ευλογούν κι όχι να καταριούνται τα

παιδιά τους,γιατί η καρδιά μας είναι ένας πομπός που

εκπέμπει και τα δάκτυλα είναι οι κεραίες.Από κάθε άν-

θρωπο εκπέμπονται ευλογίες ή κατάρες , ευλογία ή δυ-

στυχία , καλό ή κακό».

Και ανέφερε ένα περιστατικό: « Το παιδί έφυγε απο

την μητέρα και πήγε στο παιχνίδι , ενώ η μητέρα ήθε-

λε να πάει με το γαιδούρι στο χωράφι.Τελικά το παιδί

ήρθε στο σπίτι και η μητέρα του γεάτη θυμό το καταρά-

στηκε με απαίσια κατάρα , με ξυλοκρέβατα που ξεστο-

μίζουν αμόρφωτες , κακόγνωμες και άξεστες γυναίκες

που ζούν μακριά απ΄οτην Εκκλησία.Το παιδί πήρε το

γαιδούρι κι έφυγεκαι στο δρόμο έπεσε απ΄οτο γαιδού-

ρι  κτύπησε σε μία πέτρα και το βρήκαν οι περαστικοί

και το έφεραν σε ξυλοκρέβατο , νεκρό , όπως το κατα-

ράστηεκ.Τραβούσε τα μαλιά της αλλά το κακό είχε γί-

νει.Γι αυτό και το Ευαγγέλιο συμβουλεύει  να ευλογού-

με και να μη καταριόμαστε γιατί η ευλογία φέρνει το

καλό, ενώ η κατάρα το κακό, τη συμφορά ,τη δυστυχία».

 Οχι στην τιμωρία

« Ο θεός μας, προκειμένου να διαπαιδαγωγήσει τα παιδιά του που τον πιστεύουν , τον αγαπούν και τον λατρεύουν χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους ,μεθόδους και σχέδια .Μέσα στα σχέδια του θεού μας είναι και η επιβολή κανόνων ,οι οποίοι αποσκοπούν ,πάντα, στη σωτηρία της ψυχής μας .Δεν μπορούμε να αλλάξουμε και να διαγράψουμε τα σχέδια του θεού.

Πολύ περισσότερο ,δεν μπορούμε να Του το επιβάλου- με. Μπορούμε όμως να Τον παρακαλέσουμε και να Τον ικετεύσουμε και εκείνος σαν φιλάνθρωπος που είναι μπορεί να εισακούσει τις προσευχές μας και να συντμή- σει τον χρόνο ή ακόμη και να τον διαφράψει. Και το ένα και το άλλο στο χέρι του είναι .

Εμείς θα το ζητήσουμε και εκείνος θα το εγκρίνει

.Ύστερα οι κανόνες αυτοί δεν έχουν τον χαρακτήρα της

εκδικήσεως ή της τιμωρίας ,αλλά της διαπαιδαγωγήσε-

ως και δεν έχουν καμία σχέση με αυτούς που επιβάλ-

λονται από ορισμένους πνευματικούς  κατά την εξομο-

λόγηση και οι οποίοι είτε από υπερβάλλοντα ζήλο , είτε

από άγνοια εξαντλούν τα όρια της τιμωρίας ,χωρίς να

αντιλαμβάνονται ότι με τον τρόπο αυτόν , αντί να κά-

νουν καλό , διαπράττουν έγκλημα.

Εγώ πάντα τους φωνάζω και τους συμβουλεύω : όχι

μεγάλες τιμωρίες .Αλλά σωστές συμβουλές. Γιατί οι με-

γάλες τιμωρίες τροφοδοτούν τον άλλο (το διάβολο) με

πλούσια πελατεία. Και αυτός αυτό περιμένει. Αυτό κα-

ραδοκεί να έχει πάντα ανοικτές της αγκάλες του για να

τους δεχτεί. Και τους τάζει μάλιστα λαγούς με πετρα-

χήλια. Γι αυτό ,απαιτείται μεγάλη προσοχή στην επιλογή του πνευματικού .

 Όπως αναζητάτε τον καλύτερο γιατρό , το ίδιο να κά- νετε και για τον πνευματικό. Και οι δύο γιατροί είναι. Ο ένας του σώματος και ο άλλος της ψυχής.

Οι κληρικοί

Πορφύριος υποστήριζε την απλότητα των κληρικών και την δύναμη της Εκκλησίας την οποία έχουν όλοι ανάγκη

Το σπουδαίο είναι να μπούμε στην Εκκλησία. Να ενω- θούμε με τους συνανθρώπους μας, με τις χαρές και τις λύπες όλων. Να τους νιώθουμε δικούς μας, να προσευ- χόμαστε για όλους, να πονάμε για την σωτηρία τους, να ξεχνάμε τους εαυτούς μας. Να κάνομε το παν γι’ αυτούς, όπως ο Χριστός για μας. Μέσα στην Εκκλησία γινόμαστε ένα με κάθε δυστυχισμένο και πονεμένο κι αμαρτωλό. Κανείς δεν πρέπει να θέλει να σωθεί μόνος του, χωρίς να σωθούν και οι άλλοι. Είναι λάθος να προ- σεύχεται κανείς για τον εαυτό του, για να σωθεί ο ίδιος. Τους άλλους πρέπει να αγαπάμε και να προσευχόμα- στε να μη χαθεί κανείς να μπουν όλοι στην Εκκλησία. Αυτό έχει αξία. Και μ’ αυτή την επιθυμία πρέπει να φύ- γει κανείς απ’ τον κόσμο, για να πάει στο μοναστήρι ή στην έρημο.

Μέσα στην Εκκλησία, που έχει τα μυστήρια που σώ- ζουν, δεν υπάρχει απελπισία. Μπορεί να είμαστε πολύ αμαρτωλοί. Εξομολογούμαστε, όμως μας διαβάζει ο παπάς κι έτσι συγχωρούμαστε και προχωρούμε προς την αθανασία, χωρίς καθόλου άγχος, χωρίς καθόλου φόβο.

Όποιος ζει τον Χριστό, γίνεται ένα μαζί Του, με την Εκκλησία Του. Ζει μια τρέλα! Η ζωή αυτή είναι διαφορε- τική απ’ τη ζωή των ανθρώπων. Είναι χαρά, είναι φως, είναι αγαλλίαση, είναι ανάταση. Αυτή είναι η ζωή της



Το μετόχι του γυναικείου Ιερού Ησυχαστηρίου της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Μήλεσι Αττικής, Το μοναστήρι – μετόχι είναι γνωστό σε όλη την Ελλάδα, καθώς ιδρύθηκε από τον Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη, δημοφιλή γέροντα και άγιο του περασμένου αιώνα.

Τα κτίρια του μετοχίου του Ιερού Ησυχαστηρίου στο Μήλεσι άρχισαν να κτίζονται το 1981 και προχώρησαν σταδιακά. Το μέρος αυτό αποτέλεσε σημαντικό προσκύνημα χάρη του γέροντα. Το επιβλητικό Καθολικό θεμελιώθηκε το 1990, κατόπιν αδείας του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Σεραφείμ. Ο σκελετός του ναού από οπλισμένο σκυρόδεμα ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 1992, λίγους μήνες μετά την κοίμηση του γέροντα Πορφυρίου.

Το Ησυχαστήριο τιμά τη μνήμη του οσίου γέροντα Πορφυρίου στις 2 Δεκεμβρίου, ημέρα της κοίμησής του.
http://ikivotos.gr/post/9542/o-osios-porfyrios-gia-ta-paidia

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ- ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΩΝ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΩΝ
(Ματθαίος 25,1-13)

1 Τότε ὁμοιωθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένοις, αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν τοῦ νυμφίου.
2 πέντε δὲ ἦσαν ἐξ αὐτῶν φρόνιμοι καὶ αἱ πέντε μωραί.
3 αἵτινες μωραὶ λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν οὐκ ἔλαβον μεθ᾿ ἑαυτῶν ἔλαιον·
4 αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν μετὰ τῶν λαμπάδων αὐτῶν.
5 χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον.
6 μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν· ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρχεται, ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ.
7 τότε ἠγέρθησαν πᾶσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι καὶ ἐκόσμησαν τὰς λαμπάδας αὐτῶν.
8 αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπον· δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν, ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται.
9 ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι λέγουσαι· μήποτε οὐκ ἀρκέσει ἡμῖν καὶ ὑμῖν· πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς.
10 ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι ἦλθεν ὁ νυμφίος καὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους, καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα.
11 ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ παρθένοι λέγουσαι· κύριε κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν.
12 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς.
13 γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν ἐν ᾗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
1 «Τότε θα ομοιωθεί η βασιλεία των ουρανών με δέκα παρθένες που, αφού έλαβαν τις δικές τους λαμπάδες, εξήλθαν σε προϋπάντηση του νυμφίου.
2 Πέντε λοιπόν από αυτές ήταν μωρές και πέντε φρόνιμες.
3 Γιατί οι μωρές, ενώ έλαβαν τις λαμπάδες τους, δεν έλαβαν μαζί τους λάδι.
4 Οι φρόνιμες, όμως, έλαβαν λάδι μέσα στα αγγεία μαζί με τις δικές τους λαμπάδες.
5 Επειδή λοιπόν αργούσε ο νυμφίος, νύσταξαν όλες και κοιμούνταν.
6 Αλλά στο μέσο της νύχτας έγινε μια κραυγή: “Ιδού ο νυμφίος, εξέρχεστε προς συνάντησή του”.
7 Τότε σηκώθηκαν όλες οι παρθένες εκείνες και κόσμησαν τις δικές τους λαμπάδες.
8 Και οι μωρές είπαν στις φρόνιμες: “Δώστε σ’ εμάς από το λάδι σας, γιατί οι λαμπάδες μας σβήνουν”.
9 Αποκρίθηκαν τότε οι φρόνιμες λέγοντας: “Όχι, μήπως δεν αρκέσει για μας και για σας. Πηγαίνετε μάλλον προς αυτούς που πουλούν και αγοράστε για τους εαυτούς σας”.
10 Ενώ όμως αυτές έφευγαν, για να αγοράσουν, ήρθε ο νυμφίος, και οι έτοιμες εισήλθαν μαζί του στους γάμους και κλείστηκε η θύρα.
11 Ύστερα, λοιπόν, έρχονται και οι υπόλοιπες παρθένες λέγοντας: “Κύριε, κύριε, άνοιξέ μας”.
12 Εκείνος αποκρίθηκε και είπε: “Αλήθεια σας λέω, δεν σας ξέρω”.
13 Αγρυπνείτε, λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε την ημέρα ούτε την ώρα».
Αναρτήθηκε από ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ στις 4/14/2020 10:01:00 π.μ.
https://orthodoxhporeiakaizwh.blogspot.com/2020/04/blog-post_14.html

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: «ΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΠΑΝΤΑ ΗΤΤΩΝΤΑΙ»

Κάθε Μεγάλη Εβδομάδα οι Χριστιανοί βιώνουν το εκούσιο σωτηριώδες Πάθος του Ιησού Χριστού και τη λυτρωτική για τους ανθρώπους Ανάστασή Του.
Όπως γράφει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς οι άνθρωποι καταδίκασαν τον Θεάνθρωπο σε θάνατο, Εκείνος όμως, με την Ανάστασή Του, «καταδίκασε» τους ανθρώπους να είναι αθάνατοι*!

Ο Χριστός με τη Ζωή, τη Διδασκαλία, τη Θυσία και την Ανάστασή Του έδωσε νόημα στη ζωή του ανθρώπου. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς γράφει ότι η ζωή χωρίς τον Θεό Λόγο είναι κόλαση, αφού στην κόλαση δεν υπάρχει νόημα στην ύπαρξη, ούτε λογικότητα στις ενέργειες. Κόλαση δεν είναι ο διπλανός μας, που υποστηρίζει ο Σαρτρ, γίνεται ο εαυτός μας. Για τον άνθρωπο, που δεν υποβιβάζεται στο επίπεδο του άλογου όντος και που έχει υπαρξιακό προβληματισμό, «ο θάνατος χωρίς Ανάσταση είναι το μεγαλύτερο βάσανο και η πιο φρικιαστική απανθρωπία».

Ο Θεάνθρωπος έδωσε την αθανασία και οι φαρισαίοι θέλησαν να τον θανατώσουν, δίδαξε αγάπη και δέχθηκε το απύθμενο μίσος τους, ήταν ο απολύτως αθώος και θανάσιμα τον συκοφάντησαν, δίδαξε την Πίστη και τον πρόδωσε ένας μαθητής Του. Οι φαρισαίοι είναι οι πρώτοι στην Ιστορία που εφάρμοσαν μεθοδικά ένα απάνθρωπο σύστημα εξόντωσης «εχθρού».

Πρώτον κατασκεύασαν την κατηγορία, δεύτερον βρήκαν τους απαραίτητους ψευδομάρτυρες, τρίτον εξαγόρασαν τον προδότη μαθητή, τέταρτον οργάνωσαν ομάδα πίεσης από εγκάθετους για να πιεσθεί η πολιτική εξουσία, πέμπτον με αδίστακτο τρόπο εξεβίασαν τον φορέα της ρωμαϊκής επικυριαρχίας, να στέρξει στην εξόντωση του «εχθρού» τους και τέλος οργάνωσαν τη φύλαξη του τάφου Του, για να εξασφαλίσουν ότι τελείωσαν οριστικά μαζί Του… Οι φαρισαίοι έπεσαν έξω. Οι μεθοδεύσεις τους απέτυχαν και ηττήθηκαν…

Οι φαρισαίοι αποτελούσαν την «αστυνομία» εφαρμογής του Νόμου. Ο Χριστός τους κατέκρινε με τα «ουαί» του, ως υποκριτές, μωρούς, τυφλούς και δυνάστες του λαού. Έκτοτε η κάθε εποχή έχει τους φαρισαίους της και διώκτες του Χριστού. Σημειώνεται ότι τα «ουαί» προηγούνται της συλλήψεως και καταδίκης του Χριστού και η σχετική περικοπή του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου αναγιγνώσκεται το βράδυ της Μεγάλης Δευτέρας.

Στον εικοστό αιώνα Φαρισαίοι ήσαν οι φύλακες των αθέων ολοκληρωτικών καθεστώτων, η νομενκλατούρα τους. Θέλησαν να εξοντώσουν τον Χριστό με τις μεθοδεύσεις τους. Ηττήθηκαν κατά κράτος. Καταποντίστηκαν. Οι σύγχρονοι φαρισαίοι επανέρχονται στις μεθόδους των προγόνων τους, της εποχής του Χριστού.

Κατασκευάζουν ανύπαρκτες κατηγορίες, ότι ο χριστιανισμός οδηγεί στη θρησκευτική ανελευθερία και πρέπει να εξοβελιστεί από τη δημόσια σφαίρα, ως γνήσιοι υποκριτές διαστρέφουν την αλήθεια και την φύση των πραγμάτων και τη διαστροφή την ονοματίζουν «εκσυγχρονισμό», βρίσκουν προδότες εντός του Χριστιανισμού, δημιουργούν λόμπι πίεσης της πολιτικής εξουσίας για να περνούν την ιδεολογία τους και πιστεύουν ότι έτσι θανατώνουν τον Χριστό….Όμως και αυτοί απατώνται. Θα ηττηθούν.-

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου – *Από το βιβλίο του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Άνθρωπος και Θεάνθρωπος», εκδ. «Αστήρ», Αλ. & Ε. Παπαδημητρίου.
 https://www.ekklisiaonline.gr/arxontariki/agios-ioustinos-popovits-oi-farisaioi-panta-ittontai/

Η μοναξιά της Αναστάσεώς Του

Υπό Παρθενίου Δ. Ασημίδη στην Romfea.gr
Αρχιμανδρίτου Ι.Μ. Σιδηροκάστρου

Πάσχα 2020! Πλησιάζουμε για μια ακόμη χρονιά στα κοσμοϊστορικά γεγονότα της Μ. Εβδομάδος. Τα πάθη του Κυρίου, την ταφή Του, με αποκορύφωμα το Μέγιστο γεγονός, το Σωτήριο για το ανθρώπινο γένος, της Αναστάσεώς του.

Προηγούμενες χρονιές, αυτή την ευλογημένη περίοδο, της Μ. Εβδομάδος, ειδικότερα τα απογεύματα της κάθε ημέρας, εγκαταλείπαμε οποιαδήποτε ασχολία.

Τα βήματά μας οδηγούνταν αυθόρμητα στους ιερούς ναούς με την αίσθηση να κατανοήσουμε, όχι με το μυαλό μας, αλλά με την ψυχή μας, το μεγαλείο αυτής της θυσίας, βοηθούμενοι από τις ιερές ακολουθίες.

Η Εκκλησία μας τις διαμόρφωσε με ένα άλλο τυπικό, το οποίο δίνει σ’ αυτές την αίσθηση ότι είναι κάτι διαφορετικό από αυτές που τελούνται κατά την διάρκεια του υπόλοιπου λειτουργικού κύκλου.

Τονίζοντας διά του τρόπου αυτού τη σοβαρότητα, την υπέρμετρη και ανυπολόγιστη αξία και σπουδαιότητα αυτών των σωτήριων γεγονότων.

Φέτος, εν έτει 2020, θα βιώσουμε κάτι πρωτόγνωρο. Κάτι το οποίο ήταν αδύνατον να το συλλάβει ο νους μας.

Μια πανδημία, μια ασθένεια, η οποία ταλανίζει αδυσώπητα την ανθρωπότητα, γίνεται η αιτία της απόλυτης απομάκρυνσής μας από αυτά. Μας καθιστά ως απλούς και παντελώς αμέτοχους παρατηρητές των.

Ως θεατές μιας καλά σκηνοθετημένης ταινίας, μιας μυθοπλασίας, εντελώς απόμακρης από την πραγματικότητα αυτών, η οποία θα «προβληθεί» μέσω των δεκτών της τηλεόρασης και του διαδικτύου. Οι καμπάνες θα σωπάσουν.

Δεν θα προσκαλέσουν τους πιστούς στις ακολουθίες, οι οποίες θα τελεστούν μοναχικά, λιτά, χωρίς κανενός είδους μεγαλοπρέπεια, η οποία θα αναδεικνύει την σπουδαιότητά τους, με σφαλιστές τις θήρες, ώστε να μην υπάρξει «συνωστισμός» και δυνατότητα μετάδοσης αυτής της ασθένειας. Θα τελεστούν με μόνους τους εντεταλμένους λειτουργούς του Υψίστου.

Είκοσι αιώνες και είκοσι χρόνια! Και ο Κύριος είναι πάλι μόνος. Τότε οι μαθητές Του, οι πιστοί Του ακόλουθοι, Τον εγκαταλείψανε στο έλεος και στις προθέσεις των αρχόντων.

Απομακρύνθηκαν από κοντά Του «διά τον φόβον των Ιουδαίων». Τον φόβο μη στερηθούν τις οικογένειές τους, μη βασανιστούν, μην τους φυλακίσουν. Ασφαλίστηκαν στα σπίτια τους, στεναχωρημένοι για τα απροσδόκητα γεγονότα της συλλήψεως και της καταδίκης σε θάνατο του αγαπημένου τους διδασκάλου.

Μόνος ο Κύριος βάδισε τότε την πορεία Του προς την εθελούσια θυσία. Πόση ομοιότητα με τα συμβάντα που βιώνουμε στις μέρες μας!

Οι χριστιανοί, οι διάδοχοι των μαθητών του Κυρίου, αντιμετωπίζουν τον ίδιο πειρασμό. Απομακρύνονται από τον Κύριο διά τον φόβο, όχι των «Ιουδαίων», αλλά ενός «ιού».

Ο φόβος της ασθένειας, με την απειλή της απώλειας της σωματικής τους ζωής, είχε σαν αποτέλεσμα τον εγκλεισμό των πιστών στα σπίτια τους.

Ο Κύριος έτι μία φορά καταδικασμένος στην απομόνωση. Και δικαστές; Οι ίδιοι. Οι άρχοντες. Μόνος και Ξένος.

Αλλά ήρθε η Ανάσταση! Όμως και πάλι μόνος! Αναστήθηκε, αλλά οι μαθητές Του δεν το πήραν είδηση. Χάρισε την ζωή. Οι μαθητές όμως αμφέβαλλαν.

Χαρίζεται η ζωή διά του μυστηρίου της Θ. Ευχαριστίας, μπήκε όμως ο πειρασμός της αμφιβολίας

Πάσχα 2020! Θα αναστηθεί και πάλι(!). Είναι ένα χαρμόσυνο γεγονός. Περασμένες χρονιές το πανηγυρίζαμε. Το είχαμε ως δεδομένο. Κάτι βέβαιο.

Μας ήταν αδιανόητη η παύση αυτού κατά οιονδήποτε τρόπο. Όμως οι άνθρωποι δεν εκτιμούν την αξία της δεδομένης δωρεάς, δεν της παραχωρούν την δέουσα θέση στη ζωή τους, υποτιμούν την σπουδαιότητά της. Δυστυχώς αυτή η αντίληψη παρέσυρε πολλούς από εμάς.

Πόσες Πασχαλιές ζήσαμε; Πόσο πνευματικά βιώσαμε όλα αυτά τα κοσμοϊστορικά, σωτήρια γεγονότα; Όχι νιώθοντας ένα απλό αίσθημα λύπης, στενοχώρια και οίκτο για το άδικο μαρτύριο και θάνατο του Χριστού.

Πόσο πλήθος μαζεύεται κάθε φορά για να προσκυνήσει τον Εσταυρωμένο, αλλά και ακολουθεί την «νεκρώσιμη» πομπή, την περιφορά του επιταφίου; Αναρίθμητοι ακολουθούν, έστω και εθιμοτυπικά, ως τον τάφο.

Όμως Αυτός, που είναι η Ζωή, δεν μένει στον τάφο. Πως είναι δυνατόν να κρατήσει ο θάνατος τη ζωή; Πικραίνεται. Δηλητηριάζεται. Πεθαίνει ο θάνατος!

Ανασταίνεται ο Δωρητής της ζωής, αλλά….. Πόσοι μένουμε μέχρι το πέρας της Θ. Λειτουργίας;

Τότε, που με την προτροπή του λειτουργού, θα αναφωνήσουμε με όλη τη δύναμη της υπάρξεώς μας, ότι το χαρμόσυνο τούτο μήνυμα αποτελεί μια πραγματικότητα.

Θα αφήσουμε να εξέλθουν από το στόμα μας δύο λέξεις, ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Δυστυχώς οι περισσότεροι, μέσα στην ευφρόσυνη ατμόσφαιρα που δημιουργεί το χαρμόσυνο αυτό μήνυμα, το μήνυμα της Αναστάσεώς Του, αδιαφορούμε, δεν δίνουμε σημασία στον πρώτο στίχο που το συνοδεύει.

«Αναστήτω ο Θεός και διασκορπησθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτών». Ακούμε το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.

Μετά από λίγα λεπτά αποχωρούμε, ώστε να ικανοποιήσουμε την σαρκική μας «ανάγκη», αφήνοντάς Τον και πάλι Μόνο.

Αλλά ακόμη κι αυτή που μένουμε δεν είμαστε ολοκληρωτικά εκεί. Ο νους μας και το πνεύμα μας ταξιδεύουν αλλού.

Τον ακολουθούμε ως τον τάφο, αλλά μέχρι εκεί. Τον εγκαταλείπουμε τυλιγμένο στα «οθόνια» της ασπλαχνίας και της αδιαφορίας μας.

Έφτασε, λοιπόν, η ώρα να μας αφήσει ο Κύριος, παιδαγωγώντάς μας, στους δικούς μας τάφους. Νεκρούς, όχι σωματικά, αλλά ψυχικά.

Μόνους, περιβεβλημένους εντός των δικών μας «οθονίων». Των οθονίων του φόβου για την απώλεια της σωματικής μας υποστάσεως.
https://www.romfea.gr/pneumatika/36292-i-monajia-tis-anastaseos-tou

Εχθρός είναι η αρρώστια και όχι ο άρρωστος (πνευματικά)

Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Δεν μπορώ ποτέ να κατηγορήσω τους άλλους, γιατί είναι σαρξ εκ της σαρκός μου. Ουδείς την εαυτού σάρκα εμίσησε. Όπως ένα μέλος του σώματός μας δεν το κόβουμε για να το πετάξουμε, αλλά προσπαθούμε να το θεραπεύσουμε. Όπως όταν δούμε σ’ έναν άνθρωπο να επιτίθεται μία τίγρη και ο άνθρωπος παλεύει και υποφέρει, εμείς δεν πετάμε πέτρες να αποτελειώσουμε τον άνθρωπο, αλλά προσπαθούμε να τον ελευθερώσουμε. Έτσι μοιάζει ο άνθρωπος που τον τυραννεί κάποιο πάθος, υποφέρει. Δεν πρέπει επομένως να τα βάλουμε μαζί του, αλλά με το πάθος του, με τον πειρασμό. Αυτός υποφέρει περισσότερο από μας. Γι’ αυτό και πρέπει να τον

αγαπάμε.

Η κενοδοξία μάς κάνει ένα κούφιο πράγμα. Όταν κάνουμε κάτι για να επιδειχθούμε στους άλλους, γινόμαστε κούφιοι. Ό,τι κάνουμε να το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε και να αισθανθούμε τον Θεό.

Πηγή: «Μαθητεία στον Γέροντα Πορφύριο», Πορφυρίας Μοναχής, εκδ. Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι 2012 (σελ.42-43)

http://makkavaios.blogspot.com/2020/04/blog-post_12.html

Κυριακή Βαΐων 2020. Ιστορικό Κήρυγμα Επισκόπου Μόρφου...

Κυριακή Βαΐων 2020.
Ιστορικό Κήρυγμα Επισκόπου Μόρφου μετά την ανοιχτή στους πιστούς Θεία Λειτουργία/Λιτανεία.

«Η σημερινή Λειτουργία δεν θα ξεχαστεί Ποτέ.
Ενώ λέγαμε το Ευαγγέλιο εισέβαλαν μερικοί αστυνομικοί, κατά πάντα νόμιμοι με τους νομούς του προεδρικού και υπουργικού διατάγματος…
Ξέρετε πώς λέγεται αυτό στη γλώσσα της Νομικής; Σύγκρουση καθηκόντων.

Το ένα καθήκον είναι ο νόμος του Θεού, ο οποίος τι λέει;
«Τὸν ἐρχόμενον πρός με οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω». Αυτόν που θα έρθει κοντά μου δεν θα τον βγάλω έξω.
Έτσι λέει ο Χριστός μας, έτσι λέει η ορθόδοξη Εκκλησία μας, όταν είναι πράγματι Ορθόδοξη.

Ο νόμος (της Πολιτείας, από την άλλη) θέλει να "προστατεύσει’" τους πιστούς.
"Η πίστη δεν κινδυνεύει" όπως είπε ένας μεγάλος της Ορθοδοξίας, "αλλά κινδυνεύουν οι πιστοί"...

Από τι κινδυνεύουν οι πιστοί;...
Μήπως από κάποια ασθένεια φύγουμε νωρίς από αυτή την πρόσκαιρη ζωή;
Κι αν δεν φύγουμε από αυτήν την ασθένεια, στη γωνία του δρόμου μία άλλη μάς περιμένει...
Κάποιον ατύχημα ίσως.
Τα γηρατειά, όσοι γεράσουμε και μας επιτρέψουν ...τα εμβόλια του Bill Gates να γεράσουμε, πάλι θα φύγουμε από αυτή την πρόσκαιρη ζωή.

Η Αληθινή, η Αθάνατη ζωή, η Ωραία ζωή είναι αλλού.

Γι’ αυτό γιορτάζουμε, κύριε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας, κύριε Πρωθυπουργέ της Ελληνικής Δημοκρατίας…

Γι’ αυτό γιορτάζουμε Πάσχα.
Γιατί νικήθηκε ο θάνατος κι ο νικητής του θανάτου είναι ο Χριστός. Γιατί νικήθηκε η αμαρτία μας. Γιατί νικήθηκε ο διάβολος που μάς πειράζει όλως ιδιαιτέρως αυτές τις πονηρές μέρες και οι εκπρόσωποι του, οι άνθρωποι, οι μυστικοί, της Νέας Τάξης Πραγμάτων...

Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Άλλοι την ξέρουν λίγο, άλλοι περισσότερο, άλλοι κάνουν πως δεν την ξέρουν.
Ο ετάζων καρδίας καὶ νεφροὺς, ο Θεός που βλέπει την καρδιά του καθενός ας μάς κρίνει όλους.

Εγώ ξέρετε ποιον θαυμάζω αυτές τις μέρες;
Τον Πρόεδρο της Βουλγαρίας (Μπόικο Μπορίσοφ). Ένας άνθρωπος που πρόλαβε οπωσδήποτε τις σκληρές μέρες του άγριου σοβιετισμού όταν για να μπεις μέσα στην εκκλησία έπρεπε να θυσιάσεις πολλά δικαιώματα του κράτους σου και να παραβείς και κάποιους νόμους του κράτους.

Κι όμως, υπήρχαν ορθόδοξοι αδερφοί μας σε αυτές τις χώρες του άγριου σιδηρού παραπετάσματος που προτιμούσαν την ευλογημένη Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, που προτιμούσαν τον Χριστό που νίκησε το Θάνατο παρά τις κλειστές πόρτες των εκκλησιών Του και προτίμησαν να τις ανοίξουν.

Όταν ήλθε μέσα ο αστυνομικός, τού είπα:
«Παιδί μου, διάλεξε τι θέλεις να εφαρμόσεις• τον νόμο του κράτους ή τον νόμο του Χριστού;
Έμενα ο Χριστός αυτό μού λέει. Αυτόν που θέλει να κοινωνήσει Σώμα και Αίμα Χριστού αφού πιστεύει ότι αυτό το Σώμα είναι η ίδια η Ζωή, όχι μόνο η πρόσκαιρος, αλλά και η Αθάνατος Ζωή που δεν έχει θάνατο και αρρώστια, το καλύτερο φάρμακο και γι' αυτή την αρρώστια και για την επόμενη που έρχεται είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού».
Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια, κύριε Πρόεδρε…

Τώρα, όταν κλείνουμε τις εκκλησίες και περιορίζουμε την Θεία Κοινωνία και φοβίζουμε τον κόσμο να έρχεται είναι σαν να κλείνουμε τα Νοσοκομεία. Σαν να κλείνουμε τα Φαρμακεία.

Άμα θέλουμε τρόποι υπάρχουν.
Όπως βρήκαν τρόπους στην ορθόδοξη Γεωργία. Και οι κανόνες υγιεινής να τηρούνται, αλλά και το Σώμα και το Αίμα που νικά τον θάνατο και την αρρώστια να προσφέρεται στους πιστούς. Όσοι πιστοί! Όποιοι πιστεύουν.
Είναι τα δικαιώματα των πιστών. Όπως έχουν δικαιώματα οι άθεοι, έχουν δικαιώματα και οι πιστοί. Και αισθάνομαι ότι σήμερα τα δικαιώματα των πιστών καταπατούνται.

Συνεχώς σήμερα πολυχρόνιζα μέσα μου αυτόν τον Πρόεδρο της Βουλγαρίας, ο οποίος είπε: «Όλα μου επιτρέπεται να τα κάμω με την εξουσία προέδρου, ένα δεν μου επιτρέπεται: να κλείσω Εκκλησίες. Αυτό είναι κάτι πέρα από μένα».
Ξέρετε τι ευλογία θα έρθει στη χώρα του;
Ήδη ο άγιος Νικηφόρος ο λεπρός την προστατεύει.(…)

Για αυτούς που έχουν τη μεγάλη αμαρτία τέτοιες μέρες να μείνει ο κόσμος με φόβο στην καρδία του και χωρίς Θεία Κοινωνία, ο Θεός να τούς ελεήσει…

Από απόψε θα ακούσουμε ένα ψαλμό πού αποσκοπεί στην Ταπείνωση και τη Συνέτιση των ενδόξων της Γης.
Δεν είναι κατάρα, όσο κι αν φαίνεται έτσι. Δεν καταριέται η Εκκλησία.
Όλη η Μεγάλη Εβδομάδα ξέρετε τι είναι; Είναι ένα Μάθημα Ταπείνωσης.

Ένα λοιπόν κομμάτι αυτού του μαθήματος είναι ο αποψινός ψαλμός, μόλις αρχίζει ο όρθρος και λέει λόγια φοβερά:
«Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσθες κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς».
Ας διερωτηθούμε γιατί η Εκκλησία εισήγαγε αυτόν τον τόσο βαρύ λόγο. Είναι κι αυτό ένα μάθημα πώς να ταπεινωθούν οι ένδοξοι της γης και να μάθουν και αυτοί «σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ο Ιησούς Χριστός ο Αναστάς εκ νεκρών και πάλιν ερχόμενος κρίναι ζώντας και νεκρούς και της Βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος».

Ο Θεός να μάς ελεήσει, να μάς συγχωρήσει, να μάς παιδαγωγήσει με όποιον τρόπο γνωρίζει είτε γλυκύν είτε πικρόν, για να μπορέσουμε να Τον Γνωρίσουμε και να Τον αγαπήσουμε περισσότερο.

Καλό Πάσχα σε όλους!

* Εδώ το βίντεο:

https://www.youtube.com/watch?v=cV3mHks1qcM
http://amfoterodexios.blogspot.com

Γιατί την Κυριακή των Βαΐων τρώμε ψάρι

Παρά το γεγονός ότι είναι Σαρακοστή το ψάρι καταλύεται

Την Κυριακή των Βαΐων γιορτάζουμε την πανηγυρική είσοδο του Κυρίου Ιησού Χριστού στην Ιερουσαλήμ. Παρά το γεγονός ότι είναι Σαρακοστή, το ψάρι καταλύεται.

Την Κυριακή των  Βαΐων, το ψάρι καταλύεται λόγω της σπουδαιότητας της γιορτής. Έτσι και το παιδικό τραγούδι ήταν:

«Βάγια, Βάγια των βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό, κι ως την άλλη Κυριακή με το κόκκινο αυγό!»

Αναφορικά με τη νηστεία της ημέρας αυτής υπάρχει μια διαφοροποίηση στο ζήτημα του αν καταλύεται ψάρι ή όχι. Η γνώμη του Θεόδωρου του Στουδίτη είναι ότι την Κυριακή των Βαΐων «τρώγεται ψάρι», επειδή θεωρείται Δεσποτική εορτή. Για τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη μόνο μία ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής τρώγεται ψάρι δηλαδή, την ημέρα του Ευαγγελισμού.Είναι χαρακτηριστική η θέση των Aποστολικών Διαταγών όταν λένε:, «Μετά από αυτές (δηλαδή τις εορτές των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων), να τηρείται τη νηστεία της Τεσσαρακοστής, η οποία περιλαμβάνει ανάμνηση της ζωής του Κυρίου και της νομοθεσίας. Να κρατιέται αυτή η νηστεία πριν από το Πάσχα, αρχίζοντας από τη Δευτέρα και συμπληρούμενη την Παρασκευή.

Μετά από αυτές αφού σταματήσετε τη νηστεία, να αρχίζετε την αγία εβδομάδα του Πάσχα, νηστεύοντες κατ΄αυτήν όλοι με φόβο…» Είναι ενδεικτικοί οι όροι «αφού σταματήσετε τη νηστεία» και «να αρχίζετε», οι οποίες δείχνουν ότι μια νηστεία τελειώνει και μία άλλη αρχίζει.

Αυτή που τελειώνει είναι η νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής και αυτή που αρχίζει είναι η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας. Άρα η εορτή αυτή βρίσκεται ανεξάρτητα ανάμεσα σε δύο νηστείες. Η θέση της λοιπόν δίνει το δικαίωμα να ομιλούν περί καταλύσεως κατ΄αυτήν την ημέρα ψαριού.

https://www.pentapostagma.gr/ekklisia/6934151_giati-tin-kyriaki-ton-baion-trome-psari

Κυριακή των Βαίων

Την Κυριακή των Βαίων ο λαός μας τη γιορτάζει με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο καθιερώθηκε να ονομάζεται Κυριακή των Βαΐων, ή Κυριακή του Λαζάρου, ή Κυριακή Βαϊοφόρος, η προηγούμενη Κυριακή της εορτής της Ανάστασης.

Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η λεγόμενη Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών. Κατά την ημέρα αυτή εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι τον υποδέχθηκαν κρατώντας βάια ή βάγια (κλάδους φοινίκων) και απλώνοντας στο έδαφος τα φορέματά τους ζητωκραύγαζαν «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».

Κατά τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού η εορτή της ανάμνησης αυτής τελούταν μαζί με την ανάσταση του Λαζάρου. Αργότερα η δεύτερη, η ανάσταση του Λαζάρου, μετατέθηκε κατά μία ημέρα πριν, το λεγόμενο Σάββατο του Λαζάρου.

Σήμερα η Κυριακή αυτή, τόσο στην Ανατολική όσο και στη Δυτική Εκκλησία, θεωρείται ως η αρχή των Αγίων Παθών. Αρχικά, η κατάλυση ψαριών, λαδιού και κρασιού την ημέρα αυτή, θεωρήθηκαν ασυμβίβαστα προς την ιερότητα της Μεγάλης Εβδομάδας και της ακολουθούμενης νηστείας, (Μεγάλη Τεσσαρακοστή). Όμως, όλα αυτά για το χαρμόσυνο χαρακτήρα της ημέρας προσαρμόστικαν ανάλογα.

Η παραπάνω ανάμνηση τιμάται ιδιαίτερα με εξέχουσα υμνολογία και μεγαλοπρεπή λειτουργία, στο τέλος της οποίας διανέμονται βάγια που έχουν προηγουμένως ευλογηθεί κατά την ακολουθία του όρθρου.

Σημειώνεται ότι στις πρώτες εκκλησίες, εορταζόταν η μνήμη αυτή με αναπαράσταση του γεγονότος.

Ιεροσόλυμα

Συγκεκριμένα στους Αγίους Τόπους κατά τον 4ο αιώνα, ο επίσκοπος ξεκινώντας με πομπή από το Όρος των Ελαιών εισερχόταν στα Ιεροσόλυμα επί «πώλου όνου» περιστοιχιζόμενος από τον κλήρο, ενώ οι πιστοί προπορευόταν κρατώντας κλάδους φοινίκων.

Βυζάντιο

Στους δε Βυζαντινούς χρόνους τελούνταν ο λεγόμενος «περίπατος του Αυτοκράτορα». Η πομπή ξεκινούσε από τα ανάκτορα και ο αυτοκράτορας συμμετείχε ο αυτοκράτορας κρατώντας την εικόνα του Χριστού, πλαισιωμένος από το ιερατείο. Η πομπή κατέληγε στην Αγιά Σοφιά. Της αυτοκρατορικής αυτής πομπής προηγούνταν ο λαμπαδάριος ο οποίος έψελνε «Εξέλθατε έθνη και θεάσασθε σήμερον τον βασιλέα των ουρανών…».

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Βαλσαμώνα στο τέλος της εορτής αυτής ο μεν Αυτοκράτορας διένειμε ιδιόχειρα βάγια και σταυρούς, ο δε Πατριάρχης κεριά για την Μεγάλη Εβδομάδα.

Ρωσία - Μόσχα

Το βυζαντινό αυτό έθιμο παρέλαβαν και τηρούσαν με ευλάβεια και οι Τσάροι της Ρωσίας τους οποίους ακολουθούσε ο κλήρος ξεκινώντας από το Κρεμλίνο και καταλήγοντας στο Μητροπολιτικό Ναό.

Από wikipedia. Κυριακή των Βαΐων στη Μόσχα με συμμετοχή του Τσάρου Αλέξανδρου Β'. (πίνακας του V. Greg. Schwarz, 1865).

Ελλάδα

Στην Ελλάδα αντ΄ αυτών διατηρείται μόνο η διανομή των βαγιών από τους ιερουργούς των εκκλησιών.

Κατά το Μεσαίωνα στη Δυτική Εκκλησία υπήρξε ένα περίεργο έθιμο όπου μέσα στην εκκλησία περιαγόταν όνος επί του οποίου φερόταν ομοίωμα του Χριστού.

Η Νηστεία της ημέρας

Αναφορικά με τη νηστεία της ημέρας αυτής, υπάρχει μια διαφοροποίηση στο ζήτημα του αν καταλύεται ψάρι ή όχι. Η γνώμη του Θεόδωρου του Στουδίτη είναι ότι την Κυριακή των Βαΐων «τρώγεται ψάρι», επειδή θεωρείται Δεσποτική εορτή. Για τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη μόνο μία ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής τρώγεται ψάρι δηλαδή, την ημέρα του Ευαγγελισμού. Είναι χαρακτηριστική η θέση των Aποστολικών εντολών όταν λένε:, «Μετά από αυτές (δηλαδή τις εορτές των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων), να τηρείται τη νηστεία της Τεσσαρακοστής, η οποία περιλαμβάνει ανάμνηση της ζωής του Κυρίου και της νομοθεσίας. Να κρατιέται αυτή η νηστεία πριν από το Πάσχα, αρχίζοντας από τη Δευτέρα και συμπληρούμενη την Παρασκευή. Μετά από αυτές αφού σταματήσετε τη νηστεία, να αρχίζετε την Αγία εβδομάδα του Πάσχα, νηστεύοντες κατ΄αυτήν όλοι με φόβο...» Είναι ενδεικτικοί οι όροι ΄΄αφού σταματήσετε τη νηστεία΄΄ και ΄΄να αρχίζετε΄΄, οι οποίες δείχνουν ότι μια νηστεία τελειώνει και μία άλλη αρχίζει. Αυτή που τελειώνει είναι η νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής και αυτή που αρχίζει είναι η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας. άρα η εορτή αυτή βρίσκεται ανεξάρτητα ανάμεσα σε δύο νηστείες. Η θέση της λοιπόν δίνει το δικαίωμα να ομιλούν περί καταλύσεως κατ΄αυτήν την ημέρα ψαριού ή ακόμα και αυγού.

Υμνολογία

Η Ελληνορθόδοξη Χριστιανική Υμνολογία, ειδικά για την Κυριακή των Βαΐων, περιλαμβάνει τρία θριαμβικά αναστάσιμα απολυτίκια και ένα κοντάκιο της ημέρας.1ο

Απολυτίκιο Α¨ (Ήχος α΄)

Την κοινήν ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος,
εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεός
όθεν και ημείς ως οι παίδες, τα της νίκης σύμβολα φέροντες,
σοι τω νικητή του θανάτου βοώμεν. Ωσαννά εν τοις υψίστοις,
ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου

Απολυτίκιο Β΄ (Ήχος δ΄)

Συσταφέντες σοι δια του βαπτίσματος, Χριστέ ο Θεός ημών
της αθανάτου ζωής ηξιώθημεν τη Αναστάσει σου
και ανυμνούντες κράζομεν: Ωσαννά εν τοις υψίστοις,
ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Απολυτίκιο Γ΄ (Ήχος πλάγιος του Β΄)

Μετά κλάδων υμνήσαντες πρότερον
μετά ξύλων συνέλαβον ύστερον
οι αγνώμονες Χριστόν, Ιουδαίοι τον Θεόν.
Ημείς δε πίστει αμεταθέτω,
αεί τιμώντες ως ευεργέτην,
δια παντός βοήσωμεν αυτώ.
Ευλογημένος ει ο ερχόμενος
τον Αδάμ ανακαλέσασθαι.

Κοντάκιο (αυτόμελο)*, (Ήχος πλάγιος του Β΄)
Τω θρόνω εν ουρανώ,
τω πώλω επί της γης
εποχούμενος Χριστέ ο Θεός.
Των αγγέλων την αίνεσιν
και των παίδων ανύμνησιν
προσεδέξω βοώντος σοι,
Ευλογημένος ει ο ερχόμενος,
τον Αδάμ ανακαλέσασθαι.

(*)αυτόμελο = ψάλλεται με δική του μουσικότητα, κατ΄ ίδιο μέλος)

Η Κυριακή των Βαΐων στην πραγματικότητα δεν συναριθμείται στη Μεγάλη Εβδομάδα, δεδομένου ότι κατά τον Χριστιανισμό πρώτη ημέρα της Εβδομάδας είναι η Δευτέρα. Καθιερώθηκε όμως να συναριθμείται λατρευτικά, από το γεγονός ότι στις ορθόδοξες εκκλησίες, κατά τον εσπερινό της Κυριακής αυτής, τελείται η ακολουθία του Νυμφίου, αν και ανάγεται στον όρθρο της Μεγάλης Δευτέρας.

Θράκη - Βαγιοχτυπήματα

Την Κυριακή των Βαΐων στη Θράκη όπως και σε άλλα μέρη της πατρίδας μας συνηθίζονται τα «βαγιοχτυπήματα». Οι γυναίκες χτυπούν με βάγια τις έγκυες για να λευτερωθούν πιο εύκολα . Ο λαός αποδίδει γονιμοποιό δύναμη στα βάγια. Επίσης σε άλλα χωριά της Θράκης τα κορίτσια έκαναν στεφάνια από βάγια, που τους έδινε ο παπάς στην εκκλησία, και τα έριχναν στο ρέμα. Όποιας το στεφάνι έφτανε πρώτο στη ρεματιά φίλευε τις υπόλοιπες στο σπίτι της και διασκέδαζαν με χορό και τραγούδια.

Τήνος - την Κυριακή των Βαίων

Στην Τήνο, τα παιδιά τριγύριζαν στους δρόμους κρατώντας μαζί με το στεφάνι τους την «αργινάρα», μια ξύλινη ή και σιδερένια ροκάνα που τη στριφογύριζαν με δύναμη. Όταν έφταναν στη θάλασσα πετούσαν στο στεφάνι στο νερό.

Λέσβος - Κυριακή των Βαίων

Την Κυριακή των Βαΐων , στη Λέσβο τα παιδιά, μετά την εκκλησία, στόλιζαν ένα δεμάτι από κλαδιά δάφνης με κόκκινα ή πράσινα κομματάκια από ύφασμα, κρεμούσαν κι ένα κουδούνι και καθώς πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι ψάλλοντας και λέγοντας εξορκισμούς για τους ψύλλους και τα ποντίκια, έδιναν και ένα κλαράκι δάφνης στη νοικοκυρά, η οποία τα κερνούσε κάτι.

http://www.laografika.gr/el/topics/giortes/vaion/

Κυριακή των Βαΐων

Πώλῳ καθίσας, ὁ λόγῳ τείνας πόλον,
Βροτοὺς ἐκζητεῖ λῦσαι τῆς ἀλογίας.

Βιογραφία
Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε την πανηγυρική είσοδο του Κυρίου Ιησού Χριστού στην Ιερουσαλήμ. Τότε, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλε δύο από τους Μαθητές του και του έφεραν ένα γαϊδουράκι. Και κάθισε πάνω του για να μπει στην πόλη.

Ο δε λαός, ακούγοντας ότι ο Ιησούς έρχεται, πήραν αμέσως στα χέρια τους βάγια από φοίνικες και βγήκαν να τον υποδεχτούν. Και άλλοι μεν με τα ρούχα τους, άλλοι δε κόβοντας κλαδιά από τα δέντρα, έστρωναν το δρόμο απ’ όπου ο Ιησούς θα περνούσε. Και όλοι μαζί, ακόμα και τα μικρά παιδιά, φώναζαν: «Ωσαννά· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ».

Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα «επί πώλον όνου». Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο σταυρό και την Ανάσταση.

Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι τελικά η είσοδος του μαρτυρίου στην επίγεια ζωή του Κυρίου. Σε λίγες ημέρες θα μαρτυρήσει και θα θανατωθεί στο σταυρό, για να θανατώσει το θάνατο και να χαρίσει τη ζωή.


Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’.
Συνταφέντες σοι διὰ τοῦ Βαπτίσματος, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, τῆς ἀθανάτου ζωῆς ἠξιώθημεν τῇ Ἀναστάσει σου, καὶ ἀνυμνοῦντες κράζομεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. β’.
Τῷ θρόνῳ ἐν οὐρανῷ, τῷ πώλῳ ἐπὶ τῆς γῆς, ἐποχούμενος, Χριστὲ ὁ Θεός, τῶν Ἀγγέλων τὴν αἴνεσιν, καὶ τῶν παίδων ἀνύμνησιν, προσεδέξω βοώντων σοι· Εὐλογημένος εἶ ὁ ἐρχόμενος, τὸν Ἀδὰμ ἀνακαλέσασθαι.

Ὁ Οἶκος
Ἐπειδὴ ᾍδην ἔδησας ἀθάνατε, καὶ θάνατον ἐνέκρωσας, καὶ Κόσμον ἀνέστησας, βαΐοις τὰ νήπια ἀνευφήμουν σε Χριστέ, ὡς νικητὴν κραυγάζοντά σοι σήμερον. Ὡσαννὰ τῷ Υἱῷ Δαυΐδ· οὐκέτι γάρ φησι, σφαγήσονται βρέφη διὰ τὸ βρέφος Μαριάμ, ἀλλ' ὑπὲρ πάντων νηπίων καὶ πρεσβυτῶν, μόνος σταυροῦσαι, οὐκέτι καθ' ἡμῶν χωρήσει τὸ ξίφος· ἡ σὴ γὰρ πλευρὰ νυγήσεται λόγχῃ· ὅθεν ἀγαλλόμενοι φαμέν· Εὐλογημένος εἶ ὁ ἐρχόμενος, τὸν Ἀδὰμ ἀνακαλέσασθαι.

Μεγαλυνάριον
Ἐπὶ πώλου ὄνου εἰς τὴν Σιών, εἰσῆλθες Σωτήρ μου, ὑπὸ παίδων καὶ τῶν βρεφῶν, αἰνούμενος Λόγε, τὸ Ὠσαννὰ βοώντων, εὐλογητὸς ὁ ἥκων, σῶσαι τὸν ἄνθρωπον.

http://www.saint.gr/47/saint.aspx

Ένταξη των Ρομά: το Πλαίσιο της ΕΕ αρχίζει να αποδίδει

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Δελτίο Τύπου

Βρυξέλλες, 4 Απριλίου 2014

Ένταξη των Ρομά: το Πλαίσιο της ΕΕ αρχίζει να αποδίδει

Χάρη στη συντονισμένη δράση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η ένταξη των Ρομά βρίσκεται σταθερά στην πολιτική ατζέντα όλων των ευρωπαϊκών χωρών. Τα πρώτα σημάδια βελτίωσης της ζωής των Ρομά αρχίζουν σιγά - σιγά να γίνονται ορατά, σύμφωνα με νέα έκθεση που δημοσιεύτηκε σήμερα για την πρόοδο των κρατών μελών όσον αφορά το Πλαίσιο της ΕΕ για τις εθνικές στρατηγικές ένταξης των Ρομά.

Το πλαίσιο της ΕΕ, το οποίο υπέγραψαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες το 2011 (IP/11/789), θέσπισε, για πρώτη φορά, μια σταθερή διαδικασία συντονισμού των δράσεων για την ένταξη των Ρομά. Δύο χρόνια αργότερα, οι υπουργοί των κρατών μελών ενέκριναν ομόφωνα την πρώτη νομική πράξη για την ένταξη των Ρομά σε επίπεδο ΕΕ και ανέλαβαν τη δέσμευση να εφαρμόσουν σειρά συστάσεων της Επιτροπής με στόχο τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων μεταξύ των Ρομά και του υπολοίπου πληθυσμού σε τέσσερις τομείς: εκπαίδευση, απασχόληση, υγειονομική περίθαλψη και στέγαση (IP/13/1226).

Η σημερινή έκθεση της Επιτροπής αξιολογεί την πρόοδο που επιτεύχθηκε από το 2011 όσον αφορά το πλαίσιο της ΕΕ και επισημαίνει τόσο τα θετικά παραδείγματα όσο και τους τομείς στους οποίους απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες από τα κράτη μέλη. Παρόλο που εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα, οι βελτιώσεις είναι ορατές: περισσότερα παιδιά Ρομά παρακολουθούν προσχολική εκπαίδευση και εφαρμόζονται περισσότερα προγράμματα καθοδήγησης, που βοηθούν τους Ρομά να βρουν δουλειά, καθώς και προγράμματα διαμεσολάβησης για την κάλυψη των διαφορών μεταξύ των Ρομά και του υπολοίπου πληθυσμού όσον αφορά τη στέγαση και την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη. Χάρη στους νέους κανονισμούς της ΕΕ για τη χρήση των κονδυλίων της ΕΕ, την περίοδο 2014-20 τα κράτη μέλη πρέπει να διαθέτουν το 20% των πόρων από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο αποκλειστικά για την κοινωνική ένταξη.

«Πριν από τέσσερα χρόνια, το θέμα της ένταξης των Ρομά δεν απασχολούσε τα περισσότερα κράτη μέλη. Σήμερα, χάρη στη συντονισμένη δράση, αρχίζει να πνέει άνεμος αλλαγής», δήλωσε η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και επίτροπος Δικαιοσύνης Βίβιαν Ρέντινγκ. «Το πλαίσιο της ΕΕ για τις εθνικές στρατηγικές ένταξης των Ρομά υπήρξε ορόσημο, καθώς χάρη σ' αυτό δεσμεύτηκαν οι εθνικές κυβερνήσεις, στο υψηλότερο επίπεδο, ότι θα εργαστούν για τη προώθηση της ένταξης των Ρομά. Βέβαια, δεν μπορούμε να ανατρέψουμε αιώνες αποκλεισμού και διακρίσεων από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά το γεγονός ότι το ζήτημα βρίσκεται σταθερά στην ευρωπαϊκή πολιτική ατζέντα αποτελεί σημάδι προόδου. Για παράδειγμα, τα τελευταία τρία χρόνια ο αριθμός των παιδιών Ρομά που έχουν ενταχθεί στην προσχολική εκπαίδευση αυξάνεται. Ως επόμενο βήμα, θα μπορούσε να φανταστεί κανείς περισσότερο στοχευμένους κανόνες και έναν μηχανισμό χρηματοδότησης που θα προορίζεται ειδικά για τους Ρομά, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι πόροι θα διατίθενται εκεί όπου πραγματικά χρειάζονται .»

«Για να βελτιωθούν ουσιαστικά οι συνθήκες ζωής των περιθωριοποιημένων κοινοτήτων Ρομά στην Ευρώπη, οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι επαρκή ποσά χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά για τη στήριξη των εθνικών στρατηγικών ένταξης των Ρομά. Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη την ένταξη των Ρομά όταν καταρτίζουν τις πολιτικές τους για την εκπαίδευση, την απασχόληση, την υγειονομική περίθαλψη και τη στέγαση», δήλωσε ο Λάσλο Άντορ, επίτροπος Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Κοινωνικής Ένταξης. «Ήλθε πλέον η ώρα να μεριμνήσουν τα κράτη μέλη ώστε η ένταξη των Ρομά να αποτελέσει προτεραιότητα κατά τη διάθεση των κονδυλίων της ΕΕ την προσεχή επταετή δημοσιονομική περίοδο.»

Παρόλο που οι κοινότητες Ρομά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις, η σημερινή έκθεση δείχνει ότι έχει σημειωθεί πρόοδος και στα 28 κράτη μέλη. Οι κυριότερες διαπιστώσεις είναι οι εξής:

Εκπαίδευση: έχει επιτευχθεί ικανοποιητική πρόοδος όσον αφορά τη διασφάλιση ότι όλα τα παιδιά Ρομά θα τελειώνουν τουλάχιστον το δημοτικό σχολείο, ενώ στη Φιλανδία αυξήθηκε και το ποσοστό συμμετοχής στην προσχολική εκπαίδευση από 2% σε 60%. Στην Ουγγαρία θεσπίστηκε νέος νόμος που καθιστά υποχρεωτική τη διετή προσχολική εκπαίδευση για όλα τα παιδιά. Αντίστοιχη υποχρεωτική διετής προσχολική εκπαίδευση προβλέπεται στη Βουλγαρία, ενώ στην Ιρλανδία εφαρμόζεται ο θεσμός των «μετακινούμενων δασκάλων» που ακολουθούν τις νομαδικές κοινότητες. Ωστόσο, θα χρειαστεί να καταβληθούν μεγαλύτερες προσπάθειες για την αντιμετώπιση του ζητήματος του διαχωρισμού στα σχολεία γενικής εκπαίδευσης σε αρκετές χώρες της ΕΕ.

Απασχόληση: Τα τελευταία τέσσερα χρόνια έγιναν κάποιες προσπάθειες για βελτίωση των προοπτικών απασχόλησης των Ρομά, οι οποίες όμως πολύ σπάνια συνοδεύονταν από συστηματικά στοχευμένα μέτρα σχετικά με τη ζήτηση στην αγορά εργασίας, όπως η καταπολέμηση των διακρίσεων και η παροχή κινήτρων στους εργοδότες. Μερικά ελπιδοφόρα παραδείγματα είναι: η επιμόρφωση συμβούλων για τους Ρομά που αναζητούν εργασία στην Αυστρία, ο διορισμός, με κονδύλια της ΕΕ, διαμεσολαβητών για θέματα απασχόλησης των Ρομά στη Φινλανδία και πρόγραμμα συμβούλων εργασίας στην Ισπανία.

Στέγαση: τα κράτη μέλη έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο όσον αφορά την προώθηση της ένταξης των Ρομά ως αμφίδρομης διαδικασίας, για τις κοινότητες των Ρομά και των μη Ρομά. Ωστόσο, για να υπάρξουν αποτελέσματα, πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες μικρής κλίμακας σε όλη την Ευρώπη. Δύο παραδείγματα ορθών πρακτικών είναι: ο διορισμός 38 διαμεσολαβητών για θέματα στέγασης στο Βέλγιο και η συγκρότηση στο Βερολίνο στη Γερμανία ομάδας εργασίας με στόχο την αποδοχή των Ρομά από την τοπική κοινωνία και την ένταξή τους σε αυτήν.

Υγεία: αρκετές χώρες έχουν εστιάσει στη βελτίωση της πρόσβασης των πιο ευάλωτων ομάδων Ρομά στην υγειονομική περίθαλψη. Ειδικότερα, η κυβέρνηση της Γαλλίας δεσμεύτηκε να μειώσει τα οικονομικά εμπόδια στην υγειονομική περίθαλψη, ενώ οι κυβερνήσεις της Ρουμανίας και της Ισπανίας επένδυσαν σε διαμεσολαβητές στον τομέα της υγείας για την κοινότητα των Ρομά. Η διασφάλιση της βασικής υγειονομικής κάλυψης εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα σε ορισμένα κράτη μέλη.

Διακρίσεις: χάρη στη δράση της Επιτροπής έχει εξασφαλιστεί ένα ισχυρό νομικό πλαίσιο σε όλα τα κράτη μέλη για την αντιμετώπιση των διακρίσεων. Ωστόσο, οι χώρες πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την εφαρμογή της νομοθεσίας στην πράξη (IP/14/27). Σ' αυτή τη διαδικασία, οι εθνικοί φορείς ισότητας έχουν καθοριστικό ρόλο. Η Σλοβακία έλαβε προσωρινά θετικά μέτρα υπέρ των Ρομά.

Χρηματοδότηση: η επαρκής χρηματοδότηση για την ένταξη των Ρομά εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση. Για πρώτη φορά, το 20 % των του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου που διατίθενται στα κράτη μέλη για τα προγράμματά τους πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την κοινωνική ένταξη, από 15 % κατά μέσο όρο που είναι σήμερα. Για τη χρηματοδοτική περίοδο μετά το 2020, η Επιτροπή θα διερευνήσει τρόπους για να βελτιωθεί περαιτέρω και να γίνει αποτελεσματικότερη η οικονομική στήριξη προς τους Ρομά, μεταξύ άλλων, με τη δημιουργία ενός ειδικού μηχανισμού. Περισσότερα παραδείγματα ανά χώρα περιλαμβάνονται στα (εθνικά ενημερωτικά δελτία).

Διάσκεψη κορυφής της ΕΕ για τους Ρομά

Η αξιολόγηση αυτή συμπίπτει με την τρίτη διάσκεψη κορυφής της ΕΕ για τους Ρομά, κατά την οποία πολιτικοί ιθύνοντες σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο θα συναντηθούν με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών για να συζητήσουν την πρόοδο που έχει επιτευχθεί όσον αφορά την ένταξη των Ρομά. Σκοπός της διάσκεψης είναι να γίνει απολογισμός του τρόπου με τον οποίο εφαρμόζονται οι εθνικές στρατηγικές για τους Ρομά, τις οποίες υποβάλλουν κάθε χρόνο τα κράτη μέλη βάσει του πλαισίου της ΕΕ, και να εξεταστεί κατά πόσο οι στρατηγικές αυτές βελτιώνουν τη ζωή των κοινοτήτων Ρομά. Περίπου 500 εκπρόσωποι οργάνων της ΕΕ, εθνικών κυβερνήσεων και κοινοβουλίων, διεθνών οργανισμών, της κοινωνίας των πολιτών (συμπεριλαμβανομένων των οργανώσεων των Ρομά) και τοπικών και περιφερειακών αρχών θα διατυπώσουν τις απόψεις τους σχετικά με το τι έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα και πώς θα μπορούσε να προωθηθεί ακόμη περισσότερο η ένταξη των Ρομά στο μέλλον. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ατζέντα της διάσκεψης για τους Ρομά, τα προς συζήτηση θέματα και τους συμμετέχοντες θα βρείτε εδώ: IP/14/317.

Ιστορικό

Η ένταξη των Ρομά είναι κάτι περισσότερο από ένα ζήτημα κοινωνικής ένταξης. Έχει επίσης θετικό οικονομικό αντίκτυπο, ιδίως σε εκείνα τα κράτη μέλη που έχουν μεγάλες μειονότητες Ρομά. Στους Ρομά αντιστοιχεί ένα σημαντικό και συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό των παιδιών σχολικής ηλικίας, αλλά και του μελλοντικού εργατικού δυναμικού σε πολλές χώρες. Η εφαρμογή αποτελεσματικών πολιτικών για την αξιοποίηση του εργατικού δυναμικού και την παροχή εξατομικευμένων και προσιτών υπηρεσιών στήριξης των Ρομά που αναζητούν εργασία παίζει καθοριστικό ρόλο για να μπορέσουν τα άτομα αυτά να αξιοποιήσουν το δυναμικό τους και να συμμετάσχουν ενεργά και ισότιμα στην οικονομία και την κοινωνία.

Η κοινωνική ένταξη και ενσωμάτωση των κοινοτήτων Ρομά αποτελεί κοινή ευθύνη των κρατών μελών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επιτροπή παρακολουθεί την πρόοδο που έχουν επιτύχει τα κράτη μέλη όσον αφορά το Πλαίσιο της ΕΕ για τις εθνικές στρατηγικές ένταξης των Ρομά (IP/11/400, MEMO/11/216). Επίσης φέρνει συχνά σε επαφή συντονιστές από τα 28 κράτη μέλη της ΕΕ, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την εποπτεία των εθνικών στρατηγικών ένταξης των Ρομά, για να συζητήσουν την πρόοδο και τις μελλοντικές προκλήσεις (MEMO/14/107).

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη έκθεση που εξέδωσε το 2013, κάλεσε τα κράτη μέλη της ΕΕ να υλοποιήσουν τις εθνικές τους στρατηγικές για καλύτερη οικονομική και κοινωνική ένταξη των Ρομά στην Ευρώπη (IP/13/607). Τα συμπεράσματα αυτής της έκθεσης λαμβάνονται επίσης υπόψη στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου για τον συντονισμό της κοινωνικοοικονομικής πολιτικής, γεγονός που μπορεί να ωθήσει την ΕΕ στην έκδοση ειδικών ανά χώρα συστάσεων σχετικά με τους Ρομά. Χάρη σε αυτόν τον ετήσιο κύκλο, διασφαλίζεται ότι το θέμα της ένταξης των Ρομά παραμένει σταθερά στην ευρωπαϊκή ατζέντα και ότι άλλες βασικές πολιτικές δεν αντιβαίνουν στους στόχους ένταξης των Ρομά. Το 2013, πέντε κράτη μέλη έλαβαν ειδικές ανά χώρα συστάσεις για την εφαρμογή των εθνικών στρατηγικών για την ένταξη των Ρομά και για την ενσωμάτωση ειδικών μέτρων για τους Ρομά σε άλλες πολιτικές (Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Σλοβακία).

Τα κράτη μέλη έχουν στη διάθεσή τους κονδύλια της ΕΕ για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων κοινωνικής ένταξης, μεταξύ άλλων, για τη βελτίωση της ένταξης των Ρομά σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η απασχόληση, η στέγαση και η υγειονομική περίθαλψη. Την περίοδο 2007-2013 διατέθηκαν συνολικά περίπου 26,5 δισ. ευρώ για προγράμματα κοινωνικής ένταξης. Στο πλαίσιο της νέας δημοσιονομικής περιόδου 2014-2020, θα διατεθούν τουλάχιστον 80 δισ. ευρώ για επενδύσεις σε ανθρώπινο κεφάλαιο, απασχόληση και κοινωνική ένταξη μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου. Τουλάχιστον το 20 % των κονδυλίων που προέρχονται από Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (περίπου 16 δισ. ευρώ) πρέπει εφεξής να διατίθεται ειδικά για την κοινωνική ένταξη. Στόχος είναι να εξασφαλιστούν οι απαραίτητοι χρηματοδοτικοί πόροι για την ένταξη των Ρομά. Τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για τη διαχείριση των κονδυλίων αυτών. Η Επιτροπή συνέβαλε σε αυτή τη διαδικασία με την παροχή οδηγιών προς τα κράτη μέλη σχετικά με τον σχεδιασμό επιχειρησιακών προγραμμάτων για τη διάθεση κονδυλίων της ΕΕ σε σχέδια ένταξης των Ρομά, με στόχο την προώθηση μιας προσέγγισης χωρίς αποκλεισμούς και την καλύτερη αντιμετώπιση των αναγκών των Ρομά (MEMO/14/249).

Περισσότερες πληροφορίες

MEMO/14/249

Υλικό για τον Τύπο: Έκθεση του 2014 για τους Ρομά:

http://ec.europa.eu/justice/newsroom/discrimination/news/140404_en.htm

Speech by President Barroso at the European Roma Summit

http://europa.eu/rapid/press-release_SPEECH-14-288_en.htm

Ευρωπαϊκή Επιτροπή – ΕΕ & Ρομά:

http://ec.europa.eu/justice/discrimination/roma/index_en.htm

Ιστοσελίδα της αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και επιτρόπου Δικαιοσύνης Βίβιαν Ρέντινγκ:

http://ec.europa.eu/reding

Ιστοσελίδα του Λάσλο Άντορ, επιτρόπου Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Κοινωνικής Ένταξης:

http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/andor/index_en.htm

Ακολουθήστε την αντιπρόεδρο Ρέντινγκ και τον επίτροπο Άντορ στο Twitter:

@VivianeRedingEU @LaszloAndorEU

Ακολουθήστε τη Γενική Διεύθυνση Δικαιοσύνης στο Twitter: @EU_Justice

Ακολουθήστε τη διάσκεψη κορυφής για τους Ρομά στο Twitter # romaeu

Αρμόδιοι επικοινωνίας:

Mina Andreeva (+32 2 299 13 82)

Natasha Bertaud (+32 2 296 74 56)

Jonathan Todd (+32 2 299 41 07)

Cécile Dubois (+32 2 295 18 83)

Για το κοινό: Europe Direct τηλεφωνικά 00 800 6 7 8 9 10 11 ή με e­mail
https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/el/IP_14_371