Σάββατο 4 Ιουλίου 2009

Ιερομαρτύρων Δονάτου επισκόπου Λιβύης

Ιερομαρτύρων Δονάτου επισκόπου Λιβύης, Θεοφίλου επισκόπου, Θεοδότου, Θεοδώρου επισκόπου Κυρήνης. Μαρτύρων Κυπρίλλης και Αρόας. Λουκίας και Απολλωνίου. Ανδρέου αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου, ποιητού του μεγάλου κανόνος και Μιχαήλ του Χωνιάτου αρχιεπισκόπου Αθηνών (†1220).

Οσίων Ασκληπιάδος και Μάρθας και Μενίγνου. Ο άγιος Ανδρέας, αρχιεπίσκοπος Κρήτης, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Δαμασκό της Συρίας. Οι γονείς του ήταν πολύ ευσεβείς και τον μόρφωσαν πάρα πολύ. Συγκεκριμένα επιδόθηκε στην σπουδή της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και την μελέτη των άγιων γραφών. Στην συνέχεια έγινε μοναχός από τον πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόδωρο και υπηρέτησε κοντά του ως γραμματέας του. Ο πατριάρχης τον εκτιμούσε πάρα πολύ και τον θαύμαζε τόσο πολύ για τις γνώσεις του, ώστε τον έστειλε ως αντιπρόσωπό του στην ΣΤ` Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε στην Κων/πολη το 680. Αφορμή για την σύγκληση της Οικουμενικής Συνόδου ήταν η κακοδοξία των αρχιεπισκόπων Κων/πόλεως Σεργίου και Ρώμης Ονωρίου, οι οποίοι υποστήριζαν ότι ο Χριστός έχει μόνο μία θέληση. Η Σύνοδος καταδίκασε τον μονοθελητισμό και όρισε ότι όπως στο πρόσωπο του Χριστού υπάρχουν δύο φύσεις, η θεία και η ανθρώπινη, έτσι υπάρχουν και δύο θελήσεις και ενέργειες, η θεία και η ανθρώπινη με την διαφορά ότι η ανθρώπινη, υποτάσσεται στην θεία.

Ο θεός να ανάπαυση την ψυχή του

Κοιμήθηκε ο γέροντας Ιωσήφ ο βατοπαιδινος

Παρασκευή 3 Ιουλίου 2009

ΠΕΤΡΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ

Το κοκοβιός (εκτος απο ψαρι) προέκυψε και ως παρατσούκλι στον ηθοποιό ΠΕΤΡΟ ΓΙΑΝΝΑΚΟ , από το ρόλο του «Κοκοβιού»σε μια ταινία του Τζαβέλα.Ο τύπος ήταν ο αγαθος,υπερφυσικός μπεμπές, το παιδί που δε μεγάλωσε ποτε.Πολλοι ομως δεν γνωριζουν οτι ο Πέτρος Γιαννακός εκτος απο ηθοποιος και λατρης του ρεμπετικου, στις ταινιες του ηταν και ο σκηνοθετης-σεναριογραφος.
ΤΑΙΝΕΙΕΣ
ΟΙ ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ ΤΟ 1954
ΔΥΟ ΜΑΓΓΕΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΤΟ 1957

Ανατολίου πατριάρχου Κων/λεως, ποιητού των ομωνύμων Στιχηρών †458

Ανατολίου πατριάρχου Κων/λεως, ποιητού των ομωνύμων Στιχηρών (†458). Μαρτύρων Υακίνθου (†108), Θεοδότου, Θεοδότης (†712), Γολινδούχ, Διομήδους, Ευλαμπίου και Ασκληπιάδου του «επιτηδειωτάτου» και ομολογητού Μάρκου και Μωκιανού. Οσιομάρτυρος Γερασίμου του εκ Μεγάλου Χωρίου (Ευρυτανίας †1812). Οσίων Φιλίππου επισκόπου και Ανατολίου, των Ρώσων και Ιωακείμ, του εν Αχαία (†ιζ΄ αι).

Ο άγιος Ανατόλιος, ο οποίος ήταν ιερέας και αντιπρόσωπος της Εκκλησίας της Αλεξάνδρειας, κατά το έτος 449 έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Στον πατριαρχικό θρόνο, τον πρότεινε ο μονοφυσίτης Πατριάρχης Αλεξανδρείας Διόσκορος Α`, ελπίζοντας ότι θα τον έχει συνεργό του. Όμως δεν κατόρθωσε να πετύχει τα σχέδιά του, γιατί πρώτος ο Ανατόλιος ήταν αυτός που υπέγραψε την καθαίρεση του Διόσκουρου στη Δ` Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε στην Χαλκηδόνα και ενέταξε στα δίπτυχα το όνομα του αγίου Φλαβιανού, πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, τον οποίο είχε καθαιρέσει ο Διόσκορος κατά την ληστρική Σύνοδο της Έφεσου το 449. Επιπλέον έστειλε επιστολές προς όλους τούς επισκόπους να αναθεματίσουν τους αιρετικούς. Ο Ανατόλιος αφού ποίμανε σωστά και με τον καλύτερο τρόπο την Εκκλησία, θανατώθηκε άδικα από τούς αιρετικούς το 458.

Δεύτερη μέρα

Η δεύτερη μέρα απαγόρευσης του καπνίσματος με βρήκε ακόμα ποιο δυσαρεστημένο.
Το χειρότερο είναι όταν ακούω και μου λένε ότι θα το συνηθίσω.

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2009

ΑΘΑΝΑΤΕ ΑΥΛΩΝΙΤΗ


ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ (1904-1970)

Ήταν ένας γίγαντας της υποκριτικής τέχνης, έκανε τα πιο σύνθετα πράγματα μέσα από απλές ερμηνείες, είχε την ικανότητα να κάνει μια ολόκληρη πλατεία θεάτρου να δονείται, χωρίς να αρθρώσει έστω και μια λέξη, ερμήνευσε με μοναδικό τρόπο τον τύπο του αδιόρθωτου Έλληνα, πέρασε στην αιωνιότητα ως ο αγαπημένος λατερνατζής, ο καλλιτέχνης που ακόμη και στη φτώχεια του δεν ξεχνάει ποιος είναι και πού πηγαίνει. Ήταν κεφάτος και ευρηματικός, ήταν ο Βασίλης Αυλωνίτης κι αυτό τα λέει όλα. Ο Βασίλης Αυλωνίτης γεννήθηκε στο Θησείο το 1904. Η οικογένεια ήταν φτωχή κι έτσι ο Βασίλης κι ο αδερφός του αναγκάστηκαν να μπουν από πολύ μικροί στην παραγωγική διαδικασία. Εργάστηκε λοιπόν κοντά σε έναν τεχνίτη που κατασκεύαζε τσάντες, με σκοπό να μάθει κι ο ίδιος την τέχνη, αλλά η γνήσια καλλιτεχνική του φύση έψαχνε εναγωνίως ευκαιρίες να εκφραστεί. Έτσι, κάθε φορά που το αφεντικό έλειπε από το μαγαζί, ο μικρός Βασίλης αναλάμβανε το ρόλο του διασκεδαστή των υπόλοιπων εργατών, κάνοντας διάφορα νουμεράκια.
Στη συνέχεια, ο Βασίλης πέρασε από διάφορα επαγγέλματα, έγινε κατασκευαστής πορτοφολιών, κουβάλαγε μπαούλα, έκανε όποια δουλειά του παρουσιαζόταν, ώσπου κατέληξε να εργάζεται ως βοηθός σκηνικών στο θέατρο «Έντυ» που βρισκόταν στη γειτονιά του. Το πέρασμα από το παρασκήνιο στη σκηνή έγινε άθελά του, όταν ο θεατρώνης Σκούρας –ξέροντας πως του Βασίλη τού άρεσε να κάνει διάφορα αστεία και γκριμάτσες, τον έσπρωξε, έτσι για πλάκα, στη σκηνή. Ξεπερνώντας την πρώτη αμηχανία, ο καλλιτέχνης ξεπήδησε και κέρδισε με ευκολία το κοινό που γέμιζε την πλατεία και παράλληλα την πρώτη του μάχη με τη σκηνή. Η πρώτη του επί της ουσίας επαγγελματική εμφάνιση στη σκηνή έγινε το 1924, όταν ο Βασίλης Αυλωνίτης, συμμετέχοντας στον θίασο του Ζαφειρίου, πήρε μέρος στην παράσταση «Ερωτικές γκάφες». Ξεχώρισε αμέσως και τέσσερα χρόνια μετά ίδρυσε τον δικό του θίασο. Έκτοτε, ο Βασίλης Αυλωνίτης κατάφερε να κυριαρχήσει στην Αθηναϊκή επιθεώρηση και να παίζει δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής. Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 1926, αλλά δεν χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη. Το ίδιο συνέβη και με τις αμέσως επόμενες συμμετοχές του σε κάποιες ταινίες. Αυτός ήταν κι ένας από τους ο λόγος που αρκετά χρόνια αργότερα ο Φιλοποίμην Φίνος αρνήθηκε σθεναρά να τον συμπεριλάβει στο καστ της ταινίας «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο» την οποία ετοιμαζόταν να γυρίσει ο Αλέκος Σακελλάριος. Πιο συγκεκριμένα, ο Φιλοποίμην Φίνος είχε πει «Όχι, δεν τον θέλω! Έχει παίξει σε ταινίες βήτα διαλογής» (1).Και ο Βασίλης δεν θα συμμετείχε στην ταινία αν δεν επέμεινε ο Σακελλάριος, ο οποίος τελικά ανέλαβε το ρίσκο για τη διανομή. Τελικά ο παραγωγός πείστηκε και ο Βασίλης Αυλωνίτης σημείωσε τεράστια επιτυχία στο ρόλο του πλανόδιου λατερνατζή, και η παρουσία του στη μεγάλη οθόνη εθεωρείτο πλέον από όλους επιβεβλημένη. Η επιτυχία του Αυλωνίτη στον κινηματογράφο φαίνεται και απ’ όσα έγραψε ο Δημήτρης Κωνσταντάρας «Οι σίγουρες επιτυχίες προέρχονται πλέον από τον Βασίλη Λογοθετίδη…και από την ομάδα Μακρή – Αυλωνίτη - Φωτόπουλου είτε με τη μια είτε με την άλλη σύνθεση…» (2) Ο Βασίλης Αυλωνίτης πρωταγωνίστησε σε ταινίες που άφησαν εποχή, ανάμεσα στις οποίες αναφέρουμε ενδεικτικά: «Η Χιονάτη και τα επτά γεροντοπαλίκαρα», «Θησαυρός του μακαρίτη», «Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός», «Γαμπροί της Ευτυχίας», «Κορόιδο γαμπρέ», «Μικροί και μεγάλοι εν δράσει», «Όταν λείπει η γάτα», «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας» κ.ά., ενώ παράλληλα έκανε μικρές συμμετοχές που κατάφεραν να κλέψουν την παράσταση, όπως για παράδειγμα ο περίφημος «Γύλος» του στην «Σοφερίνα». Ο Βασίλης Αυλωνίτης, μετά από σφοδρό έρωτα, παντρεύτηκε το 1945 με την αγαπημένη του Γιογιό από την οποία απέκτησε δυο παιδιά, τον Γιάννη και την Ελένη. Έφυγε αθόρυβα το 1970, χωρίς ίσως να υποπτεύεται πως ακόμη και σήμερα, μισό αιώνα και μετά τις μεγάλες του κινηματογραφικές επιτυχίες, εξακολουθεί να κατέχει περίοπτη θέση στις καρδιές όλων μας. Και μας είναι αδύνατον να μην χαμογελάσουμε κάθε φορά που τον ακούμε να διαλαλεί το περίφημο «Πνεύμα και ηθική», ή όταν στην ταινία «Όταν λείπει η γάτα» αναφωνεί πελαγωμένος «Εδώ μέσα τρελάθηκαν και τα παντζούρια»… (1) Μάκης Δελαπόρτας «Αλέκος Σακελλάριος –το ταλέντο βγήκε απ’τον παράδεισο», Εκδοσεις Άγκυρα, 2001, σελ. 39 (2) Δημήτρης Κωνσταντάρας «Λάμπρος Κωνσταντάρας –μέσα από τα δικά μου μάτια», Εκδόσεις Καστανιώτης, 1997, σελ. 194. Σημείωση: Τα στοιχεία για τη συγγραφή του κειμένου προέρχονται από το βιβλίο του Κώστα Παπασπήλιου «Πινακοθήκη γέλιου – Από τον Λογοθετίδη και μετά», Εκδόσεις Εμπειρία Εκδοτική, 2002
Κατάθεσις της τιμίας Εσθήτος της παναγίας Θεοτόκου εν Βλαχερναίς (473). Ιουβεναλίου, πατριάρχου Ιεροσολύμων. Μάρτυρος Κοίντου. Νεομαρτύρων Γεωργίου, Γεωργίου, Εμμανουήλ, Θεοδώρου, Μιχαήλ, Θεοδώρου, Ιωάννου και Λάμπρου, των εκ Σαμοθράκης και εν Μάκρη Αλεξανδρουπόλεως αθλησάντων (†1835).
Οι αυτάδελφοι πατρίκιοι, Γάλβιος και Κάνδιδος , πηγαίνοντας στα Ιεροσόλυμα να προσκυνήσουν, έφτασαν στην Παλαιστίνη. Κατά την επίσκεψή τους στους Αγίους Τόπους, συνάντησαν μία Εβραία, η οποία είχε στην κατοχή της και φύλαγε με πολύ μεγάλη ευσέβεια, μέσα σε ειδικό κιβώτιο την τίμια Εσθήτα (φόρεμα) της Παναγίας. Τότε οι Γάλβιος και Κάνδιδος, αφού προσκύνησαν το ιερό ένδυμα, έβαλαν σκοπό να το μεταφέρουν στην Κωνσταντινούπολη. Αφού έφτασαν στα Ιεροσόλυμα και προσκύνησαν, στην συνέχεια κατασκεύασαν ένα ειδικό κιβώτιο, όμοιο με αυτό που είχε η Εβραία γυναίκα και φύλαγε το φόρεμα της Θεοτόκου. Το κιβώτιο αυτό, χωρίς να τους πάρει είδηση η γυναίκα, το άλλαξαν με αυτό που περιείχε την τιμία Εσθήτα. Έτσι λοιπόν πήραν το κιβώτιο με το ιερό ένδυμα και ξεκίνησαν για την Κωνσταντινούπολη. Όταν έφθασαν στην Πόλη, προσπάθησαν να κρύψουν αυτόν τον πολύτιμο θησαυρό στις Βλαχέρνες. Επειδή όμως δεν μπορούσαν, γνωστοποίησαν αυτό το γεγονός στον αυτοκράτορα της Πόλης. Εκείνος μόλις πληροφορήθηκε τη μεταφορά της τιμίας Εσθητος στην Κωνσταντινούπολη ασπάστηκε με μεγάλη ευλάβεια το ιερό ένδυμα και αμέσως έδωσε εντολή να κατασκευαστεί Ναός και αργότερα μέσα σ` αυτόν τοποθέτησε το ιερό ένδυμα, το οποίο βρίσκεται μέχρι και σήμερα σ` αυτόν τον τόπο, αποτελώντας φυλακτήριο και συνάμα πολύτιμο κειμήλιο για τούς χριστιανούς.

Η ανεργία

Η ανεργία οδηγεί τους ανθρώπους σε μαρασμό γιατί δεν κάνουν κάτι αλλά είπαμε τεχνοκράτες είναι όχι μαλάκες

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

Απαγορεύετε το κάπνισμα.

Δεν ξέρω σήμερα τη με ενόχλησε περισσότερο η έλλειψη νικοτίνης η λέξη απαγορεύετε.
Η θέση μου για το μέτρο είναι ξεκάθαρη διαφωνώ .
Που βρισκόμαστε και ποιοι είναι αυτοί που έτσι ξαφνικά νοιάζονται για την υγεία μου.
Είναι μέτρο δημοκρατικό ; και αν είναι γιατί δεν ζήτησαν την γνώμη μου .

Ζούμε μέρες ναζιστικής δημοκρατίας και να ξέρετε δεν θα είναι το πρώτο απαγορεύετε θα ακολουθήσουν και αλλά

ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΙΩΝΑΚΗΣ


Νίκος Σταυρίδης

Ο Νίκος Σταυρίδης (1910, Βαθύ Σάμου - 14 Δεκεμβρίου 1987) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1929 στο μουσικό θέατρο, συμμετέχοντας σε επιθεωρήσεις, οπερέτες και παραστάσεις βαριετέ . Τη δεκαετία του 1940 άρχισε να συγκροτεί δικούς του θιάσους και να συνεργάζεται με σπουδαίους συναδέλφους του, όπως τη Ρένα Βλαχοπούλου, τις αδελφές Καλουτά , την Καίτη Ντιριντάουα και τη Μαρίκα Νέζερ , την Καίτη Μπελίντα και τη Μαρίκα Νέζερ (1958: Τεντυμπόυς των Γιαλαμά-Θίσβιου-Πρετεντέρη), τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και τη Σοφία Βέμπο (1959), τον Κώστα Χατζηχρήστο (1963) κ.ά. Μεσολάβησε ένα διάστημα (1954-55) κατά το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Τάκη Μηλιάδη και τη Νανά Σκιαδά το θίασο «Ελληνική Μουσική Κωμωδία», στον οποίο ανέβασε επιθεωρήσεις αλλά και έργα πρόζας, όπως η κωμωδία "Δέκα μέρες στο Παρίσι" (με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο το 1960). Διακρίθηκε ιδιαίτερα και για τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις. Έπαιξε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη το 1950 στην ταινία του Νίκου Τσιφόρου Έλα στο θείο και συνέχισε να εμφανίζεται σε ταινίες του ίδιου (Η ωραία των Αθηνών, 1953), του Ορέστη Λάσκου (Η φτώχεια θέλει καλοπέραση, 1957, Φτωχαδάκια και λεφτάδες , 1960, Τρίτη και 13 ,1963, Ο χαζομπαμπάς , 1967), του Πάνου Γλυκοφρύδη (Δουλειές με φούντες,1958), του Αλέκου Σακελλάριου (Τα κίτρινα γάντια , 1960), του Γρηγόρη Γρηγορίου (Διαβόλου κάλτσα,1960), του Κώστα Ανδρίτσου (Ευτυχώς τρελάθηκα ,1961) και σε πολλές άλλες.





Φιλμογραφία
Πώς καταντήσαμε Σωτήρη (1972)
Ο Άνθρωπος Ρολόι (1972)... Οδυσσέας Ακριβός
Ο θείος μου ο Ιπποκράτης (1972)... Ιπποκράτης Καραγκιαούρης
Δυο μοντέρνοι γλεντζέδες (1971)... Πολύδωρος
Ο καου- μπόι του Μεταξουργείου (1971)
Ομορφόπαιδα (1971)... Αρίστος Μερτζεσόλης
Ο παραγιός μου ο ραλίστας (1971)
Αριστοτέλης ο επιπόλαιος (1970)... Βαγγέλης Κολοκυθάς και Αριστοτέλης Κολοκυθάς
Οι τέσσερις άσσοι (1970)
Οι τρεις ψεύτες (1970)... Σε τρεις ρόλους: θείος, θεία και μπουζουξής
Ο ξεροκέφαλος (1970)... Νίκος Σταρόπουλος
Το αφεντικό μου ήταν κορόιδο (1969)
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του (1969)
Ο θαυματοποιός (1969)... Σαράντος
Τρεις τρελοί για δέσιμο (1969)
Ξύπνα, καημένε Περικλή (1969)
Ο πιο καλός ο μαθητής (1968)
Ψυχραιμία, Ναπολέων (1968)
Θα τα κάψω τα λεφτά μου (1968)
Η θυρωρίνα (1968)
Ο Ανακατωσούρας (1967) .... Λάζαρος
Ο χαζομπαμπάς (1967)... Χαράλαμπος Νούφαρας
Η Παιχνιδιάρα (1967) .... Νίκος Σταματίου, Εργοστασιάρχης
Εισπράκτωρ 007 (1966)... Ξενοφώντας Τσιγκενές
Ο εξυπνάκιας (1966)... Σωκράτης Πανάς
Ευτυχώς τρελάθηκα (1966)... Χαρίλαος Μαραζιώτης
Μπετόβεν και Μπουζούκι (1965)
Υιέ μου, υιέ μου (1965)... Τρύφωνας Μαυρογιάννης
Φτωχό μου σπουργιτάκι (1965)... Παρακευόπουλος
Εξωτικές βιταμίνες (1964)
Κόσμος και Κοσμάκης (1964) .... Aντώνης Καρέλης
Ο λαγοπόδαρος (1964)... Πέτρος Πελέκης
Ο αδελφός μου ο τροχονόμος (1963)
Ο Διαιτητής (1963)
Επτά ημέρες ψέματα (1963)... Λουκάς
Οι σκανδαλιάρηδες (1963)
Τρίτη και 13 (1963)... Κοσμάς Καλογιάννης
Ζητείται τίμιος (1963)
Δέκα μέρες στο Παρίσι (1962)... Βάσος
Η Ελληνίδα και ο έρωτας (1962)
Ο γαμπρός μου ο δικηγόρος (1962)... Μελέτης Καψομανώλης
Κορόιδο γαμπρέ (1962) .... Σαράντης Διαμαντόπουλος
Ο Σταμάτης και ο Γρηγόρης (1962)... Γρηγόρης Γοργότσης
Ευτυχώς τρελάθηκα (1961) .... Χαρίλαος Μαραζιώτης
Διαβόλου κάλτσα (1961)
Φτωχαδάκια και λεφτάδες (1961).... Tεό Νταλέκης
Μανα μου, τον αγάπησα (1961)
Ο παλικαράς (1961)... Νικήτας Πορφύρης
2.000 ναύτες και ένα κορίτσι (1960)
Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα (1960)... Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου, έμπορος, ωραίος
Τα κίτρινα γάντια (1960) .... Oρέστης Καλιγαρίδης
Σουσουράδα (1960)
Ανθισμένη αμυγδαλιά (ταινία)Ανθισμένη αμυγδαλιά]] (1959)Παναγιώτης, καφετζής
Δουλειές με φούντες (1959)... Περικλής
Οι δοσατζήδες (1959)... Γρηγόρης Πασπάτης
Η Λιλή και ο μουρντάρης (1959)
Περιπλανώμενοι Ιουδαίοι (1959)
Τρεις μάγκες στο παρθεναγωγείο (1959)
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση (1958)
Γερακίνα (1958)
Κέφι, γλέντι και φιγούρα (1958)
Μπαρμπα- Γιάννης ο κανατάς (1957)... Γιουρούκος
Τζιπ, περίπτερο κι αγάπη (1957)... Τάσος Καψούρας
Τρία παιδιά Βολιώτικα (1957)
Έρως φτώχεια και κομπίνες (1956)
Γραφείον συνοικεσίων (1956)
Καταδικασμένη κι απ' το παιδί της (1955)
Οι Παπατζήδες (1954)... Βρασίδας
Η ωραία των Αθηνών (1953)...........Κοσμάς Χλες
Έλα στο θείο (1950)... Αντώνης Ντούκουρας
Ως ο ίδιος του
Η Αθήνα τη νύχτα (1962) .... O εαυτός του

Δεν μασάμε

Όχι άλλο το παραμύθι των εορτών τύπου παγκόσμια ημέρα .
Είναι αίσχος ,κατάντια ,τα λάθη των λίγων να τα «γιορτάζουμε» και μάλιστα να αισθανόμαστε και ένοχες.
Έχουμε εορτές ορθόδοξες χριστιανικές

Τέλος

Οι πολιτικές ιδεολογίες τελείωσαν .
Υπάρχουν μόνο τεχνοκράτες και επιπόλαιοι ανόητοι διάδοχοι .

Πρόταση.

Να μην παρκάρουν αυτοκίνητα στο κέντρο του πύργου για όλο το καλοκαίρι από ανθρώπους που είναι δημόσιοι η ιδιωτικοί υπάλληλοι ώστε να υπάρχει χώρος για πολίτες που θέλουν να παρκάρουν και να ψωνίσουν από τα μαγαζιά της πόλης.

13:45 με 14:30 το μεσημέρι

Είναι ευχάριστο που το πρωί πηγαίνοντας στη δουλεία μου 09:00 είδα μηχανή τροχαίας στο κέντρο του πύργου.
Καλό θα ήταν να υπάρχει και στις 13:45 με 14:30 το μεσημέρι.
Δεν θέλω να μπω στην διαδικασία με το να δείξω εικόνες από το χάος γιατί δεν οφέλη την πόλη μου .Αν χρειαστεί θα το κάνω και εξηγούμε όχι με την ένια της απειλής αλλά της απόδειξης

ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Προσπαθώ δεν αποφεύγω

Tα πολιτικά κόμματα εξουσίας είναι δυο και εναλλάσσονται στην κορυφή.
Γνωστό.
Το πρόβλημα είναι ότι πλέον πρέπει να καταλάβουν ότι η «αλλαγή» δεν είναι αλλάζω σπίτι επειδή φοβάμαι τις κατσαρίδες .
Εξηγούμαι , τα προβλήματα λύνονται όταν μένεις εκεί που βρίσκονται.

Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (†284)

Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (†284). Μεγαλομάρτυρος Κωνσταντίνου του Αλαμανού. Αγίων Απολλωνίας και Μαυρικίου. Οσίων Πέτρου πατρικίου, Βασιλείου ηγουμένου, του συστησαμένου την σεβασμία Μονή του «Βαθέος Ρύακος» και Λέοντος του «γυμνού».
Οι άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός ήταν γιατροί στο επάγγελμα και παρείχαν ιάσεις σε όλους όσους είχαν ανάγκη. Γαι για αντάλλαγμα δεν έπαιρναν χρήματα, αλλά το μόνο πού ζητούσαν ήταν να πιστεύσουν στον Χριστό. Κάποιοι όμως καλοθελητές διέβαλαν τούς αγίους στον αυτοκράτορα και του είπαν ότι οι θεραπείες και τα θαύματα που επιτελούσαν τα έκαναν με μαγικές τέχνες. Τότε οι άγιοι Ανάργυροι επειδή δεν ήθελαν να πάνε άλλους αντί αυτών στον αυτοκράτορα, προσήλθαν μόνοι τους ενώπιον του και ο αυτοκράτορας Καρίνος προσπάθησε να τους μεταπείσει να αρνηθούν τον Χριστό. Εκείνοι όμως όχι μόνο δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, αλλά κατάφεραν να μεταπείσουν και να μεταστρέψουν τον ίδιο τον αυτοκράτορα, αφού και ο ίδιος δέχτηκε τις θεραπευτικές τους ιάσεις. Συγκεκριμένα, όταν ο Καρίνος ανέκρινε τους αγίους, μετατοπίστηκε η θέση του προσώπου του και στράφηκε προς την ράχη του. Αμέσως τότε οι άγιοι την θεράπευσαν με την προσευχή τους στον Χριστό. Εξαιτίας αυτού του θαύματος, πίστευσαν στον Χριστό όσοι βρίσκονταν εκείνη την στιγμή μπροστά και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας τους έστειλε πίσω στους συγγενείς τους με μεγάλες τιμές. Αργότερα όμως, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, οι άγιοι φθονήθηκαν από τον ίδιο τον δάσκαλο που τους είχε μάθει την ιατρική επιστήμη, γιατί είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα και φήμη. Γι` αυτό τον λόγο τους ανέβασε σε κάποιο όρος για να μαζέψουν δήθεν κάποια βότανα και εκεί τους επιτέθηκε με πέτρες και τους θανάτωσε.