Για όσους δεν το κατάλαβαν… η Τουρκία φτιάχνει πυρηνικά όπλα

Πριν από μερικούς μήνες έγινε γνωστό ότι η Υπηρεσία Πληροφοριών της Γερμανίας (Bundesnachrichtendienst – BND) κατασκόπευε την Τουρκία. Η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας δεν ήταν πάρα πολύ χαρούμενη. Ωστόσο, η BND έχει βάσιμους λόγους να παρακολουθεί προσεκτικά την Άγκυρα. Δεν είναι μόνο οι κρίσεις στο Ιράκ και τη Συρία, του λαθρεμπορίου ναρκωτικών, της εμπορίας ανθρώπων και τις δραστηριότητες του ΡΚΚ, που κάνουν την Τουρκία νόμιμο στόχο για τις γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Εδώ και αρκετό καιρό, αυξάνονται οι ενδείξεις ότι η Άγκυρα προσπαθεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Του Hans Rühle
The National Interest
Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών, οι συζητήσεις εντός της πυρηνικής κοινότητας σχετικά με τις αναδυόμενες πυρηνικές δυνάμεις επικεντρωνόταν στους «συνήθεις υπόπτους»: το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, τη Βραζιλία, την Αίγυπτο, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Τουρκία. Δεν αποτελεί έκπληξη, το ότι οι απόψεις αναφορικά με την πιθανότητα στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος διέφεραν. Στην περίπτωση του Ιράν, για παράδειγμα, τα στοιχεία εμφανίζονταν ισχυρά. Αντίθετα, η περίπτωση της Τουρκίας οικοδομήθηκε σε ασαφείς ενδείξεις.
Αυτός ο κατάλογος των πιθανών πυρηνικών υποψηφίων δεν έχει αλλάξει από τότε, αλλά η πιθανότητα ενός τουρκικού προγράμματος πυρηνικών όπλων έχει αυξηθεί δραματικά. Με απλά λόγια: η κοινότητα των δυτικών μυστικών υπηρεσιών τώρα συμφωνεί σε μεγάλο βαθμό ότι η Τουρκία εργάζεται τόσο για πυρηνικά πυραυλικά συστήματα και των μέσων εκτόξευσής τους (means of delivery). Το Ιράν είναι το μοντέλο για να μιμηθούν. Κατά συνέπεια, η Τουρκία έχει ξεκινήσει ένα μεγάλης κλίμακας «πολιτικό» πυρηνικό πρόγραμμα που δικαιολογείται από τις επείγουσες ενεργειακές ανάγκες της χώρας.

Το 2011, η Τουρκία συνήψε σύμβαση 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων με τη ρωσική εταιρεία Rosatom για ένα μεγάλο σύμπλεγμα πυρηνικών αντιδραστήρων. Δύο χρόνια αργότερα, μια παρόμοια συμφωνία υπογράφτηκε με μια ιαπωνική-γαλλική κοινοπραξία, αυτή τη φορά αξίας άνω των 22 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο πρόεδρος Ερντογάν στο μεταξύ ανακοίνωσε επίσης ακόμη ένα εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας, που θα κατασκευαστεί εξ ολοκλήρου εγχώρια.
Μέχρι στιγμής, όλα καλά, θα μπορούσε να πει κανείς. Σε τελική ανάλυση, η πυρηνική ενέργεια φαίνεται να είναι μια λογική επιλογή για την τουλάχιστον εν μέρει κάλυψη της τουρκικής ζήτησης για οικονομικά προσιτή ενέργεια. Ωστόσο, μια διεξοδική ανάλυση των συμβάσεων, αποκαλύπτει ότι τα έργα αυτά δεν είναι μόνο για τη βελτίωση του ενεργειακού εφοδιασμού της Τουρκίας. Η Τουρκία έχει επίσης ανοίξει συνειδητά την πόρτα στην πυρηνική στρατιωτική επιλογή.
Προτάσεις για την κατασκευή ενός αντιδραστήρα ελαφρού ύδατος συνήθως δεν αποτελούνται μόνο από μια δέσμευση για την κατασκευή της μονάδας σύμφωνα με συμφωνημένες προδιαγραφές και χρονοδιαγράμματα, αλλά και δεσμεύσεις για τη λειτουργία του συμπλέγματος για εξήντα χρόνια, για να παρέχει την απαιτούμενη ποσότητα ουρανίου χαμηλού εμπλουτισμού και να παραλαμβάνουν τις χρησιμοποιημένες ράβδων καυσίμου. Οι προσφορές αυτές προβλήθηκαν τόσο από Rosatom και η ιαπωνική-γαλλική κοινοπραξία. Ωστόσο, και στις δύο περιπτώσεις, η Τουρκία επέμεινε ώστε η συμφωνία να μην συμπεριλαμβάνει την παροχή ουρανίου, ούτε την επιστροφή των χρησιμοποιημένων ράβδων καυσίμου. Η Άγκυρα ήθελε να ασχοληθεί με αυτό το θέμα ξεχωριστά σε μεταγενέστερο στάδιο.
Η Τουρκία ποτέ δεν έδωσε εξήγηση για την απόφαση αυτή. Ωστόσο, δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την πρόθεση πίσω από αυτούς τους ασυνήθιστους ελιγμούς. Η Τουρκία θέλει να διατηρήσει τη δυνατότητα να λειτουργήσει τους αντιδραστήρες με το δικό της ουράνιο χαμηλού εμπλουτισμού και να επανεπεξεργάζεται μόνη της τις ράβδους καυσίμου. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει, ότι η Τουρκία προτίθεται να εμπλουτίσει ουράνιο, τουλάχιστον σε ένα χαμηλό επίπεδο.
Και υπάρχουν περισσότερα. Η επιλογή για την παροχή ουράνιο χαμηλού βαθμού εμπλουτισμού στους οκτώ συμπεφωνημένους αντιδραστήρες – η Τουρκία σχεδιάζει είκοσι τρία έργα στο σύνολο – δείχνει την έκταση των προσπαθειών εμπλουτισμού που η Τουρκία έχει οραματιστεί. Το μονοπάτι που θέλει την Τουρκία να λάβει είναι σαφές: να ακολουθήσει τα βήματα του Ιράν. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Rouhani, το Ιράν θέλει να κατασκευάσει δεκαέξι αντιδραστήρες μέχρι το 2030, οι οποίοι υποτίθεται ότι θα τροφοδοτούνται από εγχώρια εμπλουτισμένο ουράνιο, αν και ένα μεγάλο μέρος αυτού του ουρανίου χαμηλού βαθμού εμπλουτισμού, προορίζεται για υψηλό εμπλουτισμό και συνεπώς για την παραγωγή πυρηνικού καυσίμου για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.

Φυσικά, η Τουρκία αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε πρόθεση για τον εμπλουτισμό ουρανίου. Ωστόσο, η Τουρκία έχει δηλώσει πολλές φορές ότι θα επιμένει σταθερά για τα “δικαιώματα” που απορρέουν από τη Συνθήκη περί μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων (NPT), και ότι θεωρεί τον εμπλουτισμό για ειρηνική χρήση ως απολύτως νόμιμο. Το ότι η τουρκική κυβέρνηση προσπαθεί να δικαιολογήσει την απόρριψη της τροφοδοσίας από το εξωτερικό ουρανίου χαμηλού βαθμού εμπλουτισμού, ενώ δεν ομολογεί εθνικό συμφέρον στον εμπλουτισμό, καταδεικνύεται από τη δήλωση που έκανε ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Τανέρ Γιλντίζ, τον Ιανουάριο του 2014.
Ο Γιλντίζ υποστήριξε, ότι η άρνηση να ρυθμιστεί συμβατικά η προμήθεια ουρανίου με τις προαναφερόμενες εταιρείες, οφειλόταν στην επιθυμία της Τουρκίας να αντιληφθεί τον πλήρη κύκλο του πυρηνικού καυσίμου. Δεν είναι μόνο αδύναμη [μη πειστική] η εξήγηση του Γιλντίζ, η διακηρυκτική πυρηνική πολιτική της Τουρκίας, επίσης δείχνει να ακολουθεί τον δρόμο που ακολούθησε το Ιράν. Ομολογείς μονάχα ό,τι υπό το φως των αποδεικτικών στοιχείων δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί.
Τα κίνητρα της Τουρκίας για την απόρριψη της προσφοράς συνεχούς τροφοδοσίας ουρανίου από τους Ρώσους και τους Γαλλο-Ιάπωνες επιχειρηματικούς της συνεργάτες, μπορεί να φαίνεται αμφιλεγόμενη, η απόρριψη του να επιστρέφει τις χρησιμοποιημένες ράβδους καυσίμου στις προμηθεύτριες χώρες, είναι εντελώς καταστροφικό, καθώς επιτρέπει ένα και μόνο συμπέρασμα: Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να παράγει πλουτώνιο για την κατασκευή όπλων.
Ενώ η επανεπεξεργασία θα επιτρέπει την εκ νέου αξιοποίηση του χρησιμοποιημένου ουρανίου, μια τέτοια επιλογή είναι απλά και μόνο θεωρητική, καθώς ράβδοι καυσίμου που έχουν παραχθεί από την εκ νέου επεξεργασία του υλικού είναι πολύ πιο ακριβές από ό,τι εκείνες που γίνονται από «νέο» ουράνιο. Είναι για αυτό τον λόγο, ότι η επανεπεξεργασία του αναλωμένου ουρανίου σπάνια διεξάγεται πια.

Με την απόρριψη του να επιστρέψει τις χρησιμοποιημένες ράβδους καυσίμου, η Τουρκία έχει αρχίσει την πορεία προς την [πυρηνική] βόμβα. Το σύνηθες αντεπιχείρημα, σύμφωνα με την οποία ο διαχωρισμός του «βρώμικου» πλουτωνίου θα απαιτούσε ένα εξελιγμένο εργοστάσιο επανεπεξεργασίας που επί του παρόντος δεν υπάρχει στην Τουρκία, παραμένει μη πειστικό. Μελέτες έχουν, δείξει ότι μια τέτοια εγκατάσταση μπορεί να κατασκευαστεί μέσα σε μισό χρόνο και θα έχει το μέγεθος ενός κανονικού κτιρίου γραφείων. Επιπλέον, η διαδεδομένη πεποίθηση ότι, προκειμένου να αναπτυχθεί ένα πυρηνικό όπλο, απαιτείται πλουτώνιο για στρατιωτική χρήση με το επίπεδο μη καθαρότητας το πολύ 7%, είναι πολύ παρωχημένες.

Ήδη από το 1945, στρατηγός Groves, επικεφαλής του «Σχεδίου Μανχάταν», σημείωσε ότι λόγω της έλλειψης καθαρού πλουτωνίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες σύντομα θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει υλικά με το επίπεδο μη καθαρότητας να ανέρχεται μέχρι 20%. Το 1962, οι Ηνωμένες Πολιτείες πυροδότησαν μια βόμβα πλουτωνίου στη Νεβάδα, η οποία είχε επίπεδο μη καθαρότητας 23 %. Τέλος, αν οι ράβδοι καυσίμου ενός αντιδραστήρα ελαφρού ύδατος δεν παραμένουν στο εσωτερικό του αντιδραστήρα για αρκετά χρόνια, το οποίο αποτελεί την οικονομικά βιώσιμη επιλογή, αλλά αφαιρούνται μετά από μόλις έξι έως δώδεκα μήνες, κανείς καταλήγει με πλουτώνιο κατάλληλο για στρατιωτική χρήση.

Ο ιρανικός αντιδραστήρας Μπουσέρ προσφέρει ένα εύγλωττο παράδειγμα. Εάν ο αντιδραστήρας σταματούσε τη λειτουργία του μετά από οκτώ μήνες και οι ράβδοι καυσίμου αφαιρούνταν, το Ιράν θα είχε στην κατοχή του 150 κιλά πλουτωνίου με το επίπεδο μη καθαρότητας μόλις 10%, το αντίστοιχο 25 βομβών της κατηγορίας που χρησιμοποιήθηκε στο Ναγκασάκι. Εν ολίγοις, η μετατροπή του πλουτωνίου για στρατιωτική χρήση, έχει πολλές όψεις.
Η υπόθεση ότι η Τουρκία σκοπεύει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, υποστηρίζεται επίσης από τις δραστηριότητες της χώρας να δημιουργήσει ολόκληρο το κύκλο πυρηνικού καυσίμου. Όπως έχει αποκαλυφθεί από μια καλά δικτυωμένη πηγή πληροφοριών, οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες ανέφεραν, ότι ήδη από τον Μάιο του 2010, ο πρωθυπουργός Ερντογάν είχε ζητήσει να αρχίσει κρυφά την προετοιμασία για την κατασκευή χώρων εμπλουτισμού ουρανίου. Συμφώνως προς αυτό, η Τουρκία έχει αρχίσει να παράγει «κίτρινο κέικ» (Yellowcake), ένα χημικώς συμπιεσμένο μετάλλευμα ουρανίου. 
Το «κίτρινου κέικ» μετατρέπεται σε αέριο, το οποίο στη συνέχεια εμπλουτίζεται μέσα σε φυγοκεντρητές. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει δημοσίως γνωστό για ένα εργοστάσιο μετατροπής στην Τουρκία, αλλά σύμφωνα με την BND, η Τουρκία έχει ήδη στην κατοχή της εμπλουτισμένο ουράνιο που προέρχεται από μια πρώην σοβιετική δημοκρατία και μεταφέρθηκε λαθραία μέσω Κοσσυφοπεδίου και Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, με τη βοήθεια της Μαφίας. Δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν η Τουρκία έχει ήδη συσκευές φυγοκέντρησης για τον εμπλουτισμό ουρανίου. Σε τελική ανάλυση, η Τουρκία συμμετείχε στις δραστηριότητες του Πακιστανού πυρηνικού λαθρέμπορου, Abdul Qadeer Khan, ο οποίος μεταξύ των ετών 1987 και 2002, πούλησε χιλιάδες συσκευές φυγοκέντρησης στο Ιράν, τη Βόρεια Κορέα και τη Λιβύη. Τα ηλεκτρονικά συστήματα αυτών των φυγοκεντρητών προήλθαν από την Τουρκία. Ο Khan είχε ακόμη μελετήσει το ενδεχόμενο να μεταφέρει το σύνολο της παράνομης παραγωγικής του δυνατότητας σε φυγοκεντριστές, στην Τουρκία.
Το 1998, ο τότε πρωθυπουργός του Πακιστάν, Ναουάζ Σαρίφ [σ.σ. DP: είναι και σήμερα…] προσέφερε στην Τουρκία μια «πυρηνική συνεργασία» στον τομέα της πυρηνικής έρευνας. Επιπλέον, εξακολουθεί να υπάρχει μια οργανικός συνεταιρισμός μεταξύ των δύο χωρών που χρονολογείται από την εποχή της στήριξης της Τουρκίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάν. Εκείνη την εποχή, πολλά από τα εξαρτήματα που το Πακιστάν δεν μπορούσε να αποκτήσει ανοιχτά, απεστάλησαν μέσω της Τουρκίας στο Πακιστάν. Με αυτό το σκηνικό, δεν αποτελεί έκπληξη, όταν μυστικές υπηρεσίες αναφέρουν, ότι μέχρι σήμερα εξακολουθεί μια δυναμική επιστημονική ανταλλαγή μεταξύ των δύο χωρών.

Το ερώτημα του κατά πόσον η Τουρκία έχει ήδη φυγοκεντρικές συσκευές και από πού μπορεί να προέρχονται, μπορεί πιθανώς να απαντηθεί και χωρίς την προσφυγή σε αποκαλύψεις υπηρεσιών πληροφοριών. Ταυτόχρονα, αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση ενός από τα τελευταία αινίγματα της ιστορίας της διάδοσης των πυρηνικών όπλων: Την αναζήτηση για τον «τέταρτο πελάτη» της AQ Khan. Στα μέσα του 2003, φορτίο τμημάτων φυγοκέντρησης και εργαλεία που προορίζονται για τη Λιβύη «εξαφανίστηκαν» κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού από τη Μαλαισία μέσω Ντουμπάι, στην Τρίπολη.

Είχαν παραγγελθεί -και πιθανότατα εξοφληθεί- από τον πρόεδρο Καντάφι ως μέρος μιας μεγάλης συμφωνίας για 10.000 συσκευές φυγοκέντρησης, με σκοπό να μετατρέψει τη Λιβύη σε πυρηνική δύναμη. Ο αποστολέας του φορτίου ήταν ο A.Q. Khan, ο οποίος είχε διατάξει μια εταιρεία στη Μαλαισία να αγοράσει τα εξαρτήματα από όλο τον κόσμο και να τα στείλει στη Λιβύη.

Παρά το γεγονός ότι ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (IAEA) προσπάθησε για χρόνια να διαλευκάνει την υπόθεση, το τι συνέβη σε αυτή την αποστολή δεν θα μπορούσε να μην διαπιστωθεί ποτέ. Ακόμα, ο IAEA δεν θα μπορούσε να εγκαταλείψει απλώς την υπόθεση αυτή, δεδομένου ότι η εξαφάνιση αυτής της αποστολής θα μπορούσε να σημαίνει μόνο ένα πράγμα: εκτός από τους τρεις γνωστούς πελάτες του AQ Khan, πρέπει να υπήρχε ακόμη ένας. Ως εκ τούτου, πολλοί ειδικοί αναφέρονται σε έναν μυστηριώδη «τέταρτο πελάτη».
Το αίνιγμα για τον «τέταρτο πελάτη», ο οποίος φαίνεται να λειτουργεί σε ένα πυρηνικό πρόγραμμα με άκρα μυστικότητα, δεν έχει επιλυθεί, παρά το γεγονός ότι η επίλυση μοιάζει να γίνεται όλο και πιο επιτακτική. Αν συγκρίνει κανείς τον όγκο της παραγωγής του Πακιστάν με την παραγωγή που ο Khan πουλούσε στους τρεις πελάτες του, πέρα από τις εθνικές ανάγκες του Πακιστάν, βρίσκει κανείς σημαντικές διαφορές.

Με άλλα λόγια, ο «τέταρτος πελάτης» έχει λάβει πολύ περισσότερο από ό,τι Khan αρχικά προόριζε για τη Λιβύη. Ο Khan, ωστόσο, παραμένει σιωπηλός. Λαμβάνοντας υπόψη αυτό, σύμφωνα με υπηρεσίες πληροφοριών, η Τουρκία έχει στην κατοχή της ένα σημαντικό αριθμό των φυγοκεντρητών άγνωστης προέλευσης, και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Χαν, λίγο πριν τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό, είχε ταξιδέψει στην Τουρκία, το συμπέρασμα ότι η Τουρκία είναι ο τέταρτη πελάτης, δεν φαίνεται παρατραβηγμένο.

Ωστόσο, αυτό μπορεί να είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Ο Khan όχι μόνο παρέδιδε φυγοκεντριστές στους πελάτες του, αλλά και σχεδιαγράμματα για τον σχεδιασμό πυρηνικών όπλων. Η CIA αποκάλυψε τέτοια σχέδια στη Λιβύη το 2003, που φυλάσσονταν σε ένα υπουργείο σε πλαστική σακούλα. Και κατά τη διάρκεια της διερεύνησης των πυρηνικών δραστηριοτήτων του Σαντάμ Χουσεΐν, ο IAEA βρήκε έγγραφο μίας σελίδας το 1998, που αποδείχθηκε να είναι μια ολοκληρωμένη προσφορά του Khan για να μετατρέψει το Ιράκ σε πυρηνική δύναμη εντός τριών ετών, έναντι τιμής 150 εκατομμυρίων δολαρίων. Αυτή η προσφορά ρητά αναφέρεται στην παροχή στο Ιράκ όλων των απαραίτητων εξαρτημάτων με όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα και σχεδιαγράμματα για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.
Αν η Τουρκία ήταν όντως ο «τέταρτος πελάτης» του πακιστανικού πυρηνικού δικτύου λαθρεμπορίας, πρέπει κανείς να υποθέσει ότι η χώρα έχει πλέον στην κατοχή της όλα τα έγγραφα που είναι απαραίτητα για να φτιάξει μια πυρηνική βόμβα. Ακόμα κι αν η Τουρκία δεν ήταν ο τέταρτος πελάτης, πρέπει κανείς να υποθέσει ότι, δεδομένης της μακράς συνεργασίας για την παραγωγή φυγοκεντριστών, ο Khan συμβούλευσε τον προτιμώμενο συνεργάτη του, όχι μόνο για το πώς να χρησιμοποιεί συσκευές φυγοκέντρησης, αλλά και στη διαδικασία μετατροπής για χρήση για στρατιωτικούς σκοπούς (weaponization).
Δεδομένων των ασαφειών γύρω από το επίπεδο της πυρηνικής τεχνογνωσίας των Τούρκων επιστημόνων, παραμένει δύσκολο να προσφερθούν σαφή στοιχεία αναφορικά με την τρέχουσα κατάσταση των πυρηνικών δραστηριοτήτων της Τουρκίας. Αυτό που φαίνεται ανησυχητικό, ωστόσο, είναι δηλώσεις από κύκλους των μυστικών υπηρεσιών σχετικά με ένα προχωρημένο πυρηνικό πρόγραμμα. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου ενημέρωσε τότε Έλληνα Πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου στις 15 Μαρτίου 2010, ότι η Τουρκία θα μπορούσε να γίνει πυρηνική δύναμη όποτε το αποφάσιζε.

Άλλη ένα έμμεσο αποδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη τουρκικού προγράμματος πυρηνικών όπλων είναι το πυραυλικό πρόγραμμα της Άγκυρας. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Τουρκία φαινόταν ικανοποιημένη με την ανάπτυξη πυραύλων μικρού βεληνεκούς, με εμβέλεια έως και 150 χιλιομέτρων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, διάφορες δημόσιες δηλώσεις υποδεικνύουν αλλαγή πορείας. Πολύ δημοσιότητα δόθηκε σε μια δήλωση του Δεκεμβρίου 2011 από τον πρόεδρο Ερντογάν, ιδίως το αίτημά του προς την τουρκική αμυντική βιομηχανία να αναπτύξει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
Ενώ τα τουρκικά ΜΜΕ ερμήνευσαν τη δήλωση του Ερντογάν ως έκκληση ανάπτυξης διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, δεν ήταν σαφές αν ο πρόεδρος πραγματικά σκεπτόταν με αυτούς τους όρους. Ωστόσο, δύο μήνες αργότερα, η Τουρκία φαίνεται να έχει ξεκινήσει την ανάπτυξη ενός πυραύλου μεσαίου βεληνεκούς με βεληνεκές 2500 χιλιομέτρων. Το 2012, η Τουρκία δοκίμασε έναν πύραυλο με βεληνεκές 1.500 χιλιομέτρων και έγινε επίσης γνωστό ότι ο πύραυλος με βεληνεκές 2500 χιλιομέτρων θα καταστεί επιχειρησιακός μέχρι το 2015.

Ακόμα και αν η Τουρκία δεν θα είναι σε θέση να τηρήσει αυτές τις προθεσμίες, η πρόθεσή του να αναπτύξει πυραύλους μέσου βεληνεκούς είναι σαφής. Αυτό θέτει το ερώτημα ως προς τη στρατηγική λογική των όπλων αυτών. Η απάντηση είναι αρκετά απλή: Πύραυλοι μέσου βεληνεκούς έχουν νόημα μόνο αν μεταφέρουν πυρηνικό φορτίο. Έτσι, η ανάπτυξη εκ μέρους της Τουρκίας πυραύλων μέσου ή μεγάλου βεληνεκούς, μπορεί να εξηγηθεί μόνο στο πλαίσιο ενός προγράμματος πυρηνικών όπλων. Με λίγα λόγια, η επιθυμία της Τουρκίας να κατασκευάσει πυραύλους μεγαλυτέρου βεληνεκούς, είναι ισχυρή απόδειξη για την ύπαρξη πυρηνικού προγράμματος.

Αλλά ποιες είναι οι απόψεις της πολιτικής ηγεσίας της Τουρκίας για το θέμα αυτό; Δεν υπάρχουν βέβαια δημόσιες δηλώσεις που να επιχειρηματολογούν υπέρ ενός εθνικού στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος. Ωστόσο, ορισμένες δηλώσεις μπορούν να ερμηνευθούν ως στοχευμένες δηλώσεις προθέσεων. Τον Αύγουστο του 2011, ο πρεσβευτής της Τουρκίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, Ναμίκ Ταν, δήλωσε: «Δεν μπορούμε να ανεχτούμε ότι το Ιράν αποκτά πυρηνικά όπλα». Η θέση αυτή έγινε πιο συγκεκριμένη, δύο χρόνια αργότερα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Αμπντουλάχ Γκιουλ. Σε μια συνέντευξη στην επιθεώρηση «Foreign Affairs», ο Γκιουλ είπε ότι «η Τουρκία δεν θα επιτρέψει ότι μια γειτονική χώρα έχει όπλα που η ίδια δεν έχει».
Δεδομένου ότι θα πρέπει να είναι σαφές τώρα στους Τούρκους πολιτικούς, ότι το Ιράν, ανεξάρτητα από τη συμφωνία με το P5 +1, θα συνεχίσει να προωθεί ένα πυρηνικό πρόγραμμα, δεν έχει νόημα πια να εξαρτά το δικό του. Εγχώρια εμπόδια εμφανίζονται αμελητέα: Σε μια δημοσκόπηση του 2012, το 54% των 1.500 ανθρώπων που ρωτήθηκαν ήταν υπέρ των τουρκικών πυρηνικών, αν το Ιράν πυρηνικοποιηθεί.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις εξελίξεις, καθίσταται σαφές για ποιον λόγο η Τουρκία είναι ένας νόμιμος στόχος για τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Ένας σύμμαχος στο ΝΑΤΟ που δείχνει να οραματίζονται όλο και περισσότερο τον ρόλο του ως ένας εξοπλισμένος με πυρηνικά περιφερειακός ισχυρός «παίκτης», είναι μια εξέλιξη τεράστιας σημασίας, που η Γερμανία δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει.
Λαμβάνοντας υπόψη το όραμα του Ερντογάν για μια Τουρκία με αυτοπεποίθηση, διεκδικητική και δυνητικά ανεξάρτητη περιφερειακή ηγετική δύναμη στη Μέση Ανατολή και δεδομένης της ύπαρξης μιας δεδομένης (Ισραήλ) και μιας αναδυόμενης πυρηνική δύναμης (Ιράν), η Τουρκία δεν έχει καμία πραγματική εναλλακτική λύση, από το να αποκτήσει επίσης πυρηνικά όπλα. Αν η Τουρκία δεν επιλέξει την πυρηνικοποίηση πυρηνικά όπλα, θα παραμείνει δεύτερης κατηγορίας δύναμη, μια θέση την οποία ο Ερντογάν δεν μπορεί και δεν προτίθεται να δεχθεί.
——————————————

*Ο Hans Rühle είναι πρώην επικεφαλής Σχεδιασμού του γερμανικού υπουργείου Άμυνας. Δημοσιεύει τακτικά αναλύσεις σε θέματα ασφάλειας και άμυνας.
πηγή

Ο Θεός μπορεί να λυπηθεί του τζιχαντιστές, η "Specnaz" ΠΟΤΕ!

Η Μόσχα έστειλε στη Συρία ένα τμήμα της ειδικήςαντιτρομοκρατικής ομάδας "Specnaz" που μπαίνει στη μάχη εναντίον του ισλαμικού κράτους. Τα ρωσικά ΜΜΕ, ακριβώς αυτές τις ώρες, επισημαίνουν τα 5 πιο ισχυρά όπλα που θα πρέπει να φοβούνται οι φονιάδες μισθοφόροι της "πολιτισμένης" δύσης και μεταξύ αυτών είναι το...ειδικό σώμα της ομάδας "Specnaz".

Πρόκειται για το σώμα εκείνο που κάνει τους Τσετσένους τρομοκράτες να τρέμουν.

Ο Θεός μπορεί να λυπηθεί του τζιχαντιστές, η "Specnaz" ΠΟΤΕ!

sibilla-gr-sibilla

Επιστολή Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ προς τον Πατριάρχη Σερβίας κ. Ειρηναίο

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833, Fax +30 210 4518476e-mail: impireos@hotmail.com

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἐν Πειραιεῖ τῆ 29^ῃ/9/2015

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ.κ. Σεραφείμ ἀπέστειλε τήν ἀκόλουθη συγχαρητήριον ἐπιστολήν πρός τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Σερβίας κ.κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΝ διά τήν ἐξαίρετον πρότασι Αὐτοῦ πρός τούς Προκαθημένους τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν διά τήν ἀναγνώρισι τῶν Ἁγίων Η΄ καί Θ΄Οἰκουμενικῶν Συνόδων ὑπό τῆς μελλούσης νά συνέλθῃ Πανορθοδόξου Συνόδου.

ΕΚ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29^ῃ Σεπτεμβρίου 2015

Πρός Τόν

Μακαριώτατον
Ἀρχιεπίσκοπον Πεκίου
Μητροπολίτην Βελιγραδίου καί Καρλοβικίου
καί Πατριάρχην τῶν Σέρβων
Κύριον κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΝ

Εἰς ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ 

Μακαριώτατε Δέσποτα,

Πάνυ εὐλαβῶς καί μετά πλείστης τιμῆς καί υἱϊκῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης προάγομαι ὅπως ἐπικοινωνήσω μετά τῆς περισπουδάστου  μοι Ὑμετέρας Μακαριότητος, τοῦ πολιοῦ Προκαθημένου τῆς κατά Σερβίαν Ἁγιοσαββιτικῆς Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Γνωστόν τυγχάνει τό πολυσχιδές καί ἐπίμοχθον ἔργον τό ὁποῖον ἐπιτελεῖ ἡ Ὑμετέρα Σεπτή Μακαριότης τόσον διά τόν εὐαγγελισμόν τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, ὅσον καί διά τόν ἐπιστηριγμόν ὑλικόν καί πνευματικόν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἐν τῇ Ὑμετέρᾳ Θεοφρουρήτῳ κανονικῇ δικαιοδοσίᾳ, τῷ Σεπτῷ Πατριαρχείῳ Σερβίας.

Ὡς γνωρίζετε ἡ οἰκονομική περιπέτεια τῆς Ἑλλάδος συμπαρασύρει τόν Ὀρθόδοξον Ἑλληνισμόν εἰς τραγικόν -ἀνθρωπίνως- ἀδιέξοδον ἐκ τοῦ ὁποίου ἡ πανσθενουργός δεξιά τοῦ Ὑψίστου, εἰς τήν ὁποίαν μόνον ἐλπίζομεν, δύναται ἀποφασιστικῶς νά ἐξάγῃ αὐτόν. Ὡσαύ-τως καί ἡ διοικοῦσα καθ’ Ἑλλάδα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία βιοῖ ἐντόνως τήν τραγικότητα τῆς καταστάσεως, συμπάσχουσα μετά τῶν πιστῶν τέκνων Αὐτῆς γεγονός τό ὁποῖον καθιστᾶ δυσχερή τήν ἐνασχόλησιν μετά σοβαρῶν θεολογικῶν καί δογματικῶν θεμάτων.

Ὡς ἐκ τούτου σπεύδω ταπεινῶς καί πολυσεβάστως ἵνα ὑποβάλω τῇ Ὑμετέρᾳ Γεραρᾷ Μακαριότητι, ὡς ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις, θερμάς συγχαρητηρίους εὐχάς καί εὐχαριστίας διά τήν Ὑμετέραν πρότασι, θεολογικῶς καί ἐπιστημονικῶς ἐρειδομένην καί στοιχοῦσα πρός τήν Ἀποστολικοπαράδοτον πίστι, ἡ ὁποία ἀνηῦρε εἰς τό πλήρωμα τοῦ χρόνου τήν Ὑμετέραν στιβαράν ἐκκλησιαστικήν Προσωπικότητα, πού ἀνέλαβε τήν ἱεράν ῤηξικέλευθον πρωτοβουλίαν τήν ἐκφράζουσαν καί τήν συνείδησι τῶν ὁμοδόξων Ἀδελφῶν ἐν Χριστῷ Ἐκκλησιῶν, ἀναγνωρίσεως ὑπό τῆς μελλούσης νά συνέλθῃ Πανορθοδόξου Συνόδου, τῆς ἐπί Μεγάλου Φωτίου καί ἐν ἔτει 879-880 ἐν Κωνσταντινουπόλει συγκληθείσης Συνόδου ὡς Ὀγδόης Οἰκουμενικῆς καί τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐν ἔτει 1351 συγκληθείσης Συνόδου, ἐπί Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ ὡς Ἐνάτης Οἰκουμενικῆς, καθ’ ὅτι πληροῦν τάς ἱστορικοκανονικάς προϋποθέσεις καί ἀντιμετώπισαν θεοφιλῶς ὑψίστης σπουδῆς καί σημασίας δογματικά θέματα,  ὥστε νά ὁλοκληρωθῇ πανορθοδόξως ἡ ἔκφρασις τῆς ἑνιαίας ἀκαινοτομήτου καί ἀδιαιρέτου Ἀποστολικῆς καί Πατερικῆς πίστεως καί urbi et orbi νά διακηρυχθῇ πανανθρωπίνως ἡ ὀρθόδοξος αὐτοσυνειδησία καί ὁ κραταιός καί πάντοτε ἐπίκαιρος λόγος τοῦ Παναγίου Πνεύματος καί τῶν θεοφόρων Ἁγίων Πατέρων, διά τοῦ ὁποίου διασφαλίζεται ἡ ἀληθής χριστιανική ἀνθρωπολογία καί ἡ ὀντολογική ἀναγωγή αὐτῆς διά τῆς καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ καί τῆς θεώσεως ἐντός τοῦ συγκεχυμένου καί δυσδιακρίτου κόσμου πού προωθεῖ τήν ὁμογενοποίησιν καί τήν καταδολίευσιν τοῦ προσώπου.

«Ἡ Πατερική Θεολογία εἶναι οὐσιοκρατική καί ἐμπειρική εἶναι αὐθεντική ἐπειδή ἔχει αἰώνιον ἰσχύ, εἶναι χριστοηθής καί ἐσχατολογική διάδοχος καί ὁδοδείκτης διά τό περιβάλλον τῶν ἐσχάτων. Εἰς τήν Πατερικήν Θεολογίαν οἱ σχέσεις θεωρητικῆς καί πρακτικῆς Θεολογίας καί ἠθικῆς μέ τήν ἀποκάλυψι καί σάρκωσι τοῦ Λόγου ἑνοποιοῦνται καί ἑνοποιοῦν τήν ἀνθρώπινη φύσι. Ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία ταυτίζεται μέ τήν Πατερική ἐφ’ ὅσον συμπαράγεται μέ τή Χάρι καί τήν Ἐκκλησία, εἶναι ἐντεταγμένη εἰς μία διαγενεαλογική Θεολογία πού ἀδιακόπως διδάσκει ὀρθοδόξως τήν ἐμπειρία τῆς θεώσεως καί τῶν ἐσχάτων. Τά πρόσωπα τῶν Θεοφόρων Πατέρων τηροῦν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ συνθέτουν, ἀποδίδουν τό Ὅλον μέ θεανθρωπίνην συνέργειαν καί μέ τήν ἀδιάλειπτον σάρκωσι τοῦ Λόγου μέσα ἀπό τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, συγχρονίζουν τόν θεοειδῆ πρασανατολισμό τους, δειγματίζουν ἦθος καί δογματίζουν τήν ἀκαινοτόμητον πίστι. Τό Δόγμα ὡς πίστι καί δόξα λυτρώσεως ἐκφράζει τήν ἀλήθεια τοῦ προσώπου. Ἡ θεολογία τῶν Πατέρων εἶναι συνέπεια θεωρίας καί πράξεως χαριτοβρύτου ζωῆς ταυτόσημον μέ τήν θεοπτίαν πού ἀποδυναμώνει τόν μονισμόν τῆς διανοητικῆς γνώσεως ὡς κυρίαρχο ὄργανον θεολογικῆς καί παιδαγωγικῆς ἐκφορᾶς καί καθοδηγήσεως».

Σχετικῶς ἐσωκλείω τάς ἐμπεριστατωμένας ἐργασίας τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ.κ. Ἱεροθέου καί Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ.κ. Ἱερεμίου διά τῶν ὁποίων δύναται ἡ περινούστατος Ὑμετέρα Μακαριότης νά ἐνημερωθῇ περαιτέρω καί τάς συντεθείσας Ἀσματικάς ἀκολουθίας τῶν Ἁγίων Η΄καί Θ΄ Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

Ἡ Ὑμετέρα πάνσεπτος Μακαριότης, εἰς τήν ὁποίαν πανορθοδόξως μετ’ ἐλπίδος βεβαίας ἐνατενίζομεν, ἀνέλαβε ἐπί τοῦ κραταιοῦ Αὐτῆς ὠμοφορίου διά τῆς συνέσεως, τῆς σοβαρότητος καί τῆς διακρίσεως τῶν γεγονότων, αἱ ὁποῖαι κοσμοῦσιν Αὐτήν τήν πανιερωτάτην καί παμμεγίστην ταύτην εὐθύνην ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί τῆς Οἰκουμενικῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας καί τῶν θεοφόρων Ἁγίων Πατέρων καί Μαρτύρων Αὐτῆς, ἐγγράφουσα ἐκτύπως ἐν ταῖς συνειδήσεσι τῶν ἀνά τήν οἰκουμένην μελῶν τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν  Ἐκκλησίας ἀλλά καί ἐν Βίβλῳ Ζωῆς τό πάνσεπτον Αὐτῆς ὄνομα, ὑποβαλοῦσα τήν ὡς εἴρηται πρότασι εἰς τούς Προκαθημένους τῶν Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν καί τάς περί Αὐτούς Ἱεράς Συνόδους, ἵνα λαμβανομένου τοῦ consesus των εἰσαχθῇ ὡς θέμα εἰς τήν ἡμερησίαν διάταξι τῆς μελλούσης νά συνέλθῃ τό προσεχές ἔτος Μεγάλης Συνόδου.

Μακαριώτατε Δέσποτα, ἐπετελέσατε ἔργον τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Ἐπετελέσατε ἔργον τοῦ Ζῶντος Τρισυποστάτου Θεοῦ. Εἴησαν τά ἔτη Ὑμῶν, ὄλβια, ὑγιεινά καί πανευφρόσυνα. Ὑποβάλοντες ἐκ προσώπου τοῦ εὐαγοῦς Κλήρου καί τοῦ φιλοχρίστου Λαοῦ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως ἀπείρους υἱϊκάς προσρήσεις καί εὐγνώμονας εὐχαριστίας καί κατασπαζόμενοι τήν Ὑμετέραν Σεπτήν Δεξιάν ἐξαιτούμεθα τάς Ὑμετέρας Σεπτάς θεοπειθεῖς πατρικάς  εὐχάς καί εὐλογίας.

Ο   Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Κι άλλος Αλβανός τζιχαντιστής σκοτώθηκε στη Συρία

Κι άλλος ένας Αλβανός υπήκοος, που πολεμούσε το πλευρό των τζιχαντιστών του ισλαμικού κράτους, σκοτώθηκε στα πεδία των μαχών στη Συρία. Πρόκειται για τον 25χρονο Ντόριαν Κούκο από το Πόγραδετς. Η είδηση ανακοινώθηκε στην οικογένεια του χθες. Ο Κούκο είχε πάει στη Συρία τον Ιούλιο του 2013, εμποτισμένος από κηρύγματα υπέρ του ισλαμικού κράτους από κάποιον ονόματι Γκένσι Μπάλα , ο οποίος ήταν επιφορτισμένος με την πρόσληψη νεαρών οπαδών του ISIS στην Αλβανία.

Ο Κούκο είχε φύγει με δεκάδες άλλους Αλβανούς να πολεμήσουν τους ‘άπιστους’ στη Συρία και το Ιράκ.

--

The Hellenic Information Team

               

 © Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος  Ἐχέδωρος

Διεθνείς ειδήσεις-Διεθνή Νέα- Τι συμβαίνει στον Κόσμο

Ο Αλέξης Τσίπρας αρνήθηκε να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Μακεδονία»

Ο Αλέξης Τσίπρας αρνήθηκε να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία και δεν θα συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ με θέμα το Ισλαμικό Κράτος και τον τζιχαντιστικό εξτρεμισμό. Όπως ενημερώνουν κυβερνητικές πηγές, απόντος του Πρωθυπουργού θα πραγματοποιηθεί η Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ ενάντια στον εξτρεμισμό και το Ισλαμικό Κράτος, υπό τον Μπαράκ Ομπάμα, εξαιτίας εμπλοκής που έχει δημιουργηθεί με τα Σκόπια.
Κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι τα Σκόπια θα συμμετάσχουν με την συνταγματική τους ονομασία ως «Μακεδονία» και ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός δεν θα είχε δικαίωμα παρέμβασης.
Για τον λόγο αυτό κρίθηκε επιβεβλημένη από την ελληνική αντιπροσωπεία, η αποχή του Αλέξη Τσίπρα από τη Σύνοδο Κορυφής.
Σε νεότερη ενημέρωση από το γραφείο Τύπου του Πρωθυπουργού, έχει αφαιρεθεί από το ημερήσιο πρόγραμμα η συμμετοχή του στη «Συνάντηση Κορυφής υπό την προεδρία Ομπάμα για την καταπολέμηση του βίαιου εξτρεμισμού και του ISIL».
Το παρασκήνιο της συγκεκριμένης απόφασης είναι έντονο, παρά το γεγονός ότι οι ίδιες πηγές ανέφεραν πως η ελληνική πλευρά δεν προέβη σε επίσημο διάβημα.
Ωστόσο, πληροφορίες αναφέρουν ότι η αμερικανική πλευρά αρνήθηκε να συμμετάσχουν τα Σκόπια με την προσωρινή ονομασία FYROM που αναγνωρίζει και ο ΟΗΕ, επιμένοντας να λάβει μέρος στη Σύνοδο με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», όπως είναι αναγνωρισμένα τα Σκόπια από τις ΗΠΑ.
Εμείς απλά θα κάνουμε δύο σχόλια: α) Οι ΗΠΑ τον ελληνικό στρατό έχουν ανάγκη, όχι τον ανύπαρκτο Σκοπιανό (να το θυμούνται καλά αυτό οι γραφειοκράτες της Ουάσιγκτον) και β) οι ΗΠΑ μόλις έκαναν εθνικό ήρωα τον Αλέξη Τσίπρα.

tribune

Εμπλοκή με τα Σκόπια - Δεν θα παραστεί ο Τσίπρας στη Σύνοδο του ΟΗΕ

Απόντος του Πρωθυπουργού θα πραγματοποιηθεί η Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ ενάντια στον εξτρεμισμό και το Ισλαμικό Κράτος, υπό τον Μπαράκ Ομπάμα, εξαιτίας εμπλοκής που έχει δημιουργηθεί με τα Σκόπια. Κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι τα Σκόπια θα συμμετάσχουν με την συνταγματική τους ονομασία ως «Μακεδονία» και ότι ο έλληνας Πρωθυπουργός δεν θα είχε δικαίωμα παρέμβασης. Για τον λόγο αυτό κρίθηκε επιβεβλημένη από την ελληνική αντιπορσωπεία, η αποχή του κ. Τσίπρας από τη συνάντηση  αυτή. 
Σε νεότερη ενημέρωση από το γραφείο Τύπου του Πρωθυπουργού, έχει αφαιρεθεί από το ημερήσιο πρόγραμμα η συμμετοχή του στη «Συνάντηση Κορυφής υπό την προεδρία Ομπάμα για την καταπολέμηση του βίαιου εξτρεμισμού και του ISIL».  
Το παρασκήνιο της συγκεκριμένης απόφασης είναι έντονο, παρά το γεγονός ότι οι ίδιες πηγές ανέφεραν πως η ελληνική πλευρά δεν προέβη σε επίσημο διάβημα. Ωστόσο, πληροφορίες αναφέρουν ότι η αμερικανική πλευρά αρνήθηκε να συμμετάσχουν τα Σκόπια με την προσωρινή ονομασία FYROM που αναγνωρίζει και ο ΟΗΕ, επιμένοντας να λάβει μέρος στη Σύνοδο με την  ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», όπως είναι αναγνωρισμένα τα Σκόπια από τις ΗΠΑ.

newpost

Βαρουφάκης: Με τον Τσίπρα λέγαμε ότι θα παραιτηθούμε αν μας ανάγκαζαν να πάρουμε νέο δάνειο

Σε μία νέα αποκάλυψη, αδειάζοντας για μία ακόμη φορά τον Αλέξη Τσίπρα, προέβη ο Γιάνης Βαρουφάκης.

Μιλώντας στη γαλλική ιστοσελίδα Mediapart, ο πρώην υπουργός Οικονομικών υποστήριξε πως μαζί με τον πρωθυπουργό είχαν «συμφωνήσει» να παραιτηθούν σε περίπτωση που οι δανειστές τούς επέβαλαν να πάρει η Ελλάδα τρίτο δάνειο, ωστόσο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, «τελικά δεν έκανε αυτή την επιλογή».

«Με τον Αλέξη λέγαμε κάθε μέρα, μήνας μπει, μήνας βγει ότι θα παραιτηθούμε αν μας υποχρεώσουν να αποδεχθούμε ακόμα ένα δάνειο, ένα δάνειο-φονιά που θα μας γονάτιζε οικονομικά, ότι θα παραδίδαμε τα κλειδιά των υπουργείων μας στην αντιπολίτευση και θα λέγαμε: Το έχετε ξαναϋπογράψει, το αποδέχεστε, ορίστε και τα κλειδιά», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Βαρουφάκης.

Αφού υπογράμμισε ακολούθως ότι από τις 27 Απριλίου και τη Σύνοδο Κορυφής της Ρίγας κατάλαβε ότι πλέον είχε αρχίσει η απαξίωσή του, χαρακτήρισε κομψά… γλάστρα τον Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος υπερηφανεύεται ότι στάθηκε στο πλευρό της Ελλάδας.

«Βρισκόταν εκεί, ήταν παρών, αλλά δεν έπαιξε κανένα ρόλο», σημείωσε.

Για το… περιβόητο, τέλος, plan B ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμισε ότι «δεν ήταν κάτι το παράλογο ή το άτιμο ή το εγκληματικό, αλλά απλά ένα σχέδιο που θα τιμωρούσε όσους θα τιμωρούσαν την Ελλάδα με το κλείσιμο των τραπεζών».

Read more: http://www.newsbomb.gr/oikonomia/news/story/628395/varoyfakis-me-ton-tsipra-legame-oti-tha-paraitithoyme-an-mas-anagkazan-na-paroyme-neo-daneio#ixzz3msqNWuPH

Βαγγέλης Πρωτοπαππάς

• 
• 
  
• 
  
• Γεννήθηκε:
  1917
• Απεβίωσε:
  21 Μαΐου 1995

Αριστούχος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ο Βαγγέλης Πρωτοπαππάς πρόσφερε για 50 ολόκληρα χρόνια στο θέατρο και στον κινηματογράφο το ταλέντο του, την ευαισθησία του και την παιδεία του.

Με καταγωγή από το Μεσολόγγι, γεννήθηκε στην Τήνο από πατέρα δικαστικό και πολιτικό (βουλευτής). Αφού φοίτησε ένα χρόνο στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου στην Αθήνα, διέκοψε τις σπουδές του για να τις συνεχίσει το 1937 στην υποκριτική τέχνη, φοιτώντας στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1938 κατετάγη στο στρατό και το 1940 πολέμησε με ανδρεία στο Αλβανικό μέτωπο, γι’ αυτό και παρασημοφορήθηκε από την πολιτεία με τον «Σιδηρούν Σταυρό» για τις εξαίρετες πράξεις του. Τελείωσε τις σπουδές του  ανάμεσα στους δέκα πρώτους το 1942, με συμμαθητές και αγαπημένους φίλους του τον Τάκη Χορν και την Μελίνα Μερκούρη.

Αμέσως μετά την αποφοίτησή του πρωτόπαιξε στη μουσική κωμωδία «Αλάτι και Πιπέρι» που είχε ανεβάσει οι θίασος Κοτοπούλη με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Βασίλη Λογοθετίδη. Στις δύσκολες ώρες της φτώχιας και της πείνας που περνούσε  η Αθήνα, έχασε και την νεότατη μητέρα του, και τότε δέχτηκε την άπλετη συμπαράσταση του Βασίλη Λογοθετίδη με τον οποίον στη συνέχεια συνδέθηκε με βαθιά φιλία. Μια φιλία που σφραγίστηκε με διπλή κουμπαριά και με αποκλειστική  καλλιτεχνική συνεργασία από το 1947 και μέχρι το θάνατο του Λογοθετίδη το 1960. Σε αυτό το διάστημα έπαιξαν μαζί σε πολλά θεατρικά έργα, πήγαν μαζί σε περιοδείες στην Αμερική και στην Ευρώπη και συμπρωταγωνίστησαν σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες (Ένας Ήρως με Παντούφλες, Σάντα Τσικίτα, Κάλπικη Λίρα, Ο Ζηλιαρόγατος, Δεσποινίς Ετών 39, κ.ά).

Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο και το καλοκαίρι του 1962 έπαιξε στην «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζηδάκι και του Μίνου Αργυράκη, δίπλα στον φίλο του Τάκη Χορν. Ακολούθησε συνεργασία με τη Χριστίνα Σύλβα, σαν συνθιασάρχες, αλλά το 1964 τον κάλεσε ο συμμαθητής του Αλέξης Σολομός στο Εθνικό Θέατρο. Για δεκατρία ολόκληρα χρόνια πρωταγωνίστησε στο Εθνικό σε πολλά έργα του κλασικού ρεπερτορίου και του αρχαίου δράματος, κατακτώντας θαυμασμό και εξαιρετικές κριτικές. Το 1976 έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής στο «Άρμα Θέσπιδος» (κινούμενος θίασος του Εθνικού Θεάτρου) στο οποίο ανέβασε εξαιρετικά έργα Ελλήνων δραματουργών.

Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη εμφάνισή του το 1947 στην ταινία «Μαρίνα» (Φίνος Φιλμ). Μέχρι το 1966 έπαιξε σε περισσότερες από είκοσι ταινίες, εκ των οποίων οι επτά της Φίνος Φιλμ. Συμμετείχε και σε αρκετές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές σειρές με πιο γνωστές: «Ονειροπαρμένος», «Δίκαιοι», «Βασίλισσα Αμαλία» κ.α.

www.finosfilm.com/movies/artistView/74

29 Σεπτεμβρίου 1941: O ν.Δράμας… το Δοξάτο θυμάται και τιμά τους νεκρούς της Βουλγαρικής θηριωδίας

Eπιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στα μνημεία των σφαγιασθέντων
Εκδηλώσεις μνήμης για τους αθώους συμπολίτες μας που έπεσαν θύματα της βουλγαρικής θηριωδίας κατά την περίοδο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 1941, πρόκειται να πραγματοποιηθούν στο Δήμο ΔράμαςΔήμο Δοξάτου και σε άλλους Δήμους στον νομό, καθώς και στα Δημοτικά Διαμερίσματα.

Οι βουλγαρικές αρχές κατοχής προβαίνουν σε ομαδικές σφαγές 15.000 κατοίκων της Δράμας, του Δοξάτου και της γύρω περιοχής. Εξαιτίας των βουλγαρικών αυτών ωμοτήτων, περίπου 200.000 κάτοικοι της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης εγκαταλείπουν τις εστίες τους και καταφεύγουν πρόσφυγες σε μη βουλγαροκρατούμενες περιοχές της χώρας.Στις 28 Σεπτεμβρίου 1941, στη βουλγαροκρατούμενη περιοχή της Δράμας πραγματοποιήθηκε η πρώτη στην Ελλάδα και δεύτερη στην Ευρώπη μετά τη Γιουγκοσλαβία, ένοπλη ανταρτική εξέγερση. Οι αντάρτες και οι ένοπλες ομάδες τοπικών οργανώσεων χτύπησαν συνολικά σε είκοσι δύο χωριά της περιοχής και στην πόλη της Δράμας, μην αντέχοντας να βλέπουν τους ίδιους αδίσταχτους κατακτητές να σφετερίζονται για τρίτη φορά τη γη και τις περιουσίες τους. Τελικά νεότερες έρευνες δείχνουν ότι η εξέγερση της Δράμας ήταν μια απεγνωσμένη και ηρωική πράξη αντίστασης και όχι βουλγαρική προβοκάτσια, παρά το γεγονός ότι η ανάμνησή της πνίγηκε αμέσως σε μια θάλασσα τύψεων και οργής εξαιτίας των τραγικών συνεπειών της.

Στόχος των ανταρτικών επιθέσεων ήταν κυρίως αστυνομικοί, δήμαρχοι, κοινοτάρχες, αγροφύλακες και άλλοι φορείς της κρατικής βουλγαρικής εξουσίας, καθώς και συνεργάτες των Βουλγάρων. Σύμφωνα με επισταμένη έρευνα κατά τις επιθέσεις των ανταρτών εκτελέστηκαν τριάντα πέντε (35) Βούλγαροι και δώδεκα (12) συνεργάτες τους.

Τα βουλγαρικά αντίποινα υπήρξαν άμεσα και σκληρά και επεκτάθηκαν πολύ πιο πέρα από το χώρο εκδήλωσης των ανταρτικών επιθέσεων. Συνολικά σε πενήντα οικισμούς του νομού Δράμας, σε τριάντα έξι οικισμούς του νομού Σερρών και σε δεκαπέντε οικισμούς του νομού Καβάλας εκτελέστηκαν περισσότεροι από δύο χιλιάδες εκατόν σαράντα (2.140) αθώοι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής. Από αυτούς οι χίλιοι εξακόσιοι δέκα τέσσερις (1.614) ήταν από το νομό Δράμας, οι τετρακόσιοι δεκαέξι (416) από το νομό Σερρών και οι εκατόν δέκα (110) από το νομό Καβάλας.

Ιδιαίτερα δοκιμάστηκε η μαρτυρική πόλη της Δράμας, αν και μέσα στην πόλη οι ανταρτικές επιτυχίες ήταν ελάχιστες. Κατά τη νύχτα της εξέγερσης ο κατοχικός στρατιωτικός διοικητής συνταγματάρχης Μιχαήλοφ, που είχε ειδοποιηθεί στο μεταξύ για τις κινήσεις των ανταρτών στο Δοξάτο, είχε δώσει εντολή να πυροβολείται στο ψαχνό όποιος κυκλοφορούσε στους δρόμους, ενώ από τα ξημερώματα άρχισαν οι μαζικές συλλήψεις.
Το πρωί της 29ης Σεπτεμβρίου 1941 γέμισαν τα στρατόπεδα και οι βουλγαρικοί αστυνομικοί σταθμοί από πολίτες που δεν είχαν καμιά απολύτως ανάμιξη στα γεγονότα. Ο αριθμός των συλληφθέντων ξεπέρασε τους χίλιους. Την ίδια μέρα άρχισαν οι ομαδικές εκτελέσεις. Χωρίς να προηγηθεί δίκη και καταδικαστική ετυμηγορία, εκατοντάδες Δραμινοί και κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής που ήρθαν την Κυριακή στην πόλη για το παζάρι, που τότε γινόταν κάθε Δευτέρα, θανατώθηκαν σε διάφορα σημεία της πόλης.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες έρευνες ο συνολικός αριθμός των θυμάτων που προκάλεσαν τα άμεσα βουλγαρικά αντίποινα –μόνο μέσα στην πόλη της Δράμας– ήταν τουλάχιστον πεντακόσιες εξήντα δύο (562) ψυχές. Ο αριθμός αυτός ίσως να μην είναι τόσο εντυπωσιακός όσο φαίνονται μερικά άλλα εξωπραγματικά νούμερα που παγιώθηκαν έκτοτε στη συλλογική μνήμη κυρίως στη Δράμα και στο Δοξάτο. Ωστόσο, η αποκρουστικότητα ενός εγκλήματος δεν κρίνεται μόνο από τον αριθμό των θυμάτων αλλά κυρίως από την αγριότητα και το μίσος αυτών που το διέπραξαν.

Η Δράμα και η περιοχή της δεν πρέπει να ξεχάσει επ’ ουδενί τα γεγονότα του 1941. Το επιβάλλει αυτό ο σεβασμός στη μνήμη των νεκρών της και στην ιστορική αλήθεια που ομολογουμένως δεινοπάθησε και αυτή μέχρι να αποκρυσταλλωθεί.
Η Δράμα, ως μαρτυρική πόλη, πήρε μέρος για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Συνέδριο των Μαρτυρικών Πόλεων που πραγματοποιήθηκε στις 18 και 19 Απριλίου 1985 στη Μπολόνια της Ιταλίας, όπου τιμήθηκε ιδιαίτερα.

…………………………………………………………………………………………………………………..

Το Δοξάτο είναι μια κωμόπολη 3.500 περίπου κατοίκων. Βρίσκεται ανάμεσα στις πόλεις Δράμα και Καβάλα σε απόσταση 10 και 25 χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Η ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή ξεκινά ήδη από την προϊστορική περίοδο και φτάνει μέχρι σήμερα. Κατά τη μακραίωνη ιστορία του γνώρισε πολλούς κατακτητές. Εκείνοι όμως που άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους ήταν οι Βούλγαροι κατά τις τρεις βουλγαρικές κατοχές 1912-13, 1916-18 και 1941-44.

Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο η περιοχή της Δράμας καταλαμβάνεται τον Οκτώβριο του 1912 από τους Βουλγάρους, για να απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο την 1η Ιουλίου 1913. Κατά την αποχώρησή τους όμως οι Βούλγαροι προκαλούν ολέθριες καταστροφές και τα γεγονότα του Δοξάτου στις 30 Ιουνίου 1913 συγκλονίζουν την υφήλιο. Σφάζονται άντρες, γυναίκες και παιδιά και η κωμόπολη παραδίδεται στις φλόγες. Ο τραγικός απολογισμός της καταστροφής είναι εξακόσιοι πενήντα (650) νεκροί και 240 σπίτια και 80 καταστήματα πυρπολημένα. Τις επόμενες ημέρες όλες οι έγκριτες εφημερίδες του κόσμου δημοσιεύουν φρικιαστικές λεπτομέρειες από τη σφαγή και την πυρπόληση του Δοξάτου.

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά την περίοδο 1916-18 οι Βούλγαροι, ως σύμμαχοι των Γερμανών, καταλαμβάνουν για δεύτερη φορά την Ανατολική Μακεδονία. Όσοι άντρες διασώθηκαν από τη σφαγή του 1913 οδηγούνται το καλοκαίρι του 1917 ως όμηροι στη Βουλγαρία. Σύμφωνα με την Έκθεση της Διασυμμαχικής Επιτροπής εβδομήντα τέσσερις (74) από αυτούς πεθαίνουν εκεί με φρικτά βασανιστήρια, ενώ 200 περίπου γυναικόπαιδα αφανίζονται από πείνα και αρρώστιες στο Δοξάτο.

Το κακό τρίτωσε κατά την τελευταία βουλγαρική κατοχή, όταν την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 1941, μία από τις πολλές ομάδες εξέγερσης εισήλθε στο Δοξάτο, χτύπησε το αστυνομικό τμήμα, πυρπόλησε το οίκημα και σκότωσε οχτώ (8) Βούλγαρους αστυνομικούς και έναν βουλγαρογραμμένο συνεργάτη τους. Κατά τη μάχη που διεξήχθη σκοτώθηκε ένας αντάρτης από τη Χωριστή.

Την άλλη μέρα το Δοξάτο πλήρωσε για άλλη μια φορά βαρύ φόρο αίματος στο βουλγαρικό στρατό κατοχής. Με μια πράξη τυφλής βίας εκτελέστηκαν για αντίποινα τουλάχιστον διακόσιοι (200) αθώοι Δοξατινοί.
Για τα χίλια εκατόν είκοσι τέσσερα (1.124) αναφερόμενα θύματα κατά τις τρεις βουλγαρικές κατοχές το Δοξάτο τιμήθηκε: το 1945 με Βασιλικό Διάταγμα, το 1985 με το Χρυσό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το 1998 με Προεδρικό Διάταγμα, δυνάμει του οποίου χαρακτηρίστηκε ως «Μαρτυρική Πόλη».

Το 1997 πραγματοποιήθηκε έρευνα στους κατοίκους των ματωμένων κωμοπόλεων Δοξάτου και Χωριστής με θέμα: «Προσωπική και συλλογική μνήμη από τις εμπειρίες της βουλγαρικής κατοχής στην Ανατολική Μακεδονία (1941-1944). Στην ερώτηση «΄Υστερα από τόσα χρόνια πώς θα προσδιορίζατε τις σχέσεις σας με τη σημερινή Βουλγαρία;», οι περισσότεροι κάτοικοι απάντησαν: «Φιλία!». Στην ερώτηση «Δηλαδή εννοείτε να συγχωρήσουμε;» η απάντηση ήταν «Ναι». Στην ερώτηση όμως «Να ξεχάσουμε;» η ομόφωνη απάντηση των κατοίκων ήταν «Όχι!».greekholocausts.gr dramini.gr

http://www.dramini.gr/29-σεπτεμβρίου-1941-h-ν-δράμας-και-το-δοξάτο-θ/

ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗ Του Αντιστρατήγου ε.α. Η. ΚΑΖΟΥΚΑ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
α. Γενικά
Τα τελευταία χρόνια διαβάζομε στον τύπο, ακούομε από το ραδιόφωνο και βλέπομε στην τηλεόραση, σχετικά με την αύξηση ή τη μείωση του πληθυσμού στην Ελλάδα και στον κόσμο, απόψεις διάφορες, που πολλές φορές φαντάζουν αλληλοσυγκρουόμενες, οπωσδήποτε όμως ανησυχητικές.
Ταυτόσημη η εικόνα στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης σ΄ό,τι αφορά απόψεις δια τις επιπτώσεις του δημογραφικού προβλήματος στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας.
Το δημογραφικό είναι ευρύτερο, παγκόσμιο, θέμα και απασχολεί τον ΟΗΕ, την ΕΕ, αλλά και πρόσφατα, στις ελληνικές διαστάσεις του, τη Βουλή των Ελλήνων.
Το θέμα είναι σοβαρό δεν παίρνει περαιτέρω αναβολή και απαιτεί λύση. Ήδη εμφανίζονται οι κοινωνικές επιπτώσεις του προβλήματος με καταλυτικές δράσεις στην κοινωνία, στην ασφάλεια και στην πρόνοια. Όχι όμως λιγότερο ευκαταφρόνητες και απειλητικές δια την εθνική ισχύ, την ανάπτυξη και την άμυνα της Πατρίδος.
β. Ιστορική Αναδρομή
Η Ελλάς, κατέχουσα το σταυροδρόμι της συναντήσεως λαών και πολιτισμών, απετέλεσε στην ιστορική της διαδρομή στόχο διαφόρων κατακτητών.
Παρά ταύτα κατόρθωσε να αντιπαλαίσει και να διατηρήσει την εθνικήν και την όποια κρατικήν της υπόσταση.
Η Ελλάς, ορμωμένη από αυτή τη μικρή κοιτίδα, κατόρθωσε να εξέλθει των φυσικών της ορίων και να εξαπλωθεί, στο γνωστό κατά περίπτωση κόσμο, αρχικώς με τις αποικίες στη Μεσόγειο και στον Εύξεινο Πόντο και στη συνέχεια με τις αυτοκρατορίες Μεγάλου Αλεξάνδρου και Βυζαντινή.
Έτσι εδημιούργησεν και διετήρησεν επί μακρόν δισυπόστατη ύπαρξη του Ελλαδισμού και του Ελληνισμού, μεγαλύτερη η δεύτερη, που εταυτίσθη με την πρώτη στη διάρκεια των δύο ελληνικών αυτοκρατοριών.
Αυτή τη μορφή η Ελλάς τη διετήρησε μέχρι το έτος 1922, ότε απώλεσε τη δεύτερη διάσταση, η οποία, στις ημέρες μας, μορφοποιείται από τους απανταχού αποδήμους Έλληνες, το σύγχρονο Ελληνισμό.
Στην μακραίωνα διαδρομή, πληθυσμιακά η Ελλάς ουδέποτε ευρέθη σε πλεονεκτικότερη θέση των αντιπάλων της, κατόρθωνε όμως να υπερέχει στο κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης, που εβάρυνε στην υπέρ αυτής διαμόρφωση της καταστάσεως του νικηφόρου αποτελέσματος ή και ηττωμένη, να επιβάλλεται στον κατακτητή πνευματικώς και πολιτισμικώς.
Και αυτό το επιτύγχανε χάρις στο φιλελεύθερο και αδούλωτο πνεύμα των κατοίκων της και στη στρατιωτική της ισχύ.
Υπό αυτό το πρίσμα, θα επιχειρήσω την περαιτέρω ανάλυση του θέματος «Επίδραση του Δημογραφικού Προβλήματος της Χώρας στη Στράτευση», εξετάζοντας όλους τους παράγοντες που υπεισέρχονται άμεσα ή έμμεσα στη δημιουργία του προβλήματος και επηρεάζουν αναπότρεπτα τη στράτευση και κατ΄επέκταση την άμυνα της χώρας.
2. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
Το δημογραφικό καθίσταται πρόβλημα δια την Ελλάδα, εάν και εφόσον συντρέχουν οι παρακάτω προϋποθέσεις :
• Επιθυμεί την εθνική και κρατική υπόστασή της.
• Θέλει να διατηρήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, που της επιβάλουν η θέση και η κληρονομιά της.
• Εκτιμά ότι υπάρχει απειλή και θα συνεχίσει να υφίσταται στη μορφή και στο επίπεδο που σήμερα εκτιμάται.
• Πιστεύει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν βασικό παράγοντα ισχύος, κύρους και αποτροπής του πολέμου.
3. ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Όταν λέγομε δημογραφικό πρόβλημα εννοούμε τη στατιστικά διαπιστωμένη μείωση ή αύξηση του πληθυσμού της χώρας, που επηρεάζει δυσμενώς όλα εκείνα τα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία, που συνιστούν μία σθεναρή εθνική και κρατική οντότητα, δηλαδή την οικονομία, την ασφάλεια και την εθνική συνοχή.
Το δημογραφικό πρόβλημα δημιουργείται βασικώς από την πορεία της γεννητικότητος, της θνησιμότητος και τις μετακινήσεις του πληθυσμού.

α. Γεννητικότης
(1) Κατάσταση
Η Ελλάς αντιμετωπίζει πρόβλημα δημογραφικό λόγω υπογεννητικότητος, ενώ υπάρχουν χώρες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα λόγω υπεργεννητικότητος.
Το ελληνικό έθνος δεν αντιμετωπίζει δια πρώτη φορά υπογεννητικότητα. Κατά τον ιστορικό Πολύβιο η κατάκτηση της χώρας από τους Ρωμαίους είχεν ως κυρία αιτία «την απαιδία και τη συλλήβδην ολιγανθρωπία». Ακόμη και η πτώση της Πόλης οφείλεται μάλλον στη λειψανδρία.
Η γεννητικότης στην Ελλάδα, κατά το 19ο αιώνα, άρχισε από τις 40 γεννήσεις ανά 1.000 άτομα, εμειώθη στις 20 γεννήσεις το 1950 και κατήλθε στις 9 το 1998 με περαιτέρω πτωτικές τάσεις στο μέλλον.
Ο μέσος όρος γεννητικότητος έχει φθάσει στις 1,3 γεννήσεις, ενώ η αναπαραγωγή των γενεών εξασφαλίζεται με 2,1 γεννήσεις ανά γυναίκα γόνιμης ηλικίας.
Στο μέλλον οι γεννήσεις θα είναι, σε απόλυτους αριθμούς, σταθερά κάτω των 100.000 ατόμων ετησίως.
Η Ελλάς πλέον παρουσιάζει τον τρίτο κατά σειρά μικρότερο δείκτη γονιμότητος και γεννήσεων στην Ευρώπη, μετά την Ισπανία 1,15 και την Ιταλία 1,23.
(2) Αίτια
Τα αίτια που συντελούν στην υπογεννητικότητα είναι η ευμάρεια, η καλοπέραση, οι ξένες επιδράσεις, η μείωση των γάμων, η αύξηση των διαζυγίων. Οι αμβλώσεις και ο προγραμματισμός της οικογενείας αναλόγως με τις ατομικές, κοινωνικές, θρησκευτικές πεποιθήσεις και οικονομικές δυνατότητες. Η επαγγελματική απασχόληση της γυναίκας, το κόστος ανατροφής των παιδιών, η φύλαξη των παιδιών σε συνδυασμό με την έλλειψη βρεφοκομείων και νηπιαγωγείων. Η ανεργία στις μικρές παραγωγικές ηλικίες, η αστικοποίηση της ζωής και η έλλειψη χώρων δια το μεγάλωμα των παιδιών. Η εξέλιξη της αγροτικής οικονομίας, με την είσοδο της μηχανής και την αχρήστευση εργατικών χεριών. Τέλος η έλλειψη κρατικής φροντίδας δια τη δημιουργία των κινήτρων άρσεως όλων των προαναφερθέντων αιτίων.
β. Θνησιμότης
Η θνησιμότης στη χώρα μας, στη διάρκεια του 19ου αιώνα, ανήρχετο σε 45 θανάτους ετησίως ανά 1.000 άτομα. Ακολούθησε κατιούσα πορεία και το 1998 έφθασε στους 9,76 θανάτους, ξεπερνώντας τις γεννήσεις κατά 0,17 θανάτους ανά 1.000 άτομα.
Η θνησιμότης του πληθυσμού της χώρας επιβαρύνεται λόγω των θανάτων εκ τροχαίων ατυχημάτων και της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών. Οι δύο αυτές σοβαρές αιτίες αφαιρούν ετησίως το ανθρώπινο δυναμικό των 2.500 περίπου ατόμων, νέων παραγωγικών στην οικογένεια, στην ανάπτυξη και χρησίμων στην ασφάλεια της χώρας. Μία μηχανοκίνητη Ταξιαρχία ή μία κωμόπολη χάνεται ετησίως στους ελληνικούς δρόμους και στα καταγώγια των μεγαλουπόλεων.
Παρά ταύτα μεταπολεμικά ο μέσος όρος ζωής (προσδόκιμη ηλικία) των Ελλήνων έχει αυξηθεί, ώστε του μεν ανδρός να φθάνει στα 75, της δε γυναικός στα 80 έτη. Σ΄αυτό συνέβαλαν η καλυτέρευση της ποιότητας ζωής, η αναβάθμιση της ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης, αλλά κυρίως η διατήρηση της μεσογειακής διατροφής.
γ. Μετακινήσεις Πληθυσμών
(1) Κατάσταση
Η μετακίνηση των πληθυσμών πραγματοποιείται τόσο στο εσωτερικό της χώρας (αστυφιλία), όσο και στο εξωτερικό (μετανάστευση), με σκοπό την αναζήτηση καλυτέρων όρων και πόρων διαβιώσεως.
(α)Αστυφιλία
Η αστικοποίηση του ελληνικού πληθυσμού άρχισε από τα μέσα του προπερασμένου αιώνα και κορυφώθηκε στη δεκαετία του 1960, κατά την οποία ο αστικός και ο ημιαστικός πληθυσμός έφθασε στο 66% και το 2001 στο 73%, σε αντίθεση με τον αγροτικό πληθυσμό που εμειώθη αντίστοιχα στο 44% και στο 27%.
Σήμερα ο αγροτικός πληθυσμός διαμένει στο 76% της εκτάσεως της ελληνικής γης με μέση πυκνότητα 15 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ η πυκνότης στο σύνολο του πληθυσμού είναι 83%.
Το πολεοδομικό συγκρότημα των Αθηνών, στη σύγχρονη εποχή, συγκεντρώνει το ? του πληθυσμού της χώρας, ενώ η ευρύτερη περιοχή της Αττικής ξεπερνά το 1/3 αυτού.
Το ήμισυ του πληθυσμού της χώρας διαμένει στο λεκανοπέδιο της Αττικής και στη Θεσσαλονίκη και το μείζον στις πόλεις και κωμοπόλεις κατά μήκος των μεγάλων οδικών αξόνων. Η επαρχία ερημώνεται.
Οι αγρότες που εγκαθίστανται στις πόλεις υιοθετούν το μικρό μέγεθος της οικογενείας. Όσο μεγαλύτερη είναι η πόλη τόσο μικρότερη η οικογένεια.
(β)Μετανάστευση
Όταν τα αστικά κέντρα της χώρας εκορέσθησαν από εργατικά χέρια, η αναζήτηση εργασίας ξεπέρασε τα σύνορα, κατευθύνθη προς τις ανεπτυγμένες χώρες της δυτικής Ευρώπης, την Αμερική και την Αυστραλία. Η μετανάστευση απέβη εξ ολοκλήρου σε βάρος του αγροτικού πληθυσμού, του οποίου αφήρεσε τα νεώτερα και παραγωγικότερα μέλη. Αποτέλεσμα να στερέψει η πηγή του υγιούς ανθρωπίνου δυναμικού από τις αγροτικές περιοχές.
Είναι ευνόητο πως, σε πολλές περιπτώσεις, η μετανάστευση επέβαλε την επί πολύ απομάκρυνση των συζύγων με αρνητική επίδραση στη γονιμότητα και στη γεννητικότητα.
(2) Αίτια Αστυφιλίας – Μετανάστευσης
Τα κυριότερα από τα αίτια, που συνέβαλαν στην αστυφιλία και στην μετανάστευση, είναι :
• Η ανισόρροπη ανάπτυξη των αστικών σε βάρος των αγροτικών περιοχών και κυρίως η ανυπαρξία κινήτρων και προϋποθέσεων παραμονής των νέων στις αγροτικές περιοχές.
• Η ελλειπής έως υποτυπώδης υγειονομική και νοσοκομειακή περίθαλψη στην περιφέρεια.
• Η κατάτμηση του γεωργικού κλήρου, σε συνάρτηση με την αποτυχία του αναδασμού, που είχαν ως συνέπεια την ανεπάρκεια, την ανεργία.
• Η έλλειψη ενός σταθερού χωροταξικού σχεδιασμού δια τη χρήση της γης, με σκοπό την ισόρροπη ανάπτυξη και την εθνική κυριαρχία σ΄όλη την έκταση της χώρας.
• Οι δύσκολες συνθήκες της αγροτικής ζωής και το αβέβαιο κέρδος.
• Η διαφήμιση, η προβολή αγαθών, υπηρεσιών και συνθηκών διαβιώσεως της πόλης.
• Το κεντρομώλο σχέδιο συνένωσης των κοινοτήτων σε δήμους.
• Δεν πρέπει να αποσιωπάται ότι σημαντικό ρόλο διεδραμάτισε στην αστυφιλία, στη δεκαετία του 1940, ο εμφύλιος πόλεμος, που οδήγησε τους Έλληνες στην εγκατάλειψη των ορεινών περιοχών της χώρας δια λόγους ασφαλείας.
δ. Λοιπές Μετακινήσεις Πληθυσμού
Στις μετακινήσεις πληθυσμών εντάσσονται, τόσο η επιστροφή μεταναστών (παλιννόστηση), όσο ο επαναπατρισμός ομογενών, αλλά και η μετανάστευση λαθραία ή νόμιμα, αλλοδαπών.
(1) Παλιννόστηση
Η παρατηρηθείσα παλιννόστηση στις δεκαετίες του 1970 και 1980 συνέβαλε στην περιορισμένη αύξηση του πληθυσμού, χωρίς συνέχεια, καθ΄όσον το πλείστον των επαναπατριζομένων ήταν άτομα που είχαν υπερβεί την παραγωγική ηλικία. Αλλά και όπου αυτό δεν συνέβαινε, οι νέες συνθήκες διαβιώσεως, οι ξενόφερτες αντιλήψεις περί οικογενείας, έφεραν τον περιορισμό των γεννήσεων. Πέραν αυτών πρέπει να επισημανθεί ότι το πλείστον των παλιννοστούντων δεν επέστρεψε στις αγροτικές περιοχές προέλευσης, αλλά στις μεγαλουπόλεις.
(2) Επαναπατρισμός Ομογενών
Η δοκιμασθείσα την περασμένη δεκαετία ανανέωση του πληθυσμού της χώρας και κυρίως των περιοχών που παρουσιάζουν έντονη δημογραφική αλλοίωση, δια των Ποντίων ομογενών, δεν επέφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Απέτυχεν, ελλείψει σωστού και εγκαίρου προγραμματισμού και των αναγκαίων εγκαταστάσεων και ευκολιών εργασίας στους χώρους προορισμού.
(3) Μετανάστευση Αλλοδαπών – Λαθρομετανάστευση
Η μετανάστευση των πληθυσμών κυρίως από τις γειτονικές χώρες, νόμιμα ή λαθραία, μετά τη διάλυση του Συμφώνου Βαρσοβίας, το έτος 1990, έχει λάβει επικίνδυνες διαστάσεις και τείνει να καλύψει το κενό των γεννήσεων Ελληνοπαίδων. Οι αλλοδαποί εισάγουν τις δικές τους αξίες, τις νοοτροπίες, το πολιτιστικό επίπεδο, με αποτέλεσμα την αλλοίωση των αντιστοίχων των Ελλήνων.
Σήμερα οι αλλοδαποί μετανάστες και λαθρομετανάστες στη χώρα υπερβαίνουν τα 1.500.000 άτομα (13,5% περίπου του πληθυσμού της χώρας).

4. ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Το δημογραφικό πρόβλημα έχει επιπτώσεις στη :
α. Δημογραφική Γήρανση
Η γήρανση του πληθυσμού συνεχώς αυξάνεται. Ο πληθυσμός της χώρας που είχε ηλικία άνω των 65 ετών, το έτος 1991, έφθανε το 14% και εκτιμάται ότι το 2025 θα φθάσει το 25%, ενώ τα παιδιά κάτω των 15 ετών θα παραμείνουν στο 19%, όταν το αποδεκτό ποσοστό κανονικής πληθυσμιακής διάρθρωσης είναι το 4%.
Η Ελλάς κατέχει στην Ευρώπη την πέμπτη θέση και στον κόσμο την δωδεκάτη από πλευράς ηλικιωμένων ατόμων στο σύνολο του πληθυσμού της.
Η Ελλάς εξελίσσεται, ιδιαίτερα στην περιφέρεια, σε χώρα γερόντων με σοβαρά προβλήματα στο κοινωνικό, οικονομικό και αμυντικό σύστημα.
Σ΄ολόκληρο τον κόσμο το 1976 υπήρχαν 230 εκ. άνθρωποι άνω των 65 ετών, το 2000 ήταν 420 εκ. και το 2025 θα φθάσουν τα 830 εκ.
β. Μείωση Πολυτέκνων
Το 1940 είχαμε 165.000 πολύτεκνες οικογένειες με βάση πέντε παιδιά με 1.500.000 παιδιά, ενώ το 1981, με βάση τέσσερα παιδιά, μόλις 15.000 με 200.000 παιδιά, δηλαδή 1.300.000 παιδιά λιγότερα.
γ. Κλείσιμο Σχολείων
Το κλείσιμο των δημοτικών σχολείων, αλλά και γυμνασίων διαδέχεται το ένα το άλλο. Οι σχολικές μονάδες από το 1998 έως το 2002 έχουν μειωθεί κατά 358 και οι μαθητές κατά 5.000 περίπου, παρά την εγγραφή και την φοίτηση σημαντικού αριθμού μαθητών, παιδιών μεταναστών.
δ. Αύξηση Αγάμων
Έλλειψη γυναικών στην περιφέρεια, που οφείλεται στην νοοτροπία απόκτησης καλυτέρων συνθηκών διαβιώσεως μέσω γάμου με αστό σύζυγο. Εξέλιξη που επεβλήθη από τις κακές συνθήκες διαβιώσεως της αγρότισας. Δεν είναι όμως ολίγοι και εκείνοι που αναζήτησαν σύζυγο μεταξύ αλλοδαπών γυναικών, με απρόβλεπτες επιπτώσεις στη σύσταση της οικογενείας.
ε. Οικονομία – Περίθαλψη
Η γήρανση του πληθυσμού της χώρας επιφέρει σημαντική επιβάρυνση στον εργαζόμενο πληθυσμό δια την κάλυψη των αναγκών σύνταξης, ασφάλισης, υγειονομικής υποστήριξης και διαβίωσης. Υπάρχει δυσαναλογία εργαζομένων και μη εργαζομένων, που συνεχώς αυξάνεται.
στ. Εργατικό Δυναμικό
Η μείωση του εργατικού δυναμικού της χώρας είναι επακόλουθο της υπογεννητικότητος και της μετανάστευσης. Υπάρχει έλλειψη εργατικών χεριών, ακόμη και στις αγροτικές περιοχές. Παρά ταύτα το ποσοστό ανεργίας παραμένει στη χώρα μας υψηλό.
ζ. Πληθυσμιακή Αλλοίωση
Η ανεξέλεγκτη είσοδος χιλιάδων λαθρομεταναστών στη χώρα δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη δημογραφική σύνθεση, στην ασφάλεια και στην ποιότητα ζωής του πληθυσμού. Εκτιμάται ότι στο μέλλον με δεδομένα τη γήρανση του πληθυσμού, την υπογεννητικότητα σε συνδυασμό με την υπεργεννητικότητα των μεταναστών, αλλά κυρίως με τη δυνατότητα επικοινωνίας τους με τις όμορες προς την Ελλάδα χώρες προελεύσεως, με τις γνωστές αλυτρωτικές θεωρίες, θα δημιουργηθούν εθνικές μειονότητες.
5. ΕΞΕΛΙΞΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η Ελλάς το 1821 ενεφανίσθη με πληθυσμό 938.765 κατοίκων και το 1928 είχε 753.400 κατοίκους και έκταση μόλις 47.516 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Παρουσίασε μία σταθερά αύξηση πληθυσμού και έκτασης, παρά τις σοβαρές απώλειες στους πολέμους μέχρι το 1949.
Στην απογραφή του 2001 είχε 10.964.020 κατοίκους και εκτιμάται ότι το 2020 θα έχει 10.555.400, ενώ το 2050 θα έχει σχεδόν 9.000.000 κατοίκους.
Η φυσική αύξηση του πληθυσμού από το έτος 1998, ότε οι θάνατοι υπερέβησαν τις γεννήσεις, ακολουθεί αρνητική πορεία.
6. ΕΞΕΛΙΞΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΟΜΟΡΩΝ ΧΩΡΩΝ
Όλες οι Βαλκανικές χώρες έχουν μία σταθερά φυσική αύξηση του πληθυσμού, εκτός της Βουλγαρίας.
Ο δείκτης γονιμότητος είναι δια την Αλβανία 3,1, δια την πρώην Γιουγκοσλαβία 2, δια την Βουλγαρία 1,9 και δια την Τουρκία 3,5 γεννήσεις ανά γυναίκα γόνιμης ηλικίας.
Έχοντας υπόψη ότι οι πληθυσμιακές μεταγγίσεις ακολουθούν την αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων, σε συνδυασμό με τις τάσεις διαμορφώσεως χαλαρών συνόρων, κρατών πολυπολιτισμικών κοινωνιών και την ύπαρξη κενών πληθυσμού στην ελληνική επαρχία, αντιλαμβάνεται κανείς τον κίνδυνο που διατρέχει το αμιγές κράτος-έθνος της Ελλάδος.
7. ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗ
α. Αναγκαιότης Ε.Δ.
Οι ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις προσδίδουν κύρος, εμπνέουν αίσθημα ασφαλείας στο λαό, ενισχύουν τη διπλωματία και συμβάλουν στη διατήρηση της ειρήνης δια της αποτροπής, αλλά και στη νικηφόρο έκβαση του πολέμου όταν επιβληθεί.
Η Ελλάς απειλείται ξεκάθαρα από μία άλλη γειτονική χώρα, την Τουρκία, παρά τις οποιεσδήποτε καιροσκοπικές και ευκαιριακές διαθέσεις, στο όνομα της αναγκαιότητος της φιλίας των λαών.
Η Τουρκία έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και διαθέτει ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, προετοιμασμένες και προσανατολισμένες δια επιθετικές επιχειρήσεις στον Έβρο, στα Νησιά και στη μαρτυρική Κύπρο.
Στην εποχή, την οποία διανύομε, οι πολεμικές συρράξεις, αλλά και οι σύγχρονες μορφές των - ασύμμετρες απειλές – είναι ακήρυκτες, αστραπιαίες, γενικές, σε βάθος και κερδίζει εκείνος που νικά στην πρώτη μάχη.
Επιβάλλεται συνεπώς στρατιωτική ετοιμότης, εθνική συνοχή και παλλαϊκή προετοιμασία δια την πρώτη μάχη.
Δια τους παραπάνω λόγους η Ελλάς είναι υποχρεωμένη να διατηρεί ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, ισοδύναμες και ετοιμοπόλεμες, διατεταγμένες επί τριάντα και πλέον έτη, στην περιφέρεια, εκεί όπου, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, το δημογραφικό πρόβλημα παρουσιάζει την οξύτερη μορφή του.


β. Κατάσταση Ε.Δ. από Πλευράς Προσωπικού
Οι επιπτώσεις του δημογραφικού στην κοινωνία, στην οικονομία και στη γήρανση του πληθυσμού, σε συνδυασμό με την αυξανομένη υπογεννητικότητα, επιδρούν δυσμενώς στη διατήρηση ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων, δεδομένου ότι η ισχύς των λαμβάνει τη μορφή γινομένου προσωπικού, εξοπλισμού, εκπαίδευσης και ηθικού.
Το στρατιωτικό προσωπικό, ο βασικός παράγων των Ενόπλων Δυνάμεων, απαρτίζεται από τους μονίμους, τους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου (επαγγελματίες οπλίτες) και τους στρατευμένους κληρωτούς. Οι τελευταίοι θα αποτελέσουν και το αντικείμενο στην περαιτέρω ανάπτυξη του θέματος.
Τα σύγχρονα δαπανηρά και πολύπλοκα οπλικά συστήματα δημιουργούν ηυξημένες ανάγκες σε προσωπικό υψηλού δείκτη νοημοσύνης και μακράς εκπαίδευσης με συνεπακόλουθες επιδράσεις στην οροφή, στη θητεία, στην εκπαίδευση, στη λειτουργία και στην ποιότητα-επιχειρησιακή ετοιμότητα.
(1) Οροφή
Η οροφή δια τη σύνθεση, δομή και οργάνωση των αναγκαίων Ενόπλων Δυνάμεων προς εκπλήρωση της ανατεθείσης αποστολής, θα είναι από το έτος 2005 και μελλοντικά 142.000 άτομα, εκ των οποίων 93.500 δια το Στρατό Ξηράς, 20.000 δια το Πολεμικό Ναυτικό και 28.500 δια την Πολεμική Αεροπορία. Πέραν αυτών δια την εκτέλεση της πολεμικής αποστολής από τις Ε.Δ. απαιτείται διπλασία εκπαιδευμένη δύναμη ως εφεδρεία.
(2) Στράτευση
Στην αρχαία Σπάρτη, αλλά και στην Αθήνα, οι νέοι υπείχον στρατιωτική υποχρέωση από του 18ου έτους της ηλικίας των. Η δε εξάσκηση των πολιτικών δικαιωμάτων επετρέπετο μετά τη συμπλήρωση διετούς στρατιωτικής θητείας.
Στη νεώτερη ελληνική ιστορία, δια πρώτη φορά, η στρατιωτική υπηρεσία κατέστη υποχρεωτική δι΄όλους τους Έλληνες έως του 40ού έτους της ηλικίας δια νόμου (ΩΛΗ΄/29 Απριλίου 1880) επί κυβερνήσεως Χ.Τρικούπη.
Σήμερα η άντληση του προσωπικού πραγματοποιείται από τους νέους άνδρες, μόλις συμπληρώσουν το 19ο έτος της ηλικίας, αφού «κάθε Έλληνας, που μπορεί να φέρει όπλα, είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της πατρίδος» (άρθρο 4 Συντάγματος).
Η πρόσκληση προς στράτευση και η κατάταξη πραγματοποιείται από του τρέχοντος έτους 2004 ανά τρίμηνο και στους τρεις Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η απόδοση των κλάσεων, συνεπεία της υπογεννητικότητος, συνεχώς μειώνεται. Το έτος 1954 ήτο 94.000 άνδρες, το 2000 περίπου 83.000 και μετά το 2010 θα κατέλθει των 55.000 ανδρών.
Μεγάλο ποσοστό από τους υποχρέους κατατάξεως άνω των 30.000 ανδρών λαμβάνει αναβολή, κυρίως λόγω σπουδών διάρκειας μεγαλυτέρας των πέντε ετών, ένα άλλο ποσοστό δια λόγους υγείας και ένα μικρότερο ποσοστό προσφέρει άοπλη υπηρεσία.
Στην πραγματικότητα μόνο το 60% των υποχρέων στράτευσης κατατάσσεται ετησίως στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων.
Δια την κατανόηση του προβλήματος αναφέρω το εξής παράδειγμα:
Το έτος 2001 είχαμε 56.000 γεννήσεις αρρένων, που θα κληθούν να στρατευθούν το 2020. Το έτος 2019 απ΄αυτούς θα εισαχθούν στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ μέχρι 33.000, οι οποίοι στη συνέχεια θα λάβουν αναβολή λόγω σπουδών. Συνεπώς το 2020 θα καταταγούν στο Στρατό, στην ηλικία των 19 ετών, μόνο 23.000 άνδρες. Ποσοστό που αντιστοιχεί στο 30% της στρατεύσιμης οροφής του Στρατού Ξηράς. Όσοι λάβουν αναβολή θα παραμείνουν επί μίαν τουλάχιστον πενταετίαν ανεκπαίδευτοι και ανεκμετάλλευτοι επιστρατευτικώς. Αρκετοί θα οδηγηθούν στην ανυποταξία και όσοι θα καταταγούν θα έχουν σοβαρότερα προβλήματα προσαρμογής στη στράτευση λόγω ολοκλήρωσης χαρακτήρος και στην εκπαίδευση λόγω ηλικίας. . Ομοίως ο χρόνος εκμεταλλεύσεώς τους, ως εφέδρων μετά τη στράτευση, μειώνεται σημαντικώς.
Το υπόλοιπον θα συμπληρωθεί με την κατάταξη των εξ αναβολής εκ προηγουμένων κλάσεων και το σημαντικότερο ποσοστό, που δεν είναι κατώτερο του 50% του συνόλου των οπλιτών, από επαγγελματίες οπλίτες.
Συμπέρασμα : Η διατήρηση της προβλεπομένης οροφής επιβάλλει την καθολική στράτευση στο 18ο έτος της ηλικίας των ανδρών, πριν την έναρξη των σπουδών και τη συμπλήρωση δι΄επαγγελματιών οπλιτών.
(3) Θητεία
Η διάρκεια της θητείας, της στρατιωτικής υποχρέωσης των κληρωτών, εξαρτάται από την οροφή, την εκπαίδευση, την επάνδρωση και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και από τον αριθμό των κατατασσομένων.
Ο ετήσιος κύκλος εκπαιδεύσεως των στρατευμένων οπλιτών, είναι πληρέστερος και αποτελεσματικότερος, καλύπτει την αναγκαιότητα συμμετοχής των εκπαιδευομένων σε όλες τις δραστηριότητες, τις διαφοροποιημένες είτε λόγω καιρικών συνθηκών, είτε λόγω εδαφικών δεσμεύσεων, παρέχει επαρκή χρόνο βίωσης των ιδιαιτεροτήτων του Στρατού. Επίσης η επιχειρησιακή ετοιμότης και η απόδοση των Σχηματισμών και Μονάδων κορυφώνονται στο τελευταίο τετράμηνο της δωδεκάμηνης εκπαίδευσης, διότι το προηγούμενο οκτάμηνο αναλίσκεται στη βασική, ειδική και ομαδική εκπαίδευση.
Στο παρελθόν η θητεία διήρκει 24 μήνες, σήμερα κατήλθεν προοδευτικώς στους 12 μήνες και δια τους τρεις Κλάδους των Ε.Δ., με τάσεις δια περαιτέρω μείωση.
Στις ευρωπαϊκές χώρες η θητεία κυμαίνεται από 6 μέχρι 24 μήνες, στην Τουρκία από 8 έως 18 μήνες και στην Κύπρο στους 26 μήνες με στράτευση στο 18ο έτος της ηλικίας.
Η διάρκεια της θητείας των στρατευμένων, ενισχυομένων και δια των επαγγελματιών οπλιτών, δεν μπορεί να κατέλθει των δώδεκα μηνών, διότι η πρόσληψη των τελευταίων, δια διαφόρους λόγους, δεν πρέπει να ξεπερνά ορισμένα κρίσιμα όρια. Το κόστος του επαγγελματικού στρατού αυξάνεται υπέρογκα. Το κόστος του επαγγελματία οπλίτη είναι πενταπλάσιο του αντιστοίχου κόστους του κληρωτού οπλίτη (15.000 και 3.000 Ευρώ, αντιστοίχως). Όσο δια το κόστος, λόγω φθοράς των οπλικών συστημάτων, από τις διαδοχικές χρήσεις υπό των κληρωτών, επισημαίνεται ότι τα οπλικά συστήματα, με την ταχεία τεχνολογική εξέλιξη και την ανταγωνιστική διάθεση υπεροχής, ξεπερνούνται και αντικαθίστανται πριν ακόμη αχρηστευθούν. Για παράδειγμα αναφέρω ότι στα 32 χρόνια (1961-1993) εχρησιμοποιήθησαν από τις μονάδες πεζικού τέσσερις τύποι τυφεκίων.
γ. Διαπιστώσεις
Η αναγκαία οροφή των Ε.Δ. δεν είναι δυνατόν να καλυφθεί από την ετησία απόδοση των κλάσεων, ακόμη και στην περίπτωση που η θητεία παραμείνει στους 12 μήνες.
Η επάνδρωση είναι σοβαρότερη δια το Στρατό Ξηράς και ιδιαίτερα δια τις μονάδες πεζικού, όπου χειριστής-φορέας και οπλομηχάνημα συμπίπτουν στον αναντικατάστατο μαχητή.
Από πλευράς χωροταξικής το πρόβλημα είναι πλέον σοβαρό στις απερημωμένες ακριτικές περιοχές του Έβρου και των Νήσων, λόγω της ανάγκης υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητος σε συνδυασμό με την αδυναμία εξασφαλίσεως τοπικών εφεδρειών.
Εκεί στις ακριτικές περιοχές, με τη δημογραφική γήρανση, θα μπορούσε οι αγρότες και οι ψαράδες, οργανωμένοι στρατιωτικώς και ενισχυόμενοι οικονομικώς, να αναλάβουν την ασφάλεια των συνόρων, προκειμένου να παραμείνουν και να δημιουργήσουν στον τόπο τους, αλλά και να απαλλαγούν οι στρατιωτικές μονάδες του αντιστοίχου έργου, επ΄ωφελεία της εκπαιδεύσεώς των.
Οι σύγχρονες διεθνείς τάσεις, αλλά κυρίως οι εγχώριες πιέσεις και ανάγκες οδηγούν τις ηγεσίες στη μείωση των Ε.Δ. με αφαίρεση προσωπικού και σμίκρυνση της θητείας. Τα κενά προσπαθούν να καλύψουν με επαγγελματίες οπλίτες και με σύγχρονα οπλομηχανήματα, με «έξυπνα όπλα». Όμως η συνεχής μείωση της θητείας απαξιώνει το χαρακτήρα και τη χρησιμότητά της.
Οι σύγχρονοι μαχητές απαιτούν μεγαλύτερη διάρκεια ατομικής και ομαδικής εκπαίδευσης, προκειμένου να αναπτύξουν υψηλού βαθμού σωματική ρώμη, ψυχική αντοχή, πνευματική ευεξία και ομαδικό πνεύμα, ώστε να χειρισθούν αποτελεσματικά τα πολύπλοκα οπλικά συστήματα και να αντέξουν κάτω από το εξουθενωτικό και καταστροφικό σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον.
Το αξιόμαχον και η διάκριση των Ελληνικών Ε.Δ. βασίζονται στην πίστη των Ελλήνων στην υποχρέωση της στράτευσης δια την υπεράσπιση της ελευθερίας της πατρίδος, στην πίστη της ατομικής προσφοράς και θυσίας. Αυτή η πίστη έχει τις ρίζες της στο κοινό ελληνικό αξίωμα, κατά το οποίον «έκαστος ανήρ γεννάται όχι δι΄εαυτόν, αλλά δια την πατρίδα του». Αυτή ήταν η κεντρική ιδέα της διαπαιδαγώγησης, της παράδοσης και της παιδείας των Ελλήνων, των περασμένων γενεών, που ξεκίνησαν την Ελλάδα από τη Μελούνα και μέσα σε δέκα χρόνια την έφθασαν στα όρια, που σχεδόν και σήμερα κατέχει.
Η πίστη αυτή, στη σύγχρονη κοινωνία, κλονίζεται, διότι η ιδέα του πολέμου αποτελεί δια τους μεγαλυτέρους παρωχημένο και δυσάρεστο παρελθόν και δια τους νεωτέρους απίθανο γεγονός. Σήμερα οι νέοι προσέρχονται στο στρατό κακώς ενημερωμένοι, με αρνητικές έως φοβικές διαθέσεις, με ανεπτυγμένο τον ατομισμό και τον υπερπροστατευτισμό, από καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, με απαιτήσεις, με δυσαρέσκεια λόγω διακοπής σπουδών και επαγγέλματος. Συνεπώς αρκετοί θεωρούν τη στράτευση βάρος και εμπόδιο που πρέπει να παρακαμφθεί. Οδηγούνται ευκόλως στην αστρατεία, στην ανυποταξία, στην αποφυγή της ένοπλης υπηρεσίας και στην ανάθεση της υπεράσπισης των αγαθών της περιουσίας και της ελευθερίας σε μισθωμένους υπερασπιστές, τους επαγγελματίες οπλίτες.
Είναι αναγκαίο να επισημανθεί και ο ευεργετικός παιδευτικός χαρακτήρας του Στρατού προς τους Ελληνόπαιδες. Αναπτύσσεται το ομαδικό πνεύμα, η αλληλεγγύη και η συνεργασία. Καλλιεργούνται οι αρετές του θάρρους, της αποφασιστικότητος, της ευθύνης και της πειθαρχίας. Προβάλλεται το συλλογικό συμφέρον του ατομικού. Προάγεται η φιλοπατρία και σφυρηλατείται η εθνική συνείδηση. Εθίζεται η οργάνωση και η τάξη. Προσφέρονται επαγγελματικές γνώσεις.
Φρονώ πως αυτή η παιδεία προς τους Ελληνόπαιδες είναι η σημαντικότερη προσφορά, το ανταποδοτικό όφελος της πατρίδος προς τους στρατευμένους νέους της. Αυτή την προσφορά ουδέν άλλο σχολείο μπορεί να την παρέξει παρά ο καλά δομημένος και οργανωμένος στρατός, το «δεύτερο σχολείο», όπως ελέγετο πριν λίγα χρόνια.
Μελετώντας τα αποτελέσματα των σφιγμομετρήσεων, που δημοσιεύονται και φέρουν τις Ε.Δ. να κατέχουν την πρώτη θέση, άνω του 80%, στην εμπιστοσύνη και στην αποδοχή του ελληνικού λαού, είναι βέβαιον πως το έργον της πολιτείας προς ανακοπή των τάσεων αστρατείας και καθιέρωση της καθολικής στράτευσης καθίσταται απλούστερο.
Επιβάλλεται προς αυτή την κατεύθυνση να κινείται η πολιτεία και να προσπαθεί δια την αλλαγή της σύγχρονης νοοτροπίας με τη σωστή ενημέρωση και διαπαιδαγώγηση στο σχολείο και στην οικογένεια. Με τη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως των στρατευμένων, κυρίως όμως με την συνεχή επίβλεψη, την διαρκή απασχόληση, τη δίκαιη μεταχείριση και την ρεαλιστική εκπαίδευση από συγχρόνους, λειτουργούς, κατοχυρωμένους αξιωματικούς.
8. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
α. Η Ελλάς αντιμετωπίζει σοβαρό εθνικό πρόβλημα, το δημογραφικό, λόγω υπογεννητικότητος, γήρανσης και μετανάστευσης του πληθυσμού, που έχει ως συνέπεια την αρνητική αύξηση του πληθυσμού με απρόβλεπτες επιπτώσεις στην κρατική και εθνική οντότητα.
β. Τα κύρια αίτια της υπογεννητικότητος στην Ελλάδα είναι η ευμάρεια και ο ατομισμός, οι ξένες επιδράσεις, η μείωση των γάμων, η αύξηση των διαζυγίων, η νομιμοποίηση των αμβλώσεων, ο επαγγελματισμός της γυναίκας, το κόστος ανατροφής και φύλαξης των παιδιών, η ανεργία, η αστικοποίηση, η εξέλιξη της αγροτικής οικονομίας, η μειωμένη κρατική μέριμνα δια την εξάλειψη των αιτίων.
γ. Τα αίτια της αστυφιλίας και της μετανάστευσης πρέπει να αναζητηθούν στην ανισόρροπη ανάπτυξη, στην ελλειπή υγειονομική και νοσοκομειακή περίθαλψη της περιφερείας, στην κατάτμηση του γεωργικού κλήρου, στην έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού της χρήσης γης, στις αντίξοες συνθήκες της αγροτικής ζωής, στην υπερπροβολή της αστικής διαβίωσης, στο κεντρομώλο σχεδιασμό των νέων δήμων, στην ανασφάλεια και στην έμφυτη τάση του Έλληνα δι΄αλλαγή και αναζήτηση καλύτερης τύχης.
δ. Το δημογραφικό πρόβλημα επιδρά δυσμενώς στην επάρκεια επάνδρωσης των Ενόπλων Δυνάμεων, λόγω της μειώσεως των γεννήσεων και της γήρανσης στην περιφέρεια, όπου λόγω αποστολής βρίσκεται το μείζον των Ε.Δ. και ιδιαίτερα του Στρατού Ξηράς.
ε. Η διατήρηση Ενόπλων Δυνάμεων υψηλού βαθμού επιχειρησιακής ετοιμότητος, απαιτεί πληρότητα επάνδρωσης, υψηλή οροφή και κατά συνέπεια επαρκούς διάρκειας θητεία προς κάλυψη του μειωμένου αριθμού στρατευομένων.
στ. Οι οπλίτες θητείας πρέπει να αποτελούν τη σπονδυλική στήλη των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδος. Οι Ένοπλες Δυνάμεις θητείας είναι από πάσης πλευράς προσαρμοσμένες καλύτερα στα μέτρα και ικανοποιούν επαρκώς τις εθνικές ανάγκες της χώρας.
ζ. Οι Ε.Δ. θητείας επενεργούν ευεργετικά και παιδευτικά στους Ελληνόπαιδες με την ανάπτυξη της σωματικής ρώμης, της ψυχικής αντοχής, της πνευματικής ευεξίας, της εθνικής συνείδησης και άλλων αρετών και δεξιοτήτων, που συμβάλλουν στην καλύτερη κοινωνική προσαρμογή και εργασία, αλλά και στην καθολικότερη αντιμετώπιση των κινδύνων της πατρίδος. \
η. Η καθολική στράτευση των ανδρών στο 18ο έτος της ηλικίας με θητεία, ίσης διάρκειας 12 μηνών, αποτελεί την πλέον συμφέρουσα, αναγκαία, δυνατή και σκόπιμη λύση. Ικανοποιεί απολύτως την αρχήν της ισονομίας. Έχει χαμηλότερο κόστος πάσης άλλης λύσεως. Δημιουργεί επάρκεια εκπαιδευμένης και ετοιμοπόλεμης εφεδρείας μακράς διάρκειας. Καλλιεργεί υπευθύνους και ανδρείους πολίτες. Βασίζεται στην ανιδιοτέλεια και στην αίσθηση της προσφοράς και είναι μακράν πάσης σύνδεσης με σχέσεις και αδυναμίες προσφοράς και ζήτησης, δούναι και λαβείν, σπερμάτων συνδικαλιστικών διεκδικήσεων, καταστάσεων επικινδύνων δια την πειθαρχία και το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.
θ. Η ανεπάρκεια των κληρωτών οπλιτών δια την κάλυψη της επιβαλλομένης οροφής οδηγεί στην κατάταξη επαγγελματιών οπλιτών, σε ποσοστό άνω του 50% του συνόλου των οπλιτών. Και όσο θα περνούν τα χρόνια και θα μειώνεται ο αριθμός των κληρωτών, λόγω υπογεννητικότητος, τόσο θα αυξάνεται ο αριθμός των επαγγελματιών ή θα αυξάνεται η θητεία, εφόσον η αποστολή των Ε.Δ. παραμένει αμετάβλητη.
9. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Δια την άρση όλων εκείνων των αιτίων που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, επιβάλλεται να γίνουν από την πολιτεία, προγραμματισμένα και συναποφασισμένα τα εξής :
α. Να δοθούν σοβαρά επιδόματα δια τη γέννηση κάθε παιδιού, αυξανομένων αναλόγως του αριθμού και συγχρόνως να επεκταθούν τα ευεργετήματα των πολυτέκνων και σε γονείς τριών παιδιών.
β. Να αυξηθούν οι άδειες εγκυμοσύνης, γαλουχίας και προστασίας των παιδιών.
γ. Να γίνουν σταθμοί βρεφών και νηπίων σε όλους τους κατοικουμένους οικισμούς της χώρας, ανάλογης δυναμικότητος προς τον αριθμό των παιδιών.
δ. Να χορηγείται χαμηλότοκο δάνειο στα ζευγάρια με την τέλεση του γάμου, που να αποπληρώνεται δια της καταβολής του μηνιαίου ενοικίου δια την απόκτηση σύγχρονης και ευρύχωρης κατοικίας.
ε. Να ληφθούν μέτρα δια την ισόρροπη ανάπτυξη της περιφερείας δια συγκράτηση πληθυσμών σε κρίσιμες εθνικά περιοχές.
στ. Να γίνει ο χωροταξικός σχεδιασμός της χρήσης γης, ο αναδασμός και η ενίσχυση των αγροτών δια την επαύξηση των εκτάσεών των.
ζ. Να δοθούν απαλλαγές σε φόρους, εισφορές και τέλη αδειών στους αγρότες των ακριτικών περιοχών.
η. Να δοθούν κίνητρα δια ανάπτυξη βιοτεχνιών και δια εγκατάσταση δημοσίων υπαλλήλων στην περιφέρεια.
θ. Να είναι καθολική η στράτευση των ανδρών στο 18ο έτος της ηλικίας, με σταθερά θητεία 12 μηνών, συμπληρουμένων των βασικών ειδικοτήτων με επαγγελματίες οπλίτες.
ι. Να είναι αισθητή η παρουσία των Ε.Δ. και των Σ.Α. στις παραμεθόριες περιοχές δια τόνωση του αισθήματος ασφαλείας των κατοίκων, οι οποίοι να ενταχθούν και οργανωθούν σε σύστημα φύλαξης συνόρων κατά το πρότυπο των «Ακριτών».
ια. Να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά το πρόβλημα των λαθρομεταναστών και μεταναστών.
ιβ. Τέλος να πραγματοποιείται ενημέρωση και διαπαιδαγώγηση του λαού επί των κινδύνων που το έθνος διατρέχει από το δημογραφικό πρόβλημα και από τη μείωση της ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων.
10. ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Το σοβαρότερο εθνικό πρόβλημα, που αντιμετωπίζει η χώρα μας, είναι το δημογραφικό, που βάλει ευθέως κατά της εθνικής και κρατικής οντότητος. Είναι σύνθετο και η επίλυσή του απαιτεί πρόγραμμα, μεθοδικότητα και όχι άλλη αναβολή.
Το δημογραφικό πρόβλημα επηρεάζει αλλά και επηρεάζεται σοβαρά από τη διατήρηση ισχυρών Ε.Δ.
Κλείνω την ομιλία μου με απόσπασμα λόγου του φιλέλληνα Γάλλου βουλευτή P.David, στις 12 Ιανουαρίου του 1844, στη Γαλλική Βουλή : «Η μοναρχία χρειάζεται αυλήν, στρατόν, οικονομικά μέσα….Πού θα τα εύρητε όλα αυτά εις κράτος χωρίς γεωργία, βιομηχανίαν και σχεδόν έρημον πληθυσμού ; Η Κωνσταντινούπολις, η Σμύρνη, η Θεσσαλονίκη, η Κρήτη επλημμύρησαν από πεινασμένους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι επιστρέφουν εις τους παλαιούς των αυθέντας να ζητήσουν εργασίαν και άρτον. Πώς θα δημιουργηθεί στρατός ; Η Πελοπόννησος, η τόσον άλλοτε κατοικουμένη και εύφορος…..είναι ήδη ακαλλιέργητη κατά τα 4/5 ελλείψει χρημάτων και χειρών. Καλέσατε τους πολίτας να επιστρέψουν, δώσατέ τους αγροκτήματα και μηχανάς. Δημιουργήσατε εθνικόν στρατόν ή μάλλον εμπνεύσατε εις τον λαόν πίστιν δια να δημιουργήσει ο ίδιος τον Στρατό του όπως συμβαίνει στην Ελβετία».
Ας ευχηθούμε να μην αντιμετωπίσει η Ελλάς παρομοίαν κατάσταση στο μέλλον. Ας προβληματισθούμε. Ας αποφασίσουμε να πράττουμε τα ωφέλιμα και όχι μόνο τα αρεστά.



ΠΗΓΕΣ
1. Σύνταγμα της Ελλάδος
2. Στατιστική Επετηρίδα Ελλάδος του 2002.
3. Νεώτερη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος Σπ. Μαρκεζίνη.
4. Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «ΗΛΙΟΣ».
5. Λευκή Βίβλος ΥΕΘΑ έτους 2004.
6. Στατιστικά Στοιχεία ΔΟΡ/ΓΕΣ.
7. Στατιστικά Στοιχεία ΔΣΛ/ΓΕΣ
8. Δημοσιεύματα Εφημερίδος «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»
http://www.elesme.gr/elesmegr/periodika/t22/t22_04.htm

Ακάλυπτα τα κενά - Στην ειδική αγωγή δεν έχουν ακόμα αναρτηθεί οι προσωρινοί πίνακες αναπληρωτών Μαθητές πηγαίνουν… εκ περιτροπής στο σχολείο λόγω έλλειψης δασκάλων

Μπορεί η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να καθησυχάζει ότι μέχρι 10 Οκτώβρη θα έχουν καλυφθεί όλα τα κενά, όμως η κατάσταση στα σχολεία συνεχίζει να είναι εκρηκτική. 

Με μόλις 2.579 προσλήψεις σε νηπιαγωγούς και δασκάλους που θα τοποθετηθούν σε όλη την Ελλάδα μέσα στην εβδομάδα, το μόνο που θα πετύχει η νέα ηγεσία είναι να περιορίσει ντροπιαστικά φαινόμενα όπως αυτό που κατεγράφη μέσα στον Σεπτέμβρη με μαθητές να πηγαίνουν… εκ περιτροπής στο σχολείο καθώς υπήρχαν μόνο 2 δάσκαλοι και η διευθύντρια. 

Ο λόγος για το 2ο δημοτικό Αναβύσσου το οποίο θα πάρει μία ανάσα από εβδομάδα με την έλευση επιπλέον προσωπικού. Ανενεργό θα μείνει και το πρόγραμμα του ολοήμερου τις επόμενες εβδομάδες σε αρκετά δημοτικά, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τα σχολεία της Ανατολικής Αττικής, στα οποία αν και έχουν καταγραφεί 70 κενά, εγκρίθηκαν μόνο δύο προσλήψεις για το ολοήμερο.

Αν και το υπουργείο Παιδείας έκανε λόγο για 19.000 προσλήψεις, το πρώτο κύμα αναπληρωτών σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση δεν ξεπερνά τις 3.500 προσλήψεις. Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα στην Ειδική Αγωγή, όπου δεν έχουν αναρτηθεί ακόμα οι προσωρινοί πίνακες αναπληρωτών. 

Οι εκπαιδευτικοί κρούουν το καμπανάκι του κινδύνου τονίζοντας ότι οι πρώτες τοποθετήσεις θα γίνουν στα μέσα Οκτώβρη. Από την πλευρά της η ηγεσία του υπουργείου παραδέχεται με μεγαλύτερη ειλικρίνεια, σε σχέση με τη γενική αγωγή, ότι τα ειδικά σχολεία αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα, ενώ σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς υπάρχουν 1.000 κενά στα ειδική αγωγή για τα οποία δεν έχουν βρεθεί ακόμα πιστώσεις. 

ΕΛΠΙΔΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ 

http://www.e-typos.com/gr/ellada/article/150627/mathites-pigainoun-ek-peritropis-sto-sholeio-logo-elleipsis-daskalon/

Κέρκυρα: Τρεις προφυλακίσεις για εμπλοκή σε κύκλωμα σωματεμπορίας

Προφυλακίστηκαν οι τρεις από τους τέσσερις που οδηγήθηκαν τη Δευτέρα στον ανακριτή Κέρκυρας με την κατηγορία της σωματεμπορίας. 

Το κατώφλι του ανακριτή αναμένεται να περάσουν την Τρίτη ο οι υπόλοιποι εννέα που εμπλέκονται στην υπόθεση - ανάμεσα τους και τρεις υπάλληλοι του δήμου Κέρκυρας.

Η προφυλάκιση των τριών κατηγορουμένων, αποφασίστηκε ομόφωνα από τον εισαγγελέα και τον ανακριτή.

Πρόκειται για δύο Κερκυραίους επαγγελματίες που είχαν καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, μπαρ, και ένα αλλοδαπό αλβανικής καταγωγής που φέρεται ότι εμπλέκεται ποικιλοτρόπως στο μεγάλο κύκλωμα της σωματεμπορίας.

Ελεύθερη αφέθηκε η νεαρή αλλοδαπή, ρουμανικής καταγωγής, καθώς κατά την ανάκριση ενώπιων των δικαστικών αρχών, φέρεται ότι δεν εμπλέκεται στο παράνομο αυτό κύκλωμα, τα πλοκάμια του οποίου έχουν ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας και έχουν διεισδύσει στην Ουγγαρία, στη Βουλγαρία και άλλες βαλκανικές χώρες.

Την Τρίτη ενώπιον του ανακριτή Κέρκυρας πρόκειται να καταθέσουν οι υπόλοιποι εννέα συλληφθέντες, μεταξύ αυτών και τρεις δημοτικοί υπάλληλοι του δήμου Κέρκυρας, που κατηγορούνται για παράνομη έκδοση αδείας καταστήματος, πλαστογραφία και χρηματισμό.

Σύμφωνα με την πολυεκαντοντασέλιδη δικογραφία που έχει συνταχθεί, στο κύκλωμα φέρεται να συμμετέχουν 25 άτομα, εκ των οποίων κάποιοι είναι οι πυρήνες των εγκληματικών δράσεων που εξελίσσονταν στο νησί της Κέρκυρας, χωρίς να υπάρχει ένας και μόνος «βαρόνος» που να ελέγχει το πολυδαίδαλο κύκλωμα.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=450093&catID=3