Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2014

Ελληνογερμανικά «παράδοξα»

Αν και οι ελληνογερμανικές σχέσεις βρίσκονται σταθερά υπό τη σκιά ενός ιστορικά βεβαρημένου παρελθόντος, εκείνο που καθόριζε ανέκαθεν ποιότητα, επίπεδο ανάπτυξης και το περιεχόμενό τους αναφέρεται κύρια στο εκάστοτε παρόν. Η θέση αυτή επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι οι μεταπολεμικές εκκρεμότητες ανάμεσα στις δύο χώρες ανασύρονταν στην επιφάνεια ευθύς μόλις υπήρχε κάποια ένταση με αφορμή ένα επίκαιρο συμβάν, όπως το μνημόνιο και οι συνέπειες της κρίσης.
Παρά δε τις περί του αντιθέτου δηλώσεις, η επίσημη ελληνική πλευρά ουδέποτε διεκδίκησε συστηματικά και αποφασιστικά ό,τι όφειλαν Δυτική και Ανατολική και οφείλει σήμερα η επανενωμένη Γερμανία στη χώρα μας από τον καιρό της ναζιστικής κατοχής. Τούτο συνιστά ασφαλώς και το βασικό λόγο μη διευθέτησης του χρονίζοντος αυτού καίριου ζητήματος, του οποίου η σημαντικότερη πτυχή είναι η ηθική βεβαίως και κατόπιν η -κατά κόρον προβαλλόμενη- οικονομική.
Τον πυρήνα των σχέσεων Ελλάδος - Γερμανίας συνιστούν από δεκαετιών, ως γνωστόν, οι οικονομικές συναλλαγές, στο πεδίο των οποίων η γερμανική υπεροχή είναι πέραν από εμφανής. Η Ελλάδα αγόραζε μέχρι πρότινος το 70% των εισαγόμενων προϊόντων της από τη Γερμανία, ποσοστό που έπεσε κάθετα λόγω της κρίσης και των επιβληθέντων μνημονίων. Το γιατί η Γερμανία συνέβαλλε στο «σκότωμα» μιας δικής της μεγάλης αγοράς είναι ένα από τα παράδοξα που μόνο ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα μπορούσε να εξηγήσει. Οι ελληνικές εξαγωγές προς τη Γερμανία αποτελούσαν το 1/4 ή ακόμη και 1/3 των συνολικών, όμως η Ελλάδα ωφελούνταν σημαντικά από τον ανερχόμενο γερμανικό τουρισμό στα νησιά μας. Αναφορικά δε με το θέμα των Ελλήνων μεταναστών, τούτο είχε μεν κι έχει ιδαίτερα θετικά στοιχεία, αλλά υπήρξε ωσαύτως κι η δεύτερη μετά τον εμφύλιο αιτία ερήμωσης ολόκληρων περιοχών της ελληνικής υπαίθρου.
Αφότου ξέσπασε όμως το γνωστό σκάνδαλο Ζίμενς, η ελληνική κοινή γνώμη άρχισε να πληροφορείται ότι πίσω από τα ωραία αντισταθμιστικά, επιχειρηματικά, συναλλαγματικά κ.ά. οφέλη, υπήρχε ανέκαθεν ένα παρασκήνιο διαφθοράς και πολιτικού κυνισμού απίθανων διαστάσεων. Η υπόθεση Ζίμενς εν Ελλάδι ανακινήθηκε βεβαίως στα πλαίσια αμερικανο-γερμανικών εμπορικών ανταγωνισμών και συνιστά ένα ζήτημα εάν ωφελήθηκε η Ελλάδα με την «αποκάλυψη» του εγχώριου σκανδάλου. Το ίδιο ερώτημα ισχύει και για το Βατοπέδι, όπου έπεσαν πολλοί (μεταξύ άλλων κι ο γράφων) στη «λούμπα». Ο λόγος ασφαλώς για χειρισμούς κι όχι επί της ουσίας. Πέραν τούτων όμως, οι επιπτώσεις από το χρηματισμό στο πολιτικό σύστημα κι η δράση των διαφόρων Χριστοφοράκων στα εσωτερικά των κομμάτων υπήρξαν καταστροφικές. Το χειρότερο δε όλων, αφού συνελήφθη και καταδικάστηκε ο «μοναδικός» κλέφτης, του ΠΑΣΟΚ βεβαίως, μετά έπεσε «πέπλο σιωπής» για όλους και για όλα με ευθύνη βεβαίως και της γερμανικής πλευράς. Ετερον παράδοξον τούτο.
Η πορεία των ελληνογερμανικών σχέσεων κινείται σήμερα στον αστερισμό της τρόικας, των δόσεων και των δεσμών του χρέους, όπου η Γερμανία έχει τον πρώτο λόγο αναφορικά με την αναδιάρθρωσή του. Ενώ οι πάντες όμως ομονοούν στο ότι η εξυπηρέτηση ενός δυσθεώρητου για την Ελλάδα χρέους θεωρείται δυνατή μόνο με τη διαγραφή μέρους του ίδιου, η γερμανική πλευρά αποφεύγει να κάνει νύξη για το κυρίως ζήτημα. Τούτο επιβεβαιώθηκε εκ νέου με την επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στο Βερολίνο, όπου απεκόμισε απλώς επαίνους και υποσχέσεις στήριξης του έργου του: ausser spesen nichts gewesen (= τίποτε εκτός από έξοδα κίνησης). Αποσκοπεί μήπως η Γερμανία να κρατάει σε ομηρία τις υπερχρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου διατηρώντας την ηγεμονία της μέσα στην Ε.Ε.; Γερμανική Ευρώπη λοιπόν αντί ευρωπαϊκής Γερμανίας; Παράδοξο ή φυσιολογικό;
Η ευρωπαϊκή επιτροπεία στη χώρα μας ασκείται μεταξύ άλλων και από Γερμανούς τεχνοκράτες, ενώ στο χώρο των ιδιωτικοποιήσεων και ξένων επενδύσεων κινείται κάποιος υφυπουργός, κομματάρχης του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, έχοντας καταγράψει ήδη σειρά περίεργων «επεισοδίων». Τελευταία, ο Χανς Φούχτελ αποδοκιμάσθηκε δημόσια καθώς ζητούσε από δημάρχους να του αποστείλουν λίστα με περιουσιακά στοιχεία των δήμων τους. Κάποιοι εξ αυτών, όμως, το εξέλαβαν ως να επεδίωκε να τους «αρπάξει» δημοτική περιουσία και τον «εξαπέστειλαν» βεβαίως. Και μέσα σε όλα τούτα, το πρωτοφανές παράδοξο που έγινε γνωστό προχθές μόλις: παραιτήθηκε Ελλην πρέσβης! Το γεγονός καταγράφηκε στο Βερολίνο. Και ακόμη αγωνιούμε ενταύθα για το τι και πώς συνέβη. Ω τάλας Ελλάς...
* Δημοσιογράφος, πολιτικός επιστήμων tzortzis.jan@gmail.com

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014

Μνήμες από την τραγωδία της Στέλλας


Τρία ολόκληρα χρόνια μετά τον τραγικό θάνατο της 16χρονης Στέλλας Ακουμιανάκη, του ξανθού αγγέλου από την Κρήτη, που έσβησε έπειτα από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ βυθίζοντας στο πένθος όλη τη χώρα, έφτασε η ώρα να καθίσουν στο εδώλιο τα τέσσερα άτομα που κατηγορούνται για τον χαμό της.
Αύριο είναι προγραμματισμένη να αρχίσει η δίκη του 20χρονου σήμερα φίλου της, ο οποίος θα καθίσει στο εδώλιο του Δικαστηρίου Ανηλίκων, καθώς κατά την ημέρα του περιστατικού ήταν ανήλικος. Επίσης ορίστηκε για τις 12 Φεβρουαρίου του 2015 στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Χανίων η δίκη των υπόλοιπων τριών κατηγορουμένων, όπως είχε προκύψει από το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρεθύμνου.
Σημειώνεται ότι με το βούλευμα παραπέμπονται σε δίκη συνολικά τέσσερα άτομα: δύο από τους ειδικευόμενους τότε γιατρούς του νοσοκομείου Ρεθύμνου που αντιμετώπισαν το περιστατικό της Στέλλας Ακουμιανάκη τα ξημερώματα του Μεγάλου Σαββάτου του 2011 και οι δύο νεαροί φίλοι της που τη μετέφεραν στο νοσοκομείο, οι οποίοι κατηγορούνται πως προσπάθησαν να τη βιάσουν!
Οι δύο γιατροί

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρεθύμνου με βούλευμα που εκδόθηκε παραπέμπει στο εδώλιο τους δύο ειδικευόμενους γιατρούς με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια διά παραλείψεως, θεωρώντας ότι δεν αντιμετώπισαν επαρκώς και με τον ενδεδειγμένο ιατρικά τρόπο το περιστατικό οξείας μέθης της άτυχης κοπέλας. Την ίδια ώρα παραπέμπει τους δύο νεαρούς φίλους της (23 και 17 ετών τότε) για θανατηφόρα έκθεση της ανήλικης και βιασμό κατά συναυτουργία, καθώς από τις καταθέσεις προέκυψε ότι είχαν προσπαθήσει να ασελγήσουν σε βάρος της, αφού προηγουμένως την υποχρέωσαν να καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ.
Το νήμα της ζωής της 16χρονης Στέλλας Ακουμιανάκη κόπηκε βίαια τη νύχτα της Ανάστασης του 2011, όταν μια αθώα βόλτα με τον 17χρονο κολλητό της και έναν 23χρονο φίλο του κατέληξε σε ανείπωτη τραγωδία. Οι δύο νεαροί, αφού πρώτα είχαν διασκεδάσει με τη μαθήτρια σε μπαρ του Ρεθύμνου καταναλώνοντας μεγάλη ποσότητα αλκοόλ, στη συνέχεια φέρεται ότι την οδήγησαν σε ερημική τοποθεσία όπου επιχείρησαν -σύμφωνα με το κατηγορητήριο- να ασελγήσουν σε βάρος της.
Συγκεκριμένα, οι δύο κατηγορούμενοι σε διάστημα μισής ώρας τής έδωσαν να πιει περισσότερο από μισό μπουκάλι ουίσκι και όταν πλέον το κορίτσι ήταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, προσπάθησαν να το εκμεταλλευτούν σεξουαλικά. Οταν όμως η κοπέλα έχασε εντελώς τις αισθήσεις της, οι δύο φερόμενοι ως δράστες τη μετέφεραν πανικόβλητοι στο νοσοκομείο.
Την ικανοποίησή τους για την παραπομπή των κατηγορουμένων σε δίκη είχαν εκφράσει οι χαροκαμένοι γονείς της 16χρονης Στέλλας, οι οποίοι από την πρώτη στιγμή φώναζαν για τις ευθύνες όχι μόνο των δύο νεαρών αλλά και γιατρών του νοσοκομείου Ρεθύμνου, οι οποίοι αδιαφόρησαν για το περιστατικό της κόρης τους και με τις παραλείψεις τους φέρεται ότι συνετέλεσαν στον θάνατό της.

Γιούλη Σταρίδα

«Γιατί δεν με αφήνουν σε ένα δωμάτιο στο Καστρί;» «Με έκλεισαν με το ζόρι σε γηροκομείο!»


«Είναι απαράδεκτη η παραμονή μου σε ένα γηροκομείο χωρίς τη θέλησή μου»! Ο Γεώργιος Γ. Παπανδρέου, γιος του «γέρου της Δημοκρατίας» από τον γάμο του με τη σπουδαία θεατρίνα μας Κυβέλη και ετεροθαλής αδελφός του Ανδρέα Παπανδρέου, ξεσπάει στην «Espresso» λίγες μέρες μετά τον εγκλεισμό του σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τον παγίδευσαν λέγοντάς του ότι τον μετέφεραν εκεί για απλές εξετάσεις και διαμαρτύρεται έντονα που τον έβγαλαν άδικα -όπως λέει- από το σπίτι όπου έμενε τόσα χρόνια για να... πεθάνει μόνος και έρημος σε ένα δωμάτιο οίκου ευγηρίας.
Η  «Espresso» έχει στα χέρια της την επιστολή διαμαρτυρίας του, η οποία φέρει την υπογραφή του και ημερομηνία 16 Σεπτεμβρίου 2014 -δηλαδή μία μέρα πριν πάει στο εν λόγω γηροκομείο- και στην οποία αναφέρει ότι αισθάνεται τεράστια απογοήτευση που πρέπει να εγκαταλείψει το σπίτι του, τον επισκεφτήκαμε στην καινούργια του στέγη, τη Νέα Θάλπη, στον Αγιο Στέφανο. Η αλήθεια είναι πως το περιβάλλον εκεί είναι πολύ φιλικό και εξυπηρετικό, κάτι που το διαπιστώσαμε από την πρώτη στιγμή της επικοινωνίας μας με τον ιδιοκτήτη του χώρου, τον ψυχολόγο - γεροντολόγο δρα Δημήτρη Καμπανάρο, ο οποίος μας οδήγησε ευγενικά στο μονόκλινο δωμάτιο όπου πλέον φιλοξενείται ο κύριος Παπανδρέου.
«Η παρουσία μου εδώ είναι μυστηριώδης. Μου είπαν ότι θα με φέρουν για δυο τρεις μέρες, με σκοπό να υποβληθώ σε ιατρικές εξετάσεις. Τελικά, αντί για εξετάσεις, μου πήραν μόνο την πίεση -που ήταν 17-, όμως βλέπω ότι η κατάσταση εδώ είναι μόνιμη. Χωρίς να με έχουν ρωτήσει ή να το έχω αποφασίσει με μετέφεραν εδώ και δεν καταλαβαίνω τι επιδιώκουν με αυτό. Προφανώς για να πεθάνω... Είναι σαν κάποιοι να θέλουν να απαλλαγούν από την παρουσία μου. Γι' αυτό θέλω να δημοσιοποιήσω τη σημερινή μου κατάσταση, που τη θεωρώ απαράδεκτη» ήταν τα πρώτα, πικραμένα λόγια του, με τον τόνο της φωνής να είναι εξομολογητικός και βγαλμένος από τα βάθη της ψυχής του.
Στον εν λόγω χώρο ο Γεώργιος Γ. Παπανδρέου οδηγήθηκε από άτομο τους περιβάλλοντος του ανιψιού του Νίκου Παπανδρέου, που έχει αναλάβει μάλιστα να πληρώνει τα έξοδα της διαμονής του. Μιλάμε για ένα διόλου ευκαταφρόνητο μηνιαίο ποσό της τάξης των 1.800 ευρώ, αφού πρόκειται για μονάδα ηλικιωμένων αρκετά προσεγμένη. Ομως ο γνωστός μας Γιωργάκης (όπως τον αποκαλούσαν συχνά), που αφήνει να εννοηθεί ότι είναι το «μαύρο πρόβατο» και ο «αποδιοπομπαίος τράγος» της οικογένειας Παπανδρέου, δεν επιθυμεί με κανέναν τρόπο την παραμονή του σε οποιοδήποτε γηροκομείο και θέλει να γυρίσει στο σπίτι, στην Κηφισιά, επί της οδού Δηληγιάννη 46Α, όπου έμενε με μια κοπέλα από την Αιθιοπία, την Αμπάμα, που τον φρόντιζε.
«Πήγαινα στα κέντα για χωρό»
«Οι άνθρωποι εδώ είναι πολύ καλοί, κάνουν τα πάντα για να είμαι ευχαριστημένος, αλλά εγώ δεν θέλω να είμαι σε έναν τέτοιο χώρο που μου στερεί την επαφή μου με τον έξω κόσμο. Οταν ήμουν σπίτι μου, σχεδόν κάθε Σαββάτο πήγαινα σε ένα κέντρο και χόρευα με δυο τρεις κυρίες φίλες μου, ενώ εδώ πού και πώς να πάω; Ούτε που ξέρω πού βρίσκομαι. Γι' αυτό και θέλω να γυρίσω σπίτι μου. Είναι άδικη η παραμονή μου εδώ, ανάμεσα σε ανθρώπους τους οποίους δεν γνωρίζω και δεν έχω τι να πω μαζί τους. Με ανθρώπους που αποδέχονται τη μοίρα τους, δηλαδή περιμένουν πότε θα έρθει η ώρα να πεθάνουν. Οχι, εγώ δεν την αποδέχομαι αυτή τη μοίρα. Θέλω να γυρίσω στο σπίτι μου με την κοπέλα η οποία με φρόντιζε και τους φίλους μου, που είχα επικοινωνία μαζί τους και τώρα την έχω χάσει».
«Γιατί δεν με αφήνουν σε ένα δωμάτιο στο Καστρί;»

Θα πρέπει να τονίσουμε ότι σε όλη τη διάρκεια της επικοινωνίας μας ο Γεώργιος Γ. Παπανδρέου μας έδωσε την εικόνα του ανθρώπου που έχει διαύγεια πνεύματος και αντιλαμβάνεται πλήρως τι του συμβαίνει. «Θα μπορούσα να αντιδράσω νευρικά και να αρχίσω να τα σπάω εδώ μέσα, αλλά αυτό δεν πρόκειται να το κάνω, γιατί ξέρω τι με περιμένει. Μια... ενεσούλα και μετά θα με κλείσουν σε νευρολογική κλινική ως φρενοβλαβή, έτσι ώστε να απαλλαγούν από εμένα μια ώρα αρχύτερα. Τα ξέρω καλά αυτά τα κόλπα και δεν πρόκειται να το κάνω αυτό. Προτιμώ να κάνω ένα είδος απεργίας με το να μη βγαίνω στιγμή από το δωμάτιό μου. Πρωί - μεσημέρι - βράδυ κάθομαι στο κρεβάτι μου. Αυτή είναι η ψυχολογία μου εδώ!»
Στην Κηφισιά

Τον ρωτάμε αν ο λόγος για τον οποίο οδηγήθηκε στο γηροκομείο έχει να κάνει με την ιδιοκατοίκηση του σπιτιού όπου έμενε, καθώς, όπως γνωρίζουμε, εδώ και μερικά χρόνια η οικία του έχει πουληθεί. «Ναι, το έχω πουλήσει, αλλά η νέα του ιδιοκτήτρια ήρθε προχτές εδώ και με επισκέφτηκε. "Μπορείτε να μείνετε στο σπίτι όσο εσείς θέλετε" μου είπε. Επομένως δεν είναι αυτός ο λόγος που με βγάλανε από εκεί» μας λέει και προσθέτει ότι τα ανίψια του θα μπορούσαν να τον αφήσουν να μείνει σε ένα από τα σπιτάκια που υπάρχουν στην περίφημη βίλα του πατέρα του στο Καστρί, η οποία πέρασε ολοκληρωτικά στα χέρια του ετεροθαλούς αδελφού του, του Ανδρέα Παπανδρέου.
«Θέλω από το Καστρί να δώσουν ένα δωμάτιο για εμένα κι ένα για την κοπέλα που με φροντίζει. Αλλά αν δεν θέλουν να τους επιβαρύνω με την παρουσία μου εκεί, τότε επιθυμώ να γυρίσω στο σπίτι μου, το οποίο αγόρασα με τα χρήματα που πήρα από την πώληση της βίλας της μητέρας μου, της Κυβέλης. Το πούλησα... κοψοχρονιά, γιατί δεν είχα να πληρώσω τον φόρο κληρονομιάς που τότε, το 1979, ήταν 7 εκατομμύρια. Ο αδελφός μου ο Ανδρέας μου υποσχέθηκε ότι θα μου δώσει κάποια λεφτά, σύμφωνα με όσα είχε πει και ο πατέρας μας πριν πεθάνει, αφού εγώ δεν πήρα μερίδιο από κει, και με κορόιδεψε. Αν είχα δώσει τη θρυλική βίλα της μητέρας μου για να γίνει πολυκατοικία, όπως μου τη ζητούσαν, θα είχα βγάλει πολλά χρήματα από τα τόσα διαμερίσματα που θα έπαιρνα, αλλά δεν ήθελα κάτι τέτοιο».
Για τσάι

Ο Γεώργιος Γ. Παπανδρέου τονίζει ότι τα παιδιά του Ανδρέα Παπανδρέου -η Σοφία, ο Γιώργος, ο Νίκος και ο Αντρίκος- ουδέποτε τον έχουν καλέσει στα σπίτια τους για φαγητό ή για τσάι. «Επιτρέπεται αυτή η συμπεριφορά από τα ανίψια μου; Θείος τους είμαι, δεν είμαι κάποιος εχθρός τους. Αλλά και πάλι δεν διαμαρτύρομαι γι' αυτό. Διαμαρτύρομαι όταν επεμβαίνουν στη ζωή μου και με κλείνουν κάπου όπου εγώ δεν θέλω» δηλώνει.
Πάντως ο ίδιος στο παρελθόν έχει πει ότι η Σοφία τού έχει σταθεί, ειδικά την περίοδο που ήταν παντρεμένος με την τελευταία σύζυγό του Μαρία Σόκαλη. Ωστόσο, σύμφωνα με πηγές από το περιβάλλον του, ο Νίκος Παπανδρέου και ο αδελφός του Γιώργος Παπανδρέου πήραν την απόφαση να οδηγήσουν τον θείο τους στη συγκεκριμένη μονάδα ηλικιωμένων για περισσότερη φροντίδα και ασφάλεια, αφού στο σπίτι όπου έμενε η κατάσταση ήταν τέτοια που κινδύνευε η υγεία του, αλλά και τα πράγματα ήταν ανεξέλεγκτα από οικονομικής πλευράς.

Συγκλονισμένη και η πρώην σύζυγός του Μαρία Σόκαλη
Από τα πρώτα άτομα που πληροφορήθηκαν ότι ο Γεώργιος Γ. Παπανδρέου έφυγε από το σπίτι είναι η τρίτη κατά σειρά σύζυγός του, η γνωστή ηθοποιός Μαρία Σόκαλη. «Ηρθε η καμαριέρα του, η Αμπάμα, και μου είπε τρομαγμένη ότι τον βάλανε στο γηροκομείο ζητώντας μου να παρέμβω για να τον βγάλω, γιατί -όπως μου είπε ο ίδια- βρίσκεται εκεί παρά τη θέλησή του. Της εξήγησα ότι έχουμε χωρίσει και δεν έχω δικαίωμα πλέον να κάνω κάτι τέτοιο. Ωστόσο ο Γιώργος ήταν σύζυγός μου και τον πονάω» μας λέει και ξεφυλλίζοντας συγκινημένη το βιβλίο της ζωής του πρώην συζύγου της (το έγραψε ο ίδιος και κυκλοφόρησε το 2000) προσθέτει:
Στην απομόνωση

«Ενας άνθρωπος 86 χρόνων, όπως ο Γιώργος, που χρόνια έζησε σε μεγάλα σπίτια με ανέσεις, δεν μπορεί να απομονώνεται σε ένα δωμάτιο γηροκομείου. Δεν μπορείς να του καταστρέφεις τα τελευταία χρόνια της ζωής του και να τον κάνεις μίζερο μέσα σε ένα απομονωμένο δωμάτιο, όσο άνετο κι αν είναι αυτό. Στο σπίτι του είχε την καμαριέρα του που τον έκανε μπάνιο, βλέπανε μαζί τηλεόραση, κουβέντιαζαν και είχαν καλή επαφή. Με άλλα λόγια, θέλω να πω ότι στα παιδιά και στους υπερηλίκους, που ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες, πρέπει να φερόμαστε με τρυφερότητα, σεβασμό και αγάπη. Δεν νομίζω ότι είναι σωστό για κάποιον που δεν το θέλει να τον βάζουμε με το... ζόρι σε έναν λεγόμενο "οίκο ευγηρίας". Πόσο μάλλον όταν αυτός ο οίκος είναι μακριά από την Αθήνα και δεν είναι εύκολο γα τους φίλους του να τον επισκεφτούν».
Η Μαρία Σόκαλη γνωριζόταν με τον Γεώργιο Γ. Παπανδρέου από τα παιδικά της χρόνια, αφού έμεναν στην ίδια πολυκατοικία, στο Παλαιό Ψυχικό. Τότε εκείνος ήταν ένας γοητευτικός νεαρός κι εκείνη ένα δωδεκάχρονο κορίτσι που του έστελνε κρυφά ερωτικά ραβασάκια. Η μοίρα τούς έφερε κοντά το 1997, όταν η Μαρία Σόκαλη παρουσίαζε μια εκπομπή στο Tele City και ο Παπανδρέου ήταν καλεσμένος της. «Κύριε πρόεδρε, γιατί δεν παντρεύεστε; Ποια γυναίκα σας αρέσει;» τον ρώτησε στον «αέρα» κι εκείνος της έδωσε απάντηση-πρόταση γάμου! «Εσείς. Θέλετε να με παντρευτείτε;» και τελικά έγιναν ζευγάρι.

Αλκίνοος Μπουνιάς
 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ.

ΓΕΡΟΝΤΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΥΜΒΗ ΜΙΑ ΣΥΜΦΟΡΑ;
  • Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις.
  • ‘Αλλοτε επιτρέπει ο Θεός κάτι, Για Να Βγή Κάτι Το Καλύτερο, και
  • άλλοτε επιτρέπει κάτι Για Παιδαγωγία.
  • ‘Αλλοι Ανταμείβονται και άλλοι Εξοφλούν.
  • ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΧΑΜΕΝΟ.
“Ο Καλός Θεός μας δίνει πλούσιες τις ευλογίες Του. Να μη δείχνουμε αχαριστία και Τον παροργίζουμε, γιατί έρχεται “η οργή του Θεού επί τους υιούς της απειθείας”.
«’Οταν ο κόσμος δεν μετανοή, τι βροχή να ρίξη ο Θεός; …
‘Ολα είναι απλά για τον Θεό… ‘Αν ΤΑΠΕΙΝΑ ζητούμε το έλεος του Θεού, ο Θεός θα βοηθήσει».
«Η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί ν’αντιμετωπισθή διαφορετικά παρά μόνο με μετάνοια και τήρηση των εντολών Του».
«Μακαριοι Ειναι Αυτοι Που Κατορθωσαν Να Απλοποιησουν Τη Ζωη Τους Και Ελευθερωθηκαν Απο Την Θηλεια Της Κοσμικης Αυτης Εξελιξεως ΤωνΠολλων ΕυκολιωνΙσον Των Πολλων Δυσκολιων, Και Απαλλαχθηκαν Απο Το Φοβερο Αγχος Της Σημερινης Εποχης Μας».https://kosmaser.wordpress.com/tag/αποφθεγματα-γεροντων-απο-το-γεροντικ/ 


Σοβαρά τα προβλήματα στην Αθωνιάδα

http://www.newsbeast.gr/greece/ekpaideusi/arthro/735858/sovara-ta-provlimata-stin-athoniada/

Η εκκλησιαστική ακαδημία βρίσκεται αντιμέτωπη με την έλλειψη διδακτικού προσωπικού

Το κτηριακό, αλλά και οι ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό είναι από τα βασικά αλλά και χρονίζοντα προβλήματα της Αθωνιάδας Εκκλησιαστικής Ακαδημίας στην οποία φοιτούν περίπου 40 σπουδαστές.

Τα παραπάνω προκύπτουν από την ενημέρωση που είχε από τους υπευθύνους της σχολής ο βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος της Κ.Ο για τα Θρησκεύματα, Γιάννης Αμανατίδης.

Πέρα των πιο πάνω προβλημάτων αναφορά έγινε και στην ανάγκη διασύνδεσης των εκπαιδευτικών προοπτικών των αποφοίτων με το Αγιώνυμο Όρος.

Ο κ. Αμανατίδης πραγματοποίησε στην επίσκεψή του με αφορμή τον αγιασμό για την έναρξη του σχολικού έτους. Μετά την ενημέρωση που είχε αναφέρθηκε στην ανάγκη βελτίωσης των συνθηκών φοίτησης και διαβίωσης των μαθητών της Αθωνιάδας και των εκπαιδευτικών αλλά και της ύπαρξης συνεχούς διαλόγου και συνεργασίας, που είναι απαραίτητες προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της Ακαδημίας και να συνεχιστεί απρόσκοπτα το ιδιαιτέρως δύσκολο και απαιτητικό έργο που επιτελεί.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σήμερα θα μεταβεί στο Άγιο Όρος ο κ. Λοβέρδος όπου μετά τη σύσκεψη που θα έχει στο Ιεροκοινοτικό Μέγαρο θα επισκεφτεί την Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία.

15.000 ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΥΜΑΤΑ ΣΦΑΓΗΣ ΑΠΟ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΣΕ ΔΡΑΜΑ, ΔΟΞΑΤΟ ΚΑΙ 200.000 ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ!

29 Σεπτεμβρίου 1941 : Οι βουλγαρικές αρχές κατοχής προβαίνουν σε ομαδικές σφαγές 15.000 κατοίκων της Δράμας, του Δοξάτου και της γύρω περιοχής. Εξαιτίας των βουλγαρικών αυτών ωμοτήτων, περίπου 200.000 κάτοικοι της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης εγκαταλείπουν τις εστίες τους και καταφεύγουν πρόσφυγες σε μη βουλγαροκρατούμενες περιοχές της χώρας.

Έφευγαν οι Έλληνες προς την Γερμανική Κατοχή για να γλιτώσουν από τους Βούλγαρους. Τέτοιο ήταν το μένος και το μίσος των Κομιτατζήδων... ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΜΟΥΦΛΑΡΙΣΜΕΝΟΙ ΣΕ "ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚΙ"

Ακόμα και οι Γερμανοί έφριξαν με το έγκλημα αυτό για το οποίο ΟΥΔΕΠΟΤΕ ελογοδότησε η Βουλγαρία. Όταν οι ιδιοι οι Γερμανοι ζητησαν εξηγησεις για τις ομαδικες σφαγες οι Βουλγαροι
ήθελαν να πείσουν τους Γερμανούς ότι πράγματι έγινε εξέγερση του πλυθυσμού και απλώς αυτοί κατέστειλαν την εξέγερση !!!

http://www.stoxos.gr/2011/09/15000-200000.html,  

Εθνική μνήμη: Η σφαγή της Δράμας

Σαν σήμερα: Οι βουλγαρικές σφαγές στην περιοχή της Δράμας (29-9-1941)

Η Βουλγαρική κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης, αποτέλεσε μία από τις στυγνότερες περιπτώσεις κατοχής κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ, γιατί θεωρήθηκε από τις δυνάμεις κατοχής (τους Βουλγάρους), όχι ως προσωρινή κατοχή, αλλά ως ένα πρώτο στάδιο για την οριστική προσάρτηση της περιοχής αυτής, στα όρια του βουλγαρικού κράτους.

Οι πολιτικές και στρατιωτικές βουλγαρικές αρχές, ενεργούσαν ως φορείς πραγματοποίησης της εθνικής ολοκλήρωσης και ικανοποίησης των ‘’ιστορικών ορίων’’ του βουλγαρικού λαού και άσκησαν μια έντονη πολιτική αφομοίωσης ανθρώπων και θεσμών στο βουλγαρικό εθνικό και κρατικό κορμό.


Τα μέσα και οι πρακτικές που εφαρμόσθηκαν για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής άγγιξαν τα όρια εξόντωσης του τοπικού πληθυσμού, είχαν συγκλονιστικές συνέπειες στην κοινωνική και πνευματική ανάπτυξη των περιοχών και μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια κατοχής (1941-1944), άφησαν πίσω τους μία κυριολεκτικά ΕΡΗΜΗ ΧΩΡΑ, με πληθυσμό μειωμένο κατά το ¼ τουλάχιστον, οικονομία στο μηδέν, και τις υποδομές σε εκκλησία, εκπαίδευση, συγκοινωνίες, σε πλήρη αποδιοργάνωση.

Η κατοχή άρχισε στις 18 Απριλίου 1941, όταν οι Γερμανοί δίνουν στους Βουλγάρους τη συγκατάθεση-διαταγή (consent-order), να εισβάλουν στην περιοχή και τελείωσε στις 25-26 Οκτωβρίου 1944, όταν αποχωρούν τα τελευταία βουλγαρικά στρατιωτικά αποσπάσματα.
Γεωγραφικά, η κατοχή από τους Βουλγάρους κάλυπτε τη περιοχή που εκτείνεται από τον ποταμό Στρυμόνα, μέχρι τη γραμμή Αλεξανδρούπολη- Σβίλενγκραντ.



Ένα από τα πρώτα πράγματα που έκαναν οι βουλγαρικές αρχές ήταν να συλλάβουν και απελάσουν όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να παίξουν καθοδηγητικό ρόλο στον υπό κατοχή πληθυσμό. Το σύνολο των νέων ανδρών από τις κατεχόμενες περιοχές απελάθηκαν, για να μην υπάρξει αντίσταση κατά των κατοχικών δυνάμεων και οδηγήθηκαν στο εσωτερικό της Βουλγαρίας για κατάταξη στα τάγματα εργασίας του Βουλγαρικού στρατού, στα ΝΤΟΥΡΝΤΟΥΒΑΚΙΑ.
Ένα άλλο ζήτημα που απασχόλησε έντονα τις βουλγαρικές αρχές ήταν η παράδοση του κρυμμένου οπλισμού των Ελλήνων της περιοχής.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εκείνη την εποχή στην περιοχή, υπήρχαν τοπικές οργανώσεις του ΚΚΕ, αλλά και οργανώσεις Πόντιων Οπλαρχηγών, κύρια στα χωριά Κοκκινόγεια, Καλλίφυτο, Περιστεριά και αλλού. Οι τοπικές οργανώσεις των Πόντιων Οπλαρχηγών, (κυρίως εθνικιστικών πεποιθήσεων), δρούσαν ακόμη αποσπασματικά και κύρια για την περιφρούρηση του πληθυσμού των τοπικών τους κοινωνιών. Οι οργανώσεις του ΚΚΕ, ελεγχόταν από το ανεξάρτητο Γραφείο του ΚΚΕ στη Μακεδονία-Θράκη, που δεν είχε επαφή και καθοδήγηση από το κέντρο με αποτέλεσμα να ενεργεί αυτόβουλα.



Δηλαδή μπορούμε ασφαλέστατα να συμπεράνουμε ότι το αντιστασιακό κίνημα, στη περιοχή, ανεξαρτήτως πολιτικών τοποθετήσεων, δρούσε, με την έναρξη της βουλγαρικής κατοχής, ανεξάρτητα από κεντρικές και κυβερνητικές κατευθύνσεις και οδηγίες, κάπως ‘’ερασιτεχνικά’’ και πάντως όχι οργανωμένα.

Καθοριστικό ρόλο, στα παραπάνω, έπαιξε η Περιφερειακή Επιτροπή του ΚΚΕ της Δράμας. Καθοριστικός ο ρόλος της γιατί υπάρχουν πολλές ερμηνείες για την απόφασή της να γίνουν οι ένοπλες επιθέσεις στη πόλη της Δράμας και στα γύρω χωριά.

Μία ερμηνεία θέλει την Περιφερειακή Επιτροπή του ΚΚΕ της Δράμας, να παρασύρθηκε από πράκτορες της βουλγαρικής κρατικής ασφάλειας, που παριστάνοντας τους κομμουνιστές, υπέβαλλαν στους Έλληνες ‘’συντρόφους’’ τους την ιδέα της εξέγερσης

Μια άλλη, ίσως και η πιο κοντινή στην αλήθεια ερμηνεία είναι η εκτίμηση του στελέχους του ΚΚΕ και αργότερα του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ,Ανδρέα Τζήμα, που βρίσκεται δημοσιευμένη στο βιβλίο του Γρηγόρη Φαράκου «Άρης Βελουχιώτης: το χαμένο αρχείο, άγνωστα κείμενα, η στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ απέναντι στον Άρη Βελουχιώτη, 1941-1945, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 1997 »
Λέει ο Ανδρέας Τζήμας για τη γραμμή του τότε (1941) ανεξάρτητου Γραφείου του ΚΚΕ στη Μακεδονία-Θράκη :

«Μετά την επίθεση των Γερμανοφασιστών ενάντια στη Σοβιετική ένωση, ρίχνουν το σύνθημα της ένοπλης πάλης κατά των κατακτητών και για τη σοβιετική εξουσία. Λείπει όμως η πρακτική προετοιμασία αυτής της ένοπλης πάλης και οι σκοποί που βάζουν, στενεύουν πολύ τη βάση της. Παρ’ όλες τις αδυναμίες της όμως πρέπει να θεωρήσουμε αυτή τη γραμμή σαν τον κύριο παράγοντα για την εξέγερση της Δράμας…»

Αυτό είναι το ιστορικό-πολιτικό-στρατιωτικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο εξελίχθηκε η Σφαγή της Δράμας…

Που ξεκίνησε με την ανατίναξη ενός εργοστασίου ηλεκτροφωτισμού στη πόλη της Δράμας, τη νύκτα της 28ης προς 29ης Σεπτεμβρίου 1941 και με άλλες επιθέσεις την ίδια νύκτα στα γύρω χωριά της περιοχής, με πρώτο τοΔοξάτο.

Στόχοι παντού οι Βούλγαροι χωροφύλακες, γεγονός που έδωσε στις επιθέσεις αυτές τον χαρακτήρα της εξέγερσης για την εκδίωξη των βουλγαρικών αρχών και που έδωσε το άλλοθι στους Βουλγάρους, για μαζικές συλλήψεις και εκτελέσεις.

Ο αριθμός των Ελλήνων θυμάτων δεν είναι εύκολο να προσδιορισθεί. Μόνο στη πόλη της Δράμας, βρήκαν τον θάνατο τουλάχιστον 1500 Έλληνες, στοΔοξάτο 200 και αρκετοί κάτοικοι σε κάθε ένα από τα χωριά της περιφέρειας.

Η σφαγή της Δράμας νομίζω ότι μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένα αιματηρό μεν αλλά υπαρκτό παράδειγμα, της θέλησης του απλού Έλληνα, (ανεξάρτητα σε πιο στρατόπεδο βρισκόταν τότε – του ΚΚΕ ή του εθνικού κομματιού της κοινωνίας), να μην εκβουλγαριστεί.

Σήμερα που τα πάθη και οι πληγές έχουν επουλωθεί και η Βουλγαρία είναι πλέον στην ΕΕ, μισή ώρα από τη Δράμα, το να ξέρουμε και να θυμόμαστε την Ιστορία, να τιμούμε τους νεκρούς, με το αίμα των οποίων εμείς απολαμβάνουμε – όσα απολαμβάνουμε - δεν είναι κακό, αλλά επιβεβλημένο





Χανιά: Τέσσερις στο εδώλιο για το θάνατο της Στέλλας Ακουμιανάκη

Χανιά: Τέσσερις στο εδώλιο για το θάνατο της Στέλλας Ακουμιανάκη
Τέσσερα χρόνια περίπου μετά τον θάνατο της 16χρονης ρεθυμνιώτισσας Στέλλας Ακουμιανάκη, ήρθε η ώρα η υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο, όταν η ανήλικη κοπέλα έχασε τη ζωή της μετά από κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ, να πάρει τη δικαστική οδό.
Η υπόθεση θα εισαχθεί για πρώτη φορά στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Χανίων στις 12 Φεβρουαρίου 2015, με τρεις κατηγορουμένους, όπως είχε προκύψει από το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρεθύμνου.
Νωρίτερα, στις 30 Σεπτεμβρίου, ξεκινά η δίκη του 20χρονου σήμερα φίλου της ανήλικης, που θα δικαστεί από το Δικαστήριο Ανηλίκων, καθώς, κατά την ημέρα του περιστατικού, ήταν ανήλικος.
Σε δίκη παραπέμπονται συνολικά τέσσερα άτομα: δύο από τους ειδικευόμενους τότε γιατρούς του νοσοκομείου Ρεθύμνου που αντιμετώπισαν το περιστατικό της Στέλλας Ακουμιανάκη τα ξημερώματα του Μεγάλου Σαββάτου του 2011 και οι δύο νεαροί φίλοι της.


Read more: http://www.newsbomb.gr/koinwnia/story/500183/hania-tesseris-sto-edolio-gia-to-thanato-tis-stellas-akoymianaki#ixzz3EgnQ6dX9

Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ, ΠΟΥ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΘΑ... ΕΔΙΩΧΝΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΕΠΑΝΑΚΑΜΠΤΟΥΝ ΜΕ ΑΓΡΙΕΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ, ΜΕ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ, ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ Πέμπτη και φαρμακερή αξιολόγηση από την τρόικα την Τρίτη 13 σημεία αιχμής που οι δανειστές είναι ανυποχώρητοι και αφήνουν την συγκυβέρνηση «αβοήθητη» σε κρίσιμη περίοδο

Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης, τουλάχιστον σε επικοινωνιακό επίπεδο, να πείσει την κοινή γνώμη ότι φτάνει το τέλος του Μνημονίου και της τρόικας, οι επικεφαλής των κλιμακίων της τρόικας επιστρέφουν την Τρίτη στην Αθήνα, με άγριες διαθέσεις. Τους τελευταίους μήνες η κυβέρνηση αναζήτησε αρκετές αφορμές, ώστε να καταφέρει να δείξει στο εσωτερικό της χώρας ότι η ελληνική οικονομία ανακάμπτει, ώστε να μην θεωρείται απαραίτητη η παρουσία αλλά και ως εκ τούτου η επιτροπεία της τρόικας στην Ελλάδα.
ΤΡΟΪΚΑ και 13ΤΡΟΪΚΑ και 13Παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες καθαρά επικοινωνιακού χαρακτήρα, η πραγματικότητα έδειξε να μη συμβαδίζει με τις κυβερνητικές επιθυμίες. Είτε με το πυροτέχνημα του Παρισιού, με το οποίο η κυβέρνηση επιχείρησε να δημιουργήσει την αίσθηση ότι «έδιωξε την τρόικα από την Αθήνα», είτε με την προσπάθεια η 5η αξιολόγηση να διαρκέσει μερικές μόνο ημέρες, είτε με την προσπάθεια να μεταθέσει τα «αγκάθια» του εργασιακού και του ασφαλιστικού για μετά τις προεδρικές εκλογές, είτε με την τελευταία «έμπνευση» για αποχώρηση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα, ο στόχος δεν επετεύχθη.
Ως εκ τούτου η κυβέρνηση βρέθηκε και πάλι με την πλάτη στον τοίχο, έχοντας όμως αυτή τη φορά απέναντί της τόσο την τρόικα που πιέζει για την πλήρη εφαρμογή του Μνημονίου όσο και αρκετούς από την κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνητικού συνασπισμού, οι οποίοι πιέζουν για την πλήρη εφαρμογή των ελαφρύνσεων και των παροχών που έχει εξαγγείλει ο πρωθυπουργός το τελευταίο διάστημα.
Σε αυτό το «βαρύ» πολιτικό κλίμα, οι δανειστές επιστρέφουν, έχοντας στείλει ήδη σαφές μήνυμα ότι η διαπραγμάτευση θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη και μακράς διάρκειας. Στο τραπέζι θα μπουν «εκατοντάδες» μνημονιακές εκκρεμότητες, οι οποίες θα πρέπει να έχουν υλοποιηθεί μέχρι το τέλος του χρόνου, όπως εξήγησε από τις Βρυξέλλες κοινοτική πηγή.
Σε αυτό το πλαίσιο ο κατάλογος των θεμάτων είναι ιδιαίτερα μακρύς και αναμένεται να δοκιμάσει τις πολιτικές αντοχές της κυβέρνησης, η οποία θα πρέπει να διαχειριστεί, εν μέσω μιας κρίσιμης πολιτικής περιόδου, ζητήματα τα οποία αναμένεται να προκαλέσουν κοινωνική και πολιτική αναταραχή.
1 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ Μειώσεις συντάξεων
Παρά τις προσπάθειες να μετατεθεί για αργότερα η συζήτηση, η τρόικα έρχεται στην Αθήνα αποφασισμένη να ανοίξει το θέμα. Η κυβέρνηση βασίζει τις ελπίδες της στην έκθεση του ΚΕΠΕ, αλλά και στις αναλογιστικές μελέτες κάθε Ταμείου, με την ελπίδα ότι δεν θα αναδεικνύουν ότι το σύστημα βρίσκεται στα όριά του. Οπως και να έχει, η κυβέρνηση έχει διαμηνύσει στους δανειστές ότι πολιτικά δεν μπορεί να διαχειριστεί νέες μειώσεις συντάξεων και αυξήσεις ορίων. Η τρόικα ωστόσο φαίνεται να μην συμμερίζεται τις κυβερνητικές ανησυχίες, καθώς θεωρεί ότι προέχει η βιωσιμότητα των Ταμείων, έστω και αν χρειαστεί να μειωθούν κι άλλο οι συντάξεις. Ταυτόχρονα, οι δανειστές εκτιμούν ότι η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των μελετών αποσκοπεί στο να κερδηθεί πολιτικός χρόνος, με στόχο να αποφευχθεί η λήψη δύσκολων αποφάσεων.
2 ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ Πλήρης απελευθέρωση
Την Παρασκευή κοινοτική πηγή έλεγε από τις Βρυξέλλες ότι το θέμα των ομαδικών απολύσεων βρίσκεται πολύ ψηλά στην ατζέντα των ελεγκτών. Η θέση κυρίως του ΔΝΤ (χωρίς να υπάρχουν αντιρρήσεις από την Ε.Ε.) είναι γνωστή: «πλήρης απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα». Η κυβέρνηση έχει εκφράσει ήδη τις αντιρρήσεις της σχετικά με την απελευθέρωση των απολύσεων, καθώς θεωρεί ότι δεν θα υπάρξει κανένα δημοσιονομικό κέρδος, την ώρα που εκτιμά ότι η αγορά εργασίας έχει ρυθμιστεί με παλαιότερες νομοθετικές παρεμβάσεις. Το θέμα αποτελεί «κόκκινο πανί» για αρκετούς στις κοινοβουλευτικές ομάδες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, προειδοποιώντας ότι δεν θα ψηφίσουν τη ρύθμιση.
3 ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ Δικαίωμα για ανταπεργία
Η κυβέρνηση ζητεί να ξεκινήσει διάλογος με τους κοινωνικούς εταίρους, ο οποίος θα καταλήξει στο νέο πλαίσιο για το συνδικαλιστικό νόμο. Για το θέμα του lock out (ανταπεργία) εμφανίζεται κάθετη, υποστηρίζοντας ότι πλέον δεν εφαρμόζεται σχεδόν σε καμία ευρωπαϊκή χώρα. Ωστόσο, η τρόικα και κυρίως το ΔΝΤ εμφανίζονται ανυποχώρητοι, ζητώντας η κήρυξη της απεργίας να γίνεται με το 50%+1 του συνόλου των εργαζομένων, ενώ επιμένει ότι πρέπει η Ελλάδα να υιοθετήσει το μέτρο της ανταπεργίας.
4 ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Αντίο πρώτη κατοικία
Η κυβέρνηση θα ξεκινήσει τη διαπραγμάτευση έχοντας κάνει ήδη ένα βήμα πίσω, αναφορικά με την καθολική προστασία της πρώτης κατοικίας, η οποία λήγει στο τέλος του 2014. Η κυβέρνηση στοχεύει πλέον σε θέσπιση περιουσιακών και εισοδηματικών κριτηρίων, με βάση τα οποία θα προστατεύεται η περιουσία των οφειλετών, ξεχνώντας την προστασία συνολικά της πρώτης κατοικίας. Από την πλευρά τους οι δανειστές, ήδη από το 2013, έχουν ξεκαθαρίσει ότι πρέπει να υπάρξει καθολική άρση της προστασίας για την πρώτη κατοικία εφόσον θεωρούν ότι το ισχύον καθεστώς είναι μεταβατικό μέχρι να αποφασιστεί η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων», για τα οποία οι δύο πλευρές εμφανίζονται να είναι κοντά στην τελική ρύθμιση.
5 ΝΕΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ Κι άλλες απώλειες
Η κυβέρνηση επιμένει ότι οι αλλαγές που θα γίνουν θα είναι δημοσιονομικά ουδέτερες, καθώς θα υπάρξουν αυξομειώσεις μισθών σε διάφορες κατηγορίες εργαζομένων, ωστόσο δεν υπάρχουν περιθώρια και για νέες μειώσεις, πέραν από αυτές που θα γίνουν μετά την αξιολόγηση. Η τρόικα επιμένει και σε νέες μειώσεις, βάζοντας στο στόχαστρο τις πρόσθετες αμοιβές, ενώ παράλληλα βάζει στο τραπέζι και την κατάργηση του φραγμού της «υπερβάλλουσας μείωσης», η οποία εκτιμάται ότι θα φέρει ακόμα μεγαλύτερες απώλειες σε όσους μισθούς είχαν προσωρινά «παγώσει».
6 ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ 6.500 ακόμη το 2014
Οι δανειστές περιμένουν έως το τέλος του χρόνου ακόμη 6.500 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και ζητούν ποσοτικούς στόχους για το 2015. Από την πλευρά του, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης διαβεβαιώνει τους δανειστές ότι ο στόχος που προβλέπει το Μνημόνιο θα επιτευχθεί, έχοντας ωστόσο να ξεπεράσει τις αντιδράσεις από το εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας τόσο της Ν.Δ. όσο και του ΠΑΣΟΚ, με αρκετούς βουλευτές να ζητούν «πάγωμα» των απολύσεων.
7 ΡΥΘΜΙΣΗ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ Πόλεμος για τις δόσεις
Με δεδομένο ότι οι προηγούμενες ρυθμίσεις έχουν αποτύχει και τα νέα ληξιπρόθεσμα χρέη των ιδιωτών προς το Δημόσιο σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, η κυβέρνηση διεκδικεί την αποπληρωμή τους σε 72 έως και 100 μηνιαίες δόσεις, τουλάχιστον για οφειλέτες με πολύ χαμηλά εισοδήματα. Παράλληλα, διεκδικεί ελάφρυνση των οφειλών με μείωση προστίμων και προσαυξήσεων, τουλάχιστον για τα χρέη που θα μπουν στη νέα ρύθμιση. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να φέρει τη νέα ρύθμιση στη Βουλή, ενσωματωμένη στο προσχέδιο του προϋπολογισμού. Μέχρι τώρα όμως οι επιθυμίες της κυβέρνησης προσκρούουν στον «τοίχο» της τρόικας, καθώς οι δανειστές επιμένουν ότι όσο περισσότερες οι δόσεις τόσο περισσότερο θα αυξάνονται τα ληξιπρόθεσμα. Ταυτόχρονα οι δανειστές ζητούν να σταματήσει η συζήτηση, καθώς η προσδοκία για μια νέα ρύθμιση έχει «παγώσει» τις πληρωμές από όσους βρίσκονται σε παλαιότερες ρυθμίσεις.
8 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΦΠΑ 19% ώς 21% παντού
Οι δανειστές απαιτούν την εφαρμογή ενός ενιαίου συντελεστή ΦΠΑ μεταξύ 19% και 21%. Η εφαρμογή του νέου ενιαίου συντελεστή θα προκαλέσει αυξήσεις τιμών σε τρόφιμα και υπηρεσίες που αυτή τη στιγμή επιβαρύνονται με χαμηλότερο ΦΠΑ. Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει την αντίδραση του υπουργείου Οικονομικών, καθώς θεωρεί ότι το μοντέλο του ενιαίου συντελεστή δεν θα λειτουργήσει. Παράλληλα, το οικονομικό επιτελείο εμφανίζεται αντίθετο στις απαιτήσεις της τρόικας για την κατάργηση του ειδικού καθεστώτος μειωμένου ΦΠΑ που ισχύει στα νησιά, ενώ θέλει να διατηρήσει και το μειωμένο ΦΠΑ στην εστίαση. Ωστόσο, η αναθεώρηση των συντελεστών αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση και θεωρείται δεδομένο ότι θα εξεταστεί κατά την επικείμενη αξιολόγηση.
9 ΦΟΡΟΕΛΑΦΡΥΝΣΕΙΣ Τροϊκανό «όχι»
Στο πλαίσιο της δημιουργίας κλίματος χαλάρωσης του Μνημονίου και εξόδου από την κρίση, η κυβέρνηση θέλει να θέσει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης σειρά φοροελαφρύνσεων, με στόχο να κερδίσει ό,τι περισσότερο μπορεί και στη συνέχεια να το διαχειριστεί επικοινωνιακά. Ηδη, κατατέθηκε στη Βουλή η μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης κατά 30%, ενώ τουλάχιστον για το προσχέδιο δεν αναμένονται άλλες φοροελαφρύνσεις. Βέβαια, πριν από τις φτωχές φοροελαφρύνσεις η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει για τη διατήρηση της «έκτακτης» εισφοράς αλληλεγγύης ακόμα ένα χρόνο, προσπαθώντας τουλάχιστον να εξασφαλίσει από τους δανειστές τη μείωσή της κατά 30%. Ο φτωχός απολογισμός στο μέτωπο των φοροελαφρύνσεων οφείλεται στο γεγονός ότι η τρόικα εμφανίζεται αντίθετη σε οποιαδήποτε ελάφρυνση, ειδικά από τη στιγμή που δεν έχει γίνει ακόμα συζήτηση για το ύψος του δημοσιονομικού κενού και τους τρόπους κάλυψής του.
10 ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΚΕΝΟ Τους «χωρίζουν» 1,1 δισ.
Η συζήτηση θα ξεκινήσει με την ελληνική πλευρά και τους δανειστές να τους χωρίζουν τουλάχιστον 1,1 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τις προβλέψεις που έχει κάνει το υπουργείο Οικονομικών στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Σταθερότητας 2014-2018, το δημοσιονομικό κενό του 2015 φτάνει τα 911 εκατ. ευρώ. Αντίθετα η τρόικα ξεκινά από τα 2 δισ. ευρώ, χωρίς ακόμα να έχει οριστικοποιήσει την επιβάρυνση που θα φέρει η αποκατάσταση του μισθολογίου στους ένστολους και η επιστροφή των αναδρομικών τους από τον Ιούλιο του 2012, αλλά και τις αποκλίσεις από τους στόχους στον προϋπολογισμό του 2014. Τα τεχνικά κλιμάκια που βρέθηκαν τις προηγούμενες ημέρες στην Αθήνα, έδειξαν να ανησυχούν για την πορεία των εσόδων και κυρίως για το μέτωπο των Δαπανών, ζητώντας επιπλέον στοιχεία για τα ασφαλιστικά ταμεία και τους ΟΤΑ, δίνοντας έτσι στίγμα για το πού θα επικεντρώσουν το ενδιαφέρον τους οι επικεφαλής της τρόικας.
11 ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟΧΩΝ Το πρωτογενές πλεόνασμα
Η κυβέρνηση επιδιώκει, μέσω της ελάφρυνσης των στόχων και κυρίως αυτών που αφορούν το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015, να μειώσει το δημοσιονομικό κενό και να αποκτήσει μεγαλύτερη ευελιξία. Πρόθεσή της είναι το προσχέδιο του προϋπολογισμού να βασιστεί στο σενάριο που παρουσιάζει το ΜΠΔΣ και όχι το Μνημόνιο. Δηλαδή η πρόβλεψη για το πλεόνασμα του 2015 να είναι 2,5% (ή και στο 2,3%) του ΑΕΠ -από το 3% του ΑΕΠ που προβλέπει το Μνημόνιο- και για το 2016 στο 3,5% του ΑΕΠ, από 4,5% που προβλέπει το Μνημόνιο. Δηλαδή, το 2015 πρέπει να επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα 4,737 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο, αντί 5,648 δισ. που προβλέπει το Μνημόνιο και το 2016 πλεόνασμα ύψους 6,955 δισ. ευρώ, αντί για 8,882 δισ. που προβλέπει το Μνημόνιο.
Με βάση τους διαφορετικούς στόχους που καταγράφει η κυβέρνηση στο Μεσοπρόθεσμο, παρουσιάζεται δημοσιονομικό κενό μόλις 911 εκατ. ευρώ το 2015, έναντι 2 δισ. ευρώ που αναφέρει η έκθεση της Κομισιόν, 1,927 δισ. ευρώ για το 2016, από 3,8 δισ. ευρώ που είναι η πρόβλεψη της Κομισιόν, ενώ από το 2017 και μετά στο Μεσοπρόθεσμο δεν καταγράφεται κενό, αλλά αντιθέτως υπερεπίτευξη δημοσιονομικών στόχων με 111 εκατ. ευρώ το 2017 και 2,47 δισ. ευρώ το 2018 (1,9 δισ. ευρώ δημοσιονομικό κενό, εκτιμά η έκθεση της Κομισιόν μόνο για το 2017).
12 ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟ ΚΕΝΟ Οι αγορές θα... κρίνουν
Οι δανειστές έχουν υπολογίσει το χρηματοδοτικό κενό που προκύπτει στη χώρα από τα μέσα του 2015 και μετά στα 12 δισ. ευρώ, πιέζοντας έτσι για την ανάγκη λήψης ενός ακόμα δανείου και την υπογραφή ενός νέου Μνημονίου. Αντίθετα η κυβέρνηση εκτιμά ότι μπορεί να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες χωρίς νέο δάνειο, καθώς θεωρεί ότι οι προβλέψεις των δανειστών και κυρίως του ΔΝΤ στηρίζονται λανθασμένα στην εκτίμηση ότι η χώρα δεν θα μπορέσει να βγει ομαλά στις αγορές.
13 ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ 2015 Ο,τι πουν οι δανειστές
Το αποτέλεσμα της αξιολόγησης για την πορεία των δημοσιονομικών και της υλοποίησης των δράσεων, που απαιτεί το Μνημόνιο, θα κρίνει και την επόμενη μέρα του προγράμματος. Θεωρητικά, στο τέλος του 2014 ολοκληρώνεται το Μνημόνιο από την πλευρά της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αφήνοντας μόνο του το ΔΝΤ έως το πρώτο τρίμηνο του 2016. Οι δανειστές εκτιμούν ότι η συζήτηση για την επόμενη μέρα δεν μπορεί να γίνει πριν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση. Ωστόσο, η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι οι αναφορές στο θέμα, τόσο από την Κομισιόν όσο και από το ΔΝΤ, αποτελούν έμμεση αποδοχή ότι υπάρχει συζήτηση σε εξέλιξη.


Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2014

Οι τρεις θηριωδίες των Βουλγάρων με τις ανελέητες σφαγές στο μαρτυρικό Δοξάτο, μέσα σε 30 χρόνια


Ζητούσαν από τους επιζώντες, να πληρώσουν τις σφαίρες με τις οποίες εκτέλεσαν τους συγγενείς τους!!!!!
Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Το μαρτυρικό Δοξάτο Δράμας, είναι η μοναδική πόλη στην Ελλάδα, που γνώρισε τρείς φορές το ολοκαύτωμα μέσα σε τριάντα χρόνια, από τον ίδιο εισβολέα, τους βουλγάρους. Η πρώτη το 1913, τέσσερα χρόνια μετά, το 1917, η δεύτερη, και το 1941 η τρίτη.
Στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο, η περιοχή της Δράμας, όπως και όλη της Ανατολικής Μακεδονίας, κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1912 από τους Βουλγάρους, για να απελευθερωθεί εν συνεχεία από τον ελληνικό στρατό κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο την 1η Ιουλίου 1913. Όταν όμως αποχωρούσαν, στις 29 Ιουνίου, κυνηγημένοι από τον Ελληνικό Στρατό, οι υποτιθέμενοι σύμμαχοί μας – γιατί έτσι ξεκινήσαμε ένα χρόνο πριν- προκάλεσαν ολέθριες καταστροφές. Την Κυριακή 30 Ιουνίου, 120 Βούλγαροι ιππείς και πεζοπόρα τμήματα περικύκλωσαν το Δοξάτο και κατέσφαξαν χωρίς διακρίσεις, άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Στη συνέχεια έβαλαν φωτιά και το πυρπόλησαν. Ο απολογισμός ήταν τραγικός!!! Κατέσφαξαν ανηλεώς, 650 ανθρώπους (το 45% των 1500 κατοίκων) και πυρπόλησαν 240 σπίτια και 80 καταστήματα, αφού προηγουμένως τα λεηλάτησαν. Όταν έφτασε ο ελληνικός στρατός, αντίκριζε παντού καπνούς και διάσπαρτα νεκρά ανθρώπινα κορμιά.
Σα να μη έφτανε αυτό το ανοσιούργημα τους, κατά την περίοδο 1916-18, (Α΄ Παγκοσμίου πολέμου), ήρθαν να αποτελειώσουν το έργο τους. Ως σύμμαχοι των Γερμανών καταλαμβάνουν την Ανατολική Μακεδονία και επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος τους. Συγκεντρώνουν το θέρος του 1917 όσους άνδρες είχαν γλυτώσει από την προηγούμενη σφαγή και τους στέλνουν ως ομήρους στη Βουλγαρία για να εργασθούν στα κάτεργα. Και σύμφωνα με την Έκθεση της Διασυμμαχικής Επιτροπής, 74 από αυτούς πεθαίνουν εκεί με φρικτά βασανιστήρια, ενώ περίπου 200 γυναικόπαιδα αφανίσθηκαν από πείνα και αρρώστιες στο Δοξάτο.
Η Τρίτη, επίσης άγρια βουλγαρική σφαγή, έγινε στις 29 Σεπτεμβρίου 1941. Τότε, τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς, η περιοχή κατελήφθη από τους γερμανούς, που την εκχώρησαν στους συμμάχους τους Βουλγάρους, οι οποίοι επέβαλαν και τον εκβουλγαρισμό της περιοχής. Όποιος δεν εγγραφόταν στα μητρώα Βούλγαρος κακομεταχειριζόταν ( εκδίωξη σε άλλη περιοχή, δήμευση περιουσίας, βασανιστήρια κ.λ.π.).
Στις 28 Σεπτεμβρίου, σημειώνεται στο Δοξάτο μία εξέγερση, όταν ένοπλη ομάδα κομμουνιστών, χτύπησε και πυρπόλησε το αστυνομικό τμήμα, σκοτώνοντας 8 βούλγαρους αστυνομικούς και έναν βουλγαρογραμμένο συνεργάτη τους. Στη σύντομη μάχη που διεξήχθη, σκοτώθηκε και ένας αντάρτης από την Χωριστή.
Σύμφωνα με επίσημες μαρτυρίες, επρόκειτο για προβοκάτσια, αφού οι Βούλγαροι ήταν εν γνώσει της επίθεσης και κατέστρωσαν τα σχέδια τους για τις σφαγές της 29 Σεπτεμβρίου. Σκηνοθέτησαν λίγες μέρες πριν, ένα ψευτοκίνημα Ελλήνων Κομμουνιστών με τη σύμπραξη Βουλγάρων και έτσι ύστερα από μερικές τουφεκιές άρχισε η εκτέλεση του προμελετημένου σχεδίου. Νωρίς το πρωί της Δευτέρας 29-9-41, δόθηκε το σύνθημα και ενώ οι χωρικοί βρίσκονταν στους δρόμους.
Σ’ όλο το νομό της Δράμας βουλγαρικά αποσπάσματα εκτελούν… Γυναίκες, γέροντες, παιδιά, κλείνονται στα σχολεία και τους στρατώνες και εκτελούνται ομαδικά με χειροβομβίδες και αυτόματα όπλα… Στο μαρτυρικό Δοξάτο εκδήλωσαν τα ζωώδη ένστικτα τους. Το βράδυ (29 προς 30 Σεπτεμβρίου) συγκέντρωσαν στην πλατεία του χωριού κι άρχισαν να εκτελούν χωρίς οίκτο 270 κατοίκους και άλλους 80 μετά, συνολικά 350!
Τις επόμενες μέρες, ο βούλγαρος πρόεδρος του Δοξάτου Δασκάλωφ και ο εφημέριος Ν. Μπλάκιεφ, υποχρέωσαν τους εναπομείναντες κατοίκους της μαρτυρικής κωμοπόλεως να πληρώσουν από 2.000 έως 2.500 λέβα κατά οικογένεια για την αξία των φυσιγγίων με τα οποία εκτελέστηκαν τα παιδιά τους, τ’ αδέλφια τους και οι πατεράδες τους. Φαινόμενο μοναδικό στην ιστορία των βαρβάρων λαών!!!
Καμία συγγνώμη για το έγκλημα!
Η υπόμνηση των γεγονότων, δεν σημαίνει ότι ζητάμε εκδίκηση, αλλά το δικαίωμα στη μνήμη. Οι απόγονοι εκείνων που αφάνισαν 6.000 Έλληνες στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη ως στρατός κατοχής (1.124 θύματα μόνο στο Δοξάτο), οφείλουν μία ΣΥΓΓΝΩΜΗ στους συγγενείς για να αναπαυτούν οι ψυχές των νεκρών τους. Και θα επιτευχθεί αυτό, όταν κάποιος Βούλγαρος επίσημος παραστεί στις σημερινές εκδηλώσεις μνήμης. Ας μιμηθούν τους Γερμανούς όταν τον Απρίλιο του 2000, ο τότε Πρόεδρος της Γερμανίας, Γιοχάννες Ράου, επισκέφθηκε τα Καλάβρυτα και εξέφρασε τα συναισθήματά του, ντροπής και βαθιάς θλίψης, για την τραγωδία.
——–
Λεζάντες φωτογραφιων:
1) Μαυροφορεμένες γυναίκες, μπροστά στο σωρό των οστών συγγενικών τους προσώπων… Θα ζητήσουν ποτέ συγγνώμη απ’ αυτές οι Βούλγαροι για να αναπαυθούν οι ψυχές των νεκρών τους;
2) Νεκροκεφαλές! Αν ζωντάνευαν θα ρωτούσαν τους φονιάδες: ΓΙΑΤΙ;;;



Ερρίκος Ντυνάν: Πώς ανοίγει η πόρτα σε κερδοσκοπικά funds

Η Τράπεζα Πειραιώς, η τροπολογία Βορίδη, ο πλειστηριασμός, και οι ανησυχίες των εργαζομένων του νοσηλευτηρίου
Η σκανδαλώδης εκχώρηση του «Ερρίκος Ντυνάν» σε φερόμενη θυγατρική εταιρείας της Τράπεζας Πειραιώς απασχόλησε την τηλεοπτική εκπομπή «Εκρηκτικό Δελτίο» στο κανάλι «Αρτ».
Αφού παρουσιάστηκε εκτενώς το ιστορικό του πλειστηριασμού, με την τροπολογία Βορίδη στο παρά πέντε, την αλλαγή του χαρακτήρα μιας θυγατρικής της Πειραιώς από κτηματική σε νοσηλευτική, και την κατακύρωση του «Ερρίκος Ντυνάν» σε αυτήν ακριβώς την εταιρεία (ΗΜΙΘΕΑ Α.Ε), ο πρόεδρος του Σωματείου των εργαζομένων του νοσοκομείου, Κ. Κρέτσης, περιέγραψε με λεπτομέρειες την κατάσταση και τις ανησυχίες τους.
Τα οφειλόμενα στο προσωπικό του «Ερρίκος Ντυνάν» ανέρχονται σε περίπου 13 εκατ. ευρώ. Από τον Απρίλιο, ξεκίνησε μεν η καταβολή των μισθών, ωστόσο ακόμα οφείλονται δεδουλευμένα πέντε έως δέκα μηνών. Ο κ. Κρέτσης τόνισε ότι τα προβλήματα στο νοσηλευτήριο είχαν ξεκινήσει από το 2010 και παρά το γεγονός ότι η πολιτεία είχε τρεις αντιπροσώπους στο Διοικητικό Συμβούλιο από το 2006 μέχρι και το 2012, οι αποφάσεις που οδήγησαν και σε κακοδιαχείριση του ιδρύματος, παίρνονταν ομόφωνα.
Αίτημα από το οποίο δεν πρόκειται να κάνουν πίσω οι εργαζόμενοι του Ντυνάν είναι να μη γίνει καμία απόλυση από τη νέα ιδιοκτησία του «Ερρίκος Ντυνάν», να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας για τους υπάρχοντες εργαζόμενους και να διασφαλιστεί η αποπληρωμή των δεδουλευμένων, καθώς και η μεταφορά των εργασιακών δικαιωμάτων του προσωπικού στο νέο καθεστώς, τόνισε ο κ. Κρέτσης.
Ο υφυπουργός Εργασίας, Γιάννης Πλακιωτάκης, τόνισε ότι πρέπει να δοθεί λύση στο θέμα των εργαζομένων, όμως για όλα τα υπόλοιπα αρκέστηκε να πει ότι «χρήζουν διερεύνησης».
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Στρατούλης,  χαρακτήρισε τον τρόπο της εκχώρησης του Ντυνάν, με την απαλλαγή των χρεών και το αβέβαιο καθεστώς για τους εργαζόμενους, όχι απλά «δώρο» αλλά «δωράρα». Επανέλαβε, επίσης, τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ, που από την αρχή υποστήριζε ότι το νοσηλευτήριο πρέπει να περάσει στο ΕΣΥ, ότι πρέπει να μείνει ανοιχτό και να διασφαλιστούν οι θέσεις και τα δεδουλευμένα των εργαζομένων.
Επίσης, τονίστηκε ότι η ιστορία του «Ερρίκος Ντυνάν» ανοίγει την κερκόπορτα σε κερδοσκοπικά funds του εξωτερικού, να επιλέγουν όποια ελληνική εταιρεία επιθυμούν, να  πλειστηριάζει το υποθηκευμένο ακίνητο η εκάστοτε τράπεζα μέσω θυγατρικής που ανοίγει «εκείνη την ώρα» και μετά θα έρχεται το κάθε «κοράκι» να παίρνει ολόκληρη την επιχείρηση, ελεύθερη από βάρη, «φεσώνοντας» προμηθευτές και δημόσιο.
Δείτε το βίντεο (συγκεκριμένα στα λεπτά 4:55, 1:09:00 και εξής)


Read more: http://www.newsbomb.gr/fakelos-ygeia/story/499767/errikos-ntynan-pos-anoigei-i-porta-se-kerdoskopika-funds#ixzz3EVQ9erkm

Η θέρμη της μετανοίας

Μιας κόρης, που λεγόταν Ταϊσία, πέθαναν οι γονείς της κι απόμεινε ορφανή. Μετά απ’ αυτό έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη των πατέρων της Σκήτης, και γι’ αρκετό καιρό τους δεχόταν εκεί και τους περιποιόταν. Έπειτα όμως, αφού ξόδεψε όσα είχε, έπεσε σε στέρηση. Την πλησίασαν τότε κάποιοι άνθρωποι διεστραμμένοι και κατόρθωσαν να τη βγάλουν από τον ίσιο δρόμο. Έτσι άρχισε να ζει αμαρτωλά, ώσπου κατάντησε και σε πορνείο.
Όταν το άκουσαν οι πατέρες, λυπήθηκαν υπερβολικά. Κάλεσαν τον αββά Ιωάννη τον Κολοβό και του είπαν:
-Μάθαμε για την τάδε αδελφή ότι ζει μέσα στην αμαρτία. Επειδή όμως αυτή, όταν μπορούσε, μάς έδειξε την αγάπη της, κι εμείς τώρα ας τη βοηθήσουμε όπως μπορούμε. Κάνε λοιπόν τον κόπο να πας κοντά της και, μ’ όση σοφία σού έδωσε ο Θεός, να οικονομήσεις την κατάστασή της.
Πήγε πράγματι ο γέροντας στο σπίτι της και λέει στη γριά πορτάρισσα:
-Πες στην κυρά σου πως τη θέλω!
Εκείνη τον αποπήρε:
-Εσείς οι καλόγεροι καταφάγατε το βιος της! Και να που τώρα βρίσκεται μέσα στη φτώχεια!
-Πες το της! επέμενε ο γέροντας. Γιατί έχω να την ωφελήσω πολύ.
Τότε η γριά ανέβηκε πάνω και είπε στην κόρη για το γέροντα. Σαν τ’ άκουσε εκείνη, μονολόγησε:
-Αυτοί οι μοναχοί τριγυρνάνε πάντοτε στα μέρη της Ερυθράς θάλασσας και βρίσκουνε μαργαριτάρια.
Στολίστηκε, κάθισε στο κρεβάτι και είπε στην πορτάρισσα:
-Ανέβασέ τον επάνω!
Μόλις μπήκε ο αββάς Ιωάννης, πήγε και κάθησε κοντά της. Την κοίταξε επίμονα στο πρόσωπο και της λέει:
-Γιατί τα έβαλες με τον Ιησού και κατάντησες έτσι;
Πάγωσε σύγκορμη η κόρη μ’ αυτά τα λόγια.
Ο γέροντας έσκυψε το κεφάλι του και άρχισε να κλαίει γοερά.
-Αββά, γιατί κλαις; τον ρωτάει εκείνη.
Σήκωσε το κεφάλι του, το ξανακατέβασε και είπε:
-Βλέπω το σατανά να παίζει στο πρόσωπό σου, και να μην κλάψω;
Η κόρη τότε τον ρώτησε:
-Υπάρχει μετάνοια, αββά;
-Υπάρχει.
-Πάρε με, λοιπόν, όπου θέλεις!
-Πάμε!
Στη στιγμή η κόρη σηκώθηκε και τον ακολούθησε. Και ο γέροντας θαύμασε, βλέποντας πως δεν έδωσε καμιά παραγγελία για το σπίτι της.
Είχε πια νυχτώσει, όταν έφτασαν στην έρημο. Ο γέροντας της έφτιαξε ένα μικρό προσκεφάλι, το σταύρωσε και της είπε:
-Κοιμήσου εδώ.
Αφού ετοίμασε και για τον εαυτό του λίγο πιο πέρα, έκανε την προσευχή του και ξάπλωσε κι εκείνος.
Ξύπνησε γύρω στα μεσάνυχτα. Και βλέπει ένα φωτεινό δρόμο, από τον ουρανό μέχρι την Ταϊσία, και τους αγγέλους του Θεού ν’ ανεβάζουν την ψυχή της!
Σηκώθηκε, πήγε κοντά της και τη σκούντηξε με το πόδι του. Ήταν νεκρή! Μόλις βεβαιώθηκε γι’ αυτό, έπεσε με το πρόσωπο καταγής και προσευχήθηκε στο Θεό. Άκουσε τότε φωνή να του λέει, πως η μία ώρα της μετάνοιας της έγινε ευπρόσδεκτη περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων, που χρόνια ολόκληρα μετανοούν, δεν δείχνουν όμως της δικής της μετάνοιας τη θέρμη

Τα πιο περίεργα όνειρα τα βλέπουμε αργά τη νύχτα Όταν είμαστε άρρωστοι βλέπουμε χειρότερα όνειρα



Τα όνειρά μας γίνονται όλο και πιο περίεργα όσο περνάει η νύχτα, σύμφωνα με μία νέα επιστημονική μελέτη.
«Βρήκαμε ότι αυξάνεται η παραδοξότητα των ονείρων από τις αρχές έως αργά το βράδυ,» δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Δρ. Τζοσί Μαλινόφσκι του Πανεπιστημίου του Bedfordshire. Λίγο πριν ξυπνήσουμε, τα όνειρά κλιμακώνονται σε ένα επίπεδο του αδύνατου – δηλαδή βλέπουμε πράγματα που δεν είναι πιθανό να συμβούν στην πραγματική ζωή.
Κατά τη διάρκεια της μελέτης, οι ερευνητές παρακολούθησαν με ειδικούς αισθητήρες 16 άτομα καθώς κοιμόντουσαν, ενώ τους ξύπνησαν περίπου τέσσερις φορές μέσα στη νύχτα. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να θυμηθούν το θέμα των ονείρων τους και πώς αυτό θα μπορούσε να σχετίζεται με τη ζωή τους - το επόμενο πρωί. Όπως παρατήρησαν, στα πρώτα στάδια του ύπνου, τα όνειρα έτειναν να σχετίζονται περισσότερο με τους ανθρώπους που συνάντησαν εκείνη την ημέρα, ή με ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα ή ένα βιβλίο που διάβασαν πριν κοιμηθούν.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, υπάρχουν δύο στάδια του ύπνου – ο REM και μη REM ύπνος. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου, βιώνουμε τον ύπνο βραδέων κυμάτων, όπου το ανοσοποιητικό μας σύστημα επισκευάζεται και ενισχύεται. Ωστόσο, υπάρχουν άλλες συνθήκες που μπορούν επίσης να προκαλέσουν περίεργα όνειρα και εφιάλτες, λένε οι ειδικοί. Οποιοδήποτε είδος λοίμωξης, από μια σοβαρή γρίπη έως μια λοίμωξη των νεφρών, μπορεί να προκαλέσει κακά όνειρα, εξηγεί ο Πάτρικ Μακναμάρα, αναπληρωτής καθηγητής νευρολογίας στο Harvard Medical School.
«Όταν έχουμε μια λοίμωξη, με ή χωρίς πυρετό, το σώμα χρειάζεται περισσότερο ύπνο βραδέων κυμάτων, έτσι ώστε το ανοσοποιητικό σύστημα να καταπολεμήσει το μικρόβιο. Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να οδηγήσει σε εφιάλτες ή παράξενα, έντονα όνειρα», προσέθεσε.
Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν, επίσης, ότι το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο μπορεί να οδηγήσει σε εφιάλτες, καθώς οι εφιάλτες συνδέονται με τις αλλαγές της θερμοκρασίας που συμβαίνει σε ορισμένες περιόδους του κύκλου μιας γυναίκας.